Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Slovak
Slovenian
Somali
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
ا
А
А
А
ش نکنید
بس کنید
نگهدارید
مسلمان مقصر از این
خون یکدیگرید چه میکنید جهات
نگفتید
آشوب را کنید وگرنه سخم موران
جان سالم به در نمیبریم.
گفتم
بکشین بیخبران فاسد را برگردید
به خانههایتان برگردید
دست بردارید
دست بردارید
بی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
که از دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند یافت مینشود جستهایم ما
گفت آنکه یافت مینشود آن آرزوست
هی آشنایان دیروز و امروز
امشب هیچکدامتان را نمیشناسم.
گیرم که گروهی معاند و خسم خونی حضرت شمس
و گروهی موافق آن یارگانه ما. امشب و
اینجا برادر بردر چونان میتازد که گویی
بر مغلان
که والله اگر در مسافه با مغل چنین
بیپروا بودیم امروز دیگر جز افسانهای از
ایشان باقی نمانده بود. یار نازنین من شمس
تبریزی امشب مفقود شده
حوالت آنان که تشنه خونش بودند و یحتمل به
او آسیب رساندهاند با خدای رحمان و
رحیمنان
که به او علاقهمند بودند بدانند
که پیام حضرت شمس جز محبت و عشق نبود
به خانههایتان برگردید
به مأموران دولت مهلت دهید تا گرف از این
راز بکشایند که چه بر سر شمس آمده
شما نیز مکلفید بر دادرسی
که مبادا خون عزیز و مکرمی بر زمین ریخته
شده باشد
آن بوا را رها کن مردی
بر
دنیا
یقین میدانید علاوه بر مردم عادی امروز
چند از مشایخ حکومتی نیز پای منبر معزهتان
حاضرند
معلوم است پدرتان امروز شهره خاص و عام
است
به دوش کشیدن بار این موقعیت مدتهاست که
طاقتم را تاخده
ناشکر شکری برازنده شما نیست سرورم امروز
شما هرچه در ارادهتان باشد دارید مقام
اعتبار احترام آیا کسی هست که هوای غونیه
را در سینه کشیده باشد و حکم شما را به
جان و دل نپذیرد
همین محاسبات کاسبکارانه است که کلافهم
میکند دیگر نه حوصله وضع و خطابه برای
مردم را دارم
نه رغبتی برای درس دادن به طلبهها
انگار که قفلی بر وجودم خورده که کلیدش را
نمییاب.
روزی روزگاری
حضرت سلیمان نبی بر تخت نشسته بود.
آفتاب شدیدی بر او میتاب. مرغان در هوا
به پرواز درآمدند و بر تخت او سایه
گستردند.
مبادا آفتاب او را آزرده سازد.
ناگاه اندیشهای خلاف شکر نعمت از خاطر
سلیمان گذشت.
تاج بر سرش کج شد.
هرچه تاج راست میکرد دوباره کج میشد.
گفت ای تاج راست شو
تاج به سخن درآمد که ای سلیمان تو راست شو
عزیز من
تاج تو ذوق توست چون ذوق از وجود تو برفت
و افسرده شدی لاجرم تاج تو نیز کج
عللام
سلام علیک
سلام علیکم
یا الله برادر یا سلام علیک
ای صراف بزرگ عالم معنا که گویی پاسخ هر
سؤال را دربان داری
قدری صبر کن از تو پرسشی دارم
اینجا چه جایی پرسش است درویش
حسامدین
بگو بدانم محمد صلوات الله علیه برتر بود
یا با یزید بستامی
نبی اکرم سر حلقه انبیاست با یزید را با
او چه نسبت است؟
نازلترین مرتبه انبیا از رفیعترین مرتبه
اولیا بالاتر است.
پس از چه رویی محمد صلوات الله علیه فرمود
من خدای تعالی را به قدر کفایت نشناختم.
اما با یزید بسامی گفتخ خود را میستایم
از آنجایی که خدای تعالی را به قدر کفایت
شناختم.
آیزید چون به اقیانوس رسید تشنگیش با
نوشیدن قطرهای فرو نشست. چون سیراب شد
نگاهی به دورتر نیفکند اما تشنگی حضرت
رسول بیپایان بود هرچه بیشتر مینوشید
تشنهتر میشد هرچه پیشتر میرفت ژرفا و
بیکرانگی اقیانوس را بیشتر میدید و در
برابر عظمت و قدرت و حکمت پروردگار
خاکارتر میشد
حال تو جلالدین محمد باعث بزرگ قونی
ظرف وجود تو چند เฮ
الله
در چه حالی درویش
به اونیه که درآمدم
با خود گفتم مرا با عوام کاری نیست
مرید نمیگیرم
شیخ میگیرم
آن کسان که راهنمای عالمن
انگشت ایشان مینهم.
ایشان را مؤخذه میکنم. نهبار.
ازین میگوید.
شاگردان منتظرن پدر جان.
ارستو روح و نفس را از صورت و کالبد منفصل
نمیدانم.
لذا در تبعین حیات پس از مرگ با مشکل
مواجه میشود. چرا که بنابر مفروضات وی با
از بین رفتن بدن روح نیز باید از بین
برود. البته امام محمد غزالی علیهرحمه این
اندیشه را باطل میداند.
یا الله
چه جایی اعتنا دارد؟ اینکه در جهان پس از
مرگ معراج بشر جسمانی باشد یا روحانی؟
در حالی که تکلیف و معنای زندگی همین جهان
بر بسیاری از عقلا و فضلا و صاحبان علم و
معرفت
کماکان پوشیده است از ظواهر احوالت پیداست
معجون حکیم چندان شفابخش نبوده است
نمکین رو تا حکیم که باشد حضرت مولانا
از روی اینها درس میدهی؟
با اجازه حضرت عالی و تفسیرشان میکنم.
تعاف
این چیست؟
هرچی هست به کارتون نمیآید درش.
پس چه سود اگر به کار نمیآید؟
چه میکنی من
و این رو به من بده
آن کتاب کتاب معارف مرحوم سلطانماست پدر
جناب مولانا
من میدونم این نیز به کار بیاید
چی کردی مرد
دیوانه شدی درویش
پرسیدم دیوانه شدی
این چی شگردی بود
قال اگر در طلبی
با من بیام
این سحر و جادوست
تو ساحری
ساحر نیستم
نامم محمد از تو زادگاهم تبریز
شمس تبریزی هم میخواند
کیسی تو؟
میزبان بیزد و منت درویش غریب
ریا نکن افی گمان میکنی که پناه درویشم
باشی بر اعتبار تو میافزاید
چون این اعتباری برای من پشیزی نمیرزد
میمان تلخ زبانی چون تو آنور هست
نگفتی
کیستی تو
جلال جلدالدین محمد بلخی فرزند سلطانما از
خاندان
از پدر و خاندانت پرسیدم
خودت کیستی
جناب اسکندرو شمس تبریزی تگ ورود به گونیه
در کاروانسرای برای شکرفروشان حجرهای
اجاره کرده. مأمورین ما با جستجو و تفس در
اطراف چاه کارمانسرا ردی از خون پیدا
کردند.
کسی را به درون چاه بفرستید وارثی کند
این فقط از عهده مغنی و چاهکن برمی
فکر میکنی کشتن شمس از عهده چه کسی برمی؟
آمی و منبری درغونیه از اهل مسجد تا اهالی
میکده به خون شمس تشنه معرکه دیشب هم
نمیشه دیدید که جماعت ابله چه کرد؟ از
همین فردا تکتک این جماعت را احضار کن پیش
از همه نزدیکان مولانا یک شاهکن هم پیدا
کنین
دین را آزاد کنید
را آزاد کنید
گمان نمیکردم اینقدر طرفدار داشته باشیم
بلند شو به ایشان بگو بروند پیکارشان
البته اگر کاری داشته باشند
چرا باید شما راسود خیال کنم
نکنی کار خودت سختتر میشود
شاید به عکس خاطرتان که مشبش باشد ناگذیر
زودتر رهاییم کنید
گزارشات بسیار داریم
که بارها از آرزوی مرگ شمس سخن گفته بودی
حتی یکی دو بار به صراحت او را تهدید به
مرگ کردی
برای کل شهر جاسوس گذاشتهاید
آنها که در روز روشن در میان جمع و جماعت
تهدید مرا دیده بودند اگر کور نبوده باشند
باید در شب قطر قاتلین شمس را هم دیده
باشند.
چرا قاتلین؟
از کجا میدانی قتل شمس کار یک نفر نبوده
است؟
چه کسی به اندازه تو میخواست سر شمس گوش
تا گوش بریده شود؟
از آرزو تا عمل راهیست دراز و دور. پنهان
نمیکنم گاه آرزو میکردم سر به تن شمس
نباشم چون حیثیت پدرم راسه
هر سؤالی درباره حضرت مولانا دارید؟
حسامالدین اینجاست.
برادرم سلطان ولد هم هست چون این دو
نگهبانان دخمهای هستند که ساحر درویش در
آن پدرم را سحر کرده
به هیچ دلیل و خبری ما را منتظر گذاشتید
عدهای از طلاب پس از تعطیلی درس و مدرسه
به خانه برگشتن جماعتی از هفت کو و هفت
دریا گذشته از خو یا قفقاز و شیراز به
غونی آمدن در محضر استاد باشند
اگر یقین دارید که آن درویش مولانا را سحب
و افزون کرده همین الان خونش را مباه کنید
ما او را میکشیم
میکشیم میکشیم
آرام باشید برادران آرام باشید آرام
میکشیم میکشیم
آرام باشید برادران آرام باشید آرامش
نه من نه سلطان ولد نه صلاحالدین
نه بانو کراخاتون در این ۴۰ روز حضرت
مولانا را ندیدهایم او به اختیار خود به
کنج و عزلت رفته و با مهمان خود به مباحسه
نشسته همین
چطور ندیدهای
تو که در کتابخانه گفتی پدرم دستور فروش
کتابها را به تو داده؟
ندیدم ولی شنیدم.
برادران به گفتهها و شنیدهها توجه
نکنید. هیچ سحر و افسونی در کار نیست.
ببینید همین جا در حضورتان سوگند میخورم.
با آنکه میهمان حبیب خداست و پدرم را عزیز
میدارم.
اگر تا شب بیرون نشوند سقف را بر سرشان
پرو میریزم و آن درویش ساحر را میکشم.
میخوشی میخواشی میخواشی میخواشی
دیگر نه آفتاب از این داختر میشود
نه غلام از این روسیهتر
بفرمایید تا حرفش به میان آمد هلاکزده از
در وارد شد آن هم با چخم و روی ترشی
سلام بر همگی شب شما خوش
سلام برادر
سلام علادین
سلام بر تو علاالدین کجا بودی داشتیم
غیبتت را میکردیم
اینکه اینگونه اینجا بس نشستهاید پیداست
هنوز پدرم از گفتگو به آنجا دوید
جناب حسامین برایمان گفت چه تصمیمی داری
آن دو در اتاق به گفتگو مشغولند و تو پدرت
را میشناسی تا اراده نکند بیرون نمیشد
شما اراده میکردی از زخمه آن ساحر بیرون
میشد
علائدین
حال من هم کم از احوال تو نیست برای این
قائله باید ختم شود. فرزندان و یاران و
شاگردانش به کنار. ۴۰ شبانه روز از شما
همسر محبوبش هم سراغی نگرفته. من این
قائله را امشب ختم میکنم جناب زرکوب. با
اجازه.
چرا مضطربی علادین؟
پس همه اهل خانه را به اینجا کشاندی؟
به اهل خانه گفته بودم علایالدین حرمت
خلوت مولانا را نمیشکند. نکند اشتباه
کردم.
باید به مدرسه میامدی و با چشم خودت
میدیدی که چه شده است.
فرض کن حضرت مولانا به حج مشرف شدند یا به
مناظرهای در دمشق و حلب رفته بودند. در
آن صورت طلبهها چه میکردند؟
ولی حال که اینجاست.
در غونیه فرض کن تا قیام قیامت نخواست از
آن اتاق بیرون شود آن وقت چه میکنی؟
آن وقت به حرمت وجودشون تا قیام قیامت
منتظر میمانی.
پس تو برایم از وقتی بگو که در سایه خلوت
ایشان بودیم.
چه شنیدی؟
تو جایی که گوشم یاری کرد
سکوت تنها چیزیست که شنیدم.
شنیدم سخت دلباختهش بودی.
شمس ۳ ماه بعد از آمدن به خونی ناپدید شد.
این چه ربطی به کیمیا خاتون دارد؟
او فهمیده بود که در خونیه جایگاهی ندارد.
چرا جای چه کسی را تنگ کرده بود؟
این لقمه برای دهانش بیش از اندازه بزرگ
بود.
تو میدانستی پدر
و با اینکه میدانستی کار خودتو کردی.
دوباره که چون کوه آتشفشان شده
آتشفشان فوران نکرده است
فوران کند جادوگر و ساحری در امان نخواهد
ماند
هیچ ساحری
پدر جان میدانستی که من دوستش دارم
بله میدانستم
باید مخالفت کنی من از احساسات تو باخبر
بودم.
وقتی جناب شمس کیمیا خاتون را خواستگاری
کرد گفتم پاسخ من در گروخ کیمیاست.
به کیمیا خاتون هم گفتم مخیر است بین قبول
درخواست او
یا درخواست تو.
گلایههایت را به جان خریدارم.
چقدر از رفعت منزلتی که نزد همسرت داری
بیخبری.
کافیست یک کلمه بگوییندم
تا رفیق من هم تکلیفش معلوم شود.
اما اگر از من میپرسی بهتر است اول نظر
کیمیای خاتون را جویا شوی.
محبوب من
کییا
وقت بخیر حضرت مولانا سلام مادر
در چه حالهای
من خوبم
اما به گمانم به عدد روزهای حضور جناب شمس
درغونی از تعداد کتابهای شما هم در
کتابخانه کاسته شده است. خبر نداری کی
میااتون؟ خیال دارم مابقی اینها را هم از
شر خودم خلاص کنم.
نه این رو نگویید.
یادت میآید که غیر از تو هیچکدام از
بچهها اجازه ورود به اینجا را نداشتن.
تنها وقتی شما رو عصبانی دیدم که
علاءالدین پنهانی برای برداشتن نسخهای از
شاهنامه آمده بود.
حق با شمس بود. من کتابهایم را بیشتر از
آدمها دوست داشتم.
کتابها زندانی کتابخانه بودند و من
زندانی کتابهام.
من که همیشه آرزویم بوده زندانی چنین
زندانی باشم. با اجازه شما من میروم ه و
این شاهنامه فردوسی را هم میبرم تا
بخوانم.
کی میاون؟
جناب شمس تو رو از من خواستگاری کرده.
اگر حالت مساعد نیست میتوانیم بعداً
دربارش صحبت کنیم.
نه نیازی نیست.
با این حال و احوالتون نمیدانم ادامش را
بگویم یا نه.
هرچه هست بفرمایید.
از طرف دیگر
علاءدین سختخواهان توست.
لابد خودت میدانی
انتخاب با توست
هر نظری داشته باشی نظر من همان است. تشکر
میکنم.
حالا تا این پیسوز نفست را نبریده برو
استراحت کن. مرا از تصمیمت باخبر کن.
باورم نیست پدر.
علادین
باورم نیست.
شن.
پدرم بیمان داشت که جادوگر ترکش کند. باید
پایوندش میکرد. بهایش را پرداخت. اما به
قیمتی که برای من سخت گذاف بود
من
کیمیا
تو از علاقهای که از نوجوانی به تو دارم
باخبری
اما شاید بیخبری که همین چند روز پیش تو
رو از پدر خواستگاری کردم
به من کمی مهلت بده
باید فکر کنم
باشد.
پذیرفتن درخواست من جای فکر کردن دارد.
درست است. اما رد درخواست آن جادوگر پیر
چطور؟
آن هم جای فکر کردن
گفتم که باید بیشتر فکر کنم.
کیمیا
شمس دو کس را از من گرفت پدرم را و کیمیا
خاتون یگانه عشق زندگانی پدرم را رس رسوای
شهر کرد و مرا رسوای عالم و با کیمیا
همه قصب ستمی روا داشت آرزویم بود او را
بکشن
به حکم شریعت قتل مرتد گناه که ندارد هیچ
بلکه ثواب دارد.
از منظر ابن عربی زن مظهر جمال و جلال
الهیست.
آینهای که مرد خود را در آن میبینه
به او عشق میورزد
پس به حق عشق میورزد
و این عشق مستوجب وصل اوست به مبدع هستی.
چون پرندهای سبک پال در اوج آسمانا
حضرت حق به عتر وجود زن کمال را به زندگی
هدیه کرد
بله
نجاتی شود آدمی را از دریای سیاه
جهل و بیمهری
آنگاه که سر درونم هویدا شد
از او
به یاری او به سوی او آمدم
نسیم شوق من برا او وزید
ریا غربت را پشت سر نهادم
او را که از دور میشناختم از نزدیک
آشکا را دیدم
گفت ای آنکه دلم تا که تو را
نشان تیر محبتت شد
پس تو انس من
مهر من
روان من
و در عشق
نتیجه و ذخیره جانم
خداوندا این عقد را خوشمن و مبارک بگردان
آمین
به محبت و مودت بین ایشان دوام عطا فرما
آمین
نفرت فتنه و دوری را از ایشان دور نگه
آمین
خداوندا مودتی از جنس مودت بین حضرت آدم و
حضرت حوا حضرت محمد صلی الله علیه و سلم و
حضرت خدیجه حضرت علی رضی الله عنه
ا
بت من
ز در آمد
به مبارکی و شادی
به مراد
دل رسیده
به جهان بیرادی
دین را آزاد کنید بی استید
آزاد
قربان مسئله عاجلی پیش آمده.
قربان صورت متلاشی شده مانع شناسایی هویت
جسد است اما ردا و کیسه پول همراه جسد به
گواهی نزدیکان جناب مولانا به شمس تبریزی
تعلق داشته یحتمل جسد هم پیکر آن درویش
بینواست است کمان میکنی چون از فقه و
اصول و احادیث و علوم دینی بسیار میدانی
یا شهرت و اعتباری بیش از دیگران داری از
بندگان محبوب خدایی
به غونی آمدهای تا عیار دانش و بینش مرا
بسنجی
در این که سرآمد دانشی حرفی نیست اما
نشانی از بینش در تو نمیبینم
لفازی میکنی درویش توفیری میان این دو
نیست
میان دین تکلیف و دین عشق چرا توفیر بسیار
است بسیار دینفروشان
فرقی نمیکند از کدام مرام مسلک آیین یا
عقیده اما بسیارن دینفروشانی که با بهر
جستن از احساسات پاک مردم مهربان کوچه و
بازار دین خدا را وسیله پیشبرد منویات
نفسانی خویش میکنند.
من اول با فقیهان نمینشستم.
با درویشان مینشستم.
اما چون یافتم بیشتر آنان تنها لاف درویشی
میزنند رغبت بیشتر به مجالست با فقها
پیدا کردم اما در میان آنان نیز بسیار
کسان دیدم تباه شده از شهوت نیل به جاه و
جلال
جاه و جلال را چه کسی سزاست جز پروردگار
یکتا
آن مدعی آ معرفت دینی کسب علم و دانش
میکنید به جهت تحصیل لقمه دنیوی ریسما
اسمان ایمان از بهر نجات است. نجات از چاه
جهل و غفلت نه سقوط در چاهی عمیقتر از
تکبر و تعصب و نخبت و آنکه هر را موافق بر
آرا و اندیشهها و عقاید خویش نیافتی او
را نف کنی و گمراه بخوانی.
ما را خدا در خواب خرقه داد. نه آن خرقه
که بعد از دو روز بدرد و ژنده شود و در
تونها افتد و بدان استنجا کنند. الخرقه
صحبت
صحبتی که نه در فهم کنجد صحبتی که آن را
دی و امروز و فردا نیست
عشق را بادی و امروز و فردا
ح
شمس تبریز
تو را عشق شناسد نخرد
مرد نیکو دیگر است و عاشق دیگر
پدرجان
دایر جانم میگه توی آسمان هر آدمی یک
ستاره داره که وقتی آدم بمیره ستارهشم
باهاش میمیره
این فقط یه افسانه است جلاللالدین و مثل
بسیاری از افسانهها ریشه درون داره که
بشر به مرگ زیاد فکر میکنه شما به مرگ
فکر نمیکنی؟
البته که فکر میکنم و هرچه بیشتر به اون
میاندیشم
میپندرم آدمیان همگی خوابن و با مرگه که
تازه آرام آرام از خواب بیدار میشن.
یعنی میشه وقتی که انسان میمیره یه بار
دیگه به این دنیا بیاد بیدار بشه ببینه که
پیش پدرشه پیش مادر خانوادهشه یعنی
اینجوری بیدار شه
یه نوع دیگه هم بیدار شدن داریم جلالدین
که موقع بالا رفتن از نردبان زندگی پیش
میاد
یه وقتایی تو بالا رفتن از نردبان زندگی
به پله لقی میرسی که به اندازه کافی محکم
نیست. نه اونقدر لغ که از نردبان پایین
بیفتی و نه اونقدر محکم که بتونی با
اطمینان از اون بالا بری. یهو از خواب
میپری. اونجاست که آدم تو برزخ انتخاب
میمونه. اما نباید بترسی. وقتش که برسه
خداوند در گذر از این راه ناهموار برای
بنده نازنینش یاور عزیزی میفرسته که
دستشو بگیره.
باید تلاش کنیم تا هرچه زودتر راز معمای
قتل این درویش تبریزی را برملا کنیم.
مطمئن باشید قربان. من و دیگر افراد از
هیچ تلاشی دریق نمیکنیم.
لازم باشد برای یافتن رد و نشانی باید شدت
عمل بیشتری نشان دهیم.
همین طوره قربان. حسامالدین چلوی
صلاحالدین زردپور و سلطان وولد پسر دوم
مولانا تصدیق نمودند که جسد متعلق به شمس
است لکن جناب مولانا هنوز تردید دارند
که اینطور چه جای شبهه وقتی که س تن را
تأیید کردهاند
همانطور که جنازه را بی سر و صدا از شاه
بیرون کشیدی
باید بیسر و صدا هم زیر خاک دفنش کنی.
اینجا غونیه است. خوی و تبریز نیست که
رجالها نتوانند شهر را با شوب و بلوا
بکشانند و فاتحه ما را بخوانند.
اما سرورم با فرمان حضرت سلطان چه کنیم؟
مگر حضرت سلطان نفرمودند جنازه این درویش
به حرمت جناب مولانا باید با احترام به
خاک سپرده شود.
سلطان هر فرمانی که بدهد با جان و در روی
سرمان جایی میدهیم. اما
فراموش نکن
ایشان سلطانیست که
۱۲ سال دارد و در وجود مبارک و محترم
ایشان عواطف و احساسات خام است و بر قوه
عقل یک حاکم نابالغ غلبه دارد. ببین واقع
امر این است فرزندم مولانا جلالدین تحت
تأثیر همین شمس تبریزی در دین خدا
بدعتگذاری کرده است. آن دو دست در دست هم
خیلی عظیمی از مردم غونیه را به گمراهی و
تباهی کشاندهاند. چه خجالتی بالاتر از
اینکه جوانان پرشور را از مسجد به خانقا
کشانده و به جای عبادت خداوند رحمان رحیم
به پاکوبی و رقص واداشته و از راه هدایت
خارج ساخته.
خدا میداند چه فسادها که پنهانی مرتکب
نشدن در اشعارش تبلیغ شرابخواری میکند از
عشق چنان حرف میزند که گویی ترویج
حرزگیست.
بعد چه شد؟
همان که شهر دادم پدرم به دنبال جناب شمس
رفت
کجا؟ سلام علیکملام علیکلام
به به شیخ جلالدین
علیکم السلام
نگرانتان شده بودیم چندیست ما را از زیارت
خود محروم کرده بودید بفرمایید
در کنار قاضیالقضات جلوس کنید
ترجیح میدم همان در زیل مجلس بنش
حضرت مولانا جای علما
صدر مجلس است به جهت علمشان
حتی اگر به جای جامعه فقاهت خرقه درویشی
به تن کرده باش. بله صدر مجلس جای علماست
جناب صدعظم
اما صدر عارفان کنج خانه است و صدر عاشقان
کنار یار
بفرمایید
بفرمایید
تا امروز گمانم بر این بود آنچه در باب
خلوت حضرت مولانا با میهمان غریبهاش
میبافند ترهات است و شایعات عوامناس
لیکن حال میبینم که حضرت مولانا خود نیست
چون عوام بودن یار و دلدار تازه را تصدیق
میکنند.
پس بفرمایید
تکلیف اهل و عیال چه میشود؟ تکالیف شرعیه
حق و نسا رو چه میکنید؟
گمانم ایشان به جهت تغییر ذائقه مجلس مزاح
و مطایبه میکنم.
چه جای مطایبه است؟ گمان من برام بود در
جشن مدرسه قرآنی صحبتها همه از قرآن باشد
یا چون قاضی القضات شهر در ملح حکد
اندکی سنجیدهتر سخن بگوید.
اهمیتی ندارد آرام باشید
این درویش نوریق شما کیست حضرت مولانا
کسی که با وقاحت جرأت عصائ ادب به شخصیت
مقدس مقامات دینی این شهر را به خود
میدهد از عذاب خدا نمیترسد
از خدایی که عشق و محبت مطلق است چرا باید
ترسید از آن قاضی باید ترسید که بینیاز
به شاهد عادل بیطرف حکم به فسق میکند.
خوب شد خواجه صنایی بمرد و به عهد و
روزگار تو نرسید که لاجرم او را تنها به
خاطر سرودن یک بیت فاسق میخواندی آنگاه
که گفت ای صنایی گر نیابی یار
یار خویش باش
در جهان هر مرد و کاری
مرد کار خویش باش حال نصیحتت میکنم قاضی
بنشین و از روی احکام فقه ۱۰۰ بار بنویس
حال که تقدیر خود سر فتنه را بریده است
باید همت کنید و دم این فتنه را هم قطع
کنید. یعنی میفرمایید
مولانا روان
نه نه هرگز
قتل این مردک
گرفتاری ما را زیاد میکند. از او شهید
میسازد.
افسانه میشود.
باید کاری کرد که او بیآبروی کوششه و
بازار شود
و تو باید کاری کنی که هیچ شبههای در این
ماجرا پیش نیاید. باید به همه ثابت کنی که
او مرتد و فاسده است و از دین خارج شده
است. خونش مباه است بر هر مسلمانی که او
را دیده یا ندیده باشد.
کسانی را بیاب از مرد و زن از هر فرقه و
جماعت که بر انحراف اخلاقی او و آن شمس
ملعون شهادت و گواهیدهاند
آنگونه که گویی از مادر مرتد زایده
شدهاند و آن وقت است که نظر سلطان جوان
ما از او برگردد و از پی آن مولانا باید
خودش جلو پلاسش را جمع کند و برود
نگه دار
همینجا بمان تا برگردی
چش
از من چه میش
ساکن جان من آخر به کجا رفتی
خانه نهان گشتی
یا سوی هوا رفتی
چون عهد دلم دیدی از عهد بگردیدی
چون مرغ بپرییدی
ای دوست
کجا رفتی
در روح نظر کردی
چون روح سفر کردی
و از خلق حضر کردی
و از خلق جدا رفتی
رفتی تو بدین زودی تو باد سبا بودی
ماننده بوی گل باد سوا رفتی
ای باد سوا بودی
ای مرغ هوا بودی
از نور خدا بودی سلام علیکم
در نور خدا علیکم
ای خواجه این خانه چون شم در این خانه
از ننگ چنین خانه
بر سقف سما رفت
خسته نشدید این همه را از پی من آمدید
در این بیوقتی شب
اینجا در محله فقیران از پی چه میگردید؟
دوست دارد یاری ناشفتگی
کوشش بیهوده بهس خفتگی
شمس بعضی شبها
با ساکنان این محلههایی فراموش شده آمد و
رفت میکرد.
چرا برای شناسایی شمس به غسالخانه
نمیآیید؟ سلطاند و حسامالدین هم به
اندازه شما شمس را میشناختند.
به جای جستجوی شمس قاتل شمس را بیابید
بهتر نیست.
این کار که بر عهده شماست
و میبینم با تعقیب من بسیار در انجام آن
دلیرید.
شاید قاتل از نزدیکان شما باشد.
خیلی نزدیک. حقیقت عاقبت آشکار میشود.
اما باور نمیکند دل من مرگ شمس رو.
بیشتر علما و فقهای غونیه شمس را مرتد و
گمراه میدانستند
و حتی به جنابعالی هم به سبب همنشینی با
او اتهام بدعت در دین و خروج از خط شریعت
میزنند.
رأی شما در این باره چیست؟
من یکی نظامیام.
در خصوص جنگ و میدان نبرد و شیوههای رزم
هرچه میخواهید بپرسید. اما در امور دینی
و معرفتی بیش از عوام نمیفهما.
گمان میکنم من و شما از برخی جهات سرنوشت
مشابهی داریم.
چطور
شمس را بیاب خواهی فهمید
و خدا میداند اگر چنین کنی چه پاداش
اخروی که در انتظارت خواهد بود طوری که
اولیا بر پاداشت قبطه بخورند
البته میدانم سیلی رقد از حلواسی
شیرینتر
А
د
قربان مأمورانی که برای کسب اطلاعات
فرستاده بودم سیاه مسی را گرفتند که در
میخانه در باب جسدی که از شاه بیرون
کشیدیم لاف زیادی میزده گویا ادعا کرده
جنازه متعلق به شمس ترزی نیست.
مرا به اشتباه آوردند. قربان.
من بیگناهم.
چه میکنید؟ چه میکنید
چه میکنید
ولم کنید ولم کنید
وقتی چرخهاش رو به حرکت کنند ریزترین
استخوانت هم تکه تکه میشود
و در حالی که هنوز زبانت میجنبد جان به
لبت میرسد
سردار
بچرخانید
اعتراف میکنی میخواهی دوشقه شوی
حرف میزنم حرف میزنم
کافیست
کرده نیست
را که دادیم صاف میشویم
قلاً هم گفتم من که سود بدهی نزدم حالا هم
این کار نمیکنم
خدا از تو راضی باشه پس از اینکه طلبم را
نداره ولی باید ممنونم باشم
نکن تو آدم باشه همت بگ
من که طلبکارم هنوز با تو رفیقم رفاق تو
عشقم به سلامتی رفاق
به سلامتی رفیق
هستی بدم بگم
А
Ah! Ah!
Ah!
مثل استاد دوست نبودن
ردایش از آن تو اما سکهها زن مان
حس میکنید
طلبم رو برمیدارم مابقی نصف نست
فلش کن میگویم فلش کن ببینم
برو هم
هرچه مستی امشب را من دادم
شب کن شب کن
کیسه زنا خودم پیدا کردم
صبر کن
گم شو عوضی
قرار امشب رو من گذاشت
سهمم رو بده
ببینم بده من این دو سکه بابت بدهیت مانده
د تای دیگه یکی از آن من یکی هم مال تو که
فکر نکنی ارسلان
مثل تو نامرد است
نام توی [ __ ] بیستان که معلوم نیست
مادرت با خوابیده که تو را پسندش
عوضی به مادر من میگویی زناکار
میکشمت
میکشم
احمد بگین
رای
آزاد آزاد
آزادش کنید
آزادش کنید
آزاد
اینجا چه میخواهید حرف حسابتان چیست
ای ملت ای جماعت کلاغای غونیه خبر تازهای
آوردند جسد پیدا شده در چاه کاربانسرای
شکرفروشان همان درویش مرتد و گمراه نبوده
عاملین احضار و بازجویی از جناب علاالدین
محمد باید رسماً عذرخواهی کنن عذخواهی
عخواهی
باید
حق و کلا خبرچین غونی است بر ما مسلم شده
که جنازه یافته شده متعلق به شمس تبریزی
نیست اما
ساکت شوید سخن ایشان هنوز تمام نشده
اما بنا به اظهارات متقن و دقیق متهم
زندانی
اقدام به قتل آن درویش توسط چند ناشناس
مهاجم صحت دارد پس تا زمانی که نشانی از
مرده یا زنده شمس تبریزی و شناسایی
مهاجمان و انگیزه آنها یافت نشده
احضار شدگان از جمله جناب علاءالدین محمد
در مضان اتهامند پس هیچ کدام حق خروج از
شهر را ندارند
بیرونشون کنید
جلو نیاید خانه بروید
باید آزاد بشه
О,
مریم
مدتش دنبالت میگردم بالاخره با پای خودت
آمدی
ش
داری لکنه از دست من که گلی زیر
خیالیست که با آن خانه برگردم
نگران نباش برت نمیگردانم چون این دستمال
حیض به درد ایات نمیخواهد
میکشم
А
А
О!
О!
ا
تو کیستی
آبا
آبا
آبا
درود بر سردار
درود بر سردار اسکندر
اسکندر
اسکندر
نباید این کارو میکردیم.
یعنی پشیمانی
با اینکه میدانی چقدر دوستت دارم.
نه پشیمان نباش.
برای راضی کردنشان راهی پیدا میکنم.
اینها برای توست.
یک تکهش را حالا به تو هدیه میکنم.
میخواهی پسر جوانم را با خود به میدان
جنگ ببری. این چه کاریست؟
اسکندر اگر بخواهد به مقامات بالای حکومتی
برسد باید در میدان جنگ آب دیده شود. جنگ؟
از یک جوان خام جوانمردی پخته خواهد ساخت.
ولی ببخشید پدر جان مأموریت قیصریه چه
میشود؟
لغوش کردم. موافقت سلطان را برای آمدنت به
کوسه داغ گرفتم آن هم به عنوان افسر ارشب
تو چرا دست میکنی کنیزگ چه میخوایی
ببینم بین تو و این کنیز خوشگل خبریست
اسکند
آ چه میگویی اون که قواره تن عزیز من
نیست
اتفاقاً پی فرصتی بودم در این باب صحبت
کنیم.
چه صحبتی؟
با اجازه شما
قصد دارم با مریم ازدواج کنم.
تازگیها خیلی شوخ شدی.
شوخی نمیکنم.
پسر سردار احمد سلجوقی میخواهد با کنیزکی
مسیحی ازدواج کند.
اب
یعنی تا این حد سقوط کردهای؟
میبینی بانو؟
دوای درد چنین آدم دلباختهای فقط حضور در
میدان جنگ است. درد و رنج و بوی گند سقوط
در چاه موال برای سردار جنگ دیدهای چون
تو دیر یا زود خوب شدنیست فراموش میکنی
اما زخم و جراحت سقوط من
در گنداب عمیق عرضی که خانوادهت برا درونش
فرو کرد هرگز التیام نمیاد
مریم بلند شو وسایلت را جمع کن باید بروی
کجا
تو را فروختم باید با ارباب جدیدت بروی
معطل نکن بیرون منتظرم
خال من آقا
به به دست پر آمدی
چه آوردهای
بگذار ببینمش
آفتیست به جان مردها
جمیله ببرش به حجره خودم
آیا
خی
آ
نه ولم کن به من دست نزن رهایم کن ولم کن
آشغال
نه رهایم کن رات میکنم
چرا به خدا اعتماداز
پدر و مادرم گفتم تو را آزاد کردم
و تو به اختیار خود رفتی بی آنکه رد و
نشانی بگذاری
من سالها در آن گودالم
با بوی گنده زنان عرض شدم
اگر مولانا و شمس کمک نکرده بودند
همونجا میپوسیدم
یا عیسازی یا عیسیر کمکم کنین کمکم کنین
نژم بدین نجاتم بدین پدر مقدس پدر پدر پدر
آرام باش دخترم این چه بلواییست که راه
انداختهاید
تو دخالت نکن پدر
این فاحشه
نترس دختر
در خرید من است کلی پول دادهم که
مشتریهایم لذتش را ببرن
پس چرا معطله نمیگذارم او را ببرید
پس چرا که چه میخواهید من نمیخوایم
فجور برگردم من آزادم رهایم
آزادی ها غلط کردی که آزادی
گوش کن برده [ __ ] مادر نزاییدان که
بخواد سر ایاط شیره به ما
های
از کدام شیره حرف میزنی؟
چه زرت پرت کردی؟
آن شیره که به سر آدمی میمالند اگر از
جانب حضرت عشق باشد و مایع آن رحم و مروت
و شفقت
که والله شکرین شیرهایست.
این اواطیل را به گوشه چون خودت الاغی
بخوان اگرم مشتری این سلیطه زیبارویی محل
کسب مرا همه مردان غونیه بلدن فقط باید
سیمضر فراوانی در چنته داشته باشی [ __ ]
کنی یازو نمیشناسم
به
هر خارمگسی به خودش اجازه میداد در این
بازار معرکه بگیره
دست از او بکشید
سر به تنت زیادی کرده درویز
Oh.
برگشته انتقام سالها رو از من بگیری.
مولانا مرو به خانهش برد.
من و کیمیا خاتون همدم شدیم ندیمش شدم
اکنون از حقایقی مطلعم که امیر قرارگاه
غونیه باید بداند
چند بار به او گفتم بهتر است امروز بیرون
نر
کاریست که شده مریم
مریم
چه شده حالش خوب نیست مراقبش باش من بروم
حکیم خبر
شمس کجا
بالا در اتاق است وقتی آمد از غیبت شما
سخت بیقرار شد
ای داد
بفرمایید
چیزی خواستید صدایهم کنید پشت در میمانم.
عزیز دلم
شنیدم نگران شدهای
ببخش که تنهایت گذاشتم
میگویند زن بی اذن شوهر اجازه خروج از
خانه را ندارد نکند از این بابت مکدر
شدهای
شمس
حتی از خیالم نمیگذرد در زمره مردانی
باشه که پاین را در سن زنجیر میخواند.
او تنها در زمره مردانیست که
دوست میدارد.
همسرشانتر دل دارد بادر میام.
وقتی بیرون از خانه بودی
مادرم خواست برای سؤال کرد فوت پدرم به
مزارش برود.
کجای دلم اینچنینوا گرفتی کیمیا
که اینگونه بیتاب و بیتوانم از دوری تو
که تا به حال
خود را بدین حال ندیده بودم
از سحرگاه دریای دلم در جوش
شور خروش است.
کیمیاکم
از بیماری تو
نرو شمس
باید برای تو حکیم میآورم.
بیا کنارم
قرارمان بود
هر روز خدا
هدیهای برایم داشته باشی.
یک حکایت
یک غزل
یا شعر
کی میاد خاتون
از مال دنیا چیزی ندارم که مهرتان کنم
مری هم همین شعر باشد
و حکمتی که
هر بامدادی و شامگاه به من خواهید آموخت
از همانها که به ناپدری هم تعلیم
میکنید.
کسی راس خود را به در مسجد رساند و از
مردی پرسید آیا وقت نماز گذشته است
پاسخ شنید دیر آمدی.
آه کشید
مرد به او گفت
نماز همه عمرم برای تو
آن آه را به من بده
قربان برای تو تمام شد کیمیا دیدی با من
چه کردی
این چه آتشی بود بر خرم دل شمس
حال چه کنم
يا
يا
لا
ا
که
از ملت عشق باش
زیرا خداوند پیشاد هر سرزمین دیگری
با مردمان ای ملت حشر و نشر دار
اما تو چه کردی با کینه و نفرت به ملت جنگ
پیوستی و ملت عشق رو ترک کردی
در دنیای فساد و تباهی برای زنده ماندن
فقط یک قانون هست
قبل از اینکه نابودت کنن باید نابودشان
کنی
و تو برای نابودی من
از روح و روانم شروع کردی
من بودم که باید نابود میشدم.
آماده مکافات عملم هستم.
بگیر. خلاص کن.
اگر قصد انتقام داشتم تو رو در همین گندا
به کثافت دفن میکردم.
انتقامت را بگیر.
ولی من فکر بهتری در سر دارم.
Ай! شمسالدین محمد تبریزی
وصف هوش و ذکاوت تو
پیش از این از زبان مریم خاتون شنیدم
و هم از بیمهری و بیوفایی تو
پس
آن همه لاائلات درباره زخمی شدن و مرگت
دروغ بود.
هر زخم خون ریز که راه جرم منجر به مرگ
نمیشود.
خود شما نیز زخمی برداشتید.
مغل به کسی رحم ندارد.
پیکار با مغل سخت است و خونبار.
پیکار درون اما
سختتر از تخنبارتر.
زخمهای آن هرگز التیام نمیآوریم.
زخم درون تنها به خویشتن آدمی منحصر است.
اما شایعه قتل شما جماعتی را سراسیمه کرده
و شهری را به آشوب و بلوا کشیده.
پس نیکان است که از مقایسه آن دو چشم
بپوشیم.
تو خود در قوهای آشوب شهر به دنبال
زخمهای خونچکان درونت به اینجا آمدی.
نیامدی؟ بهره هرچه آمده باشم اکنون
میتوانم تو را به جرم
ارتداد یا پنهان داشتن حقیقت دستگیر کنم و
کدبسته به محضر غازل وضات ببرم.
به اقتضای دلت به اینجا آمدی نه به فرمان
عقل. پس چنین نمیکنی.
جلالدین را به یاد من میآورد. او نیز در
مواجهه اول درشتگویی میکرد.
لفازی میکنی درویش. توفیری میان این دو
نیست.
میان دین تکلیف و دین عشق. چرا؟ توفیر
بسیار است
اما تو جلالدین
کوری
نمیبینی
مراقب باش چه میگویی
نباشم چه خواهد شد
خاموشی بلبلک چهچخ زن خون
مدب میزبانی را رعایت میکنه
در برابر میهمانی که از ادب بوبی نبرده
ادب عشق یا تکلیف
مدام لفازی میکنیم بنای زندگی همه ما بر
تکلیف است
به من جلالدین
مولانا باب همنشینی با یار غارش
هم از حکومت و جمعه عالمان دینی گسهست
هم از اهل و عیال از خانواده و شاگ گردانش
دور شد.
او سجاد نشین باوقاری بود
که تو بازیچه کوی کودکانش کردی.
چه چیز این جهان بدون تابوان ممکن است؟ در
راه حق ابراهیم وار باید آماده بود برای
قربان کردن اسماعیل.
مولانا تمام قونیه را به دنبال تو گشته.
کوچه به کوچه.
شمس تبریزی را همه مرده میپندارند جز او.
کرم ابریشم بینیاز از پیله شد چون پروانه
گشت.
آل این دیار روشن به نور وجود مولاناست.
بونیه را دعا آفتاب نشاهیم. آمدم
آینهای بودم تا جلالدین آفتاب درون خویش
را در من ببیند.
حال او همان است که باید
حتی بیش از این.
اکنون برای چه مرا به اینجا کشوندی؟
Heی
برای شما
که تنها سلام م را به گاه زنده بودنم به
او برسانید
وگرنه او خود نی نیز نیک میداند دیگر به
شمس تبریزی نیازی ندارد.
سربلند هرازمون
بیمدعا و پاک باخته. اما شمس که
میپنداشت استادی بینیاز است. در آزمون
عشق دخترکی
به شاگردی رفت و حکمت آموز صورتی از عشق
شد.
تا به امروز برکار خویش ندیدم.
گذری کوتاه از زندگی او
کوتاه.
آنها به اندازه یک.
من هم هدیهای برای شما دارم.
زیباترین هدیه را در این زندگی
از دستان زیبای
کیمیاون گرفتم.
پیشکش ببر برای حضرت مولانا
چرا که حال او عشق را بهتر از من
میشناسد.
هرچه بخواهید به تو خواهم داد. اسکندگ فقط
بگو آیا صحیح و سالم است؟
زخمتانش اذیتش میکند اما زخم دلش
خونریزتر نیست.
کی میاات
گفت کجا میرود؟ آگزیرم از ترک قونیداغ
این فراغ
الاصل
ان الانسان لفیخص زمان سر سازگاری با عاشق
ندارد با معشوق
اما بر حضرت حق نمیچربند
حالا حداقل خیالم راحت است با ترک قونیه
دشمنانش آسیبی به او نمیرساند
اگران کهه
کسی از من چیزی نخواهد شنید
فقط به شرطی که
به من بگویید در خانه صلاحالدین زرکوب
در آن ۴۰ روز
بین شما و شمس در مباحث چه گذشت؟
چه شد که آن شیخالاسلام فقیه دیروز
بدل به شاعر و عارف امروز این شد؟
کنجکاوم بدانم.
از من چی میخواهی؟
تو مفتی و فقیه. امام جماعت، استاد علوم
دینی، با طرفداران و شاگردانی بیشمار
اینها تو را سنگین کرده. بندهست برگش
بودن تو. هرچقدر کتاب خواندی موعزه کردی
به چل نشستی بس است موقوف پرخوری موقوف
اینها این ننبوه خلایق
زندگی به عادت و تکلیف میکنند یا به عشق
تکرار
تکرار تکرار و پوسیدن در زندان عادتهای
خرد و کلانی که به توارس و تقلید و تکلیف
در بندشان هستیم.
من بیشتر سالهای رفته عمرم را در طلب خیر
و حقیقت گذراندم
و حالا تو هرچه را که هستم ثمره عادات
پوسیده میدانی بیانصاف.
داد مرد جهان تو را کوچک کرده
دین و دانش عادت زده اجتماع عادت زده چه
حاصل
چه حاصل جز غفلت و حجاب و ستمی که بر
انسان میرو
با من بیا Ja.
چه میکنیم در میشه؟
بینوا صاحبان این پیکهها
طریقان و عروسانی که بوسه زدن بر این لحب
مهر و عشق
بینوا کودکان و پیرانی که به وقت ودا
پدران و فرزندان خویش را در آغوش گرفتن
این خونریزیاها چه ربطی به کسانی ی جن من
دارد من در مدرسه و بر منبر جز از احسان و
مروت نگفتم
احسان و مروت تنها برای مردم غونیه و نه
همه ساکنان جهان
انسانی که تنها به عادت رعایت دیگران را
تکلیف میداند دست بالا دوستدار همکشان
خویش است و لاغیر
انسان عاشقم ما دوستدار همه مخلوقات
جهانست
زیرا یقین دارد خداوند یگانه در انحصار
هیچ قوم و قبیله و آیینی نمیگنج
سر درآغاز این فجایع جلالدین قلبهای ما
است که مبدل به میادین جنگ میشه
مبسی خودپسند و ویرانگر که انوار خویش را
برتر از دیگران میدانم زور خدای یکتا
از اینکه در مثنوی بزرگی هستی
آدمی مگر چیست جز ذره غباری به حرص وغلق
ما عشق
همه کائنات را در دل خود دارد.
خداوند زیبایی و عشق مطلق است. رحمتاً
للعالمین.
ما آدمیان در ظاهر به خداوند مؤمنیم
اما همه از یکدیگر میترسیم
و غافلیم از اینکه ریشه بسیاری از مرزها،
فاصلهها و جنگها
در ترس آدمیان از یکدیگر نفته است.
غافلیم از اینکه تحنایت
است.
خداوند برای انسانها عشق به یکدیگر است
نه ترس از یکدیگر.
А
نگفتی جلالدین
کیستی تو؟
هیچکی نیست.
خوش اشتی میکنی.
مقام هیچکس مرتبه بلندیست. پس من هیچکسم
نیستم.
نصیحت دیگری نداری.
آسانترین کار نصیحت دیگران است
و دشوارترین
اینکه آدمی خود را بشناسد.
تو خود را شناختهای؟
جز برای این به این جهان نیامدم.
ما حسیم.
همونقدر که بفهمم با خود که به صلح و وحدت
رسیدی با همه جهان به صلح و وحدت و یگانه
خواهی رسید.
فهم اینها بدون دانش و عقلی که منکر آنی
محال است.
چه سود از دانش و عقلی که سرمست نباشد از
عشق
عشق
آرام و قرار مرا به هم ریختی شمس تبریزی
برای این جهان بر بیراریست
چندی باید خلوت گزینم و خاموشی اختیار کنم
خاموشی فضیلت بزرگیست
اما تو دوباره به سخن خواهی آمد
تا دیروز چون طوتی شکر شکن غونیه تنها
محفوظات خود را واگویه میکردی اما
دیر نمیپاید
دوباره سخن خواهی گفت
این بار
از دل و جان
خدای شمس
نگاه مرا شکرین کرد جهان را به عشق
شکرستان دیدم و او را شکرفروش
چه شکرفروش دارم که به من شکر شد
که نگفت عذر روزی
که برو شک ندارم
اجازه میفرمایید قربان
گزارش مختومه شدن پرونده قتل شمس حاضر است
قاضی القضات عجله دارند چند نوبت پک
فرستادند
چیز این جهان بدون تاوان ممکن است
در راه
ابراهیم وار باید آماده قربان کردن
اسماعیل
Ja.
يا
เฮ
ا
يا
يا
เฮ
هي
ه
й هي เیت
تو
ایا
เฮ
يا
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.