All language subtitles for Unnamed.Memory.S2.2025.CR.(Ep.12).th
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:05,679 --> 00:00:07,889
ท่านเห็นเลดี้ทินาชาที่ไหนบ้างไหม
2
00:00:07,979 --> 00:00:08,849
ว่าไงนะ
3
00:00:09,189 --> 00:00:13,729
ดูเหมือนนางจะหายตัวไป
ก่อนจะจบงานราชาภิเษกและก็ยังไม่กลับมา
4
00:00:13,819 --> 00:00:15,069
ข้าไม่...
5
00:00:16,859 --> 00:00:18,029
วอลท์หรือเปล่า
6
00:00:19,239 --> 00:00:21,819
ข้าจะสั่งให้ตามหาเดี๋ยวนี้
7
00:00:21,909 --> 00:00:25,199
เพื่อความปลอดภัย
ตอนนี้ข้าจะกลับไปฟาร์ซัสก่อน
8
00:00:27,039 --> 00:00:32,169
ข้าไม่คาดหวังว่าท่านจะย้ายลูกแก้ว
ไปที่ฟาร์ซัส หลังจากที่ลูกแรกถูกขโมยไป
9
00:00:32,249 --> 00:00:35,379
ท่านต้องเชื่อใจ
นักดาบอะคาเชียมากกว่านี้หน่อย
10
00:00:35,459 --> 00:00:36,919
แน่นอนอยู่แล้ว
11
00:00:40,129 --> 00:00:45,139
บันทึกบอกว่ามันเริ่มจากการตายของเด็ก
12
00:00:45,219 --> 00:00:48,059
เมื่อแม่ร้องไห้ พร้อมซากศพของลูกในอ้อมแขน
13
00:00:48,559 --> 00:00:50,889
ว่ากันว่านางรู้สึกถึง
การปรากฏตัวของใครบางคน
14
00:00:51,519 --> 00:00:54,729
ใช้นี่ถ้าเจ้าต้องการช่วยเขา
15
00:00:55,019 --> 00:00:57,319
ด้วยคำพูดนั้น
นางรับอิเลเทอเรียไว้ทั้งสองส่วน
16
00:00:59,399 --> 00:01:04,869
แม่ใช้มันเพื่อกลับไปอดีตและช่วยลูกของนาง
17
00:01:06,949 --> 00:01:10,119
มันคือคนจากภายนอก
ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยนางงั้นเหรอ
18
00:01:10,209 --> 00:01:11,159
ใช่
19
00:01:11,249 --> 00:01:14,209
พวกเขาสังเกตการณ์และคนบนโลกนี้
20
00:01:14,289 --> 00:01:17,209
หลังจากแนะนำสิ่งประดิษฐ์เพื่อการทดลองนี้
21
00:01:17,799 --> 00:01:21,219
แล้วครอบครัวของท่านล่ะ ผู้อ่านเวลา
22
00:01:21,299 --> 00:01:23,179
เด็กคนแรกที่ได้รับการช่วยเหลือ...
23
00:01:23,799 --> 00:01:26,309
พวกเราเป็นผู้สีบเชื้อสายของเขา
24
00:01:26,389 --> 00:01:29,979
ทุกรุ่น พวกเราคนหนึ่ง
จะถูกจับเป็นส่วนหนึ่งของอีเลเทอเรีย
25
00:01:30,059 --> 00:01:32,939
ด้วยวิญญาณของพวกเรา
ที่ถูกใช้เป็นกระดาษบันทึก
26
00:01:33,019 --> 00:01:34,229
วิญญาณของเจ้า
27
00:01:34,309 --> 00:01:36,269
วิญญาณของผู้นำครอบครัว
คนปัจจุบันประกอบด้วย
28
00:01:36,359 --> 00:01:38,359
บันทึกของทุกช่วงเวลาที่อีเลเทอเรียใช้
29
00:01:38,439 --> 00:01:42,989
รวมไปถึงชื่อของ
ผู้นำครอบครัวในอดีตและปัจจุบัน
30
00:01:44,029 --> 00:01:47,159
ข้าใช้เวลานานมากในการมีชีวิตอยู่
ด้วยตัวข้าเองเพียงลำพัง
31
00:01:48,739 --> 00:01:51,579
เวลาย้อนกลับสำหรับข้าอย่างไร้ปราณี
32
00:01:51,959 --> 00:01:56,039
ตายอย่างที่ข้าทำ ข้าพบว่า
ตัวเองย้อนไปในอดีต รู้สึกตัวอีกครั้ง
33
00:01:56,589 --> 00:01:58,999
ผู้มาจากภายนอกซึ่งออกแบบกลไกนี้
34
00:01:59,089 --> 00:02:01,759
จะต้องไม่ได้รับความคิด
เรื่องความทุกข์ทรมาน
35
00:02:01,969 --> 00:02:04,129
ของผู้ครอบครองวิญญาณที่ถูกนำไปใช้
36
00:02:04,219 --> 00:02:07,179
พวกเขาคิดว่าพวกเราเป็นหนี้ชีวิตีเลเทอเรีย
37
00:02:07,259 --> 00:02:10,519
และเหยียบย่ำพวกเรา ในอนาคตอันห่างไกล
38
00:02:11,229 --> 00:02:13,729
นั่นคือเหตุผลที่พวกมันจะต้องถูกทำลาย
39
00:02:14,519 --> 00:02:17,519
การทำลายพวกมัน
ไม่เพียงต้องการพลังที่เหนือธรรมดา
40
00:02:17,609 --> 00:02:21,649
แต่เมื่อลูกหนึ่งถูกทำลาย
อีกลูกก็จะทำงานทันที
41
00:02:21,739 --> 00:02:24,819
นั่นคือเหตุผล
ที่ต้องทำลายทั้งสองลูกพร้อมๆ กัน
42
00:02:24,909 --> 00:02:28,279
ข้ารู้ว่าท่าน
เป็นเพียงคนเดียวมี่เหมาะกับภารกิจนี้
43
00:02:28,369 --> 00:02:31,579
แต่การติดต่อกับท่าน
ตอนที่ท่านเป็นแม่มด สำเร็จไม่ได้ง่ายๆ
44
00:02:31,659 --> 00:02:33,789
ข้าพบกับความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า
45
00:02:34,369 --> 00:02:37,629
ยังไงก็ตาม สิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น
46
00:02:37,709 --> 00:02:38,589
ว่าไงนะ
47
00:02:38,749 --> 00:02:44,339
ลูกแก้วทำงานเมื่อพวกมันรู้สึกถึง
ความผูกพันที่ทรงพลังต่อใครบางคน
48
00:02:44,419 --> 00:02:46,719
ไม่สำคัญว่านั่นคือความรักหรือความเกลียด
49
00:02:46,799 --> 00:02:50,509
อารมณ์ที่แข็งแกร่งของผู้ใช้
เป็นสิ่งที่ทำให้มันทำงาน
50
00:02:50,599 --> 00:02:55,019
ดังนั้นภายใต้สถานการณ์ปกติ
เป็นไปไม่ได้ที่จะเดินทางกลับนานนับศตวรรษ
51
00:02:55,099 --> 00:02:58,689
ใครจะมีความผูกพันกับใครสักคน
จากระยะเวลาที่ห่างกันมากขนาดนั้น
52
00:02:59,359 --> 00:03:01,609
แต่มีข้อยกเว้น
53
00:03:02,109 --> 00:03:04,989
ชายหนุ่มผู้รักแม่มดและตบแต่งนางเป็นภรรยา
54
00:03:06,609 --> 00:03:08,319
สามีของท่าน
55
00:03:09,909 --> 00:03:12,369
เขาย้อนกลับไปสี่ร้อยปี
และเปลี่ยนประวัติศาสตร์
56
00:03:12,449 --> 00:03:14,749
ดังนั้นท่านไม่ได้เป็นแม่มดอีกต่อไป
57
00:03:14,829 --> 00:03:16,419
ความหวังเกิดขึ้นในตัวข้า
58
00:03:16,499 --> 00:03:19,079
นี่อาจจะเป็นเวลาที่ทุกอย่างจะได้ผล
59
00:03:19,169 --> 00:03:22,589
มันอาจจะเป็นไปได้ที่จะทำลายมัน
ทั้งคู่พร้อมกัน หรือแบบนั้นนะข้าว่า
60
00:03:23,589 --> 00:03:26,839
แค่เพียงปิดผนึก
อีเลเทอเรียเอาไว้ไม่เพียงพอหรือไง
61
00:03:26,929 --> 00:03:29,799
- โลกรอคอยกลียุค
- ว่าไงนะ
62
00:03:29,889 --> 00:03:35,229
ตอนนี้ ดูเหมือนมีการปักหมุดใหม่
บนโลกทุกครั้งที่เกิดการเลี่ยนแปลง
63
00:03:35,309 --> 00:03:37,559
ขีดจำกัดของมันอยู่ใกล้แค่เอื้อม
64
00:03:37,639 --> 00:03:43,609
เพื่อเป็นหลักฐาน ประวัติศาสตร์ในอนาคต
คืออีกสามสิบเอ็ดปีจากนี้เป็นหลัก
65
00:03:44,149 --> 00:03:46,779
โลกแทบจะหยุดนิ่ง
66
00:03:47,909 --> 00:03:51,659
เว้นแต่เราทำลายอีเลเทอเรีย
โลกจะมาถึงจุดที่หยุดนิ่ง
67
00:03:51,739 --> 00:03:52,989
ไม่มีทาง...
68
00:03:54,829 --> 00:03:58,749
ในตอนนี้ ไม่มีผู้สืบต่อตำแหน่งผู้นำต่อจากข้า
69
00:03:59,999 --> 00:04:01,589
เป็นไปได้ยังไง
70
00:04:01,669 --> 00:04:03,499
แม้ว่าประวัติศาสตร์จะหยุดนิ่ง
71
00:04:03,589 --> 00:04:06,169
ไม่ใช่ว่ายังมีเวลาเหลืออีกสามสิบเอ็ดปีงั้นเหรอ
72
00:04:06,589 --> 00:04:09,759
ถ้าข้าตาย
ผู้นำคนต่อไปจะมาแทนที่ไม่ใช่เหรอ
73
00:04:10,929 --> 00:04:16,059
วิญญาณของข้าจะถูกแยกออก
ก่อนที่จะเรียนรู้ว่าใครคือผู้นำคนถัดไป
74
00:04:16,679 --> 00:04:18,189
ตามหาพลังเวท
75
00:04:18,269 --> 00:04:22,229
ข้ากลายเป็นตำสาปต้องห้าม
แลกเปลี่ยนวิญญาณกับพลัง
76
00:04:22,309 --> 00:04:28,029
ผลลัพธ์ก็คือ วิญญาณของข้าถูกแยกออก
ทำให้เกิดช่องว่างกับผู้สืบทอดของตระกูล
77
00:04:28,359 --> 00:04:30,909
ดูเหมือนโลกจะเห็นสิ่งนี้
78
00:04:30,989 --> 00:04:33,619
ราวกับรอยแยก
ที่มันตามหาเพื่อฉีกอีเลเทอเรียออกจากกัน
79
00:04:33,699 --> 00:04:38,959
ไม่ว่าประวัติศาสตร์จะเปลี่ยนแปลงไปแค่ไหน
สุดท้ายก็จบลงที่วิญญาณของข้าถูกแยกออก
80
00:04:39,709 --> 00:04:44,959
แต่ถึงกระนั้น ข้าแน่ใจว่าผู้นำคนใหม่
จะถูกเลือก โดยไม่คำนึงถึงสายเลือด
81
00:04:45,749 --> 00:04:49,759
ในกรณีนั้น
มันคงจะดีกว่าถ้าเรื่องนี้จบลงที่ข้า
82
00:04:50,379 --> 00:04:54,509
ตราบใดที่มีคนที่ได้รับความทุกข์ทรมาน
ยังสามารถใช้อิเลเทอเรียต่อไปได้
83
00:04:55,059 --> 00:04:57,139
สำหรับข้า ข้าพอแล้ว
84
00:04:57,889 --> 00:05:02,349
โง่และเห็นแก่ตัวอะไรอย่างนี้
ที่จะสนใจช่วยเหลือคนที่ใกล้ชิดกับท่าน
85
00:05:02,439 --> 00:05:03,979
มันทำให้ข้าโกรธมาก
86
00:05:04,479 --> 00:05:09,239
เจ้าและครอบครัวได้รับความทุกข์ทรมาน
ทุกครั้งที่มีการใช้อีเลเทอเรีย
87
00:05:09,699 --> 00:05:11,949
นั่นคือความจริงที่มองข้ามไม่ได้
88
00:05:12,609 --> 00:05:17,949
ยังไงก็ตาม ข้าปฏิเสธ
ความรู้สึกของคนที่ใช้อีเลเทอเรียไม่ได้
89
00:05:18,369 --> 00:05:21,419
นั่นคือหัวใจของมนุษย์
90
00:05:22,919 --> 00:05:26,919
เพื่อปฏิเสธว่านั่นหมายถึง
การปฏิเสธความเป็นมนุษย์ของพวกเรา
91
00:05:27,339 --> 00:05:30,419
สิ่งที่ขับเคลื่อนอีเลเทอเรียคืออารมณ์
92
00:05:30,919 --> 00:05:33,139
หมายความว่า
เราสามารถใช้มันเพื่อช่วยเหลือผู้คน
93
00:05:34,219 --> 00:05:37,349
ลึกๆ แล้ว เจ้าเห็นด้วยกับข้าหรือไม่
94
00:05:38,889 --> 00:05:42,229
เจ้าไม่ได้พยายามหยุด
ไม่ให้มีการใช้ลูกแก้วในทางที่ผิดจริงๆ
95
00:05:42,559 --> 00:05:43,559
ข้าพูดถูกไหม
96
00:05:44,269 --> 00:05:47,479
นั่นคือเหตุผลที่เจ้าพยายาม
ทำลายพวกมัน ไม่ใช่ปิดผนึกมัน
97
00:05:47,979 --> 00:05:50,029
เหตุผลของเจ้าคืออะไร
98
00:05:50,689 --> 00:05:52,819
วิญญาณดวงนั้นที่ไม่สามารถช่วยได้...
99
00:05:52,909 --> 00:05:54,739
เจ้าพูดถึงตัวของเจ้าเองจริงๆ เหรอ
100
00:05:56,529 --> 00:05:58,869
ที่พักที่เจ้าอาศัยอยู่...
101
00:05:58,949 --> 00:06:01,659
มีหญิงสาวอาศัยอยู่กับเจ้าไม่ใช่เหรอ
102
00:06:02,209 --> 00:06:06,379
เป็นอย่างที่ท่านเข้าใจ ข้าไม่ใช่คนที่ร่ายคาถานี้
103
00:06:07,749 --> 00:06:11,719
ผู้ที่ร่ายคาถานั้น เป็นคนที่เจ้าอยากช่วยจริงๆ
104
00:06:14,379 --> 00:06:15,549
ข้ารู้
105
00:06:15,639 --> 00:06:18,309
ยังมีผู้นำอีกคนที่สืบทอดต่อจากเขา
106
00:06:21,809 --> 00:06:23,599
ผู้นำครอบครัวคนสุดท้าย...
107
00:06:24,479 --> 00:06:25,849
ก็คือนาง
108
00:06:27,609 --> 00:06:28,649
วอลท์
109
00:06:30,029 --> 00:06:32,149
ผู้ซึ่งวิญญาณจะถูกแยกออก
110
00:06:32,529 --> 00:06:34,659
ผู้ซึ่งอยู่ในศูนย์กลางของโลกที่จนตรอก
111
00:06:35,159 --> 00:06:38,489
คนที่จะทำให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยก็คือนาง
112
00:06:39,119 --> 00:06:41,249
นั่นคือเหตุผลที่วอลท์ไม่ลังเล
113
00:06:41,949 --> 00:06:44,039
ข้าเข้าใจความปรารถนาของเจ้า
114
00:06:44,459 --> 00:06:47,629
อีกทั้งสถานการณ์
ที่โลกและอีเลเทอเรียเผชิญหน้าอยู่
115
00:06:48,499 --> 00:06:50,249
ยินดีที่ได้ยินเช่นนั้น
116
00:06:50,749 --> 00:06:53,049
งั้นขอให้ท่านจงทำลายมันเถอะ
117
00:06:53,549 --> 00:06:54,509
แต่...
118
00:06:55,089 --> 00:06:59,809
ถ้าท่านยังตัดสินใจไม่ได้
ทัลดาร์จะต้องพินาศอย่างแน่นอน
119
00:07:02,469 --> 00:07:03,929
ข้ารู้เรื่องนั้น...
120
00:07:04,019 --> 00:07:04,849
ทินาชา
121
00:07:07,519 --> 00:07:08,559
ทางนี้
122
00:07:11,479 --> 00:07:12,899
จากผู้คนทั้งหมด...
123
00:07:13,439 --> 00:07:15,609
ถ้าตามข้ามา ข้าจะให้นางร่ายคาถา
124
00:07:20,079 --> 00:07:21,659
ทะเลสาบแห่งความเงียบ
125
00:07:23,499 --> 00:07:24,789
หยุดอยู่ตรงนั้น
126
00:07:26,459 --> 00:07:28,039
ส่งตัวทินาชามา
127
00:07:28,129 --> 00:07:29,209
พร้อมทั้งอีเลเทอเรียด้วย
128
00:07:31,039 --> 00:07:32,589
ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเปลี่ยนประวัติศาสตร์
129
00:07:32,669 --> 00:07:35,009
ท่านเป็นคนที่เขียนมันขึ้นมาใหม่
130
00:07:35,089 --> 00:07:38,049
และพวกเราต่างก็ต้อง
ทนทุกข์อีกครั้งก็เพราะท่าน
131
00:07:38,139 --> 00:07:40,179
เรื่องนั้น ข้าขอโทษ
132
00:07:40,259 --> 00:07:41,599
แต่มันจบลงแล้วตรงนี้
133
00:07:41,969 --> 00:07:44,979
เราจะปิดผนึกลูกแก้วเหล่านั้น
ให้ห่างจากมือของทุกคน
134
00:07:45,059 --> 00:07:47,689
ไม่ ท่านไม่เข้าใจ
135
00:07:47,769 --> 00:07:52,399
ท่านจะวางประเทศของท่าน
เอาไว้เหนือกว่าทุกสิ่งที่ท่านรัก
136
00:07:52,479 --> 00:07:55,239
- นั่นคือเหตุผลที่ข้าถอยไม่ได้แล้ว
- วอลท์
137
00:07:57,069 --> 00:07:59,569
วอลท์ หนีไป
138
00:08:00,239 --> 00:08:02,619
ไม่เป็นไร ข้ายังไปต่อได้
139
00:08:02,989 --> 00:08:04,829
ได้โปรด กลับมา
140
00:08:05,499 --> 00:08:10,379
ไม่มีประโยชน์ที่จะช่วยข้า
ถ้าท่านต้องเป็นคนที่หายตัวไปแทน
141
00:08:11,709 --> 00:08:15,589
แทนที่ความสุขที่ข้าได้รับ
โดยการไม่ได้พบกับท่านอีกต่อไป
142
00:08:15,959 --> 00:08:18,339
ข้าจะเลือกความเสียใจ
ถ้ามันหมายถึงการได้อยู่กับท่าน
143
00:08:18,969 --> 00:08:22,049
แม้ว่าเราจะมีเวลาจำกัด
144
00:08:23,349 --> 00:08:26,429
นั่นคือความหมายของการเป็นมนุษย์ไม่ใช่เหรอ
145
00:08:30,899 --> 00:08:33,439
มันจบลงแบบนี้ทุกครั้งถ้าข้าละสายตาจากเจ้า
146
00:08:33,519 --> 00:08:34,979
ข้าขอโทษ
147
00:08:35,069 --> 00:08:39,989
มันอาจจะไม่เป็นแบบนี้
แต่ข้าพยายามหาทางแก้ไขที่เร็วที่สุด
148
00:08:40,239 --> 00:08:42,409
และข้าบอกว่าไม่จำเป็น
149
00:08:44,029 --> 00:08:46,159
ข้าสามารถทำได้เท่านั้น
เพราะว่าท่านอยู่ที่นี่เพื่อข้า
150
00:08:52,169 --> 00:08:53,999
พวกเขาไม่สามารถมองเห็นอนาคต...
151
00:08:54,919 --> 00:08:55,919
นั่นคือเหตุผล...
152
00:08:59,049 --> 00:09:00,299
นั่นคือเหตุผล ออสการ์...
153
00:09:02,139 --> 00:09:03,389
ข้าไม่ยอมแพ้
154
00:09:07,349 --> 00:09:09,309
ได้โปรดมาช่วยข้า
155
00:09:12,899 --> 00:09:17,399
แม้จะรู้ชะตากรรมของทัลดาร์
ออสการ์ก็ไม่ลังเลที่จะสู้
156
00:09:17,479 --> 00:09:19,649
เขาจะต้องหยุดวอลท์อย่างแน่นอน
157
00:09:20,109 --> 00:09:21,739
จะไม่มีชีวิตที่ต้องสูญเสีย
158
00:09:21,819 --> 00:09:25,119
ข้าจะกลับไปทัลดาร์และทำลายมนต์สะกด
ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
159
00:09:25,909 --> 00:09:28,579
จากนั้นเราจะมาคุยกับวอลท์อีกครั้ง
160
00:09:29,039 --> 00:09:31,119
และตัดสินใจว่าจะทำยังไงกับอีเลเทอเรีย
161
00:09:33,419 --> 00:09:35,339
วางมือจากภาระทั้งหมด...
162
00:09:35,419 --> 00:09:38,299
มันถูกต้องไหมที่พึ่งพาเขามากขนาดนั้น
163
00:09:43,969 --> 00:09:45,139
เป็นไปไม่ได้
164
00:09:57,689 --> 00:10:01,239
สิ่งที่เขามอบให้ข้าเหนือกว่าสี่ร้อยปี
165
00:10:01,949 --> 00:10:03,359
ข้าคิดว่าถ้าข้าแต่งงานกับเขา
166
00:10:03,449 --> 00:10:06,489
ข้าอาจจะต้องตายในคืนนั้นก็เป็นได้
167
00:10:07,449 --> 00:10:09,829
แต่ตอนนี้...
168
00:10:19,209 --> 00:10:21,089
เจ้าอยากกลับไปที่ไหน
169
00:10:22,629 --> 00:10:26,969
โลกจะเปลี่ยนแปลงในชั่วเวลาที่เจ้าลือก
170
00:10:27,049 --> 00:10:32,679
เจ้าทำได้ดีที่เลือกช่วงที่ปลอดภัยที่สุด
จากความทรงจำที่ไม่สิ้นสุดในชีวิตของเจ้า
171
00:10:32,769 --> 00:10:35,019
หรืออาจจะมีความสุขที่สุด
172
00:10:36,859 --> 00:10:38,689
เอาเลย เลือกเลย
173
00:10:40,689 --> 00:10:41,739
ตัวเลือกของข้า
174
00:10:43,239 --> 00:10:45,069
มีเพียงตัวเลือกเดียวเท่านั้น
175
00:10:45,819 --> 00:10:47,369
จากด้านนี้
176
00:10:47,779 --> 00:10:49,699
ที่ที่เขาอยู่
177
00:10:50,449 --> 00:10:52,999
ใกล้ชิดกับเขามากที่สุดได้
178
00:10:54,209 --> 00:10:56,829
เวลาที่ข้าสามารถนอนหลับได้อย่างปลอดภัย
179
00:10:59,339 --> 00:11:01,759
วิ่ง... ไปข้างหน้า
180
00:11:07,139 --> 00:11:09,509
ไปในที่ที่เขาอยู่
181
00:11:12,099 --> 00:11:14,769
ครั้งนี้ บันทึกบทใหม่...
182
00:11:17,229 --> 00:11:19,649
จะถูกจารึกในวิญญาณของเจ้า
183
00:11:20,769 --> 00:11:21,859
สู้
184
00:11:22,149 --> 00:11:23,859
สู้ต่อไป
185
00:11:26,109 --> 00:11:29,779
จนกว่าเจ้าจะไปถึงจุดจบที่เจ้าปรารถนา
186
00:11:33,539 --> 00:11:38,999
~ ความตายของเรื่องราวนิรนาม ~
187
00:11:45,339 --> 00:11:46,549
เป็นอะไรไป
188
00:11:50,299 --> 00:11:52,099
ท่านเป็นใคร
189
00:11:52,679 --> 00:11:54,429
ข้าเป็นใคร
190
00:11:55,019 --> 00:11:56,769
และเราอยู่ที่ไหนกัน
191
00:11:57,389 --> 00:11:59,149
ครึ่งหลับครึ่งตื่นหรือไง
192
00:11:59,939 --> 00:12:03,149
ข้าเป็นสามีของเจ้า
และกษัตริย์แห่งฟาร์ซัส
193
00:12:03,229 --> 00:12:07,359
เจ้าเป็นราชินีของข้า แม่มด
และผู้สืบของโอลด์ ทัลดาร์
194
00:12:07,449 --> 00:12:10,739
และที่นี่คือห้องบรรทมในฟาร์ซัส
195
00:12:11,529 --> 00:12:13,699
ข้าต้องบอกชื่อของพวกเราด้วยไหม
196
00:12:16,369 --> 00:12:17,919
ข้าขอโทษ
197
00:12:17,999 --> 00:12:19,419
ข้าครึ่งหลับครึ่งตื่นจริงๆ
198
00:12:19,919 --> 00:12:21,249
ดูเหมือนแบบนั้น
199
00:12:21,339 --> 00:12:22,749
นี่เป็นเวลากลางดึก
200
00:12:23,379 --> 00:12:27,129
ดูเหมือนข้าจะฝันถึงช่วงเวลาที่แตกต่าง
201
00:12:27,629 --> 00:12:31,049
ข้ารู้สึกเหมือน
ใช้เวลานานมากกว่าจะมาถึงที่นี่
202
00:12:31,139 --> 00:12:32,799
ความฝันถึงอดีต
203
00:12:33,219 --> 00:12:35,599
เจ้ามีชีวิตอยู่มานานกว่าข้าถึงยี่สิบเท่า
204
00:12:36,139 --> 00:12:37,559
เจ้าทำงานหนักมาก
205
00:12:40,519 --> 00:12:43,519
ตอนนี้ ข้ามีความสุขมาก
206
00:12:43,859 --> 00:12:46,739
ข้าดีใจที่ได้อยู่เคียงข้างท่าน
207
00:12:47,989 --> 00:12:49,109
เจ้าไม่เป็นไรนะ
208
00:12:50,109 --> 00:12:51,409
ในแง่ไหน
209
00:12:53,829 --> 00:12:54,829
เหอ
210
00:12:54,909 --> 00:12:56,079
มันจะเป็นอะไรไปได้
211
00:12:56,619 --> 00:13:01,249
รู้สึกราวกับว่า
ข้าไม่สามารถแต่งงานกับท่านได้...
212
00:13:03,959 --> 00:13:04,799
หา?
213
00:13:04,879 --> 00:13:06,379
อะไรอีกล่ะทีนี้
214
00:13:06,669 --> 00:13:07,669
รอเดี๋ยว
215
00:13:07,759 --> 00:13:09,759
เดี๋ยว เราไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
ทำท่าทางแปลกๆ
216
00:13:09,839 --> 00:13:11,549
คนที่แปลกก็คือเจ้า
217
00:13:11,639 --> 00:13:12,469
เจ้าเสียสติไปแล้ว
218
00:13:12,549 --> 00:13:14,219
ป-ปล่อยข้านะ
219
00:13:14,299 --> 00:13:15,349
ปฏิเสธ
220
00:13:19,269 --> 00:13:20,309
นั่นอะไรน่ะ
221
00:13:24,059 --> 00:13:25,189
นี่คือ...
222
00:13:47,459 --> 00:13:48,589
เกิดอะไรขึ้น
223
00:13:51,379 --> 00:13:52,469
ออสการ์
224
00:13:54,429 --> 00:13:55,969
ท่านจะฟังข้าไหม
225
00:13:56,049 --> 00:13:57,309
ว่ามา
226
00:13:58,469 --> 00:14:02,349
ข้าเดินทางมาไกลมาก
227
00:14:09,029 --> 00:14:10,939
เป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ
228
00:14:11,029 --> 00:14:12,149
ข้าไม่เชื่อหรอก
229
00:14:12,649 --> 00:14:14,199
ข้าก็คิดเหมือนกัน
230
00:14:14,909 --> 00:14:16,579
เจ้าบอกว่า ทัลดาร์...
231
00:14:16,659 --> 00:14:18,119
ข้าอยากเห็นมัน
232
00:14:21,749 --> 00:14:27,669
ในวงจรที่นับไม่ถ้วน
นั่นเป็นครั้งหนึ่งที่ทัลดาร์รอดมาได้
233
00:14:28,499 --> 00:14:31,049
แต่ประวัติศาสตร์นั้นหายไปแล้ว
234
00:14:31,839 --> 00:14:34,839
อีเลเทอเรีย เกือบจะถูกทำลาย นำข้ากลับมา
235
00:14:39,259 --> 00:14:40,889
ในตอนจบ...
236
00:14:42,099 --> 00:14:45,019
ข้าปกป้องทัลดาร์ไว้ไม่ได้
237
00:14:46,309 --> 00:14:47,729
มันเป็นประเทศที่ดีไหม
238
00:14:48,569 --> 00:14:50,859
ใช่ ดีที่สุด
239
00:14:54,609 --> 00:14:56,949
งั้น ความจริงที่ว่า
เจ้าเก็บควาทรงจำเหล่านั้น
240
00:14:57,029 --> 00:14:59,239
ที่ควรจะหายไปหมายความว่า...
241
00:15:00,239 --> 00:15:03,369
ข้ากลายเป็นผู้นำของผู้อ่านเวลา
242
00:15:04,289 --> 00:15:06,919
วิธีที่ข้าได้รับเลือก
เป็นอะไรที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
243
00:15:07,669 --> 00:15:13,049
เป็นมาตรการฉุกเฉิน
อีเลเทอเรียทำลายโลกและปฏิรูปมัน
244
00:15:13,129 --> 00:15:14,129
หมายความว่า
245
00:15:16,509 --> 00:15:17,889
โลกนี้...
246
00:15:19,219 --> 00:15:22,389
เพิ่งถูกสร้างขึ้นเมื่อสักครู่
ตอนที่ข้าตื่น
247
00:15:25,019 --> 00:15:29,569
มันถามข้าว่ามันควรปฏิรูป
โลกนี้ตอนไหน และข้าเลือกตอนนี้
248
00:15:30,569 --> 00:15:35,149
เพราะท่ามกลางความทรงจำของข้า
นี่เป็นช่วงเวลาที่ข้ามีความสุขที่สุด
249
00:15:37,279 --> 00:15:39,119
เป็นเกียรติที่ได้ยินเช่นนั้น
250
00:15:39,579 --> 00:15:41,239
ข้ารู้แล้ว
251
00:15:41,329 --> 00:15:43,289
ข้าคิดว่าข้าเข้าใจประเด็นแล้ว
252
00:15:43,369 --> 00:15:45,039
สิ่งประดิษฐ์จากภายนอกงั้นเหรอ
253
00:15:45,579 --> 00:15:49,749
ว่ากันว่า มีสิ่งอื่น
ที่ทำงานด้วยวิธีที่อธิบายไม่ได้
254
00:15:49,839 --> 00:15:50,749
หา?
255
00:15:51,419 --> 00:15:52,709
ข้าหมายถึงอะคาเชีย
256
00:15:54,589 --> 00:15:59,049
ว่ากันว่าอมนุษย์
ดึงอะคาเชียจากทะเลสาบแห่งความเงียบ
257
00:15:59,639 --> 00:16:03,389
เป็นไปได้ไหมว่าสิ่งมีชีวิตนั้นมาจากนอกโลก
258
00:16:03,469 --> 00:16:04,979
เมื่อท่านพูดถึงเรื่องนี้...
259
00:16:06,099 --> 00:16:08,849
ข้าเคยพบกับผู้ที่มาจากนอกโลก
260
00:16:09,609 --> 00:16:11,899
ผู้มาจากภายนอก แต่ก็ไม่เชิง
261
00:16:12,479 --> 00:16:17,239
เลือกที่จะทำให้ตัวของนางเข้ากับมนุษย์ได้
นางมีชีวิตอยู่และตายท่ามกลางพวกเขา
262
00:16:18,359 --> 00:16:21,449
เป็นไปได้ยังไงที่ท่านไม่รู้เรื่อง
สิ่งประดิษฐ์จกภายนอก
263
00:16:23,199 --> 00:16:26,829
คนผู้นั้นจะต้องเป็นผู้สร้าง
อะคาเชียด้วยตัวของนางเอง
264
00:16:27,369 --> 00:16:30,129
ราชินีพระองค์แรกแห่งฟาร์ซัส เดียร์เดร
265
00:16:30,289 --> 00:16:31,789
ราชินีพระองค์แรก
266
00:16:32,209 --> 00:16:35,799
ข้าเคยได้ยินเรื่องของนาง
จากราชวงศ์ฟาร์ซัสเมื่อสี่ร้อยปีก่อน
267
00:16:35,879 --> 00:16:40,639
นางแลกเปลี่ยนพลังของตัวเอง
เพื่อมอบอะคาเชียให้กับพระราชาผู้ก่อตั้ง
268
00:16:41,139 --> 00:16:44,139
แต่เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
นางไม่สามารถกลับไปบ้านเกิดของนางได้
269
00:16:44,769 --> 00:16:47,809
ข้ามีเลือดของ
ผู้มาจากภายนอกอยู่ในตัวของข้างั้นเหรอ
270
00:16:47,889 --> 00:16:50,059
เราพูดถึงเรื่องของ
มากกว่ายี่สิบชั่วอายุคนมาแล้ว
271
00:16:50,149 --> 00:16:52,479
ข้าคิดว่าตอนนี้
ลักษณะเฉพาะนั้นจางหายไปหมดแล้ว
272
00:16:52,809 --> 00:16:57,989
เป็นไปได้ว่ามีความตั้งใจให้อะคาเชีย
ทำลายสิ่งประดิษฐ์จากภายนอกตั้งแต่แรก
273
00:16:58,449 --> 00:17:01,489
ถ้าทะเลสาบแห่งความเงียบยังคงมีพลังแบบเดิม
274
00:17:01,569 --> 00:17:05,619
เป็นไปได้ว่าตัวของ
ทะเลสาบเองพยายามทำลายอีเลเทอเรีย
275
00:17:06,119 --> 00:17:09,119
นั่นคือเหตุผลที่อีเลเทอเรียหนีจากทะเลสาบ
276
00:17:10,459 --> 00:17:12,079
- ทินาชา
- คะ
277
00:17:14,919 --> 00:17:16,629
- ไปกันเถอะ
- เอ่อ
278
00:17:17,129 --> 00:17:18,629
ยังมีลูกแก้วอีกลูก ใช่ไหม
279
00:17:26,309 --> 00:17:28,729
เราต้องทำลายมันพร้อมกันทั้งสองลูก
280
00:17:29,179 --> 00:17:30,889
ถูกแล้ว
281
00:17:30,979 --> 00:17:32,769
เดี๋ยวนะ ท่านต้องการทำลายพวกมันงั้นเหรอ
282
00:17:32,859 --> 00:17:34,519
- แน่นอน
- ว่าไงนะ
283
00:17:34,609 --> 00:17:36,859
ข้าเข้าใจเหตุผลของเจ้า
284
00:17:37,319 --> 00:17:40,989
หรือข้าเดาว่าเหตุผล
ของตัวเจ้าที่โต้เถียงกับวอลท์
285
00:17:41,069 --> 00:17:43,909
ข้าบอกไม่ได้ว่าเจ้ารู้สึกอย่างไรในตอนนี้
286
00:17:43,989 --> 00:17:49,079
แต่ถ้าเจ้ามีความเห็นใจช่วยเหลือผู้อื่น
แม้ว่าจะต้องแลกด้วยการเปลี่ยนแปลงอดีต
287
00:17:49,159 --> 00:17:53,039
ถ้าเจ้ายอมรับการที่ชีวิตของเจ้า
ต้องเปลี่ยนแปลงเมื่อไรก็ตามที่มันทำงาน
288
00:17:53,499 --> 00:17:57,209
ด้วยการยอมรับอยู่ในใจของเจ้า
ข้าอยากเห็นพวกมันถูกทำลาย
289
00:17:57,879 --> 00:17:59,129
ออสการ์...
290
00:18:00,219 --> 00:18:02,129
การทำลายอีเลเทอเรียและการเขียนใหม่
291
00:18:02,219 --> 00:18:05,969
ล้วนเปลี่ยนแปลง
กลับไปสู่โชคชะตาแบบเดิมของมัน...
292
00:18:06,849 --> 00:18:10,599
การเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้าย
และสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทุกคน
293
00:18:10,679 --> 00:18:13,019
ต้นตระกูลของผู้อ่านเวลาก็จะมลายหายไป
294
00:18:13,099 --> 00:18:15,939
และโชคชะตา
ของผู้ที่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้จะเปลี่ยนไป
295
00:18:16,019 --> 00:18:21,239
และออสการ์ ผู้ซึ่งปลอดภัย
จากการที่แม่ของเขาใช้อีเลเทอเรีย...
296
00:18:21,319 --> 00:18:22,989
เขาจะต้องตายลงในตอนนั้น
297
00:18:23,909 --> 00:18:28,789
พวกมันช่วยชีวิตของข้า และข้าก็ใช้มัน
เพื่อช่วยเจ้า งั้นให้ข้าเป็นคนพูดเถอะ
298
00:18:30,039 --> 00:18:33,539
การเปลี่ยนแปลงอดีต
เป็นการกระทำที่ไม่ทำให้เกิดประโยชน์อะไร
299
00:18:33,999 --> 00:18:35,959
มันเป็นการกระทำ
ที่ต่อต้านธรรมชาติของมนุษย์
300
00:18:36,419 --> 00:18:40,339
ไม่ว่าเจ้าจะโศกเศร้า
เจ้าควรใช้ชวิตต่อไปและยอมรับมัน
301
00:18:41,589 --> 00:18:43,879
เราไม่สามารถเอาชนะโศกนาฏกรรมใดได้
302
00:18:44,639 --> 00:18:49,469
ข้าเชื่อว่า
มนุษย์ทุกคนมีพลังในการทำเช่นนั้น
303
00:18:52,519 --> 00:18:56,809
นี่จะต้องเป็นเหตุผล
ที่อะคาเชียตกทอดจนถึงข้า
304
00:18:57,229 --> 00:18:58,569
ไม่ต้องห่วง
305
00:18:58,649 --> 00:19:00,859
เจ้าไม่จำเป็นต้องแบกรับภาระเพียงลำพัง
306
00:19:02,279 --> 00:19:06,409
ท่านอ่านความคิดของข้าออกเสมอ
307
00:19:12,199 --> 00:19:13,249
ออสการ์
308
00:19:14,039 --> 00:19:18,169
ถ้าประวัติศาตร์เปลี่ยนแปลง
และทุกสิ่งกลับไปเป็นอย่างที่มันเคยเป็น...
309
00:19:18,539 --> 00:19:23,299
แม้จะไม่มีความทรงจำหลงเหลืออยู่
และจบลงด้วยการที่ข้าไม่เคยเกิดมา...
310
00:19:25,049 --> 00:19:26,389
ข้าจะรักท่านตลอดไป
311
00:19:26,839 --> 00:19:31,179
ท่านจะเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ข้าเคยรัก
312
00:19:31,719 --> 00:19:33,809
นั่นมากกว่าที่ข้าสมควรจะได้รับ
313
00:19:33,889 --> 00:19:35,389
ข้าก็รักเจ้าเช่นกัน
314
00:19:42,109 --> 00:19:44,359
นี่ไม่มากไปกว่าจุดกึ่งกลางเท่านั้น
315
00:19:44,819 --> 00:19:45,819
อย่าหลงทาง
316
00:19:47,109 --> 00:19:48,949
จงแน่ใจว่าเจ้ากลับมาหาข้า
317
00:19:52,869 --> 00:19:54,579
การพบกันของเรา...
318
00:19:55,619 --> 00:19:57,169
จะต้องเป็นการบรรจบกันของโชคชะตาทั้งสอง
319
00:19:57,369 --> 00:19:59,039
ที่ไม่เคยมีความตั้งใจว่าจะมาทับซ้อนกันได้
320
00:20:01,169 --> 00:20:04,169
นั่นคือเหตุผลว่านี่คือจุดจบที่เรามาถึง
321
00:20:04,759 --> 00:20:06,009
ในฐานะมนุษย์
322
00:20:06,089 --> 00:20:08,139
การต่อสู้กับคนที่อาจจะเข้ามาแทรกแซง
323
00:20:10,599 --> 00:20:12,599
โปรดรอข้าด้วย
324
00:20:13,059 --> 00:20:15,889
ข้าจะต้องมั่นใจว่าหาท่านพบอีกครัง
325
00:20:16,389 --> 00:20:17,809
ข้ามผ่านกาลเวลา
326
00:20:18,729 --> 00:20:20,689
เมื่อข้าทำได้...
327
00:20:21,319 --> 00:20:23,279
เราจะรักกันใหม่อีกครั้ง
328
00:20:24,439 --> 00:20:26,109
ข้าจะรอคอยมัน
329
00:20:29,239 --> 00:20:31,829
สนุกไหมที่ได้เล่นตลกกับมนุษย์
330
00:20:32,279 --> 00:20:33,789
อย่าดูถูกพวกเรา
331
00:20:33,869 --> 00:20:36,159
พวกเราพอแล้วกับการเป็นของเล่นของเจ้า
332
00:20:37,659 --> 00:20:39,829
เราปฏิเสธการแทรกแซงของเจ้า
333
00:20:42,089 --> 00:20:44,169
กลับไปเป็นฝุ่นและไปจากโลกนี้ซะ
334
00:21:45,939 --> 00:21:47,479
ข้าตามหาเจ้าอยู่
335
00:21:47,989 --> 00:21:51,489
เจ้าคือคนที่ลักพาตัวเด็ก
ออกจากพระราชวังแห่งฟาร์ซัสใช่ไหม
336
00:21:51,569 --> 00:21:53,949
ให้ตายเถอะ จอมเวท
337
00:21:54,199 --> 00:21:55,779
เจ้าพูดถูกครึ่งเดียว
338
00:21:55,869 --> 00:21:57,409
แต่เจ้าเข้าใจผิด
339
00:21:59,199 --> 00:22:00,749
มนต์ที่ชั่วช้าเช่นนั้น...
340
00:22:04,459 --> 00:22:07,419
นั่นคือสิ่งที่เจ้าได้รับ
สำหรับการมองไม่เห็นแม่มดของเจ้า
341
00:22:08,879 --> 00:22:11,469
เอาล่ะ ใช่ว่าเจ้าจะหนีไปได้
342
00:22:11,969 --> 00:22:13,839
ย-อย่าทำ
343
00:22:17,309 --> 00:22:19,519
นางเป็นตัวอันตราย เจ้าชายออสการ์
344
00:22:21,979 --> 00:22:23,399
ยินดีที่ได้พบ
345
00:22:23,479 --> 00:22:24,979
- ข้า...
- ทินาชา
346
00:22:26,189 --> 00:22:27,609
ในที่สุดเจ้าก็มา
347
00:22:27,689 --> 00:22:29,319
ข้าเบื่อและเหนื่อยหน่ายกับการรอคอย
348
00:22:35,409 --> 00:22:42,079
เทพนิยายเรื่องเก่าเกี่ยวกับ
พระราชาและแม่มดตนที่ห้า
349
00:22:47,249 --> 00:22:49,959
เรื่องทั้งหมดทำให้เกิดเรื่องอื่นๆ
350
00:22:50,759 --> 00:22:52,089
พวกมันได้รับการแต่งเติม...
351
00:22:53,049 --> 00:22:54,509
และทำให้สนุกสนานจากรุ่นสู่รุ่น
352
00:23:06,149 --> 00:23:08,479
พวกเขาไม่สามารถเขียนใหม่ได้อีกต่อไป
353
00:23:19,789 --> 00:23:20,909
นี่คือ...
354
00:23:24,829 --> 00:23:29,129
ชิ้นส่วนของความทรงจำนิรนาม
46590
