Original subtitles

Denkt u echt dat u zelf zo ver zou kunnen komen?

Alleen ik kan hier naar binnen, niemand anders.

Weet u wat er zou gebeuren als dit apparaat m'n iris niet zou scannen?

Dat zou vast dramatische gevolgen hebben.

BIOMETRISCHE SCAN VOLTOOID

Correct.

Als m'n iris niet binnen tien seconden gescand was...

was er methaangas vrijgekomen via die pijpen en dan...

Een vonk.

Precies. Dan zou dit veranderen in een grote ring van vuur.

Net als de derde ring in de zevende cirkel van Dantes hel.

Dus of er verschijnt een superheld...

die tegen vuur bestand is en deze ogen heeft...

of niemand...

Niemand kan bij deze deur komen.

Kijk eens wat mooi.

Geen hendels.

Geen sloten.

Geen hydraulische sleutels.

Geheimzinnig op slot.

Hoe vindt u dat?

Briljant.

Keila.

Keila, ben je daar?

Keila.

Wat?

Ik had gelijk. - Waarover, Damián?

Hij heeft daar een barbecue groot genoeg voor olifanten.

Het is onmogelijk om daar binnen te komen.

Hij is geniaal. Meesterlijk, hij is...

Pardon. De wijn.

Damián. - Alles zit onder.

Laat maar.

Het schilderij verlaat Krakau...

om 8.15 uur in een koffer, via een normale vlucht.

Op dezelfde manier ingepakt als alle kunstwerken die worden uitgeleend door...

Bedankt...Czartoryski.

Daar komen we op terug. Tijd van aankomst.

Om 12.30 uur op het vliegveld van Sevilla.

Daar wordt het opgehaald door een bedrijf dat gespecialiseerd is in kunsttransport.

Hier.

Dat gebeurt met een gepantserde wagen.

Het bedrijf heet Blindesart en dit zijn hun wagens.

Een rijdend fort. Daar beginnen onze problemen.

Nee, we overvallen die wagen.

We schieten het glas kapot.

Bewakers eruit en in 12 seconden is die kist open.

Goed idee, maar er zijn wel wat haken en ogen.

Ten eerste is het glas kogelbestendig.

Ten tweede hebben de bewakers geen sleutels.

Niet? - Nee. Er is geen sleutel.

Wel een code, maar die weten de bewakers voor de veiligheid niet.

Kunnen we de verhuiswagentechniek gebruiken?

Wat is dat? - Weet je dat niet?

Van Fast & Furious. - Fast & Furious?

Onderschep de wagen en zet hem in een grotere wagen.

Goed idee, maar dan moeten wij achter het stuur zitten.

Niet zo kieskeurig. Het is een nepplan om de hertog voor de gek te houden.

Nee, het plan moet perfect en echt zijn. Die idioot moet versteld staan.

En hoe groter de uitdaging, hoe briljanter het plan.

Zo, zeg. Je weet het wel mooi te brengen. Wat ben je toch slim.

Ik vind het jammer dat we die dame niet stelen.

Waarom? - Omdat ik ervan baal...

dat onze eerste overval als stel nep is.

En het wordt zo'n mooi plan.

Kijk. Dieven hebben echt altijd dienst, hè?

Ik ga een eitje eten bij Casa Pepe.

Ik heb honger. Praat jij maar met je team.

Dag.

Hallo. - Ik kon nu pas bellen.

Je gelooft nooit wat er gebeurd is.

We verlieten de haven onder escorte van de marine.

Toen we op het punt stonden te vertrekken, kwamen er hoge piefen aan...

om hun respect te betuigen aan de heren aan boord.

Je weet wat dat betekent.

Niemand gaat die pallet met rijst controleren.

Precies.

Die passagiers zijn het perfecte alibi om achterdocht te voorkomen.

Weet je al waar ze de rijst verstopt hebben?

Nee, ik heb overal gekeken, maar niks.

Er moet ergens een geheime ruimte zijn. Ik weet het niet.

Ze verstoppen dat spul ergens.

Ik heb de hoogte opgemeten.

Van het ruim en de machinekamer en de hutten.

Daar zit 65 centimeter tussen.

Weet je wat dat betekent? Dat er een verborgen holte tussen zit.

Ik zoek het uit.

Daar lopen vast leidingen doorheen. Voor de airconditioner of zoiets.

Of ze verstoppen er smokkelwaar in. Ik kan erachter komen.

Je gaat toch geen gat in je hut maken? - Waarom niet?

Daarom niet.

Dat is jouw probleem.

Je doet precies wat je niet moet doen.

Als ze je wegsturen, blijf je. Als ze willen dat je blijft, ga je.

Als je vreemdgaat, verneder je je vriend en geef je hem de schuld.

Je werkt jezelf tegen. - Dat is jouw mening.

Ik hoop dat je beseft dat ik gelijk heb voor het te laat is.

Je verdwijnt midden op de oceaan in een gat, zonder ontsnappingsroute.

Je gaat ervan uit dat ik betrapt word. Wat als het me lukt?

Doe het niet. Dat is verdomme een bevel.

Prima.

Ik hou van zwanen.

Sinds ik uw witte overhemd zag, loop ik lachend rond.

We eten om acht uur, op uw boot.

Dit is m'n eerste date sinds ik 15 was.

Als ik eraan denk, krijg ik al kippenvel.

Ik heb vlinders in m'n buik. Ik zorg dat ik m'n oppas afschud.

Denk niet dat ik een eend ben. Net als u heb ik de ziel van een zwaan.

Het is riskant en daarom zo opwindend.

Ja, wat is er? - Ik ben het, Roi.

Ga weg.

Ga weg.

Waar kijk je naar? - Ik heb je boeken gezien.

Wat voor boeken? - Die over waarzeggerij en handlezen.

O, dat over handlezen? Ja. M'n oma deed dat.

M'n moeder ook en ik ook.

Nee, alleen voor mensen die ik niet ken.

Nee.

Kom op.

Doe het voor mij.

Ik kan wel een blik in de toekomst gebruiken.

Alsjeblieft.

Niet bang zijn.

Kijk aan. De lijn van succes.

Niet veel mensen hebben die.

Alleen mensen die geluk hebben. Die van jou is heel duidelijk.

Kijk, hier.

O, ja.

En de liefde? - O, de liefde?

Je liefdeslijn is erg gevlochten.

Wat betekent dat?

Dat je veel verhalen hebt die heel heftig zijn.

De lijn van iemand die echt liefheeft.

Maar hier wordt het...

Hier is het heel intens en rood. Dit is een grote liefde.

Andalusisch, zou ik zeggen. Een hele mooie vrouw.

Een beetje een dief en af en toe een pyromaan.

Er staan jullie mooie dingen te wachten.

Wat dan?

Ik lees alleen de toekomst af. Ik bepaal hem niet.

Maar het is mooi.

Moet ik lang wachten?

Heb je haast?

Meer dan haast. Ik kan niet wachten.

Vertel me alles.

Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.

Eerst het slechte.

Het slechte nieuws is dat je ernstig ziek wordt.

En het goede?

Dat je daar niet aan doodgaat.

Altijd dienst.

Neem maar op. Ik ga watermeloenen oogsten met m'n vader.

Hallo. - We zijn er alle vier.

Kun je praten? - Ga je gang.

Dat is een iglo-vormige, met titanium gepantserde kluis...

in een hal die zonder een irisscan van de hertog verandert in een ring van vuur.

In de hal kan methaangas vrijkomen.

Exotisch. Heb je die megalomane, macabere waanzin met de radar ontdekt?

Nee, ik heb het zelf gezien.

Gisternacht kwam ik de hertog tegen, die ook niet kon slapen.

Na wat wijntjes gingen we naar de stallen...

De stallen?

's Nachts?

Ja, hoezo?

Niets. Maar je stuurde me net boos weg uit je kamer...

en het leek of er iemand bij je in bed lag...

Als jullie samen in de stallen waren, leek het me wel duidelijk.

En die bodyguard? Dat is ook raar.

Misschien heeft die er ook wel zin in.

Er is verder niks gebeurd.

Het was een mannenavond.

Van vriendschap.

We hebben een paard geknuffeld. Zo gaat hij om met stress.

We hebben over het leven gepraat en een Mexicaans lied gezongen.

Geweldig. En toen?

Toen liet hij me de crypte zien.

De eerste deur is beveiligd met een alfanumerieke code...

maar als je in die hal komt...

en het systeem de iris van de hertog niet scant, ga je in vlammen op.

Het is een ondoordringbaar meesterwerk.

Die man is geniaal. We kunnen z'n geld niet stelen.

Natuurlijk wel.

Er is altijd een oplossing. - O, ja? Wat dan?

Z'n ogen eruit halen en scannen?

Misschien is dat niet nodig.

We hebben genoeg gegevens. Het kan op een andere manier.

Precies. Keila, denk jij wat ik denk? Zuurstof.

We kunnen het zuurstofvolume in de gang en de verbrandingstijd berekenen.

En nu even voor ons simpele zielen?

Als het vuur alle zuurstof verbruikt heeft, dooft het.

Dan komt de volgende fase.

De deur van de iglo openen.

Zonder zuurstof? - We nemen zuurstoftanks mee.

En vuurvaste pakken.

Die zijn maar enkele seconden effectief. De kleinste rekenfout kan fataal zijn.

We nemen een grote marge. - En hoe wou je die deur openkrijgen?

Zonder zuurstof doet de thermische lans het niet. Hoe wou je dat doen?

Wat heb jij toch, Damián?

Waarom wil je dit niet? - Ik wil wel, maar ik schat het risico in.

Je moet niet tegen me liegen.

Je bent net een jongen die de hertogin wil verleiden.

Al die berichtjes en een geheime afspraak, terwijl je vrienden wordt met haar man.

Ik ken je.

Je bent te emotioneel betrokken.

Je ziet deze roof misschien zelfs als verraad, of niet soms?

Wat zei je ook alweer?

'Een overval vereist ijskoude precisie.'

Vind je dit professioneel gedrag? - Ik denk het niet.

Wat het probleem ook is, we vinden wel een wetenschappelijke oplossing. Zoals altijd.

De rekening, graag.

Dit is genoeg.

BLUE MOON BAR, SINGAPORE

IK HOU VAN JE

Camille. - Hoi.

Je weet m'n naam nog.

Ik die van jullie ook.

Ik heb iets voor je in m'n hotel.

Kom mee. - Nee.

Ik kan nu niet. Waarom praten we hier niet?

Het was geen uitnodiging.

Het is een bevel.

Zullen we?

Ik heb het zuurstofvolume in de gang van de kluis berekend.

Dat is 79,68 kubieke meter.

Met een geschatte methaaninstroom van 0,2 kubieke meter per seconde...

zou de vuurbal na 45 seconden alle zuurstof verbruikt moeten hebben.

Dus zolang moet dat pak werken. - Precies.

Bij de ontsteking is de verbrandingstemperatuur 1963 graden.

En daarna tussen de 400 en 600 graden.

Er zijn materialen die daartegen bestand zijn.

Vezels zoals Nomex of gealuminiseerde pakken zoals die van de brandweer.

Hoe weten we of zo'n pak werkt? - We kunnen het testen.

Hoe? - Met een vlammenwerper.

Denk je dat dit een escaperoom is?

Dingen kapotslaan en jezelf in brand steken?

Ik heb adrenaline nodig.

Ik ben niet bang.

We hebben iemand nodig die kalm blijft, geen kamikaze.

Bruce doet het. - Wat?

Hij wil het doen en je kiest mij?

Ik wil niet. - Het is technisch gezien mogelijk.

Het wordt daar 600 graden. Ik ben geen barbecuevlees.

Jullie gaan allebei.

Zoek wat van die pakken op.

Snel. Ik heb het druk.

Hier.

Je bent nog net zo mooi.

Maar wel anders. Ik denk door het pistool. - Vind je me anders?

Echt?

Misschien.

Ik heb wat dingen meegemaakt.

M'n ex-man had een geheim kind en moest de gevangenis in.

En een gladde jongen liet me in Singapore zitten.

Waarom kwam je niet?

Ik kon door een vulkaanuitbarsting niet weg uit Colombia.

Alle vluchten waren geannuleerd.

Wat doe je?

Rustig.

De wegen waren dagenlang geblokkeerd. We konden daar niet weg.

Uit wanhoop belde ik de Blue Moon in Singapore.

Ik had goede hoop, want een ober die Ralph heette, wilde me helpen.

Hoe?

Ik kocht een ticket naar Argentinië.

Ik vroeg hem het in een rode envelop met m'n nummer erop te doen...

je naam erop te schrijven en hem aan jou te geven.

Het leek me romantisch om elkaar zo op een ander continent te zien...

want tenslotte was onze relatie ook net een vulkaan.

Ik heb hem nooit gekregen.

Ik ben vast te goedgelovig geweest met die Ralph.

Ik had hem namelijk al betaald.

Toen je niets van je liet horen, belde ik hem weer.

Blue Moon.

Sorry, Ralph is niet komen opdagen. Ik kan je niet helpen.

Toch belde ik weer.

Ik was geïrriteerd en was niet zo'n heer als normaal.

Niet meer bellen.

Ralph was ervandoor met m'n 20.000 euro en de envelop was zoek.

En jij ook.

We zaten dus allebei te wachten.

Elk op een ander continent.

Maar nu zijn we hier.

Samen.

Een vulkaanuitbarsting kon ons niet uit elkaar houden.

Moet ik echt zo een kus afdwingen?

Doe wat je wilt, maar die kus krijg je niet.

Het is te laat voor ons.

Ik ben verliefd op iemand anders.

Ik weet het.

Ik weet het. Ja, ik heb haar gezien.

Die Andalusische vrouw, dus... Een pittige tante. Ja.

Ik had ook iemand toen jij in m'n leven kwam.

Toch liet ik je de taxi in stappen en meegaan naar dat concert.

Ik gaf je de kans om m'n wereld op z'n kop te zetten.

Dat ben jij mij ook verschuldigd.

Daarom ben ik hier.

Wacht even.

Damián is zo gespannen.

Net als wij.

Hoe bedoel je?

Hoorde je wat Berlijn zei?

Over die liefdesdriehoek met de hertog en hertogin.

Mag ik je mobiel? - Ja.

Ontgrendel hem even.

Ik bel die gast.

Wat? Niet via de telefoon.

We lossen dit als volwassenen op. Het is de 21e eeuw, toch?

Staat hij nog steeds onder 'Mam'?

Ja.

Hoi, Keila.

Nee, dit is Bruce, haar vriend.

Heb je haar mobiel gestolen?

Nee. Ze staat naast me. Wacht.

Zeg even hallo. - Hoi, Claudio.

Keila, is alles in orde?

Ja, hoor. - Alles is in orde, Claudio.

We wilden je uitnodigen voor een etentje. Wat zeg je ervan?

Je bent toch niet van plan me in elkaar te slaan, hè?

Integendeel.

We gaan margarita's drinken, praten over het leven. Gewoon ontspannen.

We laten wel weten waar. Morgen of overmorgen. Dag.

Ik ben zo benieuwd hoe ver jullie hiermee gaan.

Genoveva. Sorry, ik herkende u niet.

Blond staat u goed.

Een pruik om Samuel af te schudden.

Ik liep Zara binnen, zette een pruik op en ging er via een andere deur uit.

Als een dubbelspion.

Wat een adrenaline.

Kom binnen.

Wat bohemien, op een boot wonen.

Ach...

Ik was zo blij om u dat witte overhemd te zien dragen.

Ik had eigenlijk geen keus. U was in het voordeel.

Vanwege de dresscode.

Bent u alleen daarom hier?

Nee.

Zoals afgesproken. Uw 500.000.

In fotokopieën.

U bent slimmer dan ik.

Maar één ding snap ik nog steeds niet.

Als u uw geld al hebt en zich gedwongen voelde dit te doen...

waarom dan dit etentje?

Met kaarsen en bloemen.

Wat bent u van plan? Hè?

Wat doet u? Vindt u het leuk dat ik me moet vermommen om u te zien?

Nee, dat is het niet. - Nee? Wat is het dan?

Geniet u ervan om me aan het lijntje te houden?

Nee. Ik ben verliefd op u.

Overdag mijd ik u, 's nachts lig ik aan u te denken, ik heb uw briefjes...

Het is een ware kwelling. Ik loop constant over u te dromen.

Ik heb ook over u gedroomd.

We stonden op een boot als deze.

Wilt u weten wat er toen gebeurde?

Er gaat niets gebeuren.

Er gaat niets gebeuren.

Ik wees u eerst af omdat ik met uw man samenwerk.

Nu heb ik er twee redenen bij.

De eerste is...

De hertog en ik zijn vrienden aan het worden en...

Hij is een geweldige vent. Dat weet u. - En de tweede?

Ontrouw heeft me m'n huwelijk gekost.

Ik weet hoe vreselijk dat is.

Dat wil ik...

een ander niet aandoen.

U heeft het over...

ontrouw, verraad...

vreselijke dingen...

die dit mooie moment overschaduwen.

Ik denk...

Ik denk dat het geen verraad is...

als ik uw hand aanraak.

Nee. Ik denk het niet.

En ik denk dat...

het geen zonde is...

als ik uw arm vastpak.

Ik denk het niet.

En ik denk...

Ik denk dat het ook...

geen zonde is...

als ik uw geur inadem.

Ik denk het niet.

Ik denk dat het ook geen zonde is...

als we dansen op uw favoriete nummer.

Ik denk het niet.

Ik heb een voorstel.

Laten we er samen vandoor gaan. We wachten tot dit alles voorbij is.

En ik beloof u, een minuut na de roof, zodra ik uw man niet meer zie...

vertrekken we naar een ander continent...

en het leven dat u wilt...

met de soundtrack die u wilt.

Bedankt voor het voorstel.

Ik laat het u weten.

Wat is dit, Camille?

Een café au lait.

Weet je nog?

Zo begon het allemaal.

Aan de bar.

Met de geur van versgebakken croissants.

Parijs...

op je lippen.

Weet je het nu weer?

Je zei dat je me een lied had horen zingen.

De avond ervoor.

Dit is het slipje dat ik voor je uittrok in dat restaurant.

Je mag het hebben.

Je kan niet vergeten zijn wat we hadden.

Wat we samen kunnen doen. Het is nog niet afgelopen.

Ik weet zeker dat alles wat we toen voelden hier zit.

Ergens in je geheugen.

Ik had het net over je.

Hou je mond.

Hoe heet jij?

Camille. Aangenaam.

Candela.

Ik was verliefd op haar in Parijs.

Voor ik jou ontmoette.

Waarom ben je dan iets met mij begonnen?

Omdat ik niets meer met haar had.

Al twee maanden voor ik je ontmoette niet meer.

Toen ze niet kwam opdagen bij de Blue Moon in Singapore.

Ik heb nooit meer van hem gehoord.

Liefdesverhalen eindigen als een van de twee het uitmaakt.

Wij hebben dat allebei niet gedaan.

Camille.

We hadden een relatie zonder telefoons...

van wachten op elkaar op verschillende continenten...

en dat is mislukt.

Ik hou zo veel van je.

Zo ongelooflijk veel.

Maar we passen niet bij elkaar.

En dat komt niet door haar. Ze is vast geweldig.

We zijn te anders. Ik ben nog nooit in de Blue Moon geweest.

Ik weet niet eens wat dat is.

Dat is jouw ding.

Jij houdt van alles wat schittert, elegante, verfijnde dingen.

Ik hou meer van, nou ja...

afspreken met vrienden bij de fontein op het plein...

gebakken ei eten met m'n handen.

Op vrijdag watermeloenen oogsten met m'n vader.

Mijn leven draait om kleine dingen. Geweldig, want ik heb er maar één.

Maar jij hebt er vijftig.

En in alle vijftig staat er iemand voor je klaar met champagne.

Van die vijftig levens...

kies ik dit leven met jou.

Dit leven fascineert me.

We houden van elkaar.

Weet je wat? We zouden voor altijd van elkaar gehouden hebben.

Maar het wordt niks.

Dit heeft een houdbaarheidsdatum en die bepaal ik liever nu zelf.

Als je me ook maar een beetje respecteert, laat je me verder met rust.

Dag.

Dag, Camille.

Elk twee pistolen met twee magazijnen.

Het kan lastig worden. - We staan midden op straat.

Het kunnen er maar acht zijn. Vier per wagen.

De vuurvaste pakken liggen achterin.

Hoe eerder je weg bent, hoe beter. - Ja, en dan naar het verzamelpunt.

Bel me als jullie de pakken hebben.

Ik moet iets doen.

Ik blijf hier. Ik ga uitzoeken hoe die gepantserde iglo opengaat.

Ik wil een strakke operatie. Snel. Laat geen bewijs achter.

Nu.

Een slachtoffer.

Trekken.

Wat doe je hier? Je zou me met rust laten.

Heb je zo weinig respect voor me?

Nee, geen stap verder.

Ze wil dat je weggaat.

Ik vertrek zodra ik m'n zegje gedaan heb. Dat beloof ik.

Kom op.

Ga weg, klootzak. We zagen je wel met die Franse vrouw.

Er is niets gebeurd met Camille.

Wat er wel gebeurd is, is dat jij een excuus verzon om ervandoor te gaan.

Ik wil niet met je praten. - Nee.

Als je echt dacht dat ik ontrouw was, had je me in de fik gestoken.

Je hebt koudwatervrees.

Je gooit het op champagne om te zeggen dat we te anders zijn...

maar je bent bang voor de liefde.

Om van me te houden.

Maar weet je wat? - Wat?

Ik heb goed nieuws. Ik hou net zoveel van jou.

Of meer. Kijk.

Dat staat hier, toch?

Dat zei je zelf.

Maar je hebt misschien wat dingen verkeerd geïnterpreteerd.

Je denkt dat ik niet bij je pas.

Daarom zeg ik het luid en duidelijk, zodat iedereen het kan horen.

Voor mij is het een eer...

Een eer om hier watermeloenen te oogsten met je familie, of wat er ook nodig is.

Opgedonderd, of je gaat hier weg in een kist.

Ik tel tot drie.

Eén. - Papa, alsjeblieft.

Twee.

Ik ga niet weg, maar ik laat dit gesprek niet uitlopen op een tragedie.

Simón, weg daarmee.

Zo heet ik niet.

Mijn naam is Andrés de Fonollosa.

Ik woon in de wijk Las Letras in Madrid boven café Buenos Aires.

Ik heb een zoon, Rafael, uit een eerder huwelijk...

en ik ben een dief.

En het enige waar ik aan kon denken sinds je dat hotel uit liep...

was hoe ik je kan bewijzen dat ik net zo verliefd ben als jij.

Dat ik volledig voor jou ga, lieverd.

En dat je me zeker kunt vertrouwen.

En de enige manier die ik heb kunnen verzinnen...

is dit.

Wil je even in m'n jaszak kijken?

Dit is het moment dat je ja zegt...

of niet.

Ja.