Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
وارز تقدیم میکند IRWAREZ.COM
قبلاً در "فریبکاران".
خب، فکر کنم باید یه جایی پیدا کنیم...
...که حلقه رو بفروشیم. - من یه نفر رو تو اسکاتسدیل میشناسم.
این اصلاً به من اطمینان نمیده...
رفقا، من نمیگم از پسش برمیام، مگر اینکه واقعاً از پسش بربیام.
حلقه کجاست؟
پول نقد کجاست؟
باید بریم، پسرم.
ازرا بلوم، شما دستگیر هستید.
همگی با هم میریم کلانتری و منتظر افبیآی میمونیم.
شهر من، مردم من.
من کاملاً از پسش برمیام.
تو مکزیک از دست افبیآی در امانیم.
بعد حلقه رو میفروشیم...
راستش، من حلقه رو ندارم.
بدون حلقه داریم فرار میکنیم مکزیک؟
خب کدوم یکیشون تویی؟ - هوم؟
خودمون تو بندر درستشون میکنیم.
اوه، یکی از اون جاهای "نیو ایج" برای جوونپولدارای از خودراضی؟
خیلی وقته سکس نداشتم.
من یه بازندهام.
تو مثل یه رویاپردازی
که منتظر کسی هستی تا در موردش رویاپردازی کنی.
آمادهای بریم؟
کسی رو برسونم؟
مکسی.
اگه لوام بدی، اون منو میکشه.
قوانین بازیه، سال.
سرتو بالا بگیر، مکس.
بهتره ناراحت باشی تا مرده.
این آدما قبلاً برای "دکتر" کار میکردن.
به نظر میاد یه سیاست خیلی سختگیرانه داره
وقتی پای وفاداری در میون باشه.
حالت "زمین سوخته" است، مکس.
بله، دکتر.
من فقط دنبال یه زندگی خوب و آرومم
تو یه شهر خوب و آروم که هیچکس منو نمیشناسه،
یه شروع تازه، و یه ثبات واقعی.
یه زندگی شاد و معمولی.
سلام، من شلی هستم، شلی کوهن.
تقریباً مطمئنم همسر سابق منو میشناسی.
شما شوهر لنی کوهن هستید.
همسر سابق.
همسر سابق. - بینگو.
خب، بیا دیگه، مدی.
نمیخوای دعوتم کنی تو؟
چطور پیدام کردی؟
با سوال، سوال جواب نده.
بیادبیه.
اومدم تو.
ببین، من هیچی ازت برنمیدارم...
میخوای یه راست بریم سر اصل مطلب؟
ادب چی شد؟
مهماننوازی چی شد؟
متاسفم.
اشکال نداره.
بذار برات یه قهوه بیارم یا...
نه، ممنون، تشنه نیستم.
عاشق کاریام که با اینجا کردی... اوه!
خب، من تازه اسبابکشی کردم.
دقیقاً فرصت نداشتم مرتبش کنم.
آره، و تو واقعاً استعدادی نداری
تو مهماننوازی، مگه نه؟
اما میتونیم درباره دکوراسیون خونه تو سفر کوچولوی جادهایمون حرف بزنیم.
سفر جادهای؟
خب آره، دکتر خیلی مشتاقه تو رو ببینه.
من فقط دارم سعی میکنم یه شروع تازه داشته باشم، میدونی؟
یه زندگی معمولی اینجا.
یه زندگی معمولی، بله.
و یه زندگی معمولی برای تو چیه، مدی جانسون؟
بگو ببینم.
نمیدونم، شاید چیزی بدون دروغ و فریب.
خستهکننده به نظر میاد.
وقت رفتنه.
خواهش میکنم، خواهش میکنم...
مد...
چی؟
من چرا اینجام؟
هوم؟
مدی.
خب، ایناهاش.
حدوداً تو ۱۵ ثانیه، بیهوش میشی،
ولی بعدش میتونیم بریم دکتر رو ببینیم.
فقط بذار خوابت ببره.
نترس... یا بترس، واقعاً برام مهم نیست.
باشه، باشه، درد داشت.
درد داشت!
حرف از بیمهماننوازی بزن.
لعنتی.
مدی!
هی.
سلام. - به کمکت نیاز دارم.
آره، حالت خوبه؟
نه، خوب نیستم.
فکر کنم میخوام برم بندر.
آره، نه، حتماً، البته.
فکر کنم فردا یه جلسه معارفه هست.
نه، نه، نه، الان، باید همین الان برم.
خواهش میکنم، خواهش میکنم.
حس میکنم دارم از هم میپاشم.
- باشه، باشه، همه چی درست میشه.
من فقط می خوام اونو ببرم.
کلیدها رو داری؟
- آره. - ممنون.
- خیلی خب، فقط با من بیا.
از این طرف.
- لعنتی.
- سلام، مایلید بعضی از... ما رو امتحان کنید؟
- من...
- چرخ ریسک کلهخاکستری...
کبوتر صبح...
پرنده غواص معمولی...
- هی، چطوری؟
حالت چطوره؟
و اون نقاشی کایوت چطور پیش میره؟
اینو میبرم پیش هرمان،
و فردا با اسمت جدیدت میبینمت.
گراسیاس.
- آدیوس.
- من رفتم. - برو، دختر!
- هرچیزی که تو مکزیک اتفاق بیفته... - تو مکزیک میمونه.
- تکیلا منو مجبور میکنه برم دستشویی.
خب، چی میگی رابی؟
یکی دیگه برای سر راه؟
- هوم؟
آه.
چند روز پیش ازم زورگیری کردن،
برای همین یه کم پولم کمه.
- لعنتی، عزیزم.
خب، مهمون من.
دو تا دیگه.
- مشکلی نیست.
- ولی باید اون لبخندتو یه بار دیگه بزنی
برای دخترای من.
اونا فکر نمیکردن از پسش برمیام.
هی، دخترا، برای رابی دست تکون بدید.
سلام رابی.
- سلام دخترا.
- حالا، یه بوس بهم بده.
پور فاوور.
- موی گراسیاس.
- ۲۰۰ دلار گفتی، درسته؟
- ۲۰۰ دلار، ممنون.
- خیلی ممنون. - روز خوبی داشته باشید.
- خداحافظ. - ممنون.
- هولا، ادی.
- داری چیز خوبی میفروشی؟
- اوه، آره، خوب پول دادن.
دلارهای آمریکایی.
- ببخشید، ببخشید، این مال شماست؟
اینو همینجا روی زمین پیدا کردم.
- این کیف پول منه، خیلی ممنون.
- روز عالی داشته باشید.
- لطفاً، لطفاً اینو از من بگیرید.
- اوه، نه، خواهش میکنم.
- لطفاً، لطفاً، لطفاً بذارید یه مقدار بهتون بدم.
- خیلی لطف دارید، ممنونم.
- اصرار میکنم. - روز فوقالعادهای داشته باشید.
- خیلی ممنونم. - شما هم همینطور، خداحافظ.
- چه مرد خوبی هستید.
یه پاداش سخاوتمندانه؟
- اونقدر هم سخاوتمندانه نیست.
ولی...
این باید جبرانش کنه.
- امم!
خب، خب.
شاید چیزی برات داشته باشم.
- شما زیادی مهربونید.
- یه کادو.
- ممنون.
- روز فوقالعادهای داشته باشی، رفیق.
- حتماً همینطور میشه.
- از زندگی لذت ببر.
- هی.
- همه چی خوبه؟
دیر کردی.
- ببخشید، مامان.
- منظورم بیادبی نبود.
فقط فکر کردم شاید دوباره گم شدی.
- از نظر من که بیادبانه به نظر میاد.
- گراسیاس، آمیگو.
- و دوباره مست به نظر میای.
- احتمالا چون دوباره مستم.
ولی این باعث نشد کار نکنم.
تراباخار.
- این دیگه چه کوفتیه؟ حتی ۱۰۰ دلار هم نیست.
فکر کردم هر شب با زنها قرار میذاشتی.
- همینطوره.
- پس کارو تموم نمیکنی؟
- دارم تمومش میکنم.
فقط نمیخوام از کیف پول مردم پول بردارم.
- کل حقه همینه.
- این حقهبازی نیست، باشه؟
اسم این دزدیه.
کلش حس بدی داره.
راستش، دیگه حس و حالش رو ندارم.
- یا عیسی مسیح.
- لازم نیست باهاشون بخوابی، میدونی که.
فقط کافیه پول رو از کیف پولشون برداری
وقتی حواسشون نیست.
به این میگن شرافت، رفیق.
این خانمها رو برگردونی اتاقشون،
و اونا با اون نگاههاشون بهت نگاه میکنن...
که "قراره در مورد این قضیه
تا آخر عمرم جق بزنم".
خب من باید چیکار کنم؟
ما یه کدی داشتیم، یادت نیست؟
فقط آدمای عوضی.
و این خانمها عوضی نیستن.
آره، اون کد یه جورایی بیمعنی شد...
وقتی اون انگشتر ۱.۳ میلیون دلاری رو...
تو یه کوزه تو خونه مامانت جا گذاشتی. این دیگه گندش دراومده.
آره، ریچی یه احمقه.
یه لحظه دست از سر کچل من بردارید!
هی، آروم باش.
ما سر به سرت نمیذاریم، باشه؟
ولی من باید تا جمعه ۵ هزار دلار دیگه به اِزمِی بدم،
وگرنه پاسپورتهای جدید رو نمیگیریم،
که تنها راهیه که میتونیم بریم اسکاتزدیلِ قشنگ...
و اون انگشترِ لعنتی.
پس اگه از کلاهبرداریت خوشت نمیاد،
یه راه دیگه برای پول درآوردن پیدا کن.
ما مشکلی نداریم.
از، چقدر؟
۲۵۰۰ دلار آمریکا.
این که نصفشه.
چطوری این--
وای، رفیق.
تو این همه رو از جیببری توریستها و این مزخرفات به دست آوردی؟
خب، نه.
منظورت از "نه" چیه؟
منظورم اینه که داشتم کارمو عالی انجام میدادم،
ولی با این روش نمیشد پولی که لازم داریم رو جور کرد...
هر بار فقط چند صد دلار.
و من یه فرصتهایی دیدم،
واسه همین بداهه عمل کردم.
رفتم پیش یه چاپخونه و یه سری بروشور کوچیک درست کردم،
یه سری تور قایقسواری تو رودخونه فروختم.
"قایقهای تاریخی مت"، حضار محترم.
قایقهای تاریخی هم وجود داشتن؟
خب، قایقهای چوبی لق و لق، ولی کار رو راه میانداختن.
"قایقهای تاریخی مت."
و بعدش بیشترش کردم...
و شروع کردم به فروش تورهای قایقسواری واقعی،
با نصف قیمت اگه یه هفته صبر میکردی.
هولا!
و بعدش، گفتم "ولش کن"،
و خب، یه قایق واقعی فروختم.
فکر کنم امروز این کارو انجام میدیم.
واقعاً داریم این کارو میکنیم؟
بزن بریم، رفیق.
بریم. - بزن بریم.
بزنش به حساب پول، آره.
همینه!
سالود! - آره!
چی؟
ما توافق کردیم که جلب توجه نکنیم،
محتاط باشیم، عاقل باشیم.
چطوری به دست آوردن تمام پولی که نیاز داریم...
توی سه روز، عاقلانه نیست؟
یو، فکر کنم اون داره از این کار حال میکنه.
نه.
شاید، خب که چی؟
هیچکس که کلاه سرش میره بیگناه نیست.
همهشون یه چیزی ارزون میخواستن.
الان داری مثل زن سابقمون حرف میزنی.
واقعاً.
ازرا، جدی میگم، باید تمومش کنی.
یه کار دیگه پیدا کن.
نویسندگی.
همیشه در موردش حرف میزدی... هر کار دیگهای.
جولز--
و تو، ما کار جدی برای انجام دادن داریم...
وقتی رسیدیم اسکاتزدیل، باشه؟
باید حواسجمع باشیم.
من شش دانگ حواسم جمعه.
لعنتی، شوخی نمیکنم، باشه؟
شما دو نفر، همین امروز، یه دفعه ترک کنید.
باشه، باشه. - باشه.
ممنون.
فقط، دیگه به همدیگه دروغ نمیگیم، باشه؟
وگرنه ما هم میشیم مَدیهای کوچولوی فریبکار و دروغگو.
باشه؟ ما باید به همدیگه اعتماد کنیم.
دیگه چی داریم؟
از این خوشم اومد.
موافقم.
ببخشید.
ببخشید که داد زدم.
پس فکر کنم به یه کد جدید نیاز داریم.
یه کد "بعد از مَدی"، که "مثل مَدی نباشیم"...
نسبت به همدیگه.
اسمشو چی بذاریم؟
El codigo de las ex-esposas.
کاندوم تو سوپ؟
کد زنهای سابق.
در مورد پول دروغ نمیگیم، درسته؟
باشه.
در مورد سکس دروغ نمیگیم.
در مورد نوشیدن دروغ نمیگیم.
این مال توئه. - به من نگاه نکن.
خب، اگه بهت میخوره، رفیق.
اینجا در مورد پرخوری عصبی نباید دروغ بگی.
چی؟
اینجا یه جای امنه.
اینجا در امانی.
منم همینو همش بهش میگم.
خوبه، عالیه.
من... یکم با عجله رفتم،
واسه همین فرصت نشد کارتهای اعتباریم رو بردارم
یا هیچکدوم از وسایلمو، ولی...
جای نگرانی نیست.
برای جور کردن جزئیات وقت زیاد داریم.
زمان شما اینجا صرف میشه
تا به مفهوم یکپارچگی برسید،
پیدا کردن اون هارمونیِ گریزون بین ذهن و بدن.
جلسات گروهی روزی یک بار برگزار میشه
و تنها شرط لازمه.
و هر مهمون مشاور مخصوص خودش رو داره
تا در مورد اوضاع صحبت کنه.
اگه چیزی نیاز داشتید، یه بوتیک کوچیک هم داریم،
و اتاقتون چشمانداز زیبایی رو به باغ داره.
اقامتتون رو با نمونهای رایگان از
خدمات آبدرمانی ما شروع میکنید.
توی استخر مزومون،
احساس میکنید استرس و اضطرابتون از بین میره،
وقتی آبهای شور ذهنتون رو آروم میکنه
و به بدنتون آرامش میده.
«دمنوش خوشآمدگویی» ما به سیستم دفاعی طبیعی بدنتون اجازه میده
که تسلیم بشه.
- من اینجا چیکار میکنم؟ - من اینجا چیکار میکنم؟
- آبیانگا یعنی توجه کردن به بدن
در لحظهی حال،
دروازهای معنایی برای رسیدن به یکپارچگی،
جایی که جسم و ذهن از هم یاد میگیرن.
- مادی؟
- خوبی؟
- آره.
- وای، حسابی رفته تو کارش.
آفرین.
- عصر بخیر، بیمارستان عمومی «سیدروِیل».
بله، سلام. برای برادرم، شلی کوهن، زنگ زدم.
ظاهراً در یه جور درگیری بوده،
و نمیتونیم پیداش کنیم.
واسه همین میخواستم ببینم شاید تو سیدرویل پذیرش شده باشه؟
شلدون کوهن، ببینم.
شما از اقوامش هستین؟
بله، خواهرشم.
لطفاً پشت خط باشین.
انرژی رو به جریان بنداز.
کارآگاه میلر هستم.
شما خواهر آقای کوهنین؟
آخه!
بیا، بیا، بیا.
لعنتی.
ای وای! - اوه خدای من، خیلی ببخشید.
خوبی؟
خوبی؟
ببخشید، انگلیسیام خوب نیست.
اوم...
صداتون که مکزیکی نیست.
اهل کجایی؟ کلمبیا؟
- نویسندهای؟
- اوه، نویسنده؟ نه.
فقط یه چیزایی مینویسم، هیچی مهمی نیست واقعاً.
یعنی، همیشه... میخواستم، اما...
آره، حتماً، ادامه بده.
- «او همیشه هوس ماجراجویی داشت،
«اما وقتی ماجراجویی فرا رسید، متفاوت بود
با آنچه... آنچه او...»
- تصور میکرد.
- تصور میکرد.
- «ماجراجویی» یعنی دوست دارم برم جاهای مختلف، کارای جدید بکنم...
چیزای غیرمنتظره.
باشه.
خداحافظ.
خوشوقتم.
- آره، منم همینطور.
- چیزی گم کردی؟
- ببخشید، اسپانیاییام خوب نیست.
- گوشی لعنتیمو پس بده.
گوشی تو در ازای کیف پول من.
خیلی زود باهام لاس زدی.
چی؟
پات به پام خورد، آره، یه شروع کلاسیکه.
ولی به جای اینکه عصبانی بشی،
مثلاً بلافاصله شروع کردی به لاس زدن با من؟
ولی انگاری خوشت اومده بود.
شاید، ولی زود بود.
اینجوری راحتتر به کیف پولت رسیدم.
فقط به خاطر اینکه من اجازه دادم.
اجازه دادی؟ - آره.
و چرا اجازه دادی؟
خب، تو خیلی زیبایی.
شاید هم دردسر باشی.
من باید برم.
این ۵۷۰ پزوئه.
حالا چی؟
فکر کنم یادت رفت پولمو پس بدی.
خیلی ازت خوشم نمیاد.
خب، شاید کمکم ازم خوشت اومد.
- هوم.
میرم سر کار.
- اوه، جالبه. منم داشتم همونورا میرفتم.
میتونم برسونمت؟
- اسمت چیه؟
اوه، بیخیال.
اسم من ادیه.
- فهمیدم.
اسم تو ادیه و دزدی.
- من دزد نیستم.
- نویسنده که نیستی قطعاً.
"اون همیشه آرزوی ماجراجویی داشت."
واقعاً؟
- پس چرا منو انتخاب کردی واسه سرکیسه کردن؟
- سرکیسه؟
- آره، قربانی، میدونی، کسی که میخوای ازش دزدی کنی.
چرا من؟
- اونجا نشسته بودی با یه نگاه خیره به دوردست،
با اون چشمهای مثل توله سگت،
انگار تو یه دنیای دیگه زندگی میکنی،
ولی تو دنیای واقعی، راحت میشه سرت کلاه گذاشت.
- خب، فکر کنم اشتباه میکردی.
- نمیدونستم "چشم توله سگی" یه کلاهبردارِ دزده.
- هنرمند، کلاهبردار هنرمند.
- هنرمند، آره.
- فکر کردم داشتی میرفتی سر کار.
- هیس، فقط بلیطتو بخر.
احمق.
- باشه.
چقدر گیرت میاد از این کار؟
- اگه پسرهای رو اعصاب حرف نزنن،
۳۰۰ دلار گیرم میاد.
- بد نیست.
اسمت چیه؟
- هیس.
- تا حالا با کسی کار کردی؟
میدونی، یه کلاهبرداری حواسپرتی
با یه شریک خیلی راحتتر و امنتره.
- من تنها کار میکنم، باشه؟
و اینم شاید خوش گذشت.
ولی فکر کنم وقتشه خداحافظی کنی.
- اگه یه شریک پیدا کنی که بهش اعتماد داشته باشی،
امنتر میشی و دو برابر پول درمیاری.
- خدای من، چقدر حرف میزنی.
- آره، وقتی یکی رو پیدا کنم که بخوام باهاش حرف بزنم.
- دو برابر پول؟
- حداقل.
- و من قراره به تو اعتماد کنم؟
- میتونیم یه کارو با هم انجام بدیم،
ببینیم... جور در میایم.
- فکر میکنی من و تو با هم جور در میایم؟
- فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
"سمساری"؟
- خب، پس اینجایی.
- سلام دکتر.
- انگار خیلی وقت بود باید برای معاینه میاومدی.
منتظر بودم.
خب، از کجا شروع کنیم؟
- ببین، بهت گفتم وقتی فهمیدم
که سالی جسد اِلدر رو برده بود--
- ما در مورد اون حرف نمیزنیم.
بهم بگو بعد از سالی چی شد.
- وقتی فهمیدیم این یارو پاتریک از افبیآیه،
نقشه این بود که حلقه و ۵۰۰ هزار دلار پول نقد رو ازش بگیریم
و همهشو برگردونیم به شما.
مَدی به من نارو زد.
اون به همه ما نارو زد.
- چرا همون موقع نیومدی پیش من؟
- نمیدونم، ترس و خجالت.
و چطور نتونستم بفهمم اون پلیسه؟
ببین، دارم حقیقتو میگم.
دارم همهچیو کامل بهت میگم.
باورم کن یا نکن، ولی...
من نمیخوام بقیه عمرمو فراری باشم.
و شاید این مضحک باشه،
ولی اگه کار نکنم،
اگه برای شما کار نکنم،
خب، تقریباً مردم.
پس منو برگردون سر کار،
یا همین الان منو بکش.
- خیلی جالبه، مکس.
اینو بنویس.
جاده کینگستون ۴۵۴۰، هتل میپل، اتاق ۲۰۶.
یه کلید هم برای تو توی پذیرش هست.
برو، اونجا منتظر باش.
امشب جوابت رو میگیری.
- هُلا، یه قهوه آمریکایی لطفاً.
موزیسینی؟
- دارم تو آکادمی درس میخونم.
- و یه روزی دانسون شماره ۲ رو
تو کاخ مینوازی، درسته؟
- تو اون قطعه رو میشناسی؟
یکی از مورد علاقههای منه.
- میشه همین الان یه چیزی برام بنوازی؟
- اینجا؟
نه، فکر نکنم.
- باشه، حداقل ویولنت رو بهم نشون میدی؟
من عاشق سازهای قشنگم.
- میتونی ببینیش،
ولی هیچوقت، هیچوقت بهش دست نمیزنی.
قبوله.
وای!
چه قشنگه.
باید خیلی کیف بده نواختنش.
آره، هست، ولی تنهایی بیشتر حال میده.
من... کیف پولم رو خونه جا گذاشتم.
لعنتی!
من خوشحال میشم حسابتون رو حساب کنم.
اصلاً و ابداً.
مرسی.
اه، لعنتی، فکر کردم دارم به جایی میرسم.
خدای من!
یه والنزیانوئه.
- چی؟ - یه والنزیانو.
- "و" رو میبینی؟
اون سازساز بزرگ ایتالیایی؟
این... این حداقل ده هزار دلار میارزه.
- این آشغال؟
عمراً.
- آره، حداقل ده هزار دلار.
فکر میکنی نمیدونه این چقدر میارزه؟
گذاشته اینجا رفته ۱۵ دلار گیرت بیاره، آره؟
من میتونم اینو بردارم بفروشمش.
پولشو تقسیم میکنیم.
- تو دزدی.
اون خانم بیچاره برمیگرده سراغ این.
برو بیرون.
- چی؟ - نه، برو بیرون!
- باشه، شوخی کردم رفیق.
- آره.
- بقیهاش مال خودت.
ممنون.
- خواهش میکنم.
- آره؟
- اون احمق ۲۰ هزار پزو بهم داد...
برای یه ویولن مزخرف که ۵ هزارتا خریده بودیم.
- آره!
- عالی بود!
منظورم اینه که وقتی ما دو تا با هم کار میکنیم،
ingrainly
اسمم رُزاست.
- بهترین اتاقتون.
- بهترینِ بهترین اتاقتون.
- فهمیدم!
باشه. باشه، فهمیدم.
- بهتری؟
یه جورایی نگران شده بودم.
- نه، خوبم.
دارم جا میفتم، میدونی؟
هنوز به نیروانا نرسیدم، اگه اینو میپرسی.
- خب، تازه اول راهی.
اون والتِ منه.
امروز صبح تو غرفه دیدیش.
اونم طول کشید تا راه بیفته.
- منظورت از «مَردِ من» یعنی رفیق صمیمی...
یا... مردت؟
- فکر کنم هردوش.
شانس آوردم، نه؟
- واقعاً؟ وای.
- اوه، نه.
دلشکسته شدی؟
عاشق من شده بودی؟
بابا، جمع کن.
من فقط تعجب کردم، همین.
نه، نه... وای خدایا...
تو فکر کردی من میخواستم بیای اینجا
که اغفالت کنم.
من اصلاً چنین چیزی نمیگفتم.
اوه خدایا، همین فکرو کردی.
لعنتی، به خودم بالیدم،
مگر اینکه البته فکر کنی همه میخوان اغفالت کنن.
حرف من این نیست.
میگم من معمولاً یکم تیزبینترم.
خب، پزشک! خودتو مداوا کن.
میدونی، شاید اون تیزبینی رو به سمت خودت بگردونی.
مایکل.
لیندا.
آخ جون.
داشتم فکر میکردم کجا پنهان شده بودی.
خوش برگشتی.
- سلام. - سلام.
- ایشون مالی هستن.
روز اولشه.
- اوه، چقدر حسودیم شد.
اولین بار همیشه خیلی خاصه.
لیندا لنگر هستم، اهل شیکاگو.
- واقعاً؟
- نمیدونم چرا همیشه مجابم
که این اطلاعات کوچیک رو اضافه کنم، ولی خب میکنم.
به هر حال، از آشناییت خوشبختم، مالی.
- منم همینطور.
- میدونی، من اتفاقاً میدونم کجا قایم میکنن
کوکتلهای واقعی رو تو این خرابشده.
دوست داری باهام بیای؟
- خدا خیرت بده.
- بعداً میبینیمت.
- خداحافظ. - خداحافظ، عروسکم.
- اهل کجایی؟
- میدونی چیه؟
¿Que?
- فکر کنم به هم میخوریم.
- خدایا شکرت که یه هنرمند برام فرستادی،
و نه فقط یه دزد.
- رزا؟
باورم نمیشه.
- برگشتن به صحنه جرم کار خیلی عاقلانهای نیست.
البته، به نظر میاد از گیر افتادن خوشت میاد.
- هیس.
- این از اول نقشه بود؟
با من بخوابی و بعد همه پولمو برداری؟
آفرین.
این چیه؟
- از امروز صبح،
پولی که ازت گرفتم رو دو برابر کردم.
همون ترفندی که درباره رسید فروشگاه گفتی رو امتحان کردم.
- اِم...
وای.
- هنوز هتل رو تحویل ندادی؟
- راستش نه، هتل رو واسه یه...
- آهای، رفقا.
- سلام، خوشگله.
- جف کاتز، برندان فیلیپس و یونیس چیس.
بفرمایید.
- کی؟
- میخوایم عکسهای جدید پاسپورتمون رو بگیریم.
داری مشروب میخوری؟
فکر کردم در مورد این حرف زدیم.
- اوه، فقط آبجوئه. - واقعاً؟
باشه، تو میخوای کی باشی؟
برندان؟ جف؟
من یونیس رو ترجیح میدم، ولی میتونم انعطافپذیر باشم.
- جف.
- برندان.
- خیله خب.
جف، برندان، ببینم چی دارین.
- اِماِم. - نه.
- یه نه.
اوه، این خوبه.
این یه آدمیزاده؛ این به دردمون میخوره.
هوم، بد نیست.
- ممنون.
آخیش.
- به نظر میاد اون سد ذهنی نویسندگی رو شکستی.
- یه داستان پیدا کردم،
و الان فقط دارم دنبالش میکنم ببینم منو کجا میبره.
تقریباً انگار دارم زندگیش میکنم.
- خب، داستان چیه؟
- واقعاً برات جالبه؟
باشه.
خب، بر اساس پسرخالهمه، کالی شومن.
اسم کوتاهشده کالوین بود.
از زندگی تو ایندیاناپولیس خسته شده بود،
واسه همین یه کره زمین برداشت، چرخوندش،
انگشتشو روش گذاشت،
و تصمیم گرفت هر جا که متوقف شد بره اونجا.
یه جورایی داره به مضامین بازآفرینی میپردازه
تو روان پسامدرن مرد جوان آمریکایی.
و کلی سکس عالی و هیجانانگیز توش هست.
- آره، تو مگه از سکس عالی چی میدونی؟
- تخیلیه.
- مدی جانسون.
جانسون بدون "اچ"ه.
- یه دختر از پاتسویل چطور میشه که...
- بس کن، بس کن.
- مدی جانسون، سافرون...
- ببین، دوستت دارم.
- آلیس، آلیس.
اوا.
اوا بلوم، ۱۱۷ ۶۱...
- مالی؟
سلام.
- سلام.
ببخشید.
حتماً چرت زدم.
- خب، جای خوبی واسه چرت زدن پیدا کردی.
- آره.
- آمادهای؟
- واسه چی؟
- واسه اولین جلسه خصوصیات.
من گیل هستم، مشاورِت.
نظرت چیه یه قهوه برات بگیریم؟
خودمم یه دونه میخوام.
میخوام با اصول اولیه شروع کنم.
پس اگه سؤالی داری، البته، اونم عالیه.
- خوبه.
- داری با لباست ور میری.
ناراحتت میکنه؟
- نه، خیلی راحت هستم.
- خوبه.
بگو ببینم، تو ایندیاناپولیس مشاوره میرفتی؟
- ایندیاناپولیس؟
- اشتباه گفتم؟
- اوه، نه، در واقع درست گفتی.
من اینقدر اخیراً جابجا شدم،
که ایندیاناپولیس رو به عنوان آخرین آدرس ثابت خودم نوشتم.
اما درست گفتی.
- میفهمم که با عجله اومدی اینجا.
به نظر خیلی شدید میاومد.
- همینطور بود.
من تو یه...
رابطه خطرناک.
خیلی برام ناسالم بود.
ولی ازش اومدم بیرون.
و اشکالی نداره، میدونی؟
من خوبم.
- مالی.
- اِم؟
- اینجا جاییه که لازم نیست خوب باشی.
- ممنونم.
- تموم کردن یه رابطه، هرچقدرم ناسالم باشه،
یه دگرگونیه.
پس خیلی مهمه که بفهمی چرا.
- چرا... چرا ول کردم؟
فکر میکنم...
- چرا اصلاً تو اون رابطه بودی.
- این که راحته.
فکر کنم عاشق بودم.
- خب؟
- و... مگه کافی نیست؟
- ظاهراً نه.
- خب، پس فکر کنم عاشق آدم اشتباهی شده بودم.
- حتماً.
ولی چرا؟
من میگم وقتی این رابطه رو شروع کردی،
خودتم یه ذره آدم اشتباهی بودی.
- مطمئن نیستم متوجه منظورت میشم.
- اشکالی نداره.
میتونی بگی چرا گریه میکنی؟
- نمیدونم.
- اشکالی نداره؛ لازم نیست بدونی.
ما تهش رو درمیاریم.
بهت قول میدم.
درست تا تهش.
- خوبه.
- هِی، ربّی، رفیق من، اوضاع چطوره، داداش؟
- پایین و سمت چپ، رفیق.
نه، برای من که نه.
یه مدت مشروب رو کنار گذاشتم.
باید دوباره رو فرم بیام.
- باشه، مشکلی نیست.
- این باید حساب منو صاف کنه،
با یه کمی اضافه برای مهموننوازیت.
- اوه، رفیق.
خیلی لطف کردی، ممنون.
وایسا، وایسا.
حسابت رسماً صاف شد، مرد.
- دمت گرم.
- عصر بخیر خانمها.
به نایتهوک خوش اومدین.
چی براتون بیارم؟
- ما خیلی نوشیدنی میخوایم،
و، اِم، بیشترین خوشی اینجا.
- بیشترین... - خوشیا.
- ما بیشترین خوشیا رو میخوایم.
- ربّی، اونا بیشترین خوشیا رو میخوان.
- سلام.
تو خوشترین آدمی؟
- آره، هستم.
من خوشترین آدمم.
آره.
بیاین یه حساب جدید باز کنیم.
- بیاین همین کار رو بکنیم.
- آره، آره.
سلام.
- لطفاً کار رو تموم کن.
من از صحنههای مرگ دراماتیک خوشم نمیاد.
- اوه، مَکسی.
همیشه همینقدر زورگو.
من قرار نیست تو رو بکشم.
حداقل نه الان.
♪ نمیخوام اینور و اونور بدوم ♪
♪ نمیخوام اینور و اونور بدوم
♪ نه، نمیخوام، نمیخوام، نمیخوام
♪ قول دادم فرار نمیکنم
♪ هر جا برم
♪ حتی اگه از شهر برم
♪ تو روح تو خواهم بود
♪ نمیخوام اینور و اونور بدوم
♪ نمیخوام اینور و اونور بدوم
♪ نه، نمیخوام، نمیخوام، نمیخوام
♪ اینو میدونم
💫✿ 𝗪𝗔𝗥𝗘𝗭-𝗜𝗥 ✿💫 🌸♡ 𝗜𝗥𝗪𝗔𝗥𝗘Z.𝗖𝗢𝗠 ♡🌸
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.