All language subtitles for Junji.Ito.Collection.2018.iQ.(Ep.02).th
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:04,400 --> 00:00:06,190
รู้สึกลางไม่ดีเลยแฮะ
2
00:00:06,650 --> 00:00:08,740
แล้วลางที่ว่าก็จะเป็นจริงในไม่ช้า
3
00:00:09,190 --> 00:00:11,670
ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้น
4
00:00:11,860 --> 00:00:14,180
แต่วันนี้รู้สึกลางไม่ดียิ่งกว่าที่เคย
5
00:00:17,160 --> 00:00:18,250
ไม่ล่ะ
6
00:00:18,250 --> 00:00:20,670
ไม่ใช่อะไรงี่เง่าแบบนี้
7
00:00:28,210 --> 00:00:30,500
ทำยังไงถึงจะเลี่ยงมันได้นะ?
8
00:00:30,780 --> 00:00:34,750
ในอดีตก็เคยรู้สึกถึงลางแบบนี้ แล้วก็พยายามเลี่ยงมันตลอด
9
00:00:34,750 --> 00:00:37,290
แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่สำเร็จ แล้วเรื่องไม่ดีก็เกิด
10
00:00:38,390 --> 00:00:41,900
ครั้งนี้รู้สึกแย่หนักกว่าตอนนั้นอีก
11
00:00:48,560 --> 00:00:50,320
นี่มันอะไรเนี่ย?
12
00:00:50,320 --> 00:00:52,300
นางแบบจริงๆ เหรอเนี่ย?
13
00:01:11,539 --> 00:01:16,180
ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง
14
00:01:16,640 --> 00:01:21,300
หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ
15
00:01:21,680 --> 00:01:26,400
อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า
16
00:01:27,360 --> 00:01:32,360
นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง
และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?
17
00:01:42,660 --> 00:01:46,479
จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว
18
00:01:46,539 --> 00:01:49,400
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
19
00:01:49,479 --> 00:01:52,900
กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด
20
00:01:53,140 --> 00:01:54,600
จะจุดประกายไฟให้ติด
21
00:01:54,680 --> 00:01:57,320
จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว
22
00:01:57,380 --> 00:02:00,060
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
23
00:02:00,160 --> 00:02:03,840
สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก
24
00:02:03,900 --> 00:02:06,020
จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ
25
00:02:06,400 --> 00:02:09,020
จนกว่าจะระยิบระยับ
26
00:02:09,020 --> 00:02:11,540
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
27
00:02:11,540 --> 00:02:14,280
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
28
00:02:14,600 --> 00:02:17,740
Isolation dope
29
00:02:42,380 --> 00:02:43,600
บ้าเอ๊ย
30
00:02:44,230 --> 00:02:47,280
หลับตาลงทีไร ใบหน้านั่นก็ลอยขึ้นมาเลย
31
00:02:48,320 --> 00:02:50,810
ไม่น่าดูนิตยสารพรรค์นั้นเลย
32
00:02:54,300 --> 00:02:56,980
ไม่เคยเห็นนางแบบแนวนั้นมาก่อนเลยนา
33
00:02:57,560 --> 00:03:01,180
แต่นางแบบแฟชั่นชวนสยองแบบนั้นมีอยู่จริงๆ เหรอ?
34
00:03:01,490 --> 00:03:03,950
แค่มือแต่งภาพฝีมือไม่ดีหรือเปล่า?
35
00:03:03,950 --> 00:03:05,570
แต่ว่านะโอดะ
36
00:03:05,570 --> 00:03:08,550
ความทรงจำในหัวฉันน่ะมันเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ
37
00:03:08,550 --> 00:03:10,450
ตอนนี้มองเห็นเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว
38
00:03:10,450 --> 00:03:12,100
เรื่องนั้นช่างมันก่อนน่าอิวาซากิ
39
00:03:12,100 --> 00:03:13,500
บทไปถึงไหนแล้ว?
40
00:03:13,500 --> 00:03:14,720
ไม่ล่ะ ไม่ขยับเลย
41
00:03:14,720 --> 00:03:17,120
ถ้าไม่มีบทก็ถ่ายหนังไม่ได้กันพอดีสิวะ
42
00:03:17,120 --> 00:03:19,120
อย่ามาทำเป็นเล่นเพราะเห็นว่าเป็นแค่ชมรมนา
43
00:03:19,120 --> 00:03:20,770
ไม่ได้ทำเป็นเล่นเลยเฮ้ย
44
00:03:20,770 --> 00:03:24,170
อะไรวะ อย่าบอกนะว่าโดนนางแบบนั่นกวนจิตจนไปไม่เป็นน่ะ?
45
00:03:24,170 --> 00:03:26,290
ถ้าแกไม่ทำ ฉันจะไปขอคนอื่นเขียนให้นา
46
00:03:26,290 --> 00:03:28,380
เพราะครั้งนี้จะส่งเข้าแข่งขันด้วย
47
00:03:28,640 --> 00:03:30,380
รู้แล้วรู้แล้ว
48
00:03:45,000 --> 00:03:48,100
ผมไม่มีโอกาสได้เห็นหน้านางแบบนั่นอีก
49
00:03:48,100 --> 00:03:52,300
ก็จริงอยู่ที่ผมโดนภาพในความทรงจำที่บิดเบี้ยว
เล่นเอาไปไม่เป็นอยู่พักนึง
50
00:03:52,320 --> 00:03:55,720
แต่โชคดีที่ความทรงจำนั่นเลือนหายไปพร้อมกับเวลา
51
00:03:56,079 --> 00:03:57,710
ก็บทมันดี
52
00:03:57,910 --> 00:04:00,020
ไม่ล่ะมุมกล้องของโอดะต่างหาก
53
00:04:00,020 --> 00:04:02,000
ไม่ต้องมาถ่อมตัวเลยอิวาซากิ
54
00:04:02,000 --> 00:04:04,040
ไม่หรอก เป็นเพราะฉันจัดแสงต่างหาก
55
00:04:05,150 --> 00:04:08,660
แต่ก็ไม่เคยคิดฝันเลยนะว่าจะได้รางวัลกรังปรีซ์มา
56
00:04:08,660 --> 00:04:09,970
เหมือนฝันจริงๆ นั่นล่ะ
57
00:04:10,310 --> 00:04:13,570
แต่เท่านี้พวกเราก็มีชื่อแล้ว
58
00:04:13,570 --> 00:04:15,600
ในหมู่คนทำหนังมือสมัครเล่น
59
00:04:16,420 --> 00:04:19,100
ทีนี้ฉันก็เลยมีข้อเสนออย่างนึง
60
00:04:19,100 --> 00:04:21,700
ผลงานต่อไปรับสมัครนางเอกแบบเปิดกว้างไหม?
61
00:04:21,700 --> 00:04:22,680
ทำไมล่ะ?
62
00:04:22,680 --> 00:04:24,450
แค่หาในมหาลัยฯก็น่าจะพอไหม?
63
00:04:24,450 --> 00:04:28,790
ไม่ล่ะ ในมหาลัยฯนี่
ฉันหาคนที่สวยพอเข้ากับหนังพวกเราไม่เจอเลย
64
00:04:28,790 --> 00:04:30,130
ถ้าเรารับสมัครแบบเปิดกว้างล่ะก็
65
00:04:30,130 --> 00:04:31,950
จะต้องเจอที่เหมาะๆ แน่
66
00:04:31,950 --> 00:04:34,400
นั่นก็เพราะพวกเรามีชื่อเสียงยังไงล่ะ
67
00:04:35,710 --> 00:04:38,000
อะไรว้า มาแค่สามฉบับเองเรอะ
68
00:04:38,320 --> 00:04:41,020
ชื่อเสียงพวกเราไม่ได้ดังอะไรขนาดนั้นแฮะ
69
00:04:43,159 --> 00:04:44,590
ยังไงก็ดูๆ ก่อน
70
00:04:45,890 --> 00:04:47,100
แบบนี้โอเคเลย
71
00:04:47,690 --> 00:04:49,050
จริงๆ ด้วย
72
00:04:49,050 --> 00:04:50,060
ได้คนแล้วแบบนี้
73
00:04:50,310 --> 00:04:52,380
ชื่อเสียงน่ะคุณภาพสำคัญกว่าปริมาณ
74
00:04:52,740 --> 00:04:54,000
มีอะไรเหรอมิยาเกะ?
75
00:04:54,000 --> 00:04:55,700
แค่คิดว่าเออดูดีเนอะ
76
00:04:55,700 --> 00:04:57,350
นี่มันการพบเจอแห่งโชคชะตาเลยน้า
77
00:04:57,610 --> 00:04:59,310
ลืมอีกซองเลยแฮะ
78
00:05:04,020 --> 00:05:05,450
นี่มันอะไรกันเนี่ย?
79
00:05:06,190 --> 00:05:08,340
เฮ้ย นี่มันอะไรกันวะ?
80
00:05:08,340 --> 00:05:09,460
ใครกันเนี่ย?
81
00:05:10,330 --> 00:05:11,410
อิวาซากิเป็นอะไรไป?
82
00:05:11,410 --> 00:05:13,320
นี่ล่ะนางแบบที่ฉันพูดถึงไง!
83
00:05:13,950 --> 00:05:15,360
นี่น่ะเหรอ?
84
00:05:15,360 --> 00:05:16,940
ไม่ใช่จำคนผิดเหรอ?
85
00:05:16,940 --> 00:05:18,710
ไม่ล่ะ ไม่ผิดแน่
86
00:05:18,710 --> 00:05:20,520
ดูสิหน้าตาน่ารังเกียจนี่
87
00:05:20,520 --> 00:05:24,640
แต่นางแบบมืออาชีพ
จะมาสนใจงานหนังของมือสมัครเล่นเหรอ?
88
00:05:24,670 --> 00:05:26,050
ไม่ผิดแน่
89
00:05:26,050 --> 00:05:27,880
แค่ดูชัดๆ อีกหนก็สยองขึ้นมาเลยเนี่ย
90
00:05:27,880 --> 00:05:29,780
เอาล่ะ เอางี้ดีไหม?
91
00:05:29,940 --> 00:05:31,680
เรียกนางแบบคนนี้มาด้วยแล้วกัน
92
00:05:31,680 --> 00:05:33,200
มาคู่กับสาวสวยคนเมื่อกี้
93
00:05:33,200 --> 00:05:34,090
ว่าไงนะ?
94
00:05:34,800 --> 00:05:37,020
อย่าล้อเล่นบ้าๆ นะโอดะ
95
00:05:37,020 --> 00:05:38,950
นี่แกจะถ่ายหนังสยองหรือไงวะ?
96
00:05:38,950 --> 00:05:40,500
เออฟังก่อนน่า
97
00:05:40,840 --> 00:05:43,670
ก็จริงที่ดูสยองๆ แต่ถ้าเรามองกลับกัน
98
00:05:43,670 --> 00:05:46,130
มันไม่มีผู้หญิงที่ไหนจะอัตลักษณ์เด่นขนาดนี้อีกแล้ว
99
00:05:48,400 --> 00:05:51,330
คุณโมริทามาเอะอยู่ม.ปลายปีหนึ่งเหรอ?
100
00:05:52,100 --> 00:05:54,180
น่ารักกว่าในรูปอีกนะเนี่ย
101
00:05:54,180 --> 00:05:55,180
ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ
102
00:05:55,180 --> 00:05:56,260
เธอเป็นตัวเอกเลย
103
00:05:56,640 --> 00:05:58,620
ช่วยแสดงเป็นนางเอกทีนะครับ
104
00:05:59,490 --> 00:06:02,290
- ขอแค่แสดงแบบธรรมชาติๆ ก็พอ
- ค่ะ
105
00:06:02,480 --> 00:06:05,600
น่ารักจริงๆ เลยนะเนี่ย
106
00:06:05,600 --> 00:06:06,410
เฮ้ย
107
00:06:10,190 --> 00:06:11,760
ฟุจิค่ะ
108
00:06:12,950 --> 00:06:14,980
อะ คุณฟุจิ
109
00:06:15,120 --> 00:06:16,820
เชิญนั่งเลยครับ
110
00:06:16,820 --> 00:06:19,510
คุณฟุจิเป็นโมเดลลิ่งมือโปรใช่ไหมล่ะครับ
111
00:06:19,510 --> 00:06:21,480
หมอนี่ชื่ออิวาซากินะครับ
112
00:06:21,480 --> 00:06:23,010
เป็นแฟนตัวยงของคุณเลย
113
00:06:23,010 --> 00:06:24,300
โอดะ!
114
00:06:32,130 --> 00:06:34,900
อย่าพูดเออเองสิวะว่าฉันเป็นแฟน
115
00:06:34,900 --> 00:06:36,130
โทษทีว่ะ
116
00:06:36,130 --> 00:06:39,210
แต่ก็นะ เป็นผู้หญิงชวนสยองจริงๆ
117
00:06:39,780 --> 00:06:43,270
แล้วก็ไม่คิดเลยว่าจะตัวใหญ่ขนาดนั้น
118
00:06:43,270 --> 00:06:45,270
ได้ล้นขอบจอกันพอดี
119
00:06:46,770 --> 00:06:49,840
หาวิธีให้ออกไปจากกลุ่มไม่ได้เหรอวะโอดะ?
120
00:06:50,150 --> 00:06:51,710
เออ อย่าห่วงเลยน่า
121
00:06:51,890 --> 00:06:54,690
ทางนั้นเองก็ประหม่าเพราะเจอเราหนแรกเหมือนกัน
122
00:06:54,840 --> 00:06:57,540
ก็เป็นวัตถุดิบชั้นดีเหมือนกันนะ ถ้าลองมองต่างมุม
123
00:06:57,540 --> 00:07:01,060
แค่ความมีเอกลักษณ์
ก็อาจจะมากถึงขั้น"กิน"บทตัวเอกไปเลยก็ได้
124
00:07:01,720 --> 00:07:05,100
รู้สึกลางไม่ดีจริงๆ ด้วย
125
00:07:11,200 --> 00:07:15,070
เฮ้ย โอดะ อีกแค่ไหนจะถึงที่ถ่ายทำวะ?
126
00:07:15,100 --> 00:07:16,400
อีกเดี๋ยวก็ถึง
127
00:07:16,400 --> 00:07:19,040
รีบๆ ขับหน่อยสิวะ อึดอัดจะตายอยู่แล้ว
128
00:07:19,040 --> 00:07:21,770
พอถึงแล้วเดี๋ยวจะให้แกสูดอากาศแซ่บๆ เต็มปอดเลย
129
00:07:21,770 --> 00:07:24,790
เพราะหนนี้ดั้นด้นเข้าไปถึงในภูเขาไม่มีคนเลยล่ะนะ
130
00:07:24,790 --> 00:07:26,250
เข้ากับอิมเมจในบทเด๊ะๆ เลย
131
00:07:26,250 --> 00:07:29,010
ในภูเขาห่างไกลผู้คนงั้นเหรอ?
132
00:07:29,010 --> 00:07:30,950
ไปถ่ายหนังสยองจริงๆ ด้วยสินะเนี่ย?
133
00:07:31,780 --> 00:07:33,170
พูดบ้าอะไรวะ
134
00:07:34,190 --> 00:07:35,640
ตลกว่ะ
135
00:07:52,480 --> 00:07:54,890
เฮ้ย เมื่อกี้แกเห็นใช่ไหม?
136
00:07:54,890 --> 00:07:57,240
เออ นั่นใช่มนุษย์แน่เหรอนั่น
137
00:07:57,490 --> 00:08:00,450
ฟันของยัยนั่นมันเขี้ยวแล้วนะ
138
00:08:00,690 --> 00:08:02,980
ว่าไง เป็นที่ที่สวยดีใช่ไหมล่ะ?
139
00:08:02,980 --> 00:08:04,170
ค่ะ
140
00:08:04,790 --> 00:08:09,500
ฉันน่ะ ชอบที่แบบนี้มากๆ เลย
141
00:08:13,700 --> 00:08:15,140
แล้วทีนี้กล้องก็จะแพนมา-
142
00:08:15,140 --> 00:08:17,610
หลังจากนั้นก็ช่วยเดินออกมาข้างหน้าให้ทีนะ-
143
00:08:17,610 --> 00:08:18,540
ค่ะ
144
00:08:22,590 --> 00:08:24,120
เฮ้ย อิวาซากิ
145
00:08:24,120 --> 00:08:26,180
ดูท่าเขาติดใจแกว่ะ
146
00:08:26,180 --> 00:08:27,340
ไอ้เวร
147
00:08:27,340 --> 00:08:28,980
อย่าพูดอะไรบ้าๆ นะโว้ย
148
00:08:30,400 --> 00:08:32,280
เฮ้ย จะไปไหนล่ะนั่น?
149
00:08:33,700 --> 00:08:35,570
รู้สึกไม่ค่อยดีอะสิ
150
00:08:35,570 --> 00:08:37,460
จะไปล้างหน้าที่แม่น้ำสักหน่อย
151
00:09:16,870 --> 00:09:19,240
เฮ้ยอิวาซากิทำอะไรของแกวะ?
152
00:09:19,240 --> 00:09:22,120
แกรับบทคู่กับนางเอกเพราะงั้นอย่า-
153
00:09:22,120 --> 00:09:23,400
มีอะไรหรือเปล่า?
154
00:09:23,400 --> 00:09:25,030
ผู้หญิงคนนั้นล่ะ?
155
00:09:25,480 --> 00:09:27,880
ใครจะไปรู้ด้วยล่ะวะ กับผู้หญิงพรรค์นั้นน่ะ
156
00:09:28,200 --> 00:09:32,370
นี่รีบกลับกันเถอะ ก่อนที่ยัยนั่นจะกลับมา
157
00:09:32,370 --> 00:09:33,620
เอ๋? ทำไมล่ะ?
158
00:09:33,620 --> 00:09:35,840
ฉันไม่อยากอยู่กับนังนั่นน่ะ
159
00:09:36,250 --> 00:09:38,540
ถ้างั้นจะปล่อยทิ้งไว้คนเดียวแล้วหนีกลับงั้นเหรอ?
160
00:09:38,540 --> 00:09:39,780
ใช่แล้วล่ะ
161
00:09:40,090 --> 00:09:42,180
นี่ทุกคนคิดว่าไงกัน?
162
00:09:42,620 --> 00:09:45,880
แต่ว่าจะให้ทิ้งไว้ในภูเขาแบบนี้มันก็
163
00:09:50,820 --> 00:09:52,960
เอ้าคัตได้
164
00:09:55,490 --> 00:09:57,050
ทามาเอะจัง
165
00:09:57,050 --> 00:10:00,320
- ฉากเมื่อกี้ดีมากเลย สวยๆ
- ขอบคุณค่ะ
166
00:10:00,320 --> 00:10:01,540
นี่แน่ะ
167
00:10:02,260 --> 00:10:05,320
นี่ถ่ายแต่เด็กคนนั้นตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
168
00:10:05,880 --> 00:10:09,320
จะถ่ายฉากของฉันเมื่อไรกันล่ะ?
169
00:10:10,000 --> 00:10:11,650
อะ ขอโทษที
170
00:10:11,650 --> 00:10:15,000
คุณฟุจิน่ะได้บทสำคัญมากน่ะครับ
รอหลังเวลาพักนะครับ
171
00:10:16,420 --> 00:10:20,870
แต่ว่าถ้าปล่อยทิ้งเอาไว้ที่นี่
แล้วเขามาล้างแค้นหรืออะไรทีหลังมันน่ากลัวนะ
172
00:10:20,870 --> 00:10:24,290
รีบๆ ถ่ายไปงั้นๆ เอาส่วนที่เขามีบทออกมาดีกว่ามั้ง?
173
00:10:24,290 --> 00:10:25,480
ฉันไม่เอาด้วยหรอก
174
00:10:25,480 --> 00:10:27,460
ตอนนี้ยัยนั่นไม่อยู่ รีบหนีดีกว่า
175
00:10:27,490 --> 00:10:30,950
ตอนนี้ทามาเอะจังก็ไปพักอยู่ เลยไม่อยู่ด้วยไม่ใช่เหรอ?
176
00:10:31,560 --> 00:10:33,090
มิยาเกะก็หายไปด้วย
177
00:10:33,650 --> 00:10:35,650
เฮ้ย แย่แล้วโว้ย
178
00:10:35,650 --> 00:10:37,200
มีอะไรเหรอมิยาเกะ?
179
00:10:37,200 --> 00:10:38,550
งานเข้าแล้วว่ะ
180
00:10:38,550 --> 00:10:39,680
ใจเย็นก่อน
181
00:10:39,680 --> 00:10:41,160
ใจเย็นๆ ค่อยๆ พูดมา
182
00:10:41,160 --> 00:10:42,330
มีอะไรล่ะ?
183
00:10:42,770 --> 00:10:45,180
ทามาเอะจัง น่ะโดนในภูเขา..
184
00:10:45,180 --> 00:10:46,790
โดนฟุจิกินเข้าไปแล้ว!
185
00:10:48,190 --> 00:10:49,630
ฟุจิไงล่ะ!
186
00:10:49,630 --> 00:10:52,510
นางแบบแฟชั่นคนนั้นกินทามาเอะจังอยู่
187
00:10:52,510 --> 00:10:53,540
กินหนุบหนับเลย
188
00:10:53,540 --> 00:10:55,540
พูดบ้าอะไรของเอ็งวะ
189
00:10:55,540 --> 00:10:57,250
ฉันพูดจริงนะ
190
00:10:57,250 --> 00:11:01,430
เพราะว่าเรามัวแต่เอาอกเอาใจทามาเอะจัง ก็เลยโดนกินไปแล้ว
191
00:11:01,590 --> 00:11:03,450
มิยาเกะ มุกแกไม่ขำแล้วนะ
192
00:11:03,450 --> 00:11:04,900
มุกบ้านแกสิ
193
00:11:04,900 --> 00:11:07,080
ถ้าคิดว่าฉันโกหกก็ไปแหกตาดูเลยไป!
194
00:11:09,370 --> 00:11:11,400
ฉันไม่อยากไปแล้วนะ
195
00:11:11,400 --> 00:11:14,300
ถ้าแกไม่มาด้วยแล้วจะรู้สถานที่ได้ไงเล่า?
196
00:11:14,780 --> 00:11:16,320
ฉันเชื่อใจมันนะ
197
00:11:17,170 --> 00:11:19,240
ยัยนั่นกินคนได้แน่นอน
198
00:11:19,240 --> 00:11:21,240
อิวาซากินี่ก็บ้าอะไรไปอีกคน
199
00:11:22,640 --> 00:11:24,080
จากทางนั้นไงล่ะ
200
00:11:25,620 --> 00:11:27,610
ไม่เห็นมีใครเลยนิ
201
00:11:28,010 --> 00:11:29,210
ด-ดูสิ
202
00:11:30,290 --> 00:11:31,790
นี่มันเลือดนะโว้ย
203
00:11:32,070 --> 00:11:34,500
ดูดีๆ สิมีเลือดอยู่เต็มไปหมดเลย
204
00:11:34,500 --> 00:11:35,670
จริงๆ น่ะ?
205
00:11:35,900 --> 00:11:38,200
แต่ว่ายัยนั่นอยู่ไหนกัน?
206
00:11:45,790 --> 00:11:47,760
ฉันเล่นบทนางเอกนะ
207
00:11:47,760 --> 00:11:48,850
หนีเร็ว!
208
00:11:49,200 --> 00:11:50,680
หยุดเดี๋ยวนี้
209
00:11:53,980 --> 00:11:55,890
ช่วยด้วย!
210
00:11:55,890 --> 00:11:56,890
มิยาเกะ!
211
00:12:02,300 --> 00:12:04,450
เฮ้ย รอเดี๋ยวก่อนสิ!
212
00:12:08,200 --> 00:12:10,000
รู้สึกลางไม่ดี
213
00:12:10,820 --> 00:12:13,420
แล้วลางของเรามันก็เป็นจริงในไม่ช้า
214
00:12:13,420 --> 00:12:15,320
โดยเฉพาะวันนี้
215
00:12:15,890 --> 00:12:17,420
รู้สึกไม่ถูกจริตเป็นพิเศษเลย!
216
00:12:18,600 --> 00:12:19,910
ในที่สุด
217
00:12:20,240 --> 00:12:22,490
ก็ได้อยู่กันสองคนแล้วนะจ๊ะ?
218
00:12:23,010 --> 00:12:28,010
(คอลเล็กชัน No.041 แฟชั่นโมเดล)
219
00:12:29,810 --> 00:12:31,340
ไม่อยากตายเลย
220
00:12:32,600 --> 00:12:34,730
แต่อีกไม่นานเราจะตาย
221
00:12:35,360 --> 00:12:37,240
จะตาย แล้วก็กลายเป็นความว่างเปล่า
222
00:12:37,240 --> 00:12:39,490
เราจะสูญเสียตัวตน
223
00:12:39,900 --> 00:12:40,960
กลัว!
224
00:12:41,910 --> 00:12:42,900
กลัว!
225
00:12:44,390 --> 00:12:46,420
กลัวจริงๆ !
226
00:12:49,790 --> 00:12:50,820
ใครน่ะ?
227
00:12:51,890 --> 00:12:53,000
ใครกันน่ะ?
228
00:13:00,170 --> 00:13:04,130
(โรงพยาบาล)
ไม่นะ!
229
00:13:04,130 --> 00:13:09,140
(คอลเล็กชัน No.084 ฝันที่ยาวนาน)
230
00:13:09,140 --> 00:13:10,390
(แผนกศัลยกรรมสมอง)
231
00:13:10,420 --> 00:13:11,600
คุณหมอคะ!
232
00:13:11,600 --> 00:13:13,540
หนูไม่อยากตาย
233
00:13:13,540 --> 00:13:15,090
ไม่อยากกลายเป็นความว่างเปล่า!
234
00:13:15,090 --> 00:13:19,340
มามิคุง พวกเราสู้กับโรคร้ายของเธออย่างเต็มที่อยู่นะ
235
00:13:19,340 --> 00:13:22,310
เพราะงั้นเธอก็ต้องพยายามนะ อย่าทิ้งความหวังไป
236
00:13:22,610 --> 00:13:24,820
ไม่ไหวแล้วล่ะ ขนาดในฝันเอง
237
00:13:24,820 --> 00:13:27,050
ยังมียมทูตโผล่มาเลย!
238
00:13:27,070 --> 00:13:28,830
เขาไม่ใช่ยมทูตนะ
239
00:13:29,030 --> 00:13:32,210
เป็นคนไข้ที่อยู่อีกวอร์ดหนึ่งต่างหาก
240
00:13:32,210 --> 00:13:33,250
ตอแหล!
241
00:13:33,250 --> 00:13:35,180
มนุษย์แบบนั้นจะมีจริงได้ไงคะ?
242
00:13:35,180 --> 00:13:36,740
ไอ้นั่นไม่ใช่มนุษย์
243
00:13:37,050 --> 00:13:40,060
เป็ผู้อาศัยในโลกมืดอีกฟากหนึ่งต่างหาก!
244
00:13:40,790 --> 00:13:43,580
ผู้อาศัยในโลกมืดอีกฟากหนึ่งงั้นสิ
245
00:13:43,580 --> 00:13:45,850
เป็นเด็กสาวที่เซ้นส์สัมผัสสูงส่งจริงๆ
246
00:13:45,850 --> 00:13:49,000
ที่เธอคนนั้นรู้สึกถึงอาการป่วยของตัวเอง
247
00:13:49,150 --> 00:13:53,390
จนกลัวความตายขนาดนั้นเอง
ก็เป็นเพราะเซ้นส์ที่ว่านั้นกระมังครับ
248
00:13:53,600 --> 00:13:58,620
แต่การที่เขาคนนั้นออกเดิน
ในวอร์ดโรงพยาบาลตอนกลางคืนนี่ก็ปัญหา
249
00:13:58,620 --> 00:14:01,210
คงกลัวที่จะนอนหลับล่ะมั้ง
250
00:14:01,210 --> 00:14:03,220
แต่ว่านะครับหมอ
251
00:14:03,530 --> 00:14:04,850
คนไข้คนนั้นเป็นยังไงน่ะครับ?
252
00:14:04,850 --> 00:14:07,140
อีกเดี๋ยวก็จะตื่นขึ้นมาแล้ว
253
00:14:07,140 --> 00:14:09,070
ไปดูท่าทีหน่อยดีกว่า
254
00:14:09,730 --> 00:14:13,990
หมอครับ ผมยังไม่ค่อยรู้จักคนไข้คนนั้นดี
255
00:14:14,020 --> 00:14:16,290
ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ?
256
00:14:16,290 --> 00:14:18,040
ที่บอกว่าเห็นความฝันพิเศษน่ะ?
257
00:14:18,040 --> 00:14:21,520
จะว่าไปเธอเพิ่งมาอยู่ที่นี่ไม่นานนี่นะ
258
00:14:21,520 --> 00:14:23,750
ชื่อของเขาคือมุโคดะ เท็ตสึโร
259
00:14:23,870 --> 00:14:27,070
มาที่โรงพยาบาลนี้ตั้งแต่สองเดือนก่อน
260
00:14:27,210 --> 00:14:31,140
ตัวเขาบอกว่าตัวเองฝันนานมากจนลำบาก
261
00:14:31,220 --> 00:14:32,400
ฝันนานมาก?
262
00:14:32,880 --> 00:14:35,050
รู้สึกว่านานขนาดไหนกันล่ะ?
263
00:14:35,050 --> 00:14:36,590
ตอนแรกก็
264
00:14:36,990 --> 00:14:40,190
ประมาณหนึ่งเดือนก่อนหน้านี้ครับ
265
00:14:40,600 --> 00:14:45,990
ความฝันแค่คืนเดียว
แต่ผมรู้สึกเหมือนว่ายาวถึงสองวันหรือสามวันเลย
266
00:14:47,220 --> 00:14:51,640
ที่พูดมาน่ะ หมายความว่ารู้สึกว่านาน
หลังจากตื่นแล้วสินะ?
267
00:14:51,660 --> 00:14:52,570
ไม่ครับ
268
00:14:52,570 --> 00:14:55,250
รู้สึกว่านานตั้งแต่อยู่ในฝันเลยครับ
269
00:14:55,250 --> 00:14:57,760
ตอนแรกก็คิดว่าผมคิดไปเอง
270
00:14:57,760 --> 00:15:00,850
แต่พอเวลาผ่านไปแต่ละวันมันก็ค่อยๆ นานขึ้น
271
00:15:00,850 --> 00:15:03,570
ถ้ามีแต่ฝันสนุกๆ ก็คงดีนะครับ
272
00:15:03,570 --> 00:15:06,800
แต่ฝันร้ายก็มีเยอะด้วย ก็เลยรู้สึกไม่ชอบใจเลย
273
00:15:07,680 --> 00:15:10,160
แล้วตอนนี้นานขนาดไหนแล้วล่ะ?
274
00:15:10,160 --> 00:15:12,980
เมื่อคืนที่ฝันก็ประมาณปีหนึ่งเลยครับ
275
00:15:12,980 --> 00:15:14,360
เกือบจะหนึ่งปีเลยงั้นสินะ
276
00:15:14,360 --> 00:15:16,310
คุณหมอครับ ผมพูดจริงนะครับ
277
00:15:16,500 --> 00:15:19,110
ตอนนี้ผมยังแยกแยะความทรงจำเรื่องเมื่อวานไม่ออก
278
00:15:19,110 --> 00:15:21,690
จนเริ่มมีผลกับชีวิตประจำวันแล้วครับเนี่ย
279
00:15:22,600 --> 00:15:26,820
เพราะสำหรับผมแล้วเมื่อวานนี้น่ะ
มันคือเมื่อหนึ่งปีก่อนยังไงล่ะครับ
280
00:15:27,290 --> 00:15:33,280
ฉันตัดสินใจให้เขาเข้าแอดมิทแล้วคอยติดตามอาการตอนนอนหลับ
281
00:15:34,310 --> 00:15:36,210
แล้วคืนนั้นก็มาถึง..
282
00:15:42,990 --> 00:15:47,090
เขามีอาการสั่นทั่วร่างและการเคลื่อนไหวรุนแรงของลูกตา
283
00:15:47,460 --> 00:15:50,180
แต่ทั้งหมดนั่นก็จบลงในครู่เดียว
284
00:15:50,180 --> 00:15:54,890
ตอนนั้นคลื่นสมองชี้ให้เห็น
ถึงสภาพการนอนหลับที่ลึกอย่างที่สุด
285
00:15:55,040 --> 00:15:56,850
เฮ้ยนี่เธอ ตื่นขึ้นมาซะ
286
00:16:00,680 --> 00:16:03,010
นี่เธอฝันอยู่งั้นเหรอ?
287
00:16:05,540 --> 00:16:07,060
ที่นี่ที่ไหนกันครับ?
288
00:16:07,060 --> 00:16:08,690
ที่นี่โรงพยาบาล
289
00:16:08,690 --> 00:16:10,990
เธอแอดมิทเข้ามาตั้งแต่เมื่อวานนี้
290
00:16:12,380 --> 00:16:13,810
แอดมิทเหรอ?
291
00:16:14,570 --> 00:16:16,550
ผมจำได้แล้ว
292
00:16:17,230 --> 00:16:19,230
ผมแอดมิทเข้าโรงพยาบาล
293
00:16:19,230 --> 00:16:21,080
ครับ ผมฝันไปครับ
294
00:16:21,590 --> 00:16:23,290
เป็นฝันที่น่ากลัวมากๆ เลย
295
00:16:23,440 --> 00:16:26,030
อีกทั้งเวลายังผ่านไปปีครึ่ง
296
00:16:26,790 --> 00:16:30,760
ฉันสัมผัสได้ว่าชายคนนี้ไม่ได้พูดโกหกอะไร
297
00:16:31,230 --> 00:16:35,720
ชายคนนี้ฝันยาวนานอย่างแท้จริง
298
00:16:37,080 --> 00:16:40,970
คุณหมอครับ เมื่อไรหมอจะรักษาอาการนี้ให้ผมสักที?
299
00:16:40,970 --> 00:16:42,990
ตอนนี้กำลังวิเคราะห์หาวิธีรักษาอยู่
300
00:16:42,990 --> 00:16:45,010
ตอนนี้คงต้องขอให้เธอช่วยอดทนสักพักนะ
301
00:16:45,040 --> 00:16:47,590
ฝันเมื่อวานนี้นานราว 10 ปีครับ
302
00:16:48,000 --> 00:16:50,070
มันนานขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะครับ
303
00:16:50,490 --> 00:16:52,150
เธอฟังผมนะมุโคดะคุง
304
00:16:52,150 --> 00:16:53,840
นั่นเป็นแค่จินตนาการ
305
00:16:53,840 --> 00:16:56,020
ที่จริงแล้วแค่ผ่านไปแป๊บเดียวเท่านั้น
306
00:16:56,020 --> 00:16:58,580
ไม่จำเป็นต้องกลัวความยาวนานของฝันหรอก
307
00:16:58,890 --> 00:17:03,260
คุณหมอพูดแบบนั้นได้ก็เพราะไม่เคยฝันแบบผมน่ะครับ
308
00:17:03,910 --> 00:17:06,990
ไม่รู้หรอกว่าความฝันของผมมันสมจริงขนาดไหน
309
00:17:07,150 --> 00:17:10,150
ไม่รู้ว่ามันน่าสยดสยอง
ไม่รู้ว่ามันเปล่าเปลี่ยวแค่ไหน
310
00:17:10,490 --> 00:17:12,990
แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่ามันน่าหวาดกลัวขนาดไหน
311
00:17:12,990 --> 00:17:15,710
ก็บอกแล้วไงว่ามันแค่จินตนาการ
312
00:17:15,710 --> 00:17:19,230
พวกเรากำลังพยายามเต็มที่เพื่อหาสาเหตุของมันอยู่นะ
313
00:17:19,230 --> 00:17:20,560
รีบๆ เร่งมือเข้าเถอะครับ
314
00:17:21,210 --> 00:17:23,869
ไม่งั้นความฝันของผมคงจะยาวเป็นร้อยปี
315
00:17:23,890 --> 00:17:26,240
เป็นสองร้อยปีเลยนะครับ
316
00:17:26,460 --> 00:17:28,380
ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็
317
00:17:28,380 --> 00:17:30,330
ผมคงเสียสติไปแน่ๆ
318
00:17:30,560 --> 00:17:32,260
ตามที่คาดไว้
319
00:17:32,260 --> 00:17:36,030
ความฝันของเขายาวนานขึ้นอย่างก้าวกระโดด
320
00:17:36,150 --> 00:17:39,340
แม้จะมองจากสายตาของพวกเราเองก็ยังรู้ได้
321
00:17:39,340 --> 00:17:43,600
ราวกับมนุษยชาติวิวัฒนาการผ่านประวัติศาสตร์อันยาวนาน
322
00:17:47,090 --> 00:17:49,250
มุโคดะคุง ตื่นแล้วหรือยังนะ?
323
00:17:53,010 --> 00:17:55,090
ที่นี่ที่ไหนกัน?
324
00:17:55,090 --> 00:17:56,770
พวกเจ้าเป็นใครกัน?
325
00:17:56,770 --> 00:17:59,160
ฉันเป็นแพทย์ประจำตัวเธอชื่อคุโรดะ
326
00:17:59,160 --> 00:18:00,140
นึกให้ออกทีสิ
327
00:18:02,110 --> 00:18:03,730
ไม่เอานะ!
328
00:18:03,730 --> 00:18:08,140
หมู่นี้พอตื่นขึ้นมาแล้ว
ก็จะทำอะไรที่ไม่อาจเข้าใจได้แบบนี้
329
00:18:08,140 --> 00:18:11,440
บางทีอาจจะคิดว่าตัวเองยังฝันอยู่ก็ได้นะครับ
330
00:18:11,820 --> 00:18:13,730
มามิอยู่ไหนกัน?
331
00:18:13,730 --> 00:18:15,880
เมียฉัน มามิไม่อยู่แล้ว!
332
00:18:15,880 --> 00:18:19,290
ใช่แล้วล่ะ ที่นี่คือโรงพยาบาลที่ฉันเจอกับมามิครั้งแรก!
333
00:18:19,290 --> 00:18:20,510
มามิ!
334
00:18:20,510 --> 00:18:22,480
มามิอยู่ไหนกัน!
335
00:18:22,510 --> 00:18:25,080
มามิจัง ต้องทานบ้างนะ
336
00:18:25,080 --> 00:18:26,390
ไม่อยากกินน่ะ
337
00:18:26,730 --> 00:18:29,100
อา นี่หนูจะตายงั้นเหรอ
338
00:18:29,790 --> 00:18:30,990
มามิ!
339
00:18:30,990 --> 00:18:33,200
อย่าเข้ามา!
340
00:18:33,200 --> 00:18:34,580
มามิ!
341
00:18:36,180 --> 00:18:38,800
โผล่มาอีกแล้วสินะ ยมทูต!
342
00:18:38,800 --> 00:18:40,240
นี่เธอ!
343
00:18:40,240 --> 00:18:42,000
- กลับไปที่ห้องพักเถอะ!
- ยมทูตเหรอ?
344
00:18:42,000 --> 00:18:44,180
เรียกฉันว่ายมทูตเหรอ?
345
00:18:44,180 --> 00:18:45,410
ใช่แล้วล่ะ
346
00:18:45,410 --> 00:18:47,030
นี่เราฝันไป
347
00:18:47,700 --> 00:18:50,870
คุณหมอคุโรดะ ผมกลัวจริงๆ
348
00:18:51,090 --> 00:18:54,190
ถ้าความฝันยาวนานแบบนี้ต่อไปล่ะก็
349
00:18:54,190 --> 00:18:57,480
ผมเกรงว่ามันจะไม่จบสิ้นไปตลอดกาลหรือเปล่า?
350
00:18:57,750 --> 00:19:02,110
ตอนที่ผมฝันไปตลอดกาล ตัวผมจะเป็นยังไงกันล่ะ?
351
00:19:03,050 --> 00:19:05,410
ตัวผมจะกลายเป็นอะไรกันนะ?
352
00:19:08,000 --> 00:19:09,510
กลัว!
353
00:19:09,510 --> 00:19:12,290
- มามิจัง!
- ไม่เอาแล้ว ไม่อยากตาย!
354
00:19:12,290 --> 00:19:15,490
- ไม่เป็นไรแล้ว ใจเย็นๆ นะ
- ไม่อยากตาย!
355
00:19:16,180 --> 00:19:17,560
จนถึงตอนนี้
356
00:19:17,640 --> 00:19:21,960
ฉันไม่เคยเห็นคนไข้กลัวความตายมากเหลือขนาดนี้มาก่อนเลย
357
00:19:22,230 --> 00:19:24,300
จะว่าไป แล้วมุโคดะ เท็ตสึโรล่ะครับ?
358
00:19:25,720 --> 00:19:29,930
จินตนาการไม่ออกเลยล่ะว่าเขาไปในอนาคตไกลขนาดไหนแล้ว
359
00:20:20,400 --> 00:20:22,800
เหลือไว้แต่เปลือกที่เหลวแหลก
360
00:20:22,800 --> 00:20:27,300
ใจของชายผู้นั้นคงออกเดินทางไปในความฝัน
ไร้ที่สิ้นสุดแล้วล่ะมั้ง
361
00:20:30,890 --> 00:20:33,820
ฉันเจอวัตถุตกผลึกบางอย่าง
362
00:20:33,820 --> 00:20:37,340
จากสมองของชายผู้นั้นที่เน่าสลายไป
363
00:20:37,890 --> 00:20:44,470
ฉันสงสัยว่าวัตถุนี้เกี่ยวพันกับฝันพิเศษของชายคนนั้น
364
00:20:47,360 --> 00:20:49,800
มามิคุงรู้สึกยังไงบ้างล่ะ?
365
00:20:50,890 --> 00:20:52,140
คุณหมอคุโรดะ?
366
00:20:52,590 --> 00:20:54,910
หมู่นี้รู้สึกดีค่ะ
367
00:20:55,460 --> 00:20:56,780
งั้นเหรอ
368
00:20:57,620 --> 00:21:00,990
แต่ว่าหมอคะ มันแปลกๆ นะคะ
369
00:21:01,810 --> 00:21:04,630
หมู่นี้หนูฝันนานเหลือเกิน
370
00:21:09,890 --> 00:21:10,990
หมอครับ
371
00:21:10,990 --> 00:21:14,330
หมู่นี้สังเกตเห็นท่าทางที่เปลี่ยนไป
ของทาเคชิมะ มามิไหมครับ?
372
00:21:14,720 --> 00:21:17,680
หมู่นี้รูปร่างของเธอคนนั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปด้วยนะครับ
373
00:21:17,680 --> 00:21:19,180
เหมือนกับชายคนนั้นเลย
374
00:21:19,640 --> 00:21:21,100
เกิดอะไรขึ้นกันครับเนี่ย?
375
00:21:21,220 --> 00:21:27,630
ที่จริงแล้ว ฉันสั่งจ่ายผลึกที่ตกมาจาก
มุโคดะ เท็ตสึโรให้เธอไปน่ะ
376
00:21:27,630 --> 00:21:29,260
อะ-อะไรนะ?
377
00:21:29,260 --> 00:21:31,670
เธอคนนั้นกลัวความตาย
378
00:21:31,670 --> 00:21:35,050
กลัวที่จะกลายเป็นความว่างเปล่าเหนือสิ่งอื่นใด
379
00:21:35,050 --> 00:21:38,740
แต่ว่าถ้าเธอคนนั้นฝันไปตลอดกาลได้ล่ะจะเป็นยังไง?
380
00:21:39,080 --> 00:21:42,800
หัวใจของเธอคนนั้นจะมีชีวิตอยู่ไปได้ตลอดกาลยังไงล่ะ
381
00:21:42,970 --> 00:21:46,410
ถึงแม้ว่านั่นจะเป็นเพียงภาพลวงตาชั่วครู่ก็ตาม
382
00:21:46,440 --> 00:21:48,110
แล้วถ้าเกิดว่า
383
00:21:48,340 --> 00:21:53,310
เราสร้างเทคโนโลยีที่ทำให้มนุษยชาติ
ฝันไปตลอดกาลได้ล่ะก็
384
00:21:53,500 --> 00:21:55,800
เราก็จะช่วยมนุษยชาติจากการหวาดกลัวความตาย
385
00:21:56,080 --> 00:21:59,000
โดยการขับไล่พวกมันไปสู่ความเป็นนิรันดร์ได้ยังไงล่ะ
386
00:22:06,560 --> 00:22:14,180
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
387
00:22:14,700 --> 00:22:22,780
สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง
388
00:22:24,380 --> 00:22:32,300
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
389
00:22:32,440 --> 00:22:40,580
สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง
390
00:22:43,500 --> 00:22:51,620
หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น
391
00:22:51,620 --> 00:23:01,280
ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?
392
00:23:01,880 --> 00:23:09,740
ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า
393
00:23:09,740 --> 00:23:25,020
และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก
394
00:23:35,010 --> 00:23:40,020
(คอลเล็กชัน No.080 No.066)
47768
