Original subtitles

Waarom kan ik geen drank afhalen? - Nieuwe tijden, nieuwe regels.

Hier, een lijst met Italiaanse ingrediënten. Kun jij daar aan komen?

Britt Gahn, wethouder Sociale Zaken, heeft me gevraagd als secretaresse.

Werken op het stadhuis? - Ik heb nog niet toegezegd.

Ik had net een heel leuk gesprek met Todde Wallenstam.

Moet Calle nog een boek schrijven? - Nee, hij heeft een nieuwe auteur:

Suzanne Goldstein. Die is terug in Stockholm.

In de bediening ben je onzichtbaar. Heb je dan niets geleerd?

Ik zal niet meer met gasten praten. - En kleed je eens fatsoenlijk aan, man.

Zie ik je nog eens? - Dat lijkt me voor ons beiden niet slim.

Nee.

Verdwijnt er soms drank uit de bar? - O nee, geen druppel.

Jammer dat je me niet gelooft, ma. Excuseer, ik heb nog meer te doen.

Meteen naar de keuken ermee.

Goeiemorgen.

Heb je even? - Jazeker.

Ik heb een idee: Een Italiaanse week.

Je trekt er aandacht mee en goede publiciteit in de pers.

Die hebben we net gehad voor de nieuwe bar.

Publiciteit heb je nooit genoeg. En wij leren nieuwe gerechten bereiden.

Nieuwe ingrediënten, nieuwe smaken. Hoeft niet duur te zijn.

Niet nu, Calle. Ik wil me concentreren op het Hof. Goed?

Een goede week. De club draait beter sinds er weer jazz gespeeld wordt.

Maar met minder en ouder publiek.

Dus geven die meer uit, wat Peter en ik al zeiden.

Jullie weten hoe ik erover denk. Het is niet toekomstgericht.

Ja Nina, we weten hoe jij erover denkt.

Wat vond je van die Italiaanse week? - Heb ik afgewezen.

Waarom? - Het Hof eist nu al mijn tijd op.

Een Italiaanse week?

Een idee van Calle en mij met Italië als thema.

Hij gaat Italiaans koken, de club springt in met Italiaanse muziek en zo.

Lijkt me een prima idee. - Een heel kostbaar idee.

En ik heb dus geen tijd. - En we hebben net die opening gehad.

Jullie gaan nooit op Calle's ideeën in. Straks stapt hij nog op.

Lijkt me stug. Maar in dat geval zijn er zat die hier chef-kok willen worden.

Ik vind het een heel goed idee, zo'n Italiaanse week.

Wees blij met een chef-kok die nieuwe dingen aandraagt. Dat deed Backe ook.

Hij mocht z'n gang gaan en al die uit- gaven bezorgden ons een toprestaurant.

Calle en jij zijn verantwoordelijk. - Graag.

En hou de kosten laag. - Natuurlijk.

Goed dan.

Ma staat achter die Italiaanse week. - Ze gaat tegen Peter in?

Nu is het aan ons er een succes van te maken.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 16 BELLA ITALIA

Had iemand me elf jaar terug gevraagd hoe m'n leven er in 1957 zou uitzien...

dan had ik gegarandeerd gezegd dat ik getrouwd was met Suzanne...

en dat we drie, vier kinderen hadden.

Ik was toen niet aan jou toe. Nu is me dat duidelijk.

Ik was toen nog steeds ziek. - En toen dook Philippe op.

Dat had ik aangekund als ik gezond was geweest.

Maar ik had voortdurend het gevoel dat ik normaal moest proberen te doen...

omdat je anders bij me weg zou gaan. - Daar was je bang voor?

Nou en of.

Ik adoreerde je, Peter.

Jij was de liefste en knapste man die ik ooit had ontmoet.

Ik wist niet dat zulke mannen bestonden.

Het viel niet echt mee eraan te voldoen.

Hoezo?

Je had zo'n hoge dunk van me. Ik wilde je niet teleurstellen.

Ik was zelf ook bang.

En nu?

Nee, nu niet.

En nu dan?

Angelo heeft een motto bedacht.

'Bella Italia'. Mooi, heerlijk Italië.

De voorgerechten bestaan uit dungesneden, koude specialiteiten:

Worst, ham, kazen. Vergde ook een nieuwe snijmachine. Ethel.

En als hoofdgerecht pasta, met verschillende sauzen...

en een soort dunne pastei uit Napels. Angelo...?

Dit gerecht heet een...

Pizza.

Een pizza ham en champignons en een met verse tomaatjes.

Een dunne pastei als hoofdgerecht?

Ja, of als voorgerecht misschien.

Je moet dus nieuwe ingrediënten bestellen voor die pasteien.

Dat is de bedoeling.

En je houdt greep op de kosten? - Moet dat nu?

Je maakt ze voor weinig en ik heb een Italiaanse leverancier.

Leveren ze op tijd? De hoeveelheden? - Ze zijn betrouwbaar. Komt goed.

Ik kan ook Backe vragen. Die kent alle grote leveranciers in de wijde omtrek.

Kom nou, mam. Backe...

Als het nou een Duitse week was... - Sorry, ik wou alleen van dienst zijn.

Als ik even mag: misschien is het een idee om Angelo te laten serveren.

Dat zou het plaatje helemaal af maken: een Italiaanse kelner.

Wat vind jij, Roos? - Ik zie kansen, maar ook grote risico's.

Onze gasten verwachten eersteklas bediening...

dus dat zou nog grondige training vergen.

Daar zorg ik voor.

Misschien moeten we Angelo vragen of hij wel wil bedienen.

Jawel, als het mag.

Nog meer?

Si.

We nemen Italiaanse wijnen. - Die heb ik in wit en rood.

Goed. Dank je.

Calle...

Ik wil overleg met mij voor je nieuwe leveranciers aantrekt.

Goed. - En hoe wil je er nu toch op verdienen?

Kalfsfilet, Italiaanse ham en kazen.

Een Italiaanse week kan moeilijk zonder. En wat ik zei: het meeste is niet duur.

Ik wil vooraf horen wat er wordt ingekocht.

Verder nog iets? - Nee.

Sukkel.

Voor u allebei zalmforel à la August.

Vernoemd naar August Strindberg? - Er zijn meerdere verhalen in omloop.

Zo had Löwander, de grondlegger van dit restaurant, een buldog genaamd August.

Vast net zo knorrig en opvliegend als de schrijver.

Ik heb trouwens dat memo met jouw opmerkingen ontvangen. Goed werk.

Ik heb u er niet mee verveeld? - Nee nee, ze waren erg ter zake.

Zo bijzonder was het ook weer niet.

Zou je eens bij ons willen komen eten?

Jawel.

Ergens komende week misschien?

Ja, leuk. Je bent van harte welkom.

Nou, graag dan.

Mooi zo.

Je ziet er goed uit. - Dank je.

Plannen? - Nee, ik wil me gewoon kunnen vertonen.

Goed zo.

Je hebt zeker de kunst staan afkijken.

Nee. Nou ja, een beetje misschien.

Als ik even mag...

Begin je met de borden en daarna het bestek, dan gaat het iets vlotter.

Ik vond anders dat Angelo het prima deed.

Dit is de Duitse methode.

En een beginneling moet het op z'n Duits leren?

Nu heeft Angelo wel aanleg, dus als ik hem eventjes...

Nee, Roos. Heb je echt niks anders te doen?

Gaat Angelo toch bedienen, dan acht ik me wel verantwoordelijk, als oberkelner.

Moet ik erop wijzen dat ik hier tien jaar bedrijfsleider was?

Nee, meneer. Maar...

Goed. Dan kun je gaan.

Ik heb Angelo gekneed tot wat hij is: een nette, bekwame bedieningshulp.

Is het dan eerlijk dat u het opeens overneemt?

Zo kan het wel, Bellan.

Zo, nog eens van voren af aan.

Ja, goed.

Misschien dat je mij ook nog ergens mee kunt helpen.

Het zou leuk zijn om wat Italiaans te kennen voor Bella Italia.

Wat wilt u weten?

Hoe zeg je 'welkom'? - Dat is 'benvenuto'.

'Benvenuto'. - En 'tot ziens'?

'Arrivederci'.

Een mooie taal.

En hoe zeg je: 'Je hebt mooie ogen'?

'Hai gli occhi belli. '

Dat zal ik tegen m'n vrouw zeggen.

Wat leuk. 'Hai gli occhi belli'.

Ik zeg je heel eerlijk, Nina: het is lastig mensen te vinden.

De Playmakers? - Die spelen bij het Hof.

En daar wordt ze verboden hier op te treden, willen ze daar ooit terugkomen.

Ze is gestoord.

Maar is ze niet getrouwd met je broer?

Dat is een lang verhaal.

Wie hebben we nog meer?

Sture Borchert?

Die is geweldig als hij in vorm is.

Maar ik boek hem niet meer. Al die drank en amfetamine.

Je mag het erop wagen, maar...

Zou je dat wel doen? Je hebt er zelf toch de nodige ervaring mee.

Dag, meneer Borchert. Met Nina Löwander, van de DK Club.

Het wordt goed betaald.

En wat betreft bijzondere wensen, dat valt ook te regelen natuurlijk.

Wanneer moet ik komen?

Welke kant? - De grove kant.

Blaadjes basilicum, pijnboompitjes...

en olie. Olijfolie. - Oké.

Wat moet dat worden? - Een saus. Of meer een mengsel.

Noemen ze 'pesto'.

Hans-Erik, Andersson...

Dit is pesto. Proef eens.

En?

Lekker.

Beetje pittig. - Iets te veel knoflook, ja.

Het is heerlijk.

Zij zijn gewoon niks gewend.

Waar eet je dat bij? - Bij spaghetti, of koud bij groente.

Ik wil het op ovengebakken kabeljauw doen: kabeljauw à la Ethel.

À la Ethel? - Jij bent ook pittig.

Calle. - Ja.

Even mijn pesto proeven? Zit basilicum in.

Nee, hoeft niet. Ik wil even de bestellingen met je doornemen.

Vanavond, tegen zessen? - Goed.

Mooi. Zie ik je bij mij op kantoor.

Ester verbiedt bands ook bij DK op te treden.

Hoe weet je dat? - Dat heb ik van Ragnar Oredsson.

Misschien moet je niet alles van hem geloven.

Waarom over zoiets liegen? - Dat hij liegt is algemeen bekend.

Zal ik je eens iets zeggen?

Als jij als kind lag te slapen, zaten Stickan en ik precies zo te smikkelen...

en te kletsen en te pimpelen, de hele nacht.

Alsof ik dat niet wist. - Ik was altijd zo bang dat je wakker werd.

Wat zei je nou?

Mam, dat weet ik al sinds mijn elfde.

Op een keer zat hij in de voorraadkamer verstopt, hè?

Ik had die avond steeds 'van alles' in de keuken te zoeken.

Hij hield het goed vol. Dat moet gezegd.

Je mist hem, hè? Daarom zitten we hier te eten.

Een beetje misschien.

Bel hem op.

Zomaar, zonder aanleiding? - Zomaar, ja.

Geen denken aan. - Waarom niet?

Met Backe.

Ik moet steeds aan je denken. - Ik ook aan jou.

Waar zit je nu?

Ik zit op m'n kantoor. Blader heen en weer door paperassen.

Het eten is pas om half acht. Wil je niet hierheen komen?

Calle... Er is iets tussengekomen. We overleggen later.

Maar ik moet nu bestellen. - Dat moet dan morgen maar.

Dag, met Calle Svensson. - Svensson. Hoe gaat het?

Prima. Ik heb nog een nabestelling voor zaterdagochtend.

Wat heb je nodig? - Om te beginnen kalfsfilet.

Hoeveel? - Een hoop.

Hoef je niet te werken? - Nee, ik heb een etentje.

Bij wie?

Bij de Gahns. Britt en Svante.

Britt Gahn, een politica toch? - Ja.

Voorzitter van de Vrouwenbond. Dat jij dat weet.

Ik lees de krant weleens, mam.

Kun je even helpen?

Britt Gahn wordt wethouder Sociale Zaken. Ze wil mij als secretaresse.

Wanneer begin je? - Ach, ze heeft vast meer kandidaten.

Ik heb ook nog geen ja gezegd. - Waarom niet?

Ik weet niet of ik het aankan. - Vast wel.

Je ziet er anders uit.

Raar? - Nee. Je ziet er mooi uit.

Meer opgedoft.

Ja ja.

Hallo. - Goedenavond.

Hallo Margareta, welkom. - Dank u.

Een bloemetje. - Dank je wel. Kom verder.

Svante. Kun jij Margareta's bloemen even aanpakken?

Wat aardig. Welkom, Margareta. - Dank u wel.

Geef je jas maar. Schenk ik je zo wat in.

O, moment.

Hebbes. - Bedankt.

Hallo.

Dag.

Dag. - Goedenavond.

Arne, Gun, kom even kennismaken. En jullie daar, kom er even bij.

Dit is Margareta Nilsson, rijzende ster binnen de horecavakbond.

Bror Davidsson. - Margareta. Aangenaam.

Ingrid. - Margareta.

Bror is hoogleraar sociologie aan de Hogeschool Stockholm.

Ingrid is kunstenares, en...

Docente. - Ging ik zeggen. Bang dat ik 't vergat?

Mijn collega Arne. - Hallo. Arne.

Gun, lector aan de Hogeschool Stockholm.

En dan mijn collega Anna, helemaal uit Helsinki.

Anna Sandmark. - Margareta Nilsson.

Heeft iedereen te drinken?

Proost. - Fijn dat jullie er allemaal zijn.

Gaan jullie maar aan tafel, ik ga het vlees halen.

Dag. - Hallo.

Laat geworden? - Ja. Met Calle bestellingen doorgenomen.

Krijg ik geen kus?

Dag schattebout. Slaap maar lekker.

Nee, ik zie toch voordelen in een volks- vertegenwoordiging met twee Kamers.

Vooral vanwege het remmend effect van de Eerste Kamer.

Sommigen vinden dat effect misschien wat ál te remmend.

Tot die sommigen behoort u, neem ik aan. - Zeker.

Er zijn veel politieke hervormingen nodig vind ik, die breed gedragen worden.

Is wat reflectie dan niet zinvol?

Over sommige kwesties wordt al decennia gepraat.

Neem kinderopvang, wat vrouwen kansen zou bieden op werk...

en eigen inkomen. Gescheiden belastingaangifte.

En één Kamer zou progressiever zijn, denkt u?

Dat mag ik hopen.

Dat klinkt bijna als een oproep tot revolutie. Je zou er bang van worden.

Revolutie, dat weet ik zo niet.

Maar parlementaire hervorming, graag. - Dat ga ik niet meemaken, denk ik.

Nou, u lijkt me jong en vitaal genoeg.

Jawel. - Daar drinken we op.

Of op Finland: herstel van de Landdag en algemeen kiesrecht in 1906.

Neem me niet kwalijk, maar waar had u politieke wetenschappen gestudeerd?

Daar hoeven we het toch niet over te hebben.

Niet in Uppsala. Daar zien ze nog het liefst de standenmaatschappij terug.

Nee, het zal Lund geweest zijn.

Nee, mis.

Stockholm?

Ja, ik ben opgeleid in Stockholm.

Wie zit daar tegenwoordig? Nog steeds Kranz?

Nee, weet u...

Ik heb niet gestudeerd maar een cursus gedaan bij de Arbeidersbond.

Een avondcursus? - Ja.

Ik kreeg de indruk dat u een bons binnen de vakbond was.

Margareta is een van de beste vakbondsbestuurders in heel Zweden.

Ik werk als serveerster.

Ik heb geen universitaire opleiding.

Dat is niets om u voor te schamen. - Dat doet ze ook niet, Bror.

Zal ik bijschenken? - Nee, niet meer.

Ik steek er een op van Svante.

Bedankt. Morgen ga ik gasten bedienen...

vanwege die Italië-week.

Kun jij gasten bedienen dan? - Dat zullen we morgen zien.

Het gaat je vast goed af.

Als ik het verpruts, kan ik dan bij jou aan de slag?

Natuurlijk.

Tot straks. - Tot ziens.

Hou een oogje op Lucia.

En ik maar doen of ik ontwikkeld was. Wat een aanfluiting.

Jij bent ook ontwikkeld. Ik ken niemand die zo goed bij is als jij.

Dat is geen baan voor mij.

Ik val uit de toon bij die lui. - Neem nou Gunnar Sträng.

Zoon van een boerenknecht en nu Minister van Financiën.

En ik heb ook nog zo'n plezier in dit werk.

En ik zou jou vreselijk missen.

Jij hebt een opkikker nodig. Kom, ik heb wat voor je.

Zal je zien.

Proef maar 's.

En? - Wat lekker.

Ja hè?

De bodem hoort een soort Italiaanse koekjes te zijn...

maar dat had ik niet, dus heb ik gewoon biscuitcake gebruikt.

Er zit koffie in. - En amandellikeur.

Tiramisu. Onthou dat.

Alle genodigden komen. De Italiaanse ambassadeur komt ook, met aanhang...

om Bella Italia te openen, samen met Gunnar Gren.

Toe maar.

En de gasten bedienen zichzelf? - Ja, net als bij een kerstbuffet.

Dan weet je dus niet hoeveel je van alles nodig hebt.

Niet precies natuurlijk.

Maar je schat het in, en ik weet wat Backe bij een kerstbuffet rekende.

Ik vind 28 kroon wel erg goedkoop. - Dat weet Calle het best.

Met die prijs heb je een redelijke marge.

Maar was de afspraak niet dat we er niet bij inschoten?

Dat klopt, ja.

Weten de gasten van het buffet en de prijs?

Ja, het stond in de advertenties.

Ik pleit toch voor een gangbaar menu waarvan de prijs te calculeren is.

Laat het nou los, Ester.

En wat de ingrediënten en dat geplande overleg betreft...

We kunnen hier niet over blijven zeuren. De prijs ligt vast en is bekend. Klaar.

Misschien kunnen we een gerecht schrappen.

Die 'saltimbocca' bijvoorbeeld.

Wat heb jij? - Hoe bedoel je?

Je lijkt je weinig te bekommeren om Bella Italia.

Natuurlijk wel.

Het mocht niks extra kosten. Calle en Nina doen het toch en jij laat ze begaan.

Die prijs draai je niet terug, die is gepubliceerd.

Hebben jullie wel overleg gehad? - Wat?

Jij en Calle.

Je kwam laat thuis vanwege dat overleg. - Ja.

Nou... als ik Calle zo hoor, is dat er niet geweest.

Wij hebben het meerdere keren over die ingrediënten gehad.

Het was druk. Daarom zal ik laat geweest zijn.

Je had het over bestellingen. - Ester, alsjeblieft...

Ik heb werk te doen.

Oké. Ik zie je thuis.

Ja.

Madame...

Mooi dat ik u mag vergezellen. Kom, we gaan.

Welkom allemaal. - Goedenavond.

Goedenavond.

Meneer Gren, fijn u te zien.

Signora.

Het is een grote eer u hier te zien, ambassadeur.

Dank u. Ik ben zeer vereerd hier vanavond te zijn.

Ralf, wortelen.

Goedenavond. Welkom.

Meneer Borchert. - Hallo.

Nina Löwander. Welkom. Loopt u even mee?

Laat het personeel maar weten als u iets wilt drinken.

En verder...

heb ik dit voor u. - Is dat amfetamine?

Ja.

Dat mag u weer wegstoppen. - O...

Neem me niet kwalijk... - Ik heb verlossing gevonden.

Ik ben blij voor u dat u in de Heer bent. Ik...

Ik heb zelf ook gebruikt. - En u regelt toch amfetamine voor mij?

Ja, dat klopt.

Goed.

Moge de Heer ook over u waken.

Dat hopen we dan maar.

Allemaal import uit Italië.

Gunnar...

Kun je even vertalen?

Of u dit allemaal bereid hebt.

Nee, daar hebben we gelukkig een eersteklas kok voor.

Gustaf. Gustaf.

Gustaf.

Excuseer.

We hebben een probleem.

De ambassadeur en z'n gezelschap spre- ken enkel Italiaans, geen Engels, niks.

En er is geen tolk. - Hij heeft Gren toch bij zich?

Zadel je daar een eregast mee op?

We hebben iemand die dat kan. - Het is wel de Italiaanse ambassadeur.

Weet jij iets beters? Of leer jij anders even razendsnel Italiaans.

Ik zou... - Nee, Bellan. Ik ga hem halen.

Peter, sorry maar het wordt tijd. De mensen hebben trek.

Meneer de ambassadeur, alstublieft.

Hierbij open ik de Bella Italia.

Angelo. Aan de bak, kom.

Jij hebt een speciale taak vanavond.

Jij bedient de tafel met de Italiaanse ambassadeur.

De ambassadeur? - De ambassadeur, ja.

Jij spreekt als enige Italiaans. Er is geen tolk.

En het is een buffet. Je doet alleen de drankjes.

Jij kunt dit, Angelo.

Welkom. Meneer de ambassadeur.

Ga je gang.

Goedenavond. - Ah, een Italiaan. Mooi zo.

Misschien kunt u ons helpen met een discussie die we hier voeren.

Als ik kan, graag. - Zeg eens...

Wat is volgens u de beste Italiaanse voetbalploeg, Milaan of Juventus?

Een goede vraag, ambassadeur.

We hebben hier vanavond ook de grote Gunnar Gren in ons gezelschap.

Ik ken de heer Gren. Een geweldige speler.

Bij Milaan. - Ja.

Zelf kom ik uit Turijn.

Met respect voor alle aanwezigen, zal ik proberen heel objectief te zijn.

De beste ploeg van Italië en waarschijn- lijk van de hele wereld is volgens mij...

Catania.

Asjemenou, zeg.

Mooi geantwoord. Hoe heet je?

Angelo. - Aangenaam. Gianluca.

Wat kan ik schenken? - Eerst maar 's drie Barolo.

Komt eraan. - Dank je.

Ach kom. Kom, we gaan dansen.

Excuseer. Mevrouw Löwander? - Ja.

Styrbjörn Hansen. - Hallo Styrbjörn.

Wat een avond. Gaat dit altijd zo? - Ja, elke dag. Houdt niet op.

Ik ben producent bij de omroep.

We willen een idee voor een TV- programma voorleggen aan u en uw man.

Mijn man. - Ja. De chef-kok hier, toch?

U bent goed geïnformeerd.

Dat is mijn werk. Zou u het er eens over willen hebben?

Je neemt me in de maling.

Echt, mijn moeder kookt zo lekker.

Haar ricotta salata melanzane is werkelijk onovertroffen.

Nee Angelo, niet aanraken.

Maar kijk ze eens plezier hebben. We hebben een natuurtalent in huis.

En jij zegt altijd: gasten niet aanraken. - Ik voel me wat mediterraan vanavond.

Zo...

Bedankt jongelui, voor een enorm geslaagde avond. Proost.

Proost.

Bedankt Calle, voor dat heerlijke eten. - De verdienste van velen. Maar bedankt.

Mam, mag jij dat wel eten?

Wat dokter Boman niet weet, daar zit hij ook niet over in.

Die Angelo deed het prima, zo te zien.

Zo opgetogen heb ik een ambassadeur nog nooit gezien.

Hij pikt dingen snel op.

Schat, ik ben moe. Zullen we gaan? - Ik blijf nog even.

Ik bel een taxi voor je. - Dank je.

Gaan jullie nu al? We zitten al zo zelden bij elkaar.

Ik blijf nog.

Bedankt. Ik heb heel lekker gegeten.

Welterusten.

Die pesto was subliem, Calle.

Wat ik zeggen wilde: sorry dat ik de laatste tijd zo kribbig ben.

Het geeft niet. - Jawel.

Ik haal me soms dingen in m'n hoofd.

Ik hou van je. Weet je dat?

Ik weet het. Ik ook van jou.

Slaap lekker.

Mag ik heel even ieders aandacht?

Er is hier iemand die vanavond een indrukwekkende bijdrage heeft geleverd.

Hij heeft iets gedaan wat hij nog nooit had gedaan...

maar waarvoor hij in de wieg lijkt te zijn gelegd.

Ik heb het natuurlijk over Angelo.

Zonder u had ik het niet gekund.

Ja, allemaal dankzij mij natuurlijk...

U bent een heel goede leraar. - Dank je, Angelo.

Neem gerust vast een slok uit de fles. - Als u erop staat, doe ik het.

Jullie beseffen denk ik niet wat hij heeft gepresteerd.

Niet één foutje gemaakt, en vooral:

Die glimlach. De goede sfeer.

Hij wond zowel de ambassadeur als Gunnar Gren om zijn vinger.

Gunnar Gren.

Nemen jullie straks ook als je wilt.

U moet ook een slok. - Nee, dank je.

Meneer Löwander, ik sta erop te proosten met mijn leermeester.

Nee, dank je vriendelijk.

Ik drink geen slok meer als u niet meedoet.

Goed. Proost.

Proost. Op meneer Löwander.

Salute.

Dat was het. Ga verder.

Salute.

Ik weet het nog.

Zo.

Niet jij ook al. - Jawel. Ik ben op.

Maar Peter, de nacht is nog jong. - Misschien kun jij ook beter gaan.

Ik kon vroeger de hele nacht doorhalen en 's ochtends zo weer naar m'n werk.

En let wel, toen had ik drie kinderen.

Ja ma, vroeger was alles beter. - Nee, nee...

Jammer dat Stickan er niet was. Dan was het bal geweest.

Twee glazen sterke drank en hij was de hele avond prettig aangeschoten.

O, kijk daar eens. - Nee mam, kom.

Welterusten.

Welterusten. En bedankt.

Met Backe. - Stig, met Helga.

Ik hoor het.

Hoe staat het leven?

Er is een gek die me uit m'n slaap haalt. - Uit je schoonheidsslaapje?

Wat is er?

Vanavond was de opening van onze Italiaanse week, Bella Italia...

en na afloop hebben we het nog wat gezellig gemaakt, en toen...

Toen ging iedereen naar huis en...

toen miste ik je, een beetje. Eerlijk gezegd.

O ja?

Je had met me mee naar boven kunnen gaan als je erbij was geweest.

Ja ja...

En je weet, ik volg dat dieet van dokter Boman...

maar vanavond kon me dat niks schelen.

Dus nu ga ik misschien zo wel de pijp uit, hier thuis in m'n eentje.

Ben je dronken?

Of ik dronken ben? Nee. Jij wel? - Nee.

Ga slapen. - Zo klonk je vroeger niet, Stig.

Als je op stap was geweest en hier hitsig kwam aankloppen.

Weet ik niks meer van. - Zo was het wel.

We kunnen het nog eens overdoen. - Welterusten.

Zeg Stig, wat doe je...

Stig?

Gooide jij nou de hoorn erop? Hoe durf je?

Hoe durf jij iemand uit z'n slaap te houden?

Ik kan je zeggen dat het restaurant zich uitstekend redt zonder jou.

Uitstekend. - Gefeliciteerd.

En de keuken draagt Calle op handen. Ik had 'm veel eerder chef moeten maken.

Dat jij het zo lang bleef was alleen uit vriendschap.

Bedankt. Dat weet ik dan. - Ja. En bel me maar nooit meer.

En deze dan:

Angelo, mijn broer Peter, je weet wel...

daar moet je voor oppassen, hè.

Ik denk dat ik op huis aan moet, meneer. - Nee nee.

Ik moet morgen werken.

Goed.

Je bent een rots in de branding, Angelo. - Dank u, meneer.

'Onwrikbaar als steen wanneer stormen...'

Ik kom er niet op hoe dat gedicht verdergaat.

Ik ga een taxi zoeken. - Waar gaan we heen?

Nee, voor u. Ik ben op de fiets.

Ik ga wel lopend.

En hij?

Wacht.

Waar ga je heen?

Welterusten, meneer. - Wacht, Angelo. Wacht even.

Ik heb erop geoefend, wacht.

Hai.. - Hai gli occhi belli.

Je hebt mooie ogen.

Sorry, Angelo.

Angelo, sorry.

Als we nou eens alles achter ons lieten.

Wat zeg je ervan?

Laten we naar Parijs gaan.

Mon chéri. - Ma chérie.

'Mon chéri' en 'ma chérie'. - Niet makkelijk.

Je hebt gedronken.

Ja, ik heb gedronken.

En daar kun je niet tegen. - Dat is het niet.

Het is die begeerte, die ik verafschuw.

Die ik maar niet kwijtraak, probeer te weerstaan. Probeer te weerstaan.

Maar het lukt me niet.

We zoeken een dokter.

Er zijn manieren. Het is te genezen, Gustaf.

Luister, we slaan ons hier doorheen.

Wat doe je? - Niks.

Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Vandaag gaan we luieren, hè? - Je moet toch werken?

Vanavond, ja. Dat duurt nog eeuwig.

Nee, dan blijven we hier.

Kan ik dat op schrift krijgen?

Wat een succes gisteren.

Je was geweldig.

Jij hebt het ook niet slecht gedaan. - Niet slecht?

Ik heb het goed gedaan? - Een beetje.

Wist je dat ik gek op je ben?

Dag. - Hallo.

Mag ik binnenkomen? - Natuurlijk.

Je woont leuk. - O, dank u. U kunt...

Ik heb je geprobeerd te bellen.

Ja... het is druk geweest op mijn werk.

Ik wil je nog steeds als secretaresse.

Ondanks dat etentje? - Dacht je dat dat iets zou uitmaken?

Ik zal nooit thuishoren tussen hoog- leraren, docenten en ik weet niet wat.

Ik ben trots dat ik je ken. Daarom hadden we die vrienden uitgenodigd.

Om goede sier te maken. - Misschien. Een beetje.

Ik kan me indenken dat je in uw kringen niet zomaar kennis hebt aan arbeiders.

Ik weet niet wat jij vindt, maar je hebt je niet belachelijk gemaakt.

Juist niet.

Bror stond paf van jullie discussie.

Ondanks mijn simpele avondcursus. - Nee, daarom juist.

U vindt vast een veel geschikter iemand.

Ik wil niemand anders. Jij bent er geknipt voor.

Ofwel je neemt die baan nu aan...

of ik kom nu elke avond bij DK, laat een grote schotel spruitjes aanrukken...

en bekogel er de gasten mee tot ze opstappen. En dat blijf ik doen...

tot het restaurant op de fles gaat en jij wel voor mij móet gaan werken.

Denk je dat ik een grapje maak?

Dan zal ik maar toezeggen.

Je hebt het ontbijt gemist. - Ja, het was laat geworden.

Waar ben je gisteren geweest?

Dat weet je toch. - Nee, dat weet ik niet.

Ik heb het zitten vieren bij DK.

Juist...

Dus je was niet bij Suzanne.

Bij Suzanne?

'Zonder jou had ik het niet overleefd. Bisous. Suzanne. '