Original subtitles

Wat is hier gaande?

Hoe kun je dit accepteren, moeder? Ze verwoesten jullie levenswerk.

Peter en Nina mogen hun ideeën uitvoeren. Daar sta ik volledig achter.

Ik wil dat je m'n broers verloofde in de gaten houdt.

Weet hij wie ik ben? En Sarah en Jérome?

Hou op. - Suzanne. Kom mee terug naar huis.

Heb jij al een vakbondsfolder?

De vakbond heeft hier niets te zoeken. U bent ontslagen.

We eisen dat juffrouw Nilsson direct weer wordt aangenomen.

Dans dan.

U hebt een verhouding met een vrouw.

Dat zal de Kinderbescherming vermoedelijk ook interessant vinden.

Ik ben de gelukkigste man op aarde, want deze herfst gaan we trouwen.

Ga je vechten op ons verlovingsfeest? - Heb jij soms iets met die kok?

Laat me los.

Suzanne is niet eerlijk tegen je geweest. - Jérome? Sarah?

Je wil mij pakken via Suzanne. - Er is iets met Suzanne.

Laat me los. Ik heb jullie zo gemist.

Dit is onze tijd. Voor jou en voor mij. - Zo is het.

Calle, Lotten is overleden.

Hallo. - Hallo.

Ben je echt nu pas teruggekomen? - Ja. Dat klopt.

Wat heb je gedaan op het eiland? We waren ongerust.

Ik wil jou even spreken. Onder vier ogen.

We hadden gisteren te veel gedronken. - Ja.

Wij allebei. - Dat kun je wel zeggen.

Kunnen we dit niet gewoon vergeten?

Het belangrijkste is dat je er weer bent.

We kunnen niet bij elkaar blijven, Erik.

Waarom niet?

Wil je onze verloving verbreken? - Ja.

Vanwege die ruzie? Of om de drank? - Omdat ik van een ander hou.

Lelle, wil je niet gaan slapen?

Lelle, ga liggen. Sonja moet naar huis. - Ga niet weg.

Luister eens.

Maar Lelle, ik ben er toch. - Ga niet weg.

Nee, ik hoef niet naar huis te gaan.

Ik kan vannacht wel hier blijven. Oké?

Ga je dan nu wel liggen?

Ga wat slapen.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 8 DE AFSPRAAK

Margareta is ontslagen. - Wie is dat?

Maggan, de serveerster die nu bij de vakbond zit.

Dan moet ze elders werk gaan zoeken. - Ze mogen haar daarom niet ontslaan.

Wat kan mij dat schelen. Waarom wind jij je daar zo over op?

We zijn toch collega's.

Zou de bediening een vinger uitsteken als een kok problemen had? Echt niet.

Jawel, dat is precies wat Maggan zou doen.

Ik wil de vakbond hier niet. Dan krijg je alleen maar klachten.

In plaats van hun vak goed te leren gaan ze over hun rechten praten.

Over 20 jaar kan niemand meer een ei bakken in dit land, dankzij de vakbond.

Soms is het goed om eisen te stellen. Daar wordt de samenleving beter van.

Ben jij op je oude dag communist geworden?

Ik ben geen communist. En oud ben ik ook niet.

Weet jij hoe het met Maggan gaat? - Niet zo goed.

Gaat ze nu elders werk zoeken? - Ja, ongetwijfeld.

Eigenlijk wil ze hier terugkomen.

Maar de manager ziet de vakbond als iets van de duivel.

Wie zeg dat?

Hebt u mij horen zeggen dat de vakbond iets van de duivel is?

Nee. Dus u staat daar te liegen?

Juffrouw Nilsson is niet ontslagen vanwege de vakbond...

maar omdat ze haar werk niet naar behoren deed.

Goed, dat weten we dan nu.

M'n excuses.

Ik ga wel ander werk zoeken. - Dat zou heel jammer zijn.

Sorry als ik de verkeerde indruk heb gewekt. Ik ben geen voorvechterstype.

Jawel, anders zat je hier niet. En je hebt het recht aan jouw kant.

Hoelang duurt het om gelijk te krijgen? Dat weet niemand.

We kunnen je financieel ondersteunen. - Daar gaat het niet om.

Het is gewoon een lastige situatie. - De vakbond maakt hier een zaak van.

Of jij nu wel of niet wilt meewerken, wij stappen ermee naar de rechter.

Je hebt heel wat in beweging gezet. Je bent een rolmodel.

Geef je het nu op, net nu we op stoom komen?

Wil je niet samen met ons de strijd aanbinden?

Wanneer denkt u dat ze bijkomt? - Dat kan nog wel even duren.

Maar wordt ze wel weer de oude? - Dat is nu nog niet te zeggen.

Ze heeft momenteel een verwrongen realiteitsbesef.

Het kan een psychose zijn die met rust weer overgaat, of het blijft zo.

Juffrouw Goldstein heeft een tatoeage op haar arm.

Heeft ze in een kamp gezeten? - Ja.

Dat kan de oorzaak van het trauma zijn. Zulke gevallen krijgen we wel vaker.

Geef haar één etmaal pentobarbital. - Ja, dokter.

Tot ziens. - Dank u.

Ik heb m'n verloving met Erik verbroken.

Wat zeg je nu?

Ik kan niet trouwen met iemand van wie ik niet hou.

Ben je helemaal gek geworden?

Nee, Nina. Je kunt niet zomaar doen wat jou het beste uitkomt.

Dit heeft consequenties. Niet alleen voor jou, maar voor ons allemaal.

Ik hou van een ander. Met hem wil ik leven.

Wat een onzin. Wie is dat dan? - Bemoei je toch niet met mijn leven.

De man die jou zwanger heeft gemaakt? - Bedankt voor het ontbijt.

Vooruit, geef eens antwoord, Nina.

Goedendag. - Hallo.

Pardon...

Bent u Philippe? - Ja.

Ik ben Peter.

Ik heb geprobeerd u te vinden. Suzanne heeft een zenuwinzinking gehad.

Hoe is het met haar? - Ze ligt in het ziekenhuis.

De arts denkt dat er verband is met haar verblijf in het concentratiekamp.

Suzanne heeft wel iets verteld, maar niet veel.

Het ligt niet op mijn weg om u daarover te vertellen.

Nee, dat begrijp ik, maar nu is ze ziek.

Ik wil haar helpen. Ik moet er iets meer over weten.

Over sommige dingen kun je niet praten.

Die moet je zelf verwerken.

Hadden jullie kinderen?

We waren ze al bijna verloren in de veewagon.

De reis duurde meerdere dagen.

Elke keer dat de trein stopte...

waren er weer vijf of tien mensen overleden.

Kinderen die verpletterd waren.

Oude mensen die het niet meer aankonden.

Het was afgrijselijk.

Toen we in het kamp aankwamen, was dat bijna een opluchting.

We dachten dat we het overleefd hadden, wij en de kinderen.

Maar...

Ze hebben Sarah en Jérome al bijna meteen meegenomen.

Ze waren zo moe dat ze niet eens konden protesteren.

Een soldaat liep met ze weg, met onder elke arm een kind.

Ik zal nooit de blik in Sarah's ogen vergeten toen ze zich omdraaide.

Ze was vier jaar.

Na een week besefte ik dat ze moesten zijn overleden.

Maar Suzanne...

Ze heeft nooit geaccepteerd dat de kinderen...

er niet meer zijn.

Een staart zonder kat. Nooit had Pelle zoiets raars gezien.

Hij keek nog eens goed. Ja, het was echt een staart zonder kat.

'Ik wil ook zo'n staart, ' zei hij. - Binnen.

Hallo. - Hallo.

Hallo, Lennart.

Ik kom wel even naar buiten.

'Ik wil'...

'Ik wil ook zo'n mooie staart, ' zei Pelle.

M'n moeder is overleden. - Wat?

Ze is gisteren overleden, toen wij op het eiland waren.

Nee toch. Calle...

Ze heeft thuis een hartaanval gehad. Dus het is nu een beetje een chaos.

Is er iets wat ik voor je kan doen? - Nee, bedankt. Het komt wel goed.

Ik heb met Erik gepraat. Ik heb de verloving verbroken.

Heel goed.

Ik heb nog niet met Sonja gepraat. - Dat begrijp ik.

Ik hou van je. - Ik ook van jou.

Zien we elkaar morgen? - Absoluut.

Ik heb om werk gevraagd bij Gillet, maar ze hadden niemand nodig.

Ik denk dat ik ook wegga.

Dat moet je niet doen. - Zonder jou is het niet leuk meer.

Ik moet gaan.

Lilly... Bedankt voor je bezoek.

Goedenavond. - Goedenavond.

Breng Erlander naar de vip-sectie.

Daar zijn socialisten toch te goed voor? - Het blijven gewoon mensen, hoor.

Wilt u zelf de minister naar z'n tafeltje brengen?

Ik ben er niet. Ik ga Suzanne in het ziekenhuis opzoeken.

Hoe gaat het met haar? - Ze houden haar in coma.

We denken allemaal aan haar. - Dank je.

Meneer Löwander?

Ik wilde vragen of ik u even zou kunnen spreken.

Ja.

U weet dat ik ontslagen ben? - Nee, daar heb ik niets over gehoord.

Waarom? - Omdat ik bij de vakbond zit.

Is Roos degene die u ontslagen heeft? - Nee, de manager.

Op grond van uw vakbondsactiviteiten?

Hij zegt dat ik m'n werk niet naar behoren deed, maar dat is niet waar.

Ik heb de vakbond gezegd dat ik me erbij neerleg.

Ik ben nu op zoek naar ander werk.

Maar de vakbond is van plan om de strijd aan te gaan.

Ik wilde u alleen waarschuwen. - Dank u.

Sommige van m'n collega's zijn ook lid geworden van de vakbond.

Lilly, bijvoorbeeld.

Ik hoop dat ze hier geen last mee krijgen.

Nee. Maar ik zal met Gustaf over uw aanstelling gaan praten.

Dank u wel.

Goedendag. Doet u geen moeite, Roos. We vinden onze weg zelf wel.

Is er een misverstand, generaal?

U hebt voor morgen gereserveerd. - Dan hebt u dat verkeerd genoteerd.

Minister Erlander zit momenteel aan uw tafeltje.

Erlander? Wie is dat? Hij moet maar even verhuizen.

Mijne heren, het spijt me, maar u zit aan het verkeerde tafeltje.

Deze tafel is bezet. - Kan ik u ergens mee helpen?

Ach, daar bent u.

Wij zitten al aan dit tafeltje sinds 1915, in het voorjaar.

Dan zullen we uw routine niet verstoren.

Dat hoeft niet. - Geen probleem. We verhuizen.

Prima. Heel goed.

De generaal weet hoe je socialisten moet aanpakken.

Je gaat een minister toch niet dwingen om op te staan en elders te gaan zitten.

Ze moeten hun plaats weten. Dit land is niet van hen.

Ze willen het belastingtarief verhogen tot 25 procent. Dat is pure diefstal.

Hoe dan ook, gasten horen waardig behandeld te worden.

En weet je waar ze het geld voor willen gebruiken? Voor kinderbijslag.

Alsof mensen al niet genoeg kinderen krijgen.

Zo is het. - Waar gaat dit heen?

Een uitkering om te kunnen drinken en poker te spelen?

Ik heb de pastor van de Stefanskerk gesproken.

Voor de dienst. De begrafenis is op begraafplaats Norra.

Wat is een begrafenis?

Als ze de kist in de grond laten zakken. - Welke kist?

De kist waar de overledene in ligt. Mama's kist.

Komt ze onder de grond te liggen? - Ja.

Hoe is het, Lelle?

Lelle...

Ik moet terug naar het werk. - We redden ons wel.

Stil maar, Lelle.

Hallo, lieveling.

Alles komt goed.

Hallo. - We zijn van de Kinderbescherming.

Hebt u tijd voor een paar vragen? - Ja.

Wat eet u gewoonlijk als ontbijt? - We eten meestal pap.

Haverpap, of gerstepap. - Wat krijgt hij nog meer te eten?

Hij eet warm bij de bovenbuurvrouw.

Zij past op hem als ik naar m'n werk ben.

's Avonds krijgt hij nog een paar boterhammen, of wat fruit.

Als ik late dienst heb, eet hij ook weer bij de buurvrouw.

Dus u hebt een baan? Een vaste baan?

Op dit moment is dat wat onduidelijk.

Volgens onze inlichtingen bent u werkloos.

Wie heeft dat gezegd? - Dat mogen we niet zeggen.

Ik ben onterecht ontslagen, dus ik verwacht m'n baan terug te krijgen.

Dan zijn we hier voorlopig klaar.

En wat gaat er nu gebeuren?

Ons rapport kan tot maatregelen leiden. Daarvan krijgt u nog bericht.

Tot ziens. - Tot ziens.

We zijn van de Kinderbescherming. We doen onderzoek naar Uno Nilsson.

U past vaak op hem, klopt dat? - Ja, dat klopt.

Hebt u tijd om een paar vragen te beantwoorden?

Hoe is het met haar? - Ze is nu in elk geval weer bij kennis.

Wat erg. Je zou bij haar moeten zijn. - Doe niet zo hypocriet.

Ik ben geen monster, ook al denk jij van wel.

Ik zei toch al dat je niets over haar weet. Had ik ongelijk?

Waarom is die serveerster ontslagen? - Wat?

Vanwege haar vakbondsactiviteiten?

Onzin. Ze deed haar werk niet goed. Ze schoot tekort.

Hoe dan?

Hoe? - Ja, hoe?

Peter, ik ga over het personeel. - De vakbond gaat de strijd aan.

Dus ze is naar jou gestapt. - Ze wilde ons waarschuwen.

We spreken de vakbond en juffrouw Nilsson dinsdag. Het waait wel over.

Mag ik binnenkomen? - Natuurlijk.

Hallo, Uno. - Kijk eens wat ik gebouwd heb.

Wilt u koffie? - Ik heb net gehad, met de inspectrices.

Ik weet dat u gisteren Lilly hebt zien weggaan.

Maar ze was hier gewoon als vriendin, meer niet.

Die inspectrices stelden veel vragen.

Ik moest ze de waarheid vertellen.

Een betere moeder dan jij is niet makkelijk te vinden.

Uno boft maar met zo'n moeder.

Met de rest heeft de Kinderbescherming niets te maken.

Bedankt.

Ik geloof dat ik toch graag een kopje koffie wil.

Zo, bouwmeester. Wat ben je nu aan het maken?

Wat herinnert u zich nog van die avond?

Ik heb pianogespeeld. Meer herinner ik me niet.

Hoe voelt u zich nu? - Goed.

Hebt u zoiets ooit eerder meegemaakt?

Hebt u enig idee wat de oorzaak zou kunnen zijn?

U krijgt nog steeds een hoge dosis pentobarbital.

Die kunnen we vanaf morgen gaan afbouwen.

Maar het belangrijkste is dat u rust blijft houden.

Juffrouw Goldstein. - Jérome? Sarah?

Jérome? Sarah?

Waar gaan jullie heen?

Kom bij mama. - Juffrouw Goldstein.

Wacht op mij. - We gaan terug naar uw kamer.

Laat me gaan. - Kom terug.

Sarah, Jérome. Kom bij mama. - Help me even.

Hou op. - Rustig aan nu.

Kom hier. Kom met me mee. Laat me los.

Moeder had geld gespaard. Daarmee kan ik een kist en een grafkrans kopen.

Laat me weten als je geld nodig hebt. - Dat komt wel goed.

Ethel en Stickan helpen met het eten.

Sonja woont nu bij mij.

Lelle is helemaal van slag.

Dit gaat niet werken, Nina.

Als ik bij Sonja wegga, weet ik niet wat er van Lelle zal terechtkomen.

Zij is z'n rots in de branding. Dat wil ik niet op m'n geweten hebben.

Ik hou van je.

Ontzettend veel.

Meer dan ik ooit van iemand heb gehouden.

Misschien horen wij niet samen te blijven.

Vergeef me.

Het is jouw schuld niet.

Als Erik en ik bij elkaar hadden gepast, was dat niet gebeurd, op het eiland.

Het is jouw schuld niet.

Ik ga even een stukje lopen.

Om deze tijd nog? - Ja.

Mag ik niet met je mee?

Nee, ik moet nu alleen zijn.

Het is nu niet veilig, Nina.

Calle, je hebt het recht niet om mij te zeggen wat ik moet doen.

M'n liefste...

Ik heb geprobeerd te vluchten.

Ik ben niet zelf naar ze op zoek gegaan. Zij hebben mij gevonden.

Je weet dat ze niet echt zijn. - Ja, maar tegelijkertijd ook weer niet.

Praten ze tegen je? - Ja.

Vandaag hebben we gepraat over die dag in het Bois de Boulogne.

Toen jij in de vijver viel.

Dat vonden ze heel grappig. - Ja.

Niemand heeft hun lichamen ooit gezien.

We weten het niet zeker. - Suzanne...

Zolang ik met ze kan praten, zijn ze niet dood.

Heb je hier met Peter over gesproken? - Nee.

Ik weet niet hoe ik dat moet aanpakken.

Ik weet best... dat het niet gezond is.

Kom, we moeten weer naar binnen.

Stel Margareta deze week weer aan, anders beginnen we een blokkade.

Dan staan onze leden de hele dag voor het restaurant...

om iedereen over dit conflict te informeren.

Dat is een absurde stap. We zitten nog in de onderhandelingsfase.

Wat vindt juffrouw Nilsson hiervan? - Ik sta achter de vakbond.

Begrijpt u de consequenties daarvan? - Ik hoop dat ik m'n baan terugkrijg.

Doe niets waar u spijt van krijgt.

Bedoelt u dat ik de voogdij over m'n zoon kan verliezen?

De Kinderbescherming heeft een onderzoek ingesteld.

Ik heb de uitkomst hier bij me.

Ze hebben niets op m'n moederschap aan te merken.

We vermoeden dat u de Kinderbescherming hebt ingeschakeld.

U hebt Margareta gedreigd dat haar kind van haar kan worden afgenomen.

Dit zijn natuurlijk volslagen ongegronde aantijgingen.

Maar zo staat het morgen wel in de krant.

Gustaf.

Ik stel een schikking voor, voordat dit in de krant komt.

Ze krijgt haar baan niet terug. Nooit.

Nina.

Nina, heb je met Erik gesproken?

Nina? - Ik ken je mening. Laat me met rust.

Nina... Nina.

M'n lieve kind.

Ik begrijp dat het nu voelt alsof de hele wereld vergaat.

Maar als je met Erik gaat praten...

heeft hij vast wel begrip voor je tijdelijke vlaag van waanzin.

Als jullie later op deze periode terugkijken, dan lachen jullie erom.

Lieve moeder. Waarom is dit zo belangrijk voor je?

Over een paar jaar zijn al je vriendinnen verloofd of getrouwd, of al moeder.

En wat doe jij dan? - Ik run de club. Ik heb werk.

Maar waarom? Je moet toch trouwen? Gustaf neemt de club wel over.

Gustaf? Die weet niets van jazz, of van wat jonge mensen aantrekt.

Maar het restaurant en de club horen toch bij elkaar?

De club was mijn idee. Die heb ik gecreëerd.

Denk niet dat jij in het restaurant een toekomst hebt.

Je hebt twee broers, en zij redden het al bijna niet.

Dat zullen we nog zien.

Restaurant Djurgårdskällaren.

Goedemorgen.

Ik heb helaas de krant nog niet kunnen lezen vandaag.

Juist.

Erlander heeft geannuleerd...

vanwege onze antivakbondopstelling, zoals de krant het noemt.

En wat de krant schijft, is waar? - Ik citeer slechts.

Heel goed. Gaat u door.

Erlander zei ook dat Djurgårdskällaren geen eetgelegenheid meer is...

voor de regering, ministeries of departementen.

Verdomde bureaucraat.

Volgens Erlander heeft de premier zelf dit zo beslist. Hij is teleurgesteld.

Ik heb je gewaarschuwd. Los dit op. - Vertel mij niet wat ik moet doen.

Je moet Margareta weer aannemen. - Ik doe hier de personeelszaken.

Doe dat dan ook.

Kan ik hier nooit iets doen zonder dat jij je ermee bemoeit?

Gustaf, kalmeer een beetje.

We moeten de klandizie van de overheid terugkrijgen.

Nee. We hebben ook andere gasten.

Niemand komt naar een restaurant dat op de zwarte lijst van de regering staat.

Neem die serveerster aan en bel Erlander.

Waarom leg je het niet bij met Erik? - Omdat ik niet van hem hou.

Maar jullie waren toch gelukkig, vóór het zomerhuisfeest?

Ik wil alleen iets met Calle, anders niet.

Hou eens op met je zelfbeklag. - Ik beklaag me helemaal niet.

Dat doe je wel. Terwijl je zoveel geluk hebt gehad.

Erik is knap, charmant, begaafd en zorgzaam.

En rijk. - Trouw jij dan met hem.

Misschien doe ik dat wel. - Ik hoop dat jullie gelukkig worden.

Eerlijk gezegd, Nina, vind ik je kinderachtig en dom.

Ik hoef jouw raad niet meer. Tot ziens.

Je hebt geen reden om zo ongelukkig te zijn. Ik kan het niet meer aanzien.

Denk erom, onze boodschap aan Erlander...

is dat de blokkade op een misverstand berust.

U bent niet ontslagen vanwege uw vakbondsactiviteiten.

Dat is gelogen. - Wilt u uw baan terug of niet?

Ik krijg m'n baan al terug. - Goed.

Zeg dan dat het een misverstand was dat nu uit de weg is geruimd.

Goed, als u zegt dat de vakbond welkom is bij Djurgårdskällaren.

U kunt nu niet met nieuwe eisen aankomen.

Zeg dat u zich verheugt op samenwerking met de vakbond...

voor uw verdere bedrijfsontwikkeling. - Dat zal ik nooit zeggen, dat weet u.

En ik verheug me op een verdere samenwerking met de vakbond...

voor onze bedrijfsontwikkeling. - Fijn om te horen.

Dit hele conflict berust op een misverstand...

en niet op haar vakbondsactiviteiten. - Juist.

Er zijn een paar incidenten geweest, zou je kunnen zeggen...

in verband met Margareta's werk. Maar dat ligt inmiddels achter ons.

Precies.

Ik werk graag weer voor Djurgårdskällaren...

waar de vakbond zo welkom is. - Dat snap ik.

We mogen zelfs een deel van onze werktijd gebruiken...

voor ons vakbondswerk. - Super.

En dat allemaal dankzij de moderne kijk van meneer Löwander op de vakbond.

Ik ben blij dat te horen. Goed.

Tot ziens.

Dank u zeer.

Hallo. Hebt u professor Karin Kock al ontmoet?

Gustaf Löwander. - Margareta Nilsson.

Bent u al in Djurgårdskällaren geweest? - Helaas niet.

Dat kan ik aanbevelen. Goed eten en uitstekende bediening. Gaat u voor.

Vakbondswerk onder werktijd? Nee. - Nee? Dan heb ik u verkeerd begrepen.

Ik wil m'n excuses aanbieden. Als je me nooit meer wilt zien, begrijp ik dat.

Ik hecht nu eenmaal veel waarde aan m'n vrijheid en zelfstandigheid.

Ik raakte gewoon in paniek.

Het gaat om die kok, hè? Calle?

Ja.

We hebben ooit een korte romance gehad.

Op het eiland bloeide die weer op. Dat zal niet weer gebeuren.

Kon ik dat maar geloven. - Geloof me. Geef me nog een kans.

Ik hou van je, daar gaat het niet om.

En misschien was dit maar goed ook. Nu kunnen we openhartig zijn.

Wat bedoel je? - Ik ben blij dat je zo zelfstandig bent.

Maar ik ben een traditioneel iemand, met traditionele verwachtingen.

Zo klinkt dat wel heel saai.

Als wij trouwen, wil ik een gezin stichten en zo snel mogelijk kinderen krijgen.

Jij runt het huishouden. Met bedienden, maar die moet jij aansturen.

Dat kun je niet combineren met een taak in het restaurant.

Of in de nachtclub.

Dat begrijp ik.

Bovendien werkt Calle daar. Ik wil niet hebben dat jullie elkaar zien.

Dat klinkt als een voorwaarde. - Dat is het ook.

Wil je vanmiddag bij mama eten? - Beter van niet.

Nee, het hoeft ook niet, maar...

Je hebt ook nog een leven daarbuiten.

Misschien kun je dat weer eens gaan proberen, stapje voor stapje?

Kom, we gaan even zitten.

Ik weet dat er nog een leven is, daarbuiten.

Maar dat kan ik niet met jou delen, Peter.

Wat bedoel je? - Ik leef niet in dezelfde wereld als jij.

Ik heb m'n kinderen. Ik zie ze, ik praat met ze.

Dat gaat weer over. - Ik wil niet dat het overgaat.

Het voelt alsof ik je om de tuin heb geleid.

Hoezo? - Ik heb je een facade voorgespiegeld.

Alsof ik gezond was. - Maar je wordt weer gezond.

Heb wat geduld. - Ik kom niet meer bij je terug.

Ze willen me naar een ziekenhuis in Parijs overbrengen.

En als ik daar uitkom, ga ik op zoek naar m'n kinderen.

En Philippe?

Hij helpt me met de verhuizing.

Kun je dat begrijpen?

Je breekt m'n hart.

Met z'n hoevelen zijn ze? - Met vijf man, inclusief de premier.

Twee van hun zijn Noren, dus beide vlaggen op tafel.

Een ronde tafel, met gesloten gordijnen. - Komen ze hier zitten?

Per Albin speelt graag bridge, dus hij wil wat privacy.

Maar toch niet helemaal afgeschermd? - Jawel.

En de toegang tot de toiletten dan? - Boven bij de feestzaal.

Bij de feestzaal? - Niets aan te doen. Hij is de premier.

Het wordt een winterbruiloft, in de Oscarskerk.

Ach, wat mooi. - Aha.

Gaan jullie het huwelijk nu opnieuw aankondigen?

Nee. Waarom zouden we? - Nee, dat is ook prima.

Ik hoop maar dat de bruid zelf geen bezwaar tegen het huwelijk heeft.

Moeder. - Ik kan niet wachten tot december.

En het diner is hier, in de feestzaal. - Nee maar.

Zou Peter niet komen? - Ja. Geen idee waar hij is.

Die is er vast vandoor. Dat is uw familietraditie.

Als je de sfeer wilt verpesten, ga dan weg.

We gaan toch trouwen, of jij erbij bent of niet.

Het komt wel goed.

Hoorde ik daar 'proost'? - Ja.

Proost, op de jongelui.

Premier, uw bezoek was voor ons een eer.

U bent hier altijd welkom. - Dank u.

Dank u wel.

Per Albin. Hij heeft iets bijzonders. - Hij is bevriend met de koning.

Een echte staatsman.

Niet zoals die kleurloze bureaucraat Erlander. Met hem wordt het nooit wat.

Wat is er nu weer?

Peter, tijd om naar huis te gaan.

Ze is bij me weg.

Zo. Kom.

Hier, drink op.

Ze houdt niet van me.

Alles is zinloos.

Ik kan net zo goed doodgaan.

Hier, zoals je gevraagd hebt.

Is het waterdicht? - Er is weinig tegen in te brengen.

Fijn dat je dit op zo korte termijn kon doen.

Weet je al dat Per Albin overleden is?

Per Albin? Die was gisteren nog bij ons te gast.

Hij zakte in elkaar bij een tramhalte. Hartaanval.

Wat jammer.

Het is mijn zaak niet, maar waarom zou Peter dit willen ondertekenen?

Hij wil studeren, en daarna wil hij in het buitenland gaan werken.

We praten morgen wel verder.

Wat? Wat is er?

Teken dit, Peter. Zet je handtekening.

Daar.

Zo.

Goed zo. Nu mag je slapen.