Original subtitles

‫کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia ‫https://t.me/Video_Archives

‫تئاتر، می تواند به ما نشان ‫بدهد که هستیم، که بودیم و که خواهیم بود

‫به معنای بزرگتر تصور کردن

‫بهتر درک کردن

‫باهم احساس کردن

‫بر روی صحنه، و تورهای نمایش

‫در مدارس

‫و با جوامع مختلف

‫بر صفحه سینماها در تمام دنیا

‫و حالا در درون خانه ها

‫ما گروه تئاتر ملی هستیم

‫ما برای همگان نمایش می سازیم

‫هنر به ما کمک می کند تا دنیا را به ‫شیوه ای جدید ببینیم

‫داستان های پشت پرده کارهای بزرگ، ‫کمک می کنند که به آنها جان ببخشیم

‫تا شنیدن آنها تنها یک امتیاز خاص نباشد

‫برای همین است که ‫ما برنامه بلومبرک کانکتس را ساخته ایم

‫یک اپ که به شما اجازه می دهد موزه ها، ‫باغ ها و پارکهای فراوانی را کشف کنید

‫مصاحبه های پشت صحنه فیلمها و ‫هنرهای عام از تمام دنیا

‫همه تنها با یک دانلود در ‫کف دستان شما خواهند بود

‫بلومبرگ کانکت، دنیایی از الهام به شما ‫ارائه خواهد نمود

‫به جامعه تئاتر ملی و صدها انستیتوی فرهنگی ‫ملحق شوید

‫تا به واسطه بلومبرگ کانکتس، ‫نگاهی عمیق تر به دنیای هنر پیدا کنید

‫وای از دست این پدرسالاری لعنتی!

‫آقای باکلی!

‫تو لحنم سرزنش حس میشه!

‫شق و رق می شینم، ‫یه مکث می کنم تا خودی نشون بدم!

‫وکیل درباری یه مکثی می کنه! ‫انگار زیاد خوشش نمیاد!

‫داشت پرواز می کرد

‫بازجوییِ متقابل او، سریع و بی‌وقفه، از میان ‫آب‌های متلاطم عبور می‌کرد

‫ و به سوی بندر پیش می‌رفت

‫و به سختی میشد جلوشو گرفت

‫دقیقاً همان جاست در دسترس خودش

‫ولی من صبر می کنم

‫مشاور سلطنتی...

‫پیامم رو می گیره و با ‫بی میلی سرجاش میشینه!

‫ببخشید، آقای باکلی، ناچارم ‫حرف شما را در همین جا قطع کنم

‫انگار که قبلاً این کار رو نکرده ام!

‫آقای باکلی( وکیلِ مدافع) خویشتن‌داری می‌کنه

‫تستوسترون خودش رو مهار می کنه!

‫اون برای نابودی حریف آماده بود

‫ولی اینجا دادگاه ( زمین بازی ) منه!

‫به اون جمع وکلای دادگستری، ردیف ‫وکلا و بخش تماشاگران عمومی نگاه می‌کنم

‫اوه، امروز مردای جوون رو می بینم ‫از متهم پشتیبانی می کنن!

‫و جایگاه متهم رو می بینم، جایی که ‫موکلِ خصوصی آقای باکلی در آن نشسته است

‫و سکوت، همه رو عصبی کرده، ‫که البته هدف هم همینه!

‫شما خودتان بهتر می دونید که ‫ نباید با شاهد این‌طور صحبت کنید

‫اونم وقتی جلوی من هستید، آقای باکلی!

‫مکث می‌کنم، منتظر می‌مونم که تأیید کنه

‫آقای باکلی سعی میکنه ‫حالتی به چهره اش بگیره که نشون دهنده...

‫... ندامت

‫احترام!

‫ولی نمیتونه! تمام وجودش آدرنالینه!

‫فرجامِ بازخواستِ دوگانه، اینک در برابر ماست

‫این یه شکاف بزرگه که ‫اون با یه جمله می‌تونه ببندتش

‫اما حتی خودِ دادستان ‫هم دوست دارد که این کار تمام بشه

‫همه توی دادگاه نفسشون ‫رو توسینه ها حبس کرده اند!

‫اون‌ها این شور و هیجان رو ‫همه‌جا دور و برمون حس می‌کنن

‫انگار که من دارم جلوی...

‫... یه صاعقه رو میگیرم!

‫من صبر می کنم

‫عجب قدرتی!

‫خوب میتونید ادامه بدید آقای باکلی!

‫اون بلند می‌شه تا بازجوییِ ‫متقابلِ فوق‌العاده‌اش رو دوباره شروع کنه

‫اما ....

‫من رو به شاهد می کنم

‫شهادت او در آستانهٔ بی اعتبار شدنه ‫، و همهٔ ما این رو می‌دانیم

‫احتمالا خودشم همین انتظار رو داره!

‫خانم جونز...

‫او با نگاهی سرشار از سپاس به من نگاه می کنه!

‫ملیندا جونز

‫بیست و یک ساله، لاغر، غمگین

‫عصبی

‫عجله نکنید خانم جونز

‫مهارت های ظریف ‫ما این اسمو روشون گذاشتیم!

‫شاهدهای آسیب‌پذیر. بچه‌ها و قربانیای زن

‫واسه اونا مهارت های ظریفی لازمه ‫تا در برابر بازی روانی وکیل ازشون حمایت بشه!

‫خانم جونز، لطفاً برای پاسخ دادن عجله نکنید

‫تا ناچار به همگامی با شتاب وکیل باشید

‫و جناب باکلی، تو دادگاه من، ‫ با شاهد با احترام رفتار می‌شه

‫انتظار دارم کسی با سن و ‫سال شما اینو بهتر درک کنه

‫اخمیِ خفیف بر چهرهٔ وکیل نقش می‌بندد

‫میذارم یه دقیقه دیگه صبر کنه، چون میتونم!

‫و چون کار من راضی‌کردنِ اون نیست

‫کار من محافظت از شاهد است، محافظت ‫ازش در برابر آسیب‌های روحیِ بیشتر

‫این پرونده ها به ما قضات زن داده میشن، ‫پرونده های این شاهدان لرزان

‫زنهای کتک خورده، کودکان گریان

‫اینجاست که من میتونم تغییر ایجاد کنم

‫من به هیئت منصفه پیام میدم که ‫اینا آدمای واقعی هستن!

‫تاجایی که میتونن تلاش می کنن ‫تا به دادگاه شهادت بدن

‫و من به بعضی از قضات اشاره نمیدم! ‫ البته واسه مردها و پیرها، اینکارو می کنم

‫چون اونا بی صبر و دلخور و رنجیده اند

‫اونم بخاطر اون خاطرات مبهم یا فقدان صراحت

‫خوب راستش حقیقت رو همیشه ‫نمیشه خیلی راحت توضیح داد

‫این روش منه که یکم ‫اخلاق وارد دادگاه کنم

‫البته اینجا دادگاه اخلاق ‫نیست، دادگاه قانونه

‫ولی خوشم میاد که... ‫یکم اینجا رو انسانی تر بکنم

‫و یکم مهربان تر

‫اما اینجا، روی نیمکت ‫قضاوت، اوضاع فرق می‌کنه

‫وظیفه من گوش دادنه، ‫و من گوش دادن رو خوب یاد گرفته ام

‫همه جا گوش دادن رو تمرین می کنم

‫تو کافه، تو صف ‫ساندویچی پرت، تو اتوبوس!

‫صدای کلمات، ظرافت های کلامی، لحن ها ‫و نفس ها رو می شنوم!

‫هیس!

‫هیسسسس!

‫تازه وقتی قاضی شدم بود که ‫فهمیدم گوش دادن واقعی چیه!

‫و الان دارم گوش میدم، دارم این ‫سالن رو مطالعه می کنم

‫اینجا توی دادگاه خودم

‫هیئت منصفه ریزه‌کاری‌های کلام را درک ‫می‌کنند و در هر چیزی به دنبال معنا می‌گردند

‫با اشاره‌ای نامحسوس به ‫وکیل میگویم که ادامه دهد

‫و آقای باکلی با بازجویی پایانی اش ‫ طرف رو کله پا می کنه!

‫هدف من صرفاً روشن کردن این موضوع است ‫که دقیقاً چه روی داده است، خانم جونز

‫این کار را با مهارتی تحسین ‫برانگیز انجام می دهد، اما لحنش...

‫این لحنش است که دوست ندارم، نه کلماتش ‫بلکه چیزی که ورای حرفاشه، اون میکه:

‫ممکنه شما قاضی باشید و منم ‫طبق میل شما باهاتون همراه میشم

‫ولی من از هر لحنی ‫که بخوام استفاده می کنم

‫تیغِ پنهانِ این کشمکشِ ناگفته را ‫بین خودمون حس می کنم

‫اون وکیلیه که من یه ‫زمانی کنارش کار می کردم

‫و حالا می بایست از من اطاعت کنه!

‫بنابراین این لحن اون، این ‫ " آرام صحبت کردن غیر ضروری"

‫واسه من یه پیام داره

‫- پیامش اینه: کون لقت! ‫- مامان!

‫خوب من سرجام میشینم تا وقتی که اون بگه: ‫سوال دیگه ای ندارم عالیجناب!

‫مامان؟

‫- خانم جونز، لبخند می زند ‫- مامان!

‫صدام آروم میشه، فقط با اون صحبت می کنم

‫میتونید محل شهادت رو ترک کنید خانم جونز!

‫اون امیدوارانه به من نگاه می کنه

‫هنوز متوجه نشده که امید اندکی واسه ‫پیروز شدنش وجود داره

‫مامان!

‫نوری محو و کوچک از ‫آیفونم توجهم رو جلب می کنه

‫مخفیانه آن را زیر نیمکت ‫قضاوت برمی‌گردانم. اوه!

‫هشت تا پیام ناخوانده از هری! ‫حتما اتفاقی افتاده!

‫ام... من برای چند لحظه بلند میشم

‫مطمئنم که اعضای هیئت منصفه ‫نیاز به یه استراحت کوتاه دارن!

‫و به منشی‌ام، مینا، زمزمه می‌کنم: ‫پونزده دقیقه دیگه همه رو صدا بزن!

‫و مینا میگه: همه از جا بلند شن!

‫و با عجله به اتاقم برمیگردم، ‫به خلوتگاه قضاوتم

‫کلاه گیس رو برمیدارم، ‫ردام هنوز برتنمه

‫اوه مینا کلاه‌گیسِ منو روی پایه‌اش ‫میگذاره، خیلی خوب، خیلی خوب

‫به من اشاره می کنه که آیا قهوه میخوام؟

‫آهان! ولی نمیخوام!

‫اون میره، و من موهای صاف شده ‫از کلاه گیسم رو تکون میدم

‫و دوباره خودم میشم!

‫دوباره جسیکا میشم، جسی، جس! ‫دوباره میشم...

‫- مامان؟ ‫- هری چی شده؟

‫- پیرهنم رو پیدا نمی کنم ‫- اوه

‫- همون که گل گلیه! ‫- کدوم؟ آبیه؟

‫نه مامان، اون مال ‫بچگی هام بود،ده سالم بود!

‫- خوب اون یکی رو یادم نمیاد ‫- آره یادته، همون قرمزه

‫- هنوز روحمم خبر نداره! ‫- سفید و قرمز بود

‫- توروخدا نگو! ‫- خودت کریسمس واسم خریدی،تابستونیه

‫تو کمدت رو گشتی؟

‫آره!

‫معلومه که گشتم

‫- مثل پسرا گشتی یا مثل دخترا؟ ‫- بابا اونجا نیستش!

‫- عزیزم، آخرین بار کی تنت بود؟ ‫- نمی دونم!

‫- ببین، حالا خیلی ضروریه عزیزم؟ ‫- آره، آره خیلی ضروریه

‫ببین میخوام جمعه شب ‫تو یه مهمونی تنم کنم

‫- اوه! ‫- تم مهمونی لباسای هاواییه!

‫- اوه، مهمونی خونه کیه هری؟ ‫- تو اونا رو نمی شناسی

‫خوب میتونم وقتی ‫رسیدم خونه دنبالش بگردم

‫- خوب اگه دیروقت بیای چی؟ ‫- دیر نمی کنم!

‫خوب تو همیشه دیر میایی، مامان ‫من همین الان بهش نیاز دارم!

‫عزیزم من سرکارم، تازه وسط ‫یه محکمه هم هستم!

‫و باید برگردم دادگاه! قول میدم ‫واست پیداش کنم

‫خوب اگه پیداش نکنی چی؟ ‫من که لباس دیگه ای ندارم

‫اوه، مینا با قهوه برمیگرده!

‫- مامان اونوقت من... ‫- تلفن رو اینجا می چسبونم تا چیزی نشنوه!

‫پسرمه، یه موضوع خیلی مهمه

‫اون صبر می کنه

‫- تمام... ‫- عزیزم؟

‫قول میدم این وضعیت رو درست می کنیم

‫اوه پس حالا این شد یه وضعیت؟

‫- وقتی قطع کنم فحش میده ‫- من غلط کنم فحش بدم!

‫میدونم عصبانیه، همیشه عصبانیه و ‫دلم براش می سوزه

‫و حالا با اینکه دوباره به دادگاه برگشتم، ‫هنوزم تو حس و حال مامان باقی موندم

‫تصور می کنم بخاطر ‫اون مهمونی خیلی عصبیه

‫و بخاطر پیرهنی که می دونم ‫تمام شب دنبالش خواهم گشت

‫اوه، اوه پیف!

‫من با هری همیشه مشکل ‫گشتن و پیدا کردن دارم

‫انگار قلبم تو یه مشت ‫تو سینه ام فشرده شده

‫قبلا که یه وکیل بودم...

‫اوه خدای من چه تلاشی ‫میکردم که واسش مادری کنم

‫و از طرف دیگه به اون ‫پرونده های لعنتی ام برسم

‫وقتی باهاش تو پارک بودم، لیوان قهوه ‫به دست تماس های کاری رو جواب میدادم

‫هری با یه دختر رو میله های بازیه!

‫اوه، ببخشید جکی، آره!

‫یه لحظه حواسم پرت شد، چی میگفتی؟

‫من اینجام هری!

‫اوه نه، اونکه تامین و عرضه به حساب میاد!

‫آره، درسته، واسه استفاده شخصی نبوده

‫هری؟

‫آره آره، پس ما اول به اون زنگ می زنیم

‫و اونو به عنوان شاهد دوم احضار می کنیم

‫ببخشید، شما یه پسر ‫کوچولو با کت زرد ندیدید؟

‫سر یه زن ناشناس تکون می خوره

‫نه نه نه،همون که اسمش خیلی بلنده, ‫آقای گوادویچ، اسمش تو پرونده هست

‫حالا از یه نفر دیگه می پرسم، ‫ببخشید شما یه پسر کوچولو رو ندیدید؟

‫چهارسالشه، با موهای روشن فرفری ‫اون... اون اونجا بود، اسمش هریه

‫هری؟

‫باقی مادرا سربلند می کنند، ‫همشون تو هم محو میشن!

‫امم ، نه جکی، نه، فکر نکنم!

‫یه دفعه توجهشون جلب میشه، ‫به من نگاه می کنن

‫چشماشون پر از ترحم ‫و ترس درشت میشه

‫فشار خونم بالا میره

‫شروع می کنم اینطرف و اونطرف رفتن

‫هری؟

‫هری؟

‫هری عزیزم، این کارت بامزه نیست!

‫هری؟

‫یه زن با کت پوستی نارنجی ‫میاد پیشم

‫نکنه با یه غریبه رفته باشه؟

‫چرا؟ مگه چی دیدی؟

‫خوب یه نفر بود که داشت ‫بچه ها رو نگاه می کرد

‫و الانم رفته!

‫خون داغ تو رگهام فوران می کنه!

‫یه چیزایی میاد جلو چشام

‫خدایا، من کی چشم ازش برداشتم؟

‫یا خدا! عجب مادر بدی هستم!

‫بچه ام رو نادیده گرفتم!

‫تمام مادرای دیگه یه دفعه ‫دست بچه هاشون رو چنگ می زنن!

‫و یه دختر کوچولو! اوه نه، داره التماس ‫میکنه که برگرده سر میله های بازی

‫هری؟

‫قلبم اونقدر تند می زنه که ‫نفسم بالا نمیاد

‫فکرم میره به تصاویر بچه هایی ‫که سر کارم دیدم!

‫تصاویر پرونده ها، اوه خدایا! ‫توروخدا نذار این اتفاق بیفته

‫این اتفاق نمی افته ‫اون کجاست؟

‫پسرم کجاست؟ هری؟ هری؟

‫هری؟ هری؟

‫هری! زنای دیگه هم اسم ‫پسرم رو صدا می زنن

‫هری؟ هری؟

‫دختر بچه فکر می کنه این یه بازیه

‫یه سگ پارس می کنه

‫هوا داره تاریک میشه

‫چشمم به همه طرفه

‫خدایا، نمیتونم یه جا بند بشم

‫کت زرد، شلوارک آبی نفتی

‫آخرین تصویر پسرم تو مدرسه رو ‫تو صفحه اول روزنامه ها تصور می کنم

‫بعد از گم شدن بچه، سی دقیقه اول ‫زمانی بسیار حیاتی است

‫پلیس تو دادگاه همیشه همینو میگه

‫سی دقیقه، و من ده دقیقه اش رو از دست دادم

‫سریعتر تو جهت های نامشخصی می دوم

‫خدایا، چه جور مادری بچه اش رو گم می کنه؟

‫اون زنه با کت نارنجی پشمی ‫به سمتم می دود و فریاد می کشه

‫نکنه هری رو پیدا کرده؟

‫ما به پلیس زنگ زدیم

‫وای خدا، خدای من، پلیس!

‫باید مشخصات پسرم رو به پلیس بدم!

‫یه بچه گم شده؟

‫چشم آبی، صورت گرد، ‫زیر چونه اش جای یه زخم داره

‫اون کت نارنجیه پسرش رو بغل کرده، ‫اوه اون مادر خوبیه!

‫به خاطرم میسپارم: وقتی هری رو ‫پیدا کردم شماره اش رو میگیرم

‫شاید پسرش و پسرم بتونن ‫همبازی همدیگه باشن

‫ولی این چه فکریه؟ او خدای من، ‫فعلا بی خیال اون باش

‫اوه آره مرسی ، آره، پلیس ‫ممنونم!

‫اون روشو به مادرای دیگه برمیگردونه

‫اونم یکی از اونهاست

‫آره من جزو اونا نیستم، من... ‫من کسی هستم که بچشو گم کرده

‫هری!

‫اونجا برق یه لباس زرد رو می بینم

‫نه!

‫نه!

‫آره، آره، اونجا پشت درخته، ‫اون واقعیه؟

‫حتی قبل از اینکه بتونم تصمیم به ‫حرکت بگیرم، خودمو می رسونم اونجا

‫با هرچی تو دستمه هری رو بغل می کنم

‫از شدت خوشحالی گریه می کنم

‫مامان، یه سنجاب اینجا بود، ‫تو ترسوندیش!

‫خدایا، دلم میخواد سرش داد بزنم

‫میخوام تکونش بدم و سفت نگهش دارم

‫هری عزیزم، توروخدا ‫دوباره این بلا رو سر من نیار!

‫باید همونجایی که مامان ‫می بینتت باقی بمونی

‫نمیتونی همینطوری جیم بشی، ‫این کارت خیلی بی ادبیه

‫گریه می کنم و سرزنشش می کنم، ‫البته پیام خیلی واضحی بهش نمیدم!

‫یه احساس عجیبی از خشم و شادی ‫خالص وجودم رو فرا گرفته

‫راحت شدم

‫می برمش پیش مادرا و اون زنه ‫تو کت نارنجی لبخند می زنه!

‫داره با تلفن حرف می زنه، اوه ‫به پلیس میگه که هری پیدا شده

‫خدایا!

‫هری پیدا شده!

‫مادرا دورش رو می گیرن و مثل مرغ ‫قد قد می کنن!

‫امیدمون دوباره جون گرفته، واسه هممون!

‫میشه دوباره فکر کرد، میشه ‫انتخاب کرد که فکر کرد

‫من نه...

‫ما نه...

‫جکی، آه بله جکی، ببخشید، ببخشید

‫آره... بهت زنگ می زنم

‫صب بخیر!

‫- هری کجاست، ساعت هشت شده، هری! ‫- دارم میام!

‫صبح بخیر گریس!

‫گریس پشت میز آشپزخانه‌ام نشسته، ‫کفشای دادگاهش رو در آورده و پاهاشو بالا گذاشته

‫هری، داره دیرت میشه ها!

‫منتظریم ادیسون لی دوتامون رو ‫ببره به دادگاه!

‫- ام... مایکل؟ ‫- بله؟

‫یادت نرفته که هری رو صبح زود ببری ‫کلاس آموزش طبل؟

‫- هری دیگه داره دیرم میشه ‫- الان میام!

‫و تبریک به قاضی سیمور!

‫گریس الان دیگه قاضی شده

‫یکی دیگه! مبارک باشه گریس!

‫بالاخره یه دوست نزدیک ‫روی اون نیمکت قضاوت همکارم میشه

‫و نه یه پسر بادکرده از یه مدرسه ‫خصوصی یا یه دختر خودشیفته!

‫میخوام گریس رو با تقلید ‫صدای تک‌تک قضات بخندونم

‫ادای اون مردای به ظاهر منصفی رو در میارم ‫که باهاشون کار می کنیم

‫و بعد، ادای یه قاضی زنِ ارشدِ ‫حسابی ترسناک رو درمی‌آرم

‫- این همون زنه است با... ‫- نخیر اون یکیه که...

‫اوه اون زنه ....

‫- گریس زیاد خرناس می کشه ‫- هری من دیگه رفتم!

‫اوه از دست این گریس!

‫راستش وقتی وارد کار شدم، با ‫من به‌شدت زشت و ناجور رفتار کرد

‫می دونی، اون یک پروندهٔ تجدیدنظرِ ‫بسیار پیچیدهٔ کودک‌آزاری رو به من ارجاع داد

‫اون اولین پرونده‌ای بودکه ریاستش را بر ‫عهده گرفتم، کاری که از اولش باختنی بود

‫- خانم اینکار رو کرد تا بتونه بره سفر اسکی! ‫- ... بره سفر اسکی

‫گریس چشماشو می چرخونه!

‫ای خدا جس، چقدر هوای خواهرتو داری!

‫حالا که صحبت خواهری پیش اومد...

‫خدایا بهم بگو چی تو سر ‫اون دخترای فوق العاده است؟

‫دخترای گریس رو میگم، یه دفعه شروع کردن ‫به قرار گذاشت با پسرا و اونم دیوونه شده!

‫خیلی صبورانه به قصه هاش گوش ‫میدم، اونم درباره موم انداختن بدن...

‫لیزر کردن، اپیلاسیون برزیلی...

‫صاف و صوف کردن اونجاها!!!

‫لخته های پریود!

‫- هری دیرمون شد! ‫- آره!

‫خدایا گریس، خدا رو شکر که ‫من پسر داشتم!

‫- می بینمت مامان! ‫- خوب خداحافظ هری عزیزم! دوست دارم!

‫دوست دارم...

‫منم دوستت دارم!

‫خدافظ عزیزم!

‫میشه وقتی رفتی خرید نوشیدنی یه کم ‫از اون شراب قرمزی که من دوست دارم رو هم بخری؟

‫اوه، حتماً، هم یه پرونده رو حکم بدم، هم به ‫هیئت منصفه توضیح بدم، هم خرید خونه رو انجام بدم

‫بعدشم بیام خونه و آشپزی کنم!

‫کارت عالیه! خدافظ!

‫- یادت نره شام سر ساعت هفت... ‫- ساعت هفت...

‫خدایا، گریس، قسم می خورم تمام زندگیمو

‫به انجام کارای مورد نیاز بقیه گذرونده ام!

‫و گریس اخم می‌کند. می‌گه:

‫آره زندگی منم همینه: ‫یه سر بزن به تسکو، یخچال رو پر کن!

‫بعدش شکایتهای بقیه رو بشنو! ‫هیچی واسه خوردن نداریم!

‫صندلی عقب تاکسی نشستیم و ‫من بازوی گریس رو فشار میدم

‫می دونی، واقعا خوشحالم ‫که رو نیمکت کنارم می شینی!

‫انگار الان میتونیم یه ذره ‫خوش بگذرونیم!

‫میتونیم کارایی که تا حالا ‫انجام میشده رو تغییر بدیم

‫به من نیشخندی می زند: ‫آره، به خدا!

‫دنبالش داد می زنم: ‫هی یادت نره امشب ساعت هفت شروع میشه

‫نه. ولی، هی، اگه یه مارتینیِ ‫یواشکی می‌خوای، ساعت شش و نیم بیا

‫گریس قراره دوست دخترش ‫آنوک رو بیاره

‫وای خدا ما عاشق آنوکیم!

‫اون... اون دیوونه مهمونی رفتنه!

‫کلاه گیس به سر و ردا به تن دوباره ‫به سوی اتاق محکمه راه می افتم

‫و مینا، منشی همیشگی ام ‫نمیدونم از کجا یه دفعه پیداش میشه

‫درست مثل زنگ لعنتی ساعت!

‫همیشه آمادست که ‫منو تا دادگاه همراهی کنه

‫ولی من خودمو پرت میکنم ‫تو دستشویی شخصی ام!

‫و به چهره ام در آینه خیره میشم

‫ردا به تن، کلاه گیش به سر، یقه قاضی بسته

‫یه صورت بدون شخصیت خاص!

‫یا خدا! درست شبیه یه قاضی شدم!

‫بعدش، رژ لب قرمز روشن!

‫خیلی خوب دوباره اومدم

‫توی دادگاهم

‫باید حکم بدم

‫یه پسر بیست ساله به جرم ‫تجاوز گناهکار شناخته شده

‫توی جایگاه ایستاده و ‫پائین رو نگاه می کنه

‫منتظر اعلام حکم از طرف منه

‫قربانی رو یادمه یه دختر بیست ‫و یک ساله بود، خوب... البته الان

‫اون موقع هجده ساله بود

‫چند هفته پیش توسط یه وکیل مدافع ‫سر سخت بازجویی شد

‫تو میگی اون موقع شب گرمی بود

‫درسته بگیم حد اقل پوشش رو به تن داشتی؟

‫خودت رو به نمایش گذاشته بودی؟

‫آقای کوپر!

‫من اجازه نمیدم اینطور ‫سوالها توی دادگاه مطرح بشه

‫همیشه واضح و روشن میگم که این ‫ قصه های تجاوز اینجا جایی ندارن

‫من تو دادگاهم تحملشون نمی کنم

‫اما حقیقت اینه که اگر خطری برای ‫زندانی شدن متهم وجود داشته باشه

‫اون وقت وکیلِ مدافعِ متهم می‌تونه ‫روزگارِ سختی برای شاکیِ قربانی درست کنه

‫شما در هیچ جایِ بازجوییِ پلیسی

‫نگفتید که رضایت داشتید، درسته؟

‫چون اگه اجازه بدید باید بگم: ‫حقیقت اینه که شما واقعا رضایت داشتید

‫و بعد از اون پشیمون شدید

‫که خوب واسه همینه که ‫الان همه ما اینجا هستیم

‫و من بدبختانه باید اون رو بپذیرم

‫اما بعد من به دادستان اجازه می‌دهم که ‫یک ویدیوی تازه‌کشف‌شده رو پخش کنه

‫که متهم اونو واسه ‫یکی از دوستاش فرستاده

‫این یه مدرک عینیه، قانع کننده ‫و محکوم کننده

‫و این یکی از اون معدود دفعاتی بود

‫که هیئت منصفه توی یه پروندهٔ ‫تجاوز، رأی به مجرمیت داد

‫خیلی کم پیش میاد

‫به مرد جوان در جایگاه که حالا ‫یک متجاوز محکوم است نگاه می کنم

‫دیگه قراره به زندان بره و ‫خودشم از این موضوع با خبره

‫و من کسی ام که اونو می فرستم زندان

‫آقای دریک

‫تجاوز به خانم آرندن وقتی که ایشون ‫به خواب بودند انجام شد

‫دلایل علیه شما غیر قابل انکار است

‫و دادسرا یک تجاوزِ وحشیانه با ‫قصدِ خصمانه را اثبات کرده است

‫شما فیلم‌هایی به‌شدت ‫آزاردهنده ضبط کردید

‫که قربانی‌تان را در معرض ‫درد و تحقیرِ بیشتر قرار می‌دهد

‫و وحشتِ این جنایت رو چند برابر کرده

‫شما در هیچ مرحله ای نه مسئولیتی ‫پذیرفتید و پشیمانی ای نشان دادید

‫همچنان ماسک منتقدانه خود ‫را برچهره دارم

‫و باید از لحنِ قاطع و مؤکّدِ خود بهره ببرم

‫او گناهکار شناخته شده است

‫هفت سال زندان

‫که حد اقل دو سومِش ‫رو باید توی زندان بگذراند

‫هنگامی که دارند او را می برند

‫صدای فریادی را می شنوم ‫که دردادگاه طنین می اندازد

‫و مجبور نیستم نگاه کنم

‫می دانم که این صدای مادر فرد محکوم است

‫شنیدن آن صدا بسیار سخت است

‫این هم زنی دیگر است که ‫از اعمال او زجر می کشد

‫تازه او هم مقصر نیست که پسرش ‫این کار را کرده، درست است؟

‫واقعا نیست؟

‫درسی که بهش آموخته نشده؟

‫ارزشی که در وجودش نهادینه نشده؟

‫این فکر رو از ذهنم بیرون می کنم

‫به من ربطی نداره

‫همین‌طور که دارم دادگاه را ترک می‌کنم، آقای ‫کوپر شروع می‌کند به پچ‌پچ کردن با دستیارش

‫خوب من به شکل ‫حساب شده ای می ایستم

‫هنوز از اونجا بیرون نرفته ام

‫منشی‌ام، مینا، روش کارم ‫رو بلده. اون هم می‌ایسته

‫یادآوری می‌کنم که من هم به ‫اندازهٔ قضات مرد، حقِ احترام دارم

‫اتاق آرومه

‫کم کم ساکت میشه

‫وقتی به سمت در می‌روم، ‫نگاهم با نگاه مادره گره می‌خوره

‫به یاد آن شبِ بی‌نظیر می‌افتم، قدم‌زنی ‫کنار دریا، وقتی هری هنوز کوچک بود

‫مایکل تو هتل خواب بود

‫پس اون تنها یک گشت‌وگذار ‫ساحلیِ مادر و پسر بود

‫هری سعی کرد چیزی بهم بگه

‫حتی وقتی خیلی سعی میکنم، ‫نمیتونم همه کارها رو خوب انجام بدم!

‫چرا که میتونی عزیزم ‫خوبم میتونی

‫و این ترم نقاشی هات واقعا قشنگ بودن

‫تنها بخاطر اینکه آقای جان کمکم کرده بود

‫آقای جان؟

‫یه دفعه گوشام رو تیز می کنم!

‫آقای جان دیگه کیه؟

‫اون به خانم فیشر کمک می کنه

‫حتما دستیار معلمه، خوب ‫حالا دیگه باید خیالم راحت شده باشه

‫ولی من پرونده‌هایی مثل این رو تو دادگاه رسیدگی ‫کرده‌ام. من... من پرونده‌ها رو خوانده‌ام

‫عزیزم، هری؟

‫میدونی که بدنت فقط به خودت تعلق داره، ‫درسته؟ هری عزیزم؟

‫و تو تنها کسی هستی که ‫تصمیم میگیری لمس بشه

‫جواب نمیده!

‫عزیزم اگه کسی سعی کرد به ‫جاهای خصوصی بدنت دست بزنه...

‫همینطوری بهم نگاه می کنه، وای خدای من!

‫به همین زودی؟ یعنی به اندازه ‫کافی مراقبش نبودم؟

‫هری خیلی حساسه

‫مگه بچه بازا دنبال همین نیستن؟

‫سعی می کنم راحت باهاش حرف بزنم، ‫نمی خوام یه دفعه هول کنه

‫آیا آدم بزرگی سعی ‫کرده دست بزنه به آلتت!

‫اونم درحالی که بهت میگه: ‫کیک برنج میخوای؟

‫چون اگه این کار رو کرده باشه، ‫باید به مامانت بگی

‫اون فقط کنارم راه میره، پاهاش ‫تپ تپ تپ روی شن ها صدا میدن

‫نمیخوام بترسونمش ولی ‫دلم واقعا داره شور می زنه

‫عزیزم کسی این کار رو باهات کرده؟

‫آیا کسی به آلتت... به دودولت دست زده؟

‫آره!

‫از شدت وحشت کاملا ساکت میشم

‫گلوم خشک شده

‫عزیزم، کی؟ هری، بهم بگو کی؟

‫به مامان بگو کی این کارو کرده عزیزم؟ ‫کی به دودولت دست زده؟

‫خودت، تو حموم!

‫خوب راستش فکر میکنم خیلی ضایع شدم!

‫ولی اگه شماهم اون چیزی که ‫من دیده بودم رو می دیدید

‫یه فکری دارم، بیا یه بازی بکنیم

‫دستش رو می‌گیرم،می‌برمش تا کنار آب

‫حالا عزیزم بگو، اگه ‫کسی غیر از مامان و بابا...

‫دوست دارم از ته دل فریاد بزنی

‫دوست دارم جیغ زدن با صدای بلند رو ‫تمرین کنی، همینطوری

‫به دودولم دست نزن، باشه؟!!!

‫هری بهم نگاه می کنه و می خنده

‫نه عزیزم، امتحان کن تا درست ‫یاد بگیری انجامش بدی

‫هرچی مامان میگه رو تکرار کن

‫کمک، دوست ندارم این ‫آقا به دودولم دست بزنه!

‫اوکی، یالا هری امتحان کن

‫و صدای هری با فریادی بلند میشه

‫کمک! میخوام به دودولم دست بزنید!

‫نه، نه، نه عزیزم، نه ، نه، نه!

‫باید بگی: کمک، کمک، نمیخوام این آقا ‫به دودولم دست بزنه!

‫مجبورش می کنم با خودم تکرار کنه، یالا!

‫و من و پسرم باهم با ‫اون بدجنس روبرو میشیم

‫کمک! دوست ندارم به دودولم دست بزنی!

‫اطرافم رو نگاه می کنم و مردی رو می بینم

‫داره تو ساحل قدم می زنه

‫داریم تمرین می کنیم

‫مرد یه جورایی پریشون به نظر می‌رسه

‫ام... می دونید که!

‫واسه روز مبادا!

‫هری هنوزم داره جمله منو فریاد می زنه

‫مرده با عجله فرار می کنه

‫و همینطور که هری غش غش میخنده

‫صدای درونی خودمو می شنوم که ‫داره بهم تبریک میگه

‫اوه، این کار باعث میشه پسرم ‫امنیت داشته باشه

‫و اون حس مادر خوب و پرغرور بهم ‫دست میده، که حس نادریه!

‫- اوه یا خدا ‫- سلام مامان!

‫ای داد، به همین زودی جمعه عصر شد؟

‫یه لیست از چیزای اضافه‌ای که ‫برای شام امشب کم دارم، می‌نویسم

‫نگران نباش، خودم اونا رو میگیرم

‫اوکی، از تسکو بخر!

‫هنوزم نمیتونم خودمو قانع کنم که ‫برم اون فروشگاه های لوکس

‫مادرم همیشه می‌گفت: اونجا مال ‫کساییه که پول دارن ولی عقل ندارن!

‫اوه، چقدر سریع!

‫بیسکویت ترد، پاته، یه مقدار ‫حمص و سس‌های مدیترانه‌ای

‫روغن زیتون فرابکر!

‫و برگ اسفناج ریز، تخفیف خورده!

‫خیلی هم خوب، و شیر!

‫- اوه.. ‫- اوه نه!

‫شیر!

‫من پنیر گرفتم

‫داده برامون بفرستنش!

‫و یه لیست آهنگ خفن واسه مهمونی!

‫وای خدایا، حتما بازم " آر . ای .ام" ؟

‫یادت باشه قراره اون آهنگه که ‫باهم تمرین کردیم رو اجرا کنیم

‫نه بابا، یادت باشه من ‫باید برم مهمونی خودم

‫آره، آره میدونم، قبل از اینکه بری !

‫- آره، آره ‫- دنیله

‫دنیل یه وکیل ارشد عالیه که ‫قبلا باهاش همکار بودم

‫خوب یه روزی اونم قاضی میشه، ‫از این بابت مطمئنم

‫سلام!

‫آره، آره ، آره همین الان حکم اون ‫پرونده تجاوز رو صادر کردم

‫اوه، نمیدونم، چی لازم داریم؟

‫چه میدونم، شاید چندتا آب گازدار ‫واسه روی میز شام

‫دنیل یکه می خوره!

‫مهمونی شام واسه شونزده نفر!

‫دیوونه! زندگیتم مثل کارته! همه چیز رو ‫با سرعت انجام میدی!

‫هردومون می خندیم!

‫اما وقتی گوشی رو میگذارم به حرفهاش ‫فکر می کنم و یه ذره اذیت میشم

‫بخاطر این کارمونه، ‫خیلی رومون تاثیر می گذاره

‫اصلا تعادل نداره

‫به عنوان یه مادر همیشه ‫احساس گناه دارم

‫به عکس هری روی طاقچه نگاه می کنم

‫یه توپ دستشه، داره می خنده

‫اما تو صورتش یه ذره ترس و تردید می بینم

‫هیچوقت تو ورزش مهارتی نداشت، بچه بیچاره

‫و سعی کردم ساعتهایی رو که با هری ‫گذروندم به خاطر بیارم

‫اون کار رو با عجله انجام ندادم

‫پسر خوشگل نازنینم

‫آسیب پذیریش رو ...

‫خدایا، آخه والدین بودن دیگه چی بود؟

‫نگرانی، اصلا درمورد نگرانی هاش ‫هیچی بهت نمیگن

‫- هری، حواست رو جمع کن! ‫- اوه نه مایکل!

‫ای خدا، از دست گیجی پدرش ‫خیلی معذب میشم

‫آخه نمیدونه اون تو ورزش هیچ مهارتی نداره!

‫- نه، هری با اونا نه! ‫- اینش به من نرفته!

‫اوه مایکل، خودم تمیزش می کنم

‫مایکل می خنده، ولی ته دلش جدیه!

‫بندازش تو ماشین لباسشویی

‫یه وکیل مدافع کیفری، یه وکیلِ درجه‌یکِ ارشد!

‫دوست داره مردم بدونن چقدر قدرتمنده!

‫و اون ساعتها وقت صرف کرد تا بتونه ‫هری رو با توپ به یه جاهایی برسونه!

‫تا اینکه یه روز هری دیگه ‫نخواست با توپ بازی کنه

‫اون پسر دوازده ساله نحیف ‫جلوی پدر قدرتمندش ایستاد

‫و دیگه هیچوقت باهاش توپ بازی نکرد!

‫و با اینکه خودش نمی‌خواست نشون بده، ولی ‫فکر می‌کنم... مایکل ته دلش به خودش می‌بالید

‫که پسرش دل و جیگر داره!

‫مایکل، میخوای با این پنیرا ‫چیز خاصی درست کنی؟

‫یه دقیقه صبر کن،باید دوش بگیرم

‫هری، تو که نمی خوای اونو ‫بدون اتو زدن بپوشی نه؟

‫نه، مشکلی نداره

‫نه آخه داری میری بیرون، شاید ‫با یه نفر آشنا بشی

‫باید شیک و پیک باشی

‫بیا، بدش به من

‫- دوش گرفتی؟ ‫- آره

‫- نه نگرفته ‫- صبح گرفتم!

‫پیف، برو بازم دوش بگیر!

‫هری،بپا!

‫هیچوقت به هری نمیگم که ‫منم تو ورزش خیلی مهارت دارم

‫همینکه باباش یه همچین ‫ستاره ایه از سرمونم زیادیه!

‫آیا من و مایکل درمورد بچه داری ‫با هم هم عقیده بودیم؟

‫قبلا وقتی هردومون ‫وکیل بودیم، بذار ببینم کی بود...

‫خوب سه سال پیش از اینکه من ‫به عنوان یه قاضی قسم بخورم

‫ساعت هنوز ده صبح هم نشده بود

‫داشتم تو راهرو دادگاه قدم می زدم که ‫چراغ گوشیم روشن شد، مایکل بود

‫قبل از اینکه توی دادگاه برم و این ‫پرونده مشکل رو شروع کنم بهم زنگ زده بود

‫اون میدونست اون قاضی ‫خودش یه چالش بزرگه

‫از مدرسه زنگ زدند، نتونسته بودن ‫باهات تماس بگیرن!

‫اوه، چیکار داشتن؟

‫اون یه دقیقه صبر می کنه ، که باعث ‫میشه چیزای وحشتناکی به ذهنم برسن

‫و وقتی میفهمم موضوع تنها یه بازوی ‫شکسته بوده، به طرز عجیبی آروم میشم!

‫اوه، یه بازوی شکسته؟

‫با عجله میرم توی دادگاه و درخواست ‫فوری برای تعویق جلسه می‌دم

‫و بعد با یه حال پریشون سوار تاکسی ‫می‌شم و میرم به سمت بیمارستان

‫درحالی که همش به خودم میگم: ‫این واسه همه بچه ها پیش میاد

‫اما ته دلم مشکوکم که حتما یه ‫ماجرای بزرگتری اتفاق افتاده

‫هری...

‫خوب اون الان هشت سالشه و ‫پسرا هم یه خورده...

‫موجودات پیچیده ای هستن!

‫هری!

‫تو اورژانس، پرستار مدرسه که با ‫هری اومده به بیمارستان به استقبالم میاد

‫من جاشو می گیرم!

‫هری!

‫چی شده؟

‫اون شونه ای بالا می اندازه

‫معلومه که داره یه چیزایی رو پنهان می کنه

‫تو صفِ بخش شکستگی هستیم

‫و قراره یک ساعت منتظر بمونیم

‫خوب هممون میدونیم که حالا ‫حتما یه ساعت لعنتی طول نمی کشه

‫ولی... هری بهم نگاه می کنه

‫و... داستان عوض میشه

‫بهم میگه که تو مدرسه دعوا کرده بودند

‫اوه، خدایا

‫دوباره اتفاق افتاد، منظورم زورگوییه

‫آخه هری کوچولو تر از پسرای همسن و سالشه

‫اون... همیشه قربانی اوناست

‫کی اذیتت کرد؟

‫سرش رو تکون میده

‫تا وقتی قول ندم که به مدرسه ‫گزارش نمیدم، هیچی بهم نمیگه

‫ قول میدم

‫اونم برام تعریف می کنه

‫نیک و لوسین

‫اون کثافتای کوچولو

‫هری... با اون صدای ضعیفش، اوه!

‫به نظرم اتفاقی بود

‫من پر از خشم شدم

‫میخوام برم و اون پسرا رو پیدا کنم

‫میخوام از بهترین صدای وکیل مانند خودم ‫استفاده کنم و اونا رو به زندان تهدید کنم

‫دلم می‌خواد اونا رو بکشونم تو یه کوچهٔ ‫تاریک و کله‌های احمقشون رو به هم بکوبم

‫خوب به هرصورت

‫در اون... در اون انتظار ‫طولانی تو اتاق اورژانس

‫از لب تاپم استفاده می کنم تا ‫سخنرانی اختتامیه رو تنظیم کنم

‫اونم در حالی که سعی می کنم

‫از این اقدام عمدی خشونت مجدد ‫نسبت به بچه ام خودم رو آروم کنم

‫و تنها بعد که دارم با هری به خونه میرم

‫درحالی که دستش توی اون ‫گچ نارنجی پر زرق و برقه!

‫اون موقع است که به ذهنم می رسه

‫چرا مایکل خودشو به بیمارستان نرسونده!

‫چرا به من زنگ زد

‫اون داشته خودشو واسه ‫یه پرونده آماده می کرده!

‫خوب خوشحالم که من در کنار هری بودم

‫ولی از کی تاحالا من تنها ‫مسئول نگهداری اصلی از اون شده ام؟

‫من و مایکل کی همچین تصمیمی گرفتیم؟

‫ما که همچین تصمیمی نگرفتیم ، پس من اینو ‫باش مطرح می‌کنم، فقط واسه اینکه آگاه بشه

‫و اون متوجه نمیشه و گارد میگیره!

‫و اون همون چیزی رو میگه

‫که همه مادرا نمیتونن جوابش رو بدن!

‫خوب فکر کردم اون ترجیح میده ‫مامانش پیشش باشه

‫و من بین این دو گیر می کنم: هم ‫دلم می‌خواد به این قضیه اعتراض کنم،

‫و هم دلم میخواد اون تعریف بالقوه رو ‫بشنوم که من مادر خوبی هستم!

‫میخوای همین لباس رو بپوشی؟

‫اوه، تعریفه رو انتخاب می کنم!

‫یالا هری بیا، دیرشده، ساعت هفت شبه!

‫ساعت هفته؟ ای گندش بزنن!

‫- مامان مهمونا اومدند ‫- آره مایکل میتونی یکم معطلشون کنی؟

‫- نه، نمیتونم! ‫- چی؟ ای داد،مایکل داره گیتار رو وصل میکنه!

‫هری، میشه یکم دم در باهاشون صحبت کنی؟

‫- آخه درباره چی؟ ‫- من چه میدونم!

‫درباره نمره های بیستت صحبت کن عزیزم ‫یا ازشون بپرس تاحالا هاوایی رفتن!

‫هاوایی؟ مامان اینکه احمقانه است!

‫خوب پس بهشون بگو بابات لخته!

‫- واقعا؟ واقعا؟ لختی؟ ‫- نه!

‫- نه، ولی اگه بود که بار اولش نبود! ‫- چی؟ کی بود؟

‫- خوب، سالگرد پنجاه سالگیش ‫- اوه، توروخدا یادم ننداز!

‫اوکی، بذار بیان تو

‫مهمونی شروع میشه، وای ماهیا!

‫واسه خودش یه موفقیت بزرگه!

‫مایکل حال و هوای خیلی خوبی داره

‫داره با تمام وجودش می نوازه!

‫آنوک و گریس دارن رو میز می رقصن

‫منم تصمیم میگیرم بهشون ملحق بشم!

‫اوه، بعدش مریلین و دوست پسرش ‫می پرن بالا!

‫و قاضی ارشد لندن روببین، ‫داره کرم می ریزه!

‫توروخدا مراقب قر دادنت باش!

‫و دنیل داره با آنتونی ‫مارشال یه بحث عمیق میکنه

‫وای موسیقی واقعا خفنه!

‫خیلی خوب من دیگه میرم، خدافظ مامان!

‫اوه خدافظ هری، عزیزم، عاشقتم!

‫عاشقتم!

‫پیرهنت واقعا بهت میاد!

‫کمی بعدتر، شمع ها دیگه آب شده اند

‫ظرفای غذا توی سینک ظرفشویی تلنبار شدن

‫و شیشه های شراب نیم خورده ‫اینطرف و اونطرف پخش شده اند

‫من از اونطرف میز به مایکل لبخند می زنم

‫همه رو دور خودش جمع کرده

‫پوزخند می زنه و در جنب و جوشه!

‫اوه، می خندن، گپ می زنن

‫آی، یه نفر فریاد می زنه!

‫خدای من عجب مهمونی فوق العاده ای

‫کمی بعد، همه رفتن خونه هاشون!

‫دارم ماشین ظرفشویی رو پر می کنم

‫و همسرم از پست سر بهم نزدیک میشه!

‫- سلام ‫- سلام

‫بهم تکیه می کنه، وای گرمای بدنش ‫از پشت بهم منتقل میشه!

‫انگشتاش زیر و روی لباس ‫ابریشمی حرکت می کنند

‫امشب کارت عالی بود

‫احساس امتنان دارم، که گیجم می کنه! ‫چرا این احساس رو دارم؟

‫ولی اون خیلی خوشحاله!

‫خیلی آروم توی گوشم زمزمه می کنه

‫انگار ویسکی درست و حسابی ‫حالشو جا آورده!

‫منم به سمتش برمیگردم!

‫و انگشتاش منو لمس می کنن

‫اوه خدایا، چقدر حال میده، ‫یه ذره هم تکون نمی خورم

‫ولی یه جورایی نگران این میشم ‫که هری کی به خونه برمیگرده

‫امشب با دوستاش توی اون ‫مهمونی با تم هاواییه!

‫بنابراین هر لحظه ای ممکنه که...

‫ولی یه دفعه باز همه چی یادم میره!

‫لباس ابریشم از تنم در میاد و ‫باسنم نمایان میشه!

‫انگشتای شوهرم خیلی ماهرانه...

‫اوه... خدایا، خیس شدم!

‫اوه، همه چی روبراهه!

‫به شدت مشتاقشم!

‫مایکل خودشو داخلم می کنه و ما ‫با هم تکون می خوریم!

‫و یه لحظه تصویر قربانی ‫اون پروندهٔ تجاوز به ذهنم میاد

‫همون که همین تازگی حکمشو دادم

‫- جس؟ ‫- آره، آره ، آره!

‫- جس؟ ‫- آره، نا امیدانه از ذهنم کنارش می زنم!

‫ولی بازم اون ویدیو میاد تو دهنم!

‫صورت دختره فشار داده شده به کف اتاق ‫و پسره به زور داخلش کرده

‫بازم اون تصویر و کنار می زنم ولی ‫هرچی بیشتر سعی می کنم...

‫اون ویدیویی که واسه ‫دوستش فرستاده واقعا وحشتناکه

‫- حال می کنی؟ ‫- یکم ببرش سمت چپ!

‫اوه، جهت میدی؟ باشه عالیجناب!

‫ببخش، ببخش، میدونم که از صدای ‫دادگاهی خوشش نمیاد!

‫همه برخیزید!

‫اوه آره! اوه عالی شد!

‫و دستم رو پشتم می اندازم و مایکل ‫رو به خودم نزدیکتر می کنم

‫اون از شدت لذت ناله می کنه و ‫من تصویر گریه اون دختره تو ویدیو رو می بینم

‫واقعا وحشتناکه

‫دوست دارم شوهرم این تصویر رو ‫ از ذهنم بیرون بکشه!

‫مایکل بیشتر فروش می کنه توی من

‫و من... من نمیتونم! باید متوقفش کنم!

‫ادای ارگاسم شدن رو در میارم!

‫و شوهرم داخل من ارضا میشه!

‫ماها رو باش!

‫سکس توی آشپزخونه!

‫- اوه، ای داد بیداد! ‫- یا عیسی مسیح!

‫صدای هری رو که پشت دره میشنویم و ‫تندی از هم جدا میشیم!

‫آشفته و خیس!

‫لباسامون رو مرتب می کنیم و ‫قیافه عادی به خودمون می گیریم

‫شیر آب رو باز میکنم و دستکشای ‫ظرفشویی رو دستم می کنم

‫مایکل یه چیزی بردار بذار توی یخچال!

‫سلام عزیزم!

‫چقدر زود اومدی!

‫عجب مهمونی خوبی بود!

‫- آره! ‫- عالی بود!

‫آره!

‫آره!

‫آره!

‫آرررره!

‫وقتی هری دوازده ساله بود، ‫عاشق کتاب خوندن بود

‫و مهم ترین روز ماه مارس براش ‫روز جهانی کتاب بود

‫ولی البته من بدبخت بودم که باید اون رو ‫به ولدمورت تبدیل می کردم

‫آره... احتمالا باید در می زدم ولی...

‫اون اونقدرا هم بزرگ نبود

‫خوب اون تو تخت بود و ‫داشت یه چیزی رو تماشا می کرد

‫منو که دید محکم در لب تاپ رو بست

‫وای خدای من، پسرم چه چهره ‫گنهکارانه ای به خود گرفته بود

‫اون هیچوقت نمی‌تونه من رو گول بزنه

‫و منم تصمیم گرفتم الان دیگه وقت صحبت کردنه

‫داشتی پورن نگاه میکردی هری؟

‫از اینکه گیر افتاده به شدت ترسیده ‫به نظر می رسید

‫نه! نه!

‫خیلی خوب، خیلی خوب، ولی ‫اون نمیتونست به مادرش دروغ بگه

‫و خیلی گناهکار به نظر می رسید

‫درواقع دلم براش سوخت

‫بنابراین کنارش نشستم و ‫با لحن آرومتری صحبت کردم

‫ اون خودشو کنار کشید

‫و بعدش من شروع کردم...

‫حالا که درباره درباره پورن صحبت می کنیم!

‫نه! درواقع درباره پورن صحبت نمی کردیم

‫خوب یه چیزایی هست که تو باید بدونی

‫خوب میدونم مامان، این واسه دخترا ‫و زنا خیلی بده

‫خوب آره ولی چیزای دیگه ای هست ‫که می بایست بدونی

‫و من دارم با بهترین صدای حقوقی‌ام حرف ‫می‌زنم، صدایی شفاف، بی طرف و بی احساس

‫فقط اطلاعات رو بهش منتقل می کنم

‫چشمش به کف اتاقه

‫سه چیز مهم هست که باید اونا رو بدونی

‫اوه راستش همیشه خوندم که اگه ‫اونا رو به سه مورد تقسیم کنید

‫بچه ها بهتر اونا رو درک می کنن

‫خوب هری چیزی نمیگه

‫ولی بهتون میگم که داره گوش میکنه

‫اولا یادت باشه پورن فقط برای سرگرمیه

‫نه برای یادگرفتن

‫چون اون چیزی که توی ‫پورن می بینی، یه جورایی...

‫اممم... خیلی اغراق شده است

‫و راستش اونا کارایی نیستن که ‫همه کس انجام بدن

‫مخصوصا نه برای تو که تازه اول راهی!

‫و می‌دونی، کشف کردن این که چطور با کسی که دوستش ‫داری رابطهٔ جنسی داشته باشی، خیلی لذت‌بخشه

‫یه زن جوون

‫یا یه مرد جوون، یا یه شخص جوون با...

‫دوما اینکه همه چیز....

‫همه چیز توی پورن خیلی ‫اغراق شده است

‫و منطورم اینه که اونجا داری...

‫اونجا داری ....

‫آلتهای خیلی درشتی می بینی

‫و دوست ندارم فکر کنی ‫اینا آلت مردهای طبیعیه!

‫یا اینکه اندازه...

‫اینکه اونا آلت های مردهایی ‫با اندازه طبیعی هستند

‫و تو نمی تونی که خودت رو...

‫با اون مقایسه کنی

‫و همچنین زنا، وای خدا، زنا!

‫زنای پورن یه جورین که انگار

‫تمام مدت دارن لذت می برن

‫ولی به اونا پول دادن که اینطوری ‫به نظر برسن، آخه این شغلشونه!

‫و احتمالا همشون دارن تظاهر می کنن

‫بنابراین این خیلی مهمه

‫تو باید از دخترا بپرسی که ‫واقعا از چی خوششون میاد

‫البته وقتی که وقتش برسه!

‫کاملا خشکش زده!

‫و سوما...

‫هری می پره وسط حرفم، ‫میخواد تمومش کنه!

‫آره مامان میدونم، این یه تبعیضه در حق زنا!

‫خوب آره... نه، نه عزیزم نه، نه!

‫نکته شماره سه اون نیست، ‫شماره سه خیلی مهمه

‫چون توی پورن هیچوقت " نه" وجود نداره

‫و حتی اگه یکی از بازیگرا تو داستان بگه: ‫نه! نه! نه! نه!

‫قبلش رضایت کاملش رو ارائه داده

‫منظورم اینه که واسه بازی ‫توی فیلم بله رو گفته!

‫و این تو زندگی عادی خیلی فرق می کنه

‫آره مامان، می دونم، نه یعنی نه!

‫خوب آره، اما نه! نه! نه فقط نه!

‫چیزای دیگه ای هم هستن که ‫معنی نه میدن!

‫آره، میشه حالا دیگه بری؟

‫هری واقعا میخوام بدونم تو اون کامپیوتر ‫چی داشتی نگاه می کردی؟

‫واقعا ترسیده!

‫عزیزم، عصبانی نمیشم، قول میدم

‫نگاهش به بالا برمیگرده

‫چشماشو می بنده

‫و اعترافات از درونش فوران پیدا می کنن

‫فقط داشتم یوتیوب می دیدم

‫یکی داشت" کال آف دیوتی" بازی می کرد

‫متاسفم مامان،میدونم که اونو ‫واسم ممنوع کرده بودی

‫کال آف دیوتی؟ ‫[فراخوان انجام وظیفه]

‫اینکه یه بازی ویدیویی لعنتیه!

‫منو بگو که داشتم درباره...

‫آلتای گنده صحبت می کردم!

‫خب، خیلی زود قضاوت کردم ‫واقعا خجالت می کشم

‫خوب پس دیگه بیشتر از این نگاه نمی کنی!

‫آره ، آره ببین داره دیوانه وار سرشو تکون میده

‫با عجله میرم و لباس ولدمورت رو ‫روی چوب لباسی آویزون می کنم

‫پشتم بهشه، یه سکوت ‫خیلی عجیب حاکم شده!

‫به هرحال هنوزم مهمه که هرچی بهت ‫گفتم رو به خاطر داشته باشی

‫صحبت کردن درباره چیزایی از اون قبیل ‫همیشه خیلی فایده داره!

‫بعدش دیگه تندی از اونجا میزنم بیرون!

‫همون شب که واسه تمام عمر از ‫سکس ترسوندیش!

‫وقتی هنوز یه مامان باحال بودم!

‫- خوب به نظرم هنوز ریزشو داری ‫- نه " ریزشو"

‫مگه بچه ها این روزا همینو نمیگن

‫نه میگن " ریز" داری، تو " ریز " داری، مگه نه؟ ‫[ریز مخفف کاریزما!]

‫ولشون کن، خودم صبح می شورمشون!

‫خدای من!

‫ هری بیدار شد

‫صبح یکشنبه است!

‫صبح بخیر عزیزم، مهمونی چطور بود؟

‫یه راست رفت سر یخچال!

‫- هری؟ ‫- آره، آره خوب بود!

‫کی اونجا بود؟

‫- دوستام ‫- جدی؟ کسی که من بشناسم بود؟

‫مامان، من بازجویی نیاز ندارم

‫نه، نه من فقط علاقمو نشون میدم!

‫- فضولی که نمی کنم! ‫- آره جون خودت

‫اوه قهوشو برمیداره و از من فاصله میگیره

‫دیگه دست خودم نیست:

‫- همه لباس هاوایی تنشون کرده بودند؟ ‫- بفرما، دوباره شروع کردی!

‫ببخشید!

‫همونجاها چرخ می زنم!

‫- خوش گذشت؟ ‫- خدایا، مامان چقدر اعصاب خوردکنی!

‫اونم با یه لحن خاص! ‫معمولا با این لحن بامن صحبت نمی کنه

‫عقب نشینی می کنم! آخه دردم گرفت!

‫عزیزم از اینطوری صحبت کردن باهام ‫اصلا خوشم نمیاد

‫اوه از جاش بلند میشه و با دلخوری میره بیرون!

‫و همون موقع است که اون خراش ‫کوچولو بالای ابروش رو می بینم

‫- صورتت چی شده؟ ‫- هیچی

‫- چرا، یه چیزی شده، یه بریدگی رو صورتته! ‫- دیگه شورش رو در آوردی

‫هنوز دستشو گرفتم!

‫- صب بخیر! ‫- عزیزم، چی شده؟

‫- کسی اذیتت کرده؟ ‫- مامان! مامان!

‫- دوباره اتفاق افتاده؟ ‫- بسه! بس کن!

‫دلم هری می ریزه، هنوز تصویر ‫زخم و کبودی های چند سال پیش تو ذهنمه

‫دوباره شروع شد؟

‫این پسرا چشونه؟

‫- عزیزم، کی این کارو کرد؟ ‫- هیشکی

‫- همه چی روبراهه هز؟ ‫- آره!

‫به به، بیکن!

‫وای خدا واقعا اذیت میشم

‫اونم وقتی مایکل تظاهر می کنه ‫همه چیز عادیه!

‫قضیه همینه، من تنها کسی هستم که ‫مسئولیت بار عاطفی این خونواده به دوششه

‫همون مهارت های ظریف!

‫و نه مایکل!

‫ولی بعدا انتظار داره بهش بگم ‫چه اتفاقی افتاده

‫هری، از زورگوها حمایت نکن!

‫نمی کنم، یه نفر تصادفا باعث شد ‫با سر بخورم به حصار

‫- کی هلت داد؟ ‫- یادم نمیاد

‫- آره همیشه پای یه تصادف در میونه! ‫- جسیکا!

‫من فقط چندتا آبجو خورده بودم

‫- چند تا؟ ‫- تو که قاضی من نیستی!

‫- هری! ‫- هری!

‫کسی بهت زور داده، رفیق؟

‫- نه ‫- پس مشکلی نداره

‫من اینجا تنها و بی کس موندم!

‫من یه زنم، یه مادر!

‫ولی میدونم یه خبریه، پسرم رو می شناسم

‫و من همین الان از زیر پوست بازوش ‫حس کردم یه چیزی شده

‫از عرق اون بچه!

‫یه بچه ترسیده

‫- عزیزم، حالا مطمئنی؟ ‫- ولی کن جس، حالش خوبه

‫مایکل، توروخدا منو مثل یه مادر ‫وحشت زده تصور نکن!

‫- تا اونو به سمت خودت بکشونی ‫- پس مثل یه مادر وحشت زده رفتار نکن!

‫آخه من میخوام ببینم چه خبره و ‫انتظار ندارم کسی منو دست کم بگیره

‫اوه جس، این کارت تو دادگاه ممکنه جواب بده

‫ولی اینجا تو این خونه ‫تو یه قاضی لعنتی نیستی!

‫یکی حسابی خماره

‫روزی که من به عنوان یه قاضی قسم خوردم

‫یکی از عجیب ترین تجربه های زندگیم بود

‫من با مایکل و هری توی ‫دادگاه‌های سلطنتی هستیم

‫و مردی که کارش اینه، تن من ‫ردا و کلاه گیس قضایی می کنه

‫و وقتی اون کلاه‌گیسِ بزرگ و بلندِ رسمی ‫رو می‌ذاره روی سرم، خودم رو تو آینه می‌بینم

‫و مایکل به شوخی میگه: ‫حالا مامان یه کلاه گیس گنده است!

‫و راستش من همیشه ‫طرفدار طنز و شوخی بوده ام

‫چون از نحوه برخورد مایکل ‫با اون موضوع عصبی هستم

‫و من... سعی می‌کنم همه ‫چیز رو به سرعت پیش ببرم

‫ولی او یاروی متخصص پوشاندن ردا ‫بهم اجازه نمیده عجله کنم

‫نه، نه، نه، باید وظیفشو انجام بده، آره

‫نه، نه! انگار حسابی مغروره از اینکه اطمینان ‫حاصل کنه من درست وحسابی لباس تنم کردم

‫و من و مایکل درمورد ‫اون مسئله صحبت نکرده ایم

‫ولی تو نگاهش می بینم که شوکه شده ‫که من قاضی شدم و نه خودش

‫و می بینم که الان رفتارش بیشتر تو چش منه

‫سعی می‌کنم اون حس جدید که که ‫داره تو ازدواجمون قل قل میکنه رو خاموش کنم

‫از اینکه اینقدر موفقم احساس گناه می کنم!

‫گندش بزنن!

‫بنابراین مخفیانه به مایکل میگم

‫ببین، انگار دیگه دارن واسه زنا هم ‫فرصت هایی جور می کنن!

‫این یه جور تبعیض مثبته!

‫ته دلم امیدوارم که مایکل ‫با این حرفم موافقت نکنه!

‫که اون بگه: چرت نگو، تو مناسب ‫ترین آدم واسه این شغل به نظر می رسی

‫ولی... ولی...

‫ای داد، مایکل موافقه!

‫اون میگه: آره، آره همینطوریه، ‫فوق العاده است، بایدم اینطور باشه

‫فقط... امیدوارم که...

‫چی؟

‫می دونی، امیدوارم اونایی که ‫واقعا استحقاق دارن رو کنار نذارن

‫ولی من واقعا استحقاقشو دارم مایکل!

‫آره، نه! منظورم کنار گذاشتن دیگر افرادیه که ‫واقعا استحقاق این شغل رو دارن

‫ الان باید حواسم به غرور و منیتش باشه

‫هی! بازوهات فوق العاده به نظر می رسن

‫وقتی پیش رئیس‌قضات سوگند یاد می‌کنم

‫می بینم مایکل یه چیزی تو ‫گوش هری زمزمه می کنه

‫و اونا دزدکی نخودی می خندند!

‫و دوست دارم بدونم چی بهم میگن؟

‫متوجه شدم این روزا این واقعه ‫زیاد اتفاق می افته

‫هری، داره به سمتی میره که ‫همه پسرای نوجوون میرن

‫داره دوستای جدید پیدا می کنه ‫جایگاه خودش رو کشف می کنه

‫جایگاهی که مادرش توش وجود نداره

‫و بخشی از اون کنار گذاشتن منه

‫البته که درکش می کنم، فقط میگم...

‫دلم واسه اون دوران مادر فرزندی تنگ شده

‫اون زمانایی که وقتی می اومدم خونه، ‫اون کوچولو با پیژامه به سمتم می دوید

‫حالا، هروقت سعی میکنم بهشون ‫ملحق بشم یه نگاهی به هم می اندازن

‫و میدونم که... میدونم ‫این مسئله همیشگی نیست

‫اما وقتی همسرم و پسرم رو توی این ‫حباب می بینم، احساس جدا افتادگی می کنم

‫دیگه رازها و جوک هاشون رو به من نمیگن

‫دیگه نمی گن

‫اوه، دنیله!

‫وای خدا!

‫سلام! اوه!

‫اوه نه نه، منکه یادم نرفت، ‫باورکن که نرفته!

‫نه، نه، دارم میام!

‫آره، با یه دوچرخه لایم دارم میام ‫[دوچرخه های شرکت لایم]

‫کریوکی شروع شد!

‫♪ بزن بریم دخترا! ♪

‫اولین سه‌شنبه‌ی اول ماه، ‫شب دختراست! یالا!

‫ایستگاه شانسری لین، محله لاکی وویس ‫کوکتل نگرونی!

‫♪ میخوام امشب برم بیرون، حالم توپ توپه ♪ ‫♪ [ترانه ای از شنایا تواین] ♪

‫♪ باید خودمو رها کنم... ♪

‫با صدای بلند آواز میخونم، ‫انگار واسه صحنه ساخته شدم!

‫♪ میخوام یکم سرو صدا کنم ♪

‫♪ واقعا صدامو بالا ببرم ♪

‫♪ آره میخوام جیغ بکشم و فریاد بزنم! ♪

‫دنیل بهترینه، او عاشق وکالته، عاشق وکیل بودنه

‫اون حسو خوب می شناسم

‫♪ بی‌خیال همه چیز ♪

‫♪ شرط و شروط نذار ♪

‫♪ یه کمی از... ♪

‫نیگرونی ام رو برام بیار ‫میخوام یه پارچش رو بخورم

‫♪ من نمی‌خوام سیاسی‌بازی دربیارم ♪

‫♪ فقط میخوام یه خورده خوش بگذرونم! ♪

‫گریس به تلفنم اشاره می کنه! ‫اوه یه اس ام اس برام اومده

‫هریه! مامان زود میایی خونه؟

‫نه!

‫♪ کاملا به سرش زده! ♪

‫گریس بلند میشه

‫دختراش صدتا اس ام اس ‫واسش فرستادن!

‫هرکدوم از اون یکی شکایت داره!

‫از دست این نوجوونا، انگار فهمیدن ‫ما داریم خوش می گذرونیم

‫و اینطورین که: همین الان بهتون نیاز داریم!

‫گریس نوشیدنیشو با خرناس بالا میکشه، ‫حالت خوبه؟

‫جس، عاشق کار کردن باهاتم

‫تو راه رو تو مسیر فمینیسم ‫برای همهٔ ما هموار کردی

‫اوه خدایا، فقط من نیستم!

‫♪ مرد! احساس میکنم یه زنم! ♪

‫گریس بازوهاشو باز می کنه

‫زندگی عالیه مگه نه؟!

‫آره، ولی من نگران هری ام

‫و اون نگران به من نگاه می کنه، دوست عزیزم

‫آره، اون هری خوشگله راهشو پیدا می کنه

‫اوه، اوه دنیل برگشته، اون یه ‫آهنگ جدید میخواد

‫نه، نه... ترانه از فیلمای موزیکال نه!

‫اوه حالا اون دروغی داره التماس می کنه ‫که میکروفون رو بگیرم!

‫آه می کشم!

‫- هری پیامک میده ‫- مامان تو کجایی

‫زود برمیگردی خونه؟

‫♪ صدات می زنم، بهت نیاز دارم، ♪ ‫♪ قلبم آتیش گرفته ♪ ‫[ترانه تینا ترنر]

‫ولی بلند میشم، بلند میشم و با ‫تمام وجود می خونمش

‫عجیبه، کریوکی واقعا به آدم حال میده!

‫♪ تو به سراغم میایی، به سراغم میایی ♪ ‫♪ وحشی و وحشیانه تر! ♪

‫قاضی رو از وجودم میندازم بیرون، ‫برمیگردم به شوخ طبعی خودم

‫♪ اوه تو میای سراغم ♪

‫کودک وحشی من!

‫♪ هرچی نیاز دارم رو بهم میدی ♪

‫دوس دارم که خودم باشم

‫♪ تو خیلی ساده بهترینی! ♪

‫می رقصیم و از ته دل داد می زنیم

‫♪ بهتر از همه اونای دیگه ♪

‫کاملا فالش می خونم!

‫♪ بهتر از هر کسی که... ♪

‫ولی کارم عالیه

‫♪ هرکسی که تاحالا دیدم! ♪

‫♪ وابسته قلب تو شده ام ♪

‫الان تو یه تاکسی ام و ساعت ‫تازه از نه گذشته

‫وای خدای من ساعت ‫درست نه شبه!

‫ پیامک میدم... ‫♪ به هر کلمه ای که میگی چنگ می زنم ♪

‫اوه تباهم!...

‫ای داد بیداد!

‫تو... ماهم!

‫ای گندش بزنن!

‫تو... را... هم!

‫اوه وقتی می رسم تمام خونه روشنه

‫مایکل و هری روی مبل نشستن و ‫تلویزیونم روشنه

‫اوه هری چه تو همه، یه اتفاقی افتاده!

‫- همه حالشون خوبه؟ ‫- آره

‫- آخه هری داشت بهم پیامک می داد ‫- یه خورده اوضاعش نامیزونه

‫- ای وای، چی شده؟ ‫- نمیخواد به مهمونی آخر سال مدرسه بره

‫اوه هری، چرا؟

‫یه نفر پیامک های ناراحت کننده ای ‫براش می فرسته

‫قلبم می ریزه ولی خدا رو شکر ‫که فقط پای پیامک در میونه

‫- هری، کی اینکارو می کنه؟ ‫- یه دختر

‫خدایا از دست این مایکل ‫که همش جای اون جواب میده دیوونه شدم!

‫هری، کیه؟

‫خوب یکی از شماها باید اونو بشناسید، ‫این دختره تو مدرستونه؟

‫نه!

‫ببین، فقط گفت از من خوشش نمیاد

‫خشم ناگهانی مادرانه!

‫بهت پیامک زد که ازت خوشش نمیاد؟

‫آره، همینکارو کرد، یه ‫دختریه مال همون مهمونی

‫مهمونی با تم هاوایی!

‫اوه خوب اونکه یه دختره میون هزار دختر ‫میخواد توجهتو جلب کنه

‫من و پدر بابت تهمت زدن! ازش شکایت می کنیم

‫نه، نه، نه ، نه!

‫اون یه چیزایی روهم ‫تو اینستاگرامش گذاشته

‫خوب اگه خیلی ناجوره باید ‫حذفشون کنه!

‫- اسمش چیه؟ ‫- مامان!

‫اسمش چیه، بگو ببینم ‫چی پست کرده؟

‫نه! فکر نکنم قصدی داشته باشه

‫عزیزم اگه یه چیزایی درمورد تو توی ‫اینستاگرام پست میکنه، به اینکار میگن زورگویی

‫قول بده که نمیری با مدرسه صحبت کنی

‫یا با پدر و مادرش صحبت کنی یا هرکار دیگه ای!

‫آره، قول میدم

‫اگه اسمشو بهم بگی!

‫- ایمی ‫- فقط ایمی؟

‫آره، فقط ایمی

‫جواب پیام های این " فقط ایمی" رو دادی؟

‫- آره جواب داده ‫- من دارم از هری می پرسم!

‫من این مسئله رو حل کردم جسیکا!

‫مایکل ، اگه اینطوره چرا زنگ زدید ‫تا انقدر زود بیام خونه؟

‫بعدا بخاطر این پدرمو در میاره!

‫- هری، جوابشو دادی؟ ‫- آره

‫فقط... امیدوارم بازم بتونیم دوست باقی بمونیم

‫ایمی... دوست دخترت بود هری؟

‫- نه، اونطوریا نبود! ‫- این یعنی چی؟

‫- یعنی دوست دخترش نیست جسیکا ‫- اوکی، اوکی!

‫ولی هری، تو اونو بوسیدی؟

‫بله!

‫و بعدش تو...

‫باهاش سکس کردی؟

‫- جسیکا! ‫- ببخشید!

‫حالا کردی؟

‫هری با یه دختر خوابیده!

‫چه غرور عجیب غریبی دارم!

‫خوب چطور بود؟ دختره خوشش اومد؟

‫وای خدایا!

‫من فقط میخوام بدونم مشکل چیه!

‫ببین یه مهمونی خونگی بود!

‫ما همه یه چیزایی نوشیدیم! ‫ایمی و من همدیگه رو بوسیدیم

‫و بعدشم باهم سکس کردیم

‫- خوب پس حتما ازت خوشش اومده ‫- همه داشتن باهم سکس می کردن

‫خدای من این چه جور مهمونی ای بود؟

‫جس اون هیجده سالشه، ‫خوب مهمونیه دیگه!

‫حالا داره یه مشت دروغ ‫درباره من پخش می کنه

‫- همه چی اسلوموشن میشه، اون چی گفت؟ ‫- شایعه پخش می کنه

‫- چه شایعه ای؟ ‫- اوه، مایکل یه دفعه هشیار میشه!

‫پس خیلی بیراه نمیرم نه مایکل؟ هری ‫چه شایعاتی پخش کرده؟

‫فکر کنم با دخترای مدرسه ام صحبت کرده

‫اصلا منطقی نیست

‫عزیرم وقتی مهمونی رو ترک کردی هم ‫همینطوری بود؟

‫نه!

‫و وقتی از مهمونی رفتی باهاش ‫خداحافظی کردی؟

‫آره

‫- و اون موقع حالش خوب بود؟ ‫- آره فکر کنم! آره!

‫و تو چی؟ روز بعد بهش پیامک دادی؟ ‫روز شنبه!

‫نه!

‫چی؟ بعد از اینکه باهاش سکس کردی ‫دیگه بهش پیام ندادی؟

‫نه، ندادم، کار اشتباهی کردم؟

‫- خوب احتمالا چون سراغشو نگرفتی ناراحت شده ‫- باید پیام می دادی بهش!

‫این کار آدمای با شرافته!

‫بابا این فکرا دیگه عتیقه شده

‫خوب چرا اون نمیتونست به من پیام بده؟!

‫تو حق داری، اون حق داره!

‫شاید زیاد تو سکس مهارت نداشتم!

‫وای خدا، دلم واقعا براش می سوزه!

‫و بعدش دیگه وحشت می‌کنم، ‫بازم قراره آزار ببینه ؟

‫ایندفعه توسط دخترا؟

‫عزیزم فکر می کنم باید از اون مدرسه ‫بیرونش بیاریم

‫- ولی نمره هاش که خیلی خوبه ‫- فقط یکی دو روز، تا همه چیز تموم بشه

‫- میتونیم به مدرسه بگیم بیماری جنسی گرفته! ‫- نه! مسموم شده!

‫آره مسمومیت غذایی، خیلی بهتره!

‫- مسمومیت غذایی! ‫- بهش میگم یه مدت سراغ اینستا نره

‫و اسنپ چپ هم بی اسنپ چت!

‫روز بعد تو دادگاه حواسم پرت پرته!

‫دادگاه مواد مخدر، خیلی درهم برهمه!

‫پیچیده است!

‫شش متهم مواد فروش ‫روی نیمکت ها نشسته اند

‫و همشون مردای جوونی هستن

‫اصلا هنوز ریشاشون در نیومده!

‫همه وکلای تسخیری دارن،زندگیشون در خطره

‫و شش تا وکیل مدافع

‫که اکثرشون از وکلای درجه‌یکِ سلطنتی‌ان ‫خدایا، و یه وکیلِ ارشدِ باهوشِ غیرِ سلطنتی

‫همه جلوی من نشسته اند

‫وکیلِ مدافعِ متهمِ شماره‌ی دو بلند ‫می‌شود و درخواستی مطرح می‌کند

‫که فردا بتونه از طریق ویدیویی ‫در دادگاه حاضر باشه

‫آه... اوه! این بی‌عدالتیِ محضه

‫یعنی میخواد این متهم بیچاره‌ی ‫بی‌پناه رو همین‌طور تنها بذاره

‫ولی اون فکر میکنه میتون ‫اینطوری قسر در بره

‫اهم، نه، ابدا به هیچ وجه

‫درخواست شما رد میشه آقای...

‫کریون!

‫او به ارائهٔ استدلال‌هایش ادامه می‌دهد

‫عجب آدم یه دنده ای! اوه ‫یه پرونده دیگه هم داره!

‫پرونده هاش باهم تداخل داره!

‫و منم مثل یه فیوز روشن عصبانی ام!

‫آقای کریون من در اون مورد حکم دادم!

‫اگه یه قاضی مرد بود هیچوقت ‫این کار رو نمی کرد

‫و دستیارم مینا هر از گاهی ‫یه نگاهی بهم می اندازه

‫میدونم امروز زیاد خودم نیستم!

‫فکرم همش به دیشب برمیگرده!

‫به مشکل هری!

‫و خشمِ فروخورده‌ام سرازیر ‫میشه توی جواب‌هایی که به آقای...

‫کریون میدم!

‫خوب من نگاهم رو از اون می دزدم

‫و اون رو قفل می کنم رو وکیلی که از ‫متهم شماره سه دفاع می کنه

‫که مردیه که قبلا می شناختمش

‫دانشکده حقوق...

‫سالها پیش

‫رفرتی!

‫رف!

‫اوه اون صمیمیتی که ‫سالها پیش باهم داشتیم!

‫اون بهم نگاه می کنه و ‫در یه لحظه خیلی کوتاه

‫من دانشجوی حقوقی رو می بینم که منو ‫تو صندلی عقب تویوتا کورولاش بوسید

‫اوه خدایا فقط فکرشو بکن اگه ‫اون شب می دونستیم که

‫امروز به اینجا می رسیم!

‫زندگی خیلی عجیب غریبه

‫نگاهمون باهم تلاقی می کنه

‫ومن خیلی سریع یه نگاه ‫به پرونده هیئت‌منصفه‌ام می‌ندازم

‫ارجاع به سند شماره هفت، بخش 9.3

‫در هنگامِ تنفّسِ نیم‌روزی، ‫به دفترِ گریس سر می‌زنم

‫درباره حضور رف توی دادگاه بهش میگم

‫- هنوزم دوسش داری؟ ‫- بس کن! نه!

‫خیلی خوب منکه منظورم این نبود

‫عجیبه که یادم اومده، اونم ‫درحالی که اون جلوم نشسته!

‫گریس از هری می پرسه و من ساکت میشم

‫خوب نگرانیم چون انگار آزار و اذیتش دوباره شروع شده ‫ایندفعه یه چیزایی توی شبکه های اجتماعیه

‫و گریس پیشقدم میشه!

‫دخترای منم همین مشکلو دارن، ‫در نهایت تموم میشه

‫باید کاری کنیم هری و دخترا وقت ‫بیشتری باهم بگذرونن

‫میتونن زخمای جنگیشون رو ‫به هم نشون بدن!

‫و این لحظه، یه نگرش تازه‌ای به من می‌ده

‫همه دچار این مشکل میشن

‫برمیگردم به دادگاه

‫آقای کریون دوباره از جاش بلند میشه

‫انگار داره واسه درخواستش برای حضور ‫ویدیویی در دادگاه اصرار می کنه

‫این درواقع یه پرونده خصوصیه

‫اوه، اوه، پول بیشتر، اوه ازش متنفرم

‫آقای کریون

‫به یه طرف خم میشه، هنوزم مغرور به نظر می رسه

‫و من طوری باهاش حرف می‌زنم که ‫کلمات، تار و پودِ وجودِ طرف رو بلرزونه

‫انتظار دارم که فردا حتما ببینمتون

‫تو دادگاه... با موکلتون، اونهم حضوری!

‫و خوشم میاد بگم که انگار بادش خالی میشه

‫اما فکر می‌کنم فقط شوکه ‫شده که کسی جلویش ایستاده

‫رف بهم لبخند می زنه

‫جیگرم حال اومد!

‫خوشم میاد که رف کارمو دوست داشت

‫آره، من مقابل یه زورگو ایستادگی کردم!

‫احساس می کنم سبک تر شدم

‫همه چی در مورد هری روبراه میشه

‫- یه نفر بهم زنگ زد ‫- اوه، کی بود؟

‫- از ایستگاه پلیس ‫- اوه!

‫- خوب اونا چی میخوان؟ ‫- میخواستن باهام صحبت کنن

‫- درباره چی؟ ‫- نمی دونم

‫- مایکل؟ ‫- بله؟

‫از طرف پلیس به هری زنگ زده اند

‫- درباره چی؟ ‫- ازم خواستن فردا برم اونجا

‫- و باهاشون صحبت کنم ‫- خوب نگفتن واسه چی؟

‫فقط گفتن دارن یه اتهام رو بررسی می کنن

‫- اتهام؟ چی؟ اتهام به تو؟ ‫- نمی دونم

‫خوب، وقتشه که یه وکیل بگیریم

‫- یه وکیل؟ ‫- خوب یه دقیقه صبر کن مایکل!

‫- هری، پلیس دقیقا چی گفت؟ ‫- من به شرکت وکلای بوتر چیورز و رینگهام زنگ می زنم

‫- مایکل خواهش می کنم ‫- لوکاس برادلی

‫همین اخیرا شریکِ ارشد ‫شده. واقعاً کارش عالیه!

‫- هری، فکر می کنی چیکارت دارن؟ ‫- چیزی نگفتن!

‫چی؟ فقط گفتن یه نفر متهمت کرده؟

‫سلام من مایکل ویتلی هستم،میشه با ‫لوکاس برودلی صحبت کنم؟

‫هری، آیا مشخص بود که ‫اتهامات علیه تو بودند؟

‫نه، نه، نه مامان، فقط یه ‫گروهی از افراد هستن که...

‫- من کار اشتباهی نکردم ‫- لوکاس فردا میتونه همراه من و هری

‫- به ایستگاه پلیس بیاد ‫- یا خدا انگار همه چیز از کنترل خارج شده

‫- مایکل، یه خورده کوتاه میایی؟ ‫- در مورد من یه چیزایی تو اینترنت گذاشتن

‫- این گروه چی هستن؟ ‫- نمی دونم مامان!

‫- میشه نشونم بدی چی پست کرده اند؟ ‫- نه، منو تو همه جا مسدود کرده اند

‫آنتونی، مایکل هستم، میخوام شماره موبایل ‫لوکاس برودلی رو پیدا کنم

‫میشه باهام تماس بگیری؟ دستت درد نکنه

‫مایکل، امیدوارم با آنتونی مارشال صحبت ‫نمی کردی، توروخدا اینقدر دردسر درست نکن!

‫-من میدونم چیکار کنم، باید سرسخت باشیم ‫- منم همینطور

‫آخه ما نمیدونیم چه اتفاقی افتاده

‫تو سالهاست که تو خط مقدم نبودی!

‫- ای بابا، من یه قاضیم ‫- دقیقا!

‫دقیقا، آخرین باری که رفتی ایستگاه ‫یه پلیس کی بود؟

‫می بینم که داریم داد می زنیم سرهم ‫پس فعلا بی خیال میشم

‫هری داره می لرزه

‫- الو؟ ‫- ببخش ، ببخش

‫- لوکاس، مرسی که زنگ زدی ‫- مایکل...

‫- راستش ما یه وکیل نیاز داریم ‫- عزیزم گوش کن، باباته دیگه!

‫مامان، من ترسیدم

‫بابا این یه کلک قدیمیه، ‫من فقط میخواستم همه چی روبراه بشه

‫دلم میخواست مثل بچگیاش واسش ‫چسب زخم و شربت کالپول بیارم

‫عزیزم، هرچی شده ما فردا درستش می کنیم

‫به نظرم پای ایمی درمیونه

‫ایمی؟

‫چی؟ همون دختره که باش خوابیدی؟ چرا؟

‫چرا؟ ایمی کسیه که اون چیزا رو ‫آنلاین پست کرده؟

‫نه مامان، ایمی زورگو نیست ولی...

‫- تو ایمی رو از کجا می شناسی؟ ‫- از مدرسه ابتدایی می شناسمش

‫- ایمی؟ ‫- همبازی بودیم

‫خدایا، حس گناه مادرانه به سراغم میاد، ‫هیچوقت نرفتم مدرسه بیارمش خونه

‫- مامان؟ ‫- خوب عزیزم... هر اتفاقی که افتاده...

‫فردا روبراهش می کنیم، باید یکم بخوابیم

‫می خوابونمش

‫و اونم میذاره این کار رو بکنم

‫انگار دوباره یه بچه کوچولو شده

‫خیلی خوبه که میذاره پتو رو روش بندازم

‫کاری می کنم که راحت راحت باشه

‫مامان؟

‫یعنی میرم زندان؟

‫نه، خدای من نه، این چه حرفیه که می زنی؟

‫آخه هیچوقت به ایستگاه پلیس نرفته ام

‫نه عزیزم، اونا فقط میخوان باهات صحبت کنن

‫- خیلی خوب؟ ‫- باشه

‫حالا یکم بگیر بخواب

‫و فردا که رفتیم اونجا

‫لوکاس دوست بابا که ‫وکیله هم اونجا خواهد بود

‫خوب پس هرکاری لوکاس ‫بهت میگه رو انجام بده، باشه؟

‫باشه!

‫همه چی رو درس می کنیم

‫صبح که میشه...

‫نمیتونم صبحونه بخورم

‫تصمیم میگیرم که تو خونه منتظر بمونم

‫تا مایکل و هری از ایستگاه پلیس برگردند

‫به مینا زنگ می زنم

‫میشه با طرفین محاکمه تماس بگیرید

‫بهشون بگو که دیر شروع می کنیم، ‫آره میتونیم بعد از ظهر جلسه داشته باشیم

‫و می‌نشینم و فکر می‌کنم که آقای کریون ‫بالاخره امروز صبح مرخصی خواهد داشت

‫به تلخی لبخند می زنم!

‫به گریس زنگ می زنم ‫اگه نباشم اون می فهمه

‫سعی می‌کنم ....بی‌تفاوت به نظر بیایم

‫آره،تو مدرسه یه اتفاقی افتاده

‫و هری رفته تا با پلیس در این مورد صحبت کنه

‫اوه خدایا، اون که ‫خودش قربانی نیست نه؟

‫نه نه، اون فقط یه شاهده!

‫در مورد یه سری بچه هایی که ‫خلافکاری کردن

‫دارم به بهترین دوستم دروغ میگم! آخه چرا؟

‫چرا این کارو می کنم؟

‫گریس من... ‫اون صداش می زنن

‫باشه ، باشه باشه! بعدا ‫بهت زنگ می زنم

‫این چه چیزیه که می ترسم ‫اتفاق افتاده باشه؟

‫مایکل امروز صبح هری رو با خودش برد

‫می دونید، انگار یه کاری بود که ‫فقط مخصوص مردهاست

‫ملاقات با لوکاس، قبل ‫از اونکه به دیدن پلیس برن

‫خوب راستش شکرگذارم که مایکل ‫تونست لوکاس رو پیدا کنه که وکیل ما باشه

‫اونم به این سرعت !

‫اوه امیدوارم که امروز آخرش باشه

‫هری و مایکل خیلی بی هوا بازمی‌گردند

‫صدام رو جوری کنترل می‌کنم ‫که انگار این طبیعی ترین اتفاق ممکنه

‫پسرم و پدرش باهم از ‫ایستگاه پلیس بر می گردن!

‫موقعیت سوررآلیه

‫چطور شد؟

‫خوب هری به سوالهاشون جواب داد

‫- درباره؟ ‫- من فکر می کنم...درواقع لوکاس فکر میکنه

‫حتمالاً ادلّه‌ی کافی برای ‫طرحِ اتهام علیه هری وجود داره

‫- اتهام؟ چه اتهامی؟ ‫- خوب حالا شاید لوکاس اشتباه کنه

‫اما به‌نظرش ممکنه اتهامِ ‫تجاوز هم مطرح بشه

‫- تجاوز؟ ‫- به یه دختر، به ایمی

‫- تو اون مهمونی جمعه پیش ‫- اوه خدای من!

‫انگار زمین واقعاً از زیرِ پام فرو می ریزه!

‫امّا، مایکل، این غیرقابل‌قبوله!

‫و هری خیلی صریح و ‫واضح بهشون گفته بود

‫- به وضوح گفته که دختره همه چیزو شروع کرده بود ‫- حق با تو بود مامان

‫- باید بعد از مهمونی بهش زنگ می زدم ‫- اوه خدای من، هری!

‫آیا تو بلایی سرش آوردی؟ کاری کردی ‫که فکر کنه...

‫- بهم بگو چی شده؟ ‫- من که بهت گفتم!

‫خوب دوباره بگو، همه ماجرا رو بگو!

‫- ما همدیگه رو بوسیدیم و سکس کردیم ‫- و اون اینو میخواست؟

‫آره مامان، البته که می خواست

‫- و کجا باهم سکس کردید؟ ‫- جسیکا!

‫تو یه اتاق پشتی تو مهمونی

‫- خیلی خوب؟ ‫- خیلی خوب!

‫- و... تو اون سه کلمه رو گفتی؟ ‫- بله مامان، البته!

‫- کدوم سه کلمه؟ ‫- اون سه کلمه دیگه...

‫- آیا اوکی هستی؟ ‫- آیا اوکی هستی، آره مامان!

‫ببین من کار اشتباهی نکردم، قول میدم

‫مامان، حرفمو باور نمی کنی؟

‫البته که باورت می کنم، البته عزیزم

‫وقتی هری رو بالاخره متهم می‌کنن، ‫همه چیز خیلی سریع پیش میره

‫شرایطِ وثیقه این است ‫که پیش ما باشه

‫و باید از اون دخترک ایمی هم دوری کنه

‫لوکاس میگه هری پرونده خوبی داره

‫من و مایکل به هم پناه می‌بریم

‫سعی میکنیم خودمون رو قانع ‫کنیم که این فقط یه اشتباه وحشتناکه

‫لوکاس فکر می کنه باید اون بفرستیم ‫روانشناس معاینه کنه

‫چی؟ چرا؟

‫چی شده هری با لوکاس درباره ‫صدمه زدن به خودش صحبت کرده؟

‫نه، نه. نه، نه، نه، نه. ‫این یک روندِ قانونیِ عادیه

‫فکر نکنم منظورش این بود!

‫گندش بزنن!

‫اوه خدایا!

‫- من... ‫- جس، نه، نه

‫اینا رو تو خودم نگه نمیدارم، ‫همه چیز رو به اون میگم!

‫دنیل، تو چی فکر می کنی؟

‫اون مهربونه، خیلی همدردی می کنه

‫جس، این یه اتهام خیلی جدیه!

‫یعنی، خوب البته میدونم که ادعای بی ‫گناهی می کنه ولی... لعنت به این شانس!

‫اوضاع هری چطوره؟

‫شروع میکنم به جواب دادن ولی ‫یه دفعه گریه ام می گیره!

‫دن، خیلی نگرانشم!

‫اگه الان به خودش صدمه بزنه چی؟

‫وکیله مجبورش کرده بره سراغ روانشناس

‫دنیل به گرمی جواب میده

‫عیب نداره، اینکه به اون معنی نیست ‫که در معرض خودکشیه!

‫این یه برنامه منطقی واسه ‫پیشرفت پروندشه

‫جس تو که خودت میدونی ‫ما همه همینکارو می کنیم

‫این صرفا یه جور بیمه کردنه

‫واسه چی؟ اوه واسه اتهامش؟

‫واسه حکم دادن!

‫خدایا، دنیل!

‫اون هجده سالشه، منظورم اینه ‫که تازه هجده سالش شده

‫می فرستنش زندان بزرگسالا وهمه ما ‫میدونیم تو زندان بزرگسالا چه اتفاقی می افته

‫دنیل لحن حمایت کننده می گیره: ‫نگران نباش، به اونجاها نمی کشه!

‫پس واسه چی متهمش کردن؟

‫تا وقتی شواهد و مدارک رو نبینیم نمی فهمیم

‫ولی همه چی روبراه میشه جس!

‫ما هرکاری از دستمون بربیاد انجام میدیم

‫دنیل قبلا هم با مادرایی مثل من ‫روبرو شده بوده

‫ببین ما هردو میدونیم ‫چقدر سخته

‫که محکومیتش تو پرونده‌ی تجاوز قطعی بشه

‫تنها مدرک حرفهای اون دختره علیه اونه

‫نفسمو بیرون میدم

‫ولی نه بدون دردی سخت تو دلم

‫یعنی باید خوشحال باشم که آمار ‫محکومیت تجاوز خیلی پائینه؟

‫خدایا، بسه دیگه، من همچین آدمی نیستم!

‫دن، خیلی ترسیدم

‫می دونم، معلومه که ترسیدی

‫هری کاملا مطمئنه که هیچ کار ‫اشتباهی نکرده

‫و حتما هم همینطوره جس

‫لعنت دنیل، حالا چیکار کنم؟

‫ببین، خودت میدونی چیکار کنی و میدونی ‫که اگه بخوای خودم ازش دفاع می کنم

‫یه زن؟ واسه...

‫واسه حفظِ ظاهر

‫و این قضیه میانِ ما دو نفر که ‫هر دو فمینیستیم جا خوش کرده!

‫اون حفظ ظاهر لعنتی... آخه من...

‫ما همیشه به این بازیِ آشکارِ فریب‌گری، ‫اعتراض داشتیم!

‫بعد دنیل یه دفعه شروع میکنه ‫بهم اطمینان بده:

‫چیزی نیست، همه این کارو می کنن!

‫بازم سکوت، بعد اون میگه

‫درواقع این واسه قربانی هم بهتره!

‫منظورم کسیه که ادعا کرده قربانیه

‫آره، آره

‫نه، نه، نه، میدونم، میدونم!

‫اگه یه زن ازش شهادت بگیره ‫زیاد واسش استرس زا نیست

‫و ما هردو در سکوت این مسئله رو ‫توجیه می کنیم، و مکالمه رو تموم می کنیم

‫نه، من اجازه نمیدم

‫با وحشت به شوهرم نگاه می کنم

‫- اجازه نمیدی؟ ‫- دنیل؟

‫خوب آره، هیئت منصفه معمولا تو پرونده ‫های تجاوز از وکلای مدافع زن خوششون میاد

‫این باعث می‌شه که متهم، ‫قابلِ ترحم‌تر به نظر بیاد

‫این ممکنه نتیجه‌ی عکس بده. ‫این‌روزها هیئت‌منصفه ها بدبین شدن!

‫می فهمن صحنه سازی کردیم

‫از طرف دیگه نمیتونیم زندگی ‫پسرمون رو به دستای دنیل بسپاریم

‫- چرا نه؟ ‫- اون به اندازه کافی حرفه ای نیست

‫- حرفه ای؟ ‫- من بهترین ها رو میخوام

‫- خوب اون بهترینه! ‫- اون حرفه ای نیست!

‫واسه هری بهترینه

‫آنتونی مارشال، یه وکیلِ ‫سلطنتیِ جناییِ درجه‌یکه

‫همون وکیلِ سلطنتیِ ‫درجه‌یکِ گرون‌قیمت و مشهور؟

‫این فکر واقعا وحشتناکیه!

‫- کی میگه؟ ‫- من میگم!

‫خوب میدونم حضورِ یه جوون با وکیلی سلطنتی ‫و مشهور تو دادگاه، چه تصویری ایجاد می‌کنه

‫به‌نظرِ مرفه و اشرافی ‫میاد، و در نتیجه گناهکار

‫جس تو منطقی فکر نمی کنی، نسبت ‫به دنیل زیادی احساساتی هستی

‫چی؟ وای خدایا، حالا فهمیدم!

‫مسئله انتخاب بهترین وکیل ‫واسه دفاع کردن از بچمون نیست

‫- تو فکر می کنی مردا همیشه کارشون بهتره ‫- نخیر مسئله جنسیت مطرح نیست

‫- پای پسرمون در میونه

‫و من بیشتر از تو درباره تفکرات افراد ‫هیئت منصفه میدونم، ناسلامتی خودم قاضیم

‫شروع نکن جس، من خودم هر روز ‫جلوی هیئت منصفه بحث و جدل می کنم

‫اما قضات تمامِ روز را به شنیدن می‌پردازند. ‫ما تو رفتارِ موکلا دقیق میشیم

‫من خودم وکیل بودم، میدونم ‫که تو تمام روز نگاه نمی کنی!

‫معلومه که نگاه می کنم جس

‫من از تو وکیل جنایی ارشد تری هستم، ‫چیزی که تو هیچوقت نبودی

‫خب، فقط به خاطر ‫اینکه من رفتم قاضی شدم

‫واووو!

‫- تو از موفقیتم متنفری ‫- چی؟

‫میشه یه خورده حسادتت رو کنار ‫بگذاری تا متوجه بشی حق با منه؟

‫که من بیشتر از تفکرات ‫افراد هیئت منصفه با خبرم تا تو

‫- آره! ‫- مایکل، مایکل!

‫من اینجا چون قاضی هستم ‫نمی جنگم

‫برای این قضیه می جنگم چون یه مادرم

‫- چون اون پسرمه ‫- اون پسر منم هست

‫و من قبلا همه چیز رو به آنتونی گفتم!

‫خوب اگه به دادگاه کشیده بشه، ‫اون وکیل ما نمیشه!

‫ولی از طرفی میدونم اگه پای هری ‫درمیون نبود، من تسلیم می شدم

‫منظورم اینه که وقتی با مایکل می جنگم ‫همیشه تسلیم میشم!

‫چون همیشه بهش اجازه میدم تو این ‫دعواهای کوچیک خونگی برنده بشه

‫از وقتی که پیش از اون به مقام سلک( وکیل ‫سلطنتی) رسیدم، همیشه خودمو سرکوب کردم

‫تمام دستاوردهام رو سبک جلوه دادم

‫چرا؟ ساعت دو صبح روی تخت ‫دراز کشیدم و از خودم می پرسم چرا!

‫آیا از احساسِ ناامنیِ اون هراس داشتم؟

‫اون نیاز مردانه‌اش به اینکه کسی ‫باشه که بیشتر از همه می‌دونه؟

‫آیا من می ترسیدم که...

‫که در غیر این صورت اون منو ترک می کنه؟

‫وای خدایا، احساس می کنم که ‫فمینیست خیلی بدی هستم

‫آیا من برای هری الگوسازی کردم

‫که یک مرد باید مهم‌ترین باشه،

‫باید موردِ احترام باشه و تصمیم‌ها را بگیره؟

‫احساس نفرت از خودم بهم غلبه می کنه

‫یه عالمه ازش!

‫محکم می ایستم، باید این یکی رو ببرم!

‫اگه کار به جاهای باریک بکشه، ‫دنیل باید از هری دفاع کنه

‫یه هفته بعد

‫وقتی خلاصه‌ی پرونده‌ی ‫اتهام از طرفِ دادسرا بیرون میاد

‫منظورم جزئیاتِ اولیه‌ی پرونده‌ی اتهامه

‫مایکل اصرار میکنه که آنتونی مارشال ‫خودش اون رو بیاره

‫و من مطمئنم که به اون گفته که من ‫یه وکیل دیگه میخوام

‫بنابراین وقتی بهش خوش آمد میگم، وضع ‫یه خورده ناجور به نظر میاد!

‫آنتونی میگه: هری بیا پائین

‫و اونا تنهایی باهم حرف می زنن

‫و بعدتر وقتی آنتونی میگه: ‫مایکل بیا

‫منم دنبالش میرم

‫آنتونی فکر می کنه به عنوان مادر هری ‫بهتره از جزئیات باخبر نشی

‫خوب آنتونی می فهمه که من دختر بالغی ‫هستم که خوب میتونه این چیزا رو تحمل کنه

‫و برای اینکه حرفم را ‫ثابت کنم، اصرار دارم که

‫خلاصه‌ی مصاحبه‌ی پلیس با ‫اِیمی رو با صدای بلند بخونم

‫دادسرا ادعا می‌کند که هری ویتلی مرتکبِ

‫"آمیزشِ جنسیِ آلت‌تناسلی با ‫واژن بدونِ رضایت" شده است

‫جرمِ تجاوز براساس ماده‌ی یک...

‫ ماده‌ی یک از قانونِ جرایمِ جنسی مصوبِ 2003

‫در اوایل آن شب

‫متهم، هری ویتلی شاکی ‫را در مهمانی می بوسد

‫این کار در ساعت ده شب انجام شده

‫شاکی به خاطر می آورد که ‫به جوک متهم خندیده بوده

‫آره، اون به جوک من خندید!

‫متهم و شاکی سپس به سمتِ ‫اتاقی در انتهای خانه رفتند

‫شاکی اظهار می کند که ‫آنها روی تختی دراز کشیدند

‫و متهم دستانش را روی ‫کرست نارگیل شکل من گذاشت

‫- کرست نارگیلی؟ ‫- مهمونی با تم هاوایی بوده!

‫شاکی فکر می کند که دستانش را روی...

‫آلت تحریک شده متهم گذاشته بوده!

‫شاکی بیان می‌کند که ‫به‌نظرِ او متهم سپس اقدام به

‫ "دخولِ انگشتی در واژنِ شاکی" کرده،

‫و بعد کمی ور رفتن نیز در کار بوده است

‫ولی شاکی تمامی جزئیات را به خاطر نمی آورد

‫شاکی که احساس خواب آلودگی و مستی می کرده

‫خودش را کنار می کشد و به متهم ‫می گوید که خسته شده است

‫و بعد در همان اتاق از هوش می رود

‫و ساعت دو صبح بیدار می شود و متوجه ‫می شود متهم در حال سکس کردن با او است

‫- نه، این اتفاق نیفتاده ‫- ساعت ده صبح؟ هری نصفه شب خونه بود

‫ما دیدیمت که اومدی خونه، ما داشتیم...

‫- مایکل! ‫- داشتیم ظرف می شستیم!

‫- من ساعتم رو نگاه کردم، نصفه شب بود ‫- من حالم بد بود، زیادی نوشیده بودم

‫آنتونی از این ناهماهنگی خوشش میاد

‫به خوندن ادامه میدم

‫شاکی شوکه شده و گیج بود

‫- او تمایل نداشت با او سکس داشته باشد ‫- نه مامان، از خداش بود!

‫- اصلا نگفت.. ‫- متهم روی دختر بوده

‫او ترسیده و مست بود

‫شاکی سعی میکنه یقه تی شرت ‫متهم رو بگیره

‫ولی هری تی شرت به تن نداشت

‫یه پیرهن به تن داشت، ‫یه پیرهن دکمه ای

‫یه پیرهن دکمه ای جلو باز هاوایی

‫درسته جس؟ خودت براش اتوش زدی!

‫آنتونی از این اطلاعات خیلی ‫هیجان زده شده!

‫شاکی فریاد می زند، نه و ‫متهم را کنار می زند

‫متهم کارش را متوقف کرده ‫و صحنه جرم را ترک می کند

‫شاکی در تنهایی گریه کرده و ‫سعی می کند لباسهایش را به تن کند

‫و حدود ساعت سه صبح، تلو تلو خوران ‫ از مهمانی بیرون می رود

‫سه صبح؟!

‫او تا روز بعد این موضوع را ‫برای دوستش تعریف نمی کند

‫بعد برای متهم پیامکی می فرستد: ‫تو یه منحرف کثیفی!

‫فکر می کردم قضیه این بود که ‫از تو خوشش نیومده!

‫هیشکی جوابی بهم نمیده

‫شاکی در اینستاگرام پستی می گذارد: ‫هری ویتلی به من تجاوز جنسی کرده

‫یا عیسی مسیح!

‫اما مادرش مجبورش می کند آن را پاک کند

‫آنها به سراغ پلیس می روند

‫دیوانه‌وار همه‌چیز را ‫در ذهنم بررسی می کنم من...

‫سوالهای زیادی دارم ‫ولی نمیتونم اونا رو بپرسم

‫باشه جس، آزمایش تجاوز نشون ‫نداده که دخولِ اجباری صورت گرفته

‫هری انکار نمی کنه که ‫اونها باهم سکس داشتن

‫واضحه که باید دفاعیةِ بی‌گناهی مطرح بشه

‫با شواهدی به این ضعیفی، ‫هیچکس ادعای گناهکاری نمی کنه

‫بابا من این کارو نکردم، قسم ‫می خورم، من دوستش داشتم

‫تنها چالش ما، اثباتِ دلایلِ او

‫ برای طرحِ اتهامِ دروغین علیه هریه

‫هری؟

‫خوب نمیدونم

‫شاید...

‫من خیلی آدم محبوبی نیستم

‫این حقیقت در هوای میان ما ‫پخش می شود، دلم برایش می سوزد

‫تازه دوست پسر قبلیشم از من متنفره

‫خوب اینم سه دلیل خوب واسه ‫دروغگویی، مگه نه؟

‫اون شواهد رو جعل کرده

‫تا خوابیدنش با کسی که زیاد ‫محبوب نبوده رو توجیه کنه

‫و داره به دوست پسرش که از هری ‫متنفره دروغ میگه

‫و سوما نباید فراموش کنیم، هری با ادامه ندادن ‫به سکس با اون یه جورایی تحقیرش کرده

‫- اون داره هری رو تنبیه میکنه ‫- ولی مایکل، اینا... ببخشید...

‫همه‌ی این‌ها کلیشه‌هایِ رایج درباره‌ی قربانی ‫هستند. به‌عبارتی، این‌ها همان افسانه‌هایِ تجاوزند

‫می دونم جس ولی کلیشه ها هم ‫یه مقدار حقیقت تو خودشون دارن

‫حالم خوب نیست، ذهنم خیلی مغشوشه!

‫خوب اینا سه انگیزه خوب برای ‫جعل این دروغاست

‫با وحشت نگاه می کنم، پسرم سرتکون ‫میده و آنتونی همه اینا رو یادداشت می کنه

‫خیلی راحت به اون نتیجه می رسن

‫دختره دروغ میگه، ‫همه اینا رو از خودش درآورده

‫تازه خودش گفت که مست بوده

‫اونا هردوشون مست بودن!

‫آره، ایمی مست بود و ‫هری هم همینطور، درسته؟

‫اونقدر مست بودی که داشتی ‫بالا می آوردی

‫آره شواهد ایمی بالا پایین زیاد دارن

‫ولی ما نباید سریع نتیجه بگیریم که ‫اون مورد تجاوز قرار نگرفته!

‫اون وحشتزده بوده، اون...

‫شاید هری رو با کس دیگه ای اشتباه گرفته

‫خیلی خوب، باشه، خیلی خوب، پس بیائید

‫یه احتمال دیگه رو هم اضافه کنیم

‫بنابر شواهد خود اون، ‫وقتی هری از مهمونی میره

‫چون خوب ما می دونیم که اون ‫نیمه شب خونه بود

‫ایمی به خواب میره و ساعت دو صبح...

‫یه نفر دیگه که تی شرت ‫تنش بوده وارد میشه

‫من واقعا نیمه شب خونه بودم

‫خدا رو شکر

‫بعدا آنتونی بلند میشه که بره و ‫دستشو روی شونه هری میگذاره

‫و اونو فشار میده

‫بر اساس مدارک و شواهد، فکر میکنم ‫که پرونده خیلی قوی ای داری

‫خوب باید خیالم راحت شده باشه

‫مایکل حق داره، ایمی مست و وحشتزده بوده

‫مسلما در مورد اینکه کی ‫بهش تعرض کرده اشتباه کرده

‫- اونم وقتی ساعت دو صبح از خواب بیدار شده ‫- مامان!

‫اوه، هری بلند میشه که از اتاق بره بیرون ‫بعد می ایسته...

‫من هیچوقت از این کارا نمی کنم

‫نمی دونم چرا ایمی میگه تقصیر منه

‫من هیچوقت به اون صدمه نمی زنم

‫می دونم

‫می دونم

‫یه چیز دیگه! ‫نمیتونم جلوی خودمو بگیرم!

‫راستش این مسئله ‫یه خورده اذیتم می کنه!

‫یه آزمایش؟!

‫اون خراش!

‫اون کار ایمی بود

‫ولی اون بخاطر...

‫وقتی داشتیم میرفتیم اتاق پشتی ‫هردومون زمین خوردیم

‫و اون چنگ زد به صورتم و منو ‫کشوند سمت خودش

‫ولی هردومون مست بودیم و می خندیدیم

‫- پس هیچ خط قرمزی رو رد نکردی ‫- مامان هیچی اتفاق نیفتاد

‫فقط میخوام ازش خوشت بیاد و ‫بخاطر اینکه مست بوده قضاوتش نکنی

‫چون من می خواستم ‫اون دوست دخترم باشه

‫اوه، اشکالی نداره، چیزی نیست

‫نمیدونم دروغای دیگه هم ‫تو چنته داره؟

‫ولی سعی کردم این فکرو از ذهنم دور ‫کنم! هرچند به طور کامل از بین نرفت!

‫بنابراین همونجا نگهش داشتم!

‫شب بعد وقتی از دادگاه برگشتم، ‫رفتم به اتاق هری تا ببینمش

‫قرار بود مقاله زبان ‫انگلیسیشو باهم تموم کنیم

‫بعد از اتهام تمام کارای مدرسه اش ‫رو باید آنلاین انجام بده

‫و خوب مهم نمره های بالای اونه،پس ‫من بهش کمک می کنم

‫عزیزم ، آماده هستی که... ‫اوه، چی شده هری؟

‫عزیزم داری گریه می کنی؟

‫- چی شده؟ ‫میرم قدم بزنم

‫راستشو بخواید انرژیم اونقدر کم بود که از ‫اینکه باهاش حرف نزدم احساس آرامش کردم

‫و...

‫نمی خوام این کار رو بکنم...

‫ولی من...

‫حتی نمیدونم قراره دنبال چی بگردم!

‫ولی نمیتونم جلوی خودمو بگیرم

‫پسوردش رو میدونم، اسم گربمونه!

‫تایپ می کنم، ا، ل ،م ، او

‫ا، ل، م، صفر!

‫به خودم میگم اگه واقعا براش مهم بود ‫پسوردش رو عوض می کرد

‫و با احساس گناه وحشتناکی ‫روی برنامه پیامهاش کلیک می کنم

‫هیچ پیامی از ایمی نیست

‫اوه چقدر پیام از منه، معلومه که ‫پلتفرم اشتباهی رو دارم چک می کنم

‫حالا گالری عکسای آی فوتوش رو چک می کنم

‫چند از این صورتا رو تشخیص میدم ‫خدایا، این مردا قبلا بچه بودن!

‫پسرای بزرگ، پر از اعتماد به نفس، به هم ‫چنگ زدن،با چهره های عصبانی سلفی گرفتن

‫و هری هم جزئی از اوناست، ‫منظورم اینه که واقعا جزئی از اوناست

‫و داره سیگاری می کشه! خدای من، آره!

‫بزار برم سراغ سابقه نرم ‫افزار اینترنت گردی اش

‫یه جستجوهایی واسه مقاله ‫درس زبان انگلیسی

‫خوبه

‫جستجوی کفش ورزشی، استاک اکس

‫استاک اکس ‫[سایت خرید کفش های دست دوم]

‫پورن هاب! پورن هاب!

‫یو پورن!

‫ایچ، کیو پورنر!

‫تو چندتاشون یه چرخی می زنم

‫ناراحت کننده است، ولی خوب ‫دیگه کارشون همینه دیگه!

‫از این چیزا نگاه می کنن

‫حالا میرم سراغ شبکه های اجتماعی

‫وارد اسنپ چت میشم

‫گروه ها!

‫یه عکسایی از بدن زنای جوون ‫رو به اشتراک گذاشتن

‫خدایا، این دخترا میدونن؟

‫همشون روی آلتای جنسی زوم کردن

‫و پیام ها درجه بندیشون میکنن، ‫دربارشون قضاوت می کنن

‫هری اینجا یه کامنت گذاشته: ‫ وای چه سکسیه!

‫ایموجی صورتی که عرق کرده!

‫یه ویدیو هم هست، یه دختر جوونه! ‫اوه خدایا چقدر مسته!

‫اونقدر مسته که نمیتونه سرشو بلند کنه

‫یه پسری داره با سینه هاش ور میره!

‫و یه کامنت هم از هری هست

‫سینه های خوبی داره ولی ‫نوک پستوناش فاجعه است!

‫ایموجی جمجمه!

‫این شخص کیه؟

‫بازم عکس هست

‫و... یه کامنت از هری

‫اوه نه... یه کامنت دیگه از هری

‫اوه خدای من... نه! چی؟

‫این دیگه کیه؟

‫یه کامنت دیگه از هری

‫اوه، نه نه! من اونو نمیشناسم، ‫اونو نمی شناسم

‫میرم پائین، کامپیوتر رو با خودم می برم ‫و تو تاریکی می شینم

‫یه لیوان شراب واسه خودم می ریزم

‫و مایکل میاد و منو اونجا پیدا می کنه

‫قشنگ فهمیده که من بهم ریختم!

‫خطرناکه!

‫حالت خوبه؟

‫- روز سختی تو دادگاه داشتی؟ ‫- تو همیشه به من می گفتی پارانویدم!

‫همیشه میگی باید هری رو به حالش خودش ‫بگذارم چون یه مرد جوونه!

‫- همه این چرت و پرتا... ‫- جس، چت شده؟

‫من سعی کردم یه پسر فمینیست بزرگ کنم!

‫- خوب منم همینطور! ‫- واقعا؟ جدی؟

‫- باورم نمیشه حتی اینا رو ازم می پرسی ‫- تو همیشه میگفتی خودم درستش می کنم

‫خوب من میدونم مرد جوون بودن ‫چطوریه، همین!

‫پس فقط وقتی ناراحت میومد خونه ‫سرحالش می آوردی؟

‫تو داری تمام این ماجرا ‫رو می اندازی گردن من؟

‫نه! میخوام بدونم دقیقا چی یادش دادی؟

‫اونم درمورد اینکه مرد جوونی باشه ‫که به زنا احترام بگذاره

‫- اون همه اینا رو می دونه! ‫- نه، مایکل من میخوام بدونم...

‫آیا تا حالا اونو نشوندی که ‫از اون گفتگوها باهاش داشته باشی؟

‫- چه گفتگوهایی؟ درباره سکس؟ ‫- نه درباره سکس!

‫درباره احترام گذاشتن به زنا

‫تو پدرشی و باید براش الگوی خوبی باشی

‫من الگوی خوبی بوده ام!

‫- خوب واسش چیکار کردی؟ ‫- منظورت چیه؟

‫چه میدونم، ببری بیرون واسه قدم زدن

‫درباره اشتباهایی که کردی باهاش صحبت کنی

‫درباره دل شکستی، رضایت و ‫پذیرفته نشدن باهاش صحبت کنی

‫لعنت به تو جس!

‫کدوم مردی این کارا رو با پسر شونزده ‫هفده هجده ساله اش می کنه؟

‫خوب من از تو می پرسم: ‫چرا اینکارو نمی کنن؟!

‫- چون که... ‫- چون شماها همه بزدل هستید

‫اینطور نیست

‫منم شبیه همه مردای چهل ‫پنجاه ساله هستم

‫ماها نمیدونیم چی بگیم

‫چرا نه؟ شماها تو نوجوونی ‫و بیست سالگیتون هم مرد بودید

‫- تجربه های لعنتی دست اولی دارید! ‫- آره، ولی قوانین عوض شدن!

‫چی؟

‫ما همه فکر می کردیم دخترا و زنا، ‫واسمون ناز می کردن

‫- اوه خدا لعنتت کنه! ‫- خدایا، جس، دارم بهت میگم!

‫نمیدونم چی بهش بگم

‫تو دوره ما همه چی متفاوت بود

‫بابا اینطوری به من زل نزن!

‫اون موقع اینکار مثل یه بازی بود

‫رقص واسه این بود که ‫اون اولش می گفت نه!

‫و ما قرار بود باهاش وراجی کنیم و ‫کاری کنیم که به اون کار راضی بشه

‫اینا رو میخوای براش تعریف کنم؟

‫تجربیاتم رو صمیمانه باهاش ‫درمیون بذارم؟

‫چون اگه خوب دربارش فکر کنم...

‫اگه خیلی از مردا خوب دربارش فکر کنن...

‫نمیتونم صد درصد مطمئن باشم

‫ما همه می ترسیم یکی گذشته ما رو لو بده!

‫مطمئن نیستم هرکسی که ‫میخواست اینکارو بکنه

‫حتما اطمینان حاصل میکرد ‫که طرف رضایت داشته

‫همه مست بودیم و دنبال شکار

‫- و یه خورده خنده بودبم! ‫- یه خورده خنده؟

‫البته من باور داشتم که طرف راضیه، ولی

‫ولی؟

‫همه...

‫همه همون کار رو می کردن

‫تو جس، تو هم با من همینکار رو کردی

‫اینکارو کردی جس

‫اوکی، پس همینو بهش بگو!

‫باشه اشکالی نداره، بهش بگو، به ‫هری اعتراف کن که هیچی نمیدونی

‫چون، ببین مایکل، ببین!

‫تو باید همه اینا رو به آنتونی نشون بدی

‫کاملاً افتاده توی حلقه‌ی برادرا. یعنی، ‫رفته توی همون فضای لعنتی مردسالار

‫و من ، منظورم ما زنها، ماها نمیتونیم ‫پامون رو تو اون محدوده بگذاریم!

‫این کار توست

‫چرا اونجا همراش نبودی؟ سعی نکردی ‫اینا رو براش تفسیر کنی؟

‫بهش می گفتی که کشمکش درونش رو درک می‌کنی، ‫و اینکه لازم نبود حتماً وارد بازی بشه

‫بهش میگفتی که درک میکنی که یکی از اون ‫پسرا باشی ولی واسه زنا ارزش قائل باشی

‫من خودمومی‌بینم که دارم مشت می‌کوبم ‫به سینه‌ی مایکل و مثل بچه گریه می‌کنم

‫من سهم خودم رو انجام دادم ولی ‫دوست داشتم تو هم اینطور جاها راهنماش باشی

‫اون به تو نیاز داره

‫اون به مردی نیاز داره که بهش بگه ‫اشکال نداره آسیب پذیر باشی

‫اشکال نداره که... حساس باشی

‫اون به تو نیاز داره که یادش بدی ‫چطور یه مرد خوب باشه

‫وای! بسه، بسه دیگه

‫تاحالا ندیدم مایکل اینطوری گریه کنه

‫وحشتناکه!

‫مدتی طولانی همونجا می مونیم

‫نمیدونم چطوری اینا رو یادش بدم!

‫حتی نمیدونم چطور باهاش صحبت کم

‫حقیقت اینه که...

‫بیشتر مردا...

‫ما درباره این چیزا صحبت نمی کنیم

‫و منم فکر کردم

‫- خوب تو گفتی که درباره سکس باهاش حرف زده بودی ‫- آره، آره میدونم

‫واسه اون ارتباط برقرار کردن باهاش ‫خیلی به خودم تبریک گفتم!

‫ولی هیچوقت به عمق وجودش نفوذ نکردم

‫به خاطر آن تلاش‌های احمقانه‌ی ‫کوچیک بی ارزشم،مغرور شدم

‫- اونا بی ارزش نبودن ‫- چرا، بودن

‫کاری می کنم که هری اون چیزا ‫رو به آنتونی نشون بده

‫اوه خدایا، آره حالا فهمیدم!

‫الان دیگه حتما آنتونی باید توی ‫دادگاه از هری دفاع کنه

‫آخه فکرشم وحشتناکه که دنیل اون ‫چیزای روی کامپیوتر پسرم رو ببینه

‫ولی اینکه میگم بهتره ‫آنتونی اینا رو ببینه تا دنیل...

‫دارم چه تفکری رو ادامه میدم؟

‫جس، ما هردو میدونیم که اینا ‫به اون معنی نیست که اون گناهکاره

‫- نه، البته که نیست، میدونم ‫- نه، حرفمو گوش کن، مهمه!

‫- خودت قضاوت کن! ‫- نه، نمیتونم، الان نمیتونم

‫هری گفت که دختره راضی بوده

‫پس تا وقتی هری باورداره که اون راضی بوده، ‫اینکه واقعا راضی بوده یا نه اصلا مهم نیست

‫- البته که مهمه ‫- از لحاظ قانونی میگم

‫حتی اگه این دختره، ایمی، حقیقت رو بگه

‫- نه... نه! ‫- ...حتی اگه بگه، در بدترین شرایط

‫تعرض جنسی و تجاوز تنها ‫جرایمی هستند که نیازمند به این هستن

‫که اونها هردوشون راستشو بگن

‫منظورم اینه که حتی اگه هری مقصر بود...

‫خوب هری باور داره که ‫رابطه با رضایت طرفین بوده

‫و تا وقتی که اون منطقا ‫این موضوع رو باور داره

‫و دادگاه نتونه اون رو رد که

‫بنابراین اون گناهکار به حساب نمیاد جس

‫- منظورت از این حرفها چیه؟ ‫- فقط دارم میگم...

‫در بدترین حالت ممکن

‫حتی اگه مسئله زمان

‫و اون یاروی تی شرت پوش رو کنار بگذاریم

‫تاوقتی هری به روایت خودش ‫پابند باشه

‫هیچ مدرک مستقلی بر ضد اون ‫وجود نخواهد داشت

‫اونا فقط حرفهای دختره رو دارن

‫- منظورت اینه که فکر میکنی هری اینکارو کرده؟ ‫- جس...

‫- مایکل... ‫- جس...

‫تا زمانی که او بر بی‌گناهی خود پافشاری کنه

‫با این استدلال، هیچ هیئت منصفه ای ‫اون رو گناهکار نخواهد دونست

‫- ولی مایکل، آیا تو... ‫- هیچ هیئت منصفه ای اونو گناهکار نمیدونه جسیکا

‫به خاطر خدا،تو الان اینجا قاضی نیستی

‫تو مثلا مادرشی

‫پس مادرش باش

‫برو سراغش

‫خاطره دوران بچگیش که میخندید به ذهنم میاد

‫اون دوران پسریِ مهربان، ‫بی‌قرار، کنجکاو و پرتحرکش

‫و من...

‫و من... من...

‫مامان!

‫دوشنبه در طول روز چندباری ‫استراحت کوتاه می کنم

‫رسانه های اجتماعی رو چک می کنم

‫آنتونی با موفقیت تونسته که

‫که پوشش خبری رسانه‌های ‫اصلی رو محدود کنه

‫ولی از امروز هر لحظه ممکنه اون ‫جنگجوهای صفحه کلیدی حمله کنن!

‫هری ویتلی متهم، پسر قاضی پارکسه

‫و بعد یه خبری درز می کنه

‫یکی به ما مرتبط شده

‫خبر فوری. همه‌جا پخش شده

‫بد شد، واسه هممون بد شده

‫هم واسه هری بد شده ، هم ‫واسه حرفه من و هم حرفه تو

‫واسه هری خیلی سخته که ‫تو اینقدر مشهوری!

‫من تار و پود هویتم را باز می‌کنم

‫باز میکنم... من یه مادر بدم، یه همسر بد

‫و حالا انگار یه قاضی بد هم شدم!

‫ما هردو باید بریم خونه پیشش باشیم

‫یه کاری کنیم زیاد از این چیزا نخونه

‫مایکل، انگار فلج شدم!

‫عیبی نداره

‫خودم میرم

‫این برای اولین باره که مایکل میره!

‫و من... من به گریس زنگ می زنم

‫اون تو دادگاهه

‫واسش پیام میگذارم

‫مرتب خبرا رو می خونم

‫سوالاتی در مورد توانایی من برای ریاست ‫بر پرونده‌های تجاوز در آینده، مطرح شده

‫اونا دارن قضاوت منو، بیطرفی منو ‫زیر سوال می برن!

‫واسه گریس پیامک می زنم

‫باید قبل از اینکه چیزی ‫بشنوه باهاش حرف بزنم

‫ظاهرا قضاوت من تحت تاثیر ‫اتهام پسرم قرار گرفته

‫انگار کمتر حاضرم حرف زن‌ها رو باور کنم

‫من! من!

‫و بالاخره اون چیزی که قرار بود ‫اتفاق می افته

‫حالا حکم هایی که صادر کردم ‫زیر سوال رفته اند!

‫او آنقدرها هم سخت گیر نبود!

‫بیش از حد مسامحه کار بود!

‫او اصلا برای صندلی قضاوت فرد مناسبی نیست

‫بعد از نهار حکم مرد دیگری را به ‫اتهام خشونت خانگی صادر می کنم

‫اون زنش رو تا حد مرگ کتک زده

‫تو هیچ انسانیت و ترحمی نشون ندادی

‫اونم وقتی همسرت برای جونش التماس می کرد

‫در دادگاه هم پشیمانی ای ارائه ندادید

‫تنها دلت برای خودت سوخته!

‫و در حکمی که بهش دادم نهایت ‫بی رحمی رو داشتم!

‫ولی از سوی دیگه ترسیده هم بودم

‫وحشتزده!

‫اگه پسرم تبرئه نشه، اونوقت ‫کی نسبت به اون بیرحمی نشون میده؟

‫به منشی گریس زنگ می زنم

‫بازم با جدی ترین لحن قاضی واری ‫که در توانم هست!

‫قاضی پارکس هستم، ‫میخوام با قاضی سیمور صحبت کنم

‫امکان نداره هنوز توی دادگاه باشه!

‫منشی بهونه میاره

‫مسخره است، تصمیم خودمو میگیرم

‫میرم به اتاق گریس و بی هوا وارد میشم

‫گریس، چقدر بهت زنگ زدم

‫قیافشو ببین!

‫آره، میدونم، میدونم، این فقط یه اتهامه

‫گریس خیلی جدیه

‫جس، پرونده رفته برای محاکمه

‫آره میدونم، منظورم اینه که ‫هری مقصر نیست

‫یه سوء تفاهمی پیش اومده، اشتباه شده

‫گریس اخم می کنه

‫اوه، توروخدا گریس، این هریه!

‫میدونی که اون اینکاره نیست...

‫سکوت می کنی؟ چی شده؟

‫گریس آرومه

‫شاید هیچکدوم از ما بچه هامون رو ‫درست و حسابی نمی شناختیم!

‫گریس این دختریه که خیلی دوستش داره ‫و تازه اونم هری رو دوست داره!

‫اونا تو مهمونی همدیگه رو بوسیدن، ‫دختره به جوکهاش خندیده!

‫میشه لطفا این کارو نکنی؟

‫توروخدا گریس! اونا مست ‫بودن، هردوشون مست بودن

‫دختره انقدر مست بوده که بیهوش شده

‫ببین من از این کلیشه ها اصلا ‫خوشم نمیاد

‫خدایا، گریس، منکه نمیگم دختره دروغ میگه

‫منظورم اینه که شاید یه نفر ‫دیگه رو با هری اشتباه گرفته

‫جس، من دوتا دختر دارم

‫من نمیتونم درباره یه زن جوون ‫اینطوری صحبت کنم

‫و تو هم اگه پای هری در میون نبود ‫اینطوری صحبت نمی کردی

‫ولی پای هری در میونه!

‫بلند میشه، انگار که میخواد منو...

‫انگار که میخواد تا دم در منو همراهی کنه

‫به اتاق خودم برمیگردم

‫پشت میزم می شینم

‫گریس نمیتونه درکم کنه، ‫اون فقط دختر داره

‫باید بتونم بدون اینکه به ایمی ‫صدمه بزنم از پسرم دفاع کنم

‫بدون اینکه تجربه ایمی رو ‫نامعتبر نشون بدم

‫ولی این کار خیلی سخته

‫همه چیز باید سیاه و سفید باشه

‫اینجا مسئله قربانی دربرابر ظالم مطرحه

‫خوب اگه هردوشون رو محق جلوه بدیم چی؟ ‫اونطوری چه جور به نظر می رسه؟

‫یاد حرف گریس می‌افتم که گفت شاید هیچ‌کدوم‌ما ‫اونقدر که فکر می‌کنیم بچه‌هامون رو نمی‌شناسیم

‫و در تنهایی برای اولین بار جرات می کنم ‫تصور کنم که هری این کارو انجام داده

‫و بدنم به رعشه میفته

‫خدا میدونه که هم دیدم و هم شنیده ام که

‫چطور عواقب تجاوز میتونه یه زن رو نابود کنه

‫حس امنیت، استقلال و ‫حقیقت وجودش رو نابود کنه

‫به خودم تناقض‌ها رو یادآوری ‫می‌کنم، تناقض زمانی، پیرهن!

‫ولی خاطره یه قربانی...

‫شک هام رو کنار می زنم

‫و اون رعشه ها به این آسونی ها از بین نمیرن!

‫سرم رو روی میز میگذارم

‫و اشکهام روی میز ردی

‫روی چرم تیره به جا می گذارند

‫مامان؟

‫- مامان؟ ‫تو اطاق مطالعه هستم هری

‫بابا رفته بدوه!

‫اوه خیلی خوب، مرسی

‫باید باهات حرف بزنم

‫حتما، حتما!

‫- داشتم به ایمی فکر می کردم ‫- آره، منم همینطور

‫شنیدم حالش خوب نیست!

‫خوب عزیزم، تجاوز آدمو خیلی داغون می کنه

‫حتی نمیتونی تصورش بکنی

‫ولی ایمی کسانی رو داره ‫که ازش مراقبت کنن عزیزم

‫پلیس رو داره

‫خوب مادرشم هست!

‫و تو هم میتونی حمایت ‫ما رو داشته باشی عزیزم

‫تو هم داری یه دوره ‫وحشتناک رو می گذرونی

‫و من پشتتم عزیزم، باشه؟ ‫تو منو داری!

‫- قول میدی؟ ‫- آره، البته، من مامانتم!

‫- دوست دارم همه چیز تموم بشه ‫- آره، میدونم، منم همینطور

‫هی مامان، اگه گفته بودم گناهکارم چی؟

‫خوب نمیتونی اینکارو بکنی عزیزم، ‫نمیتونی به دادگاه دروغ بگی!

‫- آره میدونم، فقط آرزو می کنم... ‫- میدونم، منم آرزو می کنم...

‫چی رو؟

‫مامان، چی رو آرزو می کنی؟

‫نه، نه

‫به نظرم شاید ایمی شوکه شده بوده

‫برای همین تو بعضی از جزئیات ‫اشتباه کرده

‫ادامه بده

‫راستش من نمی خواستم...

‫منظورم اینه که از اول واسش ‫برنامه ای نداشتم

‫اصلا قبلش برنامه ای نبود، خوب آره ‫ما دوتا یه جورایی مست کرده بودیم

‫بعد بعضیا ما رو دیدن که داریم میریم ‫اون اتاق پشتی

‫و بعد همشون اینطور بودن که: یالا زودباشید!

‫و ما هردومون...

‫میدونی، واقعا مست بودیم

‫و خوب، ایمی...

‫به نظرم از هوش رفت و...

‫و منم فکر کردم خوب شاید نفهمه

‫یا شاید اصلا یادش نیاد

‫مامان؟

‫مامان یه چیزی بگو، یه چیزی بگو، نه... اوه!

‫راستش نمیدونم، واقعا نمیدونم چی شد

‫خوب من ... من واقعا مست بودم و ‫فکر می کنم...

‫فکر می کنم... فکر می کنم فکر کردم که...

‫- فکر کردم که، فکر کردم که... ‫- فکر کردی؟

‫خوب فکر می کنم واسه این باهاش سکس کردم که....

‫- ام... بخاطر اینکه... ‫- بخاطر اینکه؟

‫خوب بخاطر اینکه اون اونجا بود!

‫چون می تونستم!

‫تا وقتی که بیدار شد!

‫- و اون خراش؟ ‫- مامان، همه این کارو می کنن

‫- خوب خداکنه اینطور نباشه لعنتی! ‫- منظورم اینه که همه سکس می کنن!

‫- ما درباره سکس کردن صحبت نمی کنیم ‫- اوکی مامان تو همیشه از این چیزا حرف می زنی

‫درباره چیزایی که بهشوت اعتقاد داری، ‫درباره احساس داشتن و اون مهربونی کوفتی!

‫ولی وقتی من تنها کسی هستم...

‫و اونجا اینطوری نیست مامان، ‫باورکن اینطوری نیست!

‫تو نمیدونی، تو اونجا نبودی

‫منظورم اینه که این لعنتی تقصیر من نیست

‫- تقصیر تو نیست؟ ‫- نه! نه که نیست...

‫فشار زیادی رومه!

‫چیه؟ چیه؟ چیه؟

‫چیه؟ باید چیکار میکردم بهم بگو!

‫چیکار کنم میخواستی مجبورش کنم ‫که یه کاغذ کوفتی رو امضا کنه؟

‫چیکار کنه؟ بام قرارداد ببنده؟ ‫میخواستی این کارو بکنم؟

‫- تو بهش تجاوز کردی! ‫- می دونم!

‫- بهش تجاوز کردی هری! ‫- می دونم

‫به زور خودتو به یه دختر تحمیل کردی

‫کسی که وقتی بچه بودی ‫همبازیت بود

‫و تو خودتو به زور بهش تحمیل کردی ‫و بهش تعرض کردی

‫اونم وقتی که اون لعنتی حتی بیدار نبود!

‫هری تو بهش صدمه زدی

‫- تحقیرش کردی! ‫- متاسفم...

‫و دروغ گفتی، دروغ گفتی، ‫خدایا، دروغ گفتی!

‫تو اجازه دادی پدرت و آنتونی ‫تمام قصشو بی اعتبار کنن

‫تو دروغ گفتی، دروغ گفتی و دروغ گفتی!

‫- حالم ازت بهم می خوره ‫- تو ازم متنفری

‫- نه ازت متنفر نیستم، متنفر نیستم ‫- هستی، هستی!

‫- از دستت عصبانی هستم ‫- میگی که از مردایی که این کارو میکنن متنفری

‫آره چون فکر می کنم وقتی گناهکارن ‫می بایست مسئولیت کارشون رو بپذیرن

‫ولی مامان، من این کارو کردم، من گناهکارم!

‫و میخوام اعتراف کنم

‫- چی؟ ‫- میخوام راستشو بگم مامان

‫میخوام ایمی بدونه من متاسفم ‫مامان، بهم کمک میکنی این کار رو بکنم؟

‫اوه خداوندا میخوام ازت دوری کنم، ‫از همون کار وحشتناکی که کردی

‫مامان، توهم باهام میایی به ایستگاه پلیس؟

‫ولی همچنین یه جرقه از اون کسی که ‫میخواد باشه رو هم می بینم

‫کسی که میخواد اعتراف کنه و ‫مسئولیت کارشو به عهده بگیره

‫مامان، یه چیزی بگو!

‫میدونم که من همیشه قطب اخلاقی هری بوده ام

‫و من... و هر چیزی که الان بگم، سرنوشت‌سازه

‫صدای مایکل رو می شنوم: ‫مامانش باش! مامانش باَش!

‫اون میخواد کار درستو انجام بده

‫ولی اون کار درست ‫واقعا زندگیشو نابود می کنه

‫مامان!

‫اوکی، خوب گوش کن!

‫اگه معذرت خواهی بکنی... اگه ‫قبول کنی که گناهکاری

‫- می دونم، میرم زندان ‫- میگی که می دونی، ولی نمیدونی

‫- تو نمیدونی، من میدونم! ‫- مامان، من میخوام حقیقت رو بگم!

‫گوش کن ببین چی میگم

‫تو حق داری که محاکمه ‫بشی تا مدرک‌ها رو بررسی کنن

‫صدای خودمو می شنوم، ‫الان یه وکیل تمام عیارم!

‫- کل وجودم وکیل مدافعه! ‫- چی؟

‫- هنوز میتونی ادعای بیگناهی بکنی ‫- ولی من گناهکارم

‫- فقط از لحاظ اخلاقی ‫- چی؟

‫نه از لحاظ قانونی، حد اقل الان نه!

‫این وظیفهٔ دادستان‌ست ‫که ثابت کنه اون اتفاق افتاده

‫اونطور که ایمی گفت

‫و اثباتش تقریباً محاله، پس...

‫پس میتونی بری تو دادگاه ‫و هیچی نگی

‫می‌تونی ببینی که ‫شواهد به نتیجه نمی‌رسند

‫- میخوای دروغ بگم؟ ‫- نه اینکه دروغ بگی، فقط هیچی نگو

‫- ولی من این کار رو کردم ‫- این وظیفهٔ دادستانه که اون رو ثابت کنه، هری

‫- اثبات جرم به عهدهٔ اوناس ‫- این منصفانه نیست

‫تقصیر تو نیست، تقصیر قانونه

‫- ولی من نمیتونم مامان... ‫- گوش کن، میدونم میخوای چیکار کنی

‫ولی تو قانون همه چیز فرق می کنه

‫تبرئه شدن با بی‌گناهی فرق داره

‫این فقط یعنی که هیئت منصفه نمیتونن ‫مطمئن باشن

‫- اینکه عدالت نیست! ‫- خوب سیستم ما همینه!

‫- پس ایمی چی؟ ‫- حس میکنم صورتم داره می سوزه

‫خوب اون می بازه

‫هری، می‌دونم که می‌خوای ‫اعتراف کنی و مسئولیت رو قبول کنی

‫و به عنوان یه زن از این بابت خوشحالم

‫ولی به عنوان مادرت، نمیتونم

‫باید سعی کنم نجاتت بدم

‫مامان یعنی بهم میگی هنوز باید ‫ادعای بیگناهی کنم؟

‫آره

‫و نمیتونی به پدر یا آنتونی یا ‫هیچ کس دیگه ای

‫اون چیزی که الان بهم گفتی رو بگی

‫اشتباه می کنی

‫هری تو نباید... هری، هری!

‫هری؟

‫هری!

‫هری؟

‫هری؟

‫هری؟

‫اوه... هری؟

‫هری؟

‫نه...

‫نه! هری؟ هری؟

‫هری...

‫هری، این کارت بامزه نیست عزیزم، هری!

‫هری؟

‫هری؟

‫هری!

‫هری؟

‫هری

‫نه!

‫هری!

‫هری!

‫هری!

‫هری...

‫هری!

‫هری

‫- ایمی ‫- شما گم شدید؟

‫آره

‫آره گم شدم، فکر می کنم... ‫فکر می کنم بدجور گم شدم

‫هری

‫خوب پس حالا کجا میری؟

‫میری سراغ پلیس؟

‫توهم باهام میایی؟

‫مامان، باهام میایی؟

‫آره!

‫آره، باهات میام

‫ترجمه شده توسط گروه پیشگام ‫مترجم: رضا رستگار