All language subtitles for Starcrash (1978) NTSC

Majoor Bradbury naar
communicatiebrug.

Nucleaire Com-Macht naar
primaire machineruimte.

Majoor Bradbury naar
communicatiebrug.

Hoe is de planeet die we naderen?
- Een witte vlakte van ijs en sneeuw.

Misschien heeft de vijand wapens
onder de oppervlakte verborgen.

Politie, zo te zien.

Ik, Thor, hoofd van de keizerlijke
politie, beveel u: Geef u over.

Stella, ik ben politierobot Elle.
Je hebt het recht te zwijgen.

Zet 'm op hyperspace.

Hopelijk redden we het.
Kansberekening?

40 procent desintegratie,
30 procent moleculaire ontsteking,

20 procent gamma-besmetting.
- Dus een kans van 10 procent.

Niet echt. 3 procent
structurele instorting...

Blijf op koers en maak je klaar
voor de normale ruimte.

Alles gereed.

Het is gelukt.
- Nog niet. Een neutronenster.

Als die ons grijpt,
verplettert hij ons.

Klaar voor Ath-energiefase.
- Losmaken.

Gelukt.

Bereken een vluchtroute.
- Dat is al geregeld.

Daar is de sterrengrens. Een seconde
verder en we stonden ernaast.

Wat in naam van het universum is dat?

Een ruimteschip.
- Nee, een sloep.

Hun energie is op.

Ze zijn te zwak om een signaal
uit te zenden. Ik ga even kijken.

Stralingsniveau?
- Normaal. De romp is intact.

Ik ga naar binnen.

Alles in orde?
- Ja. Wacht even. Hier ligt iemand.

Hij ziet er zwaar gewond uit,
maar hij leeft nog.

Ik breng 'm naar het schip.
- Ik help je.

Hij is uitgedroogd. Uitgeput.
- Maar de sloep lag vol voorraden.

Hij heeft ook een shock. Hij praat
steeds over rode monsters.

Hij wil dat we iemand alarmeren.
- Wie?

De keizer van de Eerste
Cirkel van het universum.

Het embleem van een officier
van de keizerlijke marine.

Een lastig parket voor
smokkelaars op de vlucht.

Wat doen we?
- Je gaat de bak in, Stella Star.

Hyperspace mocht niet baten,
het spoor was makkelijk te volgen.

Je bent omsingeld
door gevechtsschepen.

Dit keer win je. We geven ons over.
- Er komt geen volgende keer.

We redden ons wel.

Hoogheid?

Wat is er, Elrik?
- Ze vonden één overlevende.

Hij is naar het medisch
centrum gebracht.

Z'n hersenen zijn beschadigd.
Via hem vinden ze het schip niet.

Kom hier, Golems.

Ik heb een simpele taak voor jullie.

Die mag niet mislukken.

De grote machines van het centrale
systeem van de keizerlijke rechtbank

veroordelen u,
Akton van de Negende Vega,

tot 220 jaar dwangarbeid op
de gevangenisplaneet Secom III.

Stella Star, na alle argumenten
te hebben beschouwd,

alle videobanden en aanklachten
te hebben bekeken,

veroordelen we u tot
levenslange dwangarbeid

in de strafkolonie
van Nocturnus II.

Deze zitting is gesloten.

Gooi het radium in de oven.
Voorzichtig.

Tempo. Schiet op.

Dat kan sneller.
Voorzichtig met dat radium.

Snel die trap af.
Gooi het in de oven.

We hebben niet de hele dag de tijd.

Vijf minuten pauze.
Gevangenen naar hun posities.

Opschieten.

Ik ben al twaalf uur bezig.

De straling verbrandt m'n huid.
We zijn geen slaven.

Werk door als je geen klappen
met de energiezweep wilt.

We moeten kunnen ontsnappen.
- Er komen wel ontploffingen voor.

Als we de oven kunnen overbelasten.
- Waarmee dan?

Energie.
- Een geweerstraal kan volstaan.

Vluchtplannen?
Dit kun je krijgen.

Leg dat geweer maar neer.

Draai je nu om.

Mij had je vast niet verwacht.
- En jij ook.

Je vluchtpoging was voor niets.

Ik verlies weer.
- We kwamen je bevrijden.

Zijn jullie gek geworden?
- Ik heb alleen logica en emotie.

Ik ben op geheime missie.
We moeten nu Akton gaan bevrijden.

U mag 'm hebben.

Mijn geschenk aan u.

Zou ik tegen je liegen?

Kijk, het keizerlijke vlaggenschip.

Nu ga je echte adel ontmoeten.

Hij is hier. Daar is
z'n holografische beeld.

Zijne Hoogheid, de keizer van
de Eerste Cirkel van het universum.

Ik kom hier omdat m'n trouwe
robot Elle me vertelde

dat jullie de enigen zijn
die ons kunnen redden.

Jij bent de beste pilote
van het sterrenstelsel.

En jij, Akton, de beste navigator.

Ons sterrenstelsel is verdeeld
in twee strijdende partijen.

Die van ons en die van
de kwade Graaf Zartharn,

van de Liga van de Donkere Werelden.

Onlangs kregen we onrustwekkende
berichten van onze spionnen.

Ze lichtten ons in dat de Graaf
een wapen heeft gemaakt.

Een nieuw, onbeperkt wapen.
Een wapen dat zo gigantisch is,

dat er een planeet voor nodig is
om het te verbergen.

Daarom stuurden we het schip.
- Vonden ze de planeet?

Het schip kwam dichtbij.
Zo dichtbij.

Het ontdekte bijna
het geheim van de Graaf.

Toen werd het aangevallen
door een horde monsters.

We dachten dat het vernietigd was.
We hadden de hoop opgegeven.

Tot jullie de sloep
van het schip vonden.

Nu moeten jullie in
het diepste geheim

door de Bezeten Sterren varen.

Vind het schip en de geheime planeet
van de Graaf, en vernietig het.

Er is nog iets.

Als de missie slaagt, zoek dan
de commandant van dat schip.

Hij was m'n enige zoon.

De eerste optie is het Auriga-systeem,
de wereld der Slapenden.

Maar het is nog in ons sterrenstelsel,
we hadden het al moeten vinden.

Dat geldt ook voor
de Witte Zon van Ozen.

Dan blijft alleen de derde optie over.
Het hart van de Bezeten Sterren.

Een onbekende planeet
genaamd Arrakis.

Zullen we aan de tocht beginnen?

Met hyperspace leggen we de afstand
waar we twee maanden over doen,

nu in twee uur af.
Alles gereed?

Ik word altijd nerveus
van die hyperspace.

Maak je klaar voor
de normale ruimte.

We zijn er.

Het is vlakbij. Je komt er
met de ruimteshuttle.

Thor en ik wachten in die kloof.
Dan zijn we klaar voor een aanval.

Klinkt goed.
- Is er lucht?

Ja, je kunt ademen.
- Kom op dan.

De shuttle is makkelijk
te besturen. Pas op hier.

Hou je taai.

Gaat het?
- Zeker. Vooruit maar.

Is dit niet wat laag? Ik ben niet
geprogrammeerd om op water te lopen.

Ik word zo nerveus van water.
- Alles maakt jou nerveus.

De sloep. We gaan landen.

Kalm aan. Shuttle aan
ruimteschip: We gaan landen.

M'n gordel zit vast.

Rustig aan, ik kom al.

Kijk nou.
- Het is haast begraven.

De inslag was enorm.

Dit kon niemand overleven.

De uitlaten zijn uitgebrand.

We kijken even rond. Wat is dat?
- Geen idee.

Een planetair voorwerp.
- Antiek is het zeker.

Een soort laserspeer.

We moeten uitkijken. Deze planeet
behoort tot het domein van de Graaf.

Het is hier erg afgelegen,
zelfs voor hem.

Ze hebben vast een onafhankelijke
beschaving opgericht.

We verliezen tijd.
We gaan de bemanning zoeken.

Deze kant op.

Kijk, amazones. Hopelijk
zijn ze ons vriendelijk gezind.

Dat weten we zo.

Wreek me.

Dood ze.

Sterf, robot.

Daar zullen jullie voor boeten.

Dwing ons niet je te doden.

Je kunt niet vluchten.

Handen thuis. Laat me los.

Laat me los.

Koningin Corelia, deze spion
kwam naar de Verboden Zee.

Je bent een spion.
Net als de mannen van de sloep.

Niets houdt de Graaf nog tegen.

Ook al kwam je voorbij deze wereld,
de planeet van de Graaf vind je nooit.

Twee hordes moordlustige wachters
bewaken het tegen indringers.

Zet haar nu in de geestsonde.

Geen beweging.

Laat haar los of ik blaas
jullie koningin weg.

Meekomen. Een beweging
en jullie gaan eraan.

Als je moeilijk doet, zal ik
grondig je neus snuiten.

Deur dicht. En volg ons niet.
- Houd ze tegen.

Achter je.

Vooruit, wegwezen.
- Dit had ik niet van je verwacht.

Waar zit het mechanisme?
- Het zit vast.

Zoek dekking.

Het laatste schot.
Volle kracht.

Gelukt.
Kom mee. Schiet op.

Wachter, wreek me.

Dood ze.

Kijk.

Ren voor je leven.
Die nauwe doorgang in de rotsen.

Rennen, Stella.

Snel.

We moeten weg.
De jagers zullen er zo zijn.

Naar het schip.

Ze vallen aan.
- Beman het kanon.

Spector 7, vuur.

Klaar? Daar komen ze.

Volle gevechtssnelheid.
- Vol naar rechts.

Kom nou maar op.

Daar komen ze.

We hebben ze te pakken.

Vuur.

Er is er nog eentje.

Die pakken we.
Pas op rechts.

Van zes naar vijf. Klaar?

Meer naar links.

Klaar? Vuur vijf, dan zes.

Vuur het kanon af, robot.

Hebbes.

Stabiel.

Drie schepen naderen van rechts.

We hebben gewonnen.
Het is ons gelukt.

Ik heb de positie van de derde
sloep en het moederschip gevonden.

Het moederschip is het dichtst bij.

De derde planeet van
het volgende zonnestelsel.

Hoe is het daar?
- Mist, wind en lage zwaartekracht.

Je kunt de lucht inademen
en de atmosfeer is constant.

Maar de hele planeet is
bedekt met ijs en sneeuw.

Na zonsondergang daalt
de temperatuur duizenden graden.

Alles vriest heel snel dicht.

Wat een vreselijk ongeluk.
Niemand kan dat overleven.

En de zoon van de keizer?

Als hij hier tussen zit, zou
z'n moeder 'm niet eens herkennen.

Dan is er geen hoop meer het geheime
fort van de Graaf te vinden.

Er is nog de derde sloep.

Die drijft vast tussen de sterren.

Het is zinloos valse hoop te wekken.

Dit zonnestelsel is wild en
vijandig. Kom, we gaan terug.

We moeten opschieten.
Onze energiepakken zijn haast op.

We doen ze af. Het wordt
een lange wandeling terug.

Ik heb al koude voeten.

Op dit soort momenten
ben ik blij een robot te zijn.

Wat is er toch met je, Akton?

Ik verfijn m'n krachten. En wat is
er met jou, scheepscomputer?

Is alles goed met Stella en Elle?

Ik maak me geen zorgen.
Ik wacht gewoon.

Het wachten is voorbij.

Eindelijk. Heb je goed nieuws?

Ik heb de spoorzoeker gedood
en het schip overgenomen.

En Stella Star en
die blikken politieman?

Deze planeet zorgt wel voor hen.
- Mooi.

Ik verwacht je hier.

Elle, is het nog ver?
- Nog maar een paar radialen.

Computer, waarom werken
de hoofdmotoren niet?

Er is een defect.
- Een defect? Waar?

Ik ben niet geprogrammeerd
voor dit defect.

Akton, we zijn er.

Laat ons erin. De zon gaat onder.
- Daarom laat ik jullie er niet in.

Jullie zijn zo dood en ik verdwijn hier.
- Ben je gek? Doe het luik open.

Waar is Akton?
- Dood.

Ik voeg me bij de Graaf als de prins
van de Liga der Duisternis.

Thor een verrader? M'n logische
circuits zijn niet meer betrouwbaar.

Hij misleidde mij ook.
We zullen bevriezen.

Misschien kan ik je redden.
Ga liggen, met je gezicht omhoog.

Geef me je hand zodat ik
je temperatuur kan controleren.

Met mijn energie laat ik je hart
kloppen. Je bent dan schijndood.

Ik wist dat je geprogrammeerd
was om nooit op te geven.

Ik werd er woest van.

Nu zal die eigenschap
wel het beste zijn.

Je bent een trouwe metgezel.
- Ik respecteer jou ook.

Je bent de aardigste mens die ik ken.
Probeer dat ouderwetse bidden eens.

Hopelijk werkt het ook voor robotten.
- Tot ziens, vriend.

Tot ziens voor nu, Stella.

Ik verwachtte je al uren geleden.
- Een defect hield me op.

Ik tolereer geen defecten of
slordigheden in mijn rijk.

Hoelang duurt de vertraging nog?

Heel lang. Ga niet weg
zonder het me te vragen.

Nu zal ik zorgen dat
je echt dood bent.

Ik krijg je wel.

Het is zover, Akton.
Zeg maar gedag.

Leg het wapen neer.

Niemand kan deze stralen overleven.

Deze stralen betekenen je dood.

Elle?

Hoor je me? Akton hier.
Ik heb het schip overgenomen.

Haar polsslag is 16. Ze overleeft
het als je je krachten gebruikt.

Sluit het luik.

Het werkt. Ze haalt het.

Vooruit, Stella.

De hoofdmotoren doen het niet.
Thor heeft vast alles geprobeerd.

Wat moeten we nu?
- Van de regen in de drup dus.

Niet per se.
- We zitten vast.

Zelfs de zender doet het niet.
- We kunnen meteen opstijgen.

Hoe dan?

Het schip werkt niet omdat ik
deze reactor heb geleend.

Dus je wist het van Thor?
- Ja.

Dus je kunt in de toekomst kijken.
En je hebt me nooit wat verteld.

Als ik dat geweten had...
- Had je het willen veranderen.

Dat mag niet.
Dus kon ik je niets vertellen.

We zoeken de derde sloep.
- Je bent me er eentje.

De tijd dringt.
- Vooruit.

We zijn er zo.
De planeet Diamondia.

Op die kale vlakte en in die grote
leegte vinden we de derde sloep.

Er is wat mis. Alles stopt.
- Wat gebeurt er?

Stroomstoring.

Mijn circuits vallen uit.
- We zijn geraakt door een straal.

Ik draai door.
- Kijk.

Wat is dat?

Het wapen van de Graaf.
- M'n hoofd.

Verzet je ertegen, stomme robot.

Wat gebeurt er?

Kom maar.

De aanval is voorbij.
- Ik dacht dat ik gek werd.

We hebben net een aanval van
het machtigste wapen overleefd.

Als Aktons berekeningen kloppen,
moeten we de sloep daar vinden.

In een krater. Daar.

Zeg maar niets.
Van stoom word je nerveus.

Nee, niet echt.
Waarom zou ik?

Hier is niets om bang voor te zijn.

Een wrak, maar het is zeker
de derde sloep. Ik ga kijken.

Dit is een klusje voor een robot.
Blijf hier.

Voorzichtig, Elle.
- Maak je om mij geen zorgen.

Laat haar los.

Pak aan.

Maak me los.

Niet doen.

Rustig maar.
Ik maak je los.

Je bent vrij.

Dat scheelde niet veel.
Kom mee.

Hier rusten we uit.
Hier is het veilig.

Wie ben jij?

Dit is een energiemasker.
De hoeveelheid energie is beperkt.

Ik ben Simon. De enige overlevende
van de keizerlijke missie.

We hebben je overal in
de Bezeten Sterren gezocht.

De keizer beval ons de planeet
van de Graaf te vernietigen.

Dus je weet van de monsters?
- Jazeker.

Het is zinloos. Wij konden
de planeet ook niet vinden.

Nu is er geen tijd meer.
De holbewoners wachten ons op.

Blijf dicht bij me en wees stil.

Dit lijkt me veilig.

Die kant op.

Gaat het?
- Goddank kwam je op tijd.

Je wist het zeker aldoor al?

Dit is Simon. De enige
overlevende van de missie.

Misschien kunnen we
de planeet toch nog vinden.

Laten we verder zoeken.
- Dat is niet nodig.

Ben je gek? Ons hoofddoel is
die planeet vernietigen.

We hebben 'm al gevonden.
Dit is de planeet van de Graaf.

De Amazone-koningin zei dat er twee
hordes woeste verdedigers zijn.

De rode monsters kwamen
we in de ruimte tegen.

En dan hier: De troglodieten.
Dit is zonder twijfel de planeet.

Ongelooflijk. Ik was er
zonder het te weten.

Je kon het niet weten. We moeten
de machinerie vernietigen.

Die deur voert ons
naar de machinerie.

Dit is het geheime domein van
de Graaf. Het hart van de planeet.

Van hieruit wilde hij
het universum beheersen.

Ongelooflijk. Waar is iedereen?
- Het lot staat al vast.

Spoedig zul je alle
antwoorden weten.

Dit voert ons naar het hoofdkwartier.

Na jou.

Dit is het zenuwcentrum
van de hele operatie.

Niet te geloven.
Fantastisch.

Deze computers kunnen eeuwig werken.
- Waar zijn de energiemodules voor?

Dit projecteerde de rode monsters.
- Dus zo maakten ze de monsters?

Nee. De monsters bestaan niet.

Deze machines projecteren beelden
van monsters in onze hersenen.

Dat is het controlepaneel.

Het lot moet z'n beloop krijgen.

Dat mogen we niet toelaten.
- We moeten het meteen vernietigen.

Jullie hebben geluk gehad
en jullie waren slim.

Jullie ontsnapten uit elke val.

Tot ik me realiseerde dat jullie
succes mijn overwinning was.

Hoeveel tijd is er nog?
- Nog een halve kwadrant.

Hoor je dat?
In minder dan een uur tijd,

is er niets dan as en kosmisch stof
van deze planeet over. Voorgoed.

Dan zijn jullie onder de doden.

De keizer zet je dit betaald.
- De keizer?

Ik vergat je te vertellen,

dat de keizer opgeblazen
wordt, samen met jullie.

Ik vertelde de keizer dat we je
op deze planeet hebben gevonden.

Hij komt hier op topsnelheid heen.

Hij zal er net op tijd
voor het vuurwerk zijn.

Sorry, Hoogheid.
U hebt verloren.

Hoogheid?
- Vergeef me.

In het begin wist ik niet
aan welke kant je stond.

Daarna wist ik niet
hoe ik het moest zeggen.

Simon, de zoon van de keizer
en erfgenaam van de troon.

Jullie moeten voorkomen dat ze
de kamer verlaten. Hoe dan ook.

Jullie blijven bij ze tot het eind.

Dood ze als het moet.

Nu is het een kwestie van wachten.
Een uur gaat snel voorbij.

We moeten langs die Golems.
- Maar hoe?

Heb vertrouwen en geef
de hoop nooit op.

Kijk uit.

We naderen Diamondia.
Alle hens naar de landingsposities.

Maak je geen zorgen.
Jij en de prins overleven het wel.

Sta op, Akton.
We moeten hier weg.

Ik blijf hier.
- Sta alsjeblieft op.

Ik ben niet meer bruikbaar.

Onzin. Je kunt jezelf
zo weer genezen.

Ik moet het lot gehoorzamen.
- We zullen je dragen, Akton.

Ga. Het is je plicht.
Je moet leven.

Ik kan je niet achterlaten. Je bent
m'n enige mensachtige vriend.

Ik snap het niet.
Je sterft nooit.

Ik heb de missie volbracht.

Er komen anderen.
Ze komen je redden.

Maak je geen zorgen.

Ik leef voor eeuwig.

Ga nu maar.

Vader.

We moeten meteen vertrekken.
- Nog 48 seconden tot de explosie.

De Graaf heeft de planeet met
nucleaire ladingen ondermijnd.

Weet je, ik zou geen keizer zijn
als ik niet wat krachten had.

Keizerlijk slagschip.

Houd het tijdsverloop stil.

Drie minuten lang zal elke
molecuul immobiel gemaakt worden.

Daarna verliest de straal z'n kracht
en loopt de tijd verder.

Dan ontploft alles.
- Drie minuten zijn genoeg, vader.

De Graaf gelooft dat we dood zijn.

Dat onze legers verspreid zijn,
en dat we geen leider hebben.

Hij is vol vertrouwen dat hij
ons met gemak kan verslaan.

Dan is het nu de tijd
om hem te verrassen.

We vallen z'n hoofdkwartier aan
voor z'n vloot hem kan bereiken.

Als we slagen, kunnen we
miljarden levens redden.

Verzamel onze legioenen.

Geef het bevel tot de aanval.

Bij zonsondergang ben ik
de nieuwe keizer.

En zal ik de meester van
hele universum zijn.

Dood ze.

Vijand valt aan met torpedo's.
Klaar voor de aanval.

Dood ze.

We hebben ze. Het werkt.

Dood ze.

Doodseskader, hierheen.

Laten we de keizer
een mooie ontvangst geven.

Zet het machtigste wapen in.
De doemmachine.

Stuur het naar
de keizerlijke hoofdwereld,

en vernietig de keizerlijke planeet.

Het is voorbij.

We zijn er geweest.

We hebben verloren.

Nee, er is nog een manier.
Er is nog een oplossing over.

We worden gedwongen
die te gebruiken.

Sterrenbotsing.
- Vierdimensionale aanval.

Als we de ruimte weer in
kunnen gaan op dat moment,

zal de verrassing voor de Graaf
zo overweldigend zijn,

dat hij ons niet kan tegenhouden.
- Geen wapen is zo krachtig.

Toch wel.
De Drijvende Stad.

Ik weet het. Al vernietigen we
haar hoop, haar toekomst,

moeten we haar opofferen door
haar op het fort te richten.

Het is onze enige kans.

Nu moet je me helpen.

Jullie allebei.

Ga en zet haar koers uit.

Zoltan, richt de doemmachine
op het keizerlijke ruimtestation.

Hoelang duurt dat?
- Vijftien minuten.

Ik wil de keizer uit
het universum wegvagen.

Wanneer zijn we er?
- Binnen twee minuten.

Ik controleer de aanlegplaats.

Alles klopt.

Kijk. De Drijvende Stad.

De ladingen zijn al afgesteld.

Als alles lukt, spring ik als ik
de ruimte weer binnen ga.

Ik ga toch mee.

Je moet me redden als
dit allemaal voorbij is.

Ik blijf, maar ik kan je
niet alleen laten gaan.

Onze wetenschappers reconstrueerden
een goede vriend van je.

Elle.

Een goeie robot hou je er niet onder.

Ze hebben je weer opgebouwd.
Maar hoe?

Heel voorzichtig. Ik voel me
als een nieuwe machine.

Snel. Het overleven van ons
sterrenstelsel ligt in jouw handen.

Dit voert ons naar de controlekamer.
We hebben veel te doen in weinig tijd.

Klaar om uit de cirkelbaan te gaan.

Dit maakt je toch niet nerveus?
- Nog nooit een stad gevlogen.

Laat mij maar.

Maximum energie. We moeten
door het hart van de sterren.

Klaar voor overgang.
Acht graden.

Ik ben klaar.

Hoogheid, een drijvend schip staat
op het punt met ons te botsen.

Zoltan, vernietig het drijvende
schip dat ons nadert.

Het kan niet. Te dichtbij.
- Vlak voor ons.

Jagers van de Graaf.
- Die moeten we ontwijken.

Alle systemen klaar
voor volle kracht.

Zet de hendels vast
en snel wegwezen.

Kom terug, lafaards.

Kom mee, of u wordt vernietigd.

Straks blijft er niets van ons over.
- Reken maar.

Ga nu niet kapot, circuits.

Daar is Simon.

Hier zijn we.

Welkom thuis.

Zit het zo?

Het is voorbij.
Het is gebeurd.

De sterren zijn gezuiverd.

De planeten glanzen.

We hebben gewonnen.

Een duistere macht zal wel weer
eens zijn gezicht laten zien.

Alles verandert altijd.

Maar voorlopig is alles rustig.

En een tijdje, in ieder geval,

kunnen we rusten.

Vertaling: Wess Lee