All language subtitles for The Glass Bottom Boat (1966) - iMMORTALs - [Polish]

Ogladacie panstwo podwodne ogrody
na wyspie Catalina,

raj egzotycznych ryb
i olbrzymich krasnorost�w morskich.

Najwiekszy z nich
to wielki krasnorost pecherzowy.

Tak jest, prosze pani,
krasnorost pecherzowy.

Prosze zwr�cic uwage na kolysanie sie
krasnorost�w, jak w pieknym balecie.

A jesli do naszego baletu
chcialaby si� przylaczyc syrena,

pamietajcie, ze w tajemniczych
glebiach oceanu wszystko jest mozliwe.

- Gotowe, Jenny.
- Skacze.

Hej!

Na Boga, co pan wyprawia?

- Do mnie pani m�wi?
- Tak, do pana.

- To m�j kostium.
- Przepraszam.

- Bardzo dziwnie wyglada.
- To ogon syreny.

Moze mi pan go zwr�cic?

To nie takie proste. Zaplatal si�.
Prosze wejsc na poklad, rozplacze go.

To nie bedzie latwe,
poniewaz nie mam dolu kostiumu.

Ach, rozumiem.

Prosze to zalozyc.

I jeszcze jedno. Nie umie pan czytac?

- Tego ju�nie rozumiem.
- Tam jest wyraznie napisane:

"Lowienie zabronione".

- Nie lowilem.
- Wiec co pan robil?

Polowalem na syreny.

Kaze pana aresztowac.

To pania zaaresztuja
za plywanie bez kostiumu.

KOSMICZNE PRZYGOD Y JENNIFER

TEST GRAWITACYJNY UDANY

Historyczne osiagniecie
Bruce'a Templetona, mistrza przestrzeni

Panie Templeton,
nowe urzadzenie w panskiej firmie

- pokonuje niewazkosc w kosmosie?
- Tak jest.

- Symuluje grawitacje?
- Tak, elektronicznie.

- Moze pan to wytlumaczyc?
- Panowie, po kolei.

Jak pan nazywa to, co widzielismy?

Jest to

Grawitacyjny Inercyjny Stabilizowany
Manipulowany Obserwator.

G- l-S-M-O.
W skr�cie Gismo. Tak to nazywamy.

- Bruce.
- Tak, Paul.

- Mamy maly problem. Moge przyjsc?
- Ja zejde do ciebie.

- Czy Rosjanie maja Gismo?
- Nie, ale chcieliby.

- Moze nam pan podac r�wnanie?
- Nie. Tylko na to czekaja.

Przepraszam, musze wyjsc.
Pan Molloy odpowie na panstwa pytania.

- Poradzisz sobie z tym, Einsteinie?
- B�d� udawal, stary.

W porzadku, panowie i droga pani.

Slucham. Ale pamietajcie, ze m�zgiem
jest Templeton. Ja tylko sprzedaje towar.

Jak osiagnal to r�wnanie?

No c�z...

Oto budynek o nazwie M-1.

Zostal specjalnie zaprojektowany
do testowania statk�w powietrznych.

Laboratorium jest zaopatrzone
w termiczna komore pr�zniowa,

- bardzo czysty pok�j i przestrzen...
- Moge pania prosic?

Oczywiscie, panie Goodwin.
Przepraszam na moment.

- Slucham pana?
- Gdy skonczy pani oprowadzac,

- prosze do mojego biura.
- Tak.

Mobilizuje dzial informacyjny.
Prasa domaga si� wiadomosci o Gismo,

- wiec powinna pani o tym napisac.
- Tak jest.

Powiedzial pan, ze ja mam napisac?

Z wielka przyjemnoscia, panie Goodwin.

Ale jestem tu nowa
i nie mam potrzebnego doswiadczenia.

- Mam zaufanie do pani.
- Dziekuje, panie Goodwin.

Poza tym szczeg�lnie si� pania
zainteresowalem.

To bardzo mile z pana strony.
Moja wycieczka...

Czesc, Jen. Jak ci si� podoba
pierwszy tydzien w fabryce?

Jak w college'u. Poproszono mnie
o zostanie po lekcjach.

Wdowa kampusu nie moze
lekcewazyc dziekana ds. Kobiet.

Wdowa kampusu?

Skad wszyscy tyle o mnie wiedza?

Ta plakietka oznacza,
ze zostalas dobrze sprawdzona.

Plec: Zenska. Stan cywilny: Wdowa.
Czyli kocimietka.

Nie dla tego kota.

Moge pozyczyc dziesieciocent�wke?

Musze zadzwonic do mojego psa.

- Powiedzialas, ze dzwonisz do psa?
- Tak.

Gdy jestem w pracy,
w og�le si� nie rusza.

Ale gdy zadzwoni telefon,
biega po domu i szczeka jak szalony.

Cztery.

Piec.

Wystarczy, Wladimir. Nie mam
dla ciebie wiecej czasu, skarbie.

Wladimir?

Prosze.

Dzieki.

Dziekuje za cierpliwosc.

To jest tzw. Czysty pok�j.

Jest calkowicie sterylny,
aby kurz nie zanieczyscil czesci.

Wchodzacy do tego pokoju
musza stanac na kratce,

kt�ra strzepuje kurz z but�w i ubrania.
W ten spos�b.

Ojej. Lepiej ju�p�jdzmy. Tedy prosze.

- Przepraszam.
- Chwileczke.

ZAKAZ NOSZENIA
WYSOKICH OBCAS�W

- Hej, pani jest syrena.
- Tak, jestem syrena.

Nie rozpoznalem pani w ubraniu.

Nigdy si� sobie nie przedstawilismy.

I niech tak zostanie.

- Czemu si� pani zlosci?
- Nie zauwazyl pan,

ze utknal mi tu obcas?

Nie umie pani czytac?
Moze pani stracic licencje.

- Wiec wyr�wnalismy rachunek.
- Pomoge pani z tym butem.

Prosze...

Gdzie pani poczucie humoru?

A co z butem?

- Ej, Cripps.
- Tak?

Gdzie pan Templeton?

- Chyba w czystym pokoju.
- Dziekuje.

- Co ty wyprawiasz?
- Jakis wariat mnie goni.

Och, skarbie.

Widzialas go? Maniaka z ogniem
w oczach i jednym butem?

- Posluchaj... Witaj, Donna.
- Dzien dobry, panie Templeton.

Moge co� dla pana zrobic,
panie Templeton? Pan Bruce Templeton.

- Widzialas wlascicielke tego buta?
- Zabawne, ze pan o tym m�wi.

Widzialam kogos, ale...

Atrakcyjna blondynka.
Troche smieszna i w jednym bucie.

- Witam.
- Och, witam pana.

- Zgubilas co�?
- Nie, nie.

Och, panie Templeton. Tak mi przykro.

Nie wiedzialam, kim pan jest.

Ja... Tak mi wstyd, ze...

Nic ci nie jest?

Nie, dziekuje. Ale... Nic mi nie jest, ale...

- Niech mi pan wybaczy.
- Nie ma co wybaczac.

Jestem ci winien jeden pantofel
i jeden ogon syreny.

- Nie... Prosze si� o to nie martwic.
- Prosze. To jest pantofel,

a ogon syreny wysle p�zniej.

Dziekuje panu bardzo.

Powiedz panu Molloyowi,
ze chce si� z nim zobaczyc.

O, Zack.

- Co ci si� stalo?
- Wlasnie podyktowalem memo

do sprzataczy:
"Kurz pod krata do czystego pokoju

ma by� codziennie opr�zniany.

To wszystko, panno Perkins.

Czy ty?...Ty?...

Wpadles do tej?...

Co w tym zabawnego?

Kurz to najgorsza rzecz na swiecie
dla moich wrzod�w.

Lekarz powiedzial mi dzis rano...

- Zack.
- Gdzie jestes?

Zartujesz. Znalazles dziewczyne
i jestes zainteresowany,

- jakby byla kawalkiem sprzetu?
- Kosmicznego sprzetu.

Wezme urlop. B�d� siedzial na l�dce
z kawalkiem sprzetu kosmicznego.

- Wiesz, co to jest?
- Co?

To pozwolenie
na wyslanie Gismo na orbite.

- Co?
- Mozemy to odwolac.

To tylko 75-milionowy kontrakt.
Powiem ci, co zrobie.

Zadzwonie do generala i powiem,
ze nie jestes zainteresowany.

- Na orbite w czerwcu?
- Za trzy miesiace.

- To niemozliwe.
- Mozliwe.

- Mozliwe?
- Tak.

By� moze. Przemyslmy to.

Pojedziesz do Waszyngtonu
i powiesz generalowi, ze to pestka.

- Mam ju�bilety.
- Skarbie, daj mi Goodwina.

- Bedziemy pracowac na okraglo.
- Wlasnie. Praca i tylko praca.

- Dziewczyne odl�z na potem.
- Tak.

- Zadzwonie do niej.
- Nie. Sam to zrobie.

Nie umiesz rozmawiac z dziewczetami.
Ja zadzwonie.

Chwileczke.
Ju�to kiedys zrobiles. Wylaz.

- Tylko pr�bowalem.
- Waszyngton. Jed�.

- Moze mnie polubic.
- Jed�.

Kochanie.

- Czesc, Mabel. Czesc, Norman.
- Czesc.

Co tam macie?

Dostarczono to dla ciebie.

- Dla mnie?
- Tak.

- Naprawde?
- Od pana...

- Jak si� nazywal?
- Pan Templeton.

- Tak.
- Ach, to pewno m�j ogon syreny.

- Ogon syreny? Bylas na rybach?
- Co?

Nie, to syrena...

- Dluga historia. Kiedys opowiem.
- Przyjdzie do nas uroczy czlowiek.

- Wsp�lpracownik Normana.
- Pan Mutnik.

- Tak.
- Jest starszy, ale dobrze ustawiony.

- Wiesz, co mam na mysli.
- O tak.

- Przyjdz do nas.
- Chcialabym go poznac,

ale musze isc na kurs. Dzieki za troske.

Innym razem. Musze ju�isc.

Wladimir szczeka jak szalony.
Przepraszam.

- Ach, to nic.
- Przepraszam i dziekuje.

Kurs! Nie powiesz chyba,
ze co wiecz�r chodzi na kurs.

- Nie wspomniales o tym glupim psie.
- Nie bylo okazji.

Szczeka za kazdym razem,
gdy zadzwoni telefon.

Czesc, kochanie. Tesknilam za toba.

Czesc. Czesc, skarbie.

Dzwon na policje.

Sam sobie dzwon. Czesc. Czesc, rybki.

Wszystkie jestescie? Glodne? Dobra.

Jedzcie na zdrowie, nie ma haczyk�w.

- Czesc, skarbie.
- Czesc, m�j skarbie.

Corky? Gdzie jestes?

Jednostka czwarta, Los Angeles.
Tu 11-Q, 11-73, jednostka druga.

Tu Santa Catalina. Zglos si�.

- Zglaszam si�.
- Czesc, Jenny.

Czesc, tato. Pewnie si� ucieszysz,
bo odzyskalam kostium.

- Tak? W jaki spos�b?
- Nigdy bys nie uwierzyl.

Powiesz mi,
gdy przyjedziesz na weekend.

Chyba nie b�d� mogla.
Mam milion rzeczy do zrobienia.

Musisz przyjechac.
Nie obejde si� bez syreny.

- Wez Nine.
- Potrzebuje syreny, a nie wieloryba.

"Nie moglem znalezc ogona.
Czy to ci� okryje?".

M�wisz do siebie, Jenny?

Chyba tak.

Tak si� konczy, gdy mieszkasz
z ptakami, psami i rybkami.

Gdybys powiedziala, ze nie mozesz
przyjechac, bo masz chlopaka,

- to co innego.
- Znowu gderanie.

Dobra. Zadzwonie jutro.

W porzadku, tato.
Na razie, Nina. Nie gniewaj si�.

Kogo miales na mysli,
m�wiac o wielorybie?

Powiedzmy sobie szczerze, skarbie.
Nie jestes gupikiem.

- Chyba sobie zartuje.
- O nie.

Dobra, spr�buj RP minus 27
przez Y do kwadratu.

- W porzadku?
- Tak.

Prosze pana, mam akta tej dziewczyny.

Co? Tak. Czytaj.

"Dane. Jennifer Nelson:
Zamezna, owdowiala.

Maz, Randolph Nelson: Oceanografer".

- Oceanograf.
- Dziekuje.

"Zatonal na wyprawie badawczej
kolo Baham�w. Koniec meza.

Ojciec, Axel Nordstrom,
ma statek turystyczny na Catalinie.

Dziewczyna mieszka sama z psem,
dwoma gwarkami i rybkami tropikalnymi.

Hobby: Wodniactwo i gotowanie.

Wygrala nagrode w konkursie wypiek�w
za ciasto z kremem bananowym.

Posiada licencje nawigatora numer 7256.

Obecnie chodzi na kursy..."

Jest pan gotowy?
"Pisarstwa, baletu, rzezbiarstwa,

znajomosci muzyki, radiotelegrafii,
ceramiki i sporzadzania map".

- Myslalem, ze to ja jestem zajety.
- Sprawia panu jakies problemy?

Tak, to najgorszy rodzaj.
Dwa ciala na innych orbitach.

Na wszystko jest jakies r�wnanie.

Cytowano to w jednym z magazyn�w.

Wez na przyklad Marsa,
a ja wezme Wenus.

- Tak jest.
- Mars jest zamkniety w swojej orbicie

- z powodu wielkiego cisnienia.
- Cisnienia? Tak.

Ale jesli sklonimy Wenus,
by wyszla ze swojej orbity,

- dodamy X plus Y plus AKTA...
- Co?

AKTA. Ich zawartosc.

- Zgubilem si�.
- Nie, posluchaj.

AKTA plus X Y do drugiej potegi

plus przesuniecie orbity r�wna sie

polaczenie Marsa i Wenus.

Niesamowite. Mysli pan,
ze swiat jest na to gotowy?

Dziwie si�, ze pierwszy na to wpadlem.

- Pani Nelson.
- Slucham pana?

Pan Templeton
prosi pania do swojego biura.

Pan Temp... A o co chodzi?

Pani Nelson, w bardzo kr�tkim czasie

rakieta z zaloga wyleci
w odlegle obszary naszego systemu.

Podczas mojej nieobecnosci

pani biografia odpowie
na wszystkie mozliwe pytania o mnie.

Oczywiscie.

Dlatego chcialbym,
by uczestniczyla pani w moich zajeciach.

Jest to oczywiscie scisle tajne.

Oczywiscie.

Wie pan, nasz dzial
uzywa specjalnego kodu

na okreslenie kazdego projektu.
Jak mam go nazwac?

Nazwijmy go... Projekt Wenus.

Projekt We...

To znaczy, ze leci pan?...

Tak jest.

- Panie Templeton!
- Tak?

Czekamy na wiezy.

Zaraz bedziemy.

- "My". To znaczy pani i ja. Chodzmy.
- Oczywiscie.

Niestety, musi pani to zalozyc.

Dziekuje.

Pochodze z Sioux City w stanie lowa i...

- Pani Nelson.
- O, dobrze.

- Przepraszam pana.
- Jak m�wilem,

urodzilem si� w Sioux City w lowa,
lubie bejsbol, ksiazki, filmy.

A i przepadam za ciastem
z kremem bananowym.

- Z kremem bananowym?
- O co chodzi?

Wygralam konkurs
za ciasto z kremem bananowym.

- Nie. Z ptasim mleczkiem czy kokosem?
- Jednym i drugim.

Fantastycznie. To moje ulubione ciasto.

- Naprawde?
- Tak.

- Mozna je dopasowac.
- Tak?

Dzieki.

Bardzo dziekuje.

ZAKAZ WSTEPU

SPAL TO!
SZPIEG MOZE TEGO SZUKAC

Panie Taylor.

Pani Nelson?

Pomocy.

- Prosze.
- Dziekuje. Nie jest pani zmeczona?

- To pan potrzebuje snu.
- Gdy chodzi o boginie milosci?

Kto m�glby spac,
planujac spotkanie z Wenus?

- Panie... Och, przepraszam.
- Nie, prosze m�wic.

Jestem bardzo dumna,
ze uczestnicze w tym eksperymencie.

Wiem, ze si� panu powiedzie.

- Prosze tak nadal myslec.
- Dziesiec...

- Chce pani to zobaczyc?
- Tak.

- Prosze.
- Siedem, szesc,

piec, cztery, trzy, dwa, jeden.

Ognia.

Prosze, spodziewalam si� pani.
Slyszalam pani samoch�d.

- Nazywam si� Nelson.
- Wiem, jestem pani Miller.

Milo mi poznac. Jaki piekny dom.

To ciasto?

Tak. Upieklam je dla pana Templetona.

- Pewno jest bardzo ciezkie.
- Mam nadzieje, ze nie.

- Witaj, Jenny.
- Dzien dobry.

Jenny, pani Nelson, to Edgar Hill z CIA.

Milo mi poznac.

Prosze zaczynac. Pytaj Anne o wszystko.

- Dobrze.
- Prosze.

Przepraszam.

Pisze moja biografie.

Mam zamiar ja przeczytac
i dowiedziec si� czegos o sobie.

- A ta druga pani to Anna Miller?
- Tak. Moja pomoc domowa i skarb.

Jest ze mna ju�10 lat.

To Pritter Hi-Fi,
instaluje naglosnienie na przyjecie.

B�d� w miescie pare dni,
sprawdzam trop szpiegowski.

Dobrze. Przykro mi,
ze nie bylo to bardziej ekscytujace.

I niech tak zostanie.

Gdzie pan trzyma to swoje r�wnanie?

- Tutaj. A dlaczego?
- Nie ma plan�w ani kopii?

W dw�ch sejfach.
Jedna w biurze, druga tutaj.

- Dobrze zabezpieczone?
- Tak. Pokaze panu.

Przybory pismienne sa za ta p�lka.
Wyciaga si� i obraca.

- Dziekuje, pani Miller.
- Anna.

Jenny.

Prosze.

Otwieraja si� tylko na modulacje
mojego glosu i sekwencje sl�w.

Poniewaz kazdy glos jest inny,

- sejfy sa nie do otwarcia.
- Doskonale.

Anna?

Co?! Och, przepraszam.

- Moje serce.
- Nie chcialem pani przestraszyc.

Instaluje naglosnienie.

Przepraszam.

Nazywam si� Pritter. Julius Pritter.
Hi-Fi Stereo.

Moja wizyt�wka. Moze si� przydac.

Zaraz zejde pani z drogi.

Duchy w bibliotece.

- Prosze uwazac!
- Co?

O nie!

- O nie!
- Co to bylo?

- Moje ciasto.
- Bardzo mi przykro.

Mnie te�. I jemu.

- Co mam zrobic?
- Prosze si� nie ruszac. Ubrudzi pan...

Prosze si� pospieszyc. Przemaka.

Nie czuje si� dobrze. Mam katar.

- Moja skarpetka jest cala wilgotna.
- Prosze wlozyc tu noge.

- Ze wszystkim.
- Chyba si� przeziebie.

- Prosze wepchac.
- Dobrze.

- Ju�.
- I nie pobrudzic podlogi.

Dobrze.

- Dobrze. Tak, dobrze. Tak.
- Prosze to strzasnac.

Strzasnac...

- Nie moge wyciagnac.
- Niemozliwe.

Naprawde. Moje palce sa zakrzywione.

- Mam wrastajace paznokcie.
- W tej chwili wolalabym

nie wiedziec

- o pana paznokciach.
- Dobrze. W porzadku.

- Prosze pani, jestem chory.
- Moze pan?...

- Zamknac si�?
- Tak. Niech pan si� trzyma.

- Trzymam si�. Prosze ciagnac.
- Ciagne.

Przepraszam.

Tak mi przykro. W porzadku?

Nie. Zawsze zaplatuje sie
w drabinie ze stopa w ciescie.

Nie moge wyciagnac. Prosze mi pom�c.

- Prosze si� nie ruszac.
- Zaraz, jestem uczepiony.

Powinnismy wyjac drabine...

- Chwileczke. Prosze... Zaraz.
- Musze postawic drabine.

Drabine, tak. Bardzo dobrze. Chwileczke.

Jeszcze krawedz. Krawedz.

- Boze, co za balagan.
- Przepraszam.

Jest pani na mnie poirytowana,
a ja jestem zirytowany soba.

Dobrze przynajmniej, ze z moim katarem
nie wpadlem do basenu.

Naprawde nie moge
w ten spos�b isc przez zycie.

Panie Pritter, prosze poczekac.

Musimy podejsc do tego...

- Musimy podejsc do tego naukowo.
- Tak.

- Dobrze?
- Czemu nie.

- Prosze posluchac.
- Tak.

- Mysli pani?
- Ju�wiem.

Stane na tym calym moim ciezarem.

A gdy to zrobie, pan wyciagnie noge.

- Rozumie pan?
- Naukowo.

Tak. Dobrze?

- Jasne.
- Dobrze.

- Gotowy?
- Tak.

- Wchodze.
- Teraz mam wyjmowac, tak?

Ja naciskam, pan wyciaga.

Panie Pritter! Panie Pritter...

- Nie moge...
- Pani nie moze?

Stanela pani obcasem
na moim paznokciu.

- Panie Pritter.
- Tak?

Nie mozemy podejsc do tego naukowo,
zanim nie wyjme mojej stopy.

- Koniec z naukowym podejsciem.
- Prosze mnie posluchac.

- Tak.
- Przytrzymam si� pana.

Prosze pani!

M�j zegarek.

Pan Templeton powiedzial,
by si� pan zrelaksowal.

Zaraz wyczyszcze panu ubranie.

Dzieki, Anno.

Duza koszula,
ale dobrze na tobie wyglada.

Dziekuje.

Tak mi przykro z powodu balaganu.

- Nie martw si�.
- Posprzatam.

Nie ma o czym m�wic. Twoja stopa.

- Boli ci� stopa?
- Stanal na niej.

Nie jest za szczuply.

Biedny pan Pritter. Jak si� czuje?

Ukrywa si�, a Anna czysci jego ubrania.

Widzial pan,
gdy wyjmowal ryby z koszuli?

Podobalo im si� to. Dalej tu plywaja.

- Musze ci co� wyznac.
- Co?

Nie jest mi przykro,
ze boli ci� noga. To przyjemne.

- Ja te�musze co� wyznac.
- Co?

Masuje pan zla noge.

To ta.

Tutaj stanal. Jest spuchnieta.

Tak. Moze powinnismy
posmarowac ja ciastem.

Tak mi przykro z powodu tego ciasta.

- Nie tak jak mnie.
- Tak bardzo je pan lubi?

To moje gl�wne pozywienie.
Codzienna dieta.

- Moze upieke jeszcze jedno?
- To cudowny pomysl.

- Ma pan skladniki?
- Anna ma doskonala kuchnie.

A ja jestem swietnym asystentem.
Chodzmy.

- Dobrze.
- Nie bedziemy si� martwic o linie.

Nie moge wyjsc ze zdumienia.

- Nigdy nie widzialam takiej kuchni.
- Naprawde?

To proste. Wszystko jest tutaj.

Wystarczy nacisnac na guzik. Sp�jrz.

Do pieczenia fale podczerwone.
Zadnego goraca.

Promieniowanie. 500 stopni Celsjusza.

Co o tym myslisz?

- To jak pok�j kontrolny.
- Zacznijmy pieczenie.

Jaka jest twoja sekretna metoda?

Caly sekret polega na ubijaniu.

Bialka trzeba ubic, by staly,
ale nie stracily wilgoci.

- Twarde, ale nie suche.
- Tak.

- A teraz...
- Musimy si� tego pozbyc.

- Kom�rka fotoelektryczna.
- Naprawde?

Jestem pod wrazeniem.

Czy w takiej kuchni
jest trzepaczka do jaj?

Trzepaczka do jaj?

Ju�si� robi.

Nie do wiary.

O rany! W tej kuchni
kobieta jest niepotrzebna.

Jestes jedyna dobra rzecza,
kt�rej nie przewidzialem. A gdybys

zrobila balagan... Patrz.

- To jest zywe.
- Robot podlogowy.

Ma oczy.

Patrz.

Ma te�nos!

Co jest w tym worku?

To komora ssaca, wierz lub nie.

- Naprawde?
- Naprawde.

- Gdzie si� schowal?
- Ma tam swoja bude.

Nazywamy go Insekt.
W kazdym domu bedzie taki.

Nie w moim. O rany.

- Koniec ubijania.
- Chwileczke!

Nacisnij na czerwony guzik.

Ten?

- Nie do wiary.
- Czy to nie cudowne?

Naprawde.

To nie do wiary.

- Tylko trzy minuty?
- Czas jest relatywny w erze kosmosu.

- Co dalej?
- No c�z...

Zmniejszymy do 350.

Kontrola do operatora,
zielone swiatlo, 350.

- Otwiera si�, gdy jest gotowe?
- Jak kwiat.

Och, ubrudzilas si�. Pokaz.

Zawsze si� brudze przy pieczeniu.
Dziekuje.

- Co?
- Zawsze mialas te piegi?

- Tak.
- Dodaja ci uroku.

Dzieki. Gdy bylam mala,
mialam nadzieje, ze si� polacza

i beda wygladac jak opalenizna.

Ale chlopcy i tak za toba biegali.

- Uciekalam jak plochliwa sarna.
- Nadal chcesz uciekac?

- Tak?
- Telefon dzwoni.

- Pan Molloy z Waszyngtonu.
- Dobrze, Anno.

Nie podjadaj, gdy mnie nie bedzie.

Moje ciasto!

Uciekaj!

Uciekaj!

Oddaj mi to!

Id� sobie!

Odejdz!

Oddaj mi to.

STRZELAJ DLA ZABAWY

Najszybsza podr�z na Cataline
w moim zyciu.

- Jak szybko plyniemy?
- Bardzo, ale to scisle tajne.

Opracowujemy POZSRL dla marynarki.

- Co to znaczy?
- POZSRL?

Punkt Obserwacyjny
Zdalnie Sterowany Robotem Ladowym.

Ta l�dz moze by� sterowana
przez pilota z duzych odleglosci.

Wybierz cel, nacisnij guzik i...

- Naprawde? Jak pilot do telewizora.
- Dziala tak samo.

Tylko nie moge przelaczac program�w.

- Prosze, ty steruj.
- Wolalabym nie.

Jestes czy nie jestes dziewczyna
ze statku turystycznego?

Jestem.

Dalej, zeglarzu.
Srodkowa dzwignia zwieksza szybkosc.

Sam o to prosiles.

- Pilot!
- Poczekaj! Co?

- Pilot.
- Co?

Pilot do zdalnego sterowania.

Jak mam to zatrzymac?

Przycisk jest pod maska! Pod maska!

Co?

Nie martw si�, Jenny!
Poprowadze ci� pomiedzy nimi!

Usun si�!

Hej! Zejdz mi z drogi!

- Z drogi!
- Uwaga! Skrec!

Przepraszam!

Daj mi to.

- Tato!
- A niech to.

- Uwaga! Plynie na nas motor�wka!
- Skaczcie!

Tato, uwazaj!

Uwazaj, Jenny. Plyniesz na lad.

Twarde ladowanie.

Skacz!

Nie ma szans,
ze marynarka to kupi. Skacz!

Uwaga! Nadchodze!

Twarde ladowanie.

Siadaj.

Jenny! Bo ju�tak zostaniesz.

M�w za siebie, mala Jenny.

Co?

Pieknie. Po prostu pieknie.

- Za szybko dla mnie.
- Sam chciales.

- Wygralas.
- To ty chciales spiewac.

Jeszcze.

Daj nam to zakonczenie.

Cudnie. Cudnie.

Przepraszam, ze musze isc,
ale Zack znajdzie mnie wszedzie.

- Mnie te�jest przykro.
- Naprawde?

Tak. Naprawde.

Jenny, widzisz ten ksiezyc?

Ten ksiezyc?

- Tak, ten.
- Widze.

Zaraz kolo niego jest planeta
o nazwie Wenus.

Nie chcialbym zostawiac dziewczyny
samotnie patrzacej na Wenus.

Pr�buje powiedziec,

ze Wenus tak samo pieknie swieci
nad moim domem.

Czy to ma sens?

I nie musialbym by� sam

z moimi zmurszalymi r�wnaniami.
To te�nie ma sensu, prawda?

Chyba pr�bujesz mi co� powiedziec.

Dobranoc. I dziekuje.

W droge, Jim.

Niemozliwe!

To smieszne! Oszaleliscie!

Tajne informacje przedostaly sie
z zaklad�w kosmicznych.

Grasuje szajka szpiegowska,
a niewinnie wygladajaca kobieta,

taka jak Jennifer Nelson,
moze by� jej czlonkiem.

A ja mam slabosc do agent�w wywiadu
o blond wlosach?

- A nie?
- A jak ty uwazasz?

Powiedz mu, Homer.

Jako gl�wny oficer ochrony
w tej fabryce,

az do powrotu z wakacji pana Johnsona,

- mam obowiazek...
- Nie jestes kandydatem na prezydenta.

Przejdz do sedna.

Ona zachowuje si� bardzo dziwnie.

- Zgadzam si�. Co poza tym?
- Nie dzwoni pan

trzy, cztery razy dziennie.

I nie rozmawia jak ona
przy uzyciu kod�w.

Jak mozna rozmawiac
przy uzyciu kod�w?

Wykreca numer.

I m�wi do sluchawki:

"Raz,

dwa,

trzy,

cztery,

piec,

szesc.

To na razie wszystko, Wladimir".

Wladimir?

Wladimir. Stare indianskie imie.

Z plemienia na przedmiesciach Moskwy.

- M�w, Homer.
- I nie widze, zeby pan

rozpalal ogien w swoim koszu na smieci

i palil tajne dokumenty po nocy
tak jak ona.

- Co?
- Jest sprytna, prosze pana.

Czy to co� panu m�wi?

"Akta plus X Y do kwadratu".
Tak, chyba tak.

- To robota idioty.
- M�w, Homer.

Zapisal to pan, gdy tam stalem.
Pamieta pan?

W dniu, gdy zwr�cila bikini
z tygrysim wzorem.

- To nic takiego. Zapomnij o tym.
- To musi co� znaczyc.

Inaczej by pan tego nie zapisal.

To wz�r na wprowadzenie Marsa i Wenus

- na te sama orbite.
- Musisz odpoczac. Kiedy...

Zamknij si�, Zack. To bzdury.

Wiec dlaczego zostaly przeslane
przez kr�tkofal�wke?

- Przechwycilismy to wczoraj w nocy.
- Poinformuj go.

Ma 6-metrowa antene na dachu.

- Na kr�tkie fale.
- Skad wiesz, ze jej uzywa?

Sprawdzimy to. Ale wyglada na to,

ze ktos bardzo chce zdobyc Gismo.

Jesli ju�go nie ma.

Chwileczke.

Ten sejf ze stali o grubosci 25 cm

otworzy si� tylko na modulacje
mojego glosu i te sekwencje:

G jak gamma, B jak beta, A jak alfa,
omega. Sezamie, otw�rz si�.

- Pytania?
- Nigdy nie watpilem,

ze plany sa bezpieczne.

Sa jednak cennym lupem, tak jak i pan.

M�wi, zebys zajal si� liczbami.

Tak jest. A my zajmiemy si� Mata Hari.

Zostawcie ja w spokoju.

Jesli to podstep, sam si� przekonam.

Zatuszujemy te sprawe.

Gdyby general si� o tym dowiedzial...
Rany,

- jade po niego na lotnisko. Idziesz?
- Ide do l�zka.

Sam. A jesli chcielibyscie wiedziec,

zaprosilem na wiecz�r waszego szpiega.

I wiecie co? Odm�wila.

Co dowodzi, ze jest mila dziewczyna,
a nie zadna Mata Hari.

Dobry wiecz�r.

Dobry wiecz�r.

Zmienilas zdanie?

Pewnie tak.

Ciesze si�.

Na pewno?

Oczywiscie.

Bruce, co� si� stalo?

Dlaczego pytasz?

Masz Gismo.

Lecz ja ci je odbiore.

Czuje co�...

Mam nadzieje, ze czujesz...

Mata Hari nie cofnie si� przed niczym.

Nic nie stanie pomiedzy Mata Hari
a jej celem.

Co m�wilas?

Nic ci nie jest? Wygladasz dziwnie.

Z checia oddam zycie,

poniewaz ukradlam tajny wz�r

na to, co nazywasz Gismo.

Lepiej ju�p�jde.

- P�zno ju�. To by� blad.
- Nie. To ja si� pomylilem.

Przez jedna szalona sekunde...

To wszystko jest bardzo glupie.

- Nie, powinnam p�jsc.
- Podoba mi si� muzyka, kt�ra puscilas.

- Wszystko mi si� w tobie podoba.
- Ale patrzyles na mnie,

jakbys widzial mnie pierwszy raz.

- Tak bylo.
- Moze to prawda.

Na pewno dobrze si� czujesz?

Z pewnoscia.

Przepraszam. Niezdara ze mnie.

- Nic si� nie stalo.
- Przepraszam.

- I tak musze wziac prysznic.
- Posprzatam.

Osusz si�. Poczekaj tu.
Przebiore si� w co� wygodniejszego.

- Zaraz przygotujemy panu pok�j.
- Tylko szybko. Jestem zmeczony.

Przepraszam, panie generale.

Czy chcialbys mnie pocalowac
bez wody sodowej?

Kim pan jest? Kto to?

Zack Molloy, m�j partner.

Wpada od czasu do czasu
i molestuje kobiety.

Powiesz mi, kogo molestowalem?

- Czemu nie. Jennifer Nelson.
- Milo mi... To jest Jennifer Nelson?

- Dzial informacyjny.
- Swietnie pani informuje.

- Powinnam si� pozegnac.
- Odwioze ci� do domu.

- Nie. Mam samoch�d.
- Witam, panie generale.

- To general Bleecker.
- Milo mi poznac.

- I dobranoc.
- Mila podr�z?

Nudna az do tej pory.

- Tak mi przykro.
- Wiem.

- Nigdy tak si� nie wstydzilam.
- Jen?

- Masz gosci?
- Nic nie szkodzi.

Wiesz, ja...
Najpierw pozbieralam orzeszki.

Potem zgasilam swiatlo i czekalam.

- Wiem.
- A tw�j partner...

- Zack.
- Myslalam, ze to ty.

Rozumiem.
Do zobaczenia jutro na przyjeciu.

- Dobranoc.
- Dobranoc.

Jenny?

- Serwus. Ja...
- Wpakowales si� w bagno.

- Co?
- Wziales pieniadze,

- nie dotrzymujac obietnicy.
- Alez...

Twoja praca z ostatnich dw�ch lat

to pozmieniane wyjatki
z magazyn�w Kosmos, Przestrzen

- i Mechanika dla wszystkich.
- Myslicie, ze ja?...

A teraz bazgroly bez wartosci?

Musielismy si� za ciebie rumienic.

A w dodatku podobno ktos nas ubiegl.

- Tak?
- Kim jest Jennifer Nelson?

To jakas dziewczyna. Tak?

- A Wladimir?
- Wla... Nie wiem.

Wiec si� dowiedz.
Nie do wiary, jak goracy

jest koniec cygara.

Ale...

- Chcialbys co� powiedziec?
- Z checia zwr�ce pieniadze.

- Moge je pozyczyc.
- Co� bardziej konstruktywnego.

Co? Powiedzcie. Ja... Wszystko zrobie.

Jutro jest przyjecie.
Zainstalowales system naglosnieniowy?

Tak. Nie. Zaraz. Naprawilem go.
Wlozylem do glosnik�w tranzystory.

- Masz do nich dostep?
- Tak.

- Chcemy wiedziec, kim jest dziewczyna.
- Kim jest.

- I czy ma r�wnanie.
- R�wnanie.

- Odbierzemy je.
- Odbierzemy.

- Przeslij je kodem.
- Musicie mi tylko powiedziec,

jak to zrobic. Przeslac to...
Zimno mi. Najpierw zakodowac.

Mam to wlaczyc.
Teraz sluchawki. Poczekajcie.

Nie wiem...

AMBASADA ZSRR

DEPARTAMENT STANU USA

Co si� tu dzieje, do licha?

- General?
- Kim jest Wladimir?

Co przede mna ukrywacie?

Nie ma si� pan czym martwic.

CIA si� tym zajmuje.
Sprawdzamy te dziewczyne.

Jaka dziewczyne?

- Te, kt�ra pan poznal.
- Co? Czy ona?...

To obca agentka?

To tylko pionek. Przygotowujemy sie
do zlapania duzej ryby.

Czy Gismo?...

Gismo jest bezpieczne?

Tak. Niech pan wraca do l�zka.

- Wszystko dobrze.
- Tak? Oby tak bylo.

Jednostka czwarta, Los Angeles.
Tu 11-Q, 11-73.

Jednostka druga, tu Santa Catalina.
Zglos si�.

Jednostka czwarta, Los Angeles.
Tu 11-Q, 11-73.

Jednostka druga, tu Santa Catalina.
Zglos si�.

Wladi. Co robisz w mamusinym l�zeczku?
Ty lobuzie.

Jednostka druga, tu Santa Catalina.
Zglos si�.

Jednostka czwarta, Los Angeles.
Tu 11-Q, 11-73.

Jednostka druga, tu Santa Catalina.
Zglos si�.

Tato, to ja.

- To nie tw�j ojciec.
- To Arnold.

M�wilas, ze bylas ju�sprawdzana
w tej swojej

- fabryce fajerwerk�w.
- To prawda.

Wiec o co tu chodzi?
Wl�cza si� tu dziwne osoby

- i zadaja mi r�zne pytania.
- Na jaki temat?

- Na tw�j temat.
- M�j?

No tak. Nie slyszales, tato?

Twoja c�rka jest najbardziej
niebezpieczna osoba w calej Lizbonie.

Wystarczy jedno slowo i... koniec.

Przestan.

Tato, to chyba logiczne, prawda?

Jestem zaangazowana
w scisle tajny projekt

- z geniuszem ery kosmicznej.
- Jak wam si� uklada?

- To scisle tajne.
- Jestes zakochana?

Nie mozemy podac tej informacji.

- O nie.
- O nie.

Poczekaj, tato. Ktos dzwoni do drzwi.

- Slucham?
- Dzien dobry. Pani Nelson, tak?

Tak. Ale jestem bardzo zajeta.

Nazywam si� Carstairs,
mieszkam w sasiedztwie.

Skladamy petycje przeciwko
swiatlom drogowym, kt�re instaluja.

Innym razem, panie Car...
Jestem bardzo zajeta.

Nie mam nic przeciwko sygnalom
ruchu drogowego. Dzieci i tak dalej.

Ale cala noc pipuja.

Pip, pip, czerwone,

pip, pip, pomaranczowe,

- pip, pip, zielone...
- Jednostka czwarta, zglos si�.

- Jednostka czwarta, zglos si�.
- Przepraszam, panie Pip... Carstairs.

Zaraz wracam.

Przepraszam, tato. O czym m�wilismy?

Jestes najniebezpieczniejsza kobieta
w Lizbonie

i pracujaca przy scisle tajnym projekcie,

kt�rego nie wyciagna od ciebie
nawet goracymi szczypcami.

- Moze dasz mi jakas wskaz�wke?
- Dzisiaj jest wazna noc.

Dobrze, ze mi przypomniales.
Zadzwonisz do Wladimira?

- Nie.
- Prosze. To bardzo wazne.

Jest ostatnio jakis dziwny.

Zrobil co�, czego nie robil od miesiecy.

- Co?
- Wskoczyl do mnie do l�zka.

Powinien zostac zastrzelony.

Jestes okrutnym mezczyzna,
kapitanie Nordstrom.

Ci dziwacy zn�w si� zblizaja.

Przysiegam,

ze jesli postawia stope w mojej lodzi,

zabetonuje ich i wyrzuce w porcie.

Bierz ich, tygrysie.

Odbi�r, wylaczam si�.

Panie Carstairs?

- Czesc, Mabel, Norman.
- Czesc.

Mutnik jest przystojniejszy
od tego goscia.

Ojciec Mutnika jest przystojniejszy
od tego goscia.

Podaj mi marynarke, stary.

"Podaj mi marynarke, stary".
Czasami mysle, ze jestes gluchy.

Czytales raport Crippsa.

- Dzis jest wazny wiecz�r.
- Mam nadzieje.

Co ona ma zrobic, by ci� przekonac?

Rozmawiac z Moskwa
przez kr�tkofal�wke?

A moze chcialbys zobaczyc filmy
z Wladimirem wskakujacym do jej l�zka?

- Przestan, dobrze?
- To te�bylo w raporcie Crippsa.

Przydalyby mu si� dlugie wakacje.
Tobie te�.

Robisz si� tak nerwowy jak general.

Wiem, gdzie jest dzis przyjecie.
Mozesz by� moim gosciem.

- To by� m�j pomysl.
- Kupie ci drinka.

Mnie? Place za polowe tej imprezy.

Placisz za cala. O czym ty m�wisz?

Jak leci, Ralph?

Mamy doskonaly dzial informacyjny.

- Milo, ze przyszedles.
- Dziekuje.

- Ken i Helen. Jak si� macie?
- Serwus.

- Milo, ze przyszedles, Ken.
- Milo ci� widziec.

- Ciagle jej nie ma.
- Nie martw si�. Wielki szpieg si� zjawi.

- Nie cierpie tego.
- To nie jed�.

Jem z nerw�w.

Moje wrzody te�nie sa zadowolone.

Robia si� czerwone, biale i niebieskie
z powodu utraty kontraktu.

Niczego nie stracimy.
Spr�buj si� zabawic.

Tak.

Nerwy.

Witaj, Anno.

- Jenny. Pieknie wygladasz.
- Dziekuje.

Poczekaj, az pan Templeton ci� zobaczy.

- Myslisz, ze mu si� spodoba?
- Cala mu si� spodobasz.

Lemoniada dla Juliusa.

- Julius tu jest? Moje ciasto.
- Biedaczysko, pracowal caly dzien.

- Pomagal nawet przy zakaskach.
- Poloze to w bezpieczne miejsce.

Jeszcze jedno ciasto?

Jenny, psujesz tego mezczyzne.

O to chodzi.

- Dobrze si� pan bawi, generale?
- Co takiego?

Zabawa? Panowie, polujemy na szpiega.

Hill powiedzial, ze dzis si� skontaktuja.

Dlatego chce si� upewnic, ze...
Gdzie jest Hill?

Jeszcze go tu nie ma,
ale ochrona pilnuje domu.

Jesli pani Nelson jest szpiegiem...

"Jesli?".

Tak pan powiedzial?

Dop�ki nie udowodni swojej niewinnosci,
jest winna. To moje motto.

Dobrze powiedziane, generale.
To bardzo dobre motto.

- Dobry wiecz�r.
- Hej, Jenny.

Pamietasz Zacka Molloya?

- Tak, mialem przyjemnosc...
- Moze pamietasz takze generala.

Witam.

Orkiestra gra moja ulubiona melodie.

- Czy m�glbym?...
- Za pozwoleniem,

ja polece na pierwsza misje.
Przepraszam.

Dziekuje.

Nie powiedziales slowa
o mojej nowej sukni.

Piekna. Ale nie patrzylem na suknie,
tylko na ciebie.

Ten dom swietnie nadaje si� na przyjecia.

- Wszystko jest tu takie piekne.
- To prawda.

Czy to nie cudowne,
co moze zrobic nowa suknia?

Nie mozemy polegac
na twoim partnerze, Molloy.

Panie generale, alez Bruce jest...

Co myslisz o miejscu
dla wizytujacych oficer�w?

Tylko dla oficer�w?

Mysle, ze zmiescimy
takze dziewczynke z Cataliny.

Jest wyraznie zakochany w tej kobiecie.

A z doswiadczenia wiem,

ze milosc i wojna do siebie nie pasuja.

Dobre, panie generale.

Co pan sugeruje?

Na razie obserwujmy.

Pamietaj,

kazdy w tym pokoju
moze by� Wladimirem.

Kazdy.

A tutaj mamy czerwony pok�j.

Sama widzisz, mamy tu

czerwony dywan, czerwone sciany
i czerwony sufit.

Za sciana jest niebieski pok�j

z niebieskim dywanem,
scianami, sufitem i...

Kocham ci�.

Naprawde.

Kocham ci�.

Telefon dzwoni.

Nie sadzilam, ze to si� moze powt�rzyc.

- Telefon dzwoni.
- Co tam telefon.

- Kocham ci�.
- Kocham ci�.

- Odbierz telefon. Prosze.
- Nie odbiore.

Bruce. Przyjdz natychmiast
do pokoju z sejfem.

- Po co?
- Dzwoni Hill.

Chce z toba porozmawiac. To wazne.

Dobrze.

M�wi, ze to wazne.

Musisz si� przyzwyczaic. Zaraz wracam.

Dzwoni z fabryki.

Halo? Czemu nie przyjdzie pan
na przyjecie?

Pracuje pan po godzinach.

Tak jak i pana przyjaci�lka,
sadzac po zawartosci jej biurka.

O czym pan m�wi?

Zacznijmy od poczatku.

Wladimir.

Och, Wladi.

Ostatni raz m�wie,
ze Jennifer Nelson nie jest szpiegiem.

To polowanie na czarownice
to strata czasu.

Zaraz strace jeszcze wiecej czasu.

Moze pan jeszcze raz wyjasnic,
co to za Projekt Wenus?

Nie ma Projektu Wenus. Nigdy nie bylo.

Wymyslilem to, by zyskac na czasie,
by... Nie chce o tym m�wic.

Uwierzyla panu we wszystko.

Oczekiwalem tego.

A moze to ona chce zyskac na czasie?

- O czym pan m�wi?
- Uwielbia pan ciasto bananowe,

piecze ciasto bananowe.
Skad o tym wie?

Nie wiem, nienawidze ciasta

i banan�w.
Ciasta bananowego nie znosze.

Ale powiedzial jej pan...

Zdobyla nagrode. Gdyby to byl
budyn z osmiornicy, te�bym uwielbial.

Dobrze.

Uwazajcie na nia, p�ki nie przyjde.

Taki mamy zamiar.

- Kazdy telefon w domu ma podsluch.
- Hill, jest pan tam?

Ta dziewczyna nie moze by� szpiegiem.

Jest za glupia, by by� szpiegiem.

Spotkalem wielu szpieg�w w zyciu.
Widze to po jej oczach.

Uzywaja do tej pracy
nad wyraz seksowne babki.

Jak widac po szmince na twoich ustach.

Musimy ja uwaznie obserwowac.

Nie spuszczajcie jej z oka
przez caly wiecz�r.

- Caly wiecz�r?
- Cala noc, jesli bedzie trzeba.

Dobrze, na razie.

Jenny. Wlasnie uspokajam nerwy.

- Dokad idziesz?
- Do domu.

Do domu?
Zabawa jeszcze si� nie zaczela.

Masz racje, Anno.

Zabawa jeszcze si� nie zaczela.

Nic ci nie jest?

O co chodzi?

Co pijesz?

Mieszanke. To szkocka z bourbonem.

Musi by� pyszne.

Za glupia ges.

Kt�ra jest o wiele sprytniejsza,
niz sobie mysla.

Co znowu?

Co si� stalo?

Zdawalo mi si�,
ze jedna zakaska si� ruszyla.

Jasne. Pewno krewetka
chce wr�cic do morza.

- Jesli chcecie wiedziec...
- Tak, wiemy.

- B�dziesz w czerwonym pokoju.
- Tak.

- Prowadzicie swoje gierki, ja swoje.
- W porzadku.

Nie mozemy polegac na twoim partnerze.
Sami musimy dzialac.

- Co pan sugeruje?
- Jesli przyjdzie do najgorszego,

jeden z nas bedzie musial spedzic
z nia noc. Zwalczyc ogien ogniem.

Moge si� zglosic na ochotnika?

Podziwiam twojego ducha, ale ta misja...

Witam.

- Witamy. Szuka pani Bruce'a?
- Wyszedl.

Naprawde?

Szkoda.

To znaczy, ze nastepny taniec
nalezy do nas.

Nastepny taniec?

Czemu nie mozemy zatanczyc teraz?

Mozemy, jesli pozwoli mi pan
przypudrowac nos

i szybciutko do kogos zadzwonic.
Prosze nie odchodzic.

Telefon.

Telefon.

- Telefon?
- Telefon.

- Halo?
- Halo.

Wasili?

Nie m�w, tylko sluchaj.

Towar, kt�ry zam�wiles,

bedzie przed p�lnoca
na przystani 63 w San Pedro.

Tw�j kontakt
bedzie mial czarna wiatr�wke

i opaske na lewym oku.

Haslo rozpoznawcze:

"Wladimir mnie przyslal".

- Odbi�r.
- Odbi�r? Co odebrac?

Czarna opaska. Wiatr�wka.

Masz kogos do obstawienia przystani 63?

Wszyscy sa na specjalnych misjach.

Wyslalem dw�ch na Cataline.

Jednym z nich by� m�j szwagier,

- ale nie wr�cil.
- Sprowadz kogos. Znajdz Hilla.

Kto to?

Halo, 104.

Nie m�w, tylko sluchaj.

T- O-S do 104. Slyszysz mnie?

Tak. O co chodzi?

Mamy problem z dostawa.

Ale mamy nadzieje

wyslac to rano.

- Odbi�r.
- Dziekuje. Powiem synowi.

- Wyslij kogos na przystan 63.
- Spr�buje kogos znalezc.

Szybko. Tanczy pan z nia.

- Na g�re.
- Tak, tak.

Jenny, kochanie?

Jenny?

Idzie.

Odwagi.

W sluzbie dla narodu.

Czekalam.

Nie czulem si� tak od czas�w
akademii wojskowej.

Kocham starszych mezczyzn.

Czuje si� przy nich
taka bezpieczna, wie pan?

Tak, wiem.

Czuje, ze moge z nimi rozmawiac i...

Z przyjemnoscia porozmawiam.

I podzielic si� moimi tajemnicami.

Bardzo prosze si� z nimi podzielic.

No c�z...

Chcialabym spedzic noc
w pokoju goscinnym.

Moze zobaczymy si� p�zniej?

U pani czy u mnie?

Jest pan bezposredni.

To moje motto. Frontalny Atak Bleecker.
Tak mnie nazywaja.

W porzadku, Frontalny.

U mnie.

W czerwonym pokoju,

dokladnie o... Niech pomysle.

O dwunastej.

W sama p�lnoc.

Przyjde piec minut po dwunastej,
ale prosze poczekac.

B�d� czekal.

W pelnym rynsztunku.

Tylko bez medali. Jestem uczulona.

To ja.

Po co� si� tak przebral?

By ja sledzic.

Gdyby zn�w poszla do toalety.

Co tu si� dzieje?

Chyba bedzie spotkanie z Wladimirem.

- Z Wladimirem?
- Przystan 63.

Moi ludzie sa zajeci,
wiec wyslalem kogos innego.

Twarzowy kolor.

Dziekuje.

Moge podac co� do picia?

Tak.

Szampana.

B�d� si� czula,
jakbym nadal z panem tanczyla.

Hej, skarbie.

Zack.

Jak si� ciesze, ze ci� widze.

Co zrobilas generalowi?
Wyrosly mu skrzydla.

Skarbie, nie znosze starszych mezczyzn.

Nie znosisz?

Bylam zona jednego.

Wieczory spedzalismy na grze w domino.

- Wiesz, co mam na mysli?
- N-U-D-A, nuda.

A co powiesz o mnie?

Jestes w odpowiednim wieku.

Jeszcze troche, a b�d� o wiele starszy.

Gdy ci� wczoraj pocalowalem, poczulem

- "buch".
- Tak.

Slyszalam.

Nie dziwie si�. To bylo glosne

- buch.
- Tak.

Co teraz?

Jestesmy dorosli, no nie?

Wiec zachowujmy si� jak dzieci.

Wiesz,

planuje tu spedzic noc.

Chcesz si� ze mna spotkac?

Powiedz gdzie i kiedy.

- W czerwonym pokoju.
- W czerwonym pokoju.

- Piec po dwunastej.
- Piec po dwunastej.

W pelnym rynsztunku?

W spodniach od pizamy.
Albo samej koszuli.

Prosze, moja droga.

Dziekuje, Wallace.

Za twoja urode.

Jakie to mile.

Za nasze spotkanie.

Prawie zapomnialam. Musze zadzwonic.

Moja chora ciotka.

Przepraszam. Zaraz wracam.

- Za nia. Ide do telefonu.
- Tak.

064,

064, zglos si�.

Wszystkie telefony na podsluchu.

Sluchaj.

Mary miala mala owieczke

Biala jak snieg

To wszystko.

Wylaczam si�.

Moge prosic do tanca,

pani wladzo?

Nie wysilaj si�, frajerze.

Obserwuje ci� caly wiecz�r.
Zachowujesz si� bardzo dziwnie,

zwlaszcza kolo bufetu.

Kolo bufetu. Choc nie wziales nic do ust.

Pr�buje, wie pani...

Wiec lubisz oliwki.

Ja te�.

- Ta wyglada jak z metalu.
- Wlasnie takie lubie.

Co jest z ta oliwka?

Nic.

Pyszna.

Generale. Widzial pan Jenny?

- Jenny?
- Jenny.

- Ach, Jenny.
- Jenny.

Nie. Dobranoc, stary.

- Chyba nie idzie pan spac.
- Jest bardzo p�zno.

Prawie dwunasta, moja pora snu.

Prosze dobrze spac.

- Czesc, stary.
- Gdzie Jenny?

Jenny?

Nie wiem. Dobranoc.

Dokad idziesz?

Do l�zka. Faceci potrzebuja
dziewieciu godzin.

Zaraz. Odkad to kladziesz sie
przed dwunasta?

O co chodzi?

Uspok�j si�. Mam randke.

- Z kim?
- Z Jenny.

- Co? Z Jenny?
- Co?

Tak. Chce wyciagnac ze mnie
wojskowe sekrety.

Na szczescie zadnych nie znam.

Ale co� wymysle.

Chyba nie uderzysz tch�rza, co?

- Dobrze pani widzi?
- Tak, dziekuje.

Przepraszam.
Rozwiazala si� pani kokarda.

- Naprawde?
- Moge pom�c?

Jest pani taka mila.

- Naprawde pani moze?
- Tak.

Prosze si� tylko przysunac do lampy.

To atlas.

- Atlas jest bardzo sliski.
- Tak.

Jestem przywiazana do atlasu.

Bralam slub w atlasie.

M�j pierwszy slub.

Prosze. Piekna kokarda.

- Gotowe.
- Dziekuje bardzo.

- Bardzo prosze.
- Jest pani mila.

A ty dokad si� wybierasz?

Co ty sobie wyobrazasz? Zejdz mi...

- Nigdzie nie p�jdziesz.
- P�jde.

Nie p�jdziesz, p�ki nie powiesz mi,
co tu si� dzieje.

Co� tu si� dzieje? Nie zauwazylam.

- Co to bzdury?
- Jakie bzdury?

Oddaj mi torebke.

Mam tam miniaturowy nadajnik.

Tego typu bzdury.

Naprawde?
Zaraz wysle wiadomosc na Kreml.

Jaka wiadomosc?

- M�j przepis na budyn z osmiornicy.
- Budyn z os...

- Podsluchiwalas.
- Tak.

Zostan tu. Ide do generala
i skoncze z tymi bzdurami.

- Nie...
- Poczekaj.

- Powiedzialam: Nie.
- Powiedzialem: Czekaj.

Nie.

- Poczekasz.
- Postaw mnie.

Postaw mnie.

Puszczaj.

- Wypusc mnie.
- Czekaj tam.

- Mam randke.
- Wiem, z Zackiem.

P�jde za ciebie. Dam mu w twarz.

Wypusc mnie. Pomocy.

Pomocy.

- Wlasnie chcialem...
- Musimy porozmawiac.

Nie ma watpliwosci. To agentka.

Jest taka sama agentka jak pan.
Jesli takich maja w CIA,

- ten kraj jest w tarapatach.
- Bedziemy musieli ja zatrzymac.

Pani Nelson moze wyjsc,
kiedy si� jej podoba.

- Co to za halas?
- Jaki halas?

Zamknalem ja w szafie.

- Powiedzial pan, ze jest wolna.
- Pan te�. Zwalniam pana.

- Chwileczke.
- Zapewnie panu dlugie wakacje.

Nie moze pan tego zrobic.

Nie? Prosze za mna.

Centrala? Z Waszyngtonem.

Biuro CIA. Z Donaldem C. Heddleyem.

Jasne, poczekam.

Zobaczy pan, czy... Hill?

Hill?

Otworzy si� tylko na modulacje
mojego glosu i te sekwencje:

G jak gamma, B jak beta,

A jak alfa,

omega. Sezamie, otw�rz si�.

PORT SAN PEDRO
PRZYSTAN 63

- Jak dlugo tu bedziemy?
- P�ki si� to nie wyjasni.

- A ci weszyciele?
- Jak beda sprawiac klopoty,

- wyrzuc ich za burte.
- Uwazaj, kapitanie.

Wszystko bedzie dobrze, jesli jakis idiota
nie zapyta mnie o Wladimira.

Wladimir mnie przyslal.

Nie, prosze.

To tyle, Don.
Wyslij ludzi, a ja si� tu tym zajme.

Tak. Gdzie ten Cripps? Cripps?

- Homer Cripps.
- Tak jest?

Postaw dw�ch strazak�w przy sejfie,
zamknij brame i znajdz mi Hilla.

- Hilla?
- Slyszales. Znajdz go.

Nie nazywa si� Hill i nie jest z CIA.

- Nie z?...
- Znajdz go!

Robi si�, szefie.

Wypusccie mnie!

Anna!

Niech mi ktos pomoze!

Wypusccie mnie.

Pomocy!

Wypusccie mnie.

Pomocy!

Jenny.

Kochanie, wszystko w porzadku.

Kocham ci�.

Jen... Jenny, kocham ci�.

I kocham twoje ciasto
z kremem bananowym.

Jenny?

Nie, nie. Siad!

Uciekaj stad. Szybko.

Ty glupi przedmiocie, ju�, uciekaj stad.

Wlasciwie

nie powinno mi to

sprawiac takiej przyjemnosci. Ju�czas.

Zaluje tylko jednego.

Mam tylko jedno zycie,

by je oddac za moja ojczyzne.

No tak. Gdy skonczycie si� bawic
w dom, mam dla was wiadomosci.

Wiedzcie, ze CIA...

- Otworzyl pan sejf?
- Nie.

Ktos to zrobil.

Spotkamy si� wczesnie,
by wybrac meble?

Prosze siadac, pani Nelson.

Co pan robi?

Niech pani siada.

Prosze nie krzyczec.

Po pierwsze, kim pani jest?

I dla kogo pani

szpieguje? Dla kogo pani szpieguje?

Nie wiem o niczym, slyszy mnie pan?

To oni wymyslili, ze jestem szpiegiem.

Zabawili si� moim kosztem.

- To ju�koniec.
- Nie ruszac si�.

To nie koniec, pani Nelson.

Koniec.

Nie.

Zacznijmy od poczatku.

Kim jest Wladimir?

Co to jest Gismo?

Powiedzialam panu wszystko.

Prosze m�wic, pani Nelson.

Nie do wiary,
jak goracy jest koniec cygara.

- Nie odwazylby si� pan.
- Nie?

Tak! W srodowisku szpiegowskim
ludzie sa dla siebie jak psy.

Jak mam powiedziec co�,
czego nie wiem?

Chwileczke.

Ja...

Co si� z panem dzieje?

Nie pale!

- Przyniose wody.
- Tak, nie! Nie ruszac si�.

Prosze si� nie ruszac z miejsca!

Nie!

Pistolet na wode!

Moglabym... Gdybym nie byla kobieta,
dalabym panu taki...

- Siadaj!
- Jestem zerem.

- Jestes!
- Nic mi si� nie udaje.

- Ja te�nie czuje si� dobrze.
- Nigdy nie chcialem by� szpiegiem.

Nigdy nie szpiegowalem.

Przeszedlbym na strone wroga,
ale kto nim jest?

Zabija mnie! Co ja zrobie?

Powiem ci co�.

Wyjasnisz to
i przyznasz si� do wszystkiego.

- I powiesz im nazwiska!
- Nie znam zadnych nazwisk.

Chyba ktos ci wydaje rozkazy?

Tylko przez telefon.
Rozpoznalbym jego glos.

- I co?
- To dopiero szpieg!

Nie dali mi nawet numeru!

Ja ci dam numer.

TAJNE

- To Gismo.
- Gismo?

- Jest pani szpiegiem?
- Nie jestem szpiegiem!

Nie wiem, skad to si� wzielo
w mojej torebce. Zamknij si�.

Zaraz si� dowiem.

Pr�bowalismy go zatrzymac, ale uciekl.

Masz jego opis. Znajdz go.

- Alesmy narobili.
- Malo powiedziane.

- Halo?
- Prosze z Edgarem Hillem.

Posluchaj, Jenny. Kochanie.
Pr�bowalem dzwonic.

- Wszystko wytlumacze.
- Chce rozmawiac z Edgarem Hillem.

Tak myslalem, pani Nelson.

Panie Hill. Dzieki Bogu, ze pan tu jest.

Wlasnie do pana dzwonilam.

Jenny?

Jenny?

- Co powiedziala?
- Gdzie ona jest?

Zadzwon na policje.

- Ja, prosze pana?
- "Ja, prosze pana?". I to szybko!

- Tak jest.
- Idziemy.

Panie Templeton,
co si� dzieje z moja c�rka?

- Gdzie ona jest?
- Jest w tarapatach.

Prosze mnie do niej zabrac.

To mysmy ja wrobili. Chodzmy.

Podejrzewalismy pania.

Dlatego wlozylismy te falszywe plany
do pani torebki.

Przepraszam.

Chyba pr�buje pani powiedziec,
ze rozpoznaje m�j glos.

To on wydawal mi rozkazy przez telefon.

- To pan jest szpiegiem!
- Do uslug, pani Nelson.

A teraz mam rozkaz dla pani.

Prosze mi je oddac.

Nigdy nie oddam panu
tych plan�w. Nigdy.

Wolalbym nie robic niczego pochopnie.

- Nie warto.
- Dzwon na policje!

- Dzwon na policje!
- Zostaw ja w spokoju!

SOS. Jednostka czwarta wzywa pomoc.

Jeszcze jedno pytanie.
Kim jest Wladimir?

- To pies.
- Bez obrazania. W jakiej jest branzy?

Tu general Bleecker.
Jedziemy na miejsce...

Przestan kaszlec.

SOS. SOS.

Jest tam kto? Odbi�r.

Slyszalem ci�, jednostko czwarta.
Tu Gravy Train.

Restauracja Maxa. Powt�rz.

Zglos si�, Gravy Train. Tu Albacore,
latarnia morska Rocky Reef.

- Co si� dzieje?
- Nie wiem.

Ta pani chyba ma klopoty.

Tu jednostka czwarta. Zglos si�.

Pomocy! Pomocy.

Tijuana, Meksyk.
Moge przelaczyc rozmowe?

O rany.

Przepraszam, Julius.

Ej! To mila kobieta!

Prosze bardzo!

Norman! Slyszales to?

Chyba jakis pijany kot.

Zamknij si�. Szczekasz jak pies.

W tym domu sa dwie osoby.

Jedna z nich to wariatka.

Norman! Norman!

- Zamknij si�!
- Nie m�w tak do mnie!

Zamknij si� i pozw�l mi spac!

Skrecaj!

Hej! Co?...

Dobrze, chod�...

Jenny. Jestesmy.

- Wyciagnijcie mnie!
- Nadchodzi pomoc.

- Zr�b im awanture, skarbie.
- Dzwon na policje!

- To Zack, gwarek.
- Co?

Dzwon na policje!

Chwileczke.

Panie wladzo!

Moge co� powiedziec, panie wladzo?

Czesc, Mabel.

Jenny!

Jenny!

Jenny!

O nie.

KOSMICZNE PRZYGOD Y JENNIFER

Napisy:
SDI Media Group

Ripped by:
SkyFury