Original subtitles

Eerder op Vertel me een verhaal...

Iemand probeerde me te vermoorden. REBECCA: De meeste hiervan

zijn ijdele bedreigingen. SHLEY: "Onze harten en zielen

zal als één branden. "

Ik wil dat je dit hebt. Het is een paniekknop.

Wanneer je je erin bevindt hulp nodig ...

ASHLEY: Kom je rennen?

Ik werk voor iemand redelijk bekend.

KYLE: ik dacht

misschien kunnen we elkaar ontmoeten.

Waar ga je naar toe ziet er zo slim en sexy uit?

Het lezen van mijn vaders vertrouwen.

Hij liet zijn nalatenschap aan mij over.

Mijn vader heeft me niets nagelaten? Dit kan niet kloppen.

CORA: Hij was een gezonde man.

Het enige wat mis is met hem was zijn keuze bij vrouwen.

$ 50.000? Neem gewoon het geld en vertrek.

Geef Veronica een bericht van mij.

Ik denk dat we het hebben te snel verloofd.

Ik wil dit niet doen. De dingen veranderen.

Ik ben aan het schrijven. Ik ben op een goede plek.

♪

Help me! [Schreeuwen]

Kom tot rust. Het is oke.

Susie?

Susie?

♪

[Susie snuift]

♪

♪

♪

♪

Ben je net binnen?

Ik ben.

Hoe gaat het met jou?

Ik ben ok.

Wat was dat?

Iets nieuws.

Het is maar een kleine melodie, maar ik hoop dat het ooit opgroeit.

Jij speelt?

Ja.

Bewijs het.

["Chopsticks" spelen]

Je bent zo een leugenaar.

[beide grinniken] Ik heb je echter wel.

[speelt off-key]

Oke. Oké, stop.

Stop Stop. Kom hier.

Leg je vinger hier.

[voetstappen naderen]

KEN: Ochtend.

Goedemorgen, meneer Morris.

Mevrouw Rose. Beau,

kan ik jou zien een minuut?

Sir.

Wat in godsnaam was dat?

Jij bent niet hier om haar vriend te zijn.

Je bent hier ook bescherm haar. Ik begrijp dat.

Jij, het is mijn werk

om haar veilig en gelukkig te houden.

Nee, het is jouw taak om te houden haar veilig en ik blij.

Ja meneer.

Jeff is buiten op patrouille,

dus je bent hier voor de ochtend.

Ik ga naar huis.

Kopiëren. Um ...

ik wacht nog steeds om terug te horen

die kentekens die ik heb ingezonden.

ik laat het je weten zodra ik dat doe.

Houd het professioneel. Altijd.

[deur opent, sluit]

♪

[hoorn blaast op afstand]

[Krimpt]

♪

[deur opent, sluit]

[sleutels klappen]

[Zucht]

[vogels fluiten]

[kinderstemmen echoën]

Wacht even, Anna!

Je bent te traag.

JONGEN: Ga niet in het water.

[Fluiten]

Goedemorgen.

[Zucht]

Kijk, ik weet het gisteravond was ruw, maar, uh,

laten we er voorbij gaan. Hmm?

Verse start?

De stille behandeling? Werkelijk?

Fijn.

Hoe voelt het

zo klein zijn en onzeker dat je hebt

vrouwen ontvoeren en vermoorden?

Wauw. Jij bent stoer.

Recht op de jugular, hè?

Is het alleen jouw micro-penis dat? laat je zo veel dingen doen?

[lacht zachtjes]

Kijk, nu ben je gewoon onbeleefd, wanneer ik ben geweest

niets dan beleefd.

Ga jezelf neuken.

Dat is goed.

De anderen wilden niet om samen te werken.

[deur kraakt open]

Wat wil je met me? [Chains jangle]

[Zucht]

Nou, je weet dat ik een schrijver ben.

En ik ben aan het werk op een nieuw boek.

Mijn eerste was een meditatie over eenzaamheid.

Kreeg goede beoordelingen,

maar het deed het niet zo goed.

Ik heb een deal met twee boeken en ik loop achter op mijn deadline.

Dus nu is er dit allemaal ... druk.

Wat doet dat met mij te maken hebben?

Mijn nieuwe boek gaat over liefde en verlies.

Hoe het ons afbreekt.

Hoe we onszelf stellen weer samen.

Dat is waar je binnenkomt.

Het is nuttig als ik dat heb gedaan een onderwerp dat kan relateren.

Ik begrijp het niet

Vertel me over Luke.

Hoe weet jij van hem?

Zijn we daar niet voorbij?

Ik doe mijn onderzoek.

Hij was een slimme jongen.

Volledige rit naar Oklahoma State.

Slechts 22 jaar oud.

Wat was het?

Hoofdletsel? Ik wil niet over hem praten.

Is hij de reden voor al het feesten?

Al het bewegen,

dating verliezers zoals Grant?

Probeer je om de leegte te vullen?

Wat voor soort verpest spel is dit?

Geen spelletjes.

Het was maar hoofdpijn.

Luke speelde clubvoetbal en hij vond het geweldig.

Op een dag kwam hij thuis en hij was moe.

Hij zei dat hij zijn bel had laten luiden en Ik dacht niet dat het serieus was.

[zachtjes]: Maar het was.

Ze zeiden dat hij dat was bloedend uit zijn hersenen.

Niemand wist het.

Zo'n verlies ... verandert je toch?

Iedereen zegt geef het wat tijd.

Maar dat is onzin.

Welke kleur hadden zijn ogen?

Welke kleur?

Groen.

Mis je hem?

[Huilen]

Elke dag van mijn leven.

Ik kan dat begrijpen.

Dit was echt een goede start.

Waarom ik?

Omdat ik je nodig heb.

En je weet het nog niet, maar jij hebt mij ook nodig.

[deur kraakt dicht]

[klikken vergrendelen]

[Grunts]

[Ademt]

Kyle?

[Zucht] Hallo?

[ademt scherp uit]

[garagedeuropening]

Ah.

Goedemorgen, Jeff. Goedemorgen.

Je komt hier laat aan.

Vertel het aan niemand?

Zeker.

[auto blips]

[gromt zachtjes]

SIMONE: Het vertrouwen gaat weg alles voor Veronica.

Maar je denkt niet dat mijn vader zou me volledig hebben uitgeschakeld ...

Nee, ik niet.

Het was niet twee maanden geleden dat hij aan de hand was

over vertrekken de zaak voor jou.

Het was zijn manier van excuses.

Hij hield van je, Simone.

Hij hoopte altijd dat je thuis zou komen.

Dit, dit is Veronica aan het doen.

Ze moet veranderd zijn het vertrouwen.

Wat als er een origineel was ergens een kopie van?

Waar ga je naar toe hiermee?

Had pap nog die oude kluis? verborgen in zijn kantoor?

Hoe weet jij dat?

ik groeide op in die distilleerderij, Cora.

Weet Veronica ervan?

Nee.

Zei Frank altijd dat een man nodig had

om zijn eigen geheimen te hebben.

En de enige andere persoon wie zou hebben

de combinatie ben jij.

Hij vertrouwde je met alles.

Dat doet er niet meer toe.

Omdat ik gisteren niet heb langer werken bij Garland Creek.

Heeft ze je ontslagen?

Maar je bent er geweest sinds het begin.

Ik zal oke zijn.

Je vader zorgde voor mij, Ik heb goed geïnvesteerd.

Ik heb het altijd al willen proberen iets nieuws,

en nu heb ik de kans.

Wat als ik de kluis kan bereiken?

Ik zou zeggen dat je dat was vragen om problemen.

Knoei niet met Veronica.

Ze heeft veel krachtige vrienden in deze stad.

Ze zou alles doen om te beschermen haar dierbare reputatie.

Simone.

Ga naar huis.

Leef je leven.

Ik heb niet veel van een leven om naar huis te gaan.

Ik heb alleen de combinatie nodig.

[zachte melodie spelen]

Hallo.

Ash, het spijt me zo Ik ben laat.

Maak je geen zorgen.

Oke. Sorry.

Je weet wel... [Zucht]

... dit ding zou echt werk beter om je nek.

Bedankt mam.

ik heb het eraf gehaald voor fysiotherapie.

[zachtjes]: Oke.

Dus je schrijft weer?

De formulering is onhandig,

en de progressie in de pre-refrein werkt niet.

Nou, ik denk het klonk tot nu toe geweldig.

Doe me een plezier, oké?

Vertel het niet aan mijn moeder. Ik niet weet wat dit is.

Mijn lippen zijn verzegeld.

Dus, um, was dit geïnspireerd door jou en de valet?

Kom op. Het zit allemaal op Twitter.

Wat is er gebeurd?

Ik ging voor een ritje met Beau, en ...

Wacht.

Beau de lijfwacht?

En we begonnen te praten, en het...

voelde gewoon als het juiste om te doen.

Ik bedoel, dat is geweldig.

Wat deed de rest nog meer? jij en Beau bespreken?

Stop ermee. [Grinnikt]

Wat? Hij is echt schattig.

Het was me niet opgevallen.

Als jij het zegt.

Trouwens, kijk me aan.

Wie zou willen omgaan toch met dit alles?

As.

Weet je wat?

Het is een mooie dag.

Ik ga buiten schrijven.

Oke.

[deur opent] [zucht]

[piano speelt zachte melodie]

Aan het gelukkige paar.

ANDERE: Proost.

LOTHARINGEN: Mmm.

[Ademt]

We zijn zo blij je konden tijd voor ons vrijmaken.

Ah. Het is zo fijn om jullie allebei te ontmoeten.

Het spijt me zo dat we het hadden om dit uit te stellen.

Oh, we begrijpen het volkomen.

Het is gruwelijk wat je familie heeft het verdragen.

Je getuige moeten zijn kind lijdt zo.

M-mam.

Lorraine. Ik heb het net aan Rebecca laten weten

dat we voor hen bidden.

EVERETT: Maddie.

Tucker vertelt ons dat je het maakt nogal een indruk

bij uw bedrijf.

Nou, dat weet ik niet.

Oh, ze is een ster. Ze is op weg om te worden

de jongste partner in een stevige geschiedenis.

EVERETT: Dat is fantastisch.

En een testament aan je harde werk.

Dank je. LOTHARINGEN: Oh, het is zo leuk

loopbaanstabiliteit hebben.

Goed,

het beste deel van mijn dag komt naar huis

en lezen Tucker's pagina's.

Ik wil niets bederven, maar geloof me, zijn volgende boek

wordt ongelooflijk.

LOTHARINGEN: Laten we hopen

meer mensen lezen deze.

[klop op deur, deur gaat open]

Hallo.

Ik zou gaan werk terug,

maar ik weet dat ik niet mag buiten zonder toezicht,

zo...

Ja, Jeff bedekt, dus ik zal het hem laten weten.

Oke.

Ik snap het.

Ashley, wacht.

Kijk, ik vind het gewoon het beste

als we dingen houden professioneel, weet je wel?

Is dat wat je vader wil?

Het is wat mijn baas wil.

Ik snap het.

Maak je daar eigenlijk geen zorgen over.

Jeff, dat zal ze zijn een tijdje terug.

[Ratelende]

Dat zou je echt moeten doen doe je deur op slot.

Ik dacht dat ik het had gedaan.

Je kwam terug.

En jij bent aan het schoonmaken mijn appartement.

Iemand moest-- deze plek is een puinhoop.

Trouwens, denk ik je hebt een muis.

Ik val hem niet lastig, hij stoort me niet.

Ik heb eten als je honger hebt.

[lacht zachtjes]

Ik denk van niemand ooit eerder voor mij gekookt.

Ze hebben nog steeds niet-- Ik pakte afhalen.

Broodjes Turkije en pompoentaart.

Hoe wist je dat? Ik hou van pompoentaart?

Heb ik niet gedaan.

Ik vind het leuk.

Je bent er maar één verrassing na de andere.

Ik wist niet eens zeker of Ik zou je weer zien.

Het zijn een paar rare dagen geweest.

Wil je erover praten?

Ik eet liever.

[telefoon zoemt]

Gwen. Dank je om terug te komen naar mij.

Oké, ik zal het nu controleren.

BEAU: Ashley,

kan ik je even spreken?

Ik weet het niet.

Zou niet willen protocol te overtreden.

Het gaat om je aanval.

Herken je hem?

Hij is de dokter uit het ziekenhuis.

Degene die het probeerde om je foto te maken.

Heb je hem gezien ergens anders? Ik ...

Ik weet niet ... Zijn naam is Kyle Verafield.

Hij is een afstudeerder bij Vandy.

ASHLEY: Ik-ik ... ik-ik weet het niet.

O mijn God.

Wat is het?

Nee, dat is Kyle.

Je kent hem? Hoe?

Uh ... ik ging naar buiten met hem gisteravond.

ASHLEY: Wat?

Nee nee nee. Echt niet.

Oke. Vertel het me hoe je hem ontmoette.

Ik kwam hem net tegen op straat.

Susie, wat heeft hij over mij gezegd? Wat zei je?

Niets. Niets. Jij kwam nauwelijks naar boven.

Verdomme, Susie.

Het is oke. Nee.

Nee, het is niet goed.

Wat maakt het uit was je aan het denken?

LOTHARINGEN: Oh, dat heb ik

een beetje iets voor jou.

Ugh, dat is zo lief, Lotharingen.

Mam, dat hoefde je niet te doen. LORRAINE: Oh.

Het is jouw iets ouds,

nieuw, geleend, blauw,

alles in een.

Oh mijn god.

Dat is zo mooi.

REBECCA: Hmm.

Wat heel attent van jou. Ik ...

... ik gebruikte de bloemen van Anna's deken.

Het zal zijn zoals zij daar bij ons.

Wie is Anna?

Heb je het haar nooit verteld?

Vertelde me wat?

EVERETT: Ik zei het je

dit zou gebeuren. TUCKER: Het is niet haar fout.

Het is niemands schuld.

Tucker?

Ik kan dit nu niet doen.

Ga je weg?

Het spijt me.

[gitaar speelt bluesy melodie]

Daar ben je behoorlijk goed in, je weet wel.

Mijn vader werd geleid enkele van de groten,

zoals George Strait, Alabama, Bonnie Raitt.

En ik was er gewoon altijd, kijken en leren.

En jij? Jij hebt verborgen talenten?

Niets om te vermelden.

sharing,

het is iets dat mensen soms doen.

Waarom? Je weet dat ik niet blijf.

Welnu, het maakt niet uit, doet het? Ik kan net zo goed praten.

Fijn. Je wilt weten iets, vraag weg.

Waarom ben je vandaag teruggekomen?

En zeg niet dat het gewoon is omdat ik goed in bed ben.

Ja dat.

En ik had echt een leuke tijd afgelopen nacht.

Oké, dus nu je stelt me ​​een vraag.

Je ziet hoe dit werkt? [kreunt]

Oke hoe was jouw dag vandaag?

Whoa, oké.

Hard-hitting vragen hier.

Um,

Ik deed auditie voor een optreden, snapte het niet. Maar...

Het lukte me om te douchen zonder mijn borst nat te maken.

Wie ben je?

Je bent zo verontruste slechte jongen,

maar dan je bent super aardig.

Het is raar.

Ik ben niet zo aardig.

Vertel me meer.

Nee. Je krijgt mijn geheimen niet tot ik de jouwe krijg.

[Groans]

Ik dekte mijn stiefbroer. [grinnikt]

[giechelt] Nou, dat verklaart dat.

Mmm. Ik neem aan dat hij had het aankomen.

Oh, een lange tijd komt eraan.

Ik denk dat hij helpt mijn stiefmoeder

probeer te stelen mijn vaders bedrijf.

Oh, dat is een serieuze shit.

Is het een bedrijf in de stad?

Ooit van gehoord Garland Creek?

Je vader Frank Garland? [Grinnikend]: Ja.

Oh.

Die whisky en ik gaan ver terug.

Dus waarom denk je dat? je familie probeert het

om je buiten te sluiten in de eerste plaats?

Noem het een persoonlijkheidsconflict.

Waarom is het zo moeilijk om je open te stellen?

[gieten vloeistof]

[zet fles op tafel]

Ik heb het moeilijk mensen binnenlaten.

Maar je komt wel opdagen en maak hun appartementen schoon.

Ik ren weg van mensen.

Vooral de goede.

Maar om de een of andere reden Ik kan je niet uit mijn hoofd krijgen.

En ik wou echt dat ik het kon.

Goed...

... je geheim is veilig bij mij.

Mm? Ik heb wat dingen Ik moet zorgen voor.

Oh, zoals familie dingen?

Ik heb een lift nodig?

Ja.

Oké, het lijkt erop die fotografen

zijn eindelijk naar huis gegaan.

Hoe ziet het eruit daar?

[voetbalwedstrijd spelen op telefoon] Alles duidelijk.

[voetbalspel spelen aan de telefoon]

[omroeper spreekt onduidelijk]

Ooh ... [ademt uit]

[Grunts]

We zijn echt dit doen?

We zijn echt dit doen.

ik dacht dat je waren cool. Ik ben cool.

Heel cool.

Dus wat, je hebt nog steeds sleutels tot deze plek na al die tijd?

Ja.

Oh.

Je weet het zeker er is geen alarm?

Niet aan deze deur.

[klikken vergrendelen]

Maar er is een beveiliger.

Vergrendel de deur.

Wauw.

[grinnikt] Raak dat niet aan.

Wat als ik dorst heb?

Dat is Grand Reserve.

Een van de slechts vijf ter wereld.

De moeite waard bijna honderdduizend.

Het is niet waar we voor kwamen.

[klink klikt, scharnier kraakt]

Oh.

[Jackson grinnikt]

[dial klikken]

[voetstappen in de buurt]

Ben je bijna klaar? I denk Ik hoorde net enkele voetstappen.

Nog een paar seconden.

Heb je iets gevonden? Nee, ik ...

Ik weet het niet.

De tijd raakt op. Oké, oké.

[beuken op deur] MAN: Wie zit daar binnen?

Doe open! Wat doen we?

[deurknop ratelt] Volg mijn voorbeeld.

Wat? Oh God. [Fluisteren]

[klikken vergrendelen]

Je betreedt het terrein op privébezit.

Simone.

Hallo, Malcolm. Elkaar lang niet gezien.

Wat doe jij hier?

Je weet hoeveel Ik hield van mijn vader.

Dacht dat ik zou nemen een laatste reis

down memory lane voor ik ga.

Ja.

Ooh.

Dat is het verhaal blijf je?

Kun je ons dat kwalijk nemen?

We zetten het terug en op weg zijn.

Geen kwaad, geen fout.

Maar het spijt me, Simone.

Dat kan ik je niet laten doen.

[Schreeuwen]

[voetstappen naderen]

[Ademt]

Wat is er mis?

Niet nu.

Ik heb slaap nodig.

Wat ben je aan het doen?

JONGE TUCKER: Ik kan niet slapen.

[donder gerommel]

[donder crasht]

Ik kan niet slapen.

Dat is goed. Je kunt hier slapen.

ANNA: Je kunt hier slapen.

Nee, dat doe je niet, dat hoef je niet te doen.

Ik heb je alles verteld over Luke.

Ik weet dat je dat deed.

Alsjeblieft niet.

Nee! [schreeuwend]: nee!

Nee! Nee!

[zachtjes]: Ik heb geen keus.

[Zucht]

Ik hoop dat dat niet te strak is.

Sorry dit had gebeuren.

Jij bent de enige manier Ik zou haar kunnen bereiken.

Ah, ah, ah. [Hijgen]

Ik ben geen gewelddadig persoon, Susie.

Maar dit is een unieke situatie

dat zou kunnen erom vragen.

[huiverend snikken]

Hebben ze iets genomen?

Nou, ze probeerden te stelen Frank's Grand Reserve.

Maar ik heb ze op tijd.

VERONICA: Goed werk.

Geef ons een minuutje. Ja, mevrouw.

[deur sluit] Je bent te goed om mijn geld te accepteren,

maar je gaat proberen te stelen van je dode vader?

Dat aanbod was bijna net zo zielig

als het verzenden van Ron het maken.

En wie ben jij?

Jackson, mevrouw.

Was je hierin betrokken? Je hoeft niet te antwoorden.

Ik ben hier alleen voor de drank.

Oh. [grinnikt]: Ja.

Goede tijden en drank

zijn van Simone specialiteit.

Ik wed dat je het niet weet wat gebeurt er

wanneer de goede tijden eindigen?

Wie zegt dat ze moeten stoppen?

Oh, je moet haar niet kennen erg goed.

Ik wed dat je gewoon bent stervende om het hem te vertellen. [Veronica grinnikt]

Zie je, onze schat Simone hier is een crimineel.

Controleer fraude,

identiteitsdiefstal; Im er is zeker meer.

Herinner me.

Je zat in de gevangenis voor drie jaar?

Ik ben misschien een crimineel, maar ik ben tenminste geen moordenaar.

[zucht] Niet dat weer.

Ik weet dat je hem hebt vermoord.

VERONICA: Ik zou licht betreden als ik jou was.

Ik ben een zeer gerespecteerd lid in de gemeenschap,

rouwende om het verlies van mijn man.

[spot] Je bent een ex-gevangene.

Ik zou de politie kunnen bellen,

of uw reclasseringsambtenaar en bekijk ze

trek je verdrietige kont terug naar North Carolina.

Maar ik voel charitatieve.

Ik zal dit allemaal vergeten;

als je het belooft om Nashville vandaag te verlaten.

Dat heb je niet om haar shit te beloven.

VERONICA: Wat zal het zijn?

Wat gaat het worden?

Ik zal weggaan.

VERONICA: Super goed.

Maak me niet betreur mijn vriendelijkheid.

Jullie allebei.

Malcolm zal begeleid je uit.

[deur opent, sluit]

[water spat in fontein]

[gedempt schreeuwen]

Jij bent het echt.

Alstublieft...

maak geen geluid.

Ik wil niet haar pijn doen.

[Uitademen]

Er zijn mensen in het huis.

Daar heb ik voor gezorgd.

Ze zullen ons niet storen.

Wat wil je?

♪ Jij

♪ Ik wil je.

Ik herken jou.

Van het ziekenhuis

Ik was een van je eerste YouTube-abonnees.

Ik ben bij iedereen geweest je live optredens.

Elk concert.

Natuurlijk. Ja.

Ik weet het nog. Ik wist dat je dat zou doen.

U...

je kwam in mijn leven toen ik je het meest nodig had.

Mijn moeder ging dood.

Al mijn vrienden duwde me weg.

Niemand begreep het.

Maar ... maar toen ik je zag,

Ik wist ... ik ...

Ik wist dat ik niet alleen was.

Ashley!

Jij denkt je hebt dit nodig?

[Kreten] Ashley,

ik zou nooit jou pijn doen.

Je moet geloof me.

Ik ... ik deed dit allemaal

zodat je zou me willen

na wat is jou overkomen.

Ze konden je niet beschermen,

maar ik kan.

Je moet kom met mij mee.

Oke oke. Ja, ik ga met je mee.

[grinnikt] Laat haar hier, en ik ...

en ik zal gaan.

[Gedempt]: Nee.

As.

As.

Ash, nee!

Ashley!

[gromt] Ash!

Ashley!

[Schreeuwen] [Grunts]

[Schreeuwen]

Ben je oke?

Waarom vecht je tegen me?

[Schreeuwen]

Jeff, wat was dat?

Jeff?

We hebben een invasie thuis en actieve aanvaller

op 47 Harcourt Lane.

Ik heb nu alle beschikbare eenheden nodig.

[Jammerende]

[zachtjes]: Ik weet dat dit moeilijk is,

maar ik zal je nooit opgeven.

[gedempte kreten]

[Grunts]

Blijf terug!

[schreeuwen, huilen]

[gedempte schreeuw]

Hij heeft haar. Gaan.

[Ashley jammert] [Kyle schreeuwt]

[schreeuwen, schreeuwen]

[Geweerschoten]

[Schreeuwen]

[snikken]

Hallo.

[snikken]

[snikken gaat verder, gedempt door water]

Gaat het?

Dit waren mijn ouders trouwringen.

Waren ze gelukkig?

Te blij. Duurt nooit.

Nou, je vader hing zo lang aan hen,

het moet hebben betekend iets voor hem.

Ik denk dat hij het niet wilde je stiefmoeder om ze te hebben.

Alles wat Veronica zei over mij is waar.

Simone, dat hoeft niet.

Ik ben veel verstrikt geraakt van de verkeerde mensen.

Verkeerde mannen. Ik heb veel slechte keuzes gemaakt.

Denk je dat ik er iets om geef daarover?

We hebben allemaal dingen gedaan waar we niet trots op zijn.

Laten we eens kijken wat op dit ding.

Wat zijn we in de hoop om te vinden?

Financiële administratie, origineel kopie van het vertrouwen van mijn vader.

Eigenlijk alles dat bewijst dat Veronica een leugenaar is.

Wat is dat?

Ik denk van wel een P.I. stevig in de stad.

Dat is niet je vader, toch?

Nee dat is het niet.

Oke.

Dit bewijst niet dat ze hem heeft vermoord.

Nee, maar het bewijst het wel zij is niet de treurende weduwe.

[sirene jammert, piept]

[onduidelijke radio chatter]

Okee, een twee drie.

[onduidelijke gesprekken]

REBECCA: Hé, schat. Moeder.

Ik vertrek voor een dag ...

Ja, uhm, Ashley vocht terug.

Ze heeft Susie gered.

Het lukte hem om alles te krijgen weg hier, en, uh ...

... ik kreeg een goed schot.

Je hebt het goed gedaan.

Ik ga het controleren op Jeff.

Gaat het hier?

Ja.

[Zucht]

Ashley, het spijt me zo. Het is oké.

Hoe gaat het met jou?

Ben je oke?

Hij had je kunnen vermoorden.

Maar dat deed hij niet.

Ik ben gewoon zo blij dat je veilig bent.

[Sniffles]

[Zucht] [Huilen]

[krekels fluiten]

[mobiele telefoon zoemt]

Tucker?

Ben je thuis?

[klikken vergrendelen]

Tucker?

Hé, Tucker? [Klopt]

Hallo. Hallo.

We moeten praten.

Ja. Ik weet.

Heb je een zus gehad?

Een tweeling.

Anna was mijn andere helft.

Ze was zes minuten ouder dan. [Grinnikt]

En zij nooit laat me het vergeten.

Ze was veel harder dan ik.

Ze leidde, ik volgde.

Zo is het gegaan.

Wat is er met haar gebeurd?

JONGE TUCKER: Wacht even, Anna.

TUCKER: Mijn opa, hij, uh,

verliet me deze hut.

We kwamen hier vroeger uit iedere zomer.

We mochten niet alleen in het meer, maar

we zouden toch op dit dok spelen.

Ik weet niet hoe ze erin viel.

Ik hoorde alleen de plons.

- [waterspatten] -Anna?

Anna, waar ben je?

Anna!

Ik sprong achter haar aan.

Je was een kind.

Het was maar een ongeluk.

Ik had het je moeten vertellen.

Haar dood heeft ons veranderd.

Mijn vader ging dicht.

Mijn moeder begon te drinken.

Ik worstelde ook.

Het was onmogelijk voor mij om over haar te praten,

maar niet met schrijven.

Ik zou haar in leven kunnen houden

in mijn hart,

in mijn gedachten.

Er is een stukje van haar in alles wat ik doe.

Hoe blijf je in dit huis,

omringd door

al die herinneringen?

ik weet dat het moeilijk is

te begrijpen, maar

als ik hier ben, is het alsof

ze is nog steeds hier bij mij.

Oke.

Je zou helemaal klaar moeten zijn voor vanavond.

Heb ik persoonlijk drievoudig alles gecontroleerd.

Ik dacht dat je alles had ingepakt en nu al naar huis gegaan.

We zullen uw opnieuw beoordelen veiligheidsbehoeften in de ochtend,

maar voor nu, je zit vast aan mij.

Er zijn ergere mensen om mee vast te zitten.

[Grinnikt]

Doe je ooit Wen er aan?

Naar wat?

Iemand zien sterven.

Ik hoop het niet.

Ik weet het niet hoe ik me zou moeten voelen.

Bedankt dat je me hebt gered.

Dat deed je zelf.

Echt waar, je was ...

iets.

Ik heb nagedacht van ons gesprek,

niet professioneel zijn.

Uh ... En ik heb me gerealiseerd ...

... professional is overschat.

[Zucht]

Bijschrift door Media Access Group bij WGBH access.wgbh.org