All language subtitles for Sztuka kochania 1989

Szanowny panie, długo wahałam się, czy
napisać ten list.

Wydaje mi się, że go kocham, ale z
drugiej strony, jeśli to miałaby być ta

ogromna, romantyczna i prawdziwa
miłość... Nie, nie tak.

Szanowny panie doktorze, od dwóch lat
mam chłopaka.

Poznaliśmy się na uniwersytecie.

Oboje kończymy studia i on w zeszłym
miesiącu oświadczył mi się.

Moja mama była zachwycona.

Zgodziłam się, ale teraz nie jestem
pewna, czy chcę, żeby to było wszystko,

co mi się w życiu wydarzy.

Kocham Piotra, ale ciągle mam wrażenie,
jak gdybym to nie ja decydowała o

własnym życiu.

Data ślubu wyznaczona, więc niech pan
odpisze szybko.

Anna.

A, tak, tak, tak.

Zosiu, to musi wejść do najbliższego
numeru. Pisz.

Droga Anna.

Poważnych decyzji nie podejmuje się
pochopny. Jeśli nie jesteś pewna, czy

chcesz wyjść za mąż, a nie zachodzą
okoliczności, które mogłyby lub miałyby

przyspieszyć daty ślubu, poczekaj. Nie
spiesz się.

Zbliżają się wakacje.

Wyjedź gdzieś, poznaj nowych ludzi.

Nie, nie, nie, nie. Kres, kres. Jeszcze
raz po słowach. Nie spiesz się.

Gdyby to była miłość, na którą czekasz,
poznałabyś od razu.

Jeśli się wahasz, to znaczy, że jeszcze
nie znalazłaś. Ale kiedy najdziesz,

zapewniam cię.

Zrozumiesz, że warto było czekać.

Dopiero wtedy poczujesz, że żyjesz. A na
razie, im szybciej skończysz ten

związek, tym lepiej.

Powiedz nie.

Nie.

Anka!

Niech się on zaczeka, zaraz wrócę.

Niech wszyscy zaczekają!

Mówiłam ci, że nocy poślubnej nie spędza
się przed ślubem. I co, kupuje się kota

w worku?

Nie bądź naiwna, mamo, żyjemy ze sobą od
roku.

Tym bardziej.

Co ja teraz powiem temu biednemu
chłopakowi? On jest kompletnie załamany.

Ty wiesz, ile trudu go kosztowało
urządzenie tego mieszkania?

Świetnie. Będzie miał gdzie mieszkać.

Mężczyzna w jego wieku potrzebuje
niekrępującego konta.

Mamo, proszę cię, pozwól mi się
spakować.

Nie wiem, co mnie odstąpiło.

Gdybym mogła coś dla ciebie zrobić, ale
ona jest uparta jak koza.

To po ojcu.

Czy ty nie widzisz, jak on się męczy?
Nie można tak igrać uczuciami. A co,

może miałam wyjść i za nas spać jak ty?

Zrobić sobie dziecko i rozwieść się,
tak?

Ja to co innego.

Spotkałam Ludwika i zakochałam się.

Przecież znasz go, to zupełnie wyjątkowy
człowiek.

A zresztą, gdybym została z twoim ojcem,
od 10 lat byłabym już wdową. A chyba nie

chcesz, aby twoja matka była wdową? W
tym wieku?

Skoro zakochałaś się w Ludwiku, to
znaczy, że nie kochałaś ojca. Owszem,

kochaliśmy się.

Ale myśmy byli bardzo młodzi.

A ja co jestem?

Stara? Rób co chcesz, nigdy mnie nie
słuchałaś.

Masz tu zostać i uregulować swoje życie
z Piotrem.

Do mojego domu nie masz już wstępu.

Dlaczego?

Przecież... Przecież nie kochasz. Mówię,
że to rany.

Ale on mnie nie zna.

Jak może radzić ci cokolwiek, jeżeli on
mnie w ogóle nie zna?

A ty masz zaufanie do niego? Kąd jest
jakiś cokolwiek?

Rewolucja seksualna niewątpliwie
zamaskowała u nas ciemne obszary

kołtynizmu. Niewątpliwie ciemne obszary
kołtynizmu zamatkowała.

Przepraszam. Ja jeszcze tutaj, bo będzie
się pan błyskał.

Dziękuję. Dziękuję bardzo.

Jeszcze chwileczkę.

Przepraszam. Mógłby mi się pan wpisać?
Proszę bardzo.

Proszę.

Dziękuję bardzo.

Tak, rewolucja seksualna dotarła do nas
niewątpliwie i zamaskowała ciemne

obszary kołtunizmu. Tak jak Rosja
poprzez rewolucję...

przeszła od feudalizmu wprost do
socjalizmu bez etapu pośredniego. Tak i

my próbujemy się jakoś znaleźć w tej
nowej obyczajowości. Ale również i my

będziemy musieli przejść przez okres
seksualnych błędów i wypatrzeń.

A zatem twierdzi pan, że do rewolucji
seksualnej nie jesteśmy przygotowani.

Proszę sobie wyobrazić taką sytuację, że
jesteśmy młodym małżeństwem i żyjemy w

małym miasteczku.

Jeżeli będę wychodził na spacer z panią,
sąsiedzi powiedzą, że jestem

pantoflarzem. Jeśli wyjdę, Z koleżanką,
powiedzą dziwkarz.

Wyjdę z kolegą, powiedzą pederasta.

Wyjdę sam, powiedzą onanista albo
impotent. Jeśli nie będę wychodził w

ogóle, powiedzą siedzi w więzieniu za
gwałt.

Trzeba wybrać, proszę Pani. Albo żyjemy
dla siebie, albo dla sąsiadów. Prowadzi

Pan najpopularniejszą rubrykę porad
sercowych. Jest Pan autorytetem.

Jak Pan myśli, skąd się bierze ten Pana
sukces?

Próba nie wiem.

Bo ja niczego nikomu nie radzę.

Generalnie mówię, nie naśladujcie
nikogo, róbcie co chcecie, bądźcie sobą.

Co ja mówiłem w telewizji? Że każdy
człowiek jest odrębną indywidualnością.

Ale ja byłam wtedy w łazience!

Słuchaj, jestem impotentem.

Nie mogę do ciebie przyjść, bo jakby to
wyglądało, żebym ja przychodził do

psychoanalityka. Jeszcze by mnie ktoś
zobaczył w poczekalni.

Poza tym musiałbym ci zapłacić.

Naprawdę nie chodzi o pieniądze, ale
akurat...

Mam pacjenta, który płaci, więc nie
wypada, żeby czekał.

Zadzwonię do ciebie później.

Nie możesz do mnie zadzwonić, bo ja nie
dzwonię z domu.

Tak, do tego doszło, że nie mogę
zadzwonić z własnego domu, bo zawsze

zagnieździ się jakaś baba.

Ja ci poradzę.

Jesteś za miękki.

Jeden inżynier napisał do mnie, że jest
impotentem, bo panicznie boi się płaczu

kobiet. A u mnie w domu siedzi jedna
taka i płacze.

Ktoś czeka na pana.

Kobieta! Mówiłem, żeby nie wpuszczać!
Bardzo miłe państwo.

W razie czego pan czeknie, a zaraz
przylecę. A ty się zamknij, stary. Co?

On to się Boga nie boi. Tyle bab bałam
uczyć.

Gonię pan, goń te baby.

Za moje.

Bardzo przepraszam.

Chciałbym przejść.

Chwileczkę.

Co pan ma do mnie?

Nie podoba mi się?

Przepraszam, ale ja pana nie znam, a tą
panią też pierwszy raz. No boż, skąd pan

wie, że jej nie nadaje się na jej męża?

A nie, tego to ja nie wiem. Ale pan to
nawet... A, no skoro pańska narzeczona

zwróciła się do mnie, znaczy ma jakieś
wątpliwości, a skoro ma wątpliwości, to

już jest niestety pańska wina. Wahała
się?

Wahała się? A wie pan, co to jest ruch
wahadłowy, co?

W jedną i w drugą stronę. A pan
przeważał szalę!

Proszę mnie do tego nie mieszać.

A skąd wymać mój adres? Jego dziadka
pracuje w telewizji. W kasie był na

rachunku.

Czas z tym skończyć.

Poradzę wam bardzo dobrego
psychoanalityka.

Świetny ma chobiec.

Musi wam pomóc. Co? Nie, nie, nie, nie,
nie. Tak łatwo to się pan nie wymiga.

Odszczekasz tam!

Szymon, ja widzę, że ty jesteś
niezrównoważony. W naturze panuje

harmonia. Musisz więc swoje życie
uczuciowe wzorować na przyrodzie.

On mnie tak męczy już cały dzień. To
szczęście, że pan przyszedł.

No tak, tak, no to się narobiło. O Boże,
trzeba dzwonić w pogotowie.

Nie trzeba, nie trzeba. W tym trzymałem
witaminę C.

Za to w tym trzymałem whisky.

No! Nie!

Nie rycz, nic się nie stało. Mam jeszcze
zapas witaminy C.

Jak pan może cynik bez serca, widzisz?

A ty słuchasz takiego faceta?

No proszę, nie wszystko jeszcze
stracone. Ten pan ci współczuje. A od

współczucia to już tylko jeden krok do
prawdziwej miłości. No może dwa kroki.

Ten pan też jest nieszczęśliwy.

Może znajdziecie w sobie ukojenie. Ale
ja mam narzeczoną. To trochę za dużo

powiedziane. No proszę, jaki świat jest
piękny.

Odprowadź panią do taksówki. A dlaczego
ja? No proszę cię, bądź dobrym chłopcem.

Uważaj, bo się wywróci.

Nie, nie, nie. To jak ty traktujesz
kobiety? A jak mam traktować?

No widzieliście, że nasza żona cię nie
chce. Po prostu jest zarobiem.

No. Może teraz dowiem się, o co chodzi,
co?

Ja przepraszam pana, ja... Ja wiem, że
przychodzenie tutaj było bez sensu, ale

to on się uparł. Ciągle ma nadzieję, że
zmieni zdanie.

A zmieni pani?

Po tym, co mi pan napisał? Nigdy.

A co ja napisałem?

Może to nie jest ważne, co ja napisałem?

Jak to nieważne?

Pan jeden, jedyny obcy człowiek, a
potraktował mnie jak przyjaciel.

No właśnie, co ja robię? No co ja robię?
No co ja robię? Ja nic nie robię. Mam

optymalne warunki do pracy. Ja nic nie
robię.

Wszystko jest, proszę spojrzeć,
zautomatyzowane. Nawet z łóżka nie

trzeba wstawać pod warunkiem, że ma się
ochotę w nim zostać. Nie sprawia pan

wrażenia, że nie ma pan ochoty zostać w
łóżku. Nie, pozory. Ja nie tylko nie mam

ochoty, ale... W każdym razie ja nie po
to tutaj przysłam.

Gadanie. No nie.

Pan ma jakąś obsesję oszalał, pan. Ja
oszalałem, tak?

To wyście oszalały.

Wszyscy przychodzicie tutaj po to samo.
O, przepraszam, nie przeszłam tutaj z

własnej woli. To on mnie przyprowadził.
Tere, fere, zresztą mniejsza z tym.

Dziewczyny przychodzą tu, bo albo mają
problemy, albo wyobrażają sobie nie

wiadomo co. Pcha się taka jedna z drugą
do łóżka.

Ja mam oczywiście słabą, silną wolę.

Oddaję się, chociaż wcale nie mam
ochoty. Zmuszam się.

Wtedy ona stwierdza, że z narzeczonym
było jej dużo lepiej.

Ale żadna nie spojrzy na mnie jak na
człowieka.

Żadna. Nie zapyta, jak sobie daje radę
sam.

Nie zaproponuje. Może panu wyprać
koszulę, żeby nie musiał kupować nowej

za każdym razem, kiedy mam program w
telewizji. Do lodówki też żadna nie

zajrzy, obiadu nie ugotuje.

Ja od trzech dni nie jadłem nic
porządnego.

A w restauracji za byle świństwo trzeba
płacić nie wiadomo ile.

A wy wykorzystać i wyrzucić na śmietnik.
Tak.

Zresztą po co ja to wszystko mówię?

To dzieje, ta lodówka.

Ja przecież nie jestem brzydka.

Dlaczego mnie nikt nie kocha?

Przecież jestem blondynką, a mężczyźni
wolą blondynki.

Mam duży biust, a mężczyźni wolą duże
biusty.

W dodatku nie jestem z kamienia, od razu
się zakochuję.

Może za szybko?

Tak myśli?

Ale... Ty jesteś dobry, prawda?

Ty byś mnie nie skrzywdził.

Niech was dotrzyma, ja wysiadam.

Nie trzeba płakać.

Mężczyźni to dranie.

Ale na całe szczęście nie wszyscy są
podli.

Tak wszyscy, wszyscy.

Odwiozłem ją.

To dobrze.

Co to ugotowałeś, Panie? A co innego
można było zrobić tak szybko? Zresztą

niewiele było w lodówce.

Nie ma komu robić zakupów.

Ja bym chętnie pana zaprosił, ale pan
się na pewno stwierdził.

Anno, idziemy.

O nie, muszę jeszcze pozmiewać, a poza
tym jest kupa prania.

Przecież matka czeka na ciebie.

Musimy wreszcie porozmawiać, to już
trzeba w końcu postanowić. Ty chcesz,

żeby znowu wszyscy stali nade mną i
przekonywali mnie, że źle robię? Jak ja

w takich warunkach będę decydować o
własnym życiu? O nie, ja tutaj zostaję.

Jak to tu?

Z nim? Przecież nie możesz zostać z nim.

Mogę, pan doktor Paśkonik właśnie szuka
go z bośni. No, słyszałeś malutki,

zmykaj stąd.

Za mało ostre.

Było bardzo dobre.

To... To może mogłam tu jednak zostać?

Nie, nie, nie, nie. Co to nie? Nie, nie
ma mowy. A pranie?

Nie, no z tym praniem to ja trochę
przetadziłem. Mam pranie w podwórku.

Ale ja naprawdę nie mam dokąd pójść.

Słuchaj, ty wiesz, że ja dostaję listów
tygodniowo i w każdym jest jakiś

problem.

Myślałam, że jest pan moim przyjacielem.

Dobrze.

Pośle cię do sióstr.

One prowadzą taki pensjonat dla
zagubionych owieczek.

Imienia Marii Konopczyńskiej.

No, kochany.

Musisz pracować nad backhandem.

Daj spokój, stary.

W ogóle nie mogę się skupić, dlatego
ciągle przegrywam.

To jest kwestia treningu.

Jeżeli będziesz się zastanawiał nad
każdą piłką, to do żadnej nie zdążysz.

To musimy iść automatycznie.

Tęk w tym, że nie nauczę się reagować
automatycznie. Nie odzwyczaję się od

myślenia. To jest tak, jak w twoim
fachu. Widzisz panią dziewczynę?

Staje ci.

Zupełnie bezmyślnie, prawda?

I to samo na korcie. Widzisz przeciwnika
przy piłce i już się odbierasz.

Zanim zdążysz pomyśleć.

Nie, to nie dla mnie, to nie dla mnie,
stary. Z kobietami nie jest tak ładnie.

No, no, no, już ty nie narzekaj.

Wolny jak ptak, bracie.

A ja co?

Żona, dzieci, śmieci.

Bracie tu wiotna. Ty bierzesz każdą jak
twoją.

Biorę. Biorę albo nie biorę.

Masz elekcję?

O nie.

Już od ponad pół roku nie miałem.

Jak to możliwe?

Słuchaj, chyba sam wiem. Jestem
lekarzem.

Organizm to sam reguluje. Czasami miewam
sny erotyczne.

I podczas snu?

Tak. No jednak coś.

Znaczy, twoje funkcje biologiczne nie
ustały. To tylko blokada psychiczna.

W takim razie śnij dalej.

Zmariowałeś! Przecież ja też chcę mieć
coś z życia.

Zresztą rano nie pamiętam, czy to mi się
śniło.

Szkoda.

Musiałbym zanalizować twoje sny, żeby ci
pomóc.

Pomóc mi, ty?

To dobro. Przecież tobie nie udało się
jeszcze nikogo wyleczyć.

Przynajmniej z tych pacjentów, których
ja do ciebie przysłałem.

Sam sobie muszę pomóc. Ty mi jesteś
potrzebny, bo jak do kogoś mówię,

łatwiej mi formułować i analizować.

A ciebie przynajmniej obowiązuje
tajemnica lekarska.

A może ty już tego nie potrzebujesz?

Może twoje lataniny wyczerpałeś swój
limit.

A jak gadasz jak amator, w tych sprawach
nie ma limitu. Im więcej ciupciasz, tym

bardziej tego potrzebujesz. Co najwyżej
możesz się odzwyczaić. No to

odzwyczaiłeś się.

Nie, a moja reputacja zawodowa, przecież
to mi zrujnuje karierę. Nie przesadzaj,

nie jesteś kurwą.

Nie, kurwą może nie, ale zawód mam
pokrewny.

Odkąd stałem się sławny, wszystkie
przychodzą do mnie jak do znakora.

Wyobrażają sobie, że moja...

Wiedza teoretyczna bierze się z bogatej
praktyki. Nie pamiętają o tym, że już

Kant potępił empiryzm. A ja za każdym
razem czuję się, jakbym zdawał egzamin z

wychowania fizycznego.

Przeklinam dzień, w którym Masters i
Johnson ukazali mi się we śnie.

Mówią, synu, chodź z nami.

A może nie próbujesz zbyt często? Może
ten uraz skaże się omijać sytuację? Nie

tak. Nie dalej jak wczoraj. Była u mnie
śliczna blondyneczka. Tak na około 20

lat. Zabieram się do badania.

Muzyka, drinki, rutynowe działania. Chcę
ją pocałować, a ona się zrywa. Nie chcę.

Mówię ci, kamień spadnie z serca.

Spróbuj sobie znaleźć jakąś kobietę
niepodobną do innych.

Jakąś wyjątkową.

Pewien mądry człowiek powiedział, nie ma
nic bardziej podobnego do pudla niż

drugi puder. To samo tyczy się kobiet.

Ale masz tyle pacjentek.

Powinieneś znaleźć taką, której seks nie
interesuje.

Udawaj, że się w niej zakochałeś. Ona
niczego od ciebie nie będzie chciała.

Inni się odczepią. Twoja reputacja
będzie uratowana.

Ty wiesz, że o tym nie pomyślałem?

No.

Zaraz, zaraz.

Co to za harmider?

Dzień dobry, siostro Celino. O, pan
doktor.

Dobrze, że pan przyszedł.

Siostra przełożona dwa razy pytała,
kiedy pan odda za indyki, co przysłała

do domu przed świętami. Nie mam, nie mam
pieniędzy. Wie siostra, ile to żre

paliwa. A ja ciągle muszę jeździć do
pacjentów. Wiem, wiem.

Samarytanizm kosztuje dzisiaj.

Tak, a siostra przełożona mogłaby okazać
trochę miłosierdzia. Chciałem zapytać,

czy ta dziewczyna, którą przywiozłem do
was onegdaj, jest jeszcze tutaj?

Jest, jest.

Miła osoba, chociaż trochę
niezrównoważona. Ale minie jej to. Teraz

jest w odosobnieniu. Ja chciałbym z nią
porozmawiać. A nie?

Broń Boże, nie wolno przerywać
medytacji. Tak, ja rozumiem, tylko

wiesz, siostra, ja pomyliłem się w
diagnozie.

Ona... Jezus Maria!

No, jak się pani czuje?

Dziękuję, dobrze, upokoiłam się.

A wie pani, to świetnie, bo ja
przemyślałem pani propozycję i doszedłem

do wniosku, że potrzebny jest mi ktoś
taki jak pani.

Wie pani, ja mam pracę, ja nie mam kiedy
dając się domem.

Wszystko na niezwanym. Ale to mi jest
bardzo dobrze. Plotę sobie koszyki,

piszę wiersze, mam wiele czasu na
myślenie.

Ale nie może pani tu długo zostać.
Siostry nie zgodzą się. Ale siostra

przełożona mówiła. A, mówiła, mówiła. To
ja powiedziałem. To znaczy, one zawsze

na początku są bardzo miłe,
uśmiechnięte, nie narzucają się, nawet

nie każą się mówić.

Chcą, żeby się pani przyzwyczaiła.

Z czasem zaczęła robić świat.

Ale kiedy zorientują się, że nie ma pani
zamiaru wstąpić do zakonu, nie będą tu

pani trzymać.

Do jakiego zakonu? O tym nie było mowy.
A, na razie, na razie. Nie chcą pani

płoszyć.

Boże.

Nie będzie pani miała dużo do roboty.

Będziemy chodzić do teatru, kina, na
spacer.

Pomoże mi pani wprowadzenie kartoteki, a
co do pensji? Ja nie mogę dużo płacić.

Nie, nie, pieniądze są mi niepotrzebne,
byle jakiś kont. A, to świetnie, miejsca

jest dosyć.

Po południu we wtorek wracam do domu na
obiad. Zdarza się, że odwiedzają mnie

pacjentki. Ostatnio to raz bardziej. Ale
gdyby się tak zdarzyło, pamiętaj, pod

żadnym pozorem nie wychodź od siebie z
pokoju.

Nawet gdybym musiała iść do łazienki? Do
łazienki? Za nic w świecie. To mogłoby

je wystraszyć. A przestrach w trakcie
zabiegu mógłby spowodować nieodwracalne

zmiany hipolibidymiczne. Hipo co?

Nieważne, możesz mi wierzyć na słowo.

Następnie po południu w środę siedzę
cały czas i piszę, bo...

Kiedy on mnie prześladuje tą miłością?

Wszystkich przyciągną na swoją stronę.
Matkę, całą rodzinę, nawet mnie.

Ocknęłam się w ostatniej chwili. Daj mu
trochę czasu, niech się oswoi z tą

myślą. A może ja źle robię? Może to
egoizm?

Przecież nie kocham nikogo innego. Ja go
bardzo lubię.

Sobie też daj trochę czasu. Co nagle, to
po diable.

Znalazłaś się w nowej sytuacji, w nowym
środowisku.

Spotykasz nowych ludzi, obserwuj, myśl.

Ludzie zwykle idą za głosem serca albo
rozumu.

Ja zwykle idę za głosem serca.

To znaczy, że nie mam rozumu.

Któregoś dnia nie będziesz miała takich
problemów, tak jak ja. A jednak ci

zazdroszczę.

Pan jest bardzo mądry.

Sama nie potrafiłabym sobie z tym
wszystkim poradzić.

W tym sensie, że kiedy człowieka
zaprzątają emocje, trudno mu zrozumieć

cokolwiek. Ja też mam wiele do
przemyślenia.

Z Tobie będę bezpieczny. Kiedy rozniesie
się, że mieszkasz u mnie, te wszystkie

baby dadzą mi spokój i wytłumaczą to
sobie po swojemu. No ale jak to się

rozniesie?

Jasne. Urządzimy przyjęcie.

Potrafisz robić przyjęcie?

Jasne. Co ty opowiadasz? Gdybyś na
przykład znał życie prywatne Marii

Konopnickiej. Sądzę, że dlatego pisała o
krasnoludkach. A, jak miała 50 lat,

zastrzelił się dla niej 20-letni
młodzieniec.

Czasami łatwiej zdawić się dla kobiety,
niż przeżyć z nią całe życie.

Nie zabijaj się.

Masz jeszcze ze mną do przeżycia
kilkanaście lat.

Prowadzę właśnie sprawę rozwodową. Ona
2021.

Po raz pierwszy spotkali się w łóżku w
noc poślubną.

Od tej chwili nie mogą na siebie
patrzeć. Słuchajcie, nie moglibyśmy

rozmawiać o czymś innym. Na przykład
sport.

No więc najmniej seksownym sportem jest
kobieta piłka nożna.

Czy mógłbym wam przynieść kibice gwina?

Nawet gdybym się miał.

Czołga cię.

Czego on od ciebie chce?

Wygocia wszystko i prawdopodobnie
dostanie.

Co to masz na życiu? O czym ty mówisz?

A cóż ja mam do stracenia? I tak się ze
mną nie ożelisz.

Ten stary... Przepraszam cię, Ludwik, to
zdaje się twoje miejsce. Tak, tak,

kochany, moje, moje.

Olgierd, poczekaj.

Może mogłem ci dopomóc. Tak? A w jaki
sposób?

No wiesz, przypadki osięgłości płciowej
u kobiet. A, tak.

Może mogłem cię tutaj dajać.

Jestem amatorem, ale mam dobre wyniki.

A, tak.

Leczę przez dotyk.

A może pan nie wie, co pan traci?
Przepraszam, nie myślcie, że ze mną jest

tak łatwo. Ja muszę iść najpierw do
parku, posiedzieć, porozmawiać.

Na ławce. Tylko nie mów mi żadnych
głupstw. Wszystkie moje koleżanki coś z

tobą miały.

Kiedy byłem młody, podobały mi się
starsze kobiety.

A teraz na odwrót.

Ech, bracie.

Ile ja bym dał, żeby teraz móc leżeć w
łóżko bohaterki i niech ona mówi.

Co chcę? Trzy godziny.

Rozdziel się. Nie mogę.

Bóg widzi, chciałbym. Nie mogę.

Zresztą muszę mieć dom.

Kocham Dorotę, dzieci.

W takim razie się nie rozchodzi.

Dziękuję, dziękuję.

Słuchaj, dam ci adres mojego
psychoanalityka. Bardzo dobry fachowiec,

dr Faberstein.

Na pewno ci pomoże. Mam 10% od każdego
pacjenta, którego mu przyślę. Ja też coś

z tego będę miał.

Psychoanalityk to jest dobre dla
Amerykanów. Zresztą ich problemy w ogóle

nie wychodzą poza teorię snu Freuda.

W takim razie dam ci adres wróżki. Z
kart albo z ręki. Wywróży ci najbliższą

przyszłość. Zaspokoi twoje metafizyczne
pragnienia. Ale jak ci już wywróży, nie

będziesz miał odwrotu.

Val Diabli. Dasz mi adres?

Proszę pana, czy już mogę podać kawę?

Poczekaj, aż Maryla skończy jeździć. Ona
zawsze długo je bogata.

Coś niesamowitego. Gdzieś ty ją znalazł.

Dałem ogłoszenie, że posługuję
gospodyni.

Dobra, dobra. Tysiąc razy dawaliśmy
takie ogłoszenie z Dorotą i dokładnie

wiem, kto się zgłasza. Wąsate baby z
chrutem.

Słuchaj, więc ja ci powiem, ale to musi
zostać między nami.

Stary, nie obrażaj mnie.

No więc zakochałem się. Po raz pierwszy
w życiu zakochałem się naprawdę.

Ale sam wiesz, że ja nie mogę pozwolić
tej na trwały publiczny romans. To by mi

zaszkadzało pracy. Te wszystkie baby
przestałyby do mnie przychodzić, lepić

się na oziębłość płciową. Dlatego musi
to zostać tajemnicą.

Rozumiesz? Ty masz łeb. I to przyjęcie.

Dobra. Niech ci będzie.

Następne pięć razy z rzędu ja płacę za
kort.

Co, plotkojecie? Zupełnie jak baby.

Ale nigdy dwa razy na ten sam temat.

Przepraszam, muszę iść do kuchni.

Słuchaj, jak coś ci powiem, to nie
uwierzysz.

Tylko tajemnica.

Pasiek o nich mnie prosił.

Założy się, że teraz o nas plotkują. Za
bieło ze swoją żoną. Wszyscy o nas

plotkują. Tak wyglądasz, że nikt nie
wierzy, że jesteś mą gosposią. Tak,

trudno. To nie moja wina, to wina
pańskiej reputacji.

Dramat, dramat.

Pamiętaj, gdyby cię ktoś zapytał,
zaprzecz. Już mnie pytał. Co?

Ten blondem z kosmykiem.

I co on powiedział?

Powiedziałam prawdę, że jestem pana
gosposią.

Chodź, chodź, możesz mi coś poradzić?

Uczciwie mogę poradzić ci tylko u siebie
w biurze. W prywatnych nie mogę być

obiektywnych, a mnie rozumiesz, Zosiu,
prawda?

Co ty chcesz, żeby mi serce pękło? Mam
bardzo dobrego kardiologa, mogę ci

polecić. Co byśmy bez ciebie zrobiły? W
dzisiejszym świecie nikt już nie potrafi

ująć się za kobietą. Znam taką jedną, co
ma na niego monopol.

Nie, nie, nie, to są ploty. Nie wierzcie
w to, dziewczęta, to są ploty.

Przepraszam bardzo.

Zaprzeczę. A więc to wszystko prawda.

Może wyjdziemy na taras.

Dobrze.

No, no, dosyć tych obowiązków. Możemy
zatańczyć.

Buzi! Niedobrze mi się robi, a ja muszę
patrzeć kogo ja poję, karmię, a jeszcze

jak tysiące o czym oni rozmawiają.

Najlepiej byłoby to wszystko oddać
środkom do domu dziecka. Szczególnie te

dwie skrzynki wina, ucieszyłyby się
środki. A dlaczego nie? To po co pan

urząd zada przyjęcie?

Po co?

Po co? Ty wiesz, kto tutaj jest. Mój
mecenas, mój redaktor na scenę, mój

wydawca i te wszystkie bawole, które
ciągle mnie zapraszają.

Wcale pan nie jest od nich lepszy.

Niestety, kochany, ale musimy już iść.
No, a jeśli dzieci zostaną z panem? Nie,

wyjdziecie, wyjdziecie, wy zostańcie.
Moi najlepsi przyjaciele, niech inni

dopilnować waszych dzieci.

Przepraszam, pan do mnie?

Oj, to nie dzisiaj. Przepraszam, nie
dzisiaj.

Tu są listy z ostatnich dwóch dni.

Odwołaj wszystkie dzisiejsze spotkania.
Jestem chory.

Grypa? Nie, John Walker.

Ale tam ktoś na pana czeka.

Kobieta?

Mężczyzna. Całe szczęście babę bym nie
zniósł.

Dzień dobry.

Dzień dobry, słucham pana.

Żebro, jestem lekarzem. Chciałem u pana
otworzyć przewód doktorski.

Mam list polecający.

Przydałby się asystent.

Ale tu profesor pisze, że ledwo pan
dyplom zrobił. Wie pan, chciałbym na

ginekologię, ale... jakoś nie mam
śmiałości do kobiet. Nie ma pan

śmiałości do kobiet? To trzeba było iść
na pediatrię.

Nie, ale liczę na to, że ja się u pana
uśmielę.

Zamiast asystenta będę miał pacjenta.

Niech pan to zabiera. Nie ma o czym
mówić.

Do widzenia się z panem.

Nie, nie, nie.

Ja naprawdę bym chciał... Ja bym chciał
tak jak pan, wie pan? Ja naprawdę, ja...

Pana podziwiam. Ja oglądam pana w
telewizji, słucham w radio, czytam. Ja

nawet wysiadam pana niektóre fotografie
z gazet.

Biorę pana na asystenta.

A wie pan, co to bardzo trachny wybór?

Doktor Rud, pan z Nowego Jorku. Czek
przysłała?

To nie ma mnie.

Czy ty nie przesadzasz z tą kobiecością?

Do teatru się wybiera.

I niech pani zrobi dwie kawy.

A idź bo jak cię...

Cała nasza druga A śmieje się ze mnie,
że jestem jeszcze dziewicą, a ja nie

mogę się zdecydować. Błagam o radę,
czekam na odpowiedź. To niech się

przeniesie do drugiej B.

Niech się przeniesie do drugiej B.

Droga Klaro, jesteś jeszcze bardzo młoda
i proces tego rozwoju emocjonalnego

dopiero trwa.

Dlatego trudno ci się zdecydować.

Jeśli nie możesz sobie poradzić presją
opinii publicznej, w tym wypadku twojej

klasy, najlepiej...

Najlepiej przenieść się do drugiej B.

Aha, dzwonił Lewacki.

Czego chciał?

Od pana nic. A mnie pytał, czy jak już
tu wszystko posprzątam i ugotuję, jak

nie poszłabym z nim na tańce.

Z Lewackim na tańce?

Przecież on nie umie tańczyć.

No chyba jednak umie, bo mnie już raz
prosił do tańca.

Nie wiesz mu, on przestał tańczyć, jak
twist wyszedł z mody. A poza tym to jest

Playboy, Lovellas i Babiarz. Tak, a mnie
się wydał bardzo miły.

Słuchaj, to ja go znam, a nie ty. I
kiedy ja mówię, że on nie jest miły, to

znaczy, że nie jest miły.

A kiedy chciałbyś się zabrać na tę
tańce?

Jutro.

Jutro to jest niemożliwe. Jutro wybieram
się na wernisaż.

Cześć. To jest właśnie Teresa, o której
ci opowiadałem. A to jest Ania, mojego

starsza.

Ten drak, można powiedzieć, się
podciągnął.

Gratuluję. Bardzo mi się podobało.
Dziękuję.

Podobało się.

Dziękuję bardzo.

Zapraszam.

Muszę o nią dbać. O dobrą gosposię.
Dzisiaj bardzo trudno. Mam znajomych,

którzy dla swojej gotują różne
smakołyki.

A pan swoją zabiera na wystawy sztuki?

A nie. Po pierwsze, nie sztuki, tylko
pędraka. A po drugie, Ania ma dzisiaj

wychody.

Według teorii doboru seksualnego Gausa
Leitnera, my z Romanem nie jesteśmy

dobrani. Ja zresztą też nie byłam
dobrana z moim poprzednim mężem, bo on

był bardzo męskim grunetem, natomiast ja
jestem ruda, to znaczy mam taki

naturalny kolor włosów, mam 175
centymetrów wzrostu i niestety

potrzebuję 40 minut, żeby osiągnąć
orgazm. Teraz co?

Wiesz, jak mi imponuje twoja
nowoczesność, ale być może Anna...

Uspokój się, ja rozmawiam z fachowcem.
No więc, jeśli chodzi o te sprawy, to

Roman jest dla mnie... stanowczo zbyt
niecierpliwy.

Tereso, ciągle za bardzo cię kocham.

A według teorii doboru Gaussa-Leitnera,
mój typ to jest satyn, średniego

wzrostu, wrażliwy o żywym umyśle.

Przepraszam bardzo, ale...

Teoria Gaussa i Leitnera odnosi się do
prymitywnych szczepów Nowej Kaledonii.

To nie ma żadnego znaczenia. Czy my w
tych sprawach nie jesteśmy ciągle jednak

prymitywni? To ciekawe, bo na przykład
moje pokolenie jest już zupełnie inne, o

wiele bardziej romantyczne.

Ach, romant, to jest jakaś emocja
zupełnie infantylna.

Romantyzm zawsze pachnie jakimś kalekim
erotyzmem.

Pójdę już, wrócę w aksówku. Poczekaj.

Przygotuję panu kąpiel.

Lekarz kazał moczyć panu korzonki w
gorącej wodzie.

Poczekaj, ja cię odwiozę.

Jest już późno i tak długo nie
posiedzimy.

Może spotkamy się w przyszłym tygodniu?
Tak miło się z nami rozmawia, a Roman w

dyskusji jest strasznie detensywny.

Słuchaj, coś się tam naplotło o tych
moich korzonkach. Oni gotowi pomyśleć, z

jakich tary jestem, czy schorowany.
Trzeba było zostać i wykazać swoją dobrą

formę. Przecież to ty chciałeś wyjść.

Nie musimy wychodzić razem. Nie jesteśmy
małżeństwem. Ja tylko u pana pracuję.

A mało pana nie zjadłam.

Ty nie opowiadaj takich bzdur, dobrze?
To jest narzeczona mojego przyjaciela.

No nie wyglądało to, żeby był w stanie
czegokolwiek jej zabronić.

Nie mów tam. Nie masz prawa tak mówić.
Ty jesteś kasparkata, a to są dorośli

ludzie. W ogóle jakim prawem wszystkich
dookoła oceniasz?

To nie są twoje sprawy. Ale ja w takich
warunkach zupełnie nie mogę się skupić.

Słuchaj, jesteś kobietą, więc nie
wymagam od ciebie logiki.

Co to ma wszystko do twojego skupienia?

Ale w tańcu zblewackim potrafiłabyś się
skupić.

Kotku, nie trzaskaj tak. Tutaj jedne
drzwi kosztują więcej niż mały siat.

Umyj samochód z rana, panie profesorze.

Wie pan co?

Wszystko jest.

A co się pan martwi?

Kobiety.

Miłość, panie profesorze.

Spokojne życie i małżeństwo. Te trzy
rzeczy nigdy nie idą ze sobą w parze.

Jest tak. Zasada pierwsza. Nie dziwić
się niczego. Tak jest.

Zasada druga.

Żaden z pacjentów nie jest bardziej
chory niż pan czy ja. Każdy z nas ma

jakieś idiosynkrazje seksualne. Nie
traktować nikogo protekcjonalnie tylko

dlatego, że jest na przykład...
...nipotentem.

Dzwoniła doktor Ruth z Nowego... z
Nowego Jorku. Nie ma mnie. Zosiu,

wprowadź doktora, żeby robił nasze
tajemnice.

Wszystkie? No czyś ty zgłupiała.

Panowie, powiedziałem w przyszłym
tygodniu. No.

Panie doktorze, panie doktorze, bardzo
mi nawet nie wyobrażam, co się stało.

Panie doktorze, krzesełko.

Proszę bardzo, proszę.

Panie doktorze, panie doktorze, a pani
Kosidowska szczytowała dzisiaj.

Czy to prawda?

Nareszcie po dziewięciu latach?

Proszę, niech pan nie opowiada.

Ja, ja, ja opowiem.

Nie, nie, proszę pozwolić opowiadać
żonie. W końcu to ona miała orgazm. Pan

Kasinowski też miał orgazm. No co?

Widziałem.

Proszę. No więc to było tak, jak pan
kazał, to znaczy, zamknęłam oczy,

skupiałam się w sobie i zaczęły mi się
przypominać szkolne lata, obóz

harcerski, ognisko. A ja nic nie
pytałem, tak jak pan kazał.

Wyciekałem odpowiedni moment i od razu.

Od razu.

No i tak się zapadałam.

Zapadałam. No i się zdało.

Brawo, brawo.

Za dwa dni powtórzyć, nie forsować.

Dobrze.

Kto dzisiaj jest dyżurnym?

Ja. A, to świetnie.

Od jutra będziemy pracować w dobrym
asycie. Panie doktorze, czy my możemy

razem spróbować?

Nie wiem tylko, co na to pańska żona.

Ja? Mnie to nie przeszkadza.

A to proszę.

Proszę przygotować pomoce naukowe do
nowych zajęć.

Proszę nie dyskutować, proszę zapisać za
przyszły tydzień.

Zosiu, połóż mnie z domem.

Słucham. Wypych.

Doktor Pasikonik, słucham. Macie państwo
jakieś problemy?

Panie doktorze, nie mamy dzieci, a już
pięć lat po ślubie.

A, nie, nie. To trzeba zrobić badania
specjalistyczne. To nie u nas.

Po co teraz badania?

Może my coś nie tak robimy.

Doktorze Żebrów, proszę wziąć pana na
konsultację. Tak, proszę.

Proszę. Pan?

Wypych. Żebro.

Moja żona.

Wypych. Żebro.

To ja proszę pana ze mną.

Poczekaj. Proszę bardzo.

Proszę. Proszę.

Aniu, dzień dobry.

Będę o trzeciej na obiedzie.

Co?

Nie zrobiłeś zakupów?

To trzeba było iść do sklepu.

Nie, nie, no dobrze, dobrze.

Pójdziemy razem, no, co ty.

No, nie ma się co dąsać.

Zjemy coś w mieście.

A może byśmy poszli do kina, co?

W Palladium leci retrospektywa
Dobrzenki.

Ale mnie to interesuje i wiele osób to
interesuje.

Dobrze, pójdę sam.

No.

No cześć, pa, pa.

Lubię, Katarzyna Iwanowna.

Nie trzeba, Alosza.

Ustatkowałem się.

Mam spokój, baby przestały mnie nękać.

No więc uporałeś się z sytuacją stresową
i niebawem będziemy mogli zacząć się

leczyć. Leczyć?

Czyż ja nie jestem chory?

Ilekroć przypomnę sobie, jak wyglądało
kiedyś moje życie, wydaje mi się, że

właśnie teraz jestem zdrowy.

A jednak nie można żyć bez sfery
erotycznej.

Nie można, a właśnie, że można.

A poza tym, co ja mam zrobić?

Nie wyobrażasz sobie, że wezmę udział w
terapii grupowej.

To są zbyt intymne sprawy.

Potrzebny jest spokój.

I tylko spokój. Na szczęście masz go w
domu.

Właśnie nie jestem pewien. Sam fakt, że
mieszkam pod jednym dachem z kobietą,

wydwala we mnie pantoflaża.

Ciągle tłumaczę się.

Dzwonię, że spóźnię się na obiad, że mi
coś wypadło.

To nie jest przyjemne, ale to taki
odruch.

No, to już jakiś postęp.

Honorarium możesz uiścić u Panny Tekli.
W potawalni.

Jakie honorarium? Co ty myślisz, że ja
mam pieniądze, żeby wyrzucać na

psychoanalityka? Poza tym jesteśmy
winien 10% za tego ekskibicjonistę, co

ci go przysłałem w zeszłym tygodniu.

Ekskibicjonista grosza nie zapłacił.
Przyszedł, pokazał i wyszedł.

No przestań wreszcie, psujesz mi cały
dzień.

A czy pan myśli, że kobiecie łatwo żyć w
nieszczęściu? Niektóre kobiety

uwielbiają być nieszczęśliwe. Jeśli
tylko są szczęśliwe, od razu tak

komplikują sobie życie, żeby były
nieszczęśliwe.

Wtedy cierpią. Jak je coś boli w środku,
to są przekonane, że to dusza.

Pan jednak nie lubi kobiet, a to dziwne
w pana zawodzie.

Czy ty wiesz, co to jest życie erotyczne
człowieka?

Bagnie. Od razu wyszliśmy z jaskini.
Mamy w tym kłopot.

Popęd seksualny jest motorem wszelkiego
działania. Mężczyźni do dziś siedzieliby

na drzewach, gdyby nie chcieli
zaimponować swoim kobietom.

Walka o dupę zawsze była ważniejsza niż
walka o ogień.

Byłoby więc naturalne, żeby gatunek
ludzki zmierzał w swoim rozwoju do

zharmonizowania tej sfery życia. A
tymczasem co? Okazuje się, że od tysięcy

lat jest to temat wstydliwy, zabroniony,
że najlepiej udawać, że go w ogóle nie

ma.

Najwyższym autorytetem moralnym jest
ksiądz na ambonie. To jest tak, jakby

kurs dla kierowców prowadził facet bez
prawa jazdy.

Dopóki się tego nie odkręci, ludzie będą
mieli problemy, kompleksy, pokręcone

życie.

Ty myślisz, że twoje problemy są ważne.
One są śmieszne w porównaniu z tymi, z

którymi ja spotykam się na co dzień. Ale
ja na co dzień spotykam się tylko do

twoich. A?

No dobrze, sama tego chciałaś. Już ja
cię wyleczę.

Dzisiaj mamy zajęcia praktyczne z
psychoterapii seksualnej dla grupy

Ejakulatio Precox. Na kogo dzisiaj
kolej? Na mnie.

Proszę iść do kabiny.

Przygotować się do zabiegu. Tak jest.

Anna jest dzisiaj z nami po raz
pierwszy. Będzie chciała nam powiedzieć

o swoich problemach.

No, mów, Anno.

Ale o czym mam mówić?

No jak to o czym?

O wszystkim.

Opowiedz, jak to było za pierwszym
razem.

Tak przy wszystkich?

To jest pierwszy stopień wtajemniczenia.

Trzeba się nauczyć mówić.

Fałszywy wstyd jest powodem zahamowań.

Kiedy mój wstyd jest prawdziwy.

No to w takim razie może ktoś opowie o
sobie, żeby ośmielić Annę.

Proszę. Ja też byłem nieśmiały i gdybym
w porę powiedział żonie, że lubię, a nie

biję, to... A teraz go mogę lać
godzinami i nic.

Wszystkie nieporozumienia biorą się z
niedomówień.

Ja na przykład lata całe zmuszałem swoją
żonę do współżycia, chociaż się broniła.

Doktor Pasikol nikt mi wytłumaczył, że
jeżeli ja nie mam przyjemności, to ja

mogę mieć przyjemność z tego, że daję
przyjemność ukochanej osobie.

Przestała się opierać, zmieniła się, a
ja zrozumiałem, że to jej opór mnie

podnieca. No i leci się dalej na
impotencję.

No, Anno, słucham.

Nie, nie mogę.

To się na nic nie zgadza. To nie jest
metoda. Ale dlaczego?

Tak.

Będzie pan dozował elektrod wczasu.

Przygotować aparaturę.

Tęsno. Temperatura.

Cisnienie.

Prąd.

Stymulacja.

Tęsno.

Umyć tam ochot?

Umyć, umyć. Co pan z nią zrobił?

Stanąć. To gdzie ona jest?

No mów, gdzie ona jest? Chodzi po
mieście, spaceruje. Ale miał pan jej

pilnować, zaufałem panu.

Jak pan mi chwilę, to ma jeszcze trwać
miesiąc.

Chce pan, żebym się zabił albo pana,
albo ją?

Słuchaj, gówniarzu, jeżeli jeszcze raz
cię tutaj zobaczę, to tak ci przyłożę,

że nie wyjdziesz ze szpitala. Nie
będziesz musiał się zabijać. Ale ja

czekam i czekam. Nie zucznie.

Kochamy się. Ja kocham ją, ona kocha
mnie.

Za miesiąc ślub, rozumiesz?

Wiedziałem, że to się tak skończy.

Nie ma czego rozpatrzać, nie ma co
żałować mleka rozlanego razem z kąpielą.

Dobry wieczór.

Gdzie ty się włóczysz o tej porze?

Przepraszam, już nie będę sprawiać
kłopotu. Proszę bardzo.

Proszę bardzo, żeby mi się to więcej nie
powtórzyło. W końcu to ja za ciebie

odpowiadam. Tak? A przed kim pan za mnie
odpowiada? A chociażby przed twoim

narzeczonym, który tu dzisiaj był, pytał
o ciebie, a ja stałem jak palant i nawet

nie byłem w stanie powiedzieć, gdzie ty
jesteś.

Dlaczego?

Dlaczego on mnie wciąż prześladuje?
Przecież to wszystko przez niego. Przez

niego nie mogę wrócić do domu.

Ja już nawet nie mam domu.

Już nie opowiadaj, nie opowiadaj. To co
jest? Nie jest dom?

Siedzę panu na karku.

Nie mam dla siebie miejsca, a... a ta
cała sytuacja jest co najmniej

dwuznaczna.

Przecież to do niczego nie prowadzi.

Pan jest dobry, ale... ale ja właściwie
nie wiem, czego pan ode mnie chce.

A te wszystkie plotki też nie są
przyjemne.

No już, już.

Nie płacz.

Nie mogę patrzeć, jak babie płacą.

Tyle lat w zawodzie, jeszcze się nie
przyzwyczajam.

Słuchaj, zrozum, przecież ja niczego od
ciebie nie żądam. Jesteśmy tu i jest tak

jak jest, jest dobrze.

Co ty myślisz?

Że co, że ja nie mam zmartwień?

Też jestem nieszczęśliwy.

Myślisz, że ja mam życie usłane różami,
sława, popularność, pieniądze?

A nie jest tak?

Tylko ja bym chciał, żeby... A co ja tam
będę mówił?

No, co się panu stało?

Panu, panu.

Oleje ten.

My tu sami córeczko, jak sieroty.

Niech się pan już przestanie marzyć.

To niczym nie pomaga.

Ugotujemy sobie chińską kolację, dobrze?

Tak.

Ja cały dzień nic nie jadę.

Jest pan od niej grubo starszy.

Przecież Anna ma dopiero 19 lat.

Proszę pani, to już nie moja wina, tylko
pani.

To nie jest pora na żarty. Ja jestem tym
bardzo poważnie zaniepokojona.

Właśnie dlatego jestem tutaj. Ależ, pan
Musiu, mówiłam ci, że to nieprawda. Do

ciebie już straciłam zaufanie. Ten pan
sam przyznał się Piotrowi.

A więc to o to chodzi. A ja myślałem, że
już dotarły do pani jakieś plotki. A są

jakieś plotki?

Proszę pani.

Powiedziałem Piotrowi, że mamy zamiar z
Anną się pobrać tylko dlatego, żeby

przestał nas nachodzić. Jego wizyty
stały się męczące. Anna potrzebuje

spokoju. Uczy się, pracuje. Pomaga mnie
w pracy. Ja prowadzę bardzo poważne

badania naukowe. Żyjemy tutaj jak
rodzina.

Przyzwyczaiłem się do tego dziecka, bo
przecież Anna to jeszcze dziecko.

Chociaż niewątpliwie wyrośnie na piękną
kobietę.

Paganini.

Grałeś dziś piękniej niż kiedykolwiek.

Dzień dobry.

A gdzie Zabioło?

Wyjechał na weekend z żoną i z dziećmi.

Już znalazłeś sobie pocieszyciela?

To mój student.

On się fantastycznie zna na operze i
chodzimy sobie czasem razem do teatru.

Ach tak.

A pani ciągle ma wychodne.

Doktor Pasikonik ma nawracające bóle
głowy. Lekarz nie pozwolił mu wychodzić

z domu bez opieki aż do końca fazy
primakterium.

Ma wspaniałe poczucie humoru, za to ją
tak lubię.

Słuchaj, zadzwoń do mnie któregoś dnia.

Kłopoty sercowe w ogóle nie wchodzą w
rachubę. Ja mam serce jak ze spiżu. Ale

musisz mi wyjaśnić swój pogląd na Gaussa
Leitnera.

Z przyjemnością.

To pa.

Jeżeli już musisz coś powiedzieć, to się
dobrze zastanów. Czasem głupi żart może

zepsuć całkiem udany wieczór.

Mamusiu, czy ty musisz?

Zawsze mówiłam, że kiedy Pan Bóg
rozdawał ludziom rozumy i serca,

Olgielkowi przypadły dwa serca. Kiedy
czasy się zmieniły, nawet chciałam, żeby

się kształcił, skoro doszliśmy już do
tego, że praca nie hańbi.

Chociaż wuj Emil był innego zdania. No
ale wuj Emil brzydził się zarabianiem

pieniędzy. On wolał je wydawać.

I cóż, Olgierdek został lekarzem.

Ale jaki on lekarz? Przecież on nikogo
nie leczy. Ja bym do niego nawet z

Katarem nie poszła.

No, ale są sprawy, w których jest
ekspertem. To się pani może wdać

nieważne, ale... Pewnie, pewnie. Za
moich czasów było to nie do pomyślenia.

Dla nas mężczyzna był tajemnicą.

Miłość była czymś niepoznawalnym.

groźnym, brocznym i pociągającym. A
teraz wszystko wywleka się na światło

dzienne. No do czego to podobne?
Mamusiu, co mamusia opowiada?

Seksuologia jest nauką, która walczy o
to, żeby ludzie żyli normalnie, a nie w

zacofaniu. Żeby się kochali najlepiej,
jak potrafią. Żeby ciemnota nie

prowadziła do tragedii. To myśmy dali
kobietom prawo do orgazmu. Co?

Mój synu.

Żeby nam dali, myśmy mogli nie wiedzieć,
jak to się nazywa.

I bardzo dobrze.

Jak się zwał, tak się zwał.

A ten mi tu orgazm.

No, da, da. U nas tylko kobiety leczą
się.

Mężczyzny u nas zdrowi.

Komplikacji u nich nie ma.

U nas w Zalbachstadt opracowano zupełnie
nową metodę leczenia napięć seksualnych.

Udało mi się w ciągu miesiąca wyleczyć
23

pacjentów ejakulacją preko.

Zaleca się pacjentom przy stosunku
zachowanie tego samego rytmu i

to z pomocą metronomu. Natura lubi

porządek.

The American Congress passed the
amendment to the Constitution giving

women rights to the orgasm, the same as
to the men.

I like the way they dress.

It makes me feel at home.

Oh, yes, come on, come on with me,
bitte, bitte. Don't you have problems

with erections? Never. In America the
man is dominated so much by the woman

that he cannot refuse to not have an
erection.

It's the opposite in my country.

I would like to learn more about the
socialist concept of erection.

Długo mam jeszcze czekać?

Miałeś zadzwonić.

No tak, tak, wiesz, ale w tym kieracie
trudno znaleźć wolną chwilę.

Na przykład teraz mamy delegację
Międzynarodowego Związku Seksuologów. Ja

nikomu nie robię takich propozycji.

A już na pewno nie dwa razy.

Słuchaj, ale ja musiałbym się
przygotować.

Nawet nie bardzo pamiętam Gaussa i
Leitnera. W każdym razie nie ze

szczegółami. Nie bądź idiotą.

Chcę iść z tobą do łóżka.

Wiem, że coś z tego będzie.

Działasz na mnie jak nikt.

Od dawna.

A ja się nigdy nie mylę.

Czekam na ciebie wieczorem.

In our country impotence is no problem.
It's a matter of concentration.

Zaraz Państwa pokażę.

Dziękuję, narkotyków nie używam.

Dobre nawet.

Musisz dać Annie przepis.

Wybrałam ciebie, bo jesteś królem.

Jesteś silny, ale uległy.

Ustanawiasz prawa, które ja diktuję, bo
ja zrodziłam twojego ducha.

I dlatego we mnie szukasz bezpiecznej
kryjówki. Więc ja cię pochłonę,

żeby ani zimno, ani ziemska troska nie
miały do ciebie dostępu.

Bo ja nie wymagam leczenia.

Nieszczęsna kobieta. Na żetony zdradza
ją na prawo i lewo. I jeszcze wmawia

jej, że mężczyzna przed ślubem powinien
się wyszumieć.

Ktoś ty jej odpisał?

Nie pamiętam. Chyba, żeby zmieniła
narzeczonego.

Zosiu, co ja napisałem?

Coś takiego.

Odpowiedź standardowa. E16.

To k... Niech pani poszuka tej
odpowiedzi.

Iwona ze Słupska.

Mam szukać?

Niech pani pisa.

Droga pani, kobieta ma takie samo prawo,
by sumieć się przed ślubem jak

mężczyzna.

Natura często obdarza kobietę większym
temperamentem, a możliwości ma

praktycznie...

Nieogranicone. Mam pisać?

Tak, pisz, pisz. Może z tego wyjdzie coś
zabawnego.

W czasach prehistorycznych jedna kobieta
grupowała wokół siebie wielu tanców,

tworząc wspólnotę ogniska.

Ale oczywiście, że żyję. No, trudno, że
żyję.

Wiem, że nie dzwoniłem. A co, miałam
dzwonić po nocy?

Przejdźmy z tym już dorosłym mężczyzną.
Nie muszę się ze wszystkim opowiadać.

Słuchaj, Aniu, posłuchaj, Aniu. Będziemy
mieli gościa na kolacji. A nie, to

niespodzianka.

Zobaczysz, moje życie zmieniło się
diametralnie.

Może jeszcze sałatki?

Nie dziękuję, nie będę więcej jadła. Ja
też dziękuję.

Anna świetnie gotuje, prawda?

Mam jeszcze wiele innych zalet.

Tak, to miła dziewczyna.

Taka prosta.

No ja wiedziałem, że się od razu
polubicie.

Wy dwie tak bardzo się od siebie
różnicie, że aż macie wiele wspólnego.

Obawiam się jednak, że z wiekiem
charakter może zacząć mi się

komplikować. To naturalny proces, nie ma
się czego obawiać.

Ale myślę, że męża powinnam sobie
znaleźć teraz, kiedy mam jeszcze same

zalety. Potem może być za późno, świat
jest pełen samotnych,

czterdziestoletnich kobiet.

Poczytaj sobie Simone de Beauvoir,
drogie dziecko.

A dowiedz się, że kobieta jest naprawdę
wolna dopiero wtedy, kiedy

dokładnie wie, czego chce.

I przejmuj się, Ania zaraz podprząta.

Anna jeszcze poda kawę i położy się
spać.

Nie, dziękuję za kawę.

Kawa to jedyna rzecz, która wprawia moje
serce w niepokój.

Pójdę już.

A dlaczego było tak przyjemnie?

Przyjemności też trzeba dostawać.

Mleko.

Chcesz się zaziębić?

Cukier.

Czy to już wszystko? Mogę iść pod
prysznic?

Tak.

Ale nie choć tak.

Kobieta lubi, żeby w niej widzieć
kobietę.

A to, co demonstrujesz, to są zewnętrzne
oznaki kobiecości. To, co w kobiecie

najważniejsze, to dusza.

Dusza?

Dusza.

Dusza.

Słuchaj, czy ja ty czegokolwiek bronię?

Niepotrzebnie siedzisz w domu i
zamarciasz się.

Idź gdzieś, z Lewatkiem na tańce, czy z
Piotrem do kina, albo na spacer.

Rusz się trochę!

Jesteś aniołem. Chyba podwyższę ci
pensję. Przecież nie płaci mi pan żadnej

pensji.

Ta?

To tym bardziej ci podwyższę.

Już umyłem, panie profesorze.

Wpuściłem do środka, bo mi rycało na
podwórku jak wół do karety. A na górę

nie dałem iść. Bardzo dobrze, jeszcze by
tego brakowało. Co jest?

Zostawił mnie.

Wykorzystał i zostawił.

Kto?

Taksówkarz. Oddał mu wszystko, a on mnie
zostawił.

To już nie moja wina. Wysłałem cię z
Piotrem.

Tak, ale kazał mu patrzeć dźwięk do
taksówki.

Słuchaj się śpieszy, gdzie cię zawieść?

Nie wiem.

Musi mi pan pomóc.

Musi mu pan jakoś wytłumaczyć. A może
cię zawieść na postój, co? Ja nie wiem.

A jeszcze odmyśl, jak ja mam mu
wytłumaczyć? Co ja mam mu wytłumaczyć?

Przeceniasz moją siłę perswazji. To
tobie trzeba wytłumaczyć.

Co ty jesteś taki wściekły?

Ciągłe kłopoty z erekcją? Co ty mówisz o
korekcjach?

Nadal jesteś impotentem? Ja nigdy nie
byłem impotentem.

Miałem okres niechęci do kobiet,
przyznaję, spowodowanych pewnym

przesytem, ale to było chwilowe. O
żadnej impotencji nie mogło być mowy.

Uważaj tą swoją terminologią.

To jest twoja nowa pacjentka. Możesz ją
przyjąć?

Tak, ale dopiero za godzinę. To jest
niemożliwe. Za pięć minut muszę być na

korcie, za który już zapłaciłem. To
dobra dziewczyna. Ja niestety nie mogę

jej pomóc. To jest przypadek z twojej
specjalności.

Tylko nie zdzieraj z niej.

Nie mogę, stary, nie mogę.

No co jest, kochany, co jest?

Graj. Ja dzisiaj jestem w formie. Nie
mogę grać. Nerwy. Musisz mi pomóc.

Co to znaczy, że nie możesz grać? To ja
przyjeżdżam, odwołuję ważne spotkanie,

płacę za korb, a ty mówisz, że nie
możesz grać? A to dupy z takim

partnerem. Stary, przepraszam cię, ale
jestem roztrzęsiony. Kłębek nerwów.

Musisz mi pomóc. A dlaczego ja mam
wszystkim pomagać? Ja sam potrzebuję

pomocy. Ale jesteś fachowcem.

Rozumiesz? Rzuciła mnie.

Kto znowu? Żona.

Zabrała dzieci i pojechała do matki.
Boże, jakież to banalne.

O nie, kochany. To już ja ci nic nie
poradzę. Sam musisz sobie pomóc.

Słuchaj, zaprojektowałem ty kominek.

Musisz z nią porozmawiać.

A ty, zwariowałeś? Mam jechać do matki?

Nie z Dorotą, z Teresą. Powiedz jej, że
rozstałem się z żoną i że nareszcie

jestem wolny. Sami to powiedz.

Nie mogę.

Bóg widzi. Nie mogę.

Byłem u niej za trzastem Amidżi przed
nosem.

No widzisz, długo nie mogłeś się
zdecydować i teraz zostałeś na lodzie.

Byłeś u wróżki?

Byłem. Powiedziała mi, że się ożenię z
Murzynką.

Nie masz się co przejmować. Żadna z nich
nie jest Murzynką.

Słuchaj, musisz do niej iść. Albo nie.

Najlepiej pójdziemy razem. Ona ma do
ciebie zaufanie.

Zawsze mówiła, że nie jesteś taki durny,
na jakiego wyglądasz. Co to znaczy, na

jakiego wyglądam? Nie w tej muzyce,
ono... O wszystkich źle mówi, a jeszcze

o tobie stosunkowo najlepszy. Człowieku,
jeśli teraz wrócisz do Teresy, to nie

masz odwrotu.

Padniesz w łapkę, tego chcesz?

Wiesz, jakby ci to powiedzieć, ono mnie
fascynuje, bracie.

Osobowością, sposobem widzenia świata,
dobrym smakiem artystycznym.

Co ty nazywasz dobrym smakiem
artystycznym? To orientalny fiuk, ździu?

Przecież to cholerny kicz.

Nie, nie, nie, nie, kochany.

U niej to jest naturalne. To nie jest
żaden kicz.

A skąd ty wiesz o tym orientalnym?

No jak to? Przecież przy tobie mówiła.

No przy tobie mówiła, że jest zakochana
Persji.

No? Przy mnie?

No widzisz? No widzisz, tak byłeś zajęty
flirtowaniem z Anną, że nawet nie

zauważyłeś Teresy. A teraz się dziwi, że
ona cię nie chce przyjąć.

No tak. No racja.

Dobra, wracamy na kort.

Dołożę ci w trzech fetach, a potem się
zobaczy.

Krzyś to oszalała.

Zaraz zapali się światło. Ktoś może
zobaczyć. No i co? I tak wszyscy

plotkują.

Plotkują. Właśnie potrzebny jest jeszcze
jakieś głupie plotki.

Nie, nie, to jest niemożliwe.

Ja jeszcze muszę coś załatwić. O tej
porze? Tak, Zabiełło prosił mnie, żebym

porozmawiał z Teresą w jego imieniu. On
ma nadzieję, że ona jeszcze do niego

wróci. Chcesz z Teresą porozmawiać?

A co w tym dziwnego? Mogę sobie wybrać,
jakie środki perswazji zastosujesz. O

Boże, jaki ty jesteś zakłamany.

Proszę? Ja zakłamany?

Ja, który walczę z zakłamaniem? No nie,
to przechodzi ludzkie pojęcie.

Zostaję obrzucony takim epitetem. Czy ty
czasem w ogóle wiesz, co ty mówisz?

Powinnaś się dobrze nad sobą zastanowić.
Najlepiej teraz.

Pojedziesz do domu, posiedzisz,
pomyślisz. A jutro pogadamy.

I nie pszatkaj tak drzwiami, dobrze?

Aniu! Czekałem.

Mama mówiła, że... że to nieprawda, że
ty chyba się konit.

Naprawdę nie rozumiem, co się stało.

Chyba jestem zmęczony.

Dziś pierwszy raz w życiu coś takiego mi
się zdarzyło.

Może jestem chory?

Inna sprawa, że trochę nieswojo się
czuję.

W końcu to mój najlepszy przyjaciel.

Zabieło prosił mnie o przysługę, a ja
nieźle mu się przysługuję.

Nie dałem mu nawet żadnej szansy. Nie
pochlepiaj sobie.

Roman i tak już nie ma u mnie żadnej
szansy. I to wcale nie z twojego powodu.

Możesz spokojnie leżeć.

Leżę, właśnie spokojnie leżę, właśnie
leżę. O niczym innym nie marzę, tylko

żeby leżeć spokojnie.

Naprawdę potrzebowałaś aż tyle czasu?
Przecież w miesiące moglibyśmy być

małżeństwem.

Wy jesteście jak dzieci, nieważne czy
duży, czy mały.

Zupełnie nie zdajecie sobie sprawy, co
to znaczy wziąć odpowiedzialność za

drugiego człowieka. Ja nie zdaję sobie
sprawy, przecież... przecież ja cię

kocham.

A ty?

Co ja?

To już nie wystarczy twoja miłość?

Jestem przy tobie, prawda?

Czy to mało?

Nie, nie mogę, nie mogę.

Ta pretensjonalna otoczka rozprasza
mnie.

Nie przejmuj się.

Ja rzadko chodzę do łódka dwa razy z tym
samym mężczyzną.

Nawet jeśli jest mężczyzną.

Ach tak, więc ja nie jestem mężczyzną,
tak?

Ja nie jestem mężczyzną. Może gdybyś mi
zagrała na flecie melodię z Akina czy

Bęży, wtedy poczułbym się mężczyzną,
tak? W końcu to ja znam się na

mechanizmach seksualnych zespołów
zachowań. Może ciebie to stymuluje, a

może ty masz jakieś fetyszystyczne
zboczenia.

Posłuchaj, ekspercie.

Powinieneś sam siebie poprosić o poradę.

Drogi panie Pasikonik, jestem
impotentem. Co robić?

Podpisane.

Pasikonik.

Wiesz, co ja sobie napisał? Wiesz, co ja
sobie napisał? Drogi panie Pasikonik,

niech pan zmieni partnerkę. Widocznie
pan jej nie kocha.

Zna pan taką piosenkę? Nie ma
namiętności bez miłości.

To co pan tu jeszcze robi?

Ma pan w domu świetną dziewczynę, a
traci pan czas.

W haremie.

... ... ...

Na rodzinie zginie, nawet jeśli mnie
zabraknie.

Nie płacz, głupia.

Ale kiedy ja płaczę ze szczęścia, ja nie
mogę się od wczoraj uspokoić. Ja cały

czas się szepię.

Czy to nie jest sens?

Tak bardzo chciałeś, żeby mi ktoś
dokopał?

Nawet w tym stanie wydaje ci się, że
tylko ty budzisz w kobietach prawdziwe

emocje. Oburza mnie to.

Właściwie powinienem być ci wdzięczny.

Wdzięczna ja na to.

Za tych kilku pacjentów?

Oświadczyłem się, Elidzie, i dostałem
przyjęcie.

Co?

O nie!

A gdzie moje 10%?

Dzień dobry.

Pomyliłeś pokoje. Zapięło leży piętro
niżej.

A nie, nie. To dla pana.

Pan... Panie... Panie wspaniały, pan...

Pan jest najmądrzejszy. Pan wie wszystko
o kobietach.

Zapisz to. Ja nie wiem, o czym on mówi,
ale ma rację.

A gdzie Anna?

Przeprasza, że nie mogła przyjść, ale ma
urwanie głowy.

Wie pan... Jutro ślub.

Jaki ślub?

Naprawdę pan ją przekonał.

Pańska kuracja jest... wspaniała.

Chcieliśmy pana poprosić na świadka, ale
w tym stanie trudno wymagać.

Jeszcze raz dziękujemy.

Dziękuję.

Dziękuję jeszcze raz za wszystko.

Dziękuję.

Dokąd? Nie będę gnij w łóżku, kiedy inni
są szczęśliwi i się kochają.

Dokąd to?

Odchodzę. Nie możesz teraz odejść.

Zdecydowałam się.

Takich decyzji nie można podejmować
pochopnie. Nie możesz mnie zostawić

samego. Znajdziesz sobie nową gosposię
do ogłoszenia.

A ja nie chcę nowej gosposi.

Ale on mnie kocha.

Kocha, to poczeka.

Miłość, jeśli jest prawdziwa, wytrzyma
każdą próbę.

Jutro ślub.

Nie możesz wyjść za mąż.

To była wojna rozsądna.

Po pierwsze, on jest za młody, a po
drugie, dlatego, że ty go nie kochasz.

Wasze małżeństwo nie miałoby żadnych
szans.

Jeśli chcesz wiedzieć, według teorii
Gauss i Leitnera... Teoria Gauss i

Leitnera odnosi się do ludów
prymitywnych.

No tak.

Więc co chcesz, żebym powiedział?

Było nam dobrze razem, prawda?

Tak, ale to nie jest prawdziwe życie.

Nie zostawiaj mnie samego.

Nie jest pan sam. Wywalczył pan sobie
Teresę.

Z czyśćby wariowała.

Przecież tam to już nie istnieje.

Boże, pan ciągle coś mu się udawać.

No więc dobrze.

Kocham cię.

Tego chciałeś, to chciałeś usłyszeć?

Może i chciałam.

Jeszcze tydzień temu.

Niech pan przyjdzie na ślub.

Zosiu, zamów w kwiaciarni duży kosz róż.

Pięćset.

Pięćset?

Pan wie, po ile są róże?

Nie wiem i nie chcę wiedzieć.

I niech się ręka boska broni, żebyś mi
pokazała rachunek.

Zamartwiłbym się podwójnie.

Wysłać czy sam pan zawiezie?

Wysłać, wysłać.

Noga moja tam nie powstanie. Ferry to by
mi pękło.

Ja myślę.

Tyle róż.

Takie majątek.

Dobrze, że dr Rut przysłała ten czek.

Co mi tam czek?

A co słychać w klinice?

W porządku.

Pani Kosidowska szpytowała. I to dwa
razy.

Profesor Hochzeit zostawił metronom.

Ambasada upominała się już przedwczoraj,
ale pan Piotruś wziął do domu.

I po co te kwiaty? I tak zwiędną.

Nie lep jakiś konkretny prezent?

Piżamkę, koszulkę nocną, bieliznę
pościelową.

Też wymyśliła.

Koszulkę pościelową.

Pięćset róż.

No więc dobrze, panowie, słucham.

Panie doktorze, bo my jesteśmy bliźniaki
dwujajowe.

Aha. I ja mam oba.

Anno, czy chcesz dobrowolnie i bez
żadnego przymusu zawrzeć związek

małżeński z Tymotą Piotrem? Czy chcesz
wytrwać w tym związku

zdrowiu, chorobie, dobrej, złej doli, aż
do końca życia?

Nie! Nie!

dziś na kolację?

Miałem dziś mówić o nowych metodach
leczenia zaburzeń seksualnych, ale ja o

tym mówić nie mogę.

Nie podwale mnie to moja uczciwość
zawodowa.

Ostatnie badania, jakie przeprowadziłem
osobiście, doprowadziły mnie do

diametralnej zmiany poglądów na terapię
seksualną.

Jedynym, niezawodnym.

Lekarstwem wszelkich zaburzeń jest
miłość.

Nie przeszkadzaj, no!

Rozumiecie? Miłość.

Kochający i wyrozumiały partner, a nie
fizyczne ćwiczenia zwane życiem

seksualnym człowieka. Ty mnie kochasz!

Nie kocham cię!

Nie kochasz mnie!

Spadaj! Kochajcie się.

A dopiero potem... zacznijcie się
kochać.

Słyszałem, że nie ma miłości bez
miłości!

Ale dlaczego ty go właściwie nie
słuchasz? Skąd wiesz, co to jest za

facet? To jest bardzo mądry facet!

Rozumiesz?

Zaraz, zaraz.

Chwileczkę. Chwileczkę, nie tak
impulsywnie.

Uspokój się!

Proszę pani, proszę pani!

Tak, do pani mówię.

Do mnie?

Tak.

Przecież ja nie twierdzę, że zawsze mam
rację.

W kieszeniach spodni

noszę jazz.

Co krok potykam się o rytm.

Więc jeśli ci pozwala czas, niech nas

zastanie razem świt.

Saksofon, trąbka, bęben, bas.

Kapeli serca mego składz.

Nad głową niebo pełne gwiazd.

Jazzu moralny we mnie łaz.

Nie szukaj prawdy, gdzie jej brak To nie
ta knajpa,

nie ten bar To tylko trąbka z wodzita

Pijany blues dla pięciu par

I wszystkie

saksofony świata

I ten, co dla nas żewniołka.

I gość, co pije długie lata.

Bo coś mu każe pić do dna, do dna, do
dna.

Patrzę z tobą jak do noc.

I chociaż dżest przeszkadza iść.

Po każdej nocy będzie świt.

Więc czemu serce łamie rytm?

Czy miłość z tego wyjdzie nam?

Czy serca zgodnie będą bić?

Pomyślę o tym, gdy już sam.

Ze swoim jazzem będę już.