All language subtitles for Otomen 02
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:04,530 --> 00:00:05,890
โอโตเมนคือ
2
00:00:05,890 --> 00:00:07,260
เด็กญี่ปุ่นประเภทหนึ่ง
3
00:00:07,260 --> 00:00:08,680
ที่เชี่ยวชาญทั้งเรื่องเรียนและกีฬา
4
00:00:08,680 --> 00:00:10,080
ซ่อนความสนใจอย่างทำอาหาร เย็บปักถักร้อย
5
00:00:10,080 --> 00:00:11,520
มีความคิดแบบเด็กผู้หญิงและมีความสามารถพิเศษ
6
00:00:11,520 --> 00:00:13,080
เก็บซ่อนอยู่ในใจ
7
00:00:15,080 --> 00:00:16,990
พ่อของผม
8
00:00:16,990 --> 00:00:20,430
พ่อของผมเป็นพนักงานกินเงินเดือน
9
00:00:20,430 --> 00:00:26,580
พ่อทำงานหนักตั้งแต่เช้ายันค่ำ
10
00:00:27,230 --> 00:00:28,440
ราวกับ
11
00:00:28,440 --> 00:00:33,400
หนูแฮมสเตอร์ที่วิ่งอยู่บนกรงล้ออย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย
12
00:00:36,610 --> 00:00:39,510
ช่างเป็นเรียงความที่เต็มไปด้วยความรู้สึกอะไรเช่นนี้!
13
00:00:39,510 --> 00:00:42,230
เอาล่ะ ใครจะเป็นคนต่อไป?
14
00:00:42,230 --> 00:00:44,260
ผม ผม ผมครับ!
15
00:00:52,940 --> 00:00:53,880
ผม!
16
00:00:53,880 --> 00:00:55,710
ถ้าอย่างนั้น มาซามุเนะ อาสุกะคุงจ้ะ
17
00:00:55,710 --> 00:00:56,740
ครับ!
18
00:00:58,910 --> 00:01:01,050
พ่อของผมนั้น
19
00:01:01,050 --> 00:01:03,610
ไม่มีครับ
20
00:01:03,610 --> 00:01:06,180
แต่ผมก็ไม่รู้สึกเหงา
21
00:01:06,180 --> 00:01:09,550
เพราะผมมีคุณแม่ที่แสนวิเศษ
22
00:01:10,590 --> 00:01:13,330
อ้า ตอนเด็กๆ
23
00:01:13,330 --> 00:01:17,130
เมื่อตอนผมอยู่ป.3
24
00:01:17,130 --> 00:01:19,870
พ่อผมพูดว่า "ฉันอยากจะเป็นผู้หญิง" แล้วจากไป
25
00:01:19,870 --> 00:01:22,520
ใช่, เขาพูดแบบนั้นจริง ๆ...
26
00:01:22,520 --> 00:01:22,920
ฮ่า!?
27
00:01:22,920 --> 00:01:29,050
ผมได้ข่าวมาว่าเขาได้ไปใช้ชีวิตแบบ"นิว-ฮาฟ"อยู่ในเมืองที่ไกลออกไป
นิว-ฮาฟ = สาวประเภทสองที่แปลงเพศแล้ว
28
00:01:29,050 --> 00:01:31,590
ดังนั้นผมเลยต้องการที่จะเป็นผู้ใหญ่ไวๆ
29
00:01:31,590 --> 00:01:34,380
เพื่อให้รู้ว่า นิว-ฮาฟ เป็นคนแบบไหนกัน
30
00:01:37,340 --> 00:01:39,970
แม่ครับ แม่
31
00:01:39,970 --> 00:01:41,460
แม่...
32
00:01:44,040 --> 00:01:44,760
อาการเป็นยังไงบ้าง
33
00:01:44,760 --> 00:01:47,830
ตาดูจางค่ะ,มีเส้นเลือดอุดตันและชีพจรดูอ่อนมากค่ะ
34
00:01:47,830 --> 00:01:49,050
คุณมาซามุเนะ
35
00:01:49,050 --> 00:01:50,720
ยังไงก็ตามดอกไม้น่ะมันจะบานหรือจะเฉา
36
00:01:50,720 --> 00:01:52,280
คุณก็ยังต้องมีชีวิตอยู่ดังเช่นดอกไม้นะ
37
00:01:52,280 --> 00:01:53,300
คุณได้ยินผมไหม
38
00:01:55,160 --> 00:01:57,280
ขอร้องล่ะอาสุกะ...
39
00:01:57,280 --> 00:01:59,380
ลูกอย่าเป็นแบบพ่อเลยนะจ๊ะ
40
00:01:59,380 --> 00:02:00,390
สัญญากับแม่สิ
41
00:02:00,390 --> 00:02:02,930
ลูกต้องเป็นลูกผู้ชายที่เข้มแข็งกว่าใคร
42
00:02:02,930 --> 00:02:04,980
ผมเข้าใจแล้วครับแม่!
43
00:02:05,510 --> 00:02:06,690
แม่ครับ!
44
00:02:06,690 --> 00:02:07,680
คุณหมอ!
45
00:02:07,680 --> 00:02:08,980
เตรียมเครื่องปั๊มหัวใจ
46
00:02:08,980 --> 00:02:10,150
เอาเลย
47
00:02:10,150 --> 00:02:12,890
หนึ่ง สอง สาม
48
00:02:12,890 --> 00:02:14,000
ไป
49
00:02:17,180 --> 00:02:18,830
วันนั้น...
50
00:02:18,830 --> 00:02:20,020
ผมสาบานกับตัวเอง
51
00:02:20,840 --> 00:02:24,000
ฉันคงจะไม่ได้เล่นกับเธออีกแล้ว
52
00:02:24,000 --> 00:02:25,630
บ๊ายบาย พาโทระจัง
53
00:02:25,630 --> 00:02:28,110
ปกปิดตัวตนที่แท้จริง
54
00:02:28,110 --> 00:02:29,490
ตลอดเวลา
55
00:02:29,490 --> 00:02:30,390
ต่อทุกๆคน
56
00:02:31,200 --> 00:02:32,820
เพื่อเป็นชายที่เข้มแข็งกว่าใคร
57
00:02:32,820 --> 00:02:34,200
เป็นชายญี่ปุ่นอย่างแท้จริง
58
00:02:37,090 --> 00:02:40,650
ชีวิตช่างสั้น
59
00:02:40,650 --> 00:02:46,050
ดังนั้นเด็กหญิง ตกหลุมรัก
60
00:02:46,050 --> 00:02:54,850
ก่อนที่ริมฝีปากสีชมพูจะซีดเซียว
61
00:02:54,850 --> 00:02:56,750
ร้องได้เยี่ยมมาก
62
00:02:57,230 --> 00:03:08,960
ก่อนที่เลือดอุ่นๆของเธอจะเย็นลง
63
00:03:20,180 --> 00:03:25,710
ชีวิตช่างสั้น
64
00:03:25,710 --> 00:03:28,300
ดังนั้นเด็กหญิง ตกหลุมรัก
65
00:03:29,820 --> 00:03:30,670
อาสุกะซัง
66
00:03:35,830 --> 00:03:37,800
อาสุกะซังน่ะน่ารัก
67
00:03:37,800 --> 00:03:40,330
เมื่อฉันมองคุณ
68
00:03:40,330 --> 00:03:41,940
ฉันรู้สึกอยากจะปกป้อง
69
00:03:42,500 --> 00:03:43,810
มิยาโกะสึกะซัง
70
00:03:43,810 --> 00:03:46,470
คุณเป็นคนยังไงกันแน่...
71
00:03:49,100 --> 00:03:50,840
จูบฉันสิ~
72
00:03:50,840 --> 00:03:55,290
ปลุกความเป็นผู้หญิงในตัวฉัน
73
00:03:57,030 --> 00:03:58,790
หยุดเถอะครับอาจารย์
74
00:04:05,310 --> 00:04:06,430
ค่ะ
75
00:04:06,430 --> 00:04:08,120
มาแล้วหรอคะ
76
00:04:08,120 --> 00:04:09,020
จริงนะ?
77
00:04:09,500 --> 00:04:10,630
ขอบคุณค่ะ
78
00:04:10,630 --> 00:04:13,430
ฉันจะบอกเขาให้ค่ะ
79
00:04:13,430 --> 00:04:14,690
ค่ะ แค่นี้นะ
80
00:04:15,340 --> 00:04:16,510
หลบหน่อย
81
00:04:17,440 --> 00:04:19,400
"รักใสปิ๊ง" ได้รับการตอบรับดีมากเลย
82
00:04:19,400 --> 00:04:21,030
เสียงดังเกินไปแล้วคุริโกะ
83
00:04:21,030 --> 00:04:21,870
ขอโทษๆ
84
00:04:21,870 --> 00:04:25,340
จูตะ สำนักพิมพ์อยากจะเอาเรื่องของนายไปตีพิมพ์ล่ะ
note: Tankobon here refers to manga collected in volume form
85
00:04:25,340 --> 00:04:26,580
คิดว่าไง?
86
00:04:27,390 --> 00:04:28,310
เข้าใจแล้ว...
87
00:04:30,220 --> 00:04:33,160
อาสุกะ ตัวละครหลักของเรื่องตกหลุมรักเรียว
88
00:04:33,160 --> 00:04:36,920
แต่เขาต้องเปิดเผยตัวต้นที่แท้จริงซะก่อน
words: "Lovetic: first chapter; Sachibana Jewel"
89
00:04:36,920 --> 00:04:38,020
ตามความต้องการของอาจารย์ค่ะ
90
00:04:38,020 --> 00:04:40,520
ดูสิ อิซุโนะ
91
00:04:40,520 --> 00:04:42,320
เปลือกกล้วยที่วางอยู่ตรงนั้นน่ะ
92
00:04:42,320 --> 00:04:44,190
แกรู้มั้ย,นากาชิมะ
93
00:04:44,190 --> 00:04:49,040
เมื่อก่อนนะ เรื่องตลกแบบนี้ก็ทำให้คนขำได้
94
00:04:49,040 --> 00:04:51,330
แต่สมัยนี้ ไม่มีใครเป็นเหยื่อกับเรื่องแค่นี้หรอก
95
00:04:51,330 --> 00:04:52,540
อาสุกะซัง
96
00:04:53,500 --> 00:04:55,400
มีวะ!!
97
00:05:00,710 --> 00:05:01,990
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
98
00:05:01,990 --> 00:05:04,440
เท่จังเลย ~
99
00:05:04,440 --> 00:05:06,670
ฉันมีเรื่องอยากจะถามอาสุกะซังค่ะ!
100
00:05:06,670 --> 00:05:07,220
ครับ?
101
00:05:07,910 --> 00:05:09,050
มาเป็นพ่อให้ได้มั้ย
102
00:05:09,580 --> 00:05:12,450
ว่าไงนะ พ่อเหรอ!?
Fans: โกรธ, ผู้หญิงเลว~!
103
00:05:14,740 --> 00:05:16,780
หมายถึง...สถานรับเลื้ยงเด็กเหรอ
104
00:05:16,780 --> 00:05:17,200
ค่ะ
105
00:05:18,060 --> 00:05:20,540
โรงเรียนมัธยมปลายกินยูริ
ฉันเคยอยู่ที่นั่นตอนเด็กๆ
106
00:05:20,540 --> 00:05:23,690
ฉันก็เลยไปช่วยที่นั่นทุกครั้งที่คนไม่พอ
107
00:05:24,270 --> 00:05:27,740
แต่วันนี้ไม่มีใครไปได้เลยนอกจากฉัน
108
00:05:27,740 --> 00:05:28,760
ดีเลย!
109
00:05:28,760 --> 00:05:30,390
ครั้งนี้จะพัฒนาไปในทางที่ดี
110
00:05:30,390 --> 00:05:31,880
พัฒนาอะไรหรือ?
111
00:05:32,650 --> 00:05:34,210
เปล่าๆ ฉันพูดกับตัวเอง
112
00:05:34,210 --> 00:05:35,590
ยังไง ก็ไปช่วยเธอเถอะ
113
00:05:35,590 --> 00:05:37,340
เรียวจังกำลังลำบากนะ
114
00:05:37,920 --> 00:05:39,550
แต่ว่า..ฉัน..
115
00:05:39,550 --> 00:05:41,800
เข้ากับพวกเด็กๆไม่ค่อยได้
116
00:05:41,800 --> 00:05:42,940
ไม่เป็นไรหรอก
117
00:05:42,940 --> 00:05:45,350
อาสุกะต้องป๊อปในหมู่เด็กๆ แน่ๆ
118
00:05:45,350 --> 00:05:46,760
ใช่แล้วอาจารย์
119
00:05:46,760 --> 00:05:51,500
แสดงให้เด็กๆเห็นเลยว่าผู้ชายที่แท้จริงเป็นยังไง
120
00:05:53,040 --> 00:05:54,570
เข้าใจแล้ว
121
00:05:54,570 --> 00:05:56,400
ถึงไม่รู้ว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง
122
00:05:56,400 --> 00:05:57,480
แต่ผมจะช่วยแล้วกัน
123
00:05:58,610 --> 00:05:59,870
ขอบคุณค่ะ
124
00:05:59,950 --> 00:06:01,190
เรียว
125
00:06:01,980 --> 00:06:05,350
โห สุดยอด ~
126
00:06:05,350 --> 00:06:06,770
คล่องแคล่ว...
Sign: Men within a man
127
00:06:07,770 --> 00:06:10,420
แล้วพวกนายมาด้วยทำไม
128
00:06:10,420 --> 00:06:11,740
ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ
129
00:06:12,380 --> 00:06:13,790
อาสุกะซัง
130
00:06:13,790 --> 00:06:15,700
ช่วยใส่นี่ตอนไปที่สถานรับเลี้ยงเด็กด้วยค่ะ
131
00:06:15,700 --> 00:06:18,300
อืม ได้ครับ
132
00:06:18,300 --> 00:06:20,590
ฉันกำลังเตรียมของอยู่ รอแป๊ปนึงนะคะ
133
00:06:20,590 --> 00:06:21,850
ครับ
134
00:06:24,820 --> 00:06:28,990
ว้าว... มันเข้ากับนายมากเลยอาสุกะซัง
135
00:06:30,190 --> 00:06:31,340
นี่นาย
136
00:06:31,340 --> 00:06:32,950
ห้ามพูดแบบนั้นนะ
137
00:06:32,950 --> 00:06:35,640
อาจารย์ไม่ได้ใส่เพราะชอบสักหน่อย
138
00:06:35,640 --> 00:06:36,890
เออๆ
139
00:06:36,890 --> 00:06:40,270
จะมีอะไรที่สามารถใช้เป็นเครื่องมือได้บ้างน้า...
140
00:06:40,270 --> 00:06:41,560
เครื่องมืออะไร?
141
00:06:41,560 --> 00:06:43,230
อ๋อ? ไม่มีอะไร ๆ
142
00:06:43,230 --> 00:06:44,640
แต่นายพูดถึงเครื่องมืออะไรสักอย่างนะ
143
00:06:46,070 --> 00:06:47,240
พวกนายทำอะไรกันฮะ?!
144
00:06:48,290 --> 00:06:50,240
ใครอนุญาติให้เข้ามาในนี้?
145
00:06:50,240 --> 00:06:52,510
ชายเหนือชาย
146
00:06:52,510 --> 00:06:53,860
เข้ามา!
147
00:07:14,240 --> 00:07:17,900
Otomen Episode 2
148
00:07:18,290 --> 00:07:32,930
Presented by KiraKira subs.
http://kirakirasubs.blogspot.com/
149
00:07:33,200 --> 00:07:34,590
~ พ่อลูกคู่แปลก ~
150
00:07:34,590 --> 00:07:36,260
หยุดก่อนค่ะ ปล่อยพวกเขาเดี๋ยวนี้!
151
00:07:36,260 --> 00:07:37,640
พ่อกำลังจะทำอะไรคะ?
152
00:07:37,640 --> 00:07:40,210
พวกเขาเป็นเพื่อนที่โรงเรียนของหนู!
153
00:07:40,210 --> 00:07:40,940
ว่าไงนะ!?
154
00:07:40,940 --> 00:07:42,920
-ใช่ครับ
-พวกเราเป็นเพื่อนกัน
155
00:07:45,070 --> 00:07:47,990
ปีหนึ่ง โรงเรียนมัธยมกินยูริ อาริอาเกะ ยามาโตะครับ
156
00:07:47,990 --> 00:07:49,400
ยินดีที่ได้รู้จักครับ!
157
00:07:50,090 --> 00:07:52,340
เพื่อนที่โรงเรียนของเรียวจัง ทาจิบานะ จูตะครับ
158
00:07:52,340 --> 00:07:54,470
ขอโทษที่บุกรุกครับ~
159
00:07:55,930 --> 00:07:57,340
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมมาซามุเนะ อาสุ...
160
00:07:57,340 --> 00:07:58,950
พวกนี้มันอะไรกัน!?
161
00:07:58,950 --> 00:08:00,660
หน้าอย่างกับผู้หญิง!
162
00:08:00,660 --> 00:08:02,600
ปากมาก!
163
00:08:02,600 --> 00:08:05,620
ใส่ผ้ากันเปื้อนทั้งที่เป็นผู้ชาย!
164
00:08:06,190 --> 00:08:08,340
ไม่รู้สึกละอายใจบ้างหรือไง?!
165
00:08:08,340 --> 00:08:09,340
ไปซะ!
166
00:08:09,340 --> 00:08:10,420
เรียว...
167
00:08:10,420 --> 00:08:14,770
พ่อไม่ให้ลูกออกไปกับพวกเพื่อนแต๋วพวกนี้เด็ดขาด!
168
00:08:15,870 --> 00:08:19,840
เขาบอกว่าผมเหมือนผู้หญิง และบอกว่านายปากมากด้วยล่ะ!
169
00:08:19,840 --> 00:08:21,970
อาจารย์อาสุกะคร้าบ!
170
00:08:21,970 --> 00:08:23,080
ก็บอกแล้วไงว่าอย่าไปสนใจมัน
171
00:08:23,080 --> 00:08:23,810
แต่...
172
00:08:24,480 --> 00:08:26,070
ต้องขอโทษด้วยนะคะ
173
00:08:26,070 --> 00:08:30,190
พ่อให้ความสำคัญว่าผู้ชายต้องทำตัวให้แมน
174
00:08:30,190 --> 00:08:32,220
ผู้ชายที่ดูอ่อนปวกเปียก
175
00:08:32,220 --> 00:08:33,970
พ่อเขาไม่นับว่าเป็นผู้ชายหรอกค่ะ
176
00:08:36,640 --> 00:08:39,420
นอกจากนั้นเขาทั้งอารมณ์ร้อนและปากเสียอีก
177
00:08:39,420 --> 00:08:41,520
แต่พ่อไม่เคยทำร้ายใครนะคะ
178
00:08:41,520 --> 00:08:43,320
เรียวจังนี่เหมือนพ่อนะ
179
00:08:44,740 --> 00:08:47,500
สถานรับเลี้ยงเด็กอยู่ทางนี้ค่ะ
180
00:08:48,370 --> 00:08:50,210
อ๊ะ ผมไปด้วย!
181
00:08:50,210 --> 00:08:51,740
ไม่ต้องหรอก!
182
00:08:52,200 --> 00:08:53,980
โชคดีนะ อาสุกะซัง
183
00:08:57,300 --> 00:08:59,510
สวัสดีจ้ะทุกคน!
184
00:08:59,510 --> 00:09:01,740
สวัสดีครับ/ค่ะ!
185
00:09:01,740 --> 00:09:04,440
วันนี้เพื่อนของครูจะมาเล่นด้วยนะจ๊ะ
186
00:09:04,980 --> 00:09:07,270
นี่คือครูมาซามุเนะ อาสุกะจ้ะ
187
00:09:08,490 --> 00:09:09,880
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
188
00:09:09,880 --> 00:09:12,770
ยินดีที่ได้รู้จักครับ/ค่ะ!
189
00:09:12,770 --> 00:09:17,240
ตลกจัง พี่เขาเป็นผู้ชายแต่ก็ยังใส่ผ้ากันเปื้อน พี่เขาเต็มรึเปล่าฮะ?
190
00:09:17,240 --> 00:09:19,470
อย่าพูดอย่างนั้นนะเก็นจัง
191
00:09:21,300 --> 00:09:25,980
ครูมิยาโกะสึกะมาเล่นกัน!
192
00:09:25,980 --> 00:09:26,850
งั้น...
193
00:09:26,850 --> 00:09:28,990
วันนี้มาเล่นมวยปล้ำกัน!
194
00:09:29,470 --> 00:09:30,200
...เอ๊ะ?
195
00:09:32,150 --> 00:09:35,860
มวยปล้ำเริ่มด้วย 1-1 และจบด้วย 1-1 เช่นกัน
196
00:09:35,860 --> 00:09:38,740
ขอให้เล่นกันอย่างเต็มที่เลยนะทุกคน!
197
00:09:39,420 --> 00:09:41,010
มิยาโกะสึกะซังครับ...
198
00:09:41,010 --> 00:09:43,760
เล่นกันอย่างนี้ตลอดเลยเหรอครับ?
199
00:09:44,310 --> 00:09:45,800
ขอโทษนะคะ
200
00:09:45,800 --> 00:09:49,370
นี่เป็นสิ่งที่ฉันเล่นมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะค่ะ
201
00:09:49,370 --> 00:09:53,920
เคนโด้ คาราเต้ ต่อยมวย คอมมานโด
202
00:09:53,920 --> 00:09:55,960
ฉันเรียนผสมผสานการต่อสู้
203
00:09:56,760 --> 00:10:00,000
กรุณาอย่าลอกเลียนแบบ
204
00:10:01,300 --> 00:10:02,320
เป็นยังไง เรียว?
205
00:10:04,230 --> 00:10:06,400
พ่อแข็งแรงใช่มั้ย?
- ไปกันค่ะพ่อ
206
00:10:08,480 --> 00:10:10,040
มันอันตรายนะ ตีมันเลย!
207
00:10:10,040 --> 00:10:11,400
กรุณาอย่าทำตามเด็ดขาด
208
00:10:12,630 --> 00:10:13,740
ลูกทำได้แล้ว เรียว!
209
00:10:13,740 --> 00:10:14,800
ลูกเป็นชายเต็มตัวแล้ว
210
00:10:14,800 --> 00:10:16,410
* เธอป็นผู้หญิง *
211
00:10:16,410 --> 00:10:19,050
ฉันสนุกมากตอนที่ได้เล่นแบบนั้น
212
00:10:19,050 --> 00:10:21,780
อย่างไรก็ตาม ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่การเล่นนะครับ
213
00:10:21,780 --> 00:10:24,520
จริงเหรอคะ? แต่ฉันสนุกมากเลยนะ
214
00:10:24,520 --> 00:10:25,420
อย่างนั้นเหรอครับ
215
00:10:25,420 --> 00:10:26,060
ค่ะ
216
00:10:26,830 --> 00:10:28,110
ครับ
- ค่ะ
217
00:10:28,110 --> 00:10:29,290
ลาก่อนจ้ะ
218
00:10:29,290 --> 00:10:31,550
ลาก่อนค่ะ!
219
00:10:31,550 --> 00:10:35,100
ลาก่อนค่ะ!
- ลาก่อนครับ!
220
00:10:38,900 --> 00:10:42,170
เก็นจัง หิวรึเปล่า?
221
00:10:47,430 --> 00:10:49,890
เก็นจังไม่มีแม่ค่ะ
222
00:10:51,750 --> 00:10:55,040
นั่นทำให้เขามองว่าคุณครูผู้หญิงเป็นเหมือนแม่ของเขา
223
00:10:56,410 --> 00:11:00,290
เขาอาจจะคิดว่าคุณและฉันจะจากไป ฉันกลัวว่าเขาจะระแวงค่ะ
224
00:11:01,380 --> 00:11:03,390
ฉันสามมารถเข้าใจมากขึ้น หรือไม่เข้าใจได้เลย
225
00:11:03,390 --> 00:11:06,270
ตั้งแต่คุณแม่จากฉันไปเร็ว
226
00:11:07,350 --> 00:11:09,140
มิยาโกะสึกะซัง...
227
00:11:11,480 --> 00:11:14,120
เก็นจัง อยากทานอะไรมั้ยจ๊ะ?
228
00:11:14,120 --> 00:11:15,380
ครับ!
229
00:11:20,450 --> 00:11:23,470
เก็นจัง ทานขนมก่อนนะจ๊ะ
230
00:11:27,170 --> 00:11:29,340
ให้เด็กกินไข่ดิบๆ มันค่อนข้างจะ....
231
00:11:29,340 --> 00:11:30,360
เอ๊!
232
00:11:30,360 --> 00:11:32,550
แต่ฉันไม่ได้ให้เขากินเปลือกนี่คะ แค่ไข่ขาวและก็มีไข่แดงข้างใน
233
00:11:32,550 --> 00:11:34,450
นั่นไม่ใช่ปัญหาครับ...
234
00:11:35,780 --> 00:11:36,640
เอ่อ....
235
00:11:36,640 --> 00:11:38,300
ได้โปรดให้ผมใช้ครัวได้มั้ยครับ
236
00:12:02,690 --> 00:12:03,630
ขอโทษที่ทำให้รอครับ
237
00:12:05,650 --> 00:12:08,910
ว้าว วิเศษมากเลยค่ะ อะสุกะซัง
238
00:12:09,400 --> 00:12:11,790
มันเหมือนกับที่ผมคิดไว้เลย
239
00:12:11,790 --> 00:12:13,200
สมบูรณ์แบบ
240
00:12:14,190 --> 00:12:15,620
เดี๋ยวก่อน....
241
00:12:15,620 --> 00:12:17,290
ฉันทำอะไรลงไปอีกแล้วเนี่ย?
242
00:12:18,270 --> 00:12:20,120
ขอโทษนะครับ
243
00:12:21,340 --> 00:12:23,340
ขอบคุณที่ดุแลเขา จนเลยเวลามาขนาดนี้ครับ
244
00:12:24,830 --> 00:12:28,260
เก็น ลูกรบกวนเวลาอาจารย์มามากแล้วนะ รีบกลับเถอะลูก
245
00:12:30,560 --> 00:12:31,320
เอ่อ...
246
00:12:31,320 --> 00:12:34,170
เราเพิ่งจะทำแพนเค้กกันค่ะ
247
00:12:34,170 --> 00:12:35,760
ถ้าไม่ว่าอะไร มาร่วมทานกับกับเราดีมั้ยคะ
248
00:12:35,760 --> 00:12:38,120
เอ่อ ไม่เป็นไรครับ
249
00:12:39,680 --> 00:12:40,490
จะดีหรือครับ
250
00:12:41,270 --> 00:12:42,480
แน่นอนค่ะ
251
00:12:43,350 --> 00:12:45,000
ทานแล้วนะครับ!
252
00:12:45,560 --> 00:12:46,830
ทานแล้วนะครับ!
253
00:12:50,430 --> 00:12:51,560
อร่อยจัง
254
00:12:51,560 --> 00:12:54,420
พ่อครับ รสชาติเหมือนของแม่เลย
255
00:12:55,530 --> 00:12:56,720
จะว่าไปแล้ว
256
00:12:56,720 --> 00:12:59,020
แม่ชอบทำแพนเค้กเสมอเลยเนอะ
257
00:12:59,020 --> 00:12:59,780
อื้ม
258
00:13:04,220 --> 00:13:07,590
ตั้งแต่ภรรยาผมเสียไป ผมก็ไม่มีเวลาทำอาหารเลย
259
00:13:07,830 --> 00:13:10,420
มันก็นานมาแล้วที่ผมจะได้ทานอาหารที่ว่า
260
00:13:10,420 --> 00:13:12,460
สำหรับลูก และผมด้วย ....
261
00:13:14,780 --> 00:13:18,080
คุณครูมิยาโกะสึกะ และคุณครูมาซามุเนะ...
262
00:13:18,080 --> 00:13:19,960
เป็นเหมือนพ่อ และแม่เลย
263
00:13:22,250 --> 00:13:24,930
คุณครูมิยาโกะสึกะ เป็นพ่อ
264
00:13:24,930 --> 00:13:26,820
คุณครูมาซามุเนะ เป็นแม่!
265
00:13:30,100 --> 00:13:31,510
อย่างไรก็ดี
266
00:13:31,510 --> 00:13:33,760
คุณเก่งเรื่องทำอาหารมากเลยนะคะ
267
00:13:33,760 --> 00:13:36,530
อ่า ผมไม่คิดว่าผม...
268
00:13:37,470 --> 00:13:38,560
ไม่นะ ไม่นะ
269
00:13:38,560 --> 00:13:39,980
จะเป็นอย่างไรถ้าเราถูกเปิดเผย?
270
00:13:42,230 --> 00:13:44,750
ไม่หรอกครับ ผมก็ทำไปอย่างนั้นล่ะ มันแค่บังเอิญอร่อยครับ
271
00:13:44,750 --> 00:13:46,680
ปาฏิหารย์น่ะ มันเป็นปาฏิหารย์ครับ
272
00:13:47,710 --> 00:13:50,370
ฉันทำอาหารแย่มากเลยล่ะค่ะ
273
00:13:50,370 --> 00:13:56,040
ฉันไม่สามารถทำอาหารอร่อยๆให้พ่อได้ หลังจากที่แม่เสียไป
274
00:13:57,680 --> 00:13:59,170
อย่างนั้นเหรอครับ
275
00:14:01,760 --> 00:14:03,200
ความจริงแล้ว
276
00:14:03,200 --> 00:14:06,060
วันมะรืน ตรงกับวันเสาร์เป็นวันเกิดของพ่อ
277
00:14:07,370 --> 00:14:09,400
ฉันเลยอยากจะทำอะไรบางอย่าง
278
00:14:10,070 --> 00:14:12,480
หัวใจของคุณอบอุ่นมาก
279
00:14:13,200 --> 00:14:15,980
คุณยอดเยี่ยมมาก มิยาโกะสึกะซัง
280
00:14:15,980 --> 00:14:20,120
ฉันตัดสินใจได้แล้ว ฉันจะฝึกฝนทำอาหาร
281
00:14:25,610 --> 00:14:27,050
นั่นไง ว่าแล้ว
282
00:14:27,050 --> 00:14:29,430
เพราะว่าเธอโตมากับพ่อที่เข้มงวด
283
00:14:29,430 --> 00:14:33,170
ลูกสาวเลยเหมือนผู้ชายกว่าใครทั้งหมด
284
00:14:33,170 --> 00:14:33,900
ฉันเข้าใจแล้ว....
285
00:14:39,550 --> 00:14:42,220
ยา~
286
00:14:42,220 --> 00:14:42,740
แมว!
287
00:14:42,740 --> 00:14:44,550
นั่นแมวเหรอ?
288
00:14:44,550 --> 00:14:45,060
น่าจะเป็นอย่างนั้น
289
00:14:45,060 --> 00:14:45,960
เอ้ย
290
00:14:55,680 --> 00:14:56,950
อะกิโกะ...
291
00:15:00,550 --> 00:15:01,890
อ้าว พ่อ?
292
00:15:02,360 --> 00:15:04,130
ทำอะไรอยู่น่ะ
293
00:15:04,130 --> 00:15:05,500
ออกมาจากครัวเลย
294
00:15:07,020 --> 00:15:08,360
แต่ว่า หนู...
295
00:15:09,210 --> 00:15:11,780
พ่อบอกแล้วไงว่าไม่ให้ทำอย่างนั้น!
296
00:15:12,620 --> 00:15:14,430
ลูกไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าครัว!
297
00:15:15,300 --> 00:15:17,180
เลือกเอาที่ลูกจะกิน!
298
00:15:20,260 --> 00:15:22,590
เอ้า จบซะที!
299
00:15:22,590 --> 00:15:24,700
มันจบแล้ว ออกไป ออกไป
300
00:15:24,700 --> 00:15:26,190
ฉันตั้งท่าดีแล้วนะ แต่ทำไมตีไม่โดนเลย?
301
00:15:26,190 --> 00:15:27,430
นายเปล่าซะหน่อย!
302
00:15:28,880 --> 00:15:31,450
เอาหน่อยน่า ใช้แรงจากสะโพกอีกหน่อย!
303
00:15:37,140 --> 00:15:38,210
ทาระจัง..
304
00:15:38,210 --> 00:15:39,200
ท่านวากาเนะ!
305
00:15:39,200 --> 00:15:40,610
ช่วยรับเราเป็นลูกศิษย์ด้วยเถอะ!
306
00:15:42,470 --> 00:15:43,940
ไม่อะ ขอบใจ
307
00:15:45,190 --> 00:15:46,960
นั่นทำให้นายไม่สบายใจรึเปล่า?
308
00:15:46,960 --> 00:15:48,190
อืม
309
00:15:48,560 --> 00:15:50,090
นายก็เป็นนักเคนโด้เหมือนกัน
310
00:15:50,090 --> 00:15:51,970
ใช้ดาบเคนโด้สู้กันอย่างลูกผู้ชายสิ
311
00:15:52,550 --> 00:15:53,730
หยิบดาบขึ้นมาโทโนะมิเนะ
312
00:15:54,830 --> 00:15:56,010
โทโนะมิเนะ...
313
00:15:56,010 --> 00:15:56,890
นายใช้เคนโด้ เพื่อที่จะ
314
00:15:56,890 --> 00:15:57,850
หุบปากซะ!
315
00:16:03,570 --> 00:16:04,940
ฉันไปล่ะ
316
00:16:05,730 --> 00:16:08,480
คู่ต่อสู้ของนาย จุดไฟวิญญาณการต่อสู้ใช่มั้ยล่ะ?
317
00:16:10,410 --> 00:16:11,960
พยายามเข้า
318
00:16:11,960 --> 00:16:13,250
โทโนะมิเนะ
319
00:16:14,240 --> 00:16:20,700
I am glad to help you whenever you need me.
320
00:16:20,930 --> 00:16:27,000
I am glad to help you whenever you need me.
321
00:16:27,100 --> 00:16:29,920
โอเค มาซามุเนะ
322
00:16:29,920 --> 00:16:31,910
แปลเป็นภาษาญี่ปุ่น
323
00:16:31,910 --> 00:16:36,050
ผมยินดีจะช่วยคุณเมื่อใดก็ตามที่คุณต้องการผม
324
00:16:36,840 --> 00:16:38,220
ยอดเยี่ยม!
325
00:16:40,350 --> 00:16:42,740
โอเค ต่อไป
326
00:16:42,740 --> 00:16:49,120
I thought it too idiotic, so it's hardly worth a living.
327
00:16:49,520 --> 00:16:51,380
โอเค ฮาชิโมโตะ
328
00:16:51,380 --> 00:16:53,140
แปลเป็นภาษาญี่ปุ่น
329
00:16:53,140 --> 00:16:53,920
ครับ
330
00:16:54,600 --> 00:17:00,100
อิโซโนะเป็นคนที่ปัญญาอ่อนมาก การที่เขามีชีวิตอยู่มันช่างไร้ค่า
331
00:17:00,100 --> 00:17:01,760
มันเป็นอย่างนั้นซะที่ไหน?
332
00:17:09,210 --> 00:17:01,760
พวกเราฉลองวันประกาศอิสรภาพ!
333
00:17:01,760 --> 00:17:03,270
ยอดเยี่ยม!
334
00:17:19,800 --> 00:17:22,200
เพื่อเตรียมตัวสำหรับระดับชาติในฤดูใบไม้ร่วง
335
00:17:22,200 --> 00:17:25,850
เราได้เชิญอาจารย์พิเศษ
336
00:17:25,850 --> 00:17:27,300
เชิญครับ
337
00:17:29,630 --> 00:17:31,110
มิยาโกะสึกะ ทากิซัง คือ
338
00:17:31,110 --> 00:17:34,230
แชมป์เคนโด้ของกรมตำรวจ 10 ปีซ้อน
339
00:17:34,230 --> 00:17:36,710
พูดได้เลยว่าเขาเป็นแนวหน้าของวงการเคนโด้ญี่ปุ่น
340
00:17:36,710 --> 00:17:39,220
ทุกคน พยายามตั้งใจเรียนด้วย
341
00:17:39,220 --> 00:17:39,980
นายคือ...
342
00:17:41,070 --> 00:17:42,830
กัปตันทีมชมรมเคนโด้ กินยูริ
343
00:17:42,830 --> 00:17:44,530
มาซามุเนะ อาสุกะ
344
00:17:44,530 --> 00:17:46,570
ฉันได้ยินจากลูกสาวเรื่องของนาย
345
00:17:47,550 --> 00:17:49,870
นายเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนม.ปลายในญี่ปุ่นปีที่แล้ว
346
00:17:49,870 --> 00:17:52,330
แต่ฉันยังไม่ยอมรับในความสามารถนาย!
347
00:17:52,330 --> 00:17:54,150
ฉันไม่ยอมรับนายในฐานะลูกผู้ชาย!
348
00:17:54,150 --> 00:17:55,650
ทุกๆคนก็ด้วย
349
00:17:55,650 --> 00:17:56,780
เตรียมตัวให้พร้อม
350
00:17:56,780 --> 00:17:58,560
การฝึกหลักสูตรพิเศษเริ่มขึ้นแล้ว!
351
00:17:58,560 --> 00:17:59,250
เอ๋!?
352
00:18:00,090 --> 00:18:05,800
พ่อของเรียวจังเป็นตำรวจ
353
00:18:05,800 --> 00:18:11,550
เรียวจังไม่เหมือนพ่อของเธอ
354
00:18:12,290 --> 00:18:13,500
ฉันไปต่อไม่ได้แล้ว...
355
00:18:13,500 --> 00:18:14,710
อีก 50 รอบ!
356
00:18:14,710 --> 00:18:16,300
ครับผม ครับผม
357
00:18:20,910 --> 00:18:22,370
เร็วขึ้นอีก อย่ามัวแต่ขี้เกียจ!
358
00:18:26,690 --> 00:18:29,590
นายจะรู้สึกดี และเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ ถ้านายทำอีก 500 ครั้ง
359
00:18:29,590 --> 00:18:31,230
สนุกกับมันสิ!
360
00:18:31,300 --> 00:18:33,100
ครับผม ครับผม
361
00:18:34,350 --> 00:18:35,960
ทุกคน จู่โจม!
362
00:18:35,960 --> 00:18:37,250
เอาจริงเหรอครับ
363
00:18:37,250 --> 00:18:40,010
ถ้านายเป็นลูกผู้ชาย อย่ามัวลังเล ใส่ลงไปให้เต็มที่!
364
00:18:48,250 --> 00:18:49,710
วันนี้พอแค่นี้!
365
00:19:02,150 --> 00:19:03,440
อ่า มาซามุเนะคุง!
366
00:19:03,440 --> 00:19:05,410
วันนี้ฉันรูสึกดีมากเลยล่ะ
367
00:19:05,410 --> 00:19:06,510
รุ่นพี่โอฮาริดะ...
368
00:19:06,510 --> 00:19:10,130
ฉันบังเอิญมีประชุมสภานักเรียนเลิกดึก
369
00:19:10,130 --> 00:19:11,190
ถ้านายไม่ว่าอะไร
370
00:19:11,190 --> 00:19:14,810
ไปส่งฉันที่บ้านได้มั้ยล่ะ?
371
00:19:14,810 --> 00:19:17,180
ขอโทษนะครับ ผมค่อนข้างรีบ...
372
00:19:17,180 --> 00:19:18,820
นายไม่ต้องอายหรอกนะ
373
00:19:18,820 --> 00:19:20,560
แค่ไปส่งฉันที่บ้านเฉยๆ
374
00:19:20,560 --> 00:19:22,860
แต่มันไม่สามารถไปไกลกว่านั้นได้หรอกนะ
375
00:19:22,860 --> 00:19:24,950
นายต้องไม่ทำผิดพลาดกับฉัน เหมือนผู้หญิงง่ายๆแบบนั้น
376
00:19:26,240 --> 00:19:27,180
อ้าว...
377
00:19:31,730 --> 00:19:32,870
มิยาโกะสึกะซัง?
378
00:19:34,290 --> 00:19:36,030
อาสุกะซัง...
379
00:19:36,910 --> 00:19:39,780
ทำอะไรอยู่ครับ นี่ก็ดึกแล้วนะ?
380
00:19:39,780 --> 00:19:41,380
ฉันฝึกทำอาหารอยู่ค่ะ
381
00:19:41,380 --> 00:19:42,630
ฉันอยากทำอาหารที่บ้าน
382
00:19:42,630 --> 00:19:44,510
แต่พ่อไม่อนุญาตฉันค่ะ
383
00:19:44,510 --> 00:19:47,130
ทำไมเป็นอย่างนั้นล่ะครับ?
384
00:19:47,130 --> 00:19:49,270
เป็นอารมณ์ของพ่อฉันค่ะ
385
00:19:49,270 --> 00:19:52,680
และเขาก็เกลียดเวลาที่ฉันทำตัว เหมือนกับเด็กผู้หญิงทั่วไป
386
00:19:53,270 --> 00:19:57,100
เมื่อวานก็เหมือนกัน เขาไม่ให้ฉันเข้าครัว
387
00:19:57,990 --> 00:20:00,720
แต่ก็เพราะเป็นวันเกิดของเขา
388
00:20:00,720 --> 00:20:02,730
ฉันคิดว่า ถึงแม้เขาจะไม่กินมันเลย
389
00:20:02,730 --> 00:20:05,560
ฉันก็จะทำให้ดีที่สุด เท่าที่ฉันจะทำได้!
390
00:20:14,210 --> 00:20:16,180
ผมกลับมาแล้วครับ
391
00:20:24,540 --> 00:20:26,300
นั่นมัน
392
00:20:26,300 --> 00:20:31,450
เค้กที่ชนะเลิศการประกวดขนมระดับโลกนี่
393
00:20:31,450 --> 00:20:32,930
ฉันตั้งหน้าตั้งตารอที่จะชิมมัน...
394
00:20:34,150 --> 00:20:35,630
แล้วนั่นมัน...
395
00:20:35,630 --> 00:20:38,740
การ์ตูนเด็กผู้หญิง "Embrace Faburize" ครบเซต
396
00:20:38,740 --> 00:20:40,950
ฉันอยากอ่านมันมาตลอด...
397
00:20:41,700 --> 00:20:43,260
และนั่นมันคือ...
398
00:20:43,260 --> 00:20:45,350
ชุดถักไหมพรมที่เสร็จแล้วครึ่งนึง
399
00:20:45,350 --> 00:20:46,870
ถ้าฉันเป็นคนถักมันเอง มันจะออกมาดีกว่านี้...
400
00:20:49,020 --> 00:20:50,250
หืม...?
401
00:20:56,670 --> 00:21:00,130
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน อาสุกะ!
402
00:21:00,130 --> 00:21:03,940
แม่ไม่ได้กลับบ้านมาอาทิตย์นึง ยังไงที่บ้านก็สบายที่สุด!
403
00:21:04,730 --> 00:21:07,690
ยินดีต้อนรับเหมือนกันครับแม่
404
00:21:07,690 --> 00:21:09,500
แล้วแม่ลงไปทำอะไรข้างล่างนั่น?
405
00:21:09,500 --> 00:21:10,660
แม่...
406
00:21:10,660 --> 00:21:12,250
ทำของตกน่ะ
407
00:21:12,250 --> 00:21:14,980
แม่สงสัยว่ามันอยู่ไหนกัน...
408
00:21:17,480 --> 00:21:18,910
อาสุกะ!
409
00:21:18,910 --> 00:21:21,910
ลูกไม่อยากกินเค้กหรือจ๊ะ
410
00:21:21,910 --> 00:21:23,490
ไม่ครับ ผมไม่อยาก
411
00:21:23,490 --> 00:21:25,230
ผมไม่ชอบของหวาน
412
00:21:25,230 --> 00:21:26,540
แม่ก็รู้ไม่ใช่หรือครับ?
413
00:21:27,300 --> 00:21:29,440
ชายผู้เป็นที่คาดหวัง
414
00:21:37,650 --> 00:21:40,050
ผมอยากจะช่วยสอนเธอทำอาหาร
415
00:21:40,050 --> 00:21:41,470
แต่...
416
00:21:41,470 --> 00:21:42,990
เรียว
417
00:21:42,990 --> 00:21:46,520
พ่อไม่ให้ลูกออกไปกับพวกเพื่อนแต๋วพวกนี้เด็ดขาด!
418
00:21:47,390 --> 00:21:49,550
นายจะต้องมีความเป็นผู้ชายมากกว่าใครทั้งหมด
419
00:21:51,300 --> 00:21:53,880
ผมจะให้เธอรู้ไม่ได้
420
00:21:53,880 --> 00:21:56,360
ผมไม่สามารถให้เธอรู้ได้โดยเด็ดขาด
421
00:22:03,270 --> 00:22:06,250
หน้านายดูหนักใจนะ อาสุกะจัง?
422
00:22:07,470 --> 00:22:09,050
ฉันไม่เข้าใจเลยนะ
423
00:22:09,050 --> 00:22:10,470
ทำไมต้องปิดซ่อนมันด้วยล่ะ?
424
00:22:10,900 --> 00:22:11,820
อ่ะ!
425
00:22:11,820 --> 00:22:15,160
นายกลัวว่าจะถูกเธอเกลียดหลังจากที่ได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของนาย?
426
00:22:15,160 --> 00:22:17,400
นายกำลังพูดอะไรน่ะ?
427
00:22:17,830 --> 00:22:19,490
เก่งในเรื่องการทำอาหาร และงานเยบปักถักร้อย
428
00:22:19,490 --> 00:22:22,090
ชอบเล่นเจ้าขนปุย และของเล่นที่ส่องแสงประกาย
429
00:22:22,090 --> 00:22:24,020
แล้วก็ชอบพวกของหวานๆ
430
00:22:24,870 --> 00:22:28,780
ฉันกำลังพูดถึงนาย อาสุกะจัง ผู้ที่ชอบสิ่งที่ผู้หญิงเขาทำกัน
431
00:22:28,780 --> 00:22:30,010
นาย...
432
00:22:30,010 --> 00:22:31,080
นายรู้ได้ยังไงกัน...?
433
00:22:31,080 --> 00:22:32,630
อาสุกะจัง
434
00:22:32,630 --> 00:22:34,550
นายคือ โอโตเมน ใช่มั้ย?
435
00:22:34,550 --> 00:22:35,340
โอโตเมน...?
436
00:22:35,340 --> 00:22:35,910
ใช่
437
00:22:36,510 --> 00:22:38,610
ไม่ใช่ว่าเขาจะอยากเป็นผู้หญิง
438
00:22:38,610 --> 00:22:41,450
แต่ความคิดเขาค่อนข้างเหมือนผู้หญิง
439
00:22:41,450 --> 00:22:42,650
นั่นแหละคือ
440
00:22:42,650 --> 00:22:43,690
โอโตเมน!
441
00:22:46,260 --> 00:22:47,810
โอโตเมน....
442
00:22:49,510 --> 00:22:50,650
พวกคนที่...
443
00:22:50,650 --> 00:22:52,290
เป็นความลำบากใจของผู้ชาย
444
00:22:52,290 --> 00:22:53,640
นายคิดอย่างนั้นหรอ?
445
00:22:53,640 --> 00:22:55,600
ฉันไม่คิดอย่างนั้นแต่.
446
00:22:55,600 --> 00:22:58,710
แต่ฉันคิดว่า โอโตเมนเป็นผู้ชายในอุดมคติที่หายาก
447
00:22:58,710 --> 00:23:00,480
ฉันไม่ได้ซ่อนอะไร ...
448
00:23:00,480 --> 00:23:02,610
คนที่อยู่กับเฉพาะตามความคิดของตัวเองจะไม่เข้าใจ!
449
00:23:03,540 --> 00:23:05,610
ฉันก็มีความลับเหมือนกัน
450
00:23:08,550 --> 00:23:11,160
ไม่คิดว่าฉัน
451
00:23:11,160 --> 00:23:13,170
อาสุกะจัง
452
00:23:13,170 --> 00:23:16,500
เธอจะบอกว่า โอโตเมน เป็นความลำบากใจของผู้ชาย ใช่มั้ย?
453
00:23:17,150 --> 00:23:18,620
อย่างไรก็ตาม
454
00:23:18,620 --> 00:23:22,700
การถูกปกป้องโดยผู้หญิงมันอัปยศมากเลยหรอ?
455
00:23:23,420 --> 00:23:24,040
เอ๋?
456
00:23:24,830 --> 00:23:26,730
เรียวจัง เป็นพวกที่ยึดติดใช่มั้ย
457
00:23:26,730 --> 00:23:31,390
และฉันคิดว่ามีเพียงคุณเท่านั้น โอโตเมน ที่สามารถทำเพื่อเธอ.
458
00:23:41,510 --> 00:23:43,220
โค้ช มิยาโกซุกะ
459
00:23:43,890 --> 00:23:45,020
หืมมม
460
00:23:46,550 --> 00:23:48,950
คุณจะต้องตรงกับฉันหรือไม่?
461
00:23:49,350 --> 00:23:50,620
ตรงกัน คุณว่าไงนะ?
462
00:23:50,620 --> 00:23:51,230
อืม.
463
00:23:51,950 --> 00:23:53,110
ได้โปรดดดด
464
00:23:54,740 --> 00:23:55,950
ดีละ
465
00:23:56,460 --> 00:24:00,060
เอ่อ ผมขอ...
466
00:24:01,610 --> 00:24:04,450
อะไร? พูดมา.
467
00:24:06,240 --> 00:24:08,690
ถ้าผมชนะหนึ่งแต้ม
468
00:24:08,690 --> 00:24:13,490
คุณจะสัญญากับผมได้มั้ยว่าจะให้สิ่งหนึ่งกับผม
469
00:24:13,490 --> 00:24:14,520
ก็ได้
470
00:24:15,860 --> 00:24:18,290
ถ้านายชนะหนึ่งแต้มนะ
471
00:24:18,830 --> 00:24:20,030
ขอบคุณมาก.
472
00:24:27,400 --> 00:24:28,570
เริ่ม!
473
00:24:50,500 --> 00:24:51,360
เขาเร็วมาก..
474
00:24:54,300 --> 00:24:54,920
ออก!
475
00:24:55,530 --> 00:24:57,010
นอกจาก...
476
00:24:57,010 --> 00:24:58,580
ไม่ว่าจะแรงหรือทักษะ
477
00:24:59,240 --> 00:25:01,510
ฉันยังปกคลุมด้วยวัตถุฉนวนเบื้องหลังเขาไม่น้อย.
478
00:25:01,510 --> 00:25:02,720
เริ่ม!
479
00:25:21,400 --> 00:25:22,780
ฉันชนะอย่างนี้ไม่ได้แน่
480
00:25:23,830 --> 00:25:25,360
เป็นอะไรไป
481
00:25:25,360 --> 00:25:27,560
จะชนะได้ยังไงถ้าไม่รุกก่อน
482
00:25:27,560 --> 00:25:29,220
ฉันต้องรุกก่อน
483
00:25:29,220 --> 00:25:31,820
ผลตัดสินจะสึ้นสุดด้วยการตีครั้งแรก
484
00:25:31,820 --> 00:25:33,430
ถ้าสำเร็จละก็...
485
00:25:38,030 --> 00:25:39,950
เขารอนานเกินไป
486
00:25:39,950 --> 00:25:42,170
เขาจะเป็นฝ่ายรุกก่อนรึเปล่า
487
00:25:47,400 --> 00:25:48,120
มา!
488
00:25:53,680 --> 00:25:55,370
หนึ่งแต้ม จบเกม
489
00:25:55,370 --> 00:25:57,010
มาซามุเนะ อาสุกะ
490
00:25:57,010 --> 00:25:58,200
ฉันคลาดสายตาไปนึดเดียว
491
00:25:58,200 --> 00:26:01,960
เยี่ยมมาก เป็นอย่างที่คาดไว้เลย
492
00:26:03,300 --> 00:26:05,060
นานแล้วนะ
493
00:26:05,060 --> 00:26:07,720
ที่ฉันไม่ได้รู้สึกดีอย่างนี้
494
00:26:08,890 --> 00:26:10,530
มาซามุเนะ
495
00:26:10,530 --> 00:26:11,700
ฉันจะถอนมุมมองของฉันเกี่ยวกับนาย
496
00:26:13,620 --> 00:26:14,950
นายเป็นผู้ชาย
497
00:26:26,490 --> 00:26:40,580
Follow us on twitter! http://twitter.com/KiraKira_subs/
498
00:26:43,750 --> 00:26:44,890
มิยาโกะสึกะซัง
499
00:26:45,720 --> 00:26:46,960
อาสุกะซัง?
500
00:26:46,960 --> 00:26:49,950
วันนี้วันเกิดของคุณพ่อของเธอใช่มั้ย?
501
00:26:50,660 --> 00:26:52,070
ให้ผมช่วยเถอะครับ
502
00:26:52,840 --> 00:26:54,130
แต่...
503
00:26:54,940 --> 00:26:57,150
ผมน่ะ...
504
00:26:57,150 --> 00:26:58,960
หวังหว่าผมจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง
505
00:27:01,950 --> 00:27:04,490
ผมทำอาหารเก่ง
506
00:27:04,490 --> 00:27:06,780
ชอบของหวาน
507
00:27:09,000 --> 00:27:11,350
หลังจากที่ผมได้เจอคุณ
508
00:27:11,350 --> 00:27:15,580
ผมก็ได้รู้ว่าสิ่งที่ผมพยายามปิดบังไว้อยู่
509
00:27:15,580 --> 00:27:17,220
ทั้งหมดมันไหลพุ่งออกมา.
510
00:27:18,330 --> 00:27:20,040
นอกจากนี้...
511
00:27:20,730 --> 00:27:24,290
มิยาโกะซุกะซังที่พยายามอย่างหนัก
512
00:27:25,370 --> 00:27:27,050
เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจจริงๆ.
513
00:27:30,080 --> 00:27:33,060
ก่อนที่ผมจะเจอคุณ
514
00:27:33,060 --> 00:27:35,760
ผมไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้
515
00:27:37,980 --> 00:27:40,510
คุณจะให้ผม...
516
00:27:40,510 --> 00:27:42,630
ปกป้องคุณได้ไหม
517
00:27:46,500 --> 00:27:47,620
ค่ะ
518
00:27:47,620 --> 00:27:49,640
ชิกุเซนนิ หรอครับ
เป็นแกงไก่ที่มีต้นเผือก, แครอท, หญ้าเจ้าชู้ ฯลฯ
519
00:27:49,640 --> 00:27:50,730
ค่ะ
520
00:27:50,730 --> 00:27:53,280
เป็นอาหารที่แม่ทำเก่งมากที่สุด
521
00:27:53,280 --> 00:27:56,680
จริงๆ แล้ว ทั้งแม่และพ่อมาจากคิวชู
Note: ภาคตะวันตกของประเทศญี่ปุ่น
522
00:27:56,680 --> 00:27:57,610
อ่อ..
523
00:27:58,250 --> 00:28:01,760
แม่คุณอยู่ส่วนไหนของคิวชูหรอครับ
524
00:28:01,760 --> 00:28:03,320
จังหวัดฟุคุโอกะค่ะ
525
00:28:06,860 --> 00:28:08,080
เข้าใจแล้วครับ
526
00:28:08,080 --> 00:28:09,350
งั้นไปกันเถอะ
527
00:28:09,350 --> 00:28:10,170
ค่ะ
528
00:28:13,130 --> 00:28:17,750
สำหรับแครอท อันที่แกนเล็กจะดีกว่า
529
00:28:17,750 --> 00:28:21,730
แล้วถ้าเป็นสีแดงมากก็จะดีเหมือนกัน
530
00:28:21,730 --> 00:28:23,130
อย่างนี้นี่เอง
531
00:28:23,130 --> 00:28:24,270
สำหรับหัวเผือก
532
00:28:24,270 --> 00:28:27,320
ข้างในเป็นสีขาวจะดีกว่า
533
00:28:29,180 --> 00:28:33,460
ถ้าหากว่ามีสีปนเปื้อนข้างใน แสดงว่ามันโตมาไม่สมบูรณ์
534
00:28:34,840 --> 00:28:36,010
อย่างนี้นี่เอง
535
00:28:38,510 --> 00:28:40,050
หนังสือ - สารานุกรมอาหาร
536
00:28:40,050 --> 00:28:43,380
คุณยังจำชิกุเซนนิที่แม่คุณทำได้รึเปล่า
537
00:28:43,880 --> 00:28:45,090
จำได้ค่ะ
538
00:28:45,090 --> 00:28:46,210
ถ้างั้น
539
00:28:46,210 --> 00:28:47,850
ปิดหนังสือ
540
00:28:48,740 --> 00:28:50,190
เอ๋?
541
00:28:50,190 --> 00:28:51,470
แต่ถ้าไม่ทำอย่างนั้น ฉัน...
542
00:28:51,470 --> 00:28:52,900
มิยาโกะสึกะซัง
543
00:28:53,460 --> 00:28:55,230
สูตรที่แท้จริง
544
00:28:55,230 --> 00:29:00,210
ถ้าหากคนที่กินยังจำได้ถึงรสชาติของคนที่ทำ
545
00:29:00,880 --> 00:29:04,560
"Recipe" ในภาษาละติน แปลว่าเข้าใจ
546
00:29:04,560 --> 00:29:07,350
ตอนที่แม่ของมิยาโกะสึกะทำอาหาร
547
00:29:07,350 --> 00:29:09,520
คุณจะสามารถเข้าใจถึงมันได้เลย
548
00:29:22,120 --> 00:29:23,610
สุดยอดเลย!
549
00:29:23,610 --> 00:29:25,160
รสชาติแทบจะเหมือนของเดิมเลยค่ะ!
550
00:29:27,310 --> 00:29:28,570
เรียว พ่อกลับมาแล้ว!
551
00:29:32,800 --> 00:29:36,080
ผนัง และพื้นส่องแสงแวววาว
552
00:29:36,080 --> 00:29:38,250
ของแต่งบ้านทื่อๆของเมื่อก่อน
553
00:29:38,250 --> 00:29:40,000
ขัดแต่งเหมือนกับของใหม่เลย
554
00:29:40,830 --> 00:29:42,350
นี่มันอะไรกัน...
555
00:29:43,160 --> 00:29:45,250
ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ!
556
00:29:45,250 --> 00:29:47,490
วันนี้วันเกิดพ่อใช่มั้ยคะ?
557
00:29:47,490 --> 00:29:51,440
อาสุกะซังกับหนู ช่วยกันเตรียมอาหารให้พ่อเป็นพิเศษเลยค่ะ
558
00:29:55,610 --> 00:29:56,700
เรียว!
559
00:29:56,700 --> 00:29:58,920
พ่อก็บอกตลอดเลยนะว่าไม่ต้องทำแบบนี้
560
00:29:58,920 --> 00:30:00,170
โค้ช
561
00:30:00,170 --> 00:30:04,070
นี่เป็นคำขอร้อง ที่ผมบอกโค้ชครับ
562
00:30:05,280 --> 00:30:06,550
อะไรนะ!
563
00:30:07,000 --> 00:30:09,320
ผมอยากให้โค้ชลองทานอาหารฝีมือเรียว
564
00:30:10,060 --> 00:30:11,420
สัญญาของโค้ช...
565
00:30:11,420 --> 00:30:13,370
โค้ชจะรักษาสัญญา ใช่มั้ยครับ?
566
00:30:13,370 --> 00:30:14,930
แต่ฉันไม่เห็นด้วยเรื่องให้เธอทำอาหาร!
567
00:30:14,930 --> 00:30:18,220
ไม่ฉ้อโกง และยอมรับความจริงใจจากผู้อื่น
568
00:30:18,220 --> 00:30:21,170
นั่นเป็นสิ่งที่เรียกว่าความเป็นลูกผู้ชาย ใช่มั้ยคะพ่อ?
569
00:30:28,760 --> 00:30:29,950
ใช่...
570
00:30:37,870 --> 00:30:40,030
กาเมนิ?
571
00:30:40,030 --> 00:30:41,870
คิดถึงบ้านเลย...
572
00:30:43,640 --> 00:30:45,030
กาเมนิ?
573
00:30:46,510 --> 00:30:50,440
ที่ฟุกุโอกะ ชิกุเซนนิเรียกว่ากาเมนิครับ
574
00:30:51,250 --> 00:30:52,730
กระดูกที่ติดเนื้อ คือ
575
00:30:52,730 --> 00:30:55,750
หัวใจของชิกุเซนนิ อย่างไรก็ตาม
576
00:30:55,750 --> 00:30:58,300
เนื้อที่ใช้ทำกาเมนิ
577
00:30:58,300 --> 00:31:00,580
จะไม่ทิ้งกระดูกไปเด็ดขาด
578
00:31:00,990 --> 00:31:03,950
แม้ว่ามันจะทำให้ทานลำบากในตอนแรก
579
00:31:03,950 --> 00:31:06,250
ตอนที่ต้มและน้ำซอสซึมเข้าไป
580
00:31:06,250 --> 00:31:08,100
และมันจะมีกลิ่นหอมมาก
581
00:31:11,520 --> 00:31:12,350
ดูสิ
582
00:31:12,350 --> 00:31:14,480
ไม่เหมือนกับใครบางคนหรอคะ?
583
00:31:23,260 --> 00:31:26,020
จะรับเพิ่มอีกมั้ยครับ
584
00:31:32,430 --> 00:31:33,850
อะกิโกะ
585
00:31:41,470 --> 00:31:43,590
อ่า รบกวนด้วย
586
00:31:50,370 --> 00:31:52,260
นายเป็นคนทำความสะอาดห้องด้วยใช่มั้ย?
587
00:31:54,830 --> 00:31:55,880
ครับ
588
00:31:56,590 --> 00:31:58,050
ผมขอโทษที่ไม่ได้ขออนุญาติก่อนนะครับ
589
00:31:59,610 --> 00:32:01,360
แข็งแรง
590
00:32:01,360 --> 00:32:03,570
และสุภาพ
591
00:32:04,620 --> 00:32:06,070
อร่อยมั้ยครับ?
592
00:32:07,040 --> 00:32:08,340
เหมือนภรรยา
593
00:32:10,280 --> 00:32:11,570
อืม...
594
00:32:30,970 --> 00:32:32,560
ขอบคุณสำหรับอาหารนะ
595
00:32:36,620 --> 00:32:37,630
อ่า!
596
00:32:37,630 --> 00:32:39,460
รอสักครู่นะคะ
597
00:32:43,940 --> 00:32:47,360
ถึงหนูทำได้ไม่ดีเท่ากับอาสุกะซัง...
598
00:32:47,360 --> 00:32:48,900
แต่ก็เป็นของขวัญจากหนูค่ะ
599
00:32:50,350 --> 00:32:52,330
สุขสันต์วันเกิดค่ะ
600
00:32:56,130 --> 00:32:58,820
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมาค่ะพ่อ
601
00:33:02,950 --> 00:33:04,800
เรียว
602
00:33:04,800 --> 00:33:07,880
ไม่ใช่ว่า ที่พ่อไม่ทานอาหารของลูก
603
00:33:07,880 --> 00:33:10,140
เป็นเพราะพ่อไม่อยาก
604
00:33:11,490 --> 00:33:14,610
เพราะมันเจ็บปวดเวลาที่เห็นลูกเวลาทำอาหาร
605
00:33:15,610 --> 00:33:17,040
เอ๋?
606
00:33:17,040 --> 00:33:19,620
พ่อรู้สึกเสียใจมากเวลาที่มองลูก
607
00:33:19,620 --> 00:33:22,970
คนที่มองยังไงก็เหมือน...เหมือนอะกิโกะมาก
608
00:33:23,910 --> 00:33:25,530
แต่ดูเหมือนว่าพ่อจะคิดผิด
609
00:33:26,800 --> 00:33:29,570
พ่อควรจะ...
610
00:33:29,570 --> 00:33:31,280
มีความสุขกับสิ่งที่ทดแทนเข้ามา
611
00:33:33,680 --> 00:33:34,950
พ่อ...
612
00:33:35,660 --> 00:33:36,850
ทานละนะ
613
00:33:44,780 --> 00:33:47,340
เรียว! มันอร่อยมาก
614
00:33:48,210 --> 00:33:49,540
ลูกเก่งมาก!
615
00:33:51,810 --> 00:33:52,990
ไม่ได้ทำง่ายๆเลยนะ
616
00:33:53,390 --> 00:33:56,080
อย่างนั้น ผมขอตัวก่อนนะครับ
617
00:34:02,870 --> 00:34:04,180
เรียว...
618
00:34:04,180 --> 00:34:05,000
คะ
619
00:34:05,000 --> 00:34:08,160
ในวันหนึ่ง ให้เขาแต่งงานในบ้านเรา.
620
00:34:08,160 --> 00:34:11,240
เด็กชายนั่นจะทำให้เป็นภรรยาที่ดี!
621
00:34:15,000 --> 00:34:19,000
www.thaisubtitle.com
622
00:34:23,000 --> 00:34:27,000
บรรยายไทยโดย
623
00:34:31,000 --> 00:34:35,000
www.thaisubtitle.com
624
00:34:39,000 --> 00:34:43,000
บรรยายไทยโดย
liveable, nay_ryo, blupantii, nu_nanana, pasathai
625
00:34:47,000 --> 00:34:51,000
Taeyang, pjdty, Nishi-Ying
63465
