All language subtitles for Seven Dials Mystery 1981-subrip-pol

TAJEMNICA SIEDMIU ZEGARÓW

Scenariusz

W rolach głównych

Przepraszam.

Wstałem ostatni?

- Pan Wade jeszcze nie zszedł.
- Co za śpioch.

- Świeża kawa.
- Dziękuję.

Trochę zaspałem.

Sir Oswald twierdzi,
że punktualność to podstawa.

Europejski król stali
z tytułem szlacheckim...

na pewno zawsze był punktualny.

Nadal jest.
A mieszkamy w wynajętym lokum.

Dom markiza Caterhama jestjednym
z najpiękniejszych w Sussex.

Chimneys tętni historią.

Nie znam się na tym.
Pełno tu bagien.

Dobrze, że mogę zaprosić do siebie
chrześnicę ijej przyjaciół.

Jestem samotna.
Nie mamy własnych dzieci.

Zetnę kilka róż
do gabinetu męża.

Tylko na to pozwala mi ogrodnik.

- Miło, że pan wpadł, panie...
- Thesiger.

Ma pan urlop od dyplomacji.

W ministerstwie pracuje Bill,
Ronny i Gerry. Ja nie.

Czym się pan zajmuje?

Niczym.
Jestem wolnym ptakiem.

Dlatego późno pan wstaje.

"Dźwięk budzika".
10 liter.

Dzień dobry, Pongo.

Pomożesz mi?

Nie nazywaj mnie tak.

Jestem sekretarzem sir Oswalda
i nazywam się Rupert Bateman.

Nasza szkolna przeszłość
nie daje ci prawa ze mnie kpić.

Przepraszam.

Niech twój przyjaciel Wade
schodzi na śniadanie przed południem.

Nie psujcie zwyczajów tego domu.

Oddaj gazetę sir Oswalda.

Chętnie dotrzymam towarzystwa
dziewczętom. Gdzie one są?

Sądząc po odgłosach znad jeziora,
usiłują płynąć łódką.

A gdzie Gerry? Jeszcze śpi?

Zamiast śniadania
dostanie lunch albo podwieczorek.

Nieładnie z jego strony.
Matka chrzestna się martwi.

Wyciągniemy go z łóżka.

Mam lepszy pomysł.

.Jutro obudzimy go 0 7.00.
Skoro świt.

Dla niego to środek nocy.

- Jak chcesz to zrobić?
- Trochę zimnej wody.

Nie znasz go.
Nawet pod Niagarą spałby jak suseł.

- Trzeba wymyślić coś subtelnego.
- Macie jakiś pomysł?

Pongo!

Zawsze miał łeb na karku.

Wygląda jak Biały Królik.

Nie ma wąsików.

Chodź do nas!

Bardzo się śpieszę.
Muszę zawieźć dokumenty do miasta.

- W sobotę?
- To nie ministerstwo.

Poświęć nam chwilę.
Jesteś bystry.

Tego nam trzeba.

O co chodzi?

O Gerry'ego Wade'a.

- Wstał już?
- Nie.

Jest bardzo późno.

Musi kiedyś wstać.

Niewątpliwie. Wczoraj zszedł na dół
0 wpół do dwunastej.

- Za kwadrans południe.
- Zgadza się.

Sprawia ci kłopot.

Znam zwyczaje młodych ludzi.

To nie w porządku. Sprzątasz,
a 0 pierwszej podajesz lunch.

Ta młodzież mnie zadziwia.
Nie mają czasu zgłodnieć.

O co tu chodzi?

Budzik.

A teraz wybaczcie.

Jeden budzik?
Może tuzin go obudzi.

Pojedziemy na rynek
i każdy z nas kupi po jednym.

My też jesteśmy sprytni.

Dzień dobry.

- Gdzie są wszyscy?
- Nad jeziorem.

- Z samego rana?
- Nie jest tak wcześnie.

Trochę zaspałem.

- Dziwne, że zawsze wstaję ostatni.
- Nadzwyczajne.

- Nie wiem, dlaczego.
- Proszę wstawać wcześniej.

- Schowasz je w swoim pokoju.
- Jeden od lady Coote.

I jeden od Ponga.
To byłjego pomysł.

-IIe razem?
- 8.

Obudzą go.

"Dzwonienie".

10 poziomo. "Dźwięk budzika".

Nie teraz.

Partia i rober.
Miałam szczęście.

- Świetna gra.
- Po prostu łut szczęścia.

To fakt. Nie czuje kart.

Zawsze mi to mówisz.
Płacisz 18 funtów i 10 szylingów.

17 punktów. Mam rację?

Całkowitą.

Nie wiem jak wy,
ale ja muszę się napić.

- Whisky z wodą sodową.
- Dla mnie to samo.

Grywa pan w wista-solo?
To jest gra.

Ona nie zna litości. Kiedyś
przegrała, mając w ręku 3 asy.

Bezczelna.

Dobre wieści ze Swansea.
Testy się powiodły.

Wiedziałem.

Bennet przywiezie plany
w poniedziałek.

Kładzie się 0 północy.
Damy mu godzinę?

Tak.

Mają dzwonić jednocześnie
czyjeden po drugim?

Co pięć minut
od wpół do siódmej.

- To dobry pomysł?
- Nie łam się.

Na zdrowie!

Zgasił światło.
Wydaje się, że śpi.

- Gdzie Bill?
- Budzi dziewczyny.

- A zegary?
- Tutaj.

- Nastawione?
- Zajęło mi to godzinę.

- Kto wchodzi?
- Pongo. Porusza się jak kot.

Przyprowadź go.

Jeśli Gerry się obudzi,
Pongo wymyśli coś na poczekaniu.

- Coś subtelnego.
- Właśnie.

Muszę wstać 0 wpół do szóstej.

Dwie godziny pracy przed śniadaniem
podnoszą roczne obroty.

Co za nudy.

Pośpiesz się.

Otwórz drzwi.

- Jeden, dwa.
- Złap mi psa.

- Trzy i cztery.
- Kup rowery.

Wszystko zepsujesz.

- Pięć i sześć.
- Daj coś zjeść.

Strasznie głośno tykają.
Oby się nie obudził.

Nawet ofermie
należy się zabawa.

Gerry nie może być taką ofermą,
na jaką wygląda.

Co za subtelność.

Siedem, osiem.

- Wracam do łóżka.
- My też.

Jutro będzie ubaw.

Przepraszam...

- To już przesada.
- Nie rozumiem. Musiałje słyszeć.

To do niego niepodobne.

- Przepraszam.
- O co chodzi?

Pozwoliłem sobie wysłać Johna
do pokoju pana Wade'a.

Obawiam się,
że młodzieniec...

umarł we śnie.

Niemożliwe.
Ten głupiec John się myli. Gerry śpi.

To nie pomyłka.
Jest tu doktor Cartwright.

Czeka na pana w bibliotece.

Zajmij się nimi.

Byliście przyjaciółmi?

Najlepszymi.

- Brał środki nasenne?
- Nie potrzebował ich.

- Cierpiał na bezsenność?
- Nigdy.

Trzeba to zbadać.

- Jak umarł?
- Przedawkował chloral.

Przy łóżku stała butelka
i szklanka.

- Może to zabójstwo?
- Jakieś podejrzenia?

Nie.

- Samobójstwo?
- Wykluczone.

Kłopoty finansowe? Kobieta?

- A rodzina?
- Ma tylko przyrodnią siostrę.

Mieszka w Deane Mannor,
20 mil stąd.

Jesteś moim najlepszym kumplem.

Muszę ci 0 czymś powiedzieć.

- O Gerrym?
- Tak.

- Nie wiem, czy powinienem.
- Więc nie mów.

Jestem związany przysięgą.

Wyrzuć to z siebie.

Nie mogę-

Jak chcesz.

Jaka ona jest?
Siostra Gerry'ego.

Jaka miła niespodzianka.

Proszę jej wybaczyć.
Ma szczeniaki ijest nieufna.

- To Ronny Devereux.
- Gerry wiele 0 panu mówił.

Jest w Chimneys?
Dlaczego nie przyjechał?

Mamy złe wieści.

Gerry?

Nie żyje-

Jak? Kiedy?

Zeszłej nocy.

To był wypadek.
Przedawkował chloral.

- Środek nasenny?
- Też wto nie wierzę.

Pojedzie pani z nami?

Oczywiście.
Ale chcę być przez chwilę sama.

Mam samochód.
Niedługo dojadę.

Dziękuję za przybycie.
Niewdzięczne zadanie.

Widziałem go.

Nie wejdziesz?

- Raczej nie.
- Powinieneś.

- Dlaczego?
- To oznaka szacunku.

Zgoda.

- Widziałeś zegary?
- Tak.

- Kto ustawiłje w rzędzie?
- Pewnie ktoś ze służby.

Jest ich tylko siedem.

Jednego brakuje.

Wyjątkowy brak rozwagi.

- Ludzie umierają.
- Nie w moim domu.

Wielu naszych przodków
w nim umarło.

To co innego.
Rodzina ma do tego prawo.

Ale nie obcy.

Stęskniłem się za Tredwellem.
On najlepiej wie, jak mi dogodzić.

Poznałam Gerry'ego Wade'a.
Polubiłbyś go.

Nie lubię nikogo,
kto celowo umiera w moim domu.

- Co wykazała sekcja?
- Nieszczęśliwy wypadek.

Nie chcą zranić uczuć siostry.

- Miał siostrę?
- Przybraną. Znacznie młodszą.

Stary Wade uciekł z jej matką,
to w jego stylu.

- Lubił tylko zamężne kobiety.
- Jedna wada, której nie masz.

Nie denerwuje cię,
że chłopak zmarł w twoim łóżku?

- W moim?
- Tak.

Dlaczego w moim?

Brak rozwagi
to plaga dzisiejszych czasów.

Wcale się nie przejmuję.

Na twoim miejscu
bałbym się koszmarów.

Nocne zjawy,
brzęczenie łańcuchów.

Ciotka Luiza zmarła w twoim łóżku.
Nawiedza cię?

Czasami.
Zwłaszcza po homarze.

Nie jestem przesądna.

21 września.

"Droga Loraine,
przyjeżdżam w środę...

Czuję się doskonale.
cudownie, że się zobaczymy.

Zapomnij 0 tym, co mówiłem
0 Siedmiu Zegarach.

Myślałem, że to żart,
ale tak nie jest.

Żałuję, że o tym wspomniałem,
nie chcę cię wto mieszać.

Jestjeszcze coś,
ale jestem zbyt śpiący..."

- Bądź ostrożna.
- Dlaczego?

Gerry czymś się martwił.

Nic poważnego.
To miało związek z pracą.

Nie możesz 0 tym mówić.
Rozumiem.

Czasem Gerry wracał z pracy
zmęczony i cichy.

Nie taki, jakim go wszyscy znali.
Nic nie mówił.

Szliśmy na spacer, czytaliśmy,
słuchaliśmy muzyki.

- To poprawiało mu nastrój.
- Był ci bardzo bliski.

Mieliśmy smutne dzieciństwo.
To nas połączyło.

Wiem, że to nie najlepszy moment,

ale obiecuję, że nie spocznę, dopóki
nie złapię tych, którzy go zabili.

Zabili?

Kiedy to zrobię...
mogę tu wrócić?

Oczywiście.

Dobranoc.

Jadę do miasta.
Mam dość tej monotonii.

- Wróciliśmy wczoraj.
- Wydaje się, że wieki temu.

- Życie na wsi to nuda.
- Nie zgadzam się.

Tu jest spokojnie i bardzo wygodnie.

Zamiast wygody wolę rozrywkę.

Kto szuka kłopotów,
ten je znajdzie.

Siedem Zegarów. Powiedz...

Komu?

Powiedz...

Jimmy Thesiger.

- Zastrzelony?
- Tak.

- Jak to możliwe?
- Nie wiem, ale to fakt.

Nie powinnaś strzelać do ludzi.

Oni tego nie lubią,
choć czasem zasługują.

- Napytasz sobie biedy.
- Ja go nie zastrzeliłam.

- Więc kto?
- Nie wiadomo.

- Ktoś musiał strzelić i go potrącić.
- Nie był potrącony.

- Mówiłaś, że był.
- Tak myślałam.

Kto to był?

Ronny Devereux.

- Ministerstwo spraw zagranicznych.
- Wszystko jasne.

Co powiedział przed śmiercią?

"Siedem Zegarów.
Powiedz... Jimmy Thesiger".

Zabawne. Twój dziadek powiedział:
"Podaj musztardę" i umarł.

Znasz Jimmy'ego Thesigera?

- Z Thesigerów z Yorkshire?
- To ty mi powiedz. To ważne.

Ciotka Selina
wyszła za Thesigera.

- Co ztego?
- Nie zaznała szczęścia.

Muszę zapytać Billa.
On zna wszystkich.

Gerry Wade pisał w liście,

że Siedem Zegarów to nie żart.

Ktoś już mówił
0 Siedmiu Zegarach.

- Ja. Przed chwilą.
- Tak myślałem.

Wysłałam ten list. Dziwne,
że pisał w ten sposób do siostry.

To przybrana siostra.
Brak pokrewieństwa.

Podobno bardzo ładna.

To sporo wyjaśnia.

Zabawne.

"Times"?

Nie piszą 0 Ronnym Devereux.
Ani słowa 0 postrzeleniu.

Dziwne.

- Mam!
- Co takiego?

Siedem Zegarów. George Lomax.

Odwiedził mnie wczoraj.
Martwi się.

Urządza przyjęcie
i dostał list z pogróżkami.

Jakimi?

Ktoś mu grozi.
Podpisano "Siedem Zegarów".

Miał pokazać list
w Scotland Yardzie.

Coś takiego.

- Znów wychodzisz?
- Ważne sprawy.

- Masz znajomego policjanta.
- Battle. Po co ci on?

Na razie.

- Młoda dama do pana.
- Daj spokój. Jest środek nocy.

Jestjedenasta rano.
Ma pan gościa.

- O co chodzi?
- Nie wiem.

Tak myślałem.

Mam się z nią zobaczyć?

Lepiej tak.

- Nie podała nazwiska?
- Nie.

Jak wygląda?

To dama bez wątpienia
"comme il faut",

jeśli mogę tak się wyrazić.

Możesz.
Masz świetny francuski akcent.

Lepszy niż ja.

Miło mi. Zapisałem się
na kurs korespondencyjny.

Naprawdę? Jesteś niezwykły.

Przygotuj mi kąpiel,
a tej damie podaj herbatę i prasę.

Proszę poczekać.

- Jeszcze jedna?
- Nie podała nazwiska.

- Ale mówi, że to ważne.
- To dziwne.

Dwie dziewczyny?

Co ja wczoraj robiłem?
O której wróciłem?

Około piątej-

Stawię czoło niewiadomej.

Niech pan lepiej włoży buty.

Masz rację.

Panna Loraine Wade?

Skąd pani wie?

Jest pani w żałobie.
Tak mi przykro. Bundle Brent.

To pani przysłała list. Wtej sprawie
przyszłam do Jimmy'ego.

Szukałam Ronny'ego Devereux,
ale zniknął.

- Nie żyje. Przykro mi.
- Nie żyje?

Wczoraj został zastrzelony.
Dlatego przyszłam.

Ronny... nie żyje?

Przed śmiercią
powiedział parę słów.

"Siedem Zegarów.
Powiedz... Jimmy Thesiger".

- Siedem Zegarów?
- To samo było w liście.

- Bundle znalazła go w biurku.
- Bundle?

- Lady Eileen Brent, Jimmy Thesiger.
- Dla znajomych "Bundle".

Adres mam od Billa.

Tutaj .

"Zapomnij, co mówiłem
0 Siedmiu Zegarach".

- O co chodziło?
- Pomyłkowo otworzyłam jego list.

W nagłówku była nazwa
"Siedem Zegarów".

Nie czytając,
włożyłam go do koperty.

Gerry nie gniewał się.
Pytał, czy słyszałam 0 mafii.

Mówił, że coś takiego
może powstać w Anglii.

Zaczynam rozumieć.
Siedem Zegarów to tajna organizacja.

Gerry bał się, że grozi ci
niebezpieczeństwo,

dlatego prosił,
żebyś 0 wszystkim zapomniała.

Miał rację.

Zrobiłaś swoje.
Przekazałaś mi wiadomość.

- Trzymajcie się od tego z daleka.
- Nie ma mowy. Ktoś zabił mi brata.

- Morderstwo?
- Ronny był tego pewien.

- Rozmawiałaś z nim?
- Przedwczoraj, podczas kolacji.

A wczoraj ktoś go zabił.
Same rozumiecie.

Dlaczego zabito Gerry'ego?

Mówił biegle po niemiecku,
prawda?

Tak.

Myślę, że pełnił ważną funkcję
w tajnych służbach ministerstwa.

- A więc nie był aż taką ofermą.
- Nie był.

Co to znaczy?

Sprawa jest poważniejsza,
niż myślimy. Kryminalna.

Międzynarodowa.

Codders!

George Lomax - Podsekretarz Stanu
w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

- Szef Ronny'ego.
- I Billa.

W_przys_złym tygodniu
Wydaje polityczne przyjęcie.

Dostał list z pogróżkami
od Siedmiu Zegarów.

- Coś się tam wydarzy.
- Właśnie.

- Trzeba tam być.
- Zgoda.

Załatwię to z Billem.
Jest prawą ręką Coddersa.

Bogaty młody człowiek stara się
0 mandat w parlamencie.

- Szkoda, że cię nie będzie.
- Nie bądź taki pewien.

- A ja?
- Nie mieszaj się do tego.

- Mam siedzieć cicho?
- Właśnie.

Wpraszając się tam we trójkę,
wzbudzimy podejrzenia.

- Pewnie tak.
- Ustalone. Nie robisz nic.

Potrzebna mi lista
tajnych organizacji

z siedzibą w dzielnicy
Siedem Zegarów.

To miejsce już nie istnieje.
W większości ją wyburzono.

Dlaczego interesuje panią
ta okolica?

Zastrzelono człowieka.
To ja go znalazłam.

- Ronald Devereux?
- Gazety 0 tym nie pisały.

- Napisząjutro.
- Gra pan na zwłokę?

Jutro napiszą.

Przed śmiercią wspomniał
0 Siedmiu Zegarach.

- Zanotuję sobie.
- To wszystko?

- Jestem fachowcem.
- A ja amatorką.

Nie mam pańskiej wiedzy i zdolności,
ale mogę działać po omacku.

Nie da mi pan tej listy?

Tego nie powiedziałem.
Dostanie pani pełny wykaz.

Krwawi Bracia z St. Sebastian,
Psy Gończe, Towarzysze Pokoju,

Przyjaciele Ucisku,

Dzieci Moskwy, Śledzie,
Bractwo Upadku i kilka innych.

Wie pan, że nic mi po tym.
Chce mnie pan zniechęcić.

Tak bym wolał.

Kiedy wspomniałam, że amator
ma pewną przewagę nad specem,

nie zaprzeczył pan.
Jest pan uczciwy.

Wie pan, że mam rację.
Proszę dać szansę amatorce.

To niebezpieczne. I to bardzo.

Nie jestem głupia.

Dam pani wskazówkę.

Bill Eversleigh powie pani
wszystko 0 Siedmiu Zegarach.

Bill?

Niktjuż tam nie chodzi.
Smażona ryba może się znudzić.

- O czym ty mówisz?
- O Klubie Siedmiu Zegarów.

- Klub?
- Była tam zakazana dzielnica.

Ten klub zachowałjej klimat.
Smażona ryba ifrytki.

- Plugawy lokal w niezłym punkcie.
- Wpadniemy tam wieczorem.

Skąd ta niechęć?

- Ukrywasz jakiś wstydliwy sekret?
- Wcale nie.

Dziś chodzą tam tylko dziwacy.
Artyści i swawolne panienki.

- To brudna nora.
- Swawolne?

- Niemodny lokal.
- To tutaj?

Mówiłem ci.

Sama widzisz.

- Wolę kolację w Ritzu.
- Idę na górę.

- Grają tam w bakarata.
- Mogą zrobić nalot.

Ojciec mnie wykupi.

Dobry wieczór.

Alfred?

- Byłeś naszym Iokajem.
- Tak.

- Jak się masz?
- Dziękuję, dobrze.

- Kiedy odszedłeś?
- Miesiąc temu.

- Dostałem Ilepszą propozycję.
- Swietnie.

Idziemy.

Dziękuję.

Obyś tego nie żałowała.

- Uprzedzałem cię.
- Było inaczej, niż myślałam.

Rozmawiałeś z .Jimmym
0 spotkaniu w Wyvern Abbey.

V\Iygadywał bzdury. Chce, żeby Codders
pomógł mu w karierze politycznej.

Załatwiłeś mu zaproszenie?

Codders lubi bogatych.
Zależy mu na finansowaniu partii.

Co to za spotkanie?

Nudziarstwo
w stałym towarzystwie.

Minister lotnictwa ijego sekretarz.
Sir Oswald z lady Coote.

I tajemnicza hrabina.
Młoda piękna Węgierka.

Ciekawe, co planuje Codders.

Raczej niewiele.

Dziękuję ci za udany wieczór.
Dobranoc.

Tak wcześnie?

- Przede mną długi dzień.
- Co będziesz robić?

To zależy. Na pewno
nie będę próżnować.

Jasne.

Te zegary przyprawiają mnie
0 dreszcze. Czasem mi się śnią.

Siedem budzików w rzędzie.

Siedem zegarów.
Takjak nazwa tego klubu.

Ronny coś odkrył
i chciał ci to przekazać.

Siedem Zegarów...

Powiedz... Jimmy Thesiger.

- Nic więcej?
- Ani słowa.

Śmierć wyostrza zmysły.

Jutro idę na przesłuchanie.

- Mogę iść ztobą?
- Przyda mi się towarzystwo.

Gerry Wade, Ronny...

Kto będzie następny?

- Tojest niezgodne z prawem.
- Policja była dwa razy.

Nie mówię 0 hazardzie.
Tu chodzi 0 coś więcej.

Zadam ci niedyskretne pytanie.

IIe dostałeś
za odejście z Chimneys?

To było tak.

Rosjanin, pan Mosgorovsky, właściciel
klubu, zwiedzał kiedyś Chimneys.

Spodobało mu się jak oprowadzam
ludzi. Zaoferował 100 funtów z góry.

Za opiekę nad klubem dostaję
3 razy więcej niż w Chimneys.

Trudno odmówić.
Miał za ciebie zastępstwo?

Znał chłopaka,
który mógł przyjść od ręki.

Wspomniałem 0 nim Tredwellowi
i załatwiliśmy sprawę.

- Chcesz trafić do więzienia?
- Co pani mówi?

- Pomogę ci. Wstawię się za tobą.
- Zrobię wszystko, co pani zechce.

Chcę zwiedzić klub.

TędY-

- Co tam jest?
- Droga ucieczki.

Pokój z wyjściem
na sąsiednią ulicę.

- Na wypadek nalotu.
- Policja nic nie wie?

To ukryte drzwi.
Wyglądają jak szafa.

- Wpuść mnie.
- Nie mogę.

Klucz ma pan Mosgorovsky.

Na pewno masz zapasowy.

Droga ucieczki.

- Zamknięte.
- Jest tylko jeden klucz.

W środku są półki z książkami.

Po naciśnięciu guzika
otwierają się drzwi.

- Dźwiękoszczelne.
- Nie wiem.

Nie znajdzie pani kurzu.

Pan Mosgorovsky kazał mi
rano posprzątać pokój.

Dzisiaj? Wieczorem się spotkają.
Muszę się tu ukryć.

- Niemożliwe. Stracę pracę.
- Inaczej pójdziesz do więzienia.

- Tu nie ma się gdzie ukryć.
- Co tam jest?

Zapasowe rzeczy.
Nieużywane.

Nawet kot się tu nie zmieści.

Przynieś tacę i zabierz to
na dół. Prędko.

- Zaraz przyjdą kucharze.
- Nie traćmy więc czasu.

Przynieś tacę, świder...

I Martini.

- Dla kogo?
- Dla mnie.

- Nie powinieneś działać?
- Nie mogę się skupić.

Poza tym Bundle robi za dwoje.

Śmierć naszym wrogom.

Trochę tu ciasno.

Zamknij drzwi.

Lepiej nie będzie.
Podaj następny.

Zamknij drzwi.

- Znajdą panią.
- Zamkniesz mnie i zabierzesz klucz.

- A jeśli 0 niego poproszą?
- Powiedz, że zginął.

- Zemdleje pani.
- Nigdy nie mdleję.

Zamknij drzwi.

Niełatwo było mi przyjść.
Nie jestem panem swojego czasu.

Godzina Pierwsza odniosła
wielki sukces. Gratuluję.

Gdzie jest tajemniczy Numer Siedem?
Poznamy go?

- Jeśli w ogóle istnieje.
- Nawet tak nie myśl.

Zgadzam się z Godziną Pierwszą.
Gdzie jest ten, który nas powołał?

- Pracuje.
- Zawsze tak mówisz.

Współczuję temu,
kto wejdzie mu w drogę.

ZaczynajmY-

Siedem Zegarów...

Zacznijmy od nieobecnego.

Numer Dwa nie mógł przyjść.

- Niebęzpieczeństxrvo.
- Smiertelne.

Numer Trzy
ma plany Wyvern Abbey.

A lista gości?

Sir Stanley Digby, Terence O'Rourke,
sir Oswald i lady Coote,

pan Bateman, hrabina Radzsky,
Eversleigh, James Thesiger...

- Kto to jest?
- Zarozumiały osioł.

Nie przeceniamy
wagi wynalazku Eberharda?

- Nie.
- Może być wart miliony.

Wiele państw oddałoby za niego
wszystko. To kopalnia złota.

- Warta kilku ofiar.
- Widzieliście plany.

Znacie schemat działania?

Słyszałem 0 liście
Geralda Wade'a,

w którym wspomniał 0 naszej
organizacji. Kto go znalazł?

Córka lorda Caterhama.
Lady Eileen Brent.

Bauer to przeoczył.
Do kogo pisał Wade?

Do siostry.

Nic na to nie poradzimy.

Ostatnia sprawa.
Wiadomość od Godziny Siódmej.

"Wyvern Abbey
to nasza ostatnia szansa.

Jeśli tam nie osiągniemy celu,
okazja się nie powtórzy".

Użyjcie swoich zdolności,

a jeśli trzeba, poświęćcie życie,
żeby spełnić prośbę Godziny Siódmej.

Alfred cucił mnie godzinę.

- Złapał mnie skurcz.
- Nie powinnaś się wto bawić.

- Dobrze mi poszło.
- Mogli otworzyć szafę.

Nieobecna Dwójka to Bauer
- nasz lokaj.

Pewnie wyrzucą go z Klubu.

- Za przeoczenie listu.
- Duży błąd.

Nie zdziwię się,
jeśli to on zabił Wade'a.

O ile to ustalą.

- Ten wynalazca to Eberhard?
- Tak. Dlaczego pytasz?

Chciał sprzedać patent
na nową technikę obróbki stali.

Drut staje się mocniejszy
niż sztaba.

To zmniejszyłoby wagę samolotu

i obniżyło koszty latania.

Przedstawił projekt
niemieckiemu rządowi,

- ale go odrzucili.
- Więc oferuje go naszemu rządowi.

Chcą zasięgnąć opinii
sir Oswalda.

Po to organizują spotkanie.
Polityka to tylko przykrywka.

- Chcą omówić projekt Eberharda.
- V\Iynalazek.

Plany będą w Wyvern Abbey,
a Siedem Zegarów chce je ukraść.

- Patentjest wart miliony.
- Będzie.

I wartjest ofiar. Tak mówili.

Wiedzieli, że tam będę?

Amerykanin powiedział,
że jesteś zarozumiałym osłem.

Dobrze, że mi mówisz.
Teraz to moja osobista sprawa.

- Mógłbyś mi kupić pistolet?
- Pistolet?

Jakiego rodzaju?

Taki, który strzela,
póki nie zdejmiesz palca z cyngla.

- Automatyczny.
- Skoro tak mówisz.

I musi być oksydowany.

W amerykańskich powieściach
bohater wyciąga taki zza pasa.

Do usług.

Witaj w Wyvern Abbey.
Naprawdę interesujesz się polityką?

- Dlatego przyjechałam.
- Znasz Thesigera?

- Młody znawca polityki zagranicznej.
- Znamy się.

- Przyjechał minister lotnictwa.
- Przepraszam.

Wtajemniczyłem Billa.

Jest jednym z paczki.
Przyjaźnił się z Ronnym i Gerrym.

, - Wiem.
- Zle zrobiłem? Przepraszam.

Bill jestw porządku,
ale to fajtłapa.

Niezbyt bystry, za to ma silny cios,
a to się może przydać.

Może. Co on na to?

Nie mógł tego pojąć,

ale powtórzyłem mu kilka razy
i wreszcie załapał.

Jest po naszej stronie.

Lady Eileen,

przedstawiam pani ministra
lotnictwa sir Stanleya Digby.

Bardzo mi miło.

Pan Terence O'Rourke,
jego sekretarz.

Pan James Thesiger.

Komisarz Battle.

- We własnej osobie.
- Co pan tu robi?

Mam wszystko na oku.
List zdenerwował pana Lomaksa.

Chciał,
żebym przyjechał osobiście.

- To ryzykowne.
- Rozpoznają mnie?

Właśnie.

- Niech się mają na baczności.
- Jak to?

Chcemy uniknąć kłopotów,
więc nie bądźmy za sprytni.

Jeśli są tu jakieś podejrzane typy,
pokażmy im, że trwamy na posterunku.

Zależy nam na tym,
żeby spędzić spokojny weekend.

Cały czas haruję.

- Nie miałem czasu się przywitać.
- Kraj w potrzebie?

Twój szef wygląda
na sympatycznego faceta.

Codders jest nie do zniesienia.
Popędza od rana do nocy.

Wszystko robisz źle,
a i to za mało.

- Cytujesz Biblię?
- Mam tyle na głowie.

Zabawianie hrabiny to cios
dla takiego wroga kobiet.

- O co chodzi?
- Chce z nim zwiedzić wnętrza.

Gdzie ona jest?

Jeśli znam kobiety,
czeka na wielkie wejście.

- Irlandczycy to znawcy koni.
- Nie ma wielkiej różnicy.

- Kim ona jest?
- Węgierska Partia Młodych.

Bardzo bogata wdowa.
Dlatego Codders ją zaprosił.

Znalazłem plany Abbey
z XIV wieku.

Bardzo pan sprytny.

Zakochałam się w pańskim domu.

A nie mówiłem?

W moim kraju są pieniądze,
ale nie ma organizacji.

Dlatego przybyłam zobaczyć,
jak wy to robicie.

Mój mąż uważa,
że podstawą jest konsekwencja.

Temu zawdzięcza sukces.

Proszę nam wybaczyć,
mamy coś do omówienia.

Ty też, O'Rourke.
Bateman!

Musimy porozmawiać.

Jimmy mówi, że byłaś
w Klubie Siedmiu Zegarów.

Nie sądziłem,
że jesteś aż tak postrzelona.

Może później?

Proszę usiąść.

Panowie. Oto i one.

Plany Eberharda.

- To działa?
- Oczywiście.

Ten kawałek papieru
jest wart fortunę.

Kto ma plany?

O'Rourke.
Rano zawiezie je do Londynu.

Jedno jest pewne.
Tej nocy coś się wydarzy.

Staniemy na warcie.
Podzielimy się.

- Kto bierze pierwszą?
- Losujmy_

Orzeł- ty pierwszy.
Reszka -ja.

- Reszka.
- Ominie mnie cała zabawa.

Nie wiadomo.
Gdzie śpi O'Rourke?

W zachodnim skrzydle.
Ma osobny pokój.

- Obudzić cię 0 wpół do czwartej?
- W sam raz.

- A ja?
- Nic. Idziesz spać.

Bardzo wam dziękuję.
Dobranoc.

Kochana Bundle.

Myślałem, że stanie okoniem.
Chce mieć we wszystkim udział.

- Nieźle to zniosła.
- Aż dziw.

Nie zapomnij. Wpół do czwartej.
Jeśli dożyjesz.

Nie jestem taką ofermą,
na jaką wyglądam.

To samo powiedziałeś tamtej nocy
0 Gerrym Wadzie.

- Zamknij się. Brak ci taktu.
- Nieprawda.

- Jestem obiecującym dyplomatą.
- W stadium larwalnym.

Będziesz ostrożny?

Kiedy pomyślę
0 Gerrym i Ronnym...

Poznaj Leopolda,
oksydowany pistolet automatyczny.

Serio?

Naciskasz cyngiel,
a on robi resztę.

Upewnij się,
do kogo mierzysz.

Nie postrzel Digby'ego,
jak zacznie lunatykować.

To byłby pech.

Pomóc pani?

Co pan tu robi?

- A pani?
- Zapytałam pierwsza.

Pilnuję, żeby nikt się tu nie kręcił.
Na przykład pani.

Odsyła mnie pan?

Wolę wejść
od zachodniego skrzydła.

Nie tylko pani ma na to ochotę.

Najwyższy czas wrócić do łóżka.

- Tą samą drogą?
- Tak.

Jimmy!

Bill!

Gdzie jesteś?

- Chwileczkę.
- Prędko!

Pozabijają się.

Jimmy...

On nie żyje.

- Co tu się dzieje?
- Obudziły mnie strzały.

Gdzieś ty był?!
Zaczynam się bać.

Sprawdź, co to było.

Zamknięte.

Co tu się dzieje?
Jest druga w nocy!

Spokojnie.
Opanujemy sytuację.

Wpuść nas!

Zapukaj.

Jest postrzelony w ramię.

Upadając,
uderzył się W głowę-

- Kto tam jest? Otwierać drzwi.
- Niestety musimy to zrobić.

Co tu się dzieje?

Biedny chłopiec.

- Proszę mi pomóc.
- Co mu się stało?

- Złapaliście go?
- Kogo?

Ktoś schodził po bluszczu.

Złapałem go
i zaczęliśmy się szamotać.

Pewnie włamywacz.

Zrobiliśmy bałagan. Gdzie Leopold,
mój oksydowany automat?

- To?
- IIe razy strzelił?

- Raz.
- Zawiódł mnie.

- Miał wystrzelać cały magazynek.
- Kto strzelił pierwszy?

Ja. Wyrwał mi się i podbiegł
do okna. Nacisnąłem spust,

a wtedy on się odwrócił
i strzelił do mnie.

Potem chyba upadłem.

- Chyba ich nie ukradli?
- Niestety tak.

- Byłem w pokoju O'Rourke'a.
- Był zamknięty.

Jest połączony z pańskim.
O'Rourke śpi, plany zniknęły.

Wpadły w niepowołane ręce.

W ręce tej damy.

Znajdzie tu pan to,
czego szuka.

Jesteśmy pani
niezmiernie wdzięczni.

Choć nie wiem, kim pani jest.

Panna Wade,
siostra Gerry'ego.

- Trzeba wezwać lekarza.
- Dobry pomysł.

- Pan O'Rourke jest nieprzytomny.
- Zadzwoń po doktora Hodsona.

- Chodźmy do niego.
- Może ja pomogę?

Bardzo troskliwa kobieta.
Zastanawiam się...

- Nad czym?
- Gdzie jest sir Oswald?

Zbieram śmieci z trawnika.

- Co tu się dzieje?
- Próba kradzieży.

Plany są bezpieczne?

Złodziej pozbył się tego,
uciekając.

- Będzie można zdjąć odciski palców.
- O wszystkim pan myśli.

Dlaczego nie ścigacie
złodzieja?

Nie wiedzieliśmy 0 nim, dopóki
pan Thesiger się nie ocknął.

- Zbiegł po oddaniu strzału.
- Trzeba go ścigać.

Moi Iudzie obstawili teren.

- Bezskutecznie.
- Właśnie.

Nic pan nie ukrywa?

Nic. Ale mam pewne podejrzenia.

Jakie?

Przede wszystkim
za dużo tu bluszczu.

Ma pan liść na płaszczu.

Zbyt dużo bluszczu
utrudnia sprawę.

Tu pan jest.

Lady Coote myśli, że został pan
zabity przez złodziei.

Moja żona
jest strasznie głupia.

Niezwykle obrotny młodzieniec.
Bateman?

Rupert Bateman, czyli Pongo.
Chodziliśmy razem do szkoły.

Leworęczny,
bez poczucia humoru.

Szkoda. Kto traktuje siebie
zbyt serio, wpada w tarapaty.

Komisarzu?

Sir Oswald nie wyjaśnił,
co robił nocą w ogrodzie.

Sir Oswald to wielki człowiek,
a tacy nie lubią się tłumaczyć.

Wolę zapytać, dlaczego panna Wade
zjawiła się tak nagle.

- V\Iykręcił się.
- Powinnaś się wstydzić.

Nie chciałam trzymać się
od tej sprawy z daleka.

Tym bardziej kiedy powiedziałeś,
że to niebezpieczne.

Przyszłam zobaczyć,
co się stanie.

Rozglądałam się,
kiedy coś upadło mi pod nogi.

Paczkę rzucono do pani
celowo.

Do mnie?

Złodziej wziął panią
za kogoś innego.

- Niezwykłe.
- Komisarzu...

Chwileczkę.

- Wchodząc, włączył pan światło?
- Tak.

W pokoju nie było nikogo?

- Nie.
- Ale teraz jest.

- Woda.
- Zajmę się tym.

- Co się stało?
- Próbujemy się dowiedzieć.

Hrabino...
już wszystko w porządku.

Proszę nic nie mówić,
tylko leżeć spokojnie.

Proszę zamknąć oczy.
Zaraz poczuje się pani lepiej.

Może trochę Brandy
jej pomoże?

Zostaw ją.
Nic jej nie jest.

Jestem.

Spokojnie.
Proszę dać sobie czas.

Przypominam sobie.

- To wraca.
- Wody?

Może Brandy.

- Co się stało?
- Myśleliśmy, że pani nam powie.

Nie mogłam spać.

Przyszłam na dół,
szukając jakiejś gazety.

W domu było cicho.

Zeszłam po schodach
i weszłam tutaj.

- Zapaliła pani światło?
- Nie.

Miałam przy sobie latarkę.

Nagle usłyszałam kroki.

Schowałam się za parawanem.

Drzwi się otworzyły i do pokoju
wszedł włamywacz.

Mało nie umarłam.
Nie ruszałam się.

Mężczyzna nasłuchiwał,
a potem podszedł do okna.

Wrócü, zgaśü 'swhtło
'namknaj pokö.

Byłam w pokoju z potworem.

Potem podszedł do drzwi na taras.
Myślałam, że wyjdzie na dwór.

Wtedy wszystko się zaczęło.

Nigdy tego nie zapomnę.
Dwóch mężczyzn walczyło ze sobą.

Meble latały po pokoju.

Przestępca miał straszliwy głos,
ten drugi to kulturalny dżentelmen.

- Dużo przeklinał.
- Dżentelmen...

Potem błysk i strzał.
Kula trafiła biblioteczkę...

- I zemdlałam.
- Biedactwo. To straszne.

Idiota.

Ja byłem tym dżentelmenem.

Pańskie ramię.
Jest pan ranny.

To był pan?

Nie używałbym takich słów, gdybym
wiedział, że w pobliżu jest dama.

To nie była kula, tylko łuska
z naboju. Jutro poszukamy kuli.

- Nie czuję się zbyt dobrze.
- Ja i Bundle zajmiemy się panią.

Wolałabym zostać sama.

Nic mi nie jest.

Proszę mnie tylko odprowadzić.

Nie przydam się?

Pan Eversleigh
udzieli mi wszelkiej pomocy.

- Nic pani nie jest?
- Zajmę się nią.

Doktor Hodson zajął się
O'Rourkem. Twoja kolej.

Chodźmy.

Będziesz świadkiem
cierpień bohatera.

Co się stało?
Zobaczyła pani ducha?

Nie ducha, tylko pieprzyk.

Pieprzyk.

Pieprzyk to nie dowód.
Tamta kobieta mogła mieć podobny.

Hrabina jest znana
w swoim kraju.

To nie jest prawdziwa hrabina.
Nie wierzę, że naprawdę zemdlała.

Widziałam ją na spotkaniu
Klubu Siedmiu Zegarów.

Miała wtedy perukę, albo ma ją
teraz, ale to ta sama kobieta.

Powiem pani w zaufaniu,

że hrabina
jest na liście podejrzanych.

Ale muszę mieć dowody.

A wtedy?

Płotka zaprowadzi nas
do grubej ryby.

To znaczy?

Nieważne.
Proszę pamiętać.

Wiem wszystko 0 hrabinie

ijej nie tknę.

Chcę szefa.

Mamy tu dwie kule.

Większa wystrzelona z kolta
pana Thesigera utkwiła w Sofie.

Mała pochodzi z mauzera.

Przestrzeliła pańskie ramię,

uszkodziła framugę
i utknęła w pniu drzewa.

- Teraz pistolet.
- Są odciski?

Złodziej miał rękawiczki.
Znał się na robocie.

Znalazł pan pistolet

20 metrów od schodów
prowadzących na taras.

Mniej więcej-

Lepiej, żeby zostawił go pan
na miejscu.

- Przepraszam.
- Skąd się tam wziął?

- Złodziej upuścił go, uciekając.
- Nie.

Na trawie są tylko
jedne ślady - pańskie.

- Jest pan pewien?
- Całkowicie.

Pistolet wyrył w ziemi dziurę.

Został wyrzucony z tarasu.

- Czy to ważne?
- Bądźmy dokładni.

Niech któryś z panów to zrobi.

Sir Oswaldzie?

Dziękuję.

Proszę stanąć przy drzwiach
i rzucić go jak najdalej na trawnik.

Dziękuję.

Co on zamierza?

Zjawił się pan
we właściwym momencie.

- Słucham?
- Znalazł pan broń po ciemku.

Nadepnąłem na nią.
Nie mogłem spać...

Zostawił taki sam ślad.
Ale rzucił go pan 10 metrów dalej.

Jest pan silnym człowiekiem.

Kiedyś przez tydzień
cierpiałem na bezsenność.

Zazwyczaj dobrze sypiam.

Ale zeszłej nocy byłem niespokojny.
Chciałem się przewietrzyć.

Wszystko jasne. Intruz postrzelił
pana Thesigera, wyrzucił broń

i przebiegł tarasem
do żwirowej ścieżki.

- Tam czekali moi Iudzie.
- Pańscy Iudzie są niedbali.

Nie zauważyli panny Wade.
Mogli więc przeoczyć złodzieja.

Musiał przebiec albo po trawie,
albo po ścieżce.

- Gdzie indziej mógł zniknąć?
- Wszedł po bluszczu.

- Bzdura. Nie wróciłby do domu.
- Tu był bezpieczny.

Co to?

Dowód rzeczowy.

Kiedyś była to rękawiczka.

- Gdzie pan ją znalazł?
- W kominku. Niemal spłonęła.

Wygląda jak poszarpana
przez psa.

Byłby pan łaskaw?

Telefon do pana.

Czy to ważny dowód?

Nigdy nie wiadomo,
cojest ważne, a co nie.

Przepraszam.

Hrabina nie mogła ukraść planów.
Stała za parawanem.

- Tak twierdzi.
- A kto mnie postrzelił?

- Numer Siedem.
- Kim on jest?

Chciałem cię odwiedzić.

Wiele nas łączy.

Gerry był moim przyjacielem...

a Ronny cię uwielbiał.

Może razem
uda nam się dowiedzieć...

- ...co się stało.
- Właśnie.

- Dlaczego zginęli?
- Coś odkryli.

- W ministerstwie?
- To bardziej zawiłe.

Na pewno powiedzieliby i tobie.

Ufali ci.

Ronny wiedział najwięcej.
Szkoda, że milczał.

Za tym stoi ktoś
bardzo groźny.

Ale nie wiesz kto.

Stevens pasowałby
na Numer Siedem.

Nie Wygłupiaj się.

Jednego jestem pewien:
to nie Codders.

- Eileen!
- Coś ty narobił?

Zamienię słowo z lady Coote.
Może mnie pożałuje.

- Stoczyłem walkę.
- Co zamierzasz?

C0 wiemy 0 Siódemce?
.Jest zdecydowany, ma posłuch

i pozycję, która stawia go poza
podejrzeniami. Jest okrutny.

Kto pasuje do opisu?

- Sir Oswald.
- Przyjrzę mu się.

- Nie możesz nas opuścić.
- Dzieją się tu dziwne rzeczy.

Ojciec się martwi.
Muszę potrzymać go za rękę.

Ta mała rączka
na pewno go ukoi.

W dzisiejszych niepewnych czasach,
kiedy upadają stare ideały,

nasza klasa musi pokazać,

że godność, uczciwość i szacunek
dla rodziców nadal coś znaczą.

Przyznam, że kiedyś byłem
rozczarowany twoją beztroska.

Dziś widzę piękno twojego umysłu.
Motyl rodzący się z poczwarki.

Chciałbym kształtować ten umysł.

Mam ciekawy traktat
0 ekonomii politycznej.

Przeczytasz sobie w Chimneys.

Kiedy skończysz,
porozmawiamy 0 nim.

Dlaczego trzymał cię za rękę?

- Chodziło 0 mój umysł.
- Nie żartuj.

Chciał rozmawiać 0 ekonomii.

- To wszystko?
- Oczywiście.

Lady Coote!

Bardzo miło wspominam
weekend w Chimneys.

Było wesoło, dopóki Gerry
nie kopnął w kalendarz.

Te wspaniałe dziewczyny...

Dzisiejsze kobiety mają pstro
w głowie. Brak im romantyzmu.

W narzeczeństwie haftowałam
Oswaldowi chusteczki.

To cudownie. Dziewczyny
noszą dziś za krótkie włosy.

Przysyła mnie sir Oswald.
Pan Lomax nalega,

żebyśmy zostali w Abbey,
dopóki nie wykończą pałacu.

Jedzie do klubu.

Dziękuję.
Miło będzie zostać dłużej.

Abbey to wspaniałe miejsce.
Prawda, Pongo?

Owszem.

Opactwa, pałace...

Kiedy to się skończy?

Mieliśmy kiedyś domek w Yorkshire.
Sir Oswald był zwykłym panem Coote.

Mały przedpokój
i przytulny salonik z kominkiem.

A teraz musi mieć wszystko,
co najlepsze. Chce coraz więcej.

Nie zadowala go fakt,

że jest jednym
z najbogatszych ludzi w Anglii.

Sama nie wiem,
do czego dąży.

Czasem mnie to przeraża.

Nie ma co narzekać.

Wpadła panu w oko
moja chrześniaczka?

Vera? Jest cudowna.

- Co pan robi wten weekend?
- Nic ciekawego.

Zapraszam ją. Pana również.

- Wytrych?
- Gdzie można go kupić?

Przykro mi,
ale nie mam pojęcia.

Trudno.

- Mogę coś powiedzieć?
- Proszę.

Zdawało mi się, że pracuję
u prawdziwego dżentelmena,

a nie u dżentelmena włamywacza.
Pomyliłem się?

Ależ skąd.

Gdybym był złodziejem, nie pytałbym,
skąd wziąć wytrych. Miałbym go.

Rack .

W moim bractwie jest człowiek,
który zna się na rzeczy.

Służy u lorda Mount Vernon.

Czasem działa
pod pseudonimem Cichy Pete.

Mógłby pomóc.

Przedstaw mu moją sprawę
jako bardzo pilną.

Tak jest.

Najbliższy weekend.

Świetna gra.

Trudno robić wszystko
lewą ręką.

- Oburęczność to podstawa.
- zręczność?

Oburęczność - posługiwanie się
obiema rękami.

Miałem takie hasło w krzyżówce.
Jednakowa sprawność obu rąk.

A ty? Jesteś tak sprawny?

Oburęczny_

- Umiem pisać obiema rękami.
- Naraz?

- To niepraktyczne.
- Zbyt subtelne.

Marna z ciebie brydżystka.

Zawsze tak mówisz.
Jesteś mu winien funta.

Sprawdziłem. Miał pan rację.
Błąd w ocenie wstępnej.

Musimy przejrzeć całość.

- Gdzie są papiery?
- W gabinecie.

Muszę się pożegnać.
To potrwa do północy.

Młodzi dotrzymają mi towarzystwa.
Oswaldzie?

Kto ma ochotę
na partyjkę wista?

Dobranoc.

Proszę zamknąć drzwi.
Straszny tu przeciąg.

Z przyjemnością.

Do diabła...

Przestraszyłeś mnie.
Czaisz się w ciemnościach.

Słyszałem hałas.
Myślałem, że to złodziej.

Myślisz 0 wszystkim.
Nawet masz broń.

Nigdy nie wiadomo,
na kogo się trafi.

Dobrze, że nie strzeliłeś.

Mogłem to zrobić.

- Po co zszedłeś?
- Byłem głodny.

- Szukałem czegoś słodkiego.
- W pokoju są herbatniki.

I tu się mylisz.

Puszka z ciastkami dla gości
jest pusta.

Dlatego zszedłem do jadalni.

A teraz wracam do łóżka.

Dobranoc.

Do diabła!

Niezwykła sprawa z tymi ciastkami.
Mogę sprawdzić?

Jasne.

Wielkie zaniedbanie.

Nic?

Zupełnie. Oprócz niestrawności
po herbatnikach.

Ale przechytrzyłeś Ponga.

Dobrze określa go słowo
na 12 liter - wszędobylski.

- Nic nie wiemy 0 Siódemce.
- Jeszcze nie.

- Pan Eversleigh.
- Wpadłem do was po drodze.

- Mamy naradę wojenną.
- Wojna?

Jimmy nie znalazł dowodu,
że sir Oswald jest Siódemką.

- Masz I '
epszy pomysł?

Jeszcze jedno. Pamiętasz tę
rękawiczkę, którą znalazł Battle?

- Była w kominku.
- Przymierzałeś ją?

Jej resztki.

Sir George i sir Oswald
też mogli ją przymierzyć.

AIe Battle wybrał ciebie,
bo prawą rękę miałeś na temblaku.

To była lewa rękawiczka.
Battle 0 tym nie wspomniał.

Nie chciał zwracać na to uwagi.
Napastnik był leworęczny.

Sir Oswald jest oburęczny.
Mówił 0 tym przy brydżu.

Sir Oswald to Siódemka!

Po co odstawiał komedię,
skoro miałw rękach plany?

Chciał odwrócić podejrzenia.

.Jest w tym dobry. Wyszedł przez okno
w garniturze 0 drugiej w nocy,

a powiedział,
że był na spacerze.

- I Battle mu uwierzył.
- Ciekawe...

Nie przejmuj się.
Ja też długo ćwiczyłem zamach.

- Starałam się.
- Z bardzo dobrym skutkiem.

Gdyby Bóg chciał, żeby kobiety
grały w golfa, dałby im inną budowę.

Krykiet to gra dla kobiet.

Ta przechylona główka,
lekki łuk pleców.

Niestety przyszła moda
na krótkie spódniczki.

Prysł czar niedomówień.

- Przybył pan Lomax.
- Nie ma mnie.

Widział pana podczas gry.

- Gdzie go posadziłeś?
- W salonie.

Drogi przyjacielu.
Miło mi cię widzieć.

Nie będę owijał w bawełnę.
Przyszedłem w wyjątkowej sprawie.

Chodzi 0 Eileen.

Nie doceniasz faktu,
że to nie jestjuż dziecko.

Mówisz 0 Bundle?

To czarująca
i zdolna kobieta.

Niespokojny duch.
Nie usiedzi długo w jednym miejscu.

Nie znosi stagnacji.
Interesuje się sprawami bieżącymi

i chce je zgłębić
swoim żywym intelektem.

Domyślasz się powodu
mojej wizyty?

Chyba nie chcesz jej poślubić?

Nie rób tego.

Przemyśl to.
Policz do dziesięciu.

Po co masz się wygłupić.

Doceniam twoją radę,
choć dziwnie ją ująłeś.

Już się namyśliłem.

Mogę porozmawiać z Eileen?

Nic mi do tego.
Eileen jest panią swojego losu.

Nie sprzeciwiłbym się,
gdyby chciała poślubić szofera.

- Gdzie ją znajdę?
- Nie mam pojęcia.

Mówiłem ci, ona nie potrafi usiedzieć
w miejscu. Niespokojny duch.

Nie nadaje się na żonę polityka.

Polityk musi mieć żonę
obok siebie.

Uśmiechniętą,
w odpowiednim kapeluszu.

Nie rozbijającą się samochodem,
potrącającą ludzi.

Mógłbyś stracić sporo głosów.
Przemyśl to jeszcze raz.

Nie muszę.

Jej umysł i polityczne wyczucie
pomogą mojej karierze.

Z nią u boku mogę sięgnąć
po Downing Street.

Pan Lomax
chce zamienić z panią słowo.

Dziękuję.

Pan Eversleigh.

Szukasz Lomaxa?
Jeśli chcesz mu oddać przysługę,

powiedz mu, że jest pilne
spotkanie gabinetu.

Nie pozwolę,
żeby zrobił z siebie durnia.

Przyszedłem
zobaczyć się z Bundle.

Teraz nie możesz.

George wije się przed nią
jak piskorz.

- Co mówi?
- Same bzdury.

Zamhst dużo gadać,

bierz dziewczynę za rękę
i czekaj na rozwój wypadków.

- Jakich?
- Oświadcza się.

- C0 takiego?
- Prosi Bundle 0 rękę.

Wkroczył w niebezpieczny wiek.
Nie ma innego wyjaśnienia.

Oświadcza się Bundle?
Stary świntuch.

- Mówi, że jestw kwiecie wieku.
- To chory starzec.

Pięć lat młodszy ode mnie.

Witaj, Bill. Co się stało?

- Źle wyglądasz.
- Martwię się.

Od rana trapi mnie
pewna sprawa.

Stało się coś złego?

Coś dziwnego.
Nie wiem, co robić.

- Siedem Zegarów?
- Tak.

- Dostałem list.
- Jaki?

Od adwokata
Ronny'ego Devereux.

Zostawił mu instrukcje.

Kazał wysłać do mnie list
2 tygodnie po swojej śmierci.

- Dostałeś 90'?
- Tak.

- Otworzyłeś?
- Tak.

Co w nim było? Weź się w garść,
wyglądasz jak z krzyża zdjęty.

Nahi] się.

Nie mogę uwierzyć wto,
co przeczytałem.

Bzdura. Czasem trzeba uwierzyć
w rzeczy niewiarygodne.

Ja tak robię.

Chwileczkę.

Skocz po papierosy.

- Setkę?
- Dziękuję_

odesłałem Stevensa.
Nie będzie nam przeszkadzał.

Mów.

To niezwykłe.

Dobrze, że cię złapałem.

Był u mnie Bill
z niesamowitą opowieścią.

Musisz pojechać do Klubu Siedmiu
Zegarów. Pozbądź się tego lokaja.

Załatwione.

Czekaj na mnie i Billa. Wpuść nas
natychmiast, jak przyjedziemy.

O co chodzi?

Wyjaśnię ci na miejscu.

Szykujemy niespodziankę
Godzinie Siódmej.

Przyszłam cię ostrzec.
Zaraz będzie tu policja.

Wydali nakaz aresztowania
Mosgorovsky'ego. Musisz uciekać.

- 10 funtów i 3 min na ucieczkę.
- Dziękuję.

- Jak mam pani dziękować?
- Ty też mi pomogłeś.

- Mamy go z głowy.
- Nie przesadziłaś?

Nie chcę, żeby Alfred popsuł
plany Jimmy'ego i Billa.

- Już są.
- Otworzę drzwi.

Poczekaj chwilę.

Zatrąb,
jak kogoś zobaczysz.

Już jesteście.
Gdzie klucz do tego pokoju?

Tutaj .

- To chyba ten.
- Nie ma czasu do stracenia.

TędY-

To te drzwi.

- Tu się ukryłeś?
- Tak.

Pozbądźmy się tego. Zawołaj Billa.
Nie musi już stać na czatach.

- Co robimy?
- Bill wszystko ci opowie.

Wpadł na świetny pomysł.

- Musiało być ci ciasno?
- Nie chciałabym tego powtarzać.

- Chodzi 0 Billa...
- C0 się stało?

- Nie rusza się. Chyba nie żyje.
- Rany boskie.

Nie rozumiem.

Żyje.
Musimy go wnieść do domu.

Dobrze, że nie ma tu policji.

Mogliśmy przewidzieć,
że będą kłopoty.

Wezwę lekarza.

Zostańcie tu.
Nie ma powodu do paniki,

ale zostawię wam Leopolda.
Na wszelki wypadek.

Wrócę, jak szybko się da.

Chciałabym mu pomóc.

Dlaczego zostawił broń?
Coś nam grozi?

- Mogą przyjść po Billa.
- Usłyszymy, jeśli ktoś wejdzie.

Zaparzę kawy.
To czasem pomaga.

Mam sole trzeźwiące
i trochę Brandy.

- Zostawiłam torebkę na górze.
- Przyniosę ją. Zajmij się Billem.

Kochana Bundle...
Ona nie żyje.

Kocham cię, najdroższa.

Co ja narobiłem?

Najsłodsza, kochana Bundle.

Zabiłem ją.

Wcale nie.

- Ty żyjesz.
- Oczywiście.

- Kiedy się ocknęłaś?
- 5 minut temu.

- Dlaczego nie otworzyłaś oczu?
- Miałam niezły ubaw.

Ubaw?

Słuchałam, co mówisz. Już nigdy
nie powiesz tego tak szczerze.

Nie masz nic przeciwko temu?

Kocham cię od dawna,
ale bałem się powiedzieć.

- Ty głuptasie.
- Myślałem, że mnie wyśmiejesz.

Naprawdę mogłabyś to zrobić?

- Co takiego?
- Odtrącić Coddersa i wyjść za mnie.

Myślałeś,
że poślubię tego głupca?

- Nie przYięłaś go?
- Skąd!

Wyjdź za mnie. Nie jestem
zbyt mądry, ale cię kocham.

Bądźmy rozsądni. Głowa mi pęka,
a ty mnie prawie udusiłeś.

Gdzie jesteśmy i co się stało?

Jesteśmy zamknięci
w górnym pokoju Klubu.

Nie uwierzysz, co się stało,
ito ci się nie spodoba.

- O co chodzi?
- Opowiem ci.

Odesłałem Stevensa.
Nie będzie nam przeszkadzał.

Mów, 0 co chodzi.

- To niezwykłe.
- Więc prawdziwe.

W swoim liście Ronny napisał,
że wie, kim jest człowiek

sprzedający tajemnice państwowe
za grube pieniądze.

Napisał, że jeśli coś mu się stanie,
prawnicy prześlą list do mnie,

a wtedy się przekonam,
że jego podejrzenia są prawdziwe.

W Chimneys Gerry Wade
powiedział Ronny'emu,

że wie, kto to jest,
ale nie podał nazwiska.

Gerry został zabity.

Ronny był pewien,
że zabił go któryś z gości.

Dlatego ustawił zegary na kominku.
Kazał tam wejść każdemu z nas.

A potem sam zginął.

Napisał, że chciał ci
0 wszystkim powiedzieć,

ale coś go powstrzymało.

W liście podał
nazwisko podejrzanego.

Naprawdę?

Dlatego tu przyszedłem.

Powiedz, że to nieprawda.

Mówiłem ci - czasem trzeba
uwierzyć wto, co niewiarygodne.

Ostatnie słowa Ronny'ego
brzmiały:

"Siedem Zegarów. Powiedz...
Jimmy Thesiger".

Właśnie.

Zasypiasz?

Niedługo znów będziecie razem.

Ronny, Gerry...

...i stary Bill.

Powinieneś nie żyć.
Co się stało?

Nie jestem głupi.
V\Iylałem drinka, kiedy on wyszedł.

A teraz zbiegł. Co planuje?

Myśli, że nie żyjesz, a ja umieram.
Nie odpuści. Dopadnie nas.

Nie pozwolę mu na to.

- Wszystko w porządku?
- uderzyłem 'yąz całe} süy.

Nie żyją?

Prawie. Niosąc Billa na górę,
nadwyrężyłem sobie ramię.

Jest strasznie ciężki.

- Pomóż mi.
- Co chcesz zrobić?

- Otwórz szafę.
- Po co?

10 liter, "zamknięty na zawsze".
Odpowiedź?

- Nie wiem.
- Zamurowany.

Trzymaj go.
Dobrze się spisałeś.

Zostawiłeś broń dla mnie.
Wiedziałam, że nie wyszedłeś z domu.

- Jak?
- Wiem, kiedyjesteś blisko.

Niespodzianka
dla Siedmiu Zegarów.

Szkoda. Lubiłam Bundle.

Ja też, dopóki nie zaczęła
węszyć. Za dużo zapału.

- Billa też.
- Bardziej niż mnie?

Nikogo bardziej niż ciebie.

Teraz musimy tylko czekać.

Nieważne, ile to potrwa.

Kiedyś Siedem Zegarów
znów się spotka,

a ja dowiem się,
kim jest Godzina Siódma.

Nie będzie pan długo czekał.

Nie ruszajcie się. Celuję w Godzinę
Siódmą i nie zawaham się strzelić.

Nie strzeli,
dopóki nie zaspokoi ciekawości.

Pan czekał na mnie,
a ja na pana.

Zabija pan bez namysłu
ibezlü0ścL.

Tylko z chęci zysku.

- Wam też 0 to chodzi.
Nie 0 to samo.

Nie zrobiłem tego dla pieniędzy,
choć one uprzyjemniają życie.

Zrobiłem to dla przyjemności.

Dla dreszczyku emocji.

Mieliście mnie
za miłego wesołka, za osła.

Ubawiłem się,
wyprowadzając was w pole.

Wydarzenia układały się we wzór,
który sam utkałem.

I znowu postawię na swoim.

Zerwę ci z twarzy tę maskę,
a potem cię zabiję.

Wszystkich nie zabijesz.

Tylko ciebie.
Reszta poczeka.

Podejdź tu.

Kim jesteś?

Dla kogo pracujesz?

Czego chcesz?

Tego się nie dowiesz!

Zawsze miałem cię za głupca.

Ale mnie otrułeś.
Mogłeś wymyślić coś lepszego.

Niełatwo było ci mnie rozpracować.

- A ty niczego nie podejrzewałaś.
- Nie.

Dobrze.

Macie mnie.

Ale pociesza mnie fakt,
że Siedem Zegarów dopadło i was.

- Zabrać go.
- Co z nim zrobicie?

Oko za oko.

Lady Eileen Brent, wzywamy panią
na spotkanie Siedmiu Godzin.

- Proszę podejść.
- Zrób to, co każe.

Już raz brała pani udział
w naszym spotkaniu.

Powinna pani poznać
cele naszego Klubu.

Miejsce Godziny Drugiej
jest wolne. Oferujemyje pani.

Wolę umrzeć.

Proszę nie odpowiadać pochopnie.
Nie wie pani, czego odmawia.

- Domyślam się.
- Wątpię.

Pani wnioski wynikają
z błędnych założeń.

Jesteście tacy sami jak James
Thesiger. Macie tylko inne metody.

Myli się pani.

Przedstawię pani grupę amatorów,
którzy dokonali niezwykłych czynów.

Stawili czoło
wielkiemu niebezpieczeństwu.

Zrobili to,
żeby służyć swojemu krajowi.

Oto pan Mosgorovsky,
właściciel klubu.

Tajny agent
do walki z bolszewizmem.

Piątka to hrabia Andras
z ambasady Węgier,

przyjaciel Geralda Wade'a.

Czwórka to Howard Phelps,

amerykański dziennikarz,
znany z probrytyjskich sympatii.

Godzinę Trzeciąjuż pani zna.

Ty?!

Po Godzinie Drugiej
zostało puste miejsce.

Zasiadał tu
pan Ronny Devereux,

wspaniały młodzieniec,
który umarł za swój kraj.

Godziną Pierwszą był Gerald Wade,
który też poświęcił życie.

Jego miejsce zajęła
godna następczyni.

Poznaje mnie pani?

Barbara St. Maur. Kuzynka
Ronny'ego, świetna aktorka.

Miałam rację.

Można zmienić kolor włosów,
głos, skórę. Ale nie pieprzyk.

Jestem zdumiona.
Wiedzą, kim pan jest?

Pan Mosgorovsky to moja
prawa ręka, wie 0 wszystkim.

- On przekazywał instrukcje.
- Kim pan jest?

Zaraz się pani dowie.

Komisarz Battle!

Gerry Wade chciał utworzyć
organizację amatorów.

Sama pani wie, że tacy Iudzie
mają pewną przewagę nad policją.

Ostrzegałem, że to niebezpieczne,
ale nie przejęli się.

Tak to się zaczęło.

Siedem Zegarów schwytało
niebezpiecznego człowieka,

a wszystko dzięki
panu Eversleigh.

Poszedł na spotkanie z Thesigerem,
wiedząc, że może nie wrócić żywy.

- Skąd wiedziałeś?
- Podejrzeń nabierałem stopniowo.

Zaczęło się
od zaproszenia do Abbey.

To Loraine utwierdziła mnie,
że jestem na dobrym tropie.

Kiedy rozmawialiśmy,
uważnie słuchała, co mówię,

ale sama nigdy się nie odzywała.

Gerry i Ronny też jej zaufali.

Kiedy zobaczyłem Jimmy'ego
z ręką na temblaku,

pomyślałem 0 tej lewej rękawiczce.
Mogła należeć do niego.

Zaczęło się
od ostatnich słów Ronny'ego.

Siedem Zegarów. Powiedz...

Komu?

Powiedz...

Jimmy Thesiger.

Pomyślała pani, że chciał powiedzieć
Thesigerowi, kto jest zabójcą.

Wiedziałem, że to niemożliwe.

On chciał przekazać Siedmiu Zegarom
coś na temat Thesigera.

On zabił Gerry'ego Wade'a?

Wsypał truciznę do whisky,
którą przed snem pił Wade.

Na zdrowie!

Dlatego pisząc list,
był już śpiący.

Kiedy wszyscy zasnęli,
a budziki zostały ustawione,

Thesiger odcisnął palce Gerry'ego
na szklance i butelce po chloralu.

Zostawiłje przy łóżku.

- Efekt?
- Nieszczęśliwy wypadek.

Ronny Devereux
popełnił tragiczny błąd.

Zaufał osobie,
która zdradziła Gerry'ego Wade'a

i była całkowicie oddana
Thesigerowi.

Była gotowa poświęcić
przybranego brata,

a potem Ronny'ego.

Kiedy aresztuje pan
sir Oswalda?

- Kogo?
- Thesiger nie mógł ukraść planów.

Numer Siedem też nie.
Zostaje tylko jedna osoba.

- Wiedziałam to już tamtej nocy.
- Kto?

- Sir Oswald.
- To nie on.

- Więc kto?
- Co pani widziała tamtej nocy?

Szukałam Jimmy'ego i zobaczyłam,
że gałka się rusza.

Pobiegłam obudzić Billa.

- Gdzie pan był?
- Trzymałem wartę z panną St. Maur.

Kiedy usłyszałem strzały,
zbiegłem na dół.

A Pani?

Stałam za parawanem,
kiedy wszedł Thesiger.

Myślałam, że wyszedł na taras.

Byłem w ogrodzie,
kiedy wpadła na mnie panna Wade.

- Słyszeliśmy bójkę i strzały.
- My też.

- Mieliśmy to usłyszeć.
- Nie rozumiem.

- IIe osób walczyło?
- Dwie.

- Skąd pani wie?
- Słyszałam.

- Widziała pani?
- Nie.

Powiem wam,
jak odkryłem prawdę.

Panna Wade i pan Thesiger
uknuli to razem.

Umówili się na drugą w nocy.

Cofnijmy się 0 dziesięć minut.

Pojawia się panna Wade.

Parkuje auto
i wchodzi do ogrodu.

Widzi jąjeden z moich ludzi,

ale ma rozkaz nie zatrzymywać
nikogo, kto wchodzi.

Panna Wade idzie w stronę domu.

Przejdźmy do pana Thesigera.

Panna St. Maur twierdzi, że Thesiger
zgasił światło i podszedł do okna.

Zrobiło się tak cicho,
jakby opuścił pokój.

Załóżmy, że Thesiger
wyszedł na zewnątrz.

Dokąd?

Po bluszczu.

Do pokoju pana O'Rourke,

który wypił środek nasenny.

Panna Wade przed domem,
panna Brent w zachodnim skrzydle...

31a w ogrodzœ.

Pan Thesiger rzuca plany
pannie Wade.

Ona podnosi je
i biegnie do samochodu.

Panna Brent widzi,
jak rusza się gałka.

Thesiger próbuje wyjść, ale klucz
jest pod poduszką O'Rourke'a.

Thesiger schodzi po bluszczu,
panna Brent szuka Billa,

a panna Wade ucieka.
Ale wpada na mnie.

Wtym momencie
atak zamienia się w obronę.

Panna Wade
opowiada historyjkę,

która brzmi prawdziwie
i przekonująco.

Thesiger ma czas
wrócić do domu.

Udaje, że wdał się w bójkę
z przeciwnikiem.

Z kupionej dzień wcześniej broni
strzela do nieistniejącego wroga.

Hrabina mdleje.
Wszyscy słyszą strzały.

Thesiger wyjmuje mauzera i lewą
ręką strzela sobie w prawe ramię.

Ja i panna Wade słyszymy strzał,
biegniemy do domu.

Thesiger wyrzuca broń
przez taras.

Zębami zdejmuje rękawiczkę...

i wrzuca do ognia.

Kiedy wchodzimy,
leży na podłodze.

A ja myślałam,
że to stary sir Oswald.

Jego nie podejrzewałem.

Ale miałem na oku
tego młodego sekretarza.

Zwłaszcza że jest leworęczny.
Broń wyrzucono lewą ręką.

Ten głupek Pongo?
Uczciwy do bólu.

To bardzo przedsiębiorczy
i zdolny młodzieniec.

Weźmiemy go pod uwagę,
jeśli zwolni się miejsce.

Chyba że...

...nadal jest wolne.

Jestem gotowa na wszystko.

Możesz pić po tym,
co się stało?

- Szampan jest dobry na głowę.
- Może go na siebie wyleję?

Nie pozwalaj uderzać się w głowę.
To szkodzi na mózg.

Drugi raz uderzył mnie Bill.

Dlaczego? Wystarczy ją poprosić.
Jest posłuszna.

- Po co to zrobiłeś?
- Nie było czasu wyjaśnić.

Gdybym cię nie uciszył,
moglibyśmy zginąć.

Chyba...

Nie zmieniłaś zdania?

Wiem, że to będzie
dla pana szok.

Kiepsko gram w golfa,
ale chcę poślubić Eileen.

Co za ulga. Każdy byłby lepszy
od tego durnia Lomaksa.

Wznieśmy toast.

- Jak ci na imię?
- Bill.

To nie ciebie przejechała?

Bundle... Bill...

Za przyszłość.

Jeszcze jedno.

Dlaczego mówią na nią Bundle?

Sam się przekonasz,
drogi chłopcze.

Wersja polska STUDIO PUBLISHING
na zlecenie POLSKIE MEDIA AMERCOM

Tekst Katarzyna Michalska