Original subtitles

کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia https://t.me/Video_Archives

‫مترجم: «امیرحسین ثقفی»

به لطف و حمایت AMIN

‫صبح بخیر، پای.

‫مهمون داری.

‫وقتشه بری بیرون.

‫بیا عزیزم، برو بیرون.

‫به نظر آدم‌های خوبی میان.

‫ام...

‫آقای پاتل...

‫من لولو چن هستم از سفارت کانادا در مکزیک

‫متأسفم که تا حالا فرصت آشنایی پیش نیومده بود

‫مدارک شمارو در وینی‌پگ پیدا کردم.

‫حال‌تون چطوره؟

‫اجازه بدید آقای اوکاماتو رو معرفی کنم ‫از وزارت حمل‌ونقل ژاپن.

‫ایشون مایلن با شما درباره‌ی اتفاقی که ‫افتاد صحبت کنن

‫صبح بخیر، آقای پاتل.

‫من اومدم تا دربارۀ غرق‌شدن کشتی تیم‌سام ‫با شما صحبت کنم

‫هشت ماهه که هیچ خبری نبوده.

‫همه مشتاقن بدونن شما چه چیزی رو به خاطر میارید

‫من دارم گزارش رسمی این فاجعه رو تهیه می‌کنم

‫- اجازه می‌دید مکالمه‌مون رو ضبط کنم؟ ‫- اهم!

‫اوه!

‫شما انگلیسی صحبت می‌کنید؟

‫آیا مترجم لازم دارید؟

‫نه.

‫فقط خجالتیه...

‫شکلات می‌خوای پای؟

‫مم... شربت لیمویی، ‫مورد علاقه‌مه.

‫شما هم میل دارید؟

‫نه، ولی ممنونم.

‫با ما می‌نشینید؟

‫مم.

‫- ضبط برای چیه؟ ‫- برای همه‌ی طرف‌های درگیر:

‫وزارت‌خانه، شرکت کشتیرانی، ‫خانواده‌های خدمه‌ی مفقودشده،

‫و شرکت‌هایی که بار از دست دادن.

‫ما بابت این فقدان به شدت متأسفیم، آقای پاتل.

‫راحت هستید؟

‫بله، شما چطور؟

‫آه، من کاملاً راحتم، ‫مرسی.

‫می‌تونم شروع کنم؟

‫از توکیو تا اینجا اومدید؟

‫بله، دیروز رسیدم.

‫خانم چن امروز صبح منو برد دیدن قایق نجات.

‫- سفر خوبی داشتید؟ ‫- داشتم، مرسی.

‫من سفری وحشتناک داشتم.

‫بله... واقعاً متأسفم.

‫۱۹م فوریه ۱۹۷۸

‫این مصاحبه در درمانگاه بنیتو خوآرز، ‫توماتلان، مکزیک،

‫درباره‌ی غرق شدن کشتی تیم‌سام است.

‫لطفاً نام کامل‌تون رو بفرمایید.

‫پیسین مولیتور پاتل.

‫؟پیسین؟ ‫هه! اسم خاصیه.

‫به معنی "استخر شنا"ست، به فرانسوی.

‫- آه. ‫- می‌تونید منو "پای" صدا بزنید.

‫آقای پاتل، چند سالتونه؟ ‫و خانواده‌تون اهل کجان؟

‫من...

‫هوم؟

‫ایشون هفده سالشه و خانواده‌شون ‫اهل پاندیچری هند بودن

‫درسته.

‫آیا تحت تهدید بودن، پای؟

‫می‌دونیم که الان در هند ناآرامی سیاسی هست

‫چرا رفتن؟

‫چرا کانادا رو انتخاب کردن؟

‫برای زندگی بهتر، خانم چن.

‫حدس می‌زنم والدین شما هم همین کار رو کردن

‫چیزی برای خوردن دارید؟

‫آه، ام...

‫کمی کلوچه دارم.

‫می‌تونید بگید اون روز که کشتی غرق شد ‫چه اتفاقی افتاد؟

‫آیا کشتی دیگه‌ای هم در کار بود؟

‫شاید انفجاری رخ داد؟

‫لطفاً برای ضبط صحبت کنید.

‫- شاید بهتر باشه به پای زمان بدیم... ‫- اومدید که داستان منو بشنوید؟

‫- بله. ‫- از کجا شروع کنم؟ «یکی بود یکی نبود»؟

‫ما بچه نیستیم، آقای پاتل.

‫ما همه بچه‌ایم، آقای اوکاماتو.

‫تیم‌سام هشت ماه پیش مانیلا رو ترک کرد ‫و از اون زمان ناپدید شده.

‫شما تنها بازمانده‌ی شناخته‌شده هستید.

‫باید بدونم چه اتفاقی افتاد.

‫مرد مذهبی‌ای هستید، آقای اوکاماتو؟

‫ام... ‫نه، واقعاً نه.

‫چرا نه؟

‫من همه چیز رو براتون تعریف می‌کنم...

‫چون داستان من باعث میشه به خدا ایمان بیاری

‫یکی بود، یکی نبود...

‫من تو باغ گیاه‌شناسی پوندیچری زندگی می‌کردم ‫توی باغ‌وحش

‫باغ‌وحش خیلی بزرگی بود، ‫در چندین هکتار گسترده شده بود،

‫اون‌قدر بزرگ که یه قطار می‌تونست توش بگرده

‫الان اون‌قدر کوچیکه... ‫که توی ذهنم جا می‌شه.

‫باکینگهام!

‫- باکینگهام! ‫- کجا میری، رانی؟

‫داشتم باکینگهام رو می‌بردم دامپزشکی، پیسین

‫ولی طنابو گاز گرفت و پاره کرد.

‫تو طنابو گاز زدی؟

‫گاز زدی...

‫- اصلاً کمکی نمی‌کنی، شاش‌دون ‫(شوخی با ابتدای اسم پیسین) ‫- بسه دیگه.

‫شاش، شاش، پاتل شاشو.

‫دیگه اینو نگو. این دیگه اسمم نیست.

‫چی می‌گی تو؟

‫از این به بعد می‌خوام اسمم "پای" باشه.

‫مثل "پای لیمو"؟

‫نه. ‫یعنی مثل عدد پی ... ۳٫۱۴۱...

‫...۵۹۲۶۵۳۵۸۹۷۹.

‫آهان،

‫چون مثل یه عدد بی‌نهایت، ‫هی ادامه می‌دی و تموم نمی‌شی.

‫- اوخ! باکینگهام! ‫- خواهر بزرگم، رانی.

‫نابغه ریاضی، ‫ولی واقعاً رو اعصاب.

‫- بابا... ‫- وقت ندارم، پسین.

‫بلک‌ان‌وایت همکاری نمی‌کنه ‫(اسم گورخر: سیاه و سفید)

‫کاش می‌تونستم تربیتش کنم.

‫- یاه! ‫- یاه! آاا...

‫- باید درستش کنم. ‫- بابام باغ‌وحش رو از صفر ساخت.

‫همیشه آرزو داشت مربی سیرک بشه،

‫ولی به این نتیجه رسید که ‫صاحب باغ‌وحش شدن هم بهترین چیزه

‫- پسین! کجایی؟ ‫- دارم میام، آما ‫(Amma: مادر به زبان تامیل)

‫و مامانم از همه‌مون مراقبت می‌کرد.

‫ارنج جویس الان مامان شده، پسین.

‫باید مواد معدنی بیشتری تو رژیمش باشه.

‫- و موزها پر از پتاسیم‌ان. ‫- آخ!

‫نه عزیزم، ‫اینا برای اورانگوتانه.

‫اوه، به بابات بگو دایی و خاله‌ت میان برای چای

‫یاه، یاه، یاه، یاه...!

‫در رو باز کن، پسرم.

‫یاه، یاه، یاه!

‫- وای! ‫- بابا، ماماجی (دایی) و خاله میان برای چای

‫خوبه. ‫بلک‌ان‌وایت لج‌بازی می‌کنه...

‫وای!

‫...و پرخاشگر شده، پسین

‫دقیقاً مثل دولت‌مون.

‫اگه فقط به حرفم گوش می‌داد، ‫همه‌چی راحت‌تر می‌شد.

‫یاه! یاه! یاه!

‫خب، امروز من مسئولم، ‫بلک‌ان‌وایت، برو تو قلمروت.

‫یاه! یاه!

‫- یاه، بلک‌ان‌وایت، یاه! ‫- یاه، بلک‌ان‌وایت!

‫- من مسئولم. ‫- یاه!

‫سلام خاله

‫- هیس! ‫- چی کار می‌کنی؟

‫می‌خوام از این کفتار یه عکس نزدیک بگیرم ‫برای کلاس

‫مشاهده و تحلیل، کلید درک دنیای طبیعیه پسین

‫تو مدرسه مجبور بودم خاله‌مو «خانم کومار» صدا کنم ‫چون معلم علومم بود

‫- اوه خدای من! ‫- چی شده؟

‫یه دندونه!

‫کروکوتا کروکوتا ‫می‌تونه با این دندونا یه گاو وحشی رو خرد کنه ‫[کروکوتا، موجودی اساطیری شبیه به کفتار]

‫- خیلی نزدیک نرو، پسین. ‫- حالت خوبه؟

‫دندونو گرفتم!

‫به بابات نگو. ‫کار دستم می‌دی.

‫می‌خوام اینو ببرم سر کلاس، پسین.

‫«پای»!

‫«پای پاتل»

‫خوشم اومد.

‫- ماماجی! ‫- آها!

‫خاله‌تو دیدی، پسین؟

‫هی گم می‌شه ‫میره دنبال حیوانا.

‫- حالا منو «پای» صدا کن، ماماجی. ‫- چی؟ چرا؟

‫ماماجی خودش اسممو انتخاب کرد.

‫ولی «پسین» اسم باارزشیه.

‫نه‌تنها خوش‌یمنه، ‫بلکه فرانسویه.

‫اسم تو برگرفته از بهترین استخر پاریسه!

‫استخر مولیتور.

‫آبش اون‌قدر تمیز بود ‫که می‌تونستی باهاش قهوه درست کنی.

‫استخر مورد علاقه‌ی خدایان.

‫و اون کسی بود که شنا رو یادم داد.

‫آه، فردا برای کلاس شنات...

‫ما باید روی صاف و کشیده نگه داشتن بدنت ‫کار کنیم

‫زیاد فکر نکن.

‫- فقط به جلو حرکت کن، فهمیدی؟ ‫- فهمیدم.

‫خوبه! هاها!

‫اورنج جوس! (Orange Juice)

‫به عنوان یه مادر جدید،

‫آخرین چیزی که بهش فکر می‌کنی خودته،

‫ولی باید قوی بمونی.

‫این خیلی مهمه.

‫و این موزها شما دوتا رو قوی نگه می‌دارن.

‫- می‌تونم یکی بدم، اما؟ ‫- اوه...

‫هی... هو!

‫ببین، اورنج جوس. از یه پسر به یه پسر دیگه.

‫اوه، تقریباً یادم رفت، ‫ماماجی و خاله اومدن.

‫زندگی‌مون رؤیایی بود،

‫ولی دولت آشفته بود، ‫بحث می‌کرد و می‌خواست همه‌چیز رو کنترل کنه.

‫در خیابون‌ها شورش بود.

‫مردم از آینده می‌ترسیدن. ‫دیگه به باغ‌وحش ما نمی‌اومدن.

‫ولی پدرم هیچ‌وقت دست نکشید.

‫فکر می‌کرد یه ببر بنگال ‫می‌تونه کسب‌و‌کار جدیدی بیاره.

‫ببر اومده؟

‫- امروز وقت زیادی نداریم. ‫- هنوز نه.

‫یه ببر بنگال برای کارمون خیلی خوبه، گیتا.

‫- امیدوارم همین‌طور باشه. ‫- هوم؟

‫- دیدی؟ ‫- ها؟

‫بزها رو تو محوطه کرگدن‌ها گذاشتیم.

‫ولی... این امنه؟

‫خب، کرگدنمون تنها بود،

‫فکر کردم بزها می‌تونن براش هم‌نشین خوبی باشن

‫کاش سیاستمدارامون از حیوونات یاد می‌گرفتن

‫یعنی چی؟

‫همه این دعواها توی پارلمان ‫داره آشوب درست می‌کنه

‫همش بخاطر ناتوانی احزاب سیاسی در سازشه

‫لازم نیست همدیگه رو دوست داشته باشن

‫- فقط باید کنار بیان. ‫- دقیقاً.

‫- کامیون رسید به در اصلی. ‫- چی؟

‫- ببر داره میاد! ‫- هوو!

‫- می‌تونیم بریم ببینیمش؟ ‫- دارن میارنش سمت محوطه.

‫باید همین حالا مراسم رو انجام بدیم.

‫- چرا همیشه باید این کارو بکنیم؟ ‫- دلیلشو می‌دونی.

‫چون شگون داره.

‫اون تو امنه؟

‫برای چند دقیقه.

‫پراساد رو درست کردم، ‫ولی خونه جا گذاشتمش. ‫[پراساد، غذای پیشکش مذهبی در آیین هندو]

‫اسم ببر چیه، بابا؟

‫ام... ریچارد پارکر.

‫واقعاً؟

‫رو کاغذها همین نوشته.

‫زود باش، ماماجی.

‫Om namo namah. ‫[سر تعظیم فرود می‌آوریم - سانسکریت]

‫خدایان این ببر و این باغ‌وحش رو برکت بدن.

‫و این دوران سخت، ‫ما رو قوی‌تر کنه.

‫Om Sarve Bhavantu Sukhinah ‫[همگان در شادی به سر برند - سانسکریت]

‫Sarve Santu Niramayah ‫[همگان در سلامتی به سر برند - سانسکریت]

‫ریچارد پارکر...

‫Sarve Bhad Rani Pushyantu ‫[همگان در خوش‌احوالی به سر برند - سانسکریت]

‫Maa Kaschid Dukhabhaag Bhavet ‫[هیچ‌کس گرفتار رنج‌وعذاب نباشد - سانسکریت]

‫Om Shaanti Shaanti Shaanti ‫[صلح صلح صلح باشد - سانسکریت]

‫- واقعاً؟ ‫- سانتوش!

‫باشه، بیا بیرون دیگه. ‫داری منو عصبی می‌کنی.

‫و کلاس سانسکریت ببر کی شروع می‌شه؟

‫- بس کن! ‫- وقتی تو شنا یاد بگیری.

‫اوه! کارت عالی بود، عزیزم!

‫ما تو هند مدرن زندگی می‌کنیم.

‫یعنی واقعاً نمی‌تونیم این مراسم‌های مسخره رو بذاریم کنار؟

‫عالی بود ماماجی. ممنونم.

‫- نمی‌بینمش. ‫- صبر داشته باش.

‫ببخشید گیتا، ‫ولی واقعاً باید بریم.

‫- ساعت سه باشگاه شنا دارم. ‫- اوه، معلومه.

‫نمی‌خوای ببر رو ببینی؟

‫- فردا میایم. ‫- زود می‌بینیمش.

‫- قول می‌دیم. ‫- خداحافظ همگی.

‫خیلی طول کشید!

‫- جعبه رو باز کردن. ‫- هان؟

‫الان دارن می‌برنش تو.

‫از داروهای بیهوشی هنوز گیجه.

‫چی شده سانتوش؟

‫باز هم توی سیب فیل‌ها تیغ پیدا کردن!

‫هوی رام! ‫فیل‌ها خوردنشون؟

‫- نه. ‫- خداروشکر!

‫- رانی، اون کجاست؟ ‫- نمی‌بینمش.

‫بهت دارم می‌گم گیتا، خطرناک‌ترین موجود این باغ‌وحش، انسانه.

‫همه چیز از بالا داره به پایین نشت می‌کنه.

‫خودتو ناراحت نکن.

‫مردم فکر می‌کنن می‌تونن هر کاری بکنن چون دولت کاملاً فاسده

‫اونا به ما نشون می‌دن که رفتار بد هیچ عاقبتی نداره.

‫- عزیزم، باید آروم باشی. ‫- دلم می‌خواست یه درس حسابی به حزب کنگره بدم. ‫(حزب سیاسی اصلی هند)

‫مثل شیرهایی هستن توی سیرک،

‫ولی اگه ما بلندتر داد بزنیم و تازیانه بزنیم،

‫می‌فهمن که شیر غالب کیه، نر برتر کیه.

‫ما به نظم نیاز داریم گیتا. نظم!

‫اوضاع زیادی بی‌ریخته.

‫- نمی‌تونم ازمون محافظت کنم. ‫- می‌دونم سخته.

‫نه، دیگه اینجا امن نیست.

‫توی خیابون‌هامون خشونته، توی باغ‌وحشمون خشونته

‫نمی‌دونم چقدر دیگه می‌تونیم اینجا بمونیم.

‫یعنی چی؟

‫این خونه‌ی ماست.

‫من نمی‌خوام برم.

‫ریچارد پارکر، بیا دیگه، ‫منتظریم ببینیمت.

‫پیسین! ‫داری چی کار می‌کنی؟

‫- هیچی...! ‫- فوراً بیا اینجا!

‫- رانی این کارو کرد! ‫- من کاری نکردم!

‫پیسین، ‫باید به قوانین احترام بذاری.

‫فقط می‌خواستم توجهش رو جلب کنم.

‫و تو رانی، تو که باید عاقل‌تر باشی!

‫- چرا همیشه تقصیر منه؟ ‫- ساکت، هر دوتون!

‫- بابا، نمی‌اومد بیرون. ‫- ریچارد پارکر چه حیوانیه؟

‫یه ببر سلطنتی بنگال، بابا.

‫و ببرها فوق‌العاده خطرناک‌ هستن.

‫شنیدی چی گفتم؟

‫آنجلی!

‫بابات الان خیلی تحت فشاره.

‫نه، زیادی نرم‌گیر بودیم گیتا.

‫وقتشه بزرگ بشن و واقعیت رو بفهمن.

‫با پنهون کردن حقیقت ازشون، امن‌تر نمی‌شن.

‫- باید خطرها رو درک کنن. ‫- درک می‌کنن. بهشون گفتم.

‫باید واقعیت رو بهشون نشون بدیم.

‫- هی... ‫- باکینگهام.

‫باکینگهام.

‫می‌بینی؟

‫تور رو بیار.

‫بابا، داری چی کار می‌کنی؟

‫بابا؟

‫هیچ وقت اینو فراموش نکن.

‫در قفس تغذیه رو باز کن.

‫بابا... باکینگهام رو بیار بیرون، ‫بابا، خواهش می‌کنم؟

‫- بابا، خواهش می‌کنم، بیارش بیرون، بابا، خواهش می‌کنم ‫- همین‌جا بمون، همه چیز مرتبه.

‫چرا این کارو کردی؟

‫خیلی وحشتناک بود.

‫چطور تونستی اجازه بدی این اتفاق بیفته؟ ‫نمی‌فهمم.

‫باکینگهام به کسی آسیبی نزده بود.

‫عزیزم، اون فقط یه حیوانه.

‫- من دوستش داشتم. ‫- می‌رم تو اتاقم.

‫نه، همین‌جا می‌مونی.

‫فکر می‌کنی اینجا جای امنیه؟

‫خرس‌های هیمالیا -

‫با یه ضربه‌ی پنجه‌شون،

‫دل و روده‌ت رو در میارن و پخش زمین می‌کنن.

‫فهمیدی؟

‫- فهمیدی؟ ‫- بله، پدر.

‫کفتارها قوی‌ترین آرواره‌ها رو دارن توی طبیعت.

‫اونا زنده‌زنده می‌خورن‌ت.

‫- فهمیدی؟ ‫- بله، پدر.

‫اورانگوتان‌ها، ‫قدرت ده مرد رو دارن،

‫- استخون‌هات رو مثل چوب‌کبریت می‌شکنن. ‫- بله، پدر.

‫شترمرغ خنده‌دار به نظر میاد، نه؟

‫ولی یکی از خطرناک‌ترین حیوانات باغ‌وحشه.

‫با یه لگد، کمرت می‌شکنه.

‫- فهمیدی؟ ‫- بله، پدر.

‫هیچ حیوانی رو بی‌خطر فرض نکن.

‫زندگی، از خودش دفاع می‌کنه ‫حتی اگه خیلی کوچیک باشه.

‫این دنیا خطرناکه.

‫اینکه بی‌خیال باشی، یه اشتباهه.

‫فقط ببین دولت با ما چیکار می‌کنه.

‫فهمیدی؟

‫بله، پدر.

‫خوبه.

‫باید ازتون محافظت کنیم، عزیزهای من.

‫یه روزی امیدوارم همه‌ی اینا برات معنا پیدا کنه.

‫الان خوشحالی و سیر شدی؟

‫واسه همینه که خرخر می‌کنی؟

‫تو یه هیولا هستی.

‫کاش هیچ‌وقت نمی‌اومدی اینجا.

‫ازت متنفرم، ریچارد پارکر.

‫ازت متنفرم!

‫همه‌ی اینا خیلی جالبه،

‫- ولی من باید برگردم سر اصل ماجرا. ‫- کدوم ماجرا بود؟

‫اون شب روی تمت‌سام چی شد؟

‫دارم به اون قسمت می‌رسم.

‫- آره، ولی خیلی کند پیش می‌ری. ‫- دارم از خانوادم برات می‌گم.

‫می‌فهمم.

‫ولی من باید در مورد کشتی بدونم.

‫اگه اینا جواب‌هایی نیستن که می‌خواین، ‫آقای اوکاماتو،

‫باید سوالای دیگه‌ای بپرسین.

‫- اه... ‫- اوه!

‫خانم چن، من این همه راه اومدم! ‫وقت به نفع من نیست.

‫- می‌خواین چیکار کنم؟ ‫- نمی‌دونم.

‫با مافوقتون حرف بزنم؟

‫اون مفیدتره شاید؟

‫فکر کنم بدونین اون رفته مرخصی ‫و الان من مسئولم.

‫پای، ببخشید.

‫می‌دونم سخته، ‫و آقای اوکاماتو هم...

‫به این نوع مصاحبه‌ها عادت نداره، ‫ولی واقعاً باید بدونه چی شده.

‫- پس باید سوالای درستی بپرسه. ‫- درسته.

‫کاملاً موافقم، ولی میای بیرون ‫که دوباره سعی کنه؟

‫من یه سوال از آقای اوکاماتو دارم.

‫مطمئنم با کمال میل جواب می‌ده.

‫وقتی پرسیدم که مذهبی هستی یا نه، ‫چرا مکث کردی؟

‫خب، سوال شخصیه. ‫غافلگیر شدم.

‫الان که آماده‌تری، ‫می‌تونی جواب بدی؟

‫من به خدا اعتقاد ندارم.

‫خیلیا تو مسیر زندگی، خدا رو گم می‌کنن.

‫من خدا رو گم نکردم.

‫اصلاً هیچ‌وقت باورش نداشتم.

‫دین یه عادته، نه حقیقت.

‫یه عصا به وقت نیاز.

‫چرا اینطوری فکر می‌کنی؟

‫سال‌ها پیش، آقای پاتل، ‫زنم خیلی مریض شد.

‫هر روز ‫از خدا می‌خواست کمکش کنه.

‫»کجایی؟» گریه می‌کرد.

‫«اینجایی؟»

‫خدا هیچ‌وقت نیومد.

‫اونی که نجاتش داد، خدا نبود.

‫دارو بود.

‫- پس، بی‌خدایی. ‫- بله.

‫بهت احترام می‌ذارم.

‫بی‌خداها هم یه نوع ایمان دارن.

‫اونی که نمی‌فهمم، ‫آگنوستیک‌ها هستن. ‫[ندانم‌گراها]

‫هیچ‌چیزی رو نمی‌پذیرن.

‫انتخاب شک به عنوان فلسفه‌ی زندگی،

‫مثل انتخاب سکون ‫به منظور سفر می‌مونه.

‫متأسفم بابت بیماری همسرت.

‫- الان حالش بهتره؟ ‫- آره. ممنون.

‫آقای پاتل، می‌شه برگردیم به تیم‌سام؟

‫راهی برای برگشت به تیم‌سام نیست.

‫داشتی از خانوادت می‌گفتی، پای.

‫چطور آدمایی بودن؟

‫مذهبی بودن؟

‫سوال خیلی خوبیه، ‫خانم چن.

‫پدرم اصلاً مذهبی نبود، ‫ولی آما اون‌قدر دعا می‌کرد که برای هر دوشون کافی بود

‫وقتی که، ام...

‫وضعیت اضطراری تو کل کشور اعلام شد، ‫حتی بیشتر دعا می‌کرد.

‫اون موقع بود که بابا تصمیم گرفت ‫باید بریم.

‫یه باغ‌وحش تو کانادا پیدا کرد ‫که ما و همه‌ی حیوانات رو می‌خواست.

‫هر آخر هفته می‌رفتیم بازار

‫تا برای سفر آماده شیم.

‫هنوز کلی کار مونده.

‫امیدوارم بابات اون گلد فلیک‌شو پیدا کنه. ‫(Gold Flake: برند قدیمی سیگار در هند)

‫فقط یه هفته وقت داریم ‫تا راه بیفتیم به سمت کانادا.

‫قطعاً یه چمدون دیگه لازم داریم.

‫چمدونا زیادی شدن، آما.

‫- خودم کمک می‌کنم ببرمشون رو کشتی، آما. ‫- آفرین پسر خوبم.

‫اوه! نزدیک بود یادم بره!

‫- برای امروز لیچی لازم داریم!(سرخالو، میوه‌ای چینی با طعم شیرین) ‫- من می‌رم بخرم.

‫سانتوش، ‫فکر می‌کنی تو کانادا لیچی داشته باشن؟

‫می‌فهمیم.

‫- سیگارتو گرفتی؟ ‫- نه، گلد فلیک نداشتن.

‫- خب، نذار بمونه واسه لحظه‌ی آخر. ‫- نمی‌ذارم.

‫میوه‌ها فوق‌العاده‌ان، رانی.

‫بفرما.

‫اگه به سازوکار هندونه فکر کنی...

‫هندونه که سازوکار نداره.

‫خب، خواصش رو بگیم.

‫میوه‌ای نرمه توی پوسته‌ای سفت

‫که توش دونه‌های سیاه با توان رشد صدها میوه دیگه

‫منتظر شکوفا شدن هستن.

‫یه معجزه است که منتظره اتفاق بیفته.

‫می‌تونیم بریم؟ کلی کار برای بستن چمدون دارم.

‫پای! السلام علیکم.

‫و علیکم السلام.

‫چه دیدار دلپذیری!

‫- خانم پاتل! ‫- هوم؟

‫امروز توی این دکه خرما نیست.

‫دولت گیر داده به مالیات خرماها!

‫دیگه چی مونده؟

‫پای! چه تصادف جالبی!

‫آقای پاتل، خوشحالم دوباره می‌بینمتون.

‫پای، وقتی بری کانادا خیلی دلمون برایت توی معبد تنگ می‌شه

‫هوم.

‫با عرض احترام، آقا و خانم پاتل.

‫بلیط کشتی‌تونو رزرو کردین؟

‫- بله، پاندیت‌جی. (راهب هندو) ‫- اما، من می‌رم خونه.

‫- کتاب‌هامو جا گذاشتم. ‫- کتاب؟

‫- ام، پای... ‫- بله؟

‫می‌تونیم رو حضورت توی گروه کر جمعه‌ی این هفته حساب کنیم؟

‫- چه گروه کری؟ ‫- اعضای جماعت من.

‫پای صدای فوق‌العاده‌ای داره.

‫- لیچی! یادم رفت لیچی بخرم. ‫- نه، یه کم اینجا بمون.

‫ببخشید پدر، ولی پای جمعه توی مسجد خواهد بود.

‫- مسجد؟ ‫- آشنایی‌اش با قرآن کریم فوق‌العاده‌ست.

‫- خیلی امیدبخشه. ‫- چرا میری مسجد، پسین؟

‫بابا، بریم خونه؟ رانی باید وسایلش رو جمع کنه، نه؟

‫نه، من اینجام راحتم.

‫فکر کنم شما دوتا قاطی کردین.

‫پای طبق معمول جمعه توی معبد خواهد بود.

‫- میری معبد، پسین؟ ‫- می‌تونی این هفته باهاش بری، سانتوش.

‫مطمئن نیستم بتونم بیام، پاندیت‌جی.

‫متأسفم اگه ناامیدتون می‌کنم ‫ولی پای جمعه در مراسم عشای ربانیه

‫نه، پای توی مسجده!

‫می‌فهمم -

‫تو این روزای پرآشوب لازمه که جمعیتو بالا ببریم

‫وقتی حضور مردم کم شده.

‫ولی پای توی معبده.

‫«بالا بردن جمعیت»؟

‫مسجد ما پر از مومنین واقعیه، مرسی.

‫اگه شما می‌گین.

‫حداقل ما نیازی نداریم با پرکردن سالن عبادت از خدایان متعدد ‫جبران کنیم

‫نه، شما سالن‌هاتون رو با همسران متعدد پر می‌کنین

‫اوه!

‫نمی‌دونم چرا می‌خندی.

‫سوءهاضمه دارم.

‫خدای خودتو به صلیب کشیدن

‫خیلی روش متمدنانه‌ای برای رفتار با پیامبر نیست، نه پای؟

‫- هوم؟ ‫- عیسی برای همه‌ی ما مرد، پای،

‫ولی هنوز زنده‌ست!

‫من نمی‌فهمم این چطور ممکنه.

‫یه معجزه‌ست.

‫تو دین شما که اصلاً معجزه‌ای وجود نداره.

‫ما معجزه‌ی وجود داشتن رو داریم.

‫پرواز پرنده‌ها، باریدن بارون، رشد محصولات.

‫- ما همه اونارو داریم. ‫- ما یه خدای باشکوه داریم!

‫و با وجود یه خدا هنوز سر هیچی توافق ندارین!

‫اوه! اینو کسی می‌گه که از نظام طبقاتی دفاع می‌کنه.

‫- اوه! ‫- تقسیم مردم این‌طوری اصلاً مذهبی نیست.

‫نه به اندازه‌ی خوردن گوشت خدای خودتون!

‫خب، حداقل ما گاو نمی‌پرستیم.

‫نه، شما فقط خون می‌نوشین!

‫چطور جرأت می‌کنی به آیین مقدس توهین کنی؟

‫خانم‌ها و آقایان، لطفاً!

‫ما هنوز تو کشور عزیزمون آزادی مذهب داریم.

‫آزادی «یک» مذهب!

‫آقای پاتل، پای نمی‌تونه هندو باشه

‫اگه به یه دین نوظهور اعتقاد داشته باشه، نه دین اصلیمون.

‫خانم پاتل، پای نمی‌تونه مسلمون باشه ‫اگه به صدها خدا باور داشته باشه، نه فقط یکی

‫آقا و خانم پاتل،

‫پای نمی‌تونه مسیحی باشه اگه برای بت‌ها دعا می‌کنه.

‫پسین؟

‫خب، حق با اوناست.

‫باید یکی رو انتخاب کنی.

‫کدوم رو انتخاب می‌کنی؟

‫خیلی فکر کردم... خیلی در مورد مرگ.

‫مهم نیست که باکینگام به بهشت رفته،

‫به زندگی پس از مرگ یا تجسد دوباره.

‫همه‌ی این‌ها نسخه‌هایی از یک چیز هستند.

‫فقط از من می‌خواهی که داستان بهتر رو انتخاب کنم.

‫چرا باید انتخاب کنم؟

‫باهاش حرف می‌زنیم.

‫عزیزم، باید یکی رو انتخاب کنی.

‫همینطور که زندگی می‌کنه.

‫تو که هندو هستی، ‫چرا همون رو ادامه ندی؟

‫ماماجی دو تا گذرنامه داره.

‫- هندی و فرانسوی. ‫- نکته خوبیه.

‫این کاملاً فرق داره.

‫فرانسه و هند ملت‌هایی روی زمین هستند.

‫پس، چند تا ملت در آسمون وجود داره؟

‫میدونی... خیلی کارها برای بسته‌بندی و رفتن داریم.

‫این چیزها می‌تونن منتظر بمونن.

‫باید برگردیم خونه قبل از ساعت منع رفت و آمد.

‫و باید تمرکز کنیم روی رسیدن به کانادا.

‫کشتی سیم‌سام اسمی عبری و به معنای لفظی فروکاستن ‫برگرفته از آموزه‌های کابالای یهودی اسحاق لوریا است

‫حیوانات کجان، بابا؟

‫دارن تو داک تخلیه‌شون می‌کنن.

‫هی!

‫بار رسید.

‫- آما کجاست؟ ‫- داره همه چیز رو توی کابین‌ها مون باز می‌کنه.

‫خونه رو دور از خونه می‌سازه.

‫این کشتی خیلی بزرگه. ‫احساس می‌کنم توش گم می‌شیم.

‫واوو، واوو، واوو!

‫مواظب باش!

‫اونجا یه کفتار هست. ‫آرام باش!

‫این طرف. این طرف. ‫مواظب باش! مضطرب شدن

‫- فقط وقتی مضطرب می‌شن می‌خندن. ‫- باشه، باشه.

‫- آها! ‫- ماماجی!

‫- نمی‌ذاشتیم بدون این بری. ‫- هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شی!

‫خواستم بهش بگم.

‫وقتی رسیدی به کانادا، سانتوش، ‫یاد بگیر شنا کنی.

‫- دیدن شما هر دو خیلی خوبه. ‫- باید می‌اومدیم.

‫می‌شه لطفا اورنج‌جوس رو خیلی آروم ببری؟ ‫اون از حرکت‌های یهویی خیلی بدش میاد.

‫مواظب باش!

‫بچه می‌ترسه، بابا.

‫وقتی حرکتشون قطع بشه، ‫همه چیز خوب میشه.

‫باید قفل رو چک کنی، پسین.

‫این‌جایی!

‫کابین‌ها چطورند؟

‫همون اندازه‌ اتاق‌های حیوانات.

‫در پایین‌ترین قسمت کشتی.

‫و کشتی داره بیشتر و بیشتر پایین میره.

‫راهروهای فلزی داره، ‫و صداهای عجیبی از خودش درمیاره.

‫ریچارد پارکر ‫خوشحال به نظر نمی‌رسه، بابا.

‫واوو، واوو، واوو...

‫من... دوباره بی‌هوشش می‌کنم. ‫خوابش می‌بره.

‫گربه‌ها خیلی دریازده می‌شن.

‫آرام، آرام، آرام!

‫واو! ‫واوو، واوو، واوو...

‫- حیوانات خوب خواهند بود؟ ‫- امیدوارم.

‫خاله! خاله، صدای آب رو از کابینمون می‌شنویم.

‫- می‌خوای بیای ببینی؟ ‫- فکر نمی‌کنم وقت باشه.

‫کاش با ما می‌اومدی.

‫اینجا موندن امن نیست.

‫برای شما فرق می‌کنه. ‫شما بچه دارید.

‫مواظب باشید.

‫خواهیم بود.

‫حتماً میایید دیدن‌مون؟

‫وقتی مستقر شدید.

‫- رانی! ‫- مم؟

‫تو همه چیزتو به دانشگاه تورنتو بده.

‫تو بهترین نمرات رو در امتحانات نهایی گرفتی.

‫درک تو از ریاضیات ‫کاملاً غریزیه.

‫- تو یه استعداد داری. ‫- ممنونم خاله.

‫می‌بینمت که پل می‌سازی.

‫هیچ فشاری نیست. ‫یک پل کافیه.

‫- فقط دارم تلاش می‌کنم هدف‌گذاری کنم. ‫- البته، عزیزم.

‫- پای... ‫- بله، ماماجی؟

‫الان شناگر خیلی خوبی هستی! ‫باید تمرینو ادامه بدی.

‫چالش بعدی‌ات اینه که باید ‫آبهای بی‌انتها رو تسخیر کنی.

‫یعنی چی؟

‫دریای پهناور.

‫- های رام! ‫- اه... استخر برای من کافیه.

‫اوه، بزرگ فکر کن، سانتوش.

‫یادت باشه، پای - ‫بدن صاف و چابک.

‫دست‌ها رو تا جایی که می‌شه بکش

‫و فقط به حرکت ادامه بده.

‫میتونی با حلقه لاستیکی‌ت به او ملحق بشی، دوستم.

‫چقدر خنده‌دار!

‫دلمون برای همه‌تون خیلی تنگ می‌شه.

‫- بهتره بریم عزیزم. ‫- وگرنه از رو کشتی می‌ندازنمون تو دریا

‫سریع سریع سریع

‫سفر امنی برای همه.

‫در پناه دورگا ‫[دورگا - الهۀ قدرت و امنیت]

‫خداحافظ ماماجی!

‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!

‫- خداحافظ هند! ‫- فراموشمون نکنید!

‫- سانتوش، «گولد فلیک» گرفتی؟ ‫- نه.

‫اما من موکدا ازت خواسته بودم!

‫- خداحافظ! ‫- تو کانادا هم سیگار دارن گیتا.

‫اصلاً تو که سیگار نمی‌کشی.

‫آره، ولی اونجا «گولد فلیک» دارن؟

‫بستنی «آرون» دارن؟ ‫(Arun: برند بستنی هندی)

‫تلویزیون‌هاشون «اونیدا»ست؟ ‫(Onida: برند معروف تلویزیون در هند)

‫ماشین‌هاشون «امبسدر» هستن؟ ‫(Ambassador: خودروی کلاسیک ساخت هند)

‫- هنوز می‌تونم ببینمشون. ‫- همه‌چی درست می‌شه.

‫- از کجا می‌دونی؟ ‫- چون با هم‌ایم.

‫اونا رفتن، و من گرسنه‌م.

‫- تو همیشه گرسنه‌ای. ‫- معلومه که هستی.

‫ببخشید، می‌شه کمکمون کنید؟

‫- چی شده... ‫- اوه!

‫می‌گردیم دنبال سالن غذاخوری.

‫- ببخشید، می‌تونید راهنمایی‌مون کنید؟ ‫- هی! هی، لنگر رو بالا بکشید!

‫زیاد صمیمی نیستن، نه؟

‫- اوه، ببخشید. ‫- چیه؟

‫رستوران کجاست؟

‫شاید هم کافه‌تریا؟

‫امم، انگلیسی صحبت می‌کنید؟

‫ما...

‫نیاز داریم به...

‫غذا.

‫فکر کردی من احمقم؟

‫اوه! شما انگلیسی صحبت می‌کنید!

‫منو دارید که نگاه کنیم؟

‫- منو؟ ‫- هوم.

‫انتخاب سرآشپز باشه یا خودتون امر می‌فرمایید؟

‫قبل از این‌که نوع گوشتی که میل دارید رو بپرسم

‫مایلید میزتون رو به باغ‌های زیبا باشه؟

‫نه، نه، لازم نیست.

‫- بیف بورگینیون؟ (خوراک فرانسوی با گوشت گاو) ‫- ما گوشت گاو نمی‌خوریم.

‫- سوسیس استراسبورگ؟ (سوسیس فرانسوی) ‫- گفت سوسیس؟

‫- کنفی داک؟ (غذای فرانسوی با گوشت اردک) ‫- حتماً گزینه‌های دیگه‌ای هم دارید.

‫اوه... ‫مرغ به سبک بروتانی!

‫- چیزی گیاهی ندارید؟ ‫- سم اسب! (اشاره کنایه‌آمیز و تمسخرآمیز)

‫- بس کن! ‫- اوه!

‫ببخشید که داد زدم.

‫صرفا می‌خواستم بدون که شما

‫- بابا! ‫- سبزیجات دارید

‫لعنتی!

‫عجب گه‌دونی‌ایه اینجا.

‫پر از احمق‌ها!

‫استعدادهای من اینجا حروم می‌شن!

‫من گارسون نیستم.

‫من سفارش نمی‌گیرم.

‫من می‌پزم، شما می‌خورید.

‫ساعت شش.

‫هیچ انتخابی ندارید.

‫خوبی؟

‫- هیچی غذای گیاهی ندارن. ‫- حتماً یه چیزی پیدا می‌شه.

‫چی بخوریم حالا؟

‫اوه، اورنج جوس موز داره.

‫- نمی‌تونیم چهار هفته موز بخوریم. ‫- اوه!

‫صبح مسخره‌م کردی سانتوش، وقتی بهت گفتم.

‫- می‌دونم. ‫- نگفتم بهت؟

‫- گفتی. ‫- چی گفتی بهش؟

‫من «تیفین» آوردم! ‫(Tiffin: ظرف غذای سنتی در هند)

‫پر از برنج و عدس

‫- دوستت دارم آما ‫- من کی قراره یاد بگیرم؟

‫- همیشه حق با توئه! ‫- درسته!

‫بیاید بریم بچه‌ها.

‫بریم پایین، سمت کابین‌مون.

‫میای؟

‫یه دقیقه دیگه.

‫- سه طبقه پایین و سمت چپ. ‫- گرفتم.

‫کانادا... ما داریم میایم!

‫آماده‌ای برای ما؟

‫پای پاتل داره میاد!

‫و فقط برای اینکه بدونی، ‫من گیاه‌خوارم!

‫- باغ‌وحش... ‫- باغ‌وحش...

‫ام... ببر، ببر. اررر... ببر!

‫ببر!

‫- آهان! تی‌گره. ‫- آهان!

‫پس، شکارچی‌ای که ببر رو گرفت

‫اسمش «ریچارد پارکر» بود.

‫شکارچی...

‫اوه، شکـ... شکارچی.

‫شکارچی!

‫شکارچی! شکارچی!

‫- شکارچی. ‫- آهان!

‫شکاری‌ای که تی‌گره رو گرفت ‫ریچارد پارکر نام داشت.

‫ولی کارمند باربری اسامی رو قاطی کرد، و...

‫- کارمند چی؟ ‫- باربری؟

‫کارمند باربری...

‫کارمند باربری! کارمند باربری!

‫کارمند باربری! کارمند باربری...

‫اسامی رو قاطی کرد، و بعد ببر شد ریچارد پارکر.

‫- آهان! ‫- ریچارد پارکر.

‫آه!

‫طوفان داره میاد! ‫بجنبید!

‫طوفان!

‫اینجا چه کار می‌کنی، سوامی عیسی؟ ‫(اشاره‌ای کنایه‌آمیز به ترکیب اعتقادات هندویی و مسیحی)

‫- خوابم نبرد. ‫- ها؟

‫فکر کردم رفتی حج!

‫یا شاید هم رفتی رم برای مراسم تاج‌گذاری‌ات، پاپ پایوس ‫(Pi-us بازی زبانی با اسم پای و پایوس به معنی دیندار)

‫بس کن دیگه!

‫یه ختنه هم بکنی یهودی هم میشی

‫رانی!

‫اگه پنج‌شنبه بری معبد، جمعه مسجد، شنبه کنیسه، یکشنبه کلیسا

‫فقط سه تا دین دیگه لازمه تا کل عمرتو تعطیل باشی

‫- شماها چرا بیدارید؟ ‫- خوابمون نبرد.

‫- تو چی؟ ‫- کف کابین آب جمع شده.

‫فقط یه بند انگشته، ‫نگران نباش.

‫گفتیم بهتره کسی رو در جریان بذاریم.

‫در جریان چی؟

‫- کف کابین آب جمع شده. ‫- شاید نمی‌تونن بشنون چی می‌گی.

‫مطمئنا طبیعیه که یه کم آب نشت کنه.

‫به یکی از خدمه می‌گم.

‫خدای من!

‫- بابا! ‫- اورنج جوس؟

‫بابا!

‫- چطوری آزاد شده؟ ‫- درست مهارش نکرده بودن.

‫- به حرف‌مون گوش ندادن. ‫- بچه‌اش کو؟

‫نمی‌بینمش. برای همین مضطربه، بیچاره.

‫عقب وایسا، گیتا.

‫اورنج جوس بیا بریم سر جات، عزیزم.

‫- مواظب باش، سانتوش. ‫- هستم. بیا دختر خوب...

‫منم... منم...

‫- وای خدای من! بابا! ‫- هوو!

‫اون چطوری از قفسش دراومده؟

‫همه عقب وایسید.

‫رانی!

‫باید تفنگو بیارم.

‫- خدای من. ‫- باهات میام.

‫نه!

‫- شاید کمک بخواد. ‫- باشه، می‌تونی بیای.

‫تفنگ توی انباریه.

‫پیسین، ‫پیش مادرت بمون.

‫- برگرد پایین توی کابین، گیتا. ‫- مراقب خودتون باشید.

‫- ما خوبیم، عزیزم. ‫- بیا بریم پایین، پیسین.

‫- کف عرشه آبه، پیسین. ‫- یکی همه‌ی قفس‌هارو باز کرده، آما.

‫- کی ممکنه این کارو بکنه؟ ‫- نمی‌دونم!

‫وای خدای من!

‫پای!

‫پای، توی بیمارستانی، ‫می‌شنوی منو؟

‫پای، حالت خوبه. ‫چیزی برای ترسیدن نیست.

‫ولی هست، خانم چن.

‫ترس به بزرگترین نقطه‌ضعفت حمله می‌کنه.

‫ترس با نقاب شک ‫تو ذهنم خزید.

‫«هیچ‌کس بهت فکر نمی‌کنه، پای. ‫تو مهم نیستی.»

‫سعی کردم ساکتش کنم.

‫این واقعی نیست، اتفاق نمی‌افته ‫ولی ترس قوی‌تر شد

‫با منطق بهش حمله کردم.

‫«آروم باش پای. در معرض دید باش، ‫اونا پیدات می‌کنن.»

‫ولی ترس منطق رو له کرد ‫و منو شکست، خانم چن.

‫تمام بدنم رو از وحشت پر کرد -

‫ریه‌هام... روده‌هام، زبونم، ‫گوش‌هام، عضله‌هام، زانو‌هام،

‫قلبم تند می‌زد، اسفنکترم (عضله انقباض مقعد) شل شده

‫همه‌چی در برابر ترس تسلیم می‌شه.

‫- و بعد... و بعدش... ‫- هی! هی، هی، آروم باش!

‫هیس، حالت خوبه، پای. ‫در امانی.

‫مرگ به زندگی حسادت می‌کنه، ‫چون زندگی خیلی زیباست.

‫ولی حالا دیگه در امانی.

‫نگاه کن دور و برتو. ‫توی بیمارستانی.

‫هی! غیر از ما ‫کسی اینجا نیست.

‫پای...

‫پای، تو کاملاً در امانی.

‫آقای پاتل، می‌تونیم برگردیم به پرسش در مورد اون شب؟

‫آقای اوکاموتو، می‌تونم چند کلمه باهاتون صحبت کنم؟

‫این پسر واضحاً دچار اضطرابه. باید متوقف کنیم.

‫این پرونده تا سه روز دیگه بسته میشه.

‫باید تکلیف ادعای بیمه مشخص بشه.

‫همه منتظر گزارش من هستن.

‫من فقط دارم پیشنهاد می‌دم مراقب‌تر باشیم.

‫به من گفته بودن

‫سفارت کانادا در این مسئله بهم کمک می‌کنه، خانم چن.

‫و همین کار رو هم کردیم، آقای اوکاموتو.

‫من امشب باید سوار هواپیما بشم.

‫ببینید، من درکتون می‌کنم،

‫ولی به‌عنوان مسئول کنسولی، اولویتم محافظت از این پسره.

‫من فقط دارم سؤال می‌پرسم. همین و بس.

‫من به حقایق نیاز دارم.

‫و باید بپذیریم که

‫پنج روز پیش که آوردنش اینجا، نزدیک بود بمیره!

‫ما همه از اون‌چیزی که فکر می‌کنیم ‫به مرگ نزدیک‌تریم خانم چن

‫وقتی کشتی غرق شد، سیگنال اضطراری شنیدی؟

‫– آیا آتیشی در کار بود؟ ‫– آقای اوکاموتو، مجبورم پافشاری کنم...

‫اگه می‌تونید یه شرح مختصر از وقایع اون شب بدید

‫آما! آما!

‫اوه، بلک‌ن‌وایت! پات شکسته.

‫ویشنو ما رو حفظ کنه! ‫(ویشنو، یکی از خدایان هندو)

‫الله، ما رو محافظت کن!

‫مسیح، ما رو نجات بده!

‫آما؟

‫بابا؟

‫رانی؟

‫رانی؟

‫کجایید؟ صدای منو می‌شنوید؟

‫شنا کن!

‫بدنت رو صاف و کشیده نگه‌دار.

‫دست‌هاتو تا جایی که می‌تونی دراز کن،

‫و فقط به جلو حرکت کن.

‫تو می‌تونی. مطمئنم می‌تونی.

‫شنا کن... پا بزن...

‫بگیرش، رانی!

‫رانی، بگیرش! گرفتمت!

‫خدای من!

‫یاه!

‫تو نمی‌تونی بیای اینجا، ریچارد پارکر

‫من نمی‌خوام اینجا باشی!

‫برو عقب!

‫برو عقب! ول کن، ریچارد پارکر!

‫برو عقب!

‫من نمی‌خوام اینجا باشی!

‫برو عقب!

‫عیسی، مریم، محمد، ویشنـو...

‫کمکم کنید!

‫خدایا! تو رو خدا کمکم کن!

‫آما؟

‫بلک‌ن‌وایت، تو قراره...

‫اوه! ببخشید! ببخشید!

‫شیش!

‫کمک می‌رسه، بلک‌ن‌وایت، پات رو هم درست می‌کنن.

‫به‌زودی نجات پیدا می‌کنیم.

‫همه چیز درست می‌شه. نباید نگران باشی.

‫هی، نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن.

‫یکی دیگه هم نجات پیدا کرده! اوه!

‫حتماً افراد بیشتری هم هستن.

‫فقط باید منتظر بمونیم.

‫می‌تونیم یه هم‌زیستی عجیب باشیم که ‫خاله هم دلش بخواد درباره‌ش بشنوه

‫تو!

‫تو نجات پیدا کردی؟

‫نه!

‫می‌تونیم این قایق رو شریک شیم؟

‫می‌شه همچین چیزی؟

‫اگه من اینجا بمونم، و فقط آروم باشیم...

‫نظرت چیه؟

‫من نفر بعدیم؟

‫اوه!

‫اوه، ای عیسی مقدس!

‫اون آماست!

‫ممنونم. ممنونم.

‫می‌دونستم زنده‌ای.

‫می‌دونستم. توی دلم حسش می‌کردم.

‫این یه معجزه‌ست.

‫چقدر دوستت دارم.

‫چقدر دلم برات تنگ شده بود.

‫اورنـج جوس؟

‫اون اورنج جوسه...

‫بیا، اورنـج جوس. ‫بیا، بیا. بیا، بیا...

‫اوه!

‫موزها از هم جدا شدن ‫("banana split" و نیز نوعی دسر)

‫هی، تو!

‫بخاطر تکون‌های شدیده اورنج‌جوس. ‫می‌گذره.

‫هر لحظه ممکنه نجاتمون بدن.

‫بابا روی یه کشتی دیگه‌ست ‫و دنبال ما می‌گرده.

‫همه چی... هی!

‫همه چی درست می‌شه.

‫سلام آقای لاک‌پشت.

‫می‌تونی به کسی بگی ‫که من اینجام؟

‫ما چهار روزه از مانیل دور شدیم، ‫(پایتخت فیلیپین)

‫و اسم من پای پاتله.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫داری چیکار...؟

‫هی، داری چیکار می‌کنی؟

‫بذارش سر جاش!

‫بس کن! داری قایق رو کج می‌کنی.

‫چیکار داری می‌کنی؟

‫هی!

‫ولش کن، دست از سرش بردار!

‫هی!

‫بس کن لعنتی...! ‫ولش کن!

‫بس کن! ولش کن...

‫مواظب باش، آب‌نارنجی.

‫زیاد نزدیک نشو. ‫اون خطرناکه.

‫تو رو خدا بس کن!

‫ولش کن!

‫اونم یه موجود زنده‌ست، خواهش می‌کنم! ‫بذار راحت باشه.

‫تو رو خدا، تو رو خدا! ‫تو رو خدا نکن این کارو!

‫اورنج‌جوس، تو خیلی شجاعی.

‫نمی‌دونستم این‌قدر شجاعی.

‫بزنش اورنج‌جوس

‫بندازش تو دریا. ‫تو می‌تونی.

‫بزنش!

‫خدایا...

‫ای سگ پست!

‫چرا این‌جوری نگام می‌کنی؟

‫فکر می‌کنی نوبت منه؟ ‫همینه؟ هان؟

‫می‌خوای صبر کنی تا خوابم ببره ‫و نصفه شب منو ببلعی؟

‫منو نصفه بخوری ول کنی ‫مثل بلک‌ن‌وایت؟

‫نه!

‫نه! ‫بهت اجازه نمی‌دم.

‫این‌طوری تموم نمی‌شه.

‫تا سر حد مرگ باهات می‌جنگم!

‫بیا، ‫کروکوتای کثیف!

‫بیا، سگ زشت!

‫بیا! بیا!

‫بیا! بیا!

‫بیا!

‫بیا!

‫چرا عقب می‌ری؟ ترسیدی؟ هان؟

‫خب باید هم بترسی.

‫بابا راست می‌گفت — ‫خطرناک‌ترین حیوان، انسانه.

‫پرده دوم از نمایش ‫«زندگی پای»

‫می‌گی ۲۲۷ روز ‫روی یه قایق نجات بودی

‫با یه اورانگوتان که رو کلی موز شناور شده بود

‫یه گورخر با پای شکسته،

‫یه کفتار که گورخر رو خورد ‫و بعد سر میمون رو کند،

‫و یه ببر بنگال که کفتار رو خورد ‫ولی تو رو نه؟

‫اورانگوتان‌ها با میمون‌ها فرق می‌کنن، ‫ولی باقی ماجرا درسته.

‫چطور ممکنه همچین چیزی؟

‫قبول دارم که غیرمنتظره‌ست.

‫این داستانی که تعریف می‌کنی، ‫واقعا... باور... ‌نکردنیه.

‫- موافقم. ‫- تا حالا پیش روان‌پزشک رفتی، آقای پاتل؟

‫آقای اوکاماتو می‌خواد بگه ‫که نگرانته، پای.

‫با کسی صحبت می‌کنی؟

‫فکر کنم واضحه که صحبت می‌کنم.

‫منظورم مشاوره‌ست. ‫خیلی می‌تونه مفید باشه.

‫- خودمم تجربه‌شو داشتم... ‫- اوه، چرا؟

‫- دوران سختی بود و... ‫- ببخشید، می‌تونم برگردم سر بحث؟

‫من داستانتو باور نمی‌کنم، آقای پاتل. ‫باورکردنی نیست.

‫- چی باورنکردنیه؟ ‫- همه چیز.

‫- کشتی که غرق شد. ‫- نه، بقیه‌اش.

‫چی منظورتونه؟ دقیق بگید.

‫خب، اممم...

‫موز روی آب شناور نمی‌مونه. ‫خیلی سنگینه.

‫- نه، نیست. ‫- چرا هست.

‫- نشونت می‌دم. ‫- نه، لازم نیست.

‫سینک رو پر کن، این موزا رو بنداز توش، ‫ببینیم کی راست می‌گه.

‫- ترجیح می‌دم ادامه بدیم. ‫- من اصرار دارم.

‫- ممنونم. ‫- باعث افتخاره.

‫- آقای پاتل، فقط می‌خوام... ‫- دوست دارید بشینید، آقای اوکاموتو؟

‫من کاملاً راحتم.

‫سر پا بودن خسته‌کننده‌ست.

‫خیلی انرژی مصرف می‌کنی بی‌اینکه متوجه بشی.

‫- فقط می‌خوام به ته ماجرا برسم... ‫- بهتره بشینی.

‫سینک پر شده؟

‫اوه، هنوز نه.

‫بالا گرفتن پاها جلوی ورم رو می‌گیره ‫و کمک می‌کنه خون بهتر به همه جا برسه.

‫ظرف‌شویی پره.

‫- موزها رو انداختی توش؟ ‫- آره، انداختم.

‫- خب؟ ‫- دارن روی آب می‌مونن؟

‫آره، رو آب موندن.

‫واقعاً... رو آب موندن؟

‫آره، رو آب موندن!

‫خیلی موز لازمه تا بتونه یه اورانگوتان رو نگه داره.

‫آره، نگه داشت. ‫وزنش نزدیک یه تن بود.

‫نمی‌دونستم موز می‌تونه روی آب بمونه.

‫- می‌تونم موزامو پس بگیرم لطفاً؟ ‫- واقعاً رو آب می‌مونن.

‫حالا باورتون شد، ‫آقای اوکاموتو؟

‫موزاشو بده بهش.

‫مرسی.

‫- چیزی گم کردی، پای؟ ‫- هوم؟

‫آره، باید این‌جا باشه، ‫یه کم...

‫- چی؟ ‫- یه چیزی برای خوردن.

‫- غذا می‌خوام. ‫- توی جعبه‌ات غذا هست.

‫آب هم هست. ‫باید یه جایی باشه.

‫- بیارم برات؟ ‫- از کجا می‌خوای بیاری؟

‫از شیر آب.

‫این مال منه، ریچارد پارکر.

‫و بدونش نمی‌رم.

‫ایسای مسیح، مریم، یوسف!

‫هو هو هو! ‫خیلی سریعم برات، ریچارد پارکر.

‫خیلی سریعم. هاها!

‫سپاس خدای بزرگ - آب.

‫تو نابغه‌ای، پیسین.

‫نابغه‌ای!

‫آب مقطر، با تقدیر فراوان از کمپانی اچ‌پی، بریتانیای کبیر ‫[اچ‌پی یک کمپانی بزرگ و قدیمی غذایی در انگلستان]

‫مرسی عیسی مسیح. ‫مرسی الله.

‫چطور بازش کنم؟

‫چطور بازش کنم؟

‫در بازکن قوطی...

‫در بازکن قوطی...

‫در بازکن قوطی...

‫آروم باش، پای. صبر کن.

‫ولی نمی‌تونم بازش کنم.

‫احساسی برخورد نکن.

‫چی لازم داری؟

‫یه در بازکن قوطی.

‫که نداری. پس چی؟

‫مشاهده و تحلیل!

‫یه چیز تیز. ‫یه چیز... یه چیز تیز.

‫یه چیز تیز، یه چیز تیز، ‫یه چیز...

‫نمیاد بیرون.

‫سر کلاس اینو یاد گرفتیم.

‫- یه سوراخ دیگه روبه‌روش بزن. ‫- آره.

‫سوراخ دوم اجازه می‌ده هوا بیاد تو، ‫تا آب بتونه...

‫...جاری بشه!

‫من مستم، خاله!

‫ولی مست شدن از آب، ‫کاری نجیبانه و سرخوشانه‌ست، نه؟

‫اوه‌هو، بیسکویت‌های لارسن.

‫آرد گندم، مالت، ‫ویتامین‌ و گلوکز.

‫چربی حیوانی نداره.

‫گلوکز باعث می‌شه بدن ‫در حالت کاری باقی بمونه

‫و مهم‌ترین منبع انرژی ‫در تمام موجودات زنده‌ست.

‫صبر کن، پیسین.

‫بدون فکر غذا نخور.

‫محاسبه کن چی داری ‫و تا کی برات می‌مونه.

‫- رانی ریاضیدان بود. ‫- انجامش بده.

‫هجده بسته بیسکویت تقویتی داریم.

‫- تو هر بسته چندتاست؟ ‫- شش تا.

‫پس جمعاً چندتا می‌شه؟

‫- نودتا. ‫- نه.

‫- صدتا. ‫- حدس نزن! حساب کن!

‫- نمی‌تونم. ‫- اوف!

‫اگه سر کلاس بیشتر دقت می‌کردی...

‫صد و هشت تا؟

‫آفرین، پای.

‫دیدی اگه بخوای می‌تونی؟

‫خب، اگه روزی سه‌تا بخوری...؟

‫سی و شش!

‫سی و شش روز!

‫خب...

‫الآن می‌دونیم کجاییم.

‫یکی دیگه می‌تونی بخوری.

‫- فقط یکی؟ ‫- فقط یکی.

‫آشپزی نروژی بهترین آشپزی دنیاست، خاله!

‫از منطق و ریاضی استفاده کن، پای.

‫از هر چی بلدی استفاده کن... ‫و با احتمالات بجنگ.

‫اون چی، خاله؟

‫من نمی‌تونم اینجا بمونم. اینجا امن نیست. ‫باید برم روی اون قایق.

‫چطور می‌تونم برم روی اون... قایق؟

‫منطق و ریاضی، پای.

‫تحلیل.

‫چی داری؟ ‫غذا و آب برای ۳۶ روز داری،

‫و اون داره...

‫...هیچی.

‫هیچی!

‫من صبر می‌کنم تا تو اول بمیری...

‫...و با احتمالات بجنگم!

‫سی روز در دریا...

‫هنوز زنده‌ای، ریچارد پارکر؟

‫تحلیل کن، پای.

‫تو داری...

‫...چهار بسته بیسکویت،

‫یک قوطی آب،

‫ده‌تا چتر

‫یک چاقوی دست‌ساز،

‫و...

‫...کتاب «بقا در دریا».

‫توجه!

‫این کتاب چندین‌بار تجدید چاپ شد

‫به‌خاطر سبک روشن، خلاصه و کاربردی من.

‫البته فروش نرفت،

‫ولی سلیقه عموم همیشه ‫دلیل بر کیفیت نیست.

‫فرمانده گرانت-جونز.

‫دستورالعمل‌ها رو دقیق دنبال کن.

‫- ادرار ننوش... ‫- من آب آشامیدنی می‌خوام.

‫...نه آب دریا و نه خون پرنده.

‫- هرگز این کار رو نکن! ‫- بدون آب تازه تا هفت روز می‌تونی زنده بمونی.

‫- هفت روز؟

‫- خون لاک‌پشت نوشیدنی خوبیه، بدون نمک ‫- من خون نمی‌خورم!

‫...و تخم‌هاشون یه خوراک حسابی‌ان. ‫و اگه تو، اممم...

‫فقط آب می‌خوام!

‫- گیرنده‌ی باران. ‫- آهان، پس اینا این‌ان.

‫وسیله‌ای برای جمع‌کردن و هدایت آب باران ‫به ظرف مناسبی در زیرش.

‫آب باران نوشیدنی ایمنیه،

‫ولی همیشه باید مراقب اجسام خارجی باشی ‫که ممکنه افتاده باشن یا بالا خزیده باشن.

‫- دروگا! دروگا! ‫- آره، خیلی خوبه.

‫و فقط یه پیشنهاد، ‫روی اون قایق بیشتر در امانی.

‫این واقعاً یه وسیله‌ی دریانوردی مناسب نیست.

‫هوم. ‫ولی رو اون قایق یه ببره.

‫یادت باشه، ‫عرض جغرافیایی رو می‌تونی با انگشتات اندازه بگیری

‫با اون ببر چیکار کنم؟

‫سرت رو گرم نگه دار. ‫ذهن بیکار ممکنه غرق بشه.

‫همخوانی گروهی می‌تونه روحیه رو بالا ببره.

‫داری گوش نمی‌دی به من!

‫من دارم دستور می‌دم. ‫کارمه.

‫نگاه کن!

‫خدای من!

‫ببر بنگال، یه کم دردسر داریم.

‫این یکی سخته.

‫نقشه‌ت چیه، سرباز؟

‫می‌خوام صبر کنم. الآن هم آب دارم هم یه ذره غذا. ببین

‫اون هیچی نداره. ‫می‌مونم تا اون اول بمیره.

‫فکر خوبی‌ه.

‫ارزش امتحان داره.

‫کارت درسته، پسر خوب.

‫یادت نره ‫مرتب آبت رو چک کنی.

‫قصه‌گویی هم می‌تونه راه خوبی باشه ‫برای گذر زمان.

‫اگه زنده‌موندن رو عمیقا بخوای، ‫حتما زنده می‌مونی.

‫نمی‌تونی بیای اینجا.

‫دور شو، ریچارد پارکر!

‫نمی‌تونی بیای اینجا.

‫نمی‌تونی بیای اینجا!

‫برو گمشو! ‫نمی‌خوامت اینجا!

‫تو غذا داری.

‫و می‌تونی آب دریا بخوری.

‫من زودتر می‌میرم...

‫...مگر اینکه برم رو اون قایق.

‫- پیسین؟ ‫- خدایا!

‫- چی می‌شنوی؟ ‫- دارم دیوونه می‌شم.

‫- گوش کن، پسین. ‫- اشکالی نداره، پای.

‫گرسنگی دیوونه‌ت می‌کنه.

‫این صدا پرستن‌ه ‫(نوعی صدا از گربه‌سانان به منظور انتقال برخی از احساسات)

‫همون صدای خرخر ماننده دوباره‌.

‫ببرها صداهای مختلفی در‌می‌آرن، پسین.

‫یه "آهوووه" بلند موقع جفت‌گیری.

‫غرش تهدیدآمیز موقع حمله.

‫پرستن آروم‌ترین صدای اون‌هاست،

‫یه پف از بینی برای نشون دادن دوستی و نیت بی‌خطر

‫- گفتی ببرها خطرناکن. ‫- آره، می‌دونم.

‫اون باکینگهام رو خورد.

‫- آره، اما... ‫- پس چی شد که یه‌هو بی‌خطر شد؟

‫نشد.

‫ولی یه وعده غذا خورده.

‫اون ماهی آرومش کرده و خواب‌آلود.

‫این یه پنجره‌ی امکانه، پسرم.

‫- یه پنجره؟ ‫- یه پنجره‌ی کوچیک.

‫وقتی خوشحاله رامش کن پیسین ‫و باهاش همزیستی کن

‫چطور باید این کارو بکنم؟

‫مربی سیرک چرا داد می‌زنه و شلاقشو تو هوا می‌زنه؟

‫برای نشون دادن سلطه و ایجاد نظم.

‫دقیقاً.

‫یاه... بلک‌ن‌وایت.

‫یاه... ریچارد پارکر!

‫ترومپت‌ها بنوازند،

‫طبل‌ها به صدا درآیند،

‫نمایش بزرگ زمین شروع می‌شود!

‫بانوان و آقایان، دختران و پسران،

‫آماده‌ی شگفت‌زده شدن باشید!

‫باعث افتخار منه که به شما تقدیم کنم...

‫باعث افتخار منه که به شما تقدیم...

‫اوه، بجنب! پسین!

‫تو می‌تونی.

‫پای پاتل، سیرک شناور...

‫- اقیانوس‌پیمای هندی-کانادایی ‫- آره!

‫برو بالا قایق، پسرم.

‫من رئیس‌ام، ریچارد پارکر.

‫به نام نامی الله، من رئیس‌ام.

‫- ووو...! ‫- یاهوو...!

‫از سوت استفاده کن. ‫بترسونش.

‫قلمروتو مشخص کن.

‫بابا، نمی‌تونم این کارو بکنم.

‫برگرد رو قایق. تحریکش کن.

‫صدای مداوم علامت تهاجمه.

‫- بابا، خواهش می‌کنم، نمی‌تونم. ‫- این تنها شانست.

‫این قایق منه، ریچارد پارکر.

‫این عرشه مال منه. ‫عقب برو! برو اون زیر!

‫تماس چشمی رو قطع نکن!

‫سوت بزن.

‫اوه!

‫بابا! بابا!

‫پسین!

‫کجایی؟

‫اینجام!

‫گربه‌های بزرگ دریازده می‌شن.

‫قایقو تکون بده.

‫یاه!

‫- یاه! ‫- دست بالا رو بگیر.

‫تو نر غالبی.

‫از اون چیزی که داری استفاده کن.

‫تو ریچارد پارکری!

‫من نر غالبم!

‫حالت خوب نیست؟ هان؟

‫بدترت می‌کنم.

‫آرغ! آرغ!

‫این...

‫قایق منه!

‫خواهش می‌کنم آقای پاتل! آروم باشید!

‫مراقب باش.

‫- سلام! پرستار؟ اینجا کمک لازم داریم! ‫- میاد؟

‫سلام؟

‫- این قایق منه! ‫- یه‌هو شروع کرد داد زدن.

‫آما؟

‫آما! موفق شدم، آما!

‫من بردم! ‫خدا با منه.

‫- به بابا بگو خدا با منه. ‫- بیا و بشین، پای.

‫همه‌چیز خوبه، پسرم.

‫استراحت کن

‫آروم باش.

‫- این قایق منه! ‫- مشکلی نیست.

‫می‌خوام یه دارو بهت بدم

‫- که حالت بهتر بشه، باشه؟ ‫- این قایق منه!

‫ببخشید، چی گفتید؟

‫- این چیه، پرستار؟ ‫- یه آرام‌بخش.

‫- یه آرام‌بخشه. ‫- نباید بذاره بخوابه.

‫- من به شهادتش نیاز دارم. ‫- واضحه که خیلی آشفته‌ست.

‫لطفاً، خانم چن. ‫این موضوع مهمه.

‫می‌گه آقای پاتل رو نخوابونید. ‫می‌خواد مصاحبه‌اش رو تموم کنه.

‫فقط آرومت می‌کنه.

‫من باید زود برم. ‫اگه بخوابه، چیزی دستگیرم نمی‌شه.

‫اون گفت فقط آرومت می‌کنه.

‫آخ!

‫آخ!

‫حالا حالت بهتره، ‫آقای پاتل؟

‫می‌تونیم ادامه بدیم؟

‫این یه قایق هندوئه.

‫برزنت، جلیقه‌ی نجاتم، حلقه‌ی نجات،

‫پنج تا پارو، شش تا نگهدارنده‌ی پارو،

‫سوت‌های پلاستیکی، ‫همه‌شون نارنجی‌ان.

‫نارنجی یه رنگ هندوعه.

‫نارنجی رنگ استاندارد بقاست.

‫تا حالا دقت کردی... ‫آسمون چقدر اعجازانگیزه؟

‫ببخشید. من خیلی... وای خدای من!

‫ببخشید. واقعاً ببخشید.

‫یـه‌یـه‌یـه‌یـه...

‫ای پروردگار مبارک، ویشنو!

‫تو با خلق ماهی دنیا رو نجات دادی...

‫...و حالا داری منو نجات می‌دی.

‫سپاس‌گزارم

‫بابت این قربانی ممنونم

‫ریچارد پارکر!

‫اوه!

‫این جلبک دریایی واقعاً خوشمزست.

‫خوشحالم که کنار تو غذا می‌خورم، ‫ریچارد پارکر.

‫می‌خوام یه راز بهت بگم.

‫ازت می‌ترسم،

‫ولی وقتی باهاتم، حس بهتری دارم.

‫اینجا خیلی زیباست.

‫گوش کن!

‫صدای منو می‌شنوی؟

‫ما هنوز زنده‌ایم، و همه‌چیز خوبه.

‫این غذای خداست.

‫لباس خدا!

‫گربه‌ی خدا!

‫کشتی خدا!

‫اینا دشت‌های پهناور خدایند!

‫همه‌ی اینا خلقت خداست!

‫هووو!

‫اون یه کشتیه؟

‫ریچارد پارکر، ‫بالاخره یه کشتی!

‫نجات پیدا کردیم!

‫اوه...

‫آدما...

‫سلام!

‫کشتی باریه، ریچارد پارکر.

‫اینجاییم!

‫اینجاییم، پایین!

‫من اینجام!

‫خواهش می‌کنم، پایین رو نگاه کنین.

‫سلام!

‫من اینجام!

‫من اینجام! لطفاً پایین رو نگاه کنین! ‫نگاه کنین! نگاه کنین!

‫من اینجام!

‫من اینجام!

‫من اینجام...!

‫چرا داری امتحانم می‌کنی؟

‫پنج روز بدون آب

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫ریچارد پارکر، ‫نمی‌تونی اونجا این کارو بکنی!

‫این قایق منه،

‫قلمرو منه و...

‫نه!

‫فقط غذاست، درسته؟

‫غذای بازفرآوری‌شده‌ست.

‫خدایا کمکم کن.

‫خواهش می‌کنم یکی کمکم کنه

‫سلام آقای لاک‌پشت.

‫امروز حالت چطوره؟

‫چیزی خوشمزه خوردی امروز؟

‫هوم؟

‫جزئیات کامل غذا خوردنتو برام تعریف کن.

‫چند سالته، آقا؟

‫پنجاه؟

‫صد؟

‫شاید شبیه پیرمرد باشم، ولی من...

‫چند سالمه واقعاً؟

‫هنوز هفده سالمه؟

‫لاک‌پشت یه وعده‌ی غذایی عالیه.

‫خونش مغذیه و بدون نمک.

‫نه!

‫هر فرصتی رو باید غنیمت شمرد.

‫برش گردون و چاقو رو فرو کن.

‫اون یه موجود زنده‌ست.

‫تو ۱۳۷روزه که تو دریا هستی.

‫- این‌که هنوز زنده‌ای یه معجزه‌ست. ‫- آره.

‫لاک‌پشت مثل رستورانیه که پا داره.

‫هفت نوع گوشت مختلف توی یه لاشه هست.

‫من هندو هستم.

‫تا حالا لب به گوشت نزدم.

‫اگه همین الان نگیریش، می‌میری.

‫- ترسیده. ‫- معلومه که ترسیده. بهش حمله شده.

‫قوی‌تر بجنگ.

‫ببخش که مجبورم این کارو بکنم.

‫- گناهان ما رو ببخش. ‫- برش گردون!

‫آفرین لاک‌پشت باهوش. ‫داره از خودش محافظت می‌کنه.

‫حالا رگ‌ها و شریان‌های گردنشو قطع کن.

‫نمی‌تونم، نمی‌تونم...

‫این قانون طبیعته

‫دنیا یه زنجیره‌ی بلند غذاییه، پای.

‫آخرش یا می‌خوری یا خورده می‌شی. ‫کدومو انتخاب می‌کنی؟

‫- نمی‌تونم. لطفاً نه... ‫- بکشش!

‫- لطفاً مجبورم نکن... ‫- همین الان بکشش

‫ای کالی کمکم کن! ‫(کالی: الهه هندو، نماد مرگ و بازآفرینی)

‫ببخشید.

‫خیلی متأسفم.

‫بخورش.

‫مثل لاسی خنک آما می‌مونه. ‫(لاسی نوعی نوشیدنی خنک سنتی با ماست و انبه)

‫دقیقاً همونه.

‫همه‌چی رو نگه دار.

‫همه‌چیز یه استفاده‌ای داره.

‫پوسته‌اش می‌تونه بشقاب باشه، ‫سرپناه، محافظ.

‫گوشتش می‌شه شام، صبحانه، ناهار.

‫هیچ‌وقت یادت نره، ‫مهم‌تر از همه اینه که یه جنتلمن باشی.

‫تمدنه که انسان رو از حیوان جدا می‌کنه.

‫یادت باشه، ‫تعریف یه جنتلمن اینه که

‫حتی وقتی تنها غذا می‌خوره ‫از چاقوی کره‌خوری استفاده می‌کنه.

‫تو همیشه گیاه‌خوار بودی، پیسین.

‫دیگه چیزی ازت نمونده، رانی.

‫هیچ‌وقت گوشت حیوان نخوردی.

‫چاره‌ای نداشتم.

‫همیشه از قداست زندگی حرف می‌زدی.

‫می‌دونم.

‫چطور هنوز می‌تونی هندو بمونی ‫وقتی گوشت می‌خوری؟

‫فقط خیلی گرسنه‌ام.

‫بهت گفتم، ایمان توی دنیای واقعی ممکن نیست.

‫هنوز ایمان دارم.

‫- هنوز باور دارم. ‫- چطور می‌تونی؟

‫ببین کجایی. به این نگاه کن.

‫ته دریا هستیم. ‫کدوم خدایی همچین کاری می‌کنه؟

‫و اگه هم وجود داشته باشه، ‫من هیچ کاری باهاش نمی‌خوام داشته باشم.

‫رانی... رانی!

‫رانی، امروز روزشه؟

‫روزها رو می‌شمرم ولی گم می‌کنم...

‫ولی یادم می‌ره...

‫امروزه؟

‫مادر!

‫اوه، مادر! ‫چقدر دلم برات تنگ شده.

‫پسر کوچولوی من.

‫مادر؟

‫مادر... ‫امروز روزشه، درسته؟

‫بله.

‫مثل همیشه برات آواز بخونم؟

‫چه کار قشنگی!

‫مادر، بابا هم پیشته؟

‫همیشه.

‫♪ تولدت مبارک

‫♪ تولدت مبارک

‫♪ تولدت مبارک، مادر عزیزم

‫♪ تولدت مبارک... ♪

‫ده روز بدون آب

‫هیچی نمی‌بینم، ‫ریچارد پارکر.

‫تو چیزی می‌بینی؟

‫سلام؟

‫کسی اینجاست؟

‫حسش کردی، ریچارد پارکر؟

‫آره!

‫منم حسش کردم.

‫خدای من! ‫تو بلدی حرف بزنی؟

‫چرا تا حالا هیچی نگفتی؟

‫خجالت می‌کشیدم...

‫- کلی سؤال دارم. ‫- منم همین‌طور!

‫اگه می‌تونستی هر غذایی بخوری، ‫چی انتخاب می‌کردی؟

‫آسون.

‫لوبیا سیاه

‫سامبار تمر هندی تند ‫و ساگو با سبزیجات مخلوط

‫خوراک کرما، ماسالای سیب‌زمینی ‫وادا کلم، ماسالای دوسا

‫- بادمجون شکم‌پر به سبک پریال (روش پخت هندی) ‫- فهمیدم.

‫چاتنی نارگیل، چاتنی نعنا (نوعی دیپ) ‫ترشی فلفل سبز،

‫نان هندی، نان پاپادوم، نان پراتا، ‫کوهی از برنج...

‫من هم...

‫- پودینگ بادام، پنکیک نیشکر ‫- بوف بورگینیون! (خوراک گوشت گاو فرانسوی)

‫سیرابی و مغز گوساله ‫با سس کره‌ای قهوه‌ای!

‫عالیه!

‫بچه خوک برشته‌شده!

‫قلوه گوساله!

‫سوسیس استراسبورگ

‫خرگوش خوابانده‌شده در شراب قرمز!

‫وای خدای من.

‫پای اسب!

‫دل و قلوه پخته‌شده ‫در سس قارچ!

‫حالم داره بهم می‌خوره.

‫امم! سوفله مغز.

‫کنفی اردک

‫قورباغه‌!

‫چیزی هست که نخوری؟

‫من همه‌چیز می‌خورم!

‫گوشت خام و خون‌آلود!

‫خون بسته‌شده خوک مرده!

‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟

‫بله، حتما.

‫تا حالا گوشت انسان خوردی؟

‫ام...

‫آره.

‫دو نفر.

‫یه مرد و یه زن.

‫چرا خوردیشون؟

‫از سر نیاز!

‫چرا با لهجه فرانسوی حرف می‌زنی ‫در حالی که متولد بنگلادشی؟

‫غذایی داری؟

‫نه... ولی یه داستان دارم.

‫اوه!

‫کلمه‌ها... ‫کالری ندارن.

‫غذا رو جایی پیدا کن که واقعاً هست.

‫آه... درست می‌گی.

‫خب، تعریف کن.

‫روزی روزگاری ‫یه موز بود.

‫بزرگ شد تا رسید، زرد شد، ‫و عطر گرفت.

‫از درخت افتاد،

‫یکی پیداش کرد، خوردش، ‫و حس خوبی گرفت.

‫چه داستان قشنگی!

‫نفس آدم رو بند میاره!

‫موز داری؟

‫نه.

‫بیا، برادرم.

‫بیا با هم باشیم...

‫...و از وجود همدیگه ‫سیر بشیم.

‫تو ریچارد پارکر نیستی.

‫ریچارد پارکر کیه؟

‫حرکت کن!

‫نه، نه، نه، نه! اوه...!

‫اوه!

‫بذار برم!

‫بذار برم! تو رو خدا، بذار برم!

‫ریچارد پارکر؟

‫هنوز زنده‌ای؟

‫ریچارد پارکر...

‫اون مرد کجاست...؟ کجاست؟

‫کشتیش؟

‫ریچارد پارکر...

‫ریچارد پا...

‫هیس!

‫چقدر دلم می‌خواست توی باغ‌وحش نوازشت کنم.

‫بابا اگه می‌فهمید، حسابی عصبانی می‌شد.

‫و حالا، دوست عزیزم، اینجاییم...

‫بیشتر از هر چیزی توی دنیا دوستت دارم.

‫تنها دلیل زنده بودنم تویی.

‫بهت ایمان دارم، ریچارد پارکر.

‫فقط من و توییم.

‫دیگه تکون نمی‌خوریم.

‫حرکتی نداریم.

‫مردیم ریچارد پارکر؟

‫خشکی!

‫زمین محکم، واقعی، استوار!

‫خدا رو شکر!

‫بوی آب رو حس می‌کنم.

‫تا لب دریاچه می‌خزم،

‫و می‌نوشم، و می‌نوشم...

‫...و یهو دوباره می‌تونم ببینم!

‫یه جزیره‌ست!

‫چه سبز و باطراوته.

‫توی بهشتیم.

‫کسی هست؟

‫کسی اینجا هست؟

‫صدای همهمه‌ای بهم پاسخ داد.

‫هزاران دم‌عصایی ‫(meerkat – نوعی پستاندار کوچیک)

‫تنها نیستم!

‫ریچارد پارکر دوید سمت داخل جزیره،

‫اما من اون‌قدر خواب‌آلود بودم که ‫توی قایق داشت خوابم می‌برد.

‫دیدم دم‌عصایی‌ها از درختا بالا می‌رن تا اونجا بخوابن

‫پای، فکر می‌کنم که...

‫چند شب بعد، چیزی روی سطح دریاچه دیدم.

‫شبیه یه کوسه‌ی مرده بود.

‫توی آب حل شد.

‫فکر کردم شاید خواب دیده‌م.

‫و بعد، معجزه‌ای رخ داد؛ میوه پیدا کردم—

‫میوه‌ای خوش‌بو، آبدار، و رسیده، روی نوک یه درخت بلند

‫بالا رفتم، اون میوه رو چیدم و گاز بزرگی زدم—

‫بهترین چیزی بود که تا حالا خورده بودم،

‫از چونه‌م می‌چکید، شیرین و چسبناک.

‫اما یه چیز سفت توی دهنم حس کردم.

‫وقتی درش آوردم،

‫دیدم یه دندون انسانیه.

‫یه میوه‌ی دیگه رو شکافتم، یه دندون آسیا توش بود،

‫- و بعدی هم همین‌طور... ‫- آقای پاتل، لطفاً!

‫هوا داشت تاریک می‌شد ‫فضا پر از بو بود، دوباره خواب‌آلود شده بودم

‫ولی می‌دونستم باید خودمو به قایق برسونم، پس دویدم.

‫بعد زمین...

‫پاهامو سوزوند.

‫اون‌جا بود که فهمیدم این جزیره گوشت‌خواره.

‫با آب شیرین روزها منو جذب می‌کرد،

‫و شب‌ها حواسمو کرخت می‌کرد ‫اسیدی می‌شد، و هر گوشتی پیدا می‌کردو هضم می‌کرد

‫اون چیزی که توی آب دیدم یه کوسه بود. ‫واس همین بود که دم‌عصایی‌ها بالای درخت می‌خوابیدن

‫- اونا می‌خواستن بهم هشدار بدن. ‫- پای، واقعاً فکر می‌کنم که باید...

‫دویدم سمت قایق ‫اما صدای زوزه‌ی ریچارد پارکر از درد می‌اومد

‫نمی‌تونستم ولش کنم. اون جونمو نجات داده بود.

‫پس سوت زدم، غرش کردم، داد زدم.

‫آخرش از درخت‌ها بیرون اومد، پرید توی قایق،

‫و برگشتیم به دریا، و من نجاتش دادم.

‫آقای پاتل، لطفاً!

‫یه جزیره‌ی گوشت‌خوار؟

‫دندون آدم توی میوه؟

‫چنین چیزایی وجود ندارن.

‫- فقط چون شما ندیدینشون. ‫- کاملاً درسته.

‫ما به چیزی که می‌بینیم باور داریم، نه؟ خانم چن؟

‫به نظر نامحتمل می‌رسه.

‫جزیره‌ای که گفتی از نظر گیاه‌شناسی امکان‌پذیر نیست.

‫هیچ دانشمندی باورش نمی‌کنه.

‫دانشمندها که همه گیاه‌های دنیا رو نمی‌شناسن.

‫ولی قوانین پایه‌ی گیاه‌شناسی رو می‌دونن.

‫درواقع دایی‌م چیزای زیادی درباره گیاه‌شناسی بهم یاد داده

‫– استاد بونسای هست و می‌گفت که... ‫– چی؟ ببخشید؟

‫– استاد بونسای؟ ‫– بله، استاد بونسای.

‫می‌دونی، اون درختای کوچیک ‫کمتر از شصت سانتی‌متر قد

‫میشه بغلشون کرد. ممکنه خیلی سن داشته باشن

‫دایی من یکی داره که بیش از سیصد سالشه.

‫درختی سیصد ساله که میشه بغلش کرد؟

‫کی همچین چیزی شنیده؟ ‫این از نظر گیاه‌شناسی غیرممکنه

‫ولی وجود دارن، آقای پاتل.

‫من چیزی رو باور می‌کنم که می‌بینم.

‫چطور تونستی با یه ببر توی قایق نجات زنده بمونی؟

‫باور نکردنیه!

‫اگه توی باور کردن بلغزی،

‫پس برای چی زندگی می‌کنی؟

‫– مگر عشق باور کردنش آسونه؟ ‫– فکر کنم آقای اوکاموتو می‌خوان بگن که...

‫– با مؤدب‌بودن منو مرعوب نکن! ‫– نه، من فقط...

‫عشق سخته برای باور کردن. زندگی سخته برای باور کردن ‫خدا سخته برای باور کردن، نه؟

‫مشکلت با "سخت برای باور کردن" چیه؟

‫فقط می‌خواد منطقی باشه.

‫منم همینطور! من همیشه از منطق و استدلال استفاده کردم.

‫اما اگه زیادی منطقی باشی، ‫ممکنه کل جهان رو با آب وان بریزی دور

‫– پای، لطفاً آروم باش. ‫– چطور آروم بمونم؟

‫باید ریچارد پارکر رو می‌دیدین!

‫غول‌پیکر. ‫دندون‌هایی به این بزرگی!

‫چشمانی که تا عمق روحتو می‌کاوند.

‫یه موجود وحشی، ترسناک...

‫بسه!

‫اون کشتی بدون هیچ ردی غرق شد. ‫جون‌هایی از دست رفتن.

‫خانواده‌ها، شرکت‌ها، دولت، همه دنبال جوابن.

‫من سی ساله توی این شغلم، آقای پاتل.

‫عضو ارشد و مورد اعتماد یک شرکت بسیار محترمم

‫چند سال دیگه بازنشسته می‌شم،

‫و تا الان کارنامه‌ام بی‌عیب و نقص بوده.

‫من دنبال حقیقت اومدم اینجا.

‫ولی تو به‌جاش برام قصه‌های خیالی و عجیب‌وغریب تعریف می‌کنی

‫یه ببر اهلی‌شده؟

‫برخورد اتفاقی با یه فرانسوی وسط اقیانوس آرام؟

‫من سعی کردم کم‌کم ببرمت سمت واقعیت‌ها،

‫ولی هر کسی گزارش منو بخونه، از خنده روده‌بر می‌شه.

‫آبرو، احترام و موقعیتمو از دست می‌دم و مسخره‌ام می‌کنن.

‫تو تنها بازمانده‌ی این فاجعه‌ای.

‫هیچ تقصیری توی اتفاقی که افتاده نداری.

‫تو یه قربانی بی‌گناهی.

‫من فقط دنبال حقیقت‌ام.

‫هه!

‫ببرها وجود دارن.

‫اقیانوس‌ها وجود دارن.

‫قایق‌های نجات وجود دارن.

‫فقط چون این سه تا ‫هیچ‌وقت توی تجربه‌ی محدود و بسته‌ی تو با هم جمع نشدن،

‫فکر می‌کنی نمی‌تونن با هم اتفاق بیفتن.

‫تو به هیچ‌چیز باور نداری.

‫آقای پاتل، لطفاً...

‫چیزی که می‌گی...

‫در بهترین حالت... بعیده.

‫بردن قرعه‌کشی هم بعیده، ولی همیشه یکی برنده می‌شه.

‫گفتی آشپز کشتی تیم‌سام یه فرانسوی بوده.

‫شاید اون مرد توی اون‌یکی قایق نجات همون آشپز بوده؟

‫از کجا باید بدونم، ها؟

‫من اون موقع نابینا بودم.

‫ما واقعاً متأسفیم بابت همه‌ی رنجی که کشیدی، پای،

‫و فکر می‌کنم الان بهتره استراحت کنی.

‫آقای اوکاموتو چون نمی‌تونه بگه واقعاً چی شده

‫– «واقعاً چی شده»؟ ‫– بله.

‫پس یه داستان دیگه می‌خواین؟

‫ما حقیقت رو می‌خوایم.

‫مگه گفتن یه چیز، خودش یه داستان نمی‌سازه؟

‫یه داستان همیشه کمی خیال‌پردازی توشه.

‫ما خیال‌پردازی نمی‌خوایم.

‫– ما واقعیت می‌خوایم. ‫– نه!

‫نه!

‫شما داستانی می‌خواهید که چیزی را که از قبل می‌دانید تأیید کند

‫شما واقعیتی خشک و بی‌مایه می‌خواید.

‫داستانی بدون حیوانات.

‫- بله! ‫- ما داستانی متفاوت می‌خواهیم.

‫- بسیار خب، پس. ‫- ممنونیم.

‫کشتی در حال غرق شدن بود.

‫ملوان‌ها من را از عرشه بیرون انداختند.

‫برای رسیدن به قایق نجات شنا کردم، ‫در حالی که می‌دانستم تمام خانواده‌ام دارند غرق می‌شوند

‫وحشت‌زده بودم ‫اگر آشپز من را بالا نمی‌کشید، زنده نمی‌موندم

‫ملوانی که در کشتی با او دوست شده بودم، ‫روی کف قایق از درد به خود می‌پیچید.

‫استخوان پایش از پوست بیرون زده بود.

‫با گذر روزها، بی‌سرپناه و زیر آفتاب سوزان ‫امیدم رو از دست دادم

‫و بعد، از میان پرتوهای کورکننده‌ی خورشید، ‫مثل رؤیای حضرت مریم،

‫مادرم روی کله‌ای از موز ظاهر شد.

‫سینه‌ام از شادی پر شد، طوری که فکر کردم منفجر می‌شوم

‫مادر زیبای من، با آن همه محبت.

‫بدون فکر تور را گرفتم، و خدای را شکر

‫چون به کمک آن می‌توانستیم ماهی بگیریم.

‫وقتی موزها از هم پاشیدند و پراکنده شدند، گفتم: موز شکافته شد ‫(اشاره به دسر banana split).

‫این خنده چقدر آرام‌بخش بود.

‫مادر تا جایی که می‌توانست ملوان را دلداری می‌داد.

‫ما زبانت را نمی‌فهمیم، ‫ولی حالت خوب می‌شود.

‫آن‌ها دنبال ما می‌گردند.

‫آشپز مرد وحشتناکی بود.

‫به خاطر گرما ‫و پای گندیده‌ی ملوان

‫دور و برمان پر شده بود ‫از ازدحام مگس‌های چاق و سیاه.

‫او آن‌ها را می‌خورد.

‫می‌خواهی امتحان کنی؟

‫مادر خیلی مؤدب بود.

‫- ممنون، نه. ‫- او مؤدب نبود.

‫احمق‌ها!

‫من همیشه خیلی گرسنه بودم. ‫غذای خیلی کمی داشتیم.

‫آشپز یک موش روی قایق گرفت و آن را برید.

‫خوشحال بودم که مادرم ندید ‫که من کمی از آن خوردم.

‫پای ملوان ‫سیاه و ورم‌کرده شده بود.

‫- باید پایش قطع شود. ‫- دکتر لازم دارد.

‫آشپز اصرار داشت اگر کمکش نکنیم، می‌میرد.

‫پس من و مادرم او را نگه داشتیم.

‫می‌خواستم پای قطع‌شده را به دریا بیندازم، ‫اما آشپز دیوانه شد.

‫نه! نه، احمق!

‫از آن برای طعمه استفاده می‌کنیم.

‫هدف همین بود.

‫هدف؟

‫یعنی پای این مرد بیچاره را ‫برای طعمه بریدیم؟

‫اگر غذا نداشته باشیم، می‌میریم.

‫تو حیوانی!

‫ما غذا داریم.

‫او جعبه‌ی جیره را گشت.

‫بیسکویت‌ها کجان؟

‫کجان؟

‫- کلی بسته بود. ‫- او با من خوردشان.

‫من نیمه‌خواب بودم، مامان.

‫یکی بهم داد ‫و بی‌فکر خوردم.

‫فقط یکی بود، واقعاً؟

‫مامان. مامان، ببخش، خیلی ببخش.

‫ببخش.

‫- ما کاملاً تنها شدیم، پسین. ‫- اوه.

‫کاملاً تنها.

‫ملوان مرد.

‫آشپز او را تکه‌تکه کرد.

‫همه چیز رو برید، پوست، روده‌ها، ‫تنه، بازوها، شانه‌ها، پاها.

‫آشپز غرق در خون او بود.

‫من و مادرم فقط نگاه می‌کردیم.

‫- انسانیتت کجاست؟ ‫- اوه، اوه...

‫هیچ شرمی نداری؟

‫اون مرد بیچاره!

‫تو هیولا هستی! هیولا!

‫مادرم به او سیلی زد.

‫او حرکتی کرد که انگار می‌خواهد تلافی کند، ‫ولی آن بار نزد.

‫در عوض، ‫تکه‌ای از گوشت ملوان را خورد.

‫مزه‌اش مثل گوشت خوکه.

‫احساس قدرت بیشتری دارم.

‫مادرم طوری گریه کرد... ‫که تا آن موقع ندیده بودم.

‫روز پشت روز گذشت.

‫آشپز یک لاک‌پشت کشت، ‫و همه‌مان با خون و گوشتش مهمانی گرفتیم.

‫و در چنین لحظاتی، من...

‫به او با عشق نگاه کردم... .

‫به‌زودی به خشکی خواهیم رسید.

‫خیلی خوشمزه بود.

‫ممنونم.

‫یه مقدار سس قرمز شراب کنارش عالی می‌شد،

‫ولی حداقل می‌دونیم که تازه‌ست.

‫روزها به هفته‌ها تبدیل شدند.

‫از گرسنگی در حال مرگ بودیم.

‫من... نمی‌تونستم یه ماهی رو نگه دارم.

‫از دستم لیز خورد و فرار کرد، و... آشپز منو زد.

‫بعد آما اون رو زد.

‫و بعد آشپز، آما رو کشت.

‫زمان گذشت، و...

‫...من آشپز رو کشتم.

‫تنهایی شروع شد.

‫رو به خدا آوردم.

‫و زنده موندم.

‫چه داستان وحشتناکی.

‫هم گورخر و هم ملوان پاشون شکست، متوجه شدی؟

‫و کفتار پای گورخر رو کند.

‫- و آشپز پای ملوان رو برید. ‫- درسته.

‫و اون فرانسوی که تو یه قایق نجات دیگه دید،

‫- نگفت که دو نفر رو خورده؟ ‫- گفت.

‫و آشپز، ملوان رو خورد، شاید مادرش رو هم...

‫داستان‌ها با هم جور درمیاد.

‫فکر می‌کنی آشپز سر مادرش رو بریده باشه؟

‫اوه، خیلی وحشتناکه.

‫پس...

‫اون ملوان بیچاره روسی همون گورخره،

‫مادرش اون اورانگوتانه، آشپز کفتاره...

‫که یعنی... خودش ببره.

‫فکر می‌کنم هر چی نیاز بود رو دارم.

‫خیلی متأسفم بابت چیزهایی که برات پیش اومد.

‫ممنون از وقتی که گذاشتی، آقای پاتل.

‫واقعاً بهمون کمک کردی.

‫استراحت کن، پای.

‫چند روز دیگه برمی‌گردم،

‫تا در مورد انتقالت به وینیپگ صحبت کنیم.

‫نمی‌خواید بدونید بقیه‌ی داستانم چی می‌شه؟

‫منظورت چیه؟

‫نمی‌خواید بدونید چه بلایی سر ریچارد پارکر اومد؟

‫چرا.

‫البته که می‌خوایم.

‫آب بارون می‌خوردیم.

‫هیچی نمی‌خوردیم.

‫وقتی به خشکی رسیدیم،

‫اون‌قدر ضعیف بودم که حتی خوشحالی هم برام سخت بود.

‫فقط می‌دونستم که تکون خوردن قایق تموم شد...

‫...و باد توی درخت‌ها می‌پیچه.

‫مثل مار از قایق بیرون خزیدیم.

‫هیچ‌کدوممون توان ایستادن نداشتیم.

‫می‌شنوی؟ می‌شنوی؟

‫صداهایی مثل موسیقی توی باد.

‫من اینجام!

‫الو؟

‫ما اینجاییم.

‫خدایا شکرت!

‫دوستت دارم، ریچارد پارکر.

‫با تمام وجود دوستت دارم.

‫اوه، نگاه کن، نگاه کن، دارن میان سراغمون.

‫کمک داره می‌رسه.

‫نجات پیدا کردیم.

‫کاملاً مطمئن بودم که بعد از همه اون چیزها...

‫...اون یه نگاهی بهم می‌ندازه،

‫یه جوری خداحافظی می‌کنه.

‫ولی نکرد.

‫پس...

‫ریچارد پارکر، همسفر عذابم...

‫...موجودی ترسناک و وحشی که منو زنده نگه داشت

‫...برای همیشه ناپدید شد، و...

‫...من دوباره یتیم شدم.

‫تو زندگی، تموم کردن درست کارها لازمه.

‫فقط اون موقعه که می‌تونی رها کنی.

‫پر از حرف‌هایی‌م که باید می‌زدم.

‫واقعاً متأسفم بابت اون‌چه به سرت اومد.

‫واقعاً برات آرزوی بهترین‌ها رو داریم.

‫قبل از اینکه برید، آقای اوکاماتو،

‫می‌خوام چیزی بپرسم.

‫من دو داستان برای ۲۲۷ روزی که ‫در دریا بودم براتون تعریف کردم

‫- بله. ‫- نمی‌تونی ثابت کنی کدومش حقیقت داره.

‫اما تو هر دو داستان، کشتی غرق می‌شه، ‫خانواده‌م می‌میرن، و من رنج می‌کشم.

‫- درسته. ‫- پس بهم بگو...

‫...کدوم داستان رو ترجیح می‌دی؟

‫کدوم داستان بهتره؟

‫ام...

‫داستان با حیوانات ‫یا داستان بدون اون‌ها؟

‫- سوال جالبیه. ‫- داستان با حیوانات.

‫بله.

‫داستانی که حیوانات توش هستن، داستان بهتریه.

‫درسته.

‫ممنونم.

‫و خدا هم همین‌طوره!

‫همون‌طور که در گزارش من می‌خونید ‫بازجویی سختی بود.

‫آقای پاتل بسیار آسیب‌پذیر بود

‫و نتونست اطلاعاتی درباره دلایل ‫غرق شدن کشتی تیم‌سام بده

‫دلیل حادثه همچنان ‫نامشخص باقی مونده.

‫«اقدام بیشتری نیاز نیست،

‫«و من پیشنهاد می‌کنم ‫پرونده بسته بشه.

‫«فقط اگر اجازه بدید بگم...

‫«این داستانی شگفت‌انگیز از شجاعت و تاب‌آوریه

‫«در رویارویی با دشواری‌ای فراتر از تصور.

‫کمتر کسی از کسانی که در دریا سرگردان شدن ‫این‌قدر دوام آوردن

‫«...و هیچ‌کس در کنار یک ببر بنگال بالغ زنده نمونده»