Original subtitles

Ik moet steeds aan je denken.

Je kwam laat thuis vanwege dat overleg. - Ja.

Zo te horen is dat er niet geweest. - Ester, alsjeblieft.

Britt Gahn wordt wethouder Sociale Zaken.

Ze wil mij als secretaresse. - Wanneer begin je?

We willen aan u en uw man een idee voor een tv-programma voorleggen.

Mijn man? - Zou u daar belangstelling voor hebben?

Hoe zeg je 'Je hebt mooie ogen'? - 'Hai gli occhi belli.'

Het is die begeerte waar ik maar niet van afkom. Ik probeer het.

Ik probeer het te weerstaan. Maar het lukt me niet.

We zoeken een dokter.

Er zijn manieren. Het is te genezen, Gustaf.

Als we nu eens alles achter ons lieten. Dan gaan we naar Parijs.

'Mon chéri.'

Waar was je gisteren? - Dat weet je toch.

Nee, dat weet ik niet.

'Zonder jou had ik het nooit overleefd. Bisous. Suzanne.'

Ik heb Suzanne gesproken, ja.

Ik ben naar de presentatie van haar boek geweest.

Na afloop hebben we gepraat en gaf ze me dat mee.

En vaker heb je haar niet gezien?

Daarna nog één keer.

Waarom heb je dat niet verteld?

Omdat ik wist hoe je zou reageren. - Hoe dan?

Overdreven.

Jij spreekt achter mijn rug om af met een ex-verloofde.

Ik heb alle reden om te reageren.

Goed, ik had het moeten zeggen, maar ze is een oude bekende...

en dan kun je best afspreken.

Maar dat is nu afgelopen.

Dat bepaal jij niet.

Zij heeft je leven jaren verziekt. Je was nog somber toen je mij leerde kennen.

Geef me dat boek. - Nee.

Ik wil niet dat je haar nog ziet.

Dat is me duidelijk. Geef me nu dat boek.

Zeg het dan.

Hier met dat boek. - Zeg het dan.

Zeg het dan. Zeg het.

Waarom schreeuwen jullie? - Dag, lieverd.

We schreeuwen niet, hoor.

Klonk het zo? We maakten gewoon grapjes.

Zullen we boven gaan spelen? - Ja.

Wie er het eerst is.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 17 DE 10.000 KRONEN-VRAAG

Weet u...

ik krijg opwellingen, aanvechtingen...

waarin ik me niet herken, maar die me gaan beheersen.

Hoort u stemmen? - Nee, dat is het niet.

Het gaat erom dat ik mannen begeer.

Hebt u ooit aan die begeerte toegegeven?

Ja. - En wat voelt u daarbij?

Ik voel me schuldig en beschaamd...

tegenover mijn vrouw, die met een perverse echtgenoot zit.

Ik weet dat Gustaf niet zo is.

Bestaat er iets als schizofrenie, waarbij je meerdere persoonlijkheden hebt?

Ja, maar dat is iets heel anders. Dat strookt niet met wat u vertelt.

Wat voor hulp kan mijn man krijgen? - Gesprekstherapie zou kunnen.

Verder kan medicatie effect hebben. Dat vergt wel langdurig gebruik.

Ik heb nu hulp nodig. Ik kan het niet langer verdragen.

Voelt u zich erg neerslachtig?

Heel erg.

Zou u spreken van zelfmoordneigingen?

Op de moeilijkste momenten wel, ja.

Dan is elektroconvulsietherapie een optie.

Elektroconvulsie? - Beter bekend als elektroshocks.

Dat is veel te riskant. - Het helpt kennelijk bij zware depressies.

De broer van Alicia Karlund heeft schokken gehad. Die is nu opgenomen.

Hij kan niet zelf eten, amper lopen. - Dan was hij er vast al slecht aan toe.

Ja, maar volgens Alicia is hij nog maar een schim van zichzelf.

Stel je voor dat jij nooit meer de oude wordt.

Moet ons kind opgroeien zonder jouw ware ik te kennen?

We moeten eerst therapie proberen. En medicatie.

Dit zijn de cijfers van Bella Italia. Helaas hebben we verlies gedraaid.

Maar hoezo? Het was uitverkocht.

De opening, ja. De rest van de week was minder.

Het leek me drukker dan ooit. - Te veel kosten gemaakt dus.

Duurdere ingrediënten en meer derving.

Je voert restanten van Bella Italia als derving op?

Het valt buiten het reguliere menu.

We gebruiken ze.

In een nieuw pasta gerecht en ook voor klassieke schotels.

Dat is dan gewijzigd. Het feit blijft.

Had Calle ernaar gevraagd voordat jullie dit opstelden.

Hij doet het zo voorkomen. - Het is de waarheid.

Probeer je ons zwart te maken? - Nee. Er is ook geen verslag voor nodig.

Zij liet een verslaafde artiest optreden.

Ze doelt op Borchert. En die gebruikt niet meer.

Ik hoor wat anders. - Luister...

De gasten waren weg van Bella Italia. De pers bezorgde ons gratis reclame...

en het zint me niks dat jullie het willen presenteren als een mislukking.

Ik noem het geen mis...

Nina belooft kosten te sparen en... - We doen het als volgt:

Nina gaat de club runnen zoals haar goeddunkt.

Oscarshof concurreert niet meer, want jullie gaan het roer omgooien.

Is dat duidelijk?

Waarom zei je niks? - Dat had weinig zin.

Nina beticht me van manipulatie. Jij had wel iets mogen zeggen.

Ja. Maar je had inderdaad Calle kunnen aanschieten.

Had het gezegd toen je het vanmorgen onder ogen kreeg.

Je hebt het niet gelezen.

Niet heel precies, nee. - Ik sta versteld van jou.

En jij vindt het best dat wij het roer moeten omgooien?

Wat mankeert je? - We hebben het er vanavond over.

Ha, één huis: 2500 kroon.

Christina, jij bent.

Norrmalmstorg. De allerduurste. - Ga je die kopen?

Wat kost die? - 8000. Ach, dat heb je gewoon liggen.

Alsjeblieft.

Ik mag de boel nu runnen zoals ik wil. - Mooi zo.

Komt door Bella Italia, denk ik.

Speel jij vals?

Kom op, zeg.

Waarom ben je niet op je werk? - Ik heb de lunch gedaan.

En ik heb voor vanavond vrij genomen voor jou.

Kunnen we niet naar 'Niets of dubbel' kijken?

Wij hebben geen televisie. - Waarom niet?

Wij kijken gewoon geen televisie.

Nu kan ik 'Niets of dubbel' niet zien.

Ik weet waar we het kunnen zien.

Ik heb die baan aangenomen. - O. Ga je dan meer verdienen?

Daar hebben we het niet over gehad. - Het zou wel moeten.

O ja?

Ik zal het tegen Britt Gahn zeggen.

Krijg ik dan een nieuwe fiets?

Ik werd op de opening aangeschoten door een producent van de omroep.

Hij had plannen met ons. - Voor de radio?

Nee. Televisie.

Een kookprogramma, denk ik. Hij komt deze week langs.

Ik weet niet of ik wel op de buis wil. - Toe.

Toe. - Ja, toe. Toe.

We zien wel.

Gezien het wedstrijdelement zat sportverslaggever Hyland in de jury.

Wat een belangstelling.

Geef mij je paraplu maar.

De actie moet ongelukken met kinderen thuis via voorlichting voorkomen.

Hé, Margareta. - Hallo.

Zo tref je elkaar tegenwoordig.

Christina wilde het zien en wij hebben geen televisie.

En voor wie ben jij? - Ulf Hannerz.

Zo, die jongen die alles van vissen weet?

Alleen aquariumvissen, mam. - Het begint.

Kun je het goed zien?

NIETS OF DUBBEL

PRESENTATIE: NILS ERIK BÆHRENDTZ

Wat zou jij met 10.000 kroon doen?

Een televisie kopen misschien.

En voor het laatst stel ik Ann-Marie voor...

onze gastvrouw hier, en onze eenmansjury Mats Rehnberg.

Gustaf.

Ik heb je al dagen gemist. - Ik zat thuis, met een griepje.

Gaat het weer? - Ja, dank je.

Bella Italia was een doorslaand succes.

En die Angelo, die zich in een week tot een volleerd ober ontpopt. Fantastisch.

En ik was nog wel een beetje... niet zo erg, maar toch wat sceptisch.

Weet je, ik dacht... - Hou je kop.

Hou toch eens je kop.

Driemaal O.P.-aquavit.

Je hoeft niet staan wachten.

Pardon.

Ik doe het wel. Ga maar. - Het spijt me.

Ik help graag... - Ben je doof? Je kunt gaan.

Ruim jij het verder op, wil je?

Hoeveel weet Ester?

Niet alles.

Misschien maar goed ook. Ik vertrek binnenkort.

Mag ik mee?

Niet voorgoed, maar één, twee weken misschien.

Wil je bij haar weg?

Ik weet het niet.

Ik denk het.

Denk je...

dat wij het samen aankunnen dat jij je gezin achterlaat?

Bedenk wat wij samen al doorstaan hebben.

Wat we elkaar hebben aangedaan. - Wat ik jou heb aangedaan, ja.

En toch zitten we nu hier.

Dat wil toch iets zeggen.

Laat me meegaan naar Parijs, dan proberen we het uit.

Toch?

Laat me meegaan.

Neem me mee naar Parijs. - Goed dan. Mee naar Parijs.

Je ziet telkens een chef-kok een klassiek gerecht bereiden.

Tongfilet Walewska bijvoorbeeld.

Het programma duurt hoelang? - Een halfuur.

Kan niet.

Tong Walewska moet meermaals in de oven. Dan gebeurt er niks.

We zorgen voor verschillende stadia van dat gerecht.

U zet het in de oven en haalt even later de kant-en-klare versie tevoorschijn.

Met al die versies wordt het erg duur. - De ingrediënten zijn de kosten niet.

Er komt kreeft bij. - Geen probleem.

En ik kan al die lui hier niet hebben. - Mag ik even?

Het is al zo krap en dan al die uren. - We gaan uw keuken niet gebruiken.

We richten in de studio een keuken in.

En je krijgt er vrij voor. Peter zal inzien wat voor goede reclame het is.

Ik moet erover nadenken. Ik moet verder.

Ik praat wel met hem. Komt goed. - Ik vertrouw op u.

Treft dat even. Dit is Styrbjörn Hansen, van de omroep.

Helga Löwander. - Mevrouw, wat een geweldig restaurant.

Dank u.

Tot gauw. - Zeker.

De omroep wil een kookprogramma maken met Calle, op de tv.

Dan moeten we dus zo'n toestel kopen.

O nee. Ik vind het zulke lelijke dingen. En waar laat ik het?

Mam, jij woont alleen, op 250 vierkante meter. Zo'n toestel kun jij echt wel kwijt.

Waarom?

Ik vind het hier niet fijn. - Niet fijn.

Nee. - Angelo, dat geloof ik gewoon niet.

Het is zo.

Ik heb tal van obers zien komen en gaan.

En jij hebt een bijna unieke aanleg voor dit beroep.

Jij moet toch ook voelen dat jij dat in je hebt?

Toch wil ik stoppen. - Maar beste jongen...

Dat is alsof Mozart had gezegd: 'Ik stop met componeren.'

'Ik ben het beu om allemaal meesterwerken te scheppen.'

Ik ga weer afwassen. - Zulke kletspraat wil ik niet horen.

Laat me wat anders doen. - Maar waarom?

Noem een reden. Is er iets gebeurd? Commentaar van een gast?

Nee. Het is gewoon niks voor mij.

Weet jij of er iemand hier iets tegen Angelo gezegd heeft?

Nee. - Hij wil stoppen als ober.

Maar dat is toch absurd. Hij is er zo goed in.

Misschien bevalt het niet.

Als je iets goed kunt, heb je er doorgaans ook plezier in, toch?

Hij mag het toch zelf bepalen, als volwassen vent?

Ik heb hem in elk geval kunnen overhalen de week af te maken.

Ethel...

Ik heb die betrekking als secretaresse aangenomen.

Gefeliciteerd.

Secretaresse bij een wethouder.

Secretaresse bij een wethouder?

Ja.

Ja, dus hierbij zeg ik ook op. - Juist.

'Juist'? Meer heb je niet te zeggen tegen Maggan, die hier...

Hoelang werk je hier nu? - Dertien jaar.

Waar denk je aan? - 'Gefeliciteerd', bijvoorbeeld.

Wanneer begin je? - Zo gauw mogelijk.

Jij bent blij, Ethel. Jij schiet er geen personeel bij in.

Geen groter vermaak dan leedvermaak.

Misschien moet je ook eens aan een ander denken.

Doe eens een poging.

Wat zouden we ook alweer nemen? Een entree?

Altijd weer lastig.

Of zullen we eentje delen?

Goedenavond. - Goedenavond, collega.

Zo zien wij je mogelijk voor het laatst. - Dat is aan u. Ik heb al opgezegd.

Maar een week zit ik hier nog wel.

Hoe voelt het? Je hebt toch geen spijt? - Nee. Maar ik vind het wel spannend.

Ik werk hier al zo lang. Het zal een hele verandering zijn.

Britt is er helemaal verguld mee.

Je kunt zondag op kantoor wel een kijkje komen nemen.

Ik zit er dan alleen en kan je dan in alle rust wegwijs maken.

Graag. Als u toch gaat.

Afgesproken.

Maar dat voortdurende geknik moet je afleren, hoor.

En hebt u een keuze kunnen maken?

Hallo. - Dag.

Wat ben je aan het doen? - Wat rekeningen doornemen.

Ik had gedacht samen naar huis te lopen.

Nee, dit moet af.

Ik heb nog eens aan Oscarshof gedacht.

We moeten ons er niet zomaar bij neerleggen, vind ik.

We hebben er veel ingestopt om het vorm te geven.

Nu moeten we bands afzeggen, mensen ontslaan. Zonde.

Ik vind dat we opnieuw met Helga om tafel moeten. Alleen wij drieën.

Dan beseft ze wel hoe dom het is.

Dat heeft geen zin, Ester. - Jawel.

Ja?

Excuus dat ik stoor, meneer, maar er is iemand die naar u vraagt.

Wie dan? - Åke Hörnberg.

TREINBILJET MET 2E-KLAS-ZITPLAATS STOCKHOLM - PARIJS

Wat moet dit voorstellen?

Excuseer.

Wat is dit? - Ester...

Vuile laffe hond die je bent. Een beetje stiekem de benen nemen.

Mij een rotzorg wie het allemaal horen.

Rustig. Niet hier. - Iedereen mag weten...

wat voor rotzak jij bent. Donder op met je kaartjes en smeer 'm maar.

Ik ben rustig.

Weten jullie wat hij van plan is? Mij in de steek laten, en de kinderen.

Laat me los.

Rustig nu. - Ik ben al rustig.

Je wilt bij me weg?

We hebben het er thuis wel over. - Nee.

Jawel. - Nee, nu. Wil je bij me weg?

We doen dit later. - Nee.

Wil je bij... - Ja, ik wil bij je weg. Klaar.

Kunnen we nu alsjeblieft naar huis?

Nee, ik wil het niet.

Dit kun je niet doen.

Dan hou ik de kinderen. - Niks ervan.

Jawel. - Nee.

Kun je niet doen. Ik hou de kinderen. - Ga naar huis.

Ga nu. - Nee.

Laat me los en ga weg.

Ik hou de kinderen en bespaar ze die gestoorde familie van je.

Ga nu, alsjeblieft.

Horen jullie wat hij zegt? - Wegwezen nu.

Ja, ik ga maar eens.

Hoe gaat het feitelijk in z'n werk?

U wordt hier opgenomen, komt in bed te liggen en krijgt een kalmerende injectie.

We brengen elektroden op de slapen aan...

en u krijgt mondbescherming om tong- en gebitsbeschadiging te voorkomen.

Hoezo?

De stroom wekt een epileptische aanval op die in sterkte kan variëren.

Na afloop rust u uit tot de volgende dag en gaat weer naar huis.

Zijn er bijwerkingen te verwachten?

Een zeker geheugenverlies omtrent de behandeling zelf.

Hoofdpijn. Maar dat gaat snel over.

Je hoort weleens van mensen die blijvende schade oplopen.

Het is vroeger weleens misgegaan, maar dat is lang geleden.

Weet u of het werkt tegen dit soort... perversie.

Ik heb eerlijk gezegd nog nooit enkel homofilie met elektroshocks behandeld.

Maar uw stoornis is nauw verbonden met depressie, a-socialiteit...

buitensporige seksuele aandrang et cetera.

Dus dat het effect kan hebben is zeer waarschijnlijk.

Wanneer kan ik me melden?

Dag. Kon je het makkelijk vinden? - Ja.

Mooi. Kom maar.

Bij aanvang kun je kantoorspullen halen. Wat je later nodig hebt, bestel je gewoon.

Vraag wel ruim van tevoren aan. Ze kunnen vreselijk traag zijn.

Dit is jouw kantoor.

Wat vind je ervan? - Ziet er goed uit.

Hier druk je stencils af. Kun je ermee omgaan?

Nee, wij hebben bij de vakbond een eenvoudiger type.

Als je voor een vergadering snel iets nodig hebt, is het handig te weten hoe.

Dank u. - Alsjeblieft. Nu moet het daarin.

Eerst de kap omklappen. Dan die pal omzetten, omlaag.

Dan het vel papier erop. - Zo.

Dan de pal terugzetten.

Kap omlaag.

En draaien maar.

Handig, hè? - Heel handig.

Je eerste stuk als secretaresse. - Ik ben feitelijk nog niet begonnen.

En hier zit ik.

Mooi. Je kunt wel zien wie de baas is.

En dat is...? - Dat bent u.

Nee 'jij'. Hier zeggen we jij en jou.

O jee. - Ho, niet bewegen.

Je kunt hier niet met blauwe vingers lopen.

Alsof je een tik met een liniaal hebt gehad.

Deel jij dat soort tikken uit?

Niet dat het de gewoonte is, maar... - Hoe vaak dan? Eens per week...?

Weet je hoe het je voorganger verging? - Nee.

Mooi zo.

Geen idee wat voor baas je bent. Misschien wel een verschrikking.

Nee.

Ik ben geen verschrikking.

Hallo?

Dag, Arne.

Ik leid Margareta rond. Ze komt hier werken.

Welkom dan. - O, ik heb inktvingers.

Overgehouden aan de stencilmachine.

Dat krijg je niet zomaar weg. - O nee?

Het was leuk laatst. - Ja. Heel leuk.

Lekker eten en... - Leuke mensen.

Precies. Svante had heerlijk eten. - Ja, een meesterkok. Geweldig.

Gustaf.

Schandalig. Peter en Ester...

Stil. Kom mee.

Ester heeft een treinbiljet naar Peter gegooid.

Een wat? - Een treinbiljet in Peter z'n gezicht.

En moet Peter naar Parijs? - Waar heb je het over?

Hij gaat bij haar weg. Hij... - Stil. Rustig.

Ik praat wel met Peter, dan horen we wel van hoe en wat.

Ik ben komende week donderdag en vrijdag weg.

Zorg voor vervanging. - Nu?

Donderdag en vrijdag, Bellan. En kalmeer een beetje.

Dag, Angelo. - Dag.

Excuses nog voor mijn gedrag laatst in de bar. Ik was mezelf niet.

Is goed.

En toen op de binnenplaats... - U hoeft u...

Jawel. Ik zal je zeggen: het kwam door de drank.

Ik ga ervoor in behandeling, dus het zal niet meer gebeuren.

Roos zegt dat je wilt stoppen als ober.

Ja. - Je doet het heel goed.

Je bent precies, ad rem, goed met gasten.

Het zou jammer zijn als je ermee stopte.

Zet die stoel even opzij. Die stoel aan de kant.

Kan het niet op de vensterbank?

Nee, dat past niet, hoor.

Probeer eens hier.

Ik vind het zo'n monsterlijk ding.

Een doek voor het scherm? - Ik wil het uit het zicht hebben.

Waarom zo'n groot scherm? Dat snap ik niet.

Misschien een vaas met bloemen erop.

Dat scheelt al. Dank je, Inger.

Mam, ik ga een paar weken het land uit.

Een paar weken? Waarnaartoe?

Naar het zuiden.

Ester en ik moeten even een tijdje uit elkaar.

Ik heb gehoord van jullie knallende ruzie, ja.

En ik dacht nog wel dat jullie voor elkaar geschapen waren.

Misschien heb je dat graag zo willen zien.

En wie gaat voor jou waarnemen?

Kun je?

Ja. Maar ik kijk er wel van op.

Ik had eerder het idee dat jullie me liever kwijt waren.

Wat ga je doen?

Ik ga naar Parijs. Met Suzanne.

Suzanne Goldstein? - Ja, we gaan weer met elkaar om.

Verlaat je Ester voor Suzanne? - Dat is allemaal nog ongewis.

Ik had het nooit gedacht, maar ik heb met Ester te doen.

Suzanne is nu eenmaal mijn grote liefde.

Dat weet ik.

Maar samen ben je niet per se gelukkiger.

Ik moet dit gewoon doen.

Hierlangs. Hallo.

NIET BETREDEN ALS HET LICHT BRANDT

Hier is het. Dit is... - Per Sjöstedt, hoofd programmering.

Carl Svensson. - Nina Löwander.

Hansen heeft een smak geld aan deze set uitgegeven.

Dan zie je graag even wat je ervoor terugkrijgt.

Juist. Zullen we een kijkje nemen?

Dit is nog op proef, toch? - Ja, we starten volgende week.

U staat ongeveer hier en richt u op die camera.

Sterke lampen. - Een beetje of je op het toneel staat.

Alleen zitten er in het hele land duizenden mensen te kijken.

Zeg, Astrid... - Ja?

Ik moet volgende week een paar dagen weg, donderdag en vrijdag.

Het is voor de zaak.

Ik moet ideeën gaan opdoen in Malmö en Kopenhagen.

Wees gerust, ik ga niet de bloemetjes buiten zetten.

Dat is het niet. Je voelt je alleen al weken niet best.

Kun je dat echt wel aan? - Astrid, het gaat goed met me.

En actie.

Vandaag gaan we 'zeemansbief' klaarmaken.

Sorry, kan het opnieuw? - Cut.

Ik blokkeer gewoon. - Niet erg. Rustig maar.

Probeer wel recht in de camera te kijken als u niet bezig bent.

En, opname.

Vandaag gaan we 'zeemansbief' klaarmaken.

Een klassieke stoofpot.

En wat je daarvoor nodig hebt zijn runderlappen, uien...

aardappelen en kruiden. En dat hebben we hier staan.

En we beginnen met aardappelen snijden.

Goed, bedankt. We kunnen verder.

Wat? - We kunnen verder.

Waarmee? - Met 'zeemansbief' klaarmaken.

Sorry, kunnen we... - Cut.

Ik verpruts het, hè? - Nee...

Je moet je alleen wat meer ontspannen.

Ik zal iemand anders zoeken. - Jammer. Hij ziet er goed uit.

Ik had op hem gerekend.

Laat maar weten als je een nieuwe kandidaat hebt.

Als je nu eens doet of je tegen mij praat. - Tegen jou?

Wij staan thuis in de keuken en met koken ben ik hopeloos.

Ik zie het voor me. - Kan ik me indenken.

Kun je ook met 'zeemansbief' aankomen in een chique context?

Vind ik wel. - Dus niet per se een chique zeeman?

Een stuurman of kapitein misschien?

Goeie hutspot wordt in een paleis net zo goed gewaardeerd als op zee.

Ziet u, meneer, mijn man is namelijk niet alleen chef-kok, maar ook...

Nilsson van het Continental is een idee. - Daar staat de oplossing.

Denk om je vingers. - Die twee samen moet je hebben.

Je hebt je vingers nog hard nodig. - Iets in gedachten?

Wie weet, en niet bepaald aardappels.

Sorry, we stonden een beetje te dollen.

Moet ik...? - Wij hebben genoeg gezien.

Hallo. - Hallo.

Ik had je niet meer thuis verwacht. - Ik kom alleen wat kleren halen.

We kunnen het er toch over hebben?

Sorry. - Hoef jij niet te zeggen.

Ik heb me gisteren vreselijk gedragen.

Ik...

Ik heb me verachtelijk gedragen.

Sorry.

Ik had het willen vertellen van Parijs...

als ik de kaartjes had, maar je was me voor.

Je mag niet bij me weg. - Ester...

Nee.

Ik kan niet zonder je.

Wij komen hier uit. We kunnen...

Ester, alsjeblieft.

Het is jij en ik.

Ik kan veranderen, een betere echtgenote worden.

Ik weet dat ik eigenzinnig kan zijn.

Ik weet dat ik eigenzinnig kan zijn en rancuneus.

Het is jij en ik.

Niet doen. - Het is jij en ik.

Nee.

Sorry.

Goeiemorgen.

Ik moet gaan.

Nee. - Ja. Maar ik kom vanavond terug.

En dan gaan we samen naar het station.

Klinkt dat goed?

Goeiemorgen.

1-0 voor mij. - Zo laat al. Ik moet gaan.

Nee, hier blijven.

'Ma chérie.'

Met Löwander.

Hallo, met mij. - Hé, ben je er nu al?

Nee, ik ben in Alvesta. De trein staat stil.

Een storing? Gaat het lang duren?

Weet ik niet.

Wat zijn je plannen vandaag?

Ik zie Caroline zo bij het Rode Kruis: de najaarsbazar voorbereiden.

Is er iets, Gustaf?

Voel je je niet goed?

Ik weet niet...

Vertel, lieverd.

Ik wilde alleen even je stem horen.

Je weet dat ik van je hou, hè?

Waar zit je? - Ik...

Kom naar huis. Het gaat niet goed met je.

Ik spreek je nog. Ik moet nu gaan.

Gustaf?

Roos, weet jij waar Gustaf is?

Hij is twee dagen weg. Wist u dat niet? - Jawel, maar waar is hij naartoe?

Hij is op zakenreis, maar dat was...

Kantoor dokter Von Essen.

Dag, is de heer Löwander daar misschien?

En u bent...? - Zijn vrouw, Astrid Löwander.

Moment.

Meneer Löwander, een kalmeringsmiddel.

Dhr. Löwander wordt vandaag behandeld, ja.

Wat voor behandeling is dat?

Daar kan ik niet op ingaan. - U moet die behandeling staken.

Dat doen wij niet vanwege een telefoongesprek.

Geeft u mij Von Essen.

Meneer Löwander.

Hoe voelt u zich? - Goed.

Wilt u op bed gaan liggen?

Hebt u even, dokter?

Nu? - Het is belangrijk.

Dat moet maar even wachten. - Jawel, dokter.

De dokter is bezig. Kan ik iets doorgeven, mevrouw...?

Gustaf.

Gustaf.

Gustaf.

Wat hebt u hem gegeven? - Alleen iets kalmerends.

Mijn god. Nee, blijf van me af.

Mevrouw, u onthoudt hem een effectieve behandeling.

Ik ken Gustaf beter dan u. Ik wil mijn man hebben zoals hij is.

Zoals u wilt.

Gustaf, lieverd.

Zeven, zes, vijf, vier...

Welkom bij 'Mijn man is chef-kok'.

Daar heb je ze. - Keukengeheimen van Carl Svensson...

chef-kok bij een Stockholms toprestaurant. Welkom Carl.

Dank je.

Carl is ook mijn man. Gelukkig maar, gezien de titel van dit programma.

Ja, stel je voor. - Wat doen ze het leuk.

Wat wordt het vandaag, chef?

Nu met de zomer zet ik graag gepocheerde zalm op tafel.

Gepocheerde zalm. Goed idee.

Dan wilde ik om te beginnen laten zien hoe je zalm fileert.

Nina lust geen zalm.

Of je koopt het gefileerd.

Dat hoeft niet als je bedenkt dat je het makkelijk zelf kunt.

Dan koop je ze toch niet gefileerd? - Nee, het zou niet bij me opkomen.

Zeg, jij hebt nog nooit vis gefileerd.

Eerst snijden we de kop eraf.

Denk om je vingers, schat. Die heb je nog hard nodig.

Het is of ze zich dommer voordoet dan ze is.

Waarom is ze niet gewoon zichzelf?

Dank u.

Een fijne avond nog.

We gaan zo sluiten. - Hartelijk dank.

Die leken me content.

Ze hebben me...

vijf kroon en veertig öre fooi gegeven.

Spijt dat je bent blijven oberen? - Nee.

Roos...

Ik ga naar huis. Dit was mijn laatste avond, dus...

O, werkelijk? Tja...

Ik wilde je bedanken voor al die jaren samen in de bediening.

Jij bedankt.

Jij hebt me alles geleerd wat een serveerster moet weten.

En je was een goede, fatsoenlijke chef.

Voor je vertrekt, we komen nog tafelkleden tekort.

Als jij boven nog een stapel kunt halen, liggen ze er vast.

Goed. - Dank je.

Dacht jij dat je zomaar naar huis kon? - Maar...

Hoe hebben jullie dit geheim gehouden? - Dankzij Roos, dat moet gezegd.

Jij, stiekemerd.

Margareta, als herinnering aan ons gemeenschappelijk verleden...

wil ik je dit overhandigen.

Dit is een pamflet dat Margareta hier in 1946 uitdeelde...

om al het personeel lid te maken van de vakbond.

Ja, al goed.

En ik wil nog zeggen dat we er dankzij jouw inzet...

als restaurant nog beter op zijn geworden.

Onze hartelijke dank. - Dank u wel.

Op Margareta. - Margareta.

Wanneer begin je daar? - Volgende week donderdag.

Je komt nog weleens eten, toch? - Ach...

Dat klinkt niet erg overtuigend.

Deugt het eten hier niet meer? - Kom, zeg. Je weet wel beter.

Je wordt niet graag bediend door oud-collega's.

Dat geeft toch niks.

Stel Bellan bedient me. Voelen we ons beiden opgelaten.

Jij zorgt maar dat je nog langskomt. Ik zal je missen.

Ik wilde niet...

Maar Ethel...

Ik zal jou ook missen.

Tegen wie moet ik nu aanpraten?

Ik zal af en toe langskomen voor een roddelpraatje met jou.

Beloofd? - Ja.

En zielig ben je niet, want verder heb je iedereen nog.

Maar jij bent bijzonder.

Wat vind je, moeten we het personeel inlichten nu iedereen er is?

Nee, dit is Margareta's avond. Roep ze morgen maar bijeen om het te vertellen.

Tot ziens. - Dag.

Kan ik je bereiken als er iets is?

Ik bel vanuit Parijs. Maar jullie kunnen het makkelijk aan.

'Voor pappa van Anitha.'

Deze is voor papa.

Deze roze.