Original subtitles

Ik moet het weten. Zie je haar weer? - Wie?

Nina.

Mevrouw Rehnskiöld is thuis. - Stil.

Je had het toch kunnen vertellen. - Ja, sorry.

Ik doe wat ik wil. En nu wil ik iets drinken.

Nu heb je genoeg gehad. - Hou daarmee op. Nee.

Ik haat je.

Zegt de Norrmalmrenovatie je iets? - Ik ben niet achterlijk.

Gaan we een restaurant runnen naast een bouwput?

Moge de duivel je halen.

Is het oké als ik... - Je kunt hier wonen.

De keuken redt zich prima. Calle laat zien wat hij in huis heeft.

Calle? Die verantwoordelijkheid kan hij niet aan.

Twee biefstuk en een schol besteld.

Sommigen kennen Holger nog. Hij zal de keuken goed leiden.

Vat het op als compliment. Ze knijpen niet voor niets in je achterste.

We hebben je nodig, Maggan.

Geef het niet op.

Ik stel mezelf kandidaat als voorzitster.

In deze overeenkomst verkoop je jouw aandeel in Djurgårdskällaren aan mij.

Ik ga hier nooit mee akkoord. Begrepen?

Uw dochter is uit het raam gevallen. Waar was u?

Ze moet naar een dokter. - Wat hebt u gedaan?

Niets. Ze lag onder het raam.

Een taxi naar Lokevägen 8 in Djursholm, graag. Met spoed.

Dank u wel.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 10 DE HOOP

Is hij helemaal gek geworden? - Ik vecht het natuurlijk juridisch aan.

Ik was niet toerekeningsvatbaar. Maar dit gaat jou ook aan.

Waarom komt hij er nu mee? - Vanwege z'n plan in de Klarawijk.

Omdat ik dat heb tegengehouden.

Daar was ik ook op tegen. - Tegen jou durft hij niet op.

Met mijn aandeel bezit hij 40 procent, net als jij.

Natuurlijk moet jij je aandeel houden. - Naar mij luistert hij niet.

Jij moet met hem praten. - Dat zal ik zeker doen.

Jij en Gustaf en Nina moeten praten over Djurgårdskällarens toekomst.

Zeg maar wanneer.

Hallo. Ik heb een dokter nodig. - Pardon, gaat het om uw dochter?

En hoe heet uw dochter? - Christina.

Hallo. Maak je geen zorgen, hier word je snel weer beter. Lisbeth?

Je mag even uitrusten op een mooi bed.

Wat is er precies gebeurd?

Ja, ze klom op de tafel en viel eraf voordat ik erbij kon komen.

En hoe is het met u? - Goed, maar wel ongerust.

Kunnen we haar vader even bellen? - Nee, hij is op z'n werk.

We hoeven hem daar niet te storen.

Lisbeth, breng Christina naar kamer vijf, dan kom ik zo bij jullie.

Wij onderzoeken haar eerst en daarna komt de arts.

Mama komt er zo aan. - Komt u met mij mee.

Pas op, achterlangs. - Bestelling staat klaar.

Die zijn wat dun. Snij ze drie á vier millimeter dikker.

Dan kun je ze langer smoren zonder kleurverlies.

Iets dikker nog. - Wat is het probleem?

Ze zijn wat dun. - Nee, perfect. Precies zoals bij Cécile.

Hier snijden we ze wat dikker. - Praat je in jezelf?

Pardon? - Praat je soms tegen jezelf?

Nee. - Tegen wie dan?

Tegen hem en jou. - Ik hoor je geen 'chef' zeggen.

M'n excuses, chef.

Als je ze dikker gaat snijden, kosten ze ook meer.

Backe snijdt ze ook dik, chef. - Backe is er niet. Ik ben nu chef-kok.

Ja, chef.

Je schijnt veel ideeën te hebben over hoe een keuken moet worden geleid.

Ik vraag me af of we je hier niet je eigen gerecht zouden moeten geven.

Pyttipanna, wat dacht je daarvan?

Dan kun je de aardappels, vlees en worst precies zo snijden als je zelf wilt.

Wat zeg je ervan?

Prima. Graag, chef.

Mooi zo.

Haal de kip te voorschijn. En de wortels.

Twee geroosterde ganzenlever. Moge het u smaken.

Dank u wel.

Ik stel me kandidaat als voorzitster. - Nee toch. Maak je een grapje?

Of ik gekozen word, is een ander verhaal.

We zeggen het tegen alle horecamedewerksters.

Dan win je makkelijk.

Ben je al een speech gaan schrijven? - Hou op.

Waarom niet? - Ik raak in paniek als ik moet spreken.

Daar zul je dan toch aan moeten wennen, voorzitster Nilsson.

Hebben ze je toch gestoord? - We moeten praten. Kom mee.

Ik kan het uitleggen. Christina was echt heel lastig vanmorgen.

Ik wil dit niet horen.

Hoe is het met haar? - Ze maakt het goed.

Ik heb de arts lang gesproken. - Is er toch iets met haar?

Niet met Christina, maar wel met jou. - Met mij?

De arts en ik willen dat je verslaving behandeld wordt.

Ik begrijp het niet. Welke verslaving? - Hou nu op, Nina.

Wat is er nog meer voor nodig dat jij wakker wordt?

Christina had vandaag wel dood kunnen zijn.

Ik wil dat je weet dat ik maar een paar seconden niet oplette.

Ze was zo lastig. Je weet toch hoe ze soms kan zijn. En ik was alleen thuis.

Windahl heeft de politie verteld dat ze onder een struik onder het raam lag.

En dat jij onder invloed was.

Ik ga stoppen met drinken. Dat beloof ik je. Ik ga stoppen.

O ja? - Ja.

En de drugs dan?

Dat etuitje, in het badkamerkastje.

Wat dacht je? 'Erik is zo goedgelovig, die gelooft nooit dat ik drugs neem.'

Nee, dat dacht ik niet. Ik wilde...

Ik wil helemaal niet meer denken. - Je had wel gelijk.

Ik ben zo goedgelovig geweest. En dat had Christina bijna het leven gekost.

De arts en ik zijn het erover eens dat je voorlopig hier moet blijven.

Wat bedoel je daarmee? Erik. - Kom.

Het is voor je bestwil. - Je kunt me niet alleen laten. Erik.

Erik. Laat me niet alleen achter.

Erik, laat me niet alleen.

Laat me niet alleen.

Dank je. Wil je zwarte of bruine handschoenen?

Zwarte. Gevoerd. - Wil jij nog iets uit het warenhuis? Nee?

Hoe gaat het hier? - Goed, maar de chef-kok is een schoft.

Lennart.

Holger? Wat heeft hij gedaan? - Hij gaat nogal tekeer.

Tegen wie? - Tegen mij.

Waarom dan? - Hij moet altijd laten zien wie de baas is.

Iedereen vindt jou beter.

Ja, maar ik word geen chef-kok. Gustaf heeft liever Holger.

Dat weet je niet. Holger is hier maar tijdelijk.

Ja. - Toch?

Heb geduld. Stickan mag je graag, dat weet je.

Maar ik ben klaar voor meer dan dit.

Je bent pas 25 en nu al souschef in Stockholms beste restaurant.

Daar mag je blij om zijn.

Ik weet het. Je hebt gelijk.

Zullen we gaan? Tot later. Dag. - Dag.

Hallo.

Hoe is het met je? - Goed, maar ze laten me niet gaan.

Dat is toch idioot. - Wat is er gebeurd?

Ik ben in slaap gevallen vanmorgen.

Christina pakte een stoel en viel uit het raam.

Ik weet dat het vreselijk is, en ik schaam me ook diep.

Maar echt, dit had iedereen kunnen overkomen.

Mama zei iets over een verslaving. - Dat is belachelijk.

Ik heb een jazzclub gerund en wel eens iets geprobeerd.

Maar ik ben echt niet verslaafd. - Nee.

Erik heeft m'n spullen doorzocht en iets gevonden...

dat hij nu met het ongeluk in verband brengt. Maar er is geen enkel verband.

Lieve Gustaf, je moet me echt helpen.

Wat kan ik doen? - Praat met de artsen. Met mama.

Ik moet hier echt weg. Ik wil naar huis, naar Christina.

En als je gewoon wegloopt? - Dan kom ik in een ontwenningskliniek.

Ik ga wel met de arts praten. - Dank je.

Maak je geen zorgen. We lossen het wel op.

Maar er is iets waar ik ook jouw hulp bij nodig heb.

Wat dan? - Het gaat om het restaurant.

Waarde vrienden, welkom bij de jaarlijkse ledenvergadering van...

Onze moderne samenleving geeft genoeg aanwijzingen...

voor alle taken wij als vakbond nog voor ons hebben liggen.

Nog vóór ons. - Waar is dit voor?

Maggan wil vakbondsvoorzitter worden. - Kunnen ze daar niemand voor krijgen?

Ik wil me inzetten voor kwesties die voor vrouwen van belang zijn.

Goed zo. Ga door.

Waarde vrienden, het is mij een grote eer en voorrecht... Nee.

Het is mij een eer en groot voorrecht... - Ga door.

Ik kan dit niet. Het gaat niet. - Jawel.

Wees niet zo onzeker. Dit was al heel goed, als begin.

Toch? - Nee.

Ja, dat was het wel.

Die holle frasen kennen we nu wel. Daar valt iedereen bij in slaap.

Ik vond het goed. - En je stem is ook nog heel monotoon.

Bestelling staat klaar.

Is dit voor de pyttipanna?

Ja, chef. - Die stukken zijn te groot.

Die moet je opnieuw doen.

Deze troep moet je opnieuw doen.

Ja, chef.

Jij woont toch in Klein-Siberië? - Niet meer.

Maar je moeder toch wel?

Geef dit dan maar aan haar. Ze heeft het vast niet breed.

Chef.

Ik neem ontslag.

Kom, allemaal weer aan het werk. Vooruit.

ZWEEDSE VAKBOND VOOR DE HORECA

Goedenavond. - Hallo.

We zouden toch om acht uur beginnen? - We kletsten alleen maar wat.

Kunnen jullie ons vijf minuten alleen laten?

Ja. Je bent vast benieuwd waar we het over hadden voordat jij binnenkwam.

We vinden dat we niet goed naar je hebben geluisterd.

Fijn dat jullie dat nu inzien. - Vooral ik. Maar we willen ons beteren.

We gaan praten over aparte dameskleedkamers.

Dat klinkt goed.

In ruil daarvoor willen we graag dat je je kandidatuur intrekt.

Het was ook al te mooi om waar te zijn. - We willen het beste voor de vakbond.

Als jij gekozen wordt, wat ik sterk betwijfel...

Daar ben je wel bang voor, anders zaten we hier niet.

Als jij gekozen wordt, krijg je het hele bestuur tegen je.

Stuk voor stuk. Dat loopt uit op ruzie en conflicten.

Daar hebben de leden niets aan. - Nee, dat gaat niet.

Dan hebben we dus andere kandidaten nodig voor het bestuur.

Alsjeblieft, Margareta. Denk er nog even over.

Veel vrouwen zijn het meer dan zat dat de vakbond geen poot voor ze uitsteekt.

Dit is een herenclub voor wederzijdse ophemeling.

Het voorzitterschap kost veel tijd. Onbetaald.

Onbetaald? Jullie eten en drinken vaak in restaurants.

Vooral als ik er niet bij ben. - Kun je dit wel aan?

Je bent alleenstaande moeder. - Wie boos genoeg is, kan alles aan.

Ik denk nu aan je zoon, die jij schijnt te vergeten.

Het gaat mij juist om hem. En om de wereld waarin hij opgroeit.

Hopelijk een wereld met meer gelijkheid. Als hij maar niet wordt zoals jij.

Zullen we de vergadering openen?

Hallo.

Hallo. Ben je nu al thuis?

Ik heb ontslag genomen. - Wat?

Ik trek het niet meer. Sorry.

Is er nog meer gebeurd sinds gisteren? - Ja, maar laat nu maar even.

Ik vind wel ander werk. - Maar niet voor hetzelfde loon.

Wat moet ik dan? Me zo laten sarren? - Nee, zo bedoelde ik het ook niet.

Maar we rekenden op jouw loon voor deze flat, en misschien een auto.

Ik zeg toch dat ik wel wat anders vind.

Hier, neem deze. - Ik ga naar moeder en Gustaf.

Goedgekleed heb je al meteen een voorsprong.

Wat? Wat is er?

Wil je deze das niet om?

Heb jij soms kleren weggedaan? - Ja.

Dat had je wel even kunnen vragen. - Waren die van Suzanne?

Ja.

Waarom had je ze verstopt? - Ik had ze niet verstopt.

Het was de hoogste tijd.

Als ik hier woon, wil ik niet herinnerd worden aan je ex-verloofde.

Nee, je hebt gelijk.

Zo, nu ben je er klaar voor.

Moeder, Peter is ooit ingestort, toen hij hier manager was.

Z'n vrouw was er met een ander vandoor.

Ik zit hier. Praat niet over mij in de derde persoon.

Ik heb toen het restaurant weer overgenomen.

Peter wilde geen manager meer zijn en ging rechten studeren.

We hebben contractueel vastgelegd dat ik zijn restaurantaandeel zou opkopen.

Dat is gelogen. - Wat?

Wat is gelogen? Jij wilde toch rechten studeren? Dat heb je vier jaar gedaan.

Ik heb nooit m'n aandeel willen verkopen.

Ik herinner me geen contract. Ik was niet toerekeningsvatbaar.

Je was wat gedeprimeerd, maar je kon toch nog wel lezen?

Niet te geloven. Hoe durf je, Gustaf?

Die dag had Suzanne me verlaten. Ik had gedronken en slaappillen genomen.

Heb je het soms in je slaap ondertekend?

Dit contract is ongeldig. Dat is overduidelijk.

Ik heb advocaten gesproken die dat anders zien.

Je zou je moeten schamen.

Zonder Peter hadden we Djurgårdskällaren nu niet meer gehad.

Mijn god, dus dat is echt hoe jullie het zien?

Nee. Zo is het gewoon.

Ik heb dit restaurant door de oorlog heen geholpen. De rest ging failliet.

Ik heb gezorgd dat we fier overeind bleven.

Dat we heelhuids uit de oorlog kwamen.

En terwijl ik daarvoor in de cel zat, heeft Peter het restaurant ingepikt.

Wat denk je hierbij te winnen, Gustaf?

Peter behoudt z'n aandeel in het restaurant. Verscheur dat contract.

Daar ga jij niet over. - Rustig aan, jij.

Niets wat ik doe, is ooit goed genoeg voor jou.

Ik probeer al m'n hele leven om het jou naar de zin te maken. Tevergeefs.

Dit leidt in elk geval nergens toe. - Nee, daar heb je gelijk in.

Maar met mijn 20 procent ben je er nog niet.

Dan heb je 40 procent, net als moeder. En zij heeft de beslissende stem.

Zij heeft hoe dan ook het laatste woord. - Nee.

Hoezo, 'nee'?

Ik heb een volmacht van Nina. Dus ik heb nu 60 procent van de stemmen.

Heeft Nina jou gemachtigd? - Ja.

Wanneer dan? - Gisteravond.

Ik ben de enige die haar steunt als ze in de problemen zit. Wij helpen elkaar.

Jij kent echt geen schaamte.

Nee. Dat is een van de zwakheden die jij altijd benadrukt, moeder.

Geef acht.

Generaal, fijn dat u weer op de been bent. U liet me schrikken.

Nonsens. Een oude olifant geeft zich niet zo gauw gewonnen.

Elke soldaat loopt soms een koutje op. - Precies.

Mannen zoals u worden niet meer gemaakt.

Maakt u zich geen zorgen, meneer Löwander.

Het Zweedse leger beschikt over uitstekende soldaten.

Het doet me groot plezier u weer te zien. Ik breng u even naar uw tafeltje.

We hebben geen keus. We moeten de strijd aangaan.

Nee. Die heb ik al verloren, Peter.

Hoe dat zo?

Toen je vader stierf, had ik nog een doel.

Namelijk om m'n gezin bijeen te houden.

Nu eindigt het in de rechtszaal.

Dit is jouw schuld niet. Je hebt gedaan wat je kon.

Heb ik dat echt?

Hebben wij echt alles gedaan?

Hallo, Nina. Hoe gaat het ermee?

Ik zit hier opgesloten. Hoe denk je dat ik me voel?

Kan ik je ergens mee helpen?

Kun je me hier wegkrijgen? - Nee.

Dan kun je weer gaan.

Hoe is het met Christina? - Kom je me ook nog de les lezen?

Snap je dan niet hoe schuldig ik me al voel?

Ik ben hier omdat ik om je geef. - Ga je daar nu opeens mee beginnen?

Nina, je bent volwassen. Je hebt deze situatie zelf gecreëerd.

Waarom heb je Gustaf gemachtigd? - Dus dat is waarvoor je komt.

Nee, ik ben gekomen omdat ik om je geef.

Ik heb nooit m'n eigen weg mogen kiezen.

Daar heb jij wel voor gezorgd, iedere keer opnieuw.

Ik heb het leven gekozen dat jij voor me wilde.

En dat heeft me doodongelukkig gemaakt.

Nina. Ik heb je helder en duidelijk de opties voorgelegd die je had.

Toen werd je bang. Dat was ook de bedoeling, dat geef ik toe.

Je komt uit een welgestelde familie. Jij kunt niet zonder geld.

Daar heb jij voor gekozen. Jij hebt voor dit leven gekozen.

Hoe kun je zo hard zijn?

Als ik hard ben geweest, was dat omdat ik wel moest.

Voor ons gezin en voor het restaurant.

Daarom was ik misschien niet zo'n moederfiguur.

Ik had je misschien meer sprookjes moeten voorlezen.

Wie weet was Christina dan niet uit het raam gevallen.

Je hebt gelijk.

Ik ben gewoon een verwende junk.

Breng je leven weer op orde, voordat het te laat is. En annuleer die volmacht.

Dat zal ik nooit doen.

Tot ziens.

Hallo.

Chef-kok. Welkom terug. - Holger?

De manager vroeg me om in te vallen tijdens uw afwezigheid.

Daar kon ik geen nee tegen zeggen. - Nee.

Maar wat fijn dat u weer beter bent. Geweldig.

Waar is Svensson? Calle? - Die heeft ontslag genomen.

Wat? Waarom?

Het werktempo lag waarschijnlijk wat te hoog voor hem.

En, wat mag het zijn? - Goedenavond. Ja.

Ik zie nergens biefstuk met gebakken rode ui staan.

Kan ik die wel bestellen? - Ik zal het de keuken vragen.

Wat wilt u drinken? - Wacht, kennen wij elkaar niet?

Nee. Komt u hier vaker? - Nee, dit is de eerste keer.

Ik ben student. Dit is boven m'n budget. - Ik zorg dat u waar voor uw geld krijgt.

Ik vier dat ik examen heb gedaan. - Gefeliciteerd. En wat wilt u drinken?

Ik weet het weer. U was betrokken bij dat vakbondsconflict.

Ja, dat klopt. - Bent u nog actief?

Ik heb me kandidaat gesteld als voorzitster.

M'n gelukwensen. - Dank u.

Die kan ik goed gebruiken.

Het ergste is nog de speech. - Ik weet hoe dat voelt.

Ik zit in de studentenvakbond, als internationaal secretaris.

Ik hou ook vaak toespraken. - Terwijl ik wat te drinken haal...

kunt u misschien bedenken welke tip u me kunt geven.

Ik wil graag een glas bier. - Komt eraan.

Ik heb ooit een tip gekregen die ik u wel kan doorgeven.

Praat over iets dat u echt aan het hart gaat.

Over uw eigen ervaringen. Dan komt de retoriek vanzelf.

Bedankt.

Wat een aardige man.

Als u zo blijft kletsen, sterft hij nog van de honger.

Kunt u zich z'n naam nog herinneren? - Palme, geloof ik. Ulf, of Olof.

Hallo. - Hallo.

Hallo, lieverd. - Hallo.

Ik voel me al een stuk beter. - Wat fijn.

Het personeel is enorm behulpzaam.

Fijn dat ik deze kans krijg om m'n leven te overdenken.

Fijn dat je het zo kunt zien.

Weet jij wanneer ik naar huis mag? - Nee.

Geef het de tijd die je nodig hebt.

Zullen we even gaan zitten?

Ik ben naar een botenshow in Marmorhallarna geweest.

We kunnen een boot kopen als jij weer beter bent, en naar de eilanden varen.

Dat klinkt heerlijk.

Vind je ook niet, schat? Ga je mee varen op een boot?

Kom, lieverd. Kom maar.

Ik wil naar papa toe.

Papa.

Kom, schat. Kom hier maar zitten.

Schat, ze is het gewoon ontwend.

Nina.

Nina, wacht.

Wil je Gustaf spreken? - Ja, we hebben heel wat uit te praten.

Dat zei Gustaf ook al.

Juist.

We hebben jou destijds wel geholpen. - Ja, daar ben ik ook dankbaar voor.

Daar is anders weinig van te merken. - Hallo.

Ga zitten.

Ik had wel verwacht dat je een keer zou langskomen.

Moeder komt vast niet zelf, dacht ik. Ze zal Peter wel sturen.

Met een witte vlag en een compromisvoorstel.

Dan zegt Peter dat we toch broers zijn, dat Helga onze moeder is...

en dat familie het allerbelangrijkste is. Heb ik gelijk?

Moeder heeft me niet gestuurd. - Maar de rest klopt wel? Goed.

Mijn antwoord luidt dat het weliswaar mooi is om familie te hebben...

maar die kunnen ook onbetrouwbaar zijn. Je hebt meer aan contracten.

Juridisch bindende contracten.

Bedankt voor de getoonde interesse, maar ik verander niet van gedachten.

Wil je een cognac voordat je gaat?

Je zei dat niets wat jij doet, ooit goed genoeg is voor moeder.

Ja, zo is het altijd geweest.

Ik had altijd het idee dat jij haar lieveling was.

Wat? Hoe kom je erbij?

Jij kreeg toch het restaurant. - Met jou had ze grotere plannen.

Wat bedoel je?

Een manager is een keukenhulp in dure kleren. Een advocaat daarentegen...

Het restaurant is moeders hele wereld. - Dat zie je verkeerd.

Djurgårdskällaren is voor haar alleen een middel.

Een uitweg uit de goot, waar ze vandaan komt.

Ze had nooit echt interesse in het restaurant.

In tegenstelling tot papa en mij.

Interesse uit zich op allerlei manieren. - Echt waar?

Jij bent het liefst in de eetzaal, tussen de gasten.

Ja, zijn er nog andere manieren dan? - Mij ging het ergens anders om.

Nieuwe ervaringen creëren voor de gasten...

met het eten, de service en de inrichting.

Heb je soms zin om terug te komen? - Dat weet ik nog niet.

Ik bekijk momenteel meerdere opties.

En een daarvan is dat we het restaurant samen runnen?

We moeten... - Doen waar we het beste in zijn?

Een compromisvoorstel. Daar komt het.

Sinds de heropening loopt de zaak weer goed.

Waarom zou ik jou een aandeel geven? Ik heb recht op het hele restaurant.

Misschien om je familie te redden.

Om een levenslange ruzie met moeder en mij te voorkomen.

We hebben al ruzie. Dat kan niet meer worden bijgelegd.

Je bent zo verdomde naïef, Peter. - Nee.

Je haalt wat herinneringen op en denkt dat alles weer goedkomt.

Dat had bij jou misschien gewerkt, maar ik ben jou niet.

Ik geloof niet in rechtvaardigheid en ik ben niet weekhartig.

Je hebt alles al helemaal uitgedacht. - Echt, Peter, je bent zo voorspelbaar.

Hou maar. Het zijn maar kopieën.

Hoe ben je daaraan gekomen?

Heb je die vijf jaar lang bewaard?

'M'n leven is voorbij.'

Dat zei je toen.

Dat geldt vast nog steeds, als Astrid deze te zien krijgt.

Dit is beneden jouw waardigheid.

Wat weet jij van waardigheid, met die foto's in je zak?

Die geef je toch nooit aan de politie.

Jazeker wel. En ook aan de pers.

Dat... Dat had ik nooit achter jou gezocht.

Vind je me nog steeds voorspelbaar?

Wat heb je tegen hem gezegd? - Laat maar.

Ik heb gewoon het juiste argument gevonden.

Ik hoef de details ook niet te weten. - De overeenkomst is verscheurd.

Wat fijn. - En nu heb ik een vraag aan jou.

Wat vind je ervan als ik weer manager word?

Wat zegt Gustaf daarvan? - Hij vindt het ook een goed idee.

Juist.

Dus dan stop je met de advocatuur? - Dat was toch niets voor mij.

Moeder, dit is Ester.

Goedemiddag. Helga Löwander. - Goedemiddag. Leuk u te leren kennen.

Wat kunt u mooi borduren. - Dank u.

Wat een schat, je moeder.

En wat een prachtig appartement. Dus daar ben je opgegroeid?

Wat gaat daar nu mee gebeuren? - Met het appartement?

Blijft ze daar wonen? - Dat denk ik wel.

Waarom zou ze daar niet blijven? - Zo groot, voor een oude dame alleen.

Ze wordt niet graag een eenzame oude dame genoemd.

Jullie woonden daar met een heel gezin. Vijf personen.

Je vader was de restaurantmanager. Maar nu ben jij dat.

Wie weet krijgen wij ook wel een gezin. - Nu gaat het opeens snel.

Ik hou van je.

Ik hou het kort. Ik weet hoeveel er nog te doen is voordat we opengaan.

Drie dingen. Eén: Gustaf heeft besloten zich als manager terug te trekken.

Twee: Ik neem het roer hier over. En drie:

Ik heb deze plek gemist. En jullie ook. Meer dan jullie je kunnen voorstellen.

Zo, dat was het.

Löwander. - Meneer de manager, met Roos.

Goedenavond.

Ik hoor dat u niet langer in het restaurant werkt.

Dat klopt. - Dat gaat me bijzonder aan het hart.

Ik ben zeer van streek. - Het is niet anders.

Voor mij bestaat er maar één manager, en dat bent u, meneer de manager.

Het doet me genoegen dat te horen, Roos.

Maar denk nu aan uw eigen welzijn en noem me geen manager meer.

Goedenavond, meneer de manager.

Binnen.

Goedenavond, meneer Löwander. - Calle.

Fijn dat u zo snel kon komen.

Dus u bent weer terug? - Nog maar net.

U hebt ontslag genomen, hoor ik. - Dat klopt.

Op de dag dat u ontslag nam, is er wat keukengerei verdwenen.

Hebt u per ongeluk iets meegenomen? - Absoluut niet.

Denk goed na.

Ik heb alleen m'n messen meegenomen.

Dit is een grove beschuldiging. - Ja.

Maar mensen in de keuken hebben iets gezien.

Wie dan? Holger? - De tijdelijke chef-kok, ja.

U moet geen woord geloven van wat die schoft zegt.

Pas op je woorden, Svensson.

Neem me niet kwalijk, maar hij wil me alleen maar dwarszitten.

U zou een snijmachine hebben ontvreemd.

Een snijmachine? Hoe had ik die moeten meenemen?

Laten we met hem gaan praten. - Graag.

Aha, daar is hij dan.

Daar is Djurgårdskällarens nieuwe tweede chef.

Wat? - Ik heb even met Backe gesproken.

Hij vroeg me je te bellen.

Waar is Holger? - Niet hier. Die komt hier niet meer in.

Ik...

Ik weet niet wat ik moet zeggen. - Wat dacht je van: 'Dank u, chef.'

Dank u, chef.

Weet je wat tweede chef inhoudt? - Ja, dat weet ik, chef.

Over 25 jaar, als ik weer een keer ziek wordt, mag jij me vervangen.

Dan zal ik er klaar voor zijn, chef. - Dat weet ik.

Ik ben moe. Je kunt het vanavond al overnemen.

De tweede chef heeft de leiding. - Ja.

Oké. Dan gaan we nu aan de slag.

Welkom terug.

Bestelling staat klaar.

Snoekbaars voor tafel elf, met spoed. Eén gesauteerde snoekbaars.

Löwander.

Ja, daar spreekt u mee.

Peter? - Ja.

We moeten snel naar het ziekenhuis. - Waarom?

Nina heeft een ongeluk gehad.

Ik heb Gustaf gebeld, maar hij neemt niet op.

Dan komen we nu bij punt negen, verkiezing van de voorzitter.

Er zijn twee kandidaten: ikzelf...

en serveerster Margareta Nilsson van Djurgårdskällaren.

We zullen ons even voorstellen. Ik ben zes jaar voorzitter geweest.

Mijn ervaring en alle contacten die ik heb opgebouwd...

kunnen de leden goed van pas komen.

Margareta Nilsson, wil jij je ook even voorstellen?

Nee dus. Zullen we dan nu gaan stemmen?

Waarde vrienden van de Vakbond voor de Horeca, afdeling acht.

Acht jaar geleden ben ik vanuit Sörmland hierheen gekomen...

op zoek naar werk.

Ik had toen m'n éénjarige zoon overgedragen...

Ik had mijn toen eenjarige zoon Uno overgedragen aan pleegouders...

omdat ik niet zelf voor hem kon zorgen.

M'n werk was zwaar en slecht betaald, onder onzekere arbeidsvoorwaarden.

Sindsdien is er veel veranderd, zowel voor mij als voor Zweden.

Van m'n loon kunnen m'n zoon en ik nu rondkomen.

Onze ouderen kunnen leven van hun ouderdomspensioen.

De kinderbijslag ontlast alle ouders van jonge kinderen.

De algemene ziektewet geeft ons zekerheid...

als we ziek zijn of niet meer kunnen werken.

De arbeidersbeweging, waar de vakbond onderdeel van is...

was hierachter de drijvende kracht.

We zijn daar trots op, maar niet tevreden.

Mijn droom is de afschaffing van de klassenmaatschappij.

En misschien is het op mijn werk...

of op jouw werk of binnen ons werk, dat we de eerste stap kunnen zetten.

Daarom stel ik me kandidaat voor het voorzitterschap. Dank u wel.

Oké. Zullen we tot stemming overgaan?

Wie stemt voor de optie dat ondergetekende voorzitter blijft?

Dank u.

En wie stemt voor Margareta Nilsson als nieuwe voorzitster?

Ik benoem hierbij Margareta Nilsson tot voorzitster voor het jaar 1951.

Ik zei het toch.

Ga staan.

Ga staan.

Ze is van de derde verdieping gesprongen.

Wie overleeft zoiets?

U bent familie van Nina Rehnskiöld? - Ja. Peter Löwander.

Haar situatie is nog altijd kritiek. Ze heeft ernstige botbreuken.

Haar hartslag is stabiel, maar verder geeft ze geen teken van leven.

Dus ze ligt nog in coma? - Ja.

Hoe lang kan dat duren? - Onmogelijk te zeggen.

Het kan tien minuten zijn of de rest van haar leven.

Hoe langer ze buiten bewustzijn blijft, hoe minder kans dat ze weer bijkomt.

Zal ze dit overleven? - Daar kan ik niets over zeggen.

U zegt niets. We zitten hier al uren en u vertelt ons helemaal niets.

Rustig. - Ik moet weten of ze dit overleeft.

Ik begrijp dat de situatie moeilijk is, maar meer informatie heb ik nu niet.

Ik raad u met klem aan om naar huis te gaan en wat te slapen.

Dit kan nog lang duren.

Van alle domme dingen die je hebt gedaan...

is dit wel het allerdomste.

Ik ben vandaag tweede chef geworden, als je dat nog niet gehoord had.

Dat had je nooit gedacht...

toen we elkaar vijf jaar geleden in de keuken ontmoetten...

en ik rösti's voor je klaarmaakte.

Het is niet gelopen zoals we hadden gepland.

Toch is alles goed gekomen, al met al.

Ik ben Sonja tegengekomen. Echt een geweldig iemand.

Plichtsgetrouw. Lief en aardig.

En heel anders dan jij.

We kregen Björn, het beste dat me ooit is overkomen. We zijn een leuk gezin.

Ik maak het goed. Ik verdien goed en wil een huis in Enskede gaan kopen.

En deze zomer gaan we op vakantie in Denemarken.

Het enige is...

dat het allemaal onwerkelijk voelt.

Ik denk er de hele tijd aan hoe het zou zijn als wij samen waren.

Ik fantaseer dat ik je tegenkom en dat jij zegt dat je gescheiden bent.

Dan besluit ik om bij Sonja weg te gaan. Eindelijk zijn we samen.

Dat is zoals het zou moeten zijn.

Ik weet dat het maar een fantasie is.

Maar die fantasie heb ik nodig om te kunnen leven.

Daarom mag je niet doodgaan, Nina.

Dan is er geen hoop meer.

Ik kan nooit ophouden met van je te houden.

Ik heb het geprobeerd, maar dat gaat niet.

Ik zal je nooit verlaten.

Nooit.

Bedankt voor de foto's. - Fijn dat ze ergens goed voor waren.

Op de toekomst.

Op de toekomst.