Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[Muzyka]
[Aplauz]
Jeszcze, jeszcze, jeszcze, jeszcze,
jeszcze, jeszcze, jeszcze, już, już,
już, już, już, już. Macu z krzyża, z
krzyża.
Jest to obywatelu kapitanie,
opuszczaj linę południową.
Szybko, szybko. Ustawcie ich tu w
kolejce. Musi być jakieś życie na
osiedlu.
Ja szczupak, Jaszczupak. Do wszystkich,
do wszystkich. Zaciągamy sieć.
Można zaczynać.
[Muzyka]
[Aplauz]
Morde kochanie.
Co jest? Nic. Panie kierowniku. Oczko mu
się odlepiło. Czemu misiu?
[Muzyka]
Pani dadwa mi się tego rudego i tego w
czerwonej czapeczce.
Jem przecież.
[Muzyka]
[Aplauz]
[Muzyka]
Przepraszam, że przeszkadzam.
Nie, wcale nie przeszkadzasz. Misie
zapakowane?
Tak.
Ile weszło?
Jak zwykle.
Wczoraj jechałem tędy. Tych domów
jeszcze nie było.
Tak mówicie?
A gdyby tutaj staruszka przechodziła do
domu starców, a tego domu wczoraj by
jeszcze nie było, a dzisiaj już by był,
to wy byście staruszkę przejechali? Tak.
A to być może wasza matka.
Jak ja mogę przejechać matkę na szosie,
jak moja matka siedzi z tyłu?
Halo, tu brzoza, tu brzoza. Źle cię
słyszę.
Powtarzam, powiedział, że matka siedzi z
tyłu.
Matka siedzi z tyłu. Tak powiedział.
[Muzyka]
Przede wszystkim nie popadajcie w
panikę. Jakiś lepszy cwaniak.
Matkę poszie wozić staruszkę, żeby nas
tylko wrobić.
Tak to wskazuje na to, że życie stawia
przed nami ciągle coś nowego i to jest
raz.
A po drugie, musimy mieć jednak różne
warianty i to jest dwa. I dlatego
proponuję wariant następujący.
A gdyby tu było nagle przedszkole w
przyszłości? A gdyby tu było przedszkole
w przyszłości i wasz synek mały
przechodził
w przyszłości,
a gdyby tu było nagle przedszkole
przyszłości i wasz synek mały tędy
przechodził w przyszłości, którego
jeszcze nie macie, więc nie mówcie mi,
że siedzi z tyłu.
Jedziecie do stolicy kraju
kapitalistycznego.
który to kraj ma być może nawet tam i
swoje plusy. Rozchodzi się jednak o to,
żeby te plusy nie przesłoniły wam
minusów.
[Muzyka]
[Muzyka]
[Muzyka]
No to tradycyjnie panowie na prawo, a
panie na lewo.
U, ale tu narodu.
No więc co to jest teren zabudowany? Co?
Teren zabudowany to jest minimum trzy
budynki w odległości nie większej jak 15
m. Trzy, prawda? W odległości, prawda,
15 met, a tu jest 14.
Weźcie i zmierzcie sami, jeśli nie
wierzycie milicji.
On wierzy, panie milicjancie. On we
wszystko wierzy. Bóg mnie pokarał takim
głupim chłopem.
Ale trzy, a nie dwa. Chyba, że tego tam
też należy uważać za dom.
[Muzyka]
115
powinno być 119 4 kil wam brakuje.
Schudłem 4 kil.
No słowem przywozicie do kraju. 4 kg
obywatela mniej.
Tak.
A gdyby tak każdy wracał ze stratą paru
kilo, byłoby nas mniej coraz Polaków. To
co mam zrobić?
60 za każdy brakujący. A wykształcenie
macie jakieś?
Wyższe.
A przepraszam, to po 75.
Tu są paszporty.
Obywatel Ochudki Ryszard.
Tak, to ja.
Proszę za mną.
[Muzyka]
Co to? Kto to zrobił?
Ja.
Pan.
To ja się pytam, kto
pytam się
przecież. Ja.
Co to jest?
paszport
paszport
to był paszport
był
przynieś moją walizkę słuchajcie
jedziecie sami trenerze jest pan
odpowiedzialny za mecz za wyjazd za
wszystk
tak
ale co się stało
nic się nie stało wszystko jest w
porządku dawaj to zadzwońcie do rady
ministrów że zaraz tam jadę
jak Kogo cofnęli?
A to jak to to pani nie wie. Na ministra
ma iść. Dzwonili wczoraj po meczu.
A skąd pani wie?
Bo sama odbierałam telefon. Nikogo tu
nie było i jego też nie było, bo
widocznie tak go namawiali naszego
ministra. Głupi by był, jakby się dał
wziąść na ministra.
Albo mu tu źle,
gdzie mu będzie lepiej.
A za Marciniaka też wziął swoje.
No tak, tak, ale Marciniak, proszę pani,
to się skarżył, że go orżnął. Nic nie
orżą. Nic nie orżą, bo takie są stawki i
Marciniak nie jest dziecko. 300 000 i
mieszkanie i on jeszcze płacze. Nic mu
się więcej nie należy. Mnie to prezes ma
do zapłacenia 500 zł za t szafkę, co mu
przewoziłem.
O, a nam to co niewinien? Jak wtedy co
szklankę stłuk?
To ja mu mówię, że szklanka 4 zł
kosztuje, a ona dobra, dobra i nie
zapłaci.
Miś miś świńska rura. Nie miś. 500 zł.
500 zł dla mnie nie ma. Sam forsą.
[Muzyka]
[Aplauz]
[Muzyka]
Ja chciałem powiedzieć, że nasz prezes
to wszystkie rozliczenia bardzo dobrze
prowadzi. Jak tylko coś,
że też
na przykład jest komu winien, to zaraz
odda. W ogóle to nigdy nic nie jest, bo
bardzo jest w tych sprawach dbające.
klub prowadzi dobrze. Eh
[Aplauz]
[Muzyka]
[Aplauz]
No dzień dobry miśku. Wiesz, wpadłam na
chwileczkę po po swoje meble. Słuchaj,
mam nadzieję, że ci nie przeszkadzam.
Pozwól, że
przedstawię ci
napijesz się czegoś?
Nie, dziękuję.
A ja, jeżeli pan pozwolę, z
przyjemnością.
Oj, ostrożni panowie, uważajcie.
[Muzyka]
We dwóch nie damy rady.
Przecież jest was trzech.
Miśku, pozwól jeszcze raz. To jest
właśnie Władek.
Strasznie przepraszam. Najmocniej
strasznie przepraszam. Bardzo proszę,
niechże pan minister siada. Bardzo
proszę.
Dajcie spokój z tym ministrzem. Stare
dzieje,
proszę bardzo.
Jak ci na imię?
Rysio.
Ryszard. Ryszard, wszystkie ryśki to
porządne chłopy.
Szkoda, że musieliście się rozstać. No
ale z drugiej strony
tego kosaka,
tego kosaka
i tego Buddę.
Czekaj, czekaj, czekaj. Zaraz, zaraz.
Jakiego Buddę?
Władeczku? Kosaka to bym chciała do
sypialni, a tego Buddę do twojego
gabinetu.
Ale czekaj chwileczkę.
Bardzo cię polubiłem, chłopie. Musisz
kiedyś do nas paść. Tylko zadzwoń przed
tym, żebyśmy byli w domu. A to też
ładne,
co?
No ale
a ty skąd wiedziałaś, że mnie
zastaniesz? Przecież wiedziałaś, że
wyjeżdżam.
Przychodziliśmy po prostu i wpadliśmy.
Jak to przechodziłaś? Z tragarzami?
Tak, przychodziliśmy strażami. Bardzo
cię polubiłem, chłopie.
[Muzyka]
mówi, że
że razem możemy korzystać z naszego
konta.
[Muzyka]
To ja się pytam, kto?
Pytam się, co to jest?
Proszę pana, proszę pana, poproszę
wszystkie pieniądze z naszego konta.
Proszę bardzo.
Hej, młody junaku, smutek zwalcz i
strach. Może na tym piachu za 30 lat
przebiegnie być może jasna, długa,
prosta, szeroka jak może trasa
łazienkowska. A tego nie rozumiem.
A dlaczego? Być może?
No być może, bo on jeszcze tego nie wie.
Dlaczego nie wie? No jak to nie wie?
Ty popatrz, bracie.
No młody człowiek, chłopak. Tak, na
warszawskim brzegu i dookoła pracują
jego koledzy. Ty widzisz to? Tak. Teraz
tak. No widzisz.
I on ją zaczyna widzieć powoli jakby tę
trasę.
On ją bracie widzi w swoich marzeniach i
ja bym tu dawał od razu giz.
Jak to od giz?
Od giz od gitary i w miejsce słów być
może dajemy z pewnością. Uwaga.
Hej młody Jonatu. Smutek walczy.
Przecież na tym piachu za 30 lat
przebiegnie z pewnością wiadka druga
prosta szeroka jak może wracała się
zęgowa i cegie pewnie drugi brzeg na
którym twój ojciec wej
[Aplauz]
[Aplauz]
Brawo. Pięknieś pan nam to wszystko
wyśpiewał. Panie Scar,
ja wam zawsze wszystko wyśpiewam.
No widzisz, masz rację.
Mówiłem ci. Przekonałeś mnie.
Powstrzymaj.
I z brzegiem zepnie drugi brzeg, na
którym twój ojciec biegł. Pom.
Tak, nie przeszkadzam.
Cześć, Rysiu. Co jest?
Już myślałam, że pani nie przyjdzie.
Co miałam nie przyjść? Tyle, że na
zachodnim wysiadłam, bo na centralnym
strach jak łapią.
A no co robić? No mówi się trudno. Rok,
najmniej rok
to jest sprawa.
Tak jest. To jest
rok.
[Muzyka]
Te baby to jednak są. Daj spokój. Tak
wziąć i wydrzeć.
Ale co można było zrobić? Nic.
Nic.
Chociaż wiesz, taka myśl przychodzi mi
do głowy.
Nie skąd?
Posłuchaj.
Serca mego zatrzymały ciędzie
mordzie pełnym czułości w stróże
i dalej. Żadnych kartek ja w twoim
paszporcie.
Byś był ze mną wyrywać nie muszę.
Żadnych kartek ja w twoim paszporcie
żadnych kartek wyrywać nie możę. Byś był
ze mną.
Wyrywać nie muszę.
Sama pani słyszała?
Powiadam pani, kogoś tam namawiał, że
jego ciotka przyjedzie z Londynu i
pieniądze przywiezie.
To on kłamał.
Więc widzi pani, że on też kłamie w tych
papierach na paszport, co pani u niego
widziała.
Rodzina za granicą nie posiada. Tak
napisał.
A posiada, bo ciotkę ma i to w Londynie
to za granicą jest.
A forsę na koncie w Londynie ma, nie
ciotkę. Rośniak jak z klubu odchodził to
mi wszystko powiedział. To mnie każe
zawsze do siebie dzwonić i wtedy
idiotyzmy do mnie różne gada. A to
ciocia z Londynu do mnie dzwoni się
dziwi się.
Patrz pan. No
duperele różne takie taka ciotka jego.
Patrz pani to ciotko to też nie prawda.
Ten człowiek w życiu słowa prawdy nie
powiedział.
Panowie, no co jest? Trzy dni już miało
być rozebrane.
Będzie rozebrane. Śniadanie kończymy i
już robimy. Panie kierowniku. Śniadanie
to wy w domu jedzcie, bo mi tu reżyser
na głowę włazi,
że dekoracja niegotowa.
Ty, co on za jedyny jest?
Kierownik produkcji Hoffander przyszedł
z kobitą i szpanuje.
No końź Władziu i robimy.
Hej,
hej,
nasza gwiazda. Olu, przedstaw się panu.
Aleksandra Kozęł.
Ochódzki Ryszard.
Bardzo mi miło.
Dobrze.
No co słychać, Rysiu?
Powoli.
Olu, idź, zobacz, co jest dziś na obiad
w bufecie.
Bardzo porządna dziewczyna.
Trudno. Co robić?
Serio,
bardzo bym chciał, żeby się jakoś w
życiu ustawiła. No więc
Janek,
wiesz jak było. Była wojna. 5 lat wojny,
5 lat okupacji. Wiesz,
28 filmów o tym zrobiłem. Robię 29. No
to już samych filmów wiesz jak było.
Było ciężko. A przed wojną jak było?
Zasanacji proszę ciebie
18 filmów mam o tym. Co to za brat?
Gdzie on jest?
Nigdzie.
On jest tylko w świadomości tej mojej
ciotki. Bardzo bogata, 79 lat. Mieszka w
Londynie. Wystarczy ci? Rodzice wysłali
mojej ciotce zdjęcie. No lekko
przesadzone. Na zdjęciu było mnie dwóch,
że niby nas się dwójka urodziła
bliźniaków i ciotka przysyłała po 50 na
każdego z nas, czyli razem 100. Dla niej
50 czy 100 to wiesz było bez różnicy. A
dla nas? Janek co ci będę dużo mówił.
Nam było ciężko. Ojciec, bracie.
Przestań, bo zwariuję. Wiem, że było
ciężko. 18 filmów mi było ciężko. Czego
ty ode mnie chcesz? Ciotka za tydzień
przyjeżdża do kraju. Pierwszy raz po 50
latach. Musi nas być dwóch braci
bliźniaków i do ciebie z tym przychodzę.
No Janek, to co ciotka przywiezie dla
brata jest twoje. No
skąd ja mogę wiedzieć
ile ona przywiezie dla brata?
Janek, masz ze mną złe układy?
No powiedzmy. Zagrałbyś epizod w moim
filmie. Potem zachorujesz i to byłaby
podstawa do poszukiwania sobowtóra na
dublera. No i co? Zadowolony jesteś?
Rozmień sobie 5 zł na jakieś złotówki,
żebyś znów nie mówił, że ci zabrakło i
nie mogłeś się dodzwonić. Słyszysz?
No dobrze, to z panem prezesem będę
rozmawiał.
Telefon przyjmie jedna pani, potem
podejdę ja. Wtedy zaczniesz.
Jak zwykle. Jak zwykle. Tylko nie
spóźnij się. Jak zwykle napis sobie
przygotuj, żeby ci butki nie zajęli. Po
trzeciej zmianie świata będziesz
pamiętał tej kartki nie zgub. No i idź
już
będę pamiętał.
O, znowu idzie. Mój mąż miał
przeziębiony pęcherz. To ja wiem, co to
za ból.
A nic nie mam przeziębione, tylko lepiej
na zapas, bo dziś mam znowu stanie przy
tej cholernej budce. To człowiek na
marzch pies.
O, widzi pani, ta sama budka, co ją w
klubie mieliśmy. To zawsze można było
gdzie zadzwonić czy coś.
Tak. A ta świnia przeniósł ją pod dom i
trzyma.
A dzisiaj to co będzie? Też jako ta jego
ciotka?
Pewnie tak. Z Londynu będę liczył.
Zjesz coś, misiu?
Ciebie zjem.
[Muzyka]
Wiesz, nie wiem jak to możliwe, ale
bardzo cię kocham.
Jak to?
No po prostu
po prostu cię kocham.
Aha, rozumiem.
[Muzyka]
Halo, halo.
Proszę pana, ona nieczynna ta budka.
Nawet napis był, ale jakiś obóz zdjął.
Zawsze jak mnie całujesz włączasz różowe
światło. Dlaczego?
Po prostu dla nastroju. Na przykład jak
o czymś myślę, to zapalam niebieskie.
[Muzyka]
Misiu, nie lubisz już mnie?
Najbardziej nie lubię umawiać się z
baranami.
Jakimi baranami?
Odbierz. Nie ma mnie.
Halo.
Będzie rozmowa międzynarodowa
z Londynu.
Proszę nie odkładać słuchawki.
Misiu, Londyn. Do ciebie.
Londyn?
Znajdź mi papierosa.
Halo? Ja bardzo przepraszam panie
prezesie, że tak późno dzwonię, ale
budka była nieczynna, także dopiero w
aptece znalazłem telefon i tam jestem.
Także jeszcze raz przepraszam.
Teraz będę liczył tak jak pan prezes mi
kazał.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Cześć Romeczku.
Co tam u ciebie?
Polański,
co? Do Londynu.
82 83 84 85 86 87 88
Proszę pana
czego?
Proszę pana, już obliczyłem sto 121
osób.
Czuwaj.
Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj, czekaj,
czekaj, czekaj. Zapiszę, zapiszę.
88 89
121 121
No dobra, no dobra. No dobra, to do
zobaczenia.
To ten polański reżyser.
Oni chyba wszyscy poszaleli.
Fronczewskiego chcą ze mnie zrobić. Tu
mnie Janek do filmu namówił. Teraz ten
mnie tu do Londynu ciągnie. Przecież ja
nie mam do tego głowy. No oszaleli.
Jeszcze aktorkę jakąś muszę mu znaleźć.
Jaką aktorkę?
Partnerkę jakąś dla mnie, bo to jakaś
tam taka rola, że ja tam jestem Polak z
żoną Polką w Londynie. Ja się Janka
Howandera, muszę o to spytać. On to się
zna na tych aktorkach.
Misiu, misiu, nie wolno ci tego zrobić?
Przecież wiesz jaki on zazdrosny. On by
mnie wtedy nie puścił.
Kocham cię.
Ja cię też kocham bardzo. Wiesz
ty jednego zająca można było zostawić.
A na cholerę?
Popchnij go,
zając gotów? Gotów.
Co to? Co to za jedni?
Nagonka.
Dzieci do nagonki z czworaków.
No to jest słuszna koncepcja.
Tak jest. To jest słuszna koncepcja.
Ubrać w pocięta, zdjąć buty i ogolić mi
to całe towarzystwo.
Ja podpisałem umowę na gajowego z
wąsami.
A ja ogolić się nie pozwolę. Noszę
zarost od przedwojny.
Obwiązać twarze szmatami, że że niby
dzieci zęby bolą. Dzieci wtedy nie miały
opieki dentystycznej. I tak jest
najlepiej.
Tak jest. Obwiązać szmatami.
A co to?
Co to jest?
To ten znajomy odwandera.
Propozycja na dziedzica.
Ochudki. Ale co on ma na sobie?
No to ewentualnie można zdjąć,
bo to jest bardzo dobra koncepcja.
Ona jest bardzo dobra ta koncepcja. Ale
dlaczego on ma pruski mundur na sobie?
Pruski? Bo to jest dziedzic pruski.
O,
mam napisane w scenopisie. Wchodzi
dziedzic pruski.
Pruski. Pruski, bo on się nazywa pruski.
Wawrzywiec pruski. Polski dziedzic.
No to mogę go przepać po prostu.
Zdjąć to. To jest profanacja. To jest
polityk w twarz dla całej ekipy.
Uspokój się, przecież to jest sana
dziedzic. Pamiętaj, z kim oni się wtedy
kumali. A zresztą niech zdejmie.
Myśliwi gotowi?
Gotowi.
Nagonka gotowa.
Gotowa.
Kamera
łączyć.
Ostatnia paróweczka hrabiego barykenta
701.
[Muzyka]
No i co? No i co teraz?
Trzeba będzie powtórzyć.
Co powtórzyć? Co powtórzyć? Osiele
jeden, przecież to jest kot. Zawsze ci
wejdzie na drzewo.
To można ściąć drzewo. Taką mam
koncepcję.
Od koncepcji to jestem tutaj ja.
Rozumiesz?
Na każdą rzecz można patrzeć z dwóch
stron. Jest prawda czasów, o których
mówimy, i prawda ekranu, która mówi.
Prasłowiańska grusza chroni w swych
konarach plebejskiego uciekiniera.
Zróbcie mi przebitkę, zająca na gruszy.
Nie, nie. Zamieńcie go na psa. Zamieńcie
go na psa. Niech on się odszczekuje
swoim prześladowcom z pańskiego dworu.
Niech on nie miałczy.
Wodę brzozową można prosić
Politechnik.
Dziękuję bardzo. Proszę.
Schabik
300. Pojutrze będę miała poradnik
spelologiczny.
Poradnik Co to jest? Wątróbka. Dziękuję.
Do widzenia.
Do widzenia.
Pani zostanie.
Pani będzie jako świadek. Przepraszam.
Postawcie tu. Tak. Drzwi. Drzwi
pani tu sprzedaje.
Słucham pana.
Ten szampon sprzedała pani. Tak.
Zadałem pani pytanie. Duchem świętym nie
jestem.
Jak pani śmie
szampon do włosów regeneracyjny.
Matka dzieciom.
30 lat małżeństwa. Moja żona. I oto o
to, co mi zostało. Co mi zostało? O co
mi zostało?
O to co mi zostało.
Daj spokój, Kaziu.
Cholera jasna. On mi stą jeden z drugim.
Będzie mi tu kłaki rozrzucał. Panie, to
nie jest salon damsko-męski, to jest
kiosk ruchu. Ja, ja tu mięso mam.
[Muzyka]
Przyniosłaś wszystko?
Tak, ale ja nie wiem czy dobrze, bo ty
mi dałeś formularz na paszport służbowy.
A po co masz sama płacić za paszport i
bilet? Lecisz na służbowy paszport jako
zawodniczka klubu tęcza. Masz paszport
służbowy motylku i sobie fruwasz po
całym świecie.
Nosisz stale paszport przy sobie. Pokaż
jak wyglądasz.
Tak.
Och ty mi ty.
Zdjęcia podpisałaś do legitymacji
sportowej też dobrze. Daj mi jeszcze
dowód osobisty.
O dowód.
Dobra. Dwie kawy i dwie wzki. I co
jeszcze?
Dlaczego dwie kawy i dwie wzki?
Kawa i wzka są obowiązkowe dla każdego.
Bijemy się o złotą patelnię.
Dobrze. Pani pozwoli dwa razy zestaw
obowiązkowy.
Szatnia też jest u nas obowiązkowa.
Dobrze,
znowu zgubiłam. A nie są.
Więc słuchaj, tu masz napisane, co jest
w mojej kurce. dowód osobisty,
kwestionariusz i tak dalej, i tak dalej,
i tak dalej. Numerek masz 10. Czaj,
zapiszę ci, żebyś wiedział. 10.
Kochanie, dolej trochę więcej wody.
Jakaś oklapła jestem dzisiaj, mówię
pani.
Pani Iwanka, pani wytrześminkę, bo
klient znów się będzie pieklił.
Trzeba dać napis, żeby wpuszczać tylko w
krawatach. Klient w krawacie jest mniej
awanturujący się.
Odbierałem. Przecież pan trzyma mój
numerek w ręku.
No masz pan ten płaszcz.
Ale to nie jest mój płaszcz,
bo pański numerek jest pusty, więc
kolega na płaszcz sąsiedni. Jasne.
Ale przecież miałem paszport, proszę
pana. Dowód osobisty tej pani. Ja tam
miałem papier.
No pan odbierał ten płaszcz. Mówił pan.
Dowód osobisty był paszport, jakieś
papiery, dwie dychy dał za zgubiony
numerek.
Zgubiony numerek? To ja trzymam w ręku i
proszę, żeby pan mi wydał płaszcz na ten
numerek.
Niech pan nie krzyczy na naszego
pracownika. Ja tu jestem kierownikiem
tej szatni. Nie mamy pańskiego płaszcza.
I co pan nam zrobi?
Cham się uprze i mu daj. No skąd wezmę
jak nie mam?
Tu pisze. Niech pan se przeczyta.
[Muzyka]
Dlaczego nie wezwałeś milicji?
Bo ja będę wcześniej tam u nich niż oni
tam u mnie.
[Aplauz]
Poczekaj tu na mnie. Zaraz wracam. A ja
przecież to mnie ukradli kurtkę, a nie
tobie.
Obok.
Co to? Przepisów nie znacie.
Tak, słusznie. Jak człowieka przyze
zapomina o regulaminie.
Macie rację.
No. Długo jeszcze będziecie siedzieć?
15 lat, ale będę apelował.
No jak załatwiłeś?
Co mogłem, to załatwiłem.
Misiu, Misiu,
Misiu, patrz,
patrz,
patrz. Odesłali mi, odesłali mi.
Odesłali.
Co?
Chyba znowu mnie ukradli.
Co?
A nie jest mój dowód.
Bomba. Słuchaj, to może i mój paszport
odesłali.
O misiu, misiu, pójdźmy zobaczyć.
Jest list,
jest. Otwórz.
jest. Patrz, jacy uczciwi.
Sama okładka. Znam uczciwszych.
To błęd. Dlaczego ci odesłali okładkę?
Bo pewnie złodziej miał własną
ładniejszą, a paszportu nie miał, to
sobie wyjedzie na ten mój paszport.
Ale złapią go, bo zgłosiłeś kradzież.
Złapią, złapią. Tak, za rok albo i
później.
Romeczku, przyjazd nieaktualny.
Całuję Rysiek.
Bardzo żałuję. Nie chodzi mi o mnie.
Chciałem, żebyś ty zagrała Romka.
Misiu, Misiu, wymyśl coś. Czy jesteś
taki mądry?
Nie mogę wysłać tej depeszy. Nie ma
takiego miasta. Londyn, jest Lądek.
Lądek zdrój. Tak,
Londyn, miasto w Anglii.
To co mi pan nic nie mówi?
No mówię pani właśnie.
To przecież ja muszę pójść i poszukać,
zobaczyć gdzie to jest. Cholera jasna.
Ukradnij komuś. Ty
ja ukradnę.
Gdzie jest moja herbatka?
Tam stoi na biurku.
A dziękuję.
Pani Krysiu, ma pani tu zwolnienie
chorobowe.
Dziękuję, panie kierowniku.
Za co mi pani dziękuję? Aktor nam
zachorował. Pan Ryszard Ochui ma trzy
tygodnie zwolnienia. Pani da do prasy
ogłoszenie z tym zdjęciem, że szukamy
dublera.
A co mu jest?
Cokolwiek by mu nie było, leży w łóżku.
Mój Boże.
Masz. Oddasz to ogłoszenie jako pilne do
gazety z tym zdjęciem.
Kiedy mnie już tu zupę nalewają.
Taksówka czeka, artysta zachorował. Ja w
tym wieku nie jadłam. Masz.
No idź. Na co czekasz? Idź.
Pan jeździ w ostatniej paróweczce
hrabiego barykę.
Tak. Albo co?
Bo pojedziemy najpierw do Wiktorii.
Niech pan tu na mnie zaczeka.
Muszę w końcu coś zjeść.
[Muzyka]
Pire ze smalcem.
Nie ma smalcu. Z dżzymem są pire.
Dobrze, niech będą.
Proszę panią do mnie. Pani podejdzie
zaraz. Niech pani wróci tu jeszcze
gryczano.
Numerek 78, miejsce 13 stolik 3.
No i co tak grzebie? Jeszcze talerz
przekręci. Do widzenia.
Do widzenia.
Proszę.
Który masz numery?
78.
A ja 74. Tylko w kiblu byłem.
Ty uważaj.
[Muzyka]
Straszne się tu chamstwo zjeżdża z
całego świata. Kasza niedogotowana.
Jedziemy do redakcji dać ogłoszenie.
Przepraszam pana. Za czym ta kolejka?
Do ostatniej paróweczki. Proszę panią.
E, to już dla mnie nie starczy.
Słucham. Po co tu panie przyszły?
No bo my jesteśmy takie podobne do
siebie.
Wszyscy znajomi o tym mówią. U nas w
biurze.
Dziękujemy. Dziękujemy panią bardzo.
Zadzwonimy do pań.
Nie były najlepsze
mężczyzn samych.
Tak jest. Tylko mężczyzn. Tylko
mężczyźni. I pan proszę.
Dzień dobry. Cześć. I czołem. Pytacie
skąd się wziąłem. Jestem wesoły Romek.
Mam na przedmieściu domek, a w domku
wodę, światło, gaz. Powtarzam zatem
jeszcze raz jestem wesoły romowa.
Co? Dlaczego chciał?
Niech pan wyjdzie. Dreektor
Bon, bon, koniec przyjęć. Odesłać
wszystkich do jasnej cholery. Niech im
zapłacą popłudniówki.
Niech idą w diabły.
Cholera jasna. Sami dublerzy, same
sobowtóury.
Cz mnie podkusił z tym ryśkiem, cholera
jasna.
No i jak
człowiek? Czyś ty też zwariował?
Przecież ty masz być chory. No ty jesteś
chory. Ciężko chory.
50 000 zł ten dzień mnie kosztował. Czy
chcesz siedzieć razem ze mną?
Jak ci się nudzi, to wyjedź na grzyby
pojedź. Szlak nie trafi.
Tak jest. To jest bardzo dobra
koncepcja. Bardzo dobra koncepcja. Niech
pan jedzie na grzyby. Niech pan jedzie
na grzyby. Proszę.
Halo, Rysiek, przepraszam, że na ciebie
nakrzyczałem. Przepraszam za te grzyby,
ale chodzi o to, żebyś nie wychodził z
domu.
Tak, tak.
Posłuchaj,
za jakie grzyby on cię przeprasza.
No ale ale przecież ja jestem w domu
i bardzo dobrze, że jesteś w domu.
Tak jest.
Przyprowadź tego faceta, co tu był przed
chwilą. Tak jest. No
panie Krysiu, ten facet co tu był jest
potrzebny. Wyszedł. Potrzebny jest.
Zawołaj tu tego pana, co tu był.
Ej,
no leć, że no szybciej.
Zaraz odwiozą mnie do tworek.
Gdzie jest ten pan, panie kierowniku?
Dawać go.
Dzień dobry. Cześć i czołem. Pyta się
skąd się wziąłem. Jestem wesoły Romek.
Mam na przedmieściu domek, a w domku
wodę, światło, gaz. Powtarzam zatem
jeszcze raz. Jestem wesoły Romek. Anna.
Tam co on może wiedzieć?
Wszystko może wiedzieć. Jakaś rozmowa?
Wszystko, wszystko może zrobić. Tak
specjalnie dał ogłoszenie, że mnie
znalazł i ostrzegł.
Tak powiedział.
A jak mówianie
jedź mówi na grzyby, bo i ja pójdę
siedzieć, ty pójdziesz siedzieć.
Skąd teraz grzyby wziąć?
Znasz go
w życiu pierwszy raz z twarzy podobnej,
zupełnie do nikogo.
Ale o co tu chodzi? O te 4 tony we
wtorek?
M A te 12 ton zeszłego tygodnia. A to 8
ton koksu.
A ten lofix?
No tak,
ten lofix. Tak.
Jedźmy, jedźmy na te grzyby.
Jedź.
Po drodze winko kupimy. Córeczka mi się
urodziła. To jest okazja.
Co znowu?
A ta ctery lata temu. Dziecko jest
dziecko. Wypić zawsze można. Nie.
No i jak znaczy się ona ma na imię?
Zasadniczo pobieżnie my ją nazywamy
Marysia.
Ale tak chcemy je dać jakoś bardziej
nowocześnie.
Aha.
Jest takie jedno imię dobre dla
dziewczynki.
Jakie?
Tradycja.
Darmozjadów i matołów banda. Nikomu się
nie chce, za przeproszeniem, siedzenia
ruszyć. Ja na głowie staję, pieniądze
wydaję, żeby atrakcyjne w treści
ogłoszenia przyciągnęło jak najwięcej
osób. Zjawia się wreszcie poszukiwany
dubler do filmu, a film jest
najważniejszą ze sztu. Tak jest. I tego
dublera najważniejszych ze sztuk
wypuszcza się.
Widać przeszedł jako jedna z osób.
Ile osób zgłosiło się na przegląd z
ogłoszenia?
Daj mi dziennik.
886.
Kobiety opuścić, resztę wszystkich
sprawdzić.
Ale jak to wszystkich w domu?
W domu. W domu. Ty lepiej głupiego nie
udawaj.
To trzeba będzie całą noc jeździć.
Znajdziemy go, panie kierowniku. Dwie
noce będę jeździł, a go znajdę. Żeby mi
tylko był na rano. Na rano.
[Muzyka]
A ty?
Hono, hono. A kto podkręci licznik?
Uwaga chłopak.
Kotłownia. Słucham.
Teraz zaśpiewamy naszą
moje uszanowanie dla pani kierowniczki.
Raz, dwa. Raz, dwa, trzy, pi 6, s.
Proszę chwilowo o spokój, gdyż ADM do
mnie dzwoni.
Słucham pani kierowniczko.
Tak jest.
Ale
pani kierowniczko,
pani kierowniczko, ja to wszystko
rozumię. Ja rozumiem, że wam jest zimno,
ale jak jest zima, to musi być zimno.
Tak pani kierowniczko, takie jest
odwieczne prawo natury.
Czy ja palę? Pani kierowniczko? Ja palę
przez cały czas na okrągło.
Nie no, nie ma za co.
Moje uszanowanie dla pani kierowniczki.
Moje uszanowanie.
Dwie. Jedna. Wodzem jestem.
[Muzyka]
No to co panowie, walczymy czy
przyglądamy się na siebie? Czekaj,
podpisz to
jutrzejszą datę. Przecież to jutro rano
będzie. Dobra, jest.
Pokaż.
My niżej podpisani po sprawdzeniu 538
osób męskich w ciągu 14 godzin i po
przejechaniu 728 km zgodnie ze stanem
licznika.
No,
no. Według listy pod wskazanymi adresami
nie stwierdzili nigdzie obecności
człowieka uwidocznionego na zdjęciu.
Dobrze,
podpisz.
Dobrze. Na jakim zdjęciu? Znasz tego
faceta?
Nie. To znaczy, że podpisałeś prawdę.
[Muzyka]
Babciu, ja będę za Heroda.
Za młody jesteś na Heroda.
A co? Herod nigdy nie był młody?
Nie.
O Jezu.
Dzieci, zbieraj tatę zabawki. Już, już.
Ala, bier kubełko.
Jakie kubełko mam?
No to od wingla. Szybko leć i korytko
świniowe bierz szybko, dzieci. Gdzie
ojciec? A piany śpi. To dobrze, dobrze.
Ty stary, budź się, budź się. Bier
siekiera przywieźli wel, wngiel, wngiel
je wyosę.
Wojna będzie. Przed wojną ty był.
Ja jednego nie mogę zrozumieć.
Za dwie tony węgla dali nam cały wóz
choinek.
Może im potrzebny był węgier.
Do czego?
Do palenia w piecu.
A choiną co nie można palić?
Lenia.
Nawet lepiej.
Chłop to u nas ciemny jest.
Ale, ale te z filmu to mają łby do
interesu.
Mają.
Przecież ja mówiłem wam, że
Co staje? Co staje? Cztery kopyta o
drogę pyt.
A co byś chciał? Stworzenie czujesz jak
chcesz go orżnąć robi tak samo jak my. A
o suchym pysku cały dzień dob
już.
No twoja dola. Ciągnij doda
No tak, tak.
No dobra.
No tak, tak.
Masz, masz, masz. Ale nie było pół było.
Przyniósł pół było
skrzynki, która przyniosłem ja.
[Aplauz]
No co? Powąchajcie, powąchajcie. Co?
Koniec piany? Tak.
Koń to ona.
Piwko wypiła kranę. No pół piwka. W
poniedziałek idzie naad wyków 3:00 i
będzie miała sposój.
Słuchajcie włazy bym nie kłamał.
Tak ten wasz koń czy też ta wasza ona
nie dość pijana to jeszcze brudna.
To to fakt. Jest trochę fleja. Nie
zawsze się umyje po robocie. Tu pan
władza ma absolutnie rację.
Tak? No jak wy myślicie, co ja wam mogę
powiedzieć? Co?
Że pana proponuję mandat wysokości 100
zł. Wy mówicie 100 zł? Zgoda. Ja wam
mówię drugie 100, czyli razem 200.
To może pan weźmie choinkę, panie
władzo. 230 sztuka to jest pan trzy
dychy do przodu. Ładny krzaczek.
Pokaż się.
No
ale drogo.
Łaska Boska, że nas o te chojny nie
spytał, bo byśmy
Hej, wy tam zaczekajcie.
Czekaj,
czekajcie, czekajcie, zaczekajcie
chwilę.
Dajcie mi jeszcze jedną dla brata. Co?
Czekaj, czekaj, czekaj, czekaj, czekaj,
czekaj. Co znaczy dajcie? Co znaczy
dajcie? Darmo mamy dać? Przecież towar
kosztuje. Tak.
No
dobra, potrzymaj się. Zaraz wracam.
Chodź, Robuś.
Panie reżyserze kochany, ja ja pana to
widziałam we wszystkich filmach i w
polskich i zagranicznych, i
amerykańskich, ale żeby tego łobuza, to
żeby mu nie dać ani grosza, albo lepiej
żeby mnie wszystko wysłać, bo on to do
mojej siostry, do tej suki uciekł. A
przecież to jest jego dziecko. W sądzie
był, mówi, że w więzieniu siedział, a
przecież dwa razy w więzieniu jak byłam
u niego. No to czyje to może być
dziecko, jak nie jego?
Tego łobuza robuś zaświadcz, żeby nie
była nasza krzywda. No powiedz, no, no
powiedz, kto to jest. No
tatuś,
tatuś,
tata.
Szukamy pana Palucha.
Słucham.
Pan się nazywa Paluch.
Tak, bo co?
A może pana brata, panie Paluch?
Panowie, pozwolą, że się przedstawię.
Zdzisław Dyrman.
Zasadniczo
pan Hogwander Chrostowicz.
Proszę siadać. Szukamy pana Palucha.
Stanisława. Stanisława Palucha.
Zosiu,
jest
Stasiek,
milicja do ciebie.
Panowie pozwolą.
Moja żona
Zofia.
[Muzyka]
tu za te choinki. Dola.
Żyjecie to na planie filmowym niczym w
jednej wielkiej rodzinie. Prawda czasu,
prawda ekranu, prawda. Wasz film mówi tę
bolesną prawdę o sanacyjnej
rzeczywistości. Prawda?
Pjadanie myśliwskiej Sfory i strzelające
korki szampanów nie są w stanie zgłuszyć
naciągającej burzy.
Tak jest.
Nie są w stanie. Staramy się oddać tę
atmosferę. Mamy pełne zaufanie do
reżysera. Wszyscy do wszystkich.
Nie chcę być kontrowersyjna.
Oto młody wykonawca. Amator.
Panie Staszku.
Amor. Panie Staszku. Prosimy bardzo
panie Staszku,
pierwszy raz w filmie może być wzorem
dla nas wszystkich. Dziękując jemu
dziękuję symbolicznie całej ekipie.
Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.
Cztery dni za nim jeździłem bez snu, bez
jedzenia. Trafiony w dziesiątkę. I to
właśnie wzajemne zaufanie to jest
podstawa naszej współpracy tu.
Uwaga, próba generalna. Proszę bardzo,
ruszamy. Uważaj. Jesteście smutni.
Polowanie nie wyszło. Zające przed wami
pouciekały. O, przepraszam. A teraz
dziedziczka. Uważaj, uważaj. Bierz
dziedziczkę. Płaczesz, płaczesz,
płaczesz i do niego, na niego, na niego.
Jemu w mankiet. Tak, tak. Proszę bardzo.
Konie teraz uważaj. Bierz konie. Tak,
konie by pospuszczać, czy konie mnie
słyszą.
Podchodzimy do ogniska wszyscy uważaj.
Panoramuj na kocioł masz i najeżdżaj.
Kucharz. Szerokim gestem. Szerokim
gestem. Więcej, więcej pary, idioto. I
wyciągasz parówki. Parówki wyciągasz
parówki.
Zniknięcie tych parówek
spowodowało niemały zamęt.
To fakt. Był to jednak zamęt grubymi
nićmi szyty i wiemy lep jakiej
propagandy kryje się za tymi nićmi.
Dlatego też te zniknięte parówki zewrą
jeszcze bardziej nasze szeregi.
To niesamowite. Stoimy twardo na gruncie
pryncypialny.
A skąd pan bierze węgiel? które
pozwólcie że przypomnę w konkretnym
zarysie zasadniczo
oszczędność powinna sięą dewizą
produkcję
to imponujące
gospodi się pan tak węgiel wykorzystania
potencjału jako podstawy rozwoju
zasadniczo się zawsze staramy
ta podstawa musiłności
produkcyjnej
jest ogromne
dla szerokich oddolnych inicjatyw.
To wszystko każe nam powiedzieć mocno
i stanowczo
parówkowym
skrytożercom
mówimy nie.
[Aplauz]
Brygada młodzieżowa
zobowiązuje się zaciągnąć wartę
młodzieżową przy nowo zakupionych
parówkach dla uczczenia rocznicy
powstania naszego przedsiębiorstwa 31
rocznicy.
Tak jest. 31 okrągłej rocznicy.
O musztardzie było wspomnieć.
Mam musztardę.
Pokaż.
O cholera, ale lala.
Artystka z tego filmu.
Laleczka.
Takie są najgorsze France.
Oddaj to oddaj to, bo się strzelę jak
rany.
Co ty? No obę będziecie się tłukli, co?
Jak ja jak dzieci. Tak.
O tym imieniu to ci jeszcze powiem, że
takie dziecko, tradycja to się ostatnio
w Gdańsku narodziło. Masz czytaj.
Po ceremonii w Pałacu Ślubów państwo
młodzi udali się do rady zakładowej,
gdzie dostali wiązanki ślubnych kwiatów.
Wszyscy wzruszeni faktem, że są
świadkami narodzin nowej świeckiej
tradycji.
Rzeczywiście to w związkach zawodowych
im się urodziła.
pisze nie
[Muzyka]
[Muzyka]
No
kto to był?
No Stach. No ten twój sobowtór.
Ta oprościęta małpa z czarnym ryjem to
ma być ja.
Ale
[Muzyka]
[Muzyka]
Przyszłem wcześniej, gdyż nie miałem co
robić.
Stasiu, no chodź. Och, przepraszam, taka
jestem.
Dziękuję. Takie śliczne. Wiesz, to moje
ulubione kwiaty.
Tu masz jeszcze.
Po co? Dziękuję. No czuj się jak u
siebie w domu. Musisz jeszcze poczekać
chwileczkę. Jestem tak niezupełnie
gotowa. Gż tak wcześnie przyszedłeś.
Tak.
Co
tam na stole leżą moje zdjęcia? Możesz
je sobie obejrzeć.
[Muzyka]
[Muzyka]
Staszek,
Staszek, strasznie cię przepraszam, ale
czy mógłbyś mnie przepchnąć wannę?
Ależ ty jesteś silny.
Kapciu, coś ty zrobił?
No szczęśliwie. To był tylko szampon, a
przy okazji umyłeś sobie głowę.
No idziemy do teatru.
Do teatru? Po co?
No Stasiu, przecież ja pracuję w
teatrze.
Teraz jest wojna.
Kto handluje? Ten żyje
jak sprzedam kaszankę, słoniny, rąbankę
windru się też napije.
Zod serca kap słonina i schap, salceson
i dwa balerony.
Widzisz synku, tak wygląda baleron.
[Muzyka]
Sie motycha piłka szklanka w nocy a
latła banka siekiera wotyka piłka prąd
kiedy oni pójdą stąd
ale nie tylko satyrą i piosenką nie
tylko żartem walczyła ludność z
okupantem a gdy zabrakło amunicji
a gdy zabrakło amunicji znów najlepszą
pociechą były słowa piosenki
koleżeńskiej, żołnierskiej, prostej.
Posłuchajmy.
[Muzyka]
Hej, młody gwadzisto, smutek, salcz i
strach. Przecież na tym piachu za 30 lat
wszelieknie. Z pewnością jasna długa
prosta, szeroka jak może prasa
łazienkowska i z brzegiem zepnie drugi
brzeg, za którym twój ojciec le.
Niech się pan z łaski swojej odchyli
troszkę, bo ja nic nie widzę.
To niech pan idzie do lekarza od oczu.
Proszę pana, co pan się tak na mnie
kładzie?
Przepraszam.
[Muzyka]
Pani Zosiu, pani Zosiu, pani pozwoli.
Co? O, pani zobaczy.
A ja wiem, co to jest. Ja przed tym 20
lat w innym teatrze też pracowałam. To
tam jeden taki krytyk napisał, że na
przedstawieniu jak był to wyrwał sobie
wszystkie włosy z głowy. To pani myśli,
że to też on?
Nie, jakiś inny. Tamten sobie już
wyrwał.
Stasie, ty się na Amerykana zrobił.
Kodzak w tym filmie tak się ciebie
stało?
Nie,
w mordę kopane. W życiu bym do teatru
nie poszedł.
10 dla gwardii. A oto streszczenie
poprzednich odcinków. Porucznik M Lech
Ryś sprawuje społecznie dyskretną opiekę
nad gromadką urwisów, sprowadzając ich
na dobrą drogę. Dzięki trafnym poradom
zyskuje u urwisów przydomek wujek dobra
rada. Oto nowy orzech dla porucznika.
Tomek używa brzydkich wyrazów. Kolejny
odcinek nosi tytuł Motyla noga Tomka
Mazura.
Ale nasypało motyla nogach, że od
kwadransa nie ma autobusu. Kurczę,
pióro.
Nie do wiary. Jak można się tak brzydko
wyrażać?
A co mam mówić? Jak mi nogi zmarzły.
Motyla noga.
No cóż, widzicie, klimat był zawsze
raczej przeciwko nam. No ale to jeszcze
nie powód, żeby mówić brzydkie wyrazy,
prawda?
Właśnie. My to też mu tłumaczymy.
Dam wam dobrą radę. Kiedy następnym
razem znów wyłączą wam ciepłą wodę,
przestaną grzać kaloryfery albo stanie
komunikacja i wasz kolega znów zacznie
mówić brzydkie wyrazy, wiecie co zróbcie
wtedy?
Co?
Udawajcie, że nie słyszycie co do was
mówi. Że nic nie słyszycie.
Hura!
To jest wspaniała rada.
Pycha.
Wyobrażam sobie jego minę.
Świetna rada wujku. Bardzo dobra rada.
Znajdź dla mnie radę, wuju.
Przecież to dziecinnie proste.
Pieniądze z banku londyńskiego może
podjąć tylko Ryszard Ochucki lub Irena
Ochucka. Dogadaj się szybko z jakąś
Ireną. Ożń się z nią i masz Irenę
Ochucką.
Irena Ochudzka.
Misiaczku.
A i Rusia będzie teraz
całować oczka Misia Rysia.
Prawe oczko Misia Rysia
i lewe. O,
ja pójdę.
Chyba mam prawo.
[śmiech]
Kapitalne.
To trikowe. Czy naprawdę się tak
ostrzygłeś? No kapitalne, misiaczku,
naprawdę.
Łysinko, musisz się jeszcze raz tak
ostrzyc. O, już wiem, wiem. Do ślubu się
tak ostrzyżesz. O tak. Do
jakiego ślubu?
No przecież przed godziną mi
proponowałeś.
Co ty na żartach się nie znasz?
To był żart.
A co?
Zachowałaś się w ogóle jak idiotka.
Nie mogłaś mu zostawić trochę włosów?
No nie mogłam. No jak? Jeśli jestem
idiotka, to
to ty jesteś mądry.
Co debil? Jak ty sobie z nim w ogóle
dasz radę?
Jakoś daję. A dlaczego mam niby nie dać?
Nie wiem. Tak pytam.
Och, ty miśku, ty złośniku, ty
głuptasku. Co ty sobie wyobrażasz, że ja
z nim? Uch, ty świnko, ty.
No to jak ty w ogóle z nim?
Powiedziałam mu, że tak, że owszem,
wszystko, ale dopiero w Londynie.
Ty kłamczucho.
Nie skłamałam mu. Przecież on nie
pojedzie ze mną do Londynu. A kto
pojedzie ze mną do Londynu? Kto
to? Co wy w ogóle robicie?
gadamy.
O, właśnie. Powiedz mi, co to jest
właściwie tradycja? On ciągle o to pyta.
Mówisz, że to jakaś dziewczynka.
Debil.
Tradycja
to jest
coś ekstra.
Ekstradycja
to jest przy porwaniach samolotu. Jak
bandyta porywa samolot, to możemy go
żądać z powrotem właśnie na zasadzie tej
tradycji. To stara tradycja jeszcze od
początku lotnictwa. Ekstradycja
to jest tak, że jeżeli by nam ktoś na
przykład, rozumiesz, porwał naszą furę
i by go złapały,
to nam muszą oddać samolot. Rozumiesz?
To jest właśnie tradycja, że nam muszą
oddać
samolot.
No
jakiego wała nam samolot? A furę?
Furę też.
Moje uszanowanie panu prezesowi. Bardzo
proszę. Będzie pan łaskaw.
Dziękuję.
Jak to? A ja
zamówiony
dzisiaj. Panie Pawle ostrzy mnie pan
kompletnie na łysą pałę.
Na zero?
Wie pan. Chodzi o grubszy zakład.
Bardzo proszę. Wiem,
tu nie wolno palić.
Więc niego pan sobie obejrzy dokładnie,
bo to i telewizja będzie kręcić i
kronika. Więc wie pan technicznie, czy
pan da radę podczepić do tego
helikoptera, bo ja tu jestem głównym
konsultantem do spraw artystycznych. Wie
pan, żeby to wszystko razem miało jakiś
wyraz. Podczepić tą się da. Spokojnie.
Trzy domki ostatnio ustawiłam
milicjantom i to przy jakim wietrze. Tak
mnie dziękowali, że nie wiedzieli w co
mnie całować.
No dobrze, to sprawę umowy dla pana
zaraz omówimy z prezesem komitetu
budowy. Pan idzie ze mną. Dobra, dobra,
już schodzę.
Więc tu pan podejmuje się, można
powiedzieć, całej tej sprawy, bo pan ma
helikopter. Znaczy w każdej chwili może
pan mieć.
Mogę mieć. Z tym, że godzinę wcześniej
muszę o tym wiedzieć.
No i cena jest konkurencyjna, bo pan nam
załatwia za 30 patyków, a oficjalne ceny
zaczynają się od 55 za godzinę.
To jest konkretnie proszę się
komunikować.
Do mnie, do mnie? Tak, ja tu pana numer
mam. Jak tego będzie potrzeba, zadzwonię
do pana i już tam pan wtedy przyjdzie
czy się ze mną skontaktuje, jak tam pan
będzie wygodnie.
Więc moim zdaniem po co mamy trzy razy
przepłacać, jeśli mamy tu faceta i on
sobie też zarobił. Teraz tak, słomę
załatwiłem spod Koszalina, z PGR-u, ale
do środka można dać to społecznie, także
nic nas nie kosztuje. A co ważne, taśmę
będę miał z nadwyżek, więc się nakręci
filmik i też nic nas nie będzie
kosztowało. Także jesteśmy do przodu na
tym jakieś 180, 200 000. Mów, mów, mów.
To już wszystko. A załatwiłem, że Misia
kupi muzeum Ludowe w Olsztynku
i to będzie ekstra 150 000. No i co?
Słuchaj, ty będziesz robił dziadowskie
oszczędności na 100 200 000, żeby nas
byle łajza z kontroli wzięła za tyłek.
Więc wbij sobie w ten twój oszczędny
kierowniczy filmowy łeb. Pieniądze
należy zdobywać legalnie, a nie lewymi
kombinacjami. Ten twój szczurek z
helikoptera może sobie frwać zaświerceny
z twoją żoną. A my zapamiętaj sobie to
wynajmiemy helikopter na 10 godzin za
pełną stawkę godzinową od instytucji. 10
godzin słownie,
ale to jest kilkaset tysięcy.
Zapłacimy. Zapłacimy.
Film zrobi na zlecenie instytucja i
zapłacimy. Rachunki mam z cepeli na 280
000. Zapłacimy i nie sprzedamy misia
żadnemu muzeum, nawet narodowemu za
milion.
To znaczy nie chcesz zarobić?
Powiedz mi,
po co jest ten miś? Właśnie po co?
Otóż to. Nikt nie wie po co. Więc nie
musisz się obać, że ktoś zapyta.
Wiesz co robi ten miś? On odpowiada
żywotnym potrzebom całego społeczeństwa.
To jest miś na skalę naszych możliwości.
Ty wiesz co my robimy tym misiem? My
otwieramy oczy niedowiarką. Patrzcie,
mówimy to nasze, przez nas wykonane i to
nie jest nasze ostatnie słowo i nikt nie
ma prawa się przyczepić, bo to jest
społeczny w oparciu o sześć instytucji,
który sobie zgnije do jesieni na świeżym
powietrzu. I co się wtedy zrobi?
Protokół zniszczenia.
Prawdziwe pieniądze zarabia się tylko na
drogich, słomianych inwestycjach.
Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie
stać się. Ty musisz oszczędzać.
Słuchaj, Rysiek, ty nie bądź taki
demagog. Jak ty robisz kombinację, to
jest wszystko dobrze. A jak ja coś
zaproponuję,
to mi robisz szkolenie.
Ja kombinację? Powiedz mi jedną dam ci
wypić całą butelkę koniaku.
Daj mi 50kę.
No mów.
A kto nakręcił aferę z fałszywym bratem?
Przerwane zdjęcia, ogłoszenie.
Kosztowało mnie to ponad 300 000. ciebie
pieniądz jest pieniądz kilkaset tysięcy
za niepewne kilkaset dolarów i to jak
ciotka będzie miała gest i to według
ciebie jest w porządku
Janek nie mieszajmy myślowo dwóch
różnych systemów walutowych nie bądźmy
PWK sami dostajemy za tego misia jako
konsultanci 20% ogólnej sumy kosztów i
już więc im on jest droższy ten miś tym
koniaczek podwójny
stać mnie No
masz może duży garnek,
bo mam prawdziwe parówki
w Baranie kiszce z Celęciny.
W baranie kiszce.
E, to ty chyba, proszę ciebie, z desy
masz.
Nie, z filmu mam. Powąchaj,
daj jakiś garnek.
Czasem
aż oczy bolą patrzeć, jak się przemęcza
dla naszego klubu prezes Ochódzki.
Ryszard naszego klubu Tęcza ciągle
pracuje, wszystkiego przypilnuje i
jeszcze inni, niektórzy wtykają mu
szpilki. To nie ludzie, to wilki. To
mówiłem ja, Jarząbek Wacław, trener
drugiej klasy. Niech żyje nam prezes 100
lat.
To jeszcze ja, Jarząbek Wacław, bo w
zeszłym tygodniu nie mówiłem, bo byłem
chory. Mam zwolnienie.
duubu niech żyje nam prezes naszego
klubu. Niech żyje nam. To śpiewałem ja.
Jarząbek.
Zamknij za mną.
Co ci się stało?
Słuchaj, jak ty wyszedłeś, biegł tu
jakiś facet i zaczął gadać do szafy
wierszem, a potem zaśpiewał piosenkę na
twoją cześć.
piosenkę?
Gdybyś ty słyszał te bzdury.
Niech żyje nam prezes naszego klubu.
Niech żyje nam.
To ja żąbek, dobry trener.
To się nagrało
nie tylko to.
Warunki na zgrupowaniach miałyśmy bardzo
dobre. Wszystko to zasługa naszego
prezesa i nie jest prawdą, że raduszkami
dach przeciekał. Szczególnie, że prawie
nie padało. Prezes bał o nas jak ojciec
najlepszy.
Po co to? Chcesz zobaczyć z poprzednich
lat?
Aha. A oni nie wiedzą, że to się
nagrywa?
Oczywiście, że wiedzą. Powiedziałem im o
tym. Jeśli ktokolwiek chce przekazać ci
jakąś krytyczną uwagę o mnie, o mojej
pracy, jakąś skargę, a mnie akurat nie
ma, może w każdej chwili wejść i nagrać,
co mu leży na wątrobie.
Ale oni mogą kadzić ci, kłamać, mogą
upiększać.
A po co by mieli? Przecież i im, i mnie
chodzi tylko o dobro naszego klubu.
Szczerość w naszym klubie to norma.
[Muzyka]
[Muzyka]
Proszę pana
Proszę bardzo, tamte drzwi.
[Muzyka]
Witaj Rysiu. Wiesz jak cię lubię
chłopie. No patrz, tak mnie dopadła ta
astma, że od świtu muszę pić te
świństwa.
Taki przyniosłem. O
to dla mego wnuka. Chłopak tak się
garnie do szportu, niech ma na zachętę.
Właśnie.
O już:30. Musimy znowu zmienić
ciśnienie. Wsiadaj, wsiadaj. Pojedziesz
ze mną. Naciśnij 30estę. Tam
właśnie
nie bardzo wiedziałem co on uprawia,
więc taki napis
taki bardzo.
Nic nie uprawia. Chodzi właśnie o
zachętę. A co napisałeś? Yyy, napisałem
tam Markowi Złotnickiemu za zajęcie
pierwszego miejsca.
Rysiu, bardzo cię lubię, morda.
Słuchaj, Rysiu, jak tyś brał ślub z
Ircią, to mieliście nad głowami takie
szable. Pamiętasz? Chciałbym mieć też
takie szable i ja. No, ale to dopiero na
przyszły wtorek bierzemy ślub.
Oczywiście, rozumiem. Na przyszły
wtorek.
No a potem oczywiście jakaś podróż
poślubna.
A nie, to chyba przyłożymy na zimę. Ja
ci powiem, ja już wszędzie byłem. Nie
chce mi się. Za to Irena lata jak
szalona.
Przywiozła sobie piękne futro z
Leningradu. A teraz co? Dzisiaj mamy
wtorek.
To w piątek leci do Londynu. Kupić sobie
coś tam do sukni ślubnej czy kostium. No
wiesz jak to kobiety
a co do tego ślubu
właśnie chciałem przypomniałem sobie że
do Ireny list przyszedł z zagranicy i
jeszcze na stary adres i zdaje się
właśnie z Londynu.
Z Londynu? A gdzie go masz?
W domu albo albo w klubie.
A no to pojedziemy.
Nie no ale to po co? Zaraz chwyczkę
panie ministrze. No po co ja sam
przyniosę? Po co pan minister ma się
fotygować? Proszę poczekać na mnie.
Zaraz z nim będę. Zaraz będę.
[Muzyka]
Do ciebie.
Cicho, cicho, cicho. Przecież swój
przyszedł pan prezes. Za dwa dni
powinienem mieć nowe serie ze
zwierzętami myśliwskimi. A teraz mam
pojedyncze. O, te z bloku, te
francuskie.
Nie, no mnie chodzi o angielskie.
Przecież ci tłumaczę.
Angelskie właściwie nie mam nic
ciekawego. A tu mam z pierwszego dnia
obiegu i te stare. O, z kopertami też.
A koperty ze znaczkami
i ostemplowane.
Proszę pana. Z tymi rurami to było tak.
Zimą wyleciały okna, u nas dwa, na
szóstym piętrze dwa i na siódmym dwa.
Na siódmym jedno.
Bonjour
pardon. Ja po polsku gwarit.
Przepraszam, przepraszam pana bardzo,
ale myślałem, że to mój synowiec ze
swoim przyjacielem Francuzem mają
przyjechać z Żoliborza, żeby się
wykąpać, bo tam wody nie mają.
Dobrze, dobrze, dobrze, dobrze. Więc
proszę pana, ja bym prosił, żeby pan
napisał to po angielsku, odręcznie tu na
tym papierze. Dobrze.
A dobrze. Proszę bardzo.
To będzie taki tekst, proszę pana. Więc
tak. Ireno, najdroższa bogini. Nieśnijmy
się co noc. Twoje piękne ciało.
[Muzyka]
Piękne ciało.
Windy nieczynne. Dopiero od 8:00. Ale ja
do tej windy.
Ta winda jest na górze. Teraz pan ma
relaks.
Jakś z dołu do pana.
Tak, tak, niech wyjdzie.
Przepraszam, że że tak dło trwało.
Dobrze, dobrze masz ten list. Bardzo,
bardzo ci dziękuję. Jasiu, zwieś mojego
przyjaciela windą. Po co ma się jeszcze
męczyć w dół?
O, to prosty tekst. Zaraz panu
przetłumaczy.
Przepraszam
pana najmocniej. Zaraz wracam.
Myślałem, że już nie przyjdziecie, że
wam wodę puścili.
A ty będziesz kto?
Jeszcze nie wiem. O ten właśnie wczoraj
wróciłem z Kenwy.
Masz.
Halo. Mówię sekretariatu to.
Tak, tak.
Halo.
Tak, tak. Paluch. Tak, zanotowałem.
Oczywiście wszystko.
Pani Krysiu
i Aleksandra Kozeł. Tak,
to bardzo dobrze.
A jak tam w waszym życiu prywatnym?
Rozumiem
i bardzo wam gratuluję.
Natychmiast załatwić to w trybie pilnym
i na poduszkach.
Lądy i morza przemierzam,
kulę ziemską z otwartym czołem.
Polski mam paszport na sercu.
Skąd pytam? Skąd go wziąłem?
A wziąłem go z dumy i trudu, ze znoju
codziennej pracy, ze stali, z żelaza, z
węgla.
A węgiel to koks
antracyt.
80 po nich.
No co tak siedzicie? Ubierajcie się.
[Muzyka]
[Aplauz]
[Muzyka]
[Aplauz]
[Muzyka]
No to kiedy jedziemy? Jak
samolotem? Napijesz się czegoś?
Czemu nie?
Może whisky to piją Anglicy.
Może być. Mogę spróbować.
No wypij, wypij. Anglicy to piją bez
przerwy.
Daj drugą szklankę.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Życzenia świąteczne od Inka Zenta.
Dziękuję. Wesołych świąt. W śledzie się
pojawiły na Grochowie na teres Polski.
Zobaczymy ile tu się nabiło.
Czyli że zasadniczo pan się musi na tym
rozeznać całkowicie, żeby wiedzieć ile i
gdzie.
Dotychczas tak było, ale teraz mamy
komputer. Może pan pisać co tylko pan
chce. To nie ma żadnego znaczenia.
Komputer,
on się i tak zawsze pomyli przy
dodawaniu, proszę pana.
Nie było miesiąca, żebyś się nie
pomylił.
Czyli że teraz nie trzeba się tak znać
na robocie,
a teraz już nie. Teraz się dużo łatwiej
jest. Proszę pana,
komputer.
Przepraszam. Muszę na chwilę do
łazienki.
Oczywiście.
[Muzyka]
Proszę pana,
proszę pana,
proszę pana.
Widzisz komputer? Angielska wuda.
To ja otworzę.
Nie, dziękuję. My już mamy.
Proszę pana, proszę pana, proszę pana.
Jakiś facet z lustrem. Powiedziałem, że
mamy lustro.
Zajmij się panem. Zaraz wrócę.
Komputer,
niech ci ten węglarz wyniesie inkasenta.
To raz.
Nie. Poproś dozorcę. Uśpij go.
Dozorcę
węglarza.
Proszę pana, proszę pana, czy może pan
przyjść do mnie wynieść inkasenta?
Dobrze, dobrze.
Przepraszając za nieplanowaną awarię,
zapraszam wszystkich pasażerów na plac
przy skwerze. Powtarzam, miejskie
przedsiębiorstwo komunikacyjne
realizując hasło ludziom dobrej roboty,
rozrywka i humor, w związku z awarią
komunikacji zapraszam pasażerów na
placek.
Tramwaje stoją od godziny. Już mi kilku
wlazło do piwnicy i nalało, a ten sobie
poszedł inkasenta wynosić. Już ja ci
pokażę, ja ci wyniosę.
Proszę państwa pozwólcie, że powitam
tradycyjny dzień dobry i przystąpię,
czyli
[Muzyka]
i z tej właśnie korzystamy okazji, bo w
końcu awaria też jest jakąś okazją,
aby naszym pasażerom, ludziom dobrej
roboty, bo są nimi przecież,
zaprezentować
podczas usunięcia awarii artystyczny
program. Bardzo przepraszam. Gdzie pani
dostała tę herbatę?
A nie, to córka przysłała mi z Womżzy.
Aha.
Dzień dobry. Cześć i czołem. Pytacie
skąd się wziąłem. Jestem wesoły Romek.
Mam na przedmiejściu domek, a w domku
wodę, światło gaz.
Nie bój, nie bój, wyłączą ci.
Śpij, misiu, śpi. Śpi jak bubr.
No to co śpi? Nie, się chce spać.
Logiczne.
No i co, misiu?
Dobrze.
Aha. Daj mi teraz szybko twój paszport.
No przecież muszę szybko kupić bilety na
jutro, a ty tymczasem tutaj
przypilnujesz
i ja zaraz wracam do ciebie.
Dzień dobry.
Pani kierowniczko Podwawelska.
Słucham pana.
Mam tu zarezerwowany bilet lotniczy do
Londynu na nazwisko Paluch. Stanisław
Paluch.
Samolot do Londynu 11:05. Bilet od 4
minut jest przeceniony.
Jest 11:09.
Ja dałem pod Wawelską.
Proszę bardzo. Proszę. Nie zjem panu.
Proszę.
Nie chce pan do Tokio, więc ja radzę.
Niech pan bierze do Melbourne. To bardzo
rzadki bilet, jeszcze aktualny. Samolot
odleciał trzy dni temu, nawet jeszcze
nie wrócił.
Melbourn.
Tak, proszę.
Strasznie państwa przepraszam, ale przed
chwileczką dostałem wiadomość ze
szpitala. Żona urodziła syna, chłopak,
więc chciałem żonie kwiaty, a maleństwu
na przywitanie tego świata jakiś bilet
na dobrą wróżbę.
Pozwolą państwo.
Proszę bardzo,
kochana, ten do Londynu 11:05 kwiaty dla
pani.
Dowód, proszę.
Proszę bardzo.
Przepraszam pana.
Jestem lekarzem pediatrą.
Ja przecież syn. Tłumaczę panu.
Ile waży syn?
12 kil.
12hm.
Słuszną linię ma nasza władza.
Z biletami wpuszczamy. Proszę bardzo.
Dziękuję.
Ale ja mamę odprowadzam.
Chwileczkę,
zajrzę do instrukcji.
[Muzyka]
Matka, matkę możecie pożegnać macniem z
tarasu widokowego.
Przepraszamy. Taras widokowy nieczynny.
Najbliższy czynny taras widokowy dla
odprowadzających we Wrocławiu.
A może ty byś poleciał, synku?
Przecież to mama ma mieć operację, a nie
ja.
No ale tylko walizkę na bagaż.
Nie bądźcie natrętny.
Natrętny pasażer. O, a gdyby tu wasz
synek z grupą stuosobową odlatywał i
każdy z rodziców chciałby wejść, to jaki
byłby tłok? Sami widzicie i nie mówcie,
że nie macie synka, bo w każdej chwili
mieć możecie. Sprawdzić czy nie ksiądz?
Przepraszam, ja mam bilet.
Halo, pan. Halo pan.
Co jest?
Bilecik dla pana.
Co?
Pytam, czy bilecik pan potrzebuje?
Luftanza. Boak, Swiss Air, Air France.
Panie, przecież to nieważne.
Ważne, że na wejście jest ważne. No to
jak to jest pani taka peronówka? Polski
dat czy zagraniczny? i wejdę
[Muzyka]
dychy
zagraniczny tańszy tr dychy naowski pan
wejdzie wszędzie na krajowy też
trzymać w okładce
nie jęć nie niszczyć dwa lata będzie
służyć
[Muzyka]
najmocniej panią przepraszam ale
chciałem zapytać o której odlatuje
dzisiaj ten do Londynu 11:05
A skąd ja mogę wiedzieć no chyba O
pierwzej.
Dobrze, w takim razie czy mogę
chwileczkę, chwileczkę.
Pasażer Stanisław Paluch zgłosi się
natychmiast do odprawy
paszportowo-biletowej.
Wzajemna przyjaźń i zaufanie podstawą
prawidłowego funkcjonowania podstawowej
komórki społecznej rodziny.
[Muzyka]
Stanisław
30 plenum spółdzielni Zenum.
Słucham.
Nie, my po prostu tak nazywamy taki
dzień, kiedy wszystkie samoloty odlatują
o czasie i wtedy jest taki bałagan, że z
niczym nie można zdążyć.
[Muzyka]
Ej, Spóźniarski,
30 planum spółdzielni Zen
[Muzyka]
[Aplauz]
[Muzyka]
[Aplauz]
Dobra, dobra.
A ten list, co spreparowałeś i mu
podsunąłeś, Władek się przejął i mówi:
"W piątek nie polecisz". Mówię: "dobra,
w piątek nie, lecę w czwartek".
Oczywiście takiego jednego wysłał za
mną. siedzi tam
gazetę czyta pracuje. Znaczy
[Muzyka]
ale że ci paszport dali.
Eli, hej, to ja dzwonię do ciebie, bo
niestety nie mogę z tobą rozmawiać, co?
No jest u mnie parę osób. Nie, nie znasz
zagraniczni.
If you would like some fine, please help
yourself, Jerry.
Nie, nie, tu, tu, tu do znajomego
mówiłam.
No i co teraz?
Spóła. A co ci mogę zaproponować?
Przyjmuję.
Widzisz, Szakalu, przegrałeś.
Z tobą przegrać to jak wygrać?
Złociutka, złociutka, niech mi pani
powie.
To ja powinnam wypełnić po angielsku.
Może mi pani pomóc?
Cukierki roznoszę.
[Muzyka]
Ja pani pomogę.
Bardzo proszę.
Nazwisko, imię, zawód, adres.
[Muzyka]
Alkoholu pani nie ma?
Nie, nie, tylko woda kolońska.
To wszystko. Dziękuję.
[Muzyka]
To pani powiedziała, że wszystko dobrze
jest wypełnione. Pani
[Muzyka]
[Muzyka]
O Boże, idiotka, co ja zrobiłam?
[Muzyka]
[Muzyka]
Boże mój. No kochany pan, skąd się pan
tu
znalazł kraj? Co za niespodzianka i to
na dłużej do świąt pan zostanie. Musi
pan koniecznie tutaj u nas zostać. A
niechżz pan siada i opowiada nowiny.
Nowiny.
Nowiny jak nowiny. Panie Janie kochany,
najważniejsze, że pana widzę w zdrowiu
dzięki Panu Bogu najwyższemu i daj Panie
Boże tak dalej. A ja jak po ogień
wpadłem, bo do mojej kasetki, bo chcę
jeszcze, wie pan, z czekiem przed
zamknięciem banku zdążyć.
Ale przecież musi pan jeszcze coś zjeść.
Nie, nie jestem głodny. Później zjem.
Tu nikt nic nie rusza.
Tak, wiem. Bardzo dobrze. Ja zabieram ze
sobą książeczkę i później wpadnę panie
Janie pogadamy później. Później, panie
Janie kochany. Później. Aha.
Najważniejsza rzecz, żebym zapomniał.
Kamyk, o który pan prosił, z Jeleniej
Góry przywiozłem. Z Jeleniej? Z Jasnej
Góry. Oczywiście pamiątka.
Pan wie, kto pani wstąpał. Tu kładę.
Panie Janie kochany,
wieczorem będzie czas pogadać sobie o
starych Polakach. A na razie
no ale przecież
wieczorem, wieczorem, wieczorem.
Nie bardzo rozumiem, co pan do mnie
mówi, ale przecież mogę się panu
wylegitymować. Proszę bardzo. Nie, pan
sobie nie wyobraża, że ja ten dowodem
osobistym. Proszę bardzo. Już mam dowód
osobisty. Panu służę. Proszę. Ryszard
Ochódzki. Proszę. Wi pan. No jestem ja.
No ja. Podobny. Ten sam podpis. No
proszę bardzo. No
Luksa
jest.
Daj pan nie zjem panu. No
moment. Pan da tego pana.
Pani mówi po angielsku. Niech pani
przetłumaczy tego bał. Nic nie rozumiem
co do mnie mówi. Proszę bardzo. Mów.
[Muzyka]
Tak,
oni mają strajk.
Strajk.
Tak, oni mają za ciemno w pracy.
Zrobili strajk ośrwczy.
On się skończy
o 2:00 godzinie.
8 minut cię zbawi, ty biurokrato.
Strajku wam się zachciewa.
Oj, przewraca wam się w głowach.
Przewraca
dawno.
Pół godziny temu.
Pan jest pewien, że to był on?
Pana Ryszarda bym nie poznał.
[Muzyka]
It's 2 pm. The strike's over.
Sir, you can cash your check No.
[Muzyka]
[Aplauz]
[Muzyka]
Good morning.
Ja chciałbym
moje pieniądze
Money, my many tu umieścić.
Wasz bank. Tu konto na hasło Fstein.
Dlaczego nie Ferstain? My wszystko
Fstein. Proszę bardzo. Pan spocznie, pan
usiądzie, pan poczeka się, załatwi.
[Muzyka]
Halo. Panie Janie, mam gorącą prośbę.
Wie pan, to nie jest rozmowa na telefon.
Krótko. Czy mógłby pan wysłać taką
depeszę na moje nazwisko do kraju? Tak.
Niestety nie mogę przyjechać.
Nie mogę przyjechać, kochani chłopcy.
Całuje was ciotka.
Rozumiem, ciotka.
Tak jest.
[Muzyka]
Masz
co mam niby mieć
bilety? Mam bilety? Oczywiście, że nie
mam. 5 godzin stania i okienko mi
zamknęli przed nosem. Szczęście, że mi
zamknęli. Ładnie byś mnie władowała.
Ty wiesz co się stało?
Co?
Co? Co? Nie gadaj tyle, tylko pomóż mi
go wynieść. Prż. Musimy go wynieść.
Dlaczego?
Ale co się stało?
Nie gadaj tyle. Otwieraj samochód.
Otwieraj samochód. No już. No wiesz, że
mnie w ogóle o mało nie wsadzili?
Dlaczego? Co się stało?
Co się stało?
Milicja szuka tego twojego stacha
palucha.
Ale przecież paszport mu dali.
Dali mu paszport. Tak, ale pamiętaj po
czyim telefonie mu dali paszport.
[Muzyka]
[Muzyka]
Brazczek do wojska.
Odwal się durnie.
[Muzyka]
Dobranoc książę.
Dlaczego książę? Mój kolega z teatru ma
takie powiedzonko, nie wiem dlaczego.
Dzisiaj w godzinach popołudniowych w
Warszawie narodziła się nowa świecka
tradycja. Dzień pieszego pasażera, który
to dzień z pewnością wejdzie na stałe do
naszego kalendarza.
Tańcem i zabawą czcili warszawiacy ten
nowy, a jakże piękny podarunek
tramwajarzy.
Festyn z okazji dnia pieszego pasażera
zakończy się pokazem sztucznych ogni.
Napij się. Bywają w końcu większe
nieszczęścia. Chcesz kupię ci futro?
Prawdziwe.
Prawdziwe.
Do Warszawy przybyła zawodowa drużyna
koszyków w KI, aby rozegrać kilka
spotkań pokazowych. obejrzeliśmy.
Rzeczywiście pokaz jak pokaz, ale z
koszykówką i sportem ma to już coraz
mniej wspólnego. Trochę w tym cyrku,
trochę zabawy, a najwięcej robienia z
nas tak zwanego tata wariata.
Niesamowici są ci murzyni.
No
nie w tym znaczeniu, ale w ogóle. Patrz
jak on się rusza.
Czy ty wiesz jak ja byłem młody to też
byłem murzynem, grałem w kosza?
Poważnie?
Tak robiłem.
Patrz.
Tak robiłem. Potem mi przeszło.
Misiu,
[Muzyka]
[Muzyka]
tak sobie czasem myślę, czy miłość to w
ogóle w życiu jest możliwa, czy to w
ogóle jest takie coś.
Miłość.
No miłość. Czy to w ogóle jest możliwe?
No w telewizji to często pokazują
miłość. Jak jacyś tam się kochają albo
mówią.
No ja też tak myślę. W życiu to jest
niemożliwe.
O,
tam ktuś wisi.
To taka zabawka słomiana. Mówiłem w
telewizorze, że będzie taki fruwał.
Zobacz.
W jakim telewizorze. W twoim. Co ty za
głupoty gadasz? A jak mówiłem, to
tradycja taka jest nowa, że będzie
fruwał.
Jak to fruwał? On wisi na sznurku albo
na drucie.
Dzień dobry.
Ta fura służy do przewożenia osób.
Nad jeziorko. Na glniankę jedziemy rybkę
złowić na wigilię.
Dowód osobisty. Kartę woźnicy, proszę.
Co wy mnie tu dajecie?
A paszport?
Najpóźniej w pierwszy dzień po świętach
należy paszport zwrócić.
W porządku, można jechać.
Ale dlaczego wam zwrócić?
Wróciliście z za granicy.
Ja? Z jakiej zagranicy?
No jak to z jakiejś zagranicy? Byliście
w Anglii? Nie udawajcie głupiego. Można
jechać.
Tak jest.
Gdzieś ty byłś ty w Anglii był? Czegoś
nic nie mówił.
On w ogóle nie gadu jakiś
chłop gadać nie musi.
Długo byłeś?
Jeden dzień.
Krótko.
Trudno wytrzymać człowieku. Tam taką
rudą wodę piją na myszach.
To tam jeszcze bardziej garują jak u
nas.
Bez porównania kochan. Taki malutki
wypijesz.
Ładnie nieprzytomny jesteś. Porany
boskie
lulej że mi lulej
we wszechświecie całym.
Tyś jest moim królem,
mój syneczku
mały.
Ciebie ja otulę.
Ciebie ja nakarmię,
nim świąteczna
nocka
cały świat ogarnie.
Nie płacz mi
na przyszłe dni,
gdy cię spotka krzywda bieda.
Śpi mi, śpij
lulej mi
tradycja. Chodź no do tatusia.
[Muzyka]
Ona nie może się tak nazywać. Tradycja.
Dlaczego niby?
Pytasz dlaczego?
No bo tradycją nazwać niczego nie możesz
i nie możesz uchwałą specjalną
zarządzić, a nie jej ustanowić. Kto
inaczej sądzi, świeci jak zgasła
świeczka na słonecznym dworze.
Tradycja to dąb, który 1000 lat róz w
górę.
Niech nikt tkiełka małego z dębem nie
przymierza.
Tradycja naszych dziełów jest warownym
murem. To jest właśnie kolęda,
świąteczna wieczerza. To jest ludu
śpiewanie. To jest ojców mowa. To jest
nasza historia, której się nie zmieni.
A to, co dookoła powstaje od nowa, to
jest nasza codzienność,
w której my żyjemy.
Uśnię
dziecie
już oczkami swymi.
Śnij o całym świecie.
Śniity o tej ziemi,
by to była ziemia
spokojna i dobra
ziemia sprawiedliwa
wszystkim ludziom szczodra.
Lulina
pięknie gra.
Fujareczka fuj.
Czka tysiąc gwiazd
świeci tam
dla mego syneczka.
Lulej że mi lulej
we wszechświecie całym.
Tyś jest moim królem
mój syneczku.
[Muzyka]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.