Original subtitles

Laat me los!

Je had je hand om z'n nek, Michael.

Of Annie, of niemand Ik wil helemaal niemand hier.

We moeten het over Dylan's studieresultaten hebben.

Betekent dit dan dat ik niet mee lk kan spelen?

25.000 per jaar. En waarvoor?

Ze straffen jou.

Ik ben kwaad door jou! - 'Heb je dat gezien?'

"Bradley familie zegt 'geen nieuwe aanwijzingen in 10 jaar tijd"

en dat ze "nooit hebben gevoeld dat Tina prioriteit had".

Ik denk elke dag aan haar. Ze was mijn vriendin.

Als je haar had willen vinden... was dat al lang gebeurd.

Heb jij mama ver moord?

Had je haar niet gewoon kunnen laten gaan?

Geen wonder dat mensen met de vinger wijzen.

Geen wonder dat iedereen weg is.

Ik wilde het hem rechtstreeks vragen.

Of hij je moeder had vermoord? - Hij zei helemaal niets.

'Even voor de duidelijkheid, denk jij dat hij het heeft gedaan?'

Hij ontkende het niet. Hij had zo'n blik in zijn ogen, ofdat...

alles voorbij was.

En dat hij niets zei...

dat was zijn manier om te zeggen dat je gelijk had?

Nee.

Nee, daarom zitten we nu ook hier.

Hij is niet in staat...

ook maar iets te zeggen.

Ma'am?

Er is iets gebeurd op school. De ambulance is gebeld.

Annie...

Ik heb met de mensen hier gepraat.

Ze waren net op tijd bij hem. En dit hier...

is aan jou gericht.

"Ik ben schuldig aan de dood van Sarah Polly."

"Ik ben schuldig aan de dood van Sarah Polly."

Zelfs niet "de dood van mijn vrouw".

Sarah Polly.

Of het over iemand ging, die bij hem in de straat woonde.

Wel heel afstandelijk. - Het is geen bekentenis.

Een stilzwijgende bekentenis,

Hij geeft toe tekort te zijn geschoten. Dat is wat hij zegt.

Hij geeft zichzelf de schuld van haar dood, niet van de moord op haar.

Annie, weet je, soms is het meest voor de hand liggende...

vaak wat er daadwerkelijk is gebeurd.

Vaker wel dan niet, in feite.

Dus, zo gauw de psychiater groen licht geeft...

gaan we het er met hem over hebben.

Wat hij bedoelde met dat briefje. Of hij Sarah heeft vermoord.

Ik denk niet dat hij het heeft gedaan.

Dan zul je dat moeten aantonen. - Mag ik dat nu weer?

Hoor ik weer bij het team?

Dat was altijd al zo. - Niet echt.

Als je er zo zeker van bent, Annie, dat hij onschuldig is...

ga aan de slag en bewijs het dan. - Oké.

Eh, geen bezoekers. Nog niet. - Pap.

Pap! Pap, alsjeblieft!

Pap... - Ga alsjeblieft weg.

Ga alsjeblieft weg hier!

Ik wil weten waarom je dit hebt gedaan!

Pap, pap.

Pap, alsjeblieft... - Ga weg hier...

Pap. Zeg me, waarom?

Pap...

Ga zitten.

Ongeacht wat sommigen van jullie mogelijk hebben gehoord...

er is niets veranderd aan het lesrooster van vandaag.

Morgen zijn we gastheer van de laatste rugbywedstrijd van het seizoen.

Jullie aanwezigheid daarbij, zeker nu...

nu we de rijen moeten sluiten...

wordt zeer op prijs gesteld.

Wat er de afgelopen weken is gebeurd, hoe afschuwelijk ook...

weet, dat dat niet de schuld is van een van jullie hier.

Denk eens even mee.

Als hij haar heeft vermoord, ik bedoel Michael, hoe zit het dan met zijn auto?

Bedankt, Annie. Hoe is het met jou.(?)

Hij moest het lijk immers naar het bos vervoeren?

Dus, óf hij heeft haar op z'n nek genomen...

óf hij is daar heen gereden.

En wat hebben ze voor sporen aangetroffen in de auto?

Niets. - Niets?

Niets belastends.

Precies. - Dat komt, omdat ze 'm allebei gebruikten.

Wel bewijs dat ze in de auto is geweest...

maar dat is logisch.

Verder bewijst dat niets.

Gaat het wel met je? - Ja.

Ik denk niet dat hij het heeft gedaan.

Ik ben hem zo langzamerhand gaan kennen, Duncan.

Ik heb veel tijd met hem doorgebracht.

En ik denk niet dat hij degene is, die Sarah heeft vermoord.

Ik ben bang dat we uiteindelijk de verkeerde beschuldigen.

Dus jij wilt aantonen dat hij het niet gedaan kan hebben?

Precies, want als hij het niet gedaan kan hebben...

dan kan hij het niet gedaan hebben.

Zelfs als hij zegt van wel. - Ja.

We gaan alles opnieuw bekijken.

Dank je. - Graag gedaan.

Het gaat niet zozeer om de auto, maar om de kofferbak.

Het lichaam had hij daarin moeten leggen.

Dus zijn we op zoek naar bloed, speeksel, haar...

alles waaruit blijkt... dat ze achterin heeft gelegen.

Er is geen bloed gevonden... Oké.

Ook staat er niets over speeksel. - Mm-hm.

421-B en C.

Hoofdhaar van... V1.

Sarah Polly.

Oké. Dat betekent nog steeds niet dat hij, eh...

Dat betekent nog steeds niets, toch?

Dat haar kan... - Dat haar kan...

op de kraag van haar jas hebben gezeten, die in de kofferbak heeft gelegen.

Precies, ja, op de kraag.

Dat kan een verklaring zijn. - Klopt.

Zoals je al zei, dat bewijst helemaal niets. Toch?

Dank je. - Graag gedaan.

Wil hij me niet zien, om wat hij met mama heeft gedaan...

of om wat hij geprobeerd heeft te doen in het bos?

Daar kom ik niet uit.

Hij heeft je verteld dat hij het heeft gedaan.

Houd dat goed in gedachten.

Toen hij in de auto zat, heeft hij het bekend.

Nee, hij heeft het niet ontkend. Dat is heel wat anders.

Waarom heeft hij dan dat briefje geschreven? - Wij hebben geen briefje gezien.

Of gedaan, wat hij in dat bos heeft gedaan? - Omdat...

zijn vrouw is vermoord...

en zijn dochter hem daarvan beschuldigd.

Ontken het dan. - Zo zit hij niet in elkaar.

Hoezo niet? - Zo werkt het bij hem niet.

Hij is geen gewelddadige man. - Volgens Trudy wel.

En ook volgens Rory en die rechercheur, waarmee hij heeft gevochten.

Jij verdacht hem ook, weet je nog wel?

Ik probeer het te begrijpen. - Doe maar niet.

Ik zeg dat ik het niet zeker weet...

steun me dan een beetje, oké?

Bezoek.

Ik dacht dat je zei dat zij hier niet meer mocht komen.

Dat is ook zo. Ik wil je spreken, Alana.

Ik weet wat er wordt gezegd.

Wat wordt er dan gezegd? - Dat hij een van de jongens heeft aangevallen.

Zeggen ze dat?

Zo was hij nooit tegen ons, tegen mij, toen ik opgroeide. Hij...

Hij hield van mama. Hij hield van haar.

En het spijt me. Het spijt me, ik weet dat ik zelf naar jullie ben gekomen.

Maar nu twijfel ik, en hij wil niet met me praten.

Je hoeft geen spijt te hebben, Alana.

Want ik denk ook dat je vader het niet heeft gedaan.

Ik denk het echt niet, oké?

Het probleem is alleen...

dat ik denk, dat hij wil dat ze geloven dat hij het heeft gedaan.

Michael, we willen met je praten.

Maar hier kan dat niet. Dat moet op het bureau.

Dus moeten we je arresteren. Dat moet volgens de regels.

Kom....

Zeg ons, wat je met dat briefje bedoelde.

En dan kun je vertellen wat je met Sarah hebt gedaan.

Als je het hebt gedaan. We hebben je hulp nodig.

Wanneer heb je haar lichaam weggebracht, Michael? Was dat 's avonds?

Overdag? Welke dag dan? Dat moet de Openbaar Aanklager weten.

Ik weet het niet meer.

Alana kwam naar ons toe, Michael.

Als je het niet voor ons doet, doe het dan voor haar.

Leg het uit.

Het was woensdag.

Het moet op een woensdag zijn geweest.

Woensdag - hij denkt dat hij het toen heeft gedaan.

'Ik wil dat je z'n agenda checkt bij z'n secretaresse.'

Als er een gat zit op die dag, dan hebben we 'm bijna.

Maar dan is het ook zo, dat als er geen gat is, dat we hem uitsluiten.

Niet persé.

Ivan, waarom zou je een moord bekennen en een verkeerde tijd geven?

'Laten we het eerst gewoon checken, oké?'

Als ik iets weet, bel ik je terug.

Lessen zijn blauw, vergaderingen rood.

Al het overige is groen.

Dat is al jaren zo.

Daar. Woensdag de 25e. Hetzelfde als alle andere woensdagen.

Om 4 uur is er altijd een gat...

voor het geval er iets tussendoor komt...

zoals een vergadering, of omdat hij plotseling weg moet.

Waarom?

Kunnen alleen jij en Michael hierin?

Michael kijkt hier nooit in. Michael doet het allemaal uit zijn hoofd.

Maar als er nou op het laatst iets tussendoor komt... Hm.

en hij er nooit naar kijkt, wat dan, hoe gaat dat dan?

Dat wordt genoteerd in zijn agenda.

Zijn agenda? Die op zijn bureau... normaal gesproken.

"Niet handig met techniek".

'Ik weet welke je bedoelt.'

Oh. Hebbes, gevonden.

23e, 24e, 25e.

En?

Er staat alleen "vrij houden".

Is dat uw handschrift? - Van hem.

Zeker weten. Van hem.

Van hem. - Sorry, en wat betekent dat?

Dat betekent dat ik dit mee moet nemen.

Opname, ik ben rechercheur Nira Barker.

Tevens aanwezig... Hoofdrechercheur Ivan Pemberley.

Kyra Doyle, aangewezen volwassene.

Michael, u bent gearresteerd voor de moord op uw vrouw, Sarah.

U heeft de aangeboden advocaat geweigerd

Klopt dat? Ja, Michael?

Ja. Dat is correct.

Michael, ik zal duidelijk zijn.

Niets wat je ons hebt verteld buiten deze kamer, is vastgelegd.

Dus dit is je kans...

gezien wat je in je briefje aan rechercheur Cassidy hebt geschreven...

alles uit te leggen wat er is gebeurd.

'Dus, laten we met de maandag beginnen...

'de dag van de rugbywedstrijd?

'Daarna gaan we naar de woensdag...

'de dag dat je tijd had gereserveerd in je agenda.

'We doen dit één keer, Michael, dan is het klaar, voor iedereen.'

Oké?

'Begrijp je wat er wordt gezegd, Michael?'

Ja, ik begrijp het.

Kan ik je alsjeblieft even spreken?

Ja, natuurlijk.

Dit moet wel iets heel belangrijks zijn...

Je kunt niet doorgaan met de ondervraging. - Nee? Waarom niet?

Waarom niet? Kijk naar hem. Het gaat niet goed met hem.

De psychiater is het niet met je eens.

Alles gebeurt volgens de regels. Ga door.

"Ga door"? Volgende vraag.

Tenzij je geen vraag meer hebt.

Het maakt niet uit wat de psychiater zegt.

Er is een volwassene aanwezig, die toezicht houdt.

Ja, ze is hooguit 15. Moet je 'm zien.

Kijk eens goed naar hem, in godsnaam.

Kijk hoe hij erbij zit.

Dat is z'n schuldgevoel. - Hij lijdt eronder.

Hij heeft steun nodig.

"Beschermen en dienen". Weet je nog wel? Bescherm hem dan.

Heeft hij het toch gedaan, dan zien we dat later wel!

Wat...?

Eh... Hij vraagt naar Annie.

Ondervraging opgeschort 13.44.

Er eh... Aan de overkant zit een leuk café.

Ik ga daar vaak heen...

als ik eens een halfuurtje hier niet nodig ben.

Toen we hier twee weken geleden zaten...

en jij persé een rechercheur wilde spreken...

en ik dat bleek te zijn, dacht ik meteen...

"Deze man heeft hoogstwaarschijnlijk zijn vrouw vermoord.

"Hij weet dat hij beter eerst bij ons kan komen praten, vóór we naar hem komen."

Er waren momenten, waarop ik er zeker van was dat je het niet had gedaan.

Nu weet ik niet wat ik moet denken.

Maar er is iemand, die recht heeft op de waarheid.

Alana.

Ik kan het niet.

Dat ben je haar schuldig.

Ik kan het niet aan haar te zien.

Ze is haar moeder verloren, Michael.

Laat haar alsjeblieft ook niet haar vader verliezen.

'Omdat ze ontzettend veel van haar vader houdt.'

We komen zo snel mogelijk. Ik bel je terug.

Hij wil met je praten.

Dit kunnen we zo niet gebruiken. Het wordt niet eens opgenomen.

Wil je dat we het stoppen? Dat zou ik niet doen. Het is haar werk.

Gezinscontactpersoon.

'Er is een verschil'

Tussen je verantwoordelijk voelen voor een misdaad...

en die feitelijk begaan.

Alana verdient het dat te begrijpen, Michael.

Ze kan beter weten dat haar vader haar moeder heeft vermoord...

dan dat ze daar nooit achterkomt.

Vertel het haar, alsjeblieft.

Ze heeft gelijk, pap. Vertel het nou gewoon.

Weet je nog...

dat ik je vertelde over mijn voorganger?

Hoe hij zei, dat ik me niet door mijn werk moest laten overweldigen.

Het overweldigde me niet alleen.

Het maakte me tot wie ik nu ben.

Hoe bedoel je?

Als ouders er over denken...

hun kinderen naar die school te doen...

ben ik degene, naar wie ze kijken.

Ik representeer het soort man dat de school voortbrengt.

Serieus, sterk, een leider.

En dat was uiteindelijk alles wat ik was.

Die man.

En niet alleen op school.

Het was mijn hele leven.

Thuis.

Dus toen je moeder me nodig had...

toen ze me nodig had...

om te bekennen dat het niet goed ging...

dat ze wilde dat er dingen veranderden...

gaf ik niet thuis.

Toen was ik er niet voor haar.

Zelfs niet als we in hetzelfde huis, of dezelfde kamer waren.

En op het laatst, probeerde ze het ook niet meer.

Toen stopten we met praten.

En ik zag haar.

Ik zag mijn vrouw.

Ik wist wat er gebeurde, en ik...

ik deed helemaal niets.

Ik liet het gewoon gebeuren.

Ik kon de woorden niet vinden. Ik wist niet...

Ik wist niet hoe ik moest laten zien, wie ik werkelijk was.

En dat getuigt niet echt van kracht, toch?

Dat is niet overwinnen...

maar nederlaag op nederlaag.

Ik heb gefaald.

Gefaald als echtgenoot...

en als partner.

En ik heb gefaald als leraar, en ik ben naar jou toe tekort geschoten...

als vader. Het spijt me.

Hallo? - Dat gat op de woensdag.

Hij had toen een sollicitatiegesprek voor een leraar talen.

Weet je dat zeker? - Ja.

Ik had 'em namelijk gevraagd die tijd vrij te houden.

En dat weet je 100% zeker? - Ja.

Omdat ze woedend wegliep Het was een regelrechte ramp.

'Maar dat ben jij niet. Dat is de school.'

Wij hebben deze jongens voortgebracht al die jaren.

En we... we hebben...

We hebben het verkeerd gedaan. Ik heb het verkeerd gedaan.

En nog steeds ben ik... eigenwijs en arrogant...

En de schade die ik daarmee heb veroorzaakt, gebeurt nog steeds.

Dylan kwam bij me. Hij was ontzettend kwaad.

Hij was kwaad op mij...

en over die affaire en dat volwassenen beter hadden moeten weten.

We hadden z'n leven kapot gemaakt.

En wat ik deed...

Voor wat ik deed, kan ik...

ik kan mezelf niet vergeven voor wat er gebeurde.

Voor wat er gebeurde met wie... pap?

Voor wat er gebeurde met mama?

Heb je het gedaan?

Pap.

Alsjeblieft.

Heb je het gedaan?

Nee.

Echt niet? Nee.

Wie dan wel?

Als jij het niet was, heb je vast wel een vermoeden.

Wie zou er zo kwaad zijn op haar? Wie zou mama zo iets aandoen?

Dylan.

Wat als het Dylan is?

We moeten voorzichtig te werk gaan.

We werken met de school samen, maar blijven op de achtergrond.

Annie, aangezien jij het personeel kent...

en Ivan, als leider van het onderzoek, jullie gaan daar heen. Verder niemand.

Dit blijft onder ons. Geen woord hierover aan iemand anders.

Ja. Het is slechts een theorie. Verder niks.

En Annie heeft gelijk. Niemand verwacht er veel van.

We willen iemand spreken over één van de leerlingen.

Hebt u de leiding hier?

Ik ben het hoofd van de bovenbouw, maar om wie gaat het?

Wie heeft hier de leiding? Dat is Mr Bowman op dit moment.

Maar hij is even naar huis om de beker te halen voor de wedstrijd.

Het is de beker, die we hebben gewonnen, toen ik als jongen hier zelf op school zat.

Het laatste team dat ongeslagen was, in '96.

Ik dacht, dan kan ik 'm gelijk uitreiken als we hebben gewonnen.

Daar ter plekke.

Eh, waar heb ik in godsnaam...?

Rory, ik ben hier omdat ik het met jou over de moord op Sarah wil hebben.

Ik wil wat weten over Dylan Sedgwick.

Zijn rooster bekijken, het met je hebben over zijn gedrag.

Is dat veranderd de afgelopen weken?

Uiteraard is dit een gevoelig onderwerp...

en niemand wijst nog met de vinger, het is gewoon...

We vragen alleen om je hulp. - Natuurlijk.

Ik kan niet geloven dat ik dit zeg, maar...

Dylan heeft problemen gehad, hij was agressief en zo.

Oh, sorry.

Ik kan haast niet, eh... - Het is oké, doe maar even rustig.

Sarah had een affaire met zijn vader. Vreselijke vent...

Oh, Jezus.

Hij speelt op dit moment toch een rugbywedstrijd?

Die kan hij gewoon uitspelen. - Hij speelt niet.

Nee, hij liep achter met de lessatof. Zoals ik al zei, had hij problemen.

Laten we teruggaan.

Als de wedstrijd is afgelopen, en het publiek weg is...

kunnen we tegelijk met hem en zijn ouders praten.

Wat vind je daarvan? - Prima, ja. Bedankt.

Je moet 'm hard dichtdoen, anders sluit hij niet goed.

Annie?

Annie?

Annie, ben je hier binnen?

Annie, ik kan het uitleggen.

Oké, goed.

Leg uit.

'Anders begrijp je misschien verkeerd wat er is gebeurd.'

Vertel me dan wat er is gebeurd.

Ik was in die bossen.

Ik ben daar geweest, ja, maar pas nadat het lichaam van Sarah is gevonden.

Je bent daar heen geweest? - Om te kijken.

En toen ben ik die sleutel verloren.

Dit gaat toch over de sleutel? - Ja.

Fijn dat je 'm hebt gevonden.

Ik vroeg me al af, waar ik 'm in godsnaam had gelaten.

Waarom ben je daar geweest en hebt dat niemand verteld?

Een beetje raar, of niet?

Waarschijnlijk is hij gewoon uit m'n zak gevallen.

Alleen...

Ik bel niuemand.

Er komt niemand. Er is geen back-up.

En ik heb de telefoon net uit gezet. Kijk maar.

Alleen jij en ik.

Je bent kwaad op Sarah.

Ze betekende kennelijk veel voor je. Nee, nee, nee.

Betekende ze veel voor je?

We kenden elkaar al jaren.

Hij was niet wat zij verdiende. - Michael?

Ik heb een keer geprobeerd haar te kussen...

dat gebeurde na een avondje uit met de leraren.

En ze zei dat het niet kon, dat ze het niet kon maken.

En ze had gelijk. Ze was immers getrouwd.

Anders was het zeker wat geworden, tussen ons.

Dat was het vervelende.

En toen al die ellende begon...

toen steunde ze me, Sarah.

Welke ellende? - Leraren.

Vrouwelijke leraren. Eén van hem beschuldigde me...

Ik... Ik had helemaal niets gedaan.

Maar ik ben een alleenstaande man.

En als ik iemand leuk vind, waarom... waarom zou ik het dan niet kunnen proberen...?

Hoe kun je anders je gevoelens tonen?

Ze zeiden dat het niet de eerste keer was...

en dat er een klacht was ingediend...

en dat de school in opspraak zou komen...

dat vrouwelijke leraren niet meer zouden solliciteren.

En zij heeft Mike overgehaald me nog een laatste kans te geven.

Ze was heel belangrijk voor je.

Ja!

Ik heb dat nooit tegen iemand verteld.

En toen hoorde ik van die affaire...

Ik was het, niet Mike, die er lucht van kreeg, dus confronteerde ik haar.

Ik dwong haar, Sedgwick een berichtje te sturen dat het over was.

Ik deed dat voor haar eigen bestwil.

Als ze niet met jou kon zijn, zo'n goede man...

kon ze ook niet bij Sedgwick zijn.

Als je een affaire hebt met een ouder en dat lekt uit...

Dan zou ze weg moeten. - Dat geldt voor beiden.

Dat zou een ramp zijn geweest voor de school. Mijn... Mijn school.

En ze loog tegen mij, zei dat het uit was, en dat was niet zo...

dat ze het had uitgemaakt.

Dus ik bleef haar zeggen dat ze het uit moest maken...

omwille van de school, voor de school.

Maar ze bleef maar schreeuwen.

Ze bleef maar schreeuwen! En ik...

Ik...

Ik wilde dat ze daar mee ophield, en...

Dat was alles wat ik wilde.

Het moest...

Het...

Ik wilde nooit...

Ik ben de laatste persoon op aarde...

die ooit zoiets zou doen.

Echt.

Het spijt me. Sorry.

Rory, zoals jij het vertelt, klinkt het meer als een ongeluk.

Ja, Dingen pakken wel eens verkeerd uit.

Mensen hebben ruzie, en dan...

dan gaat het helemaal mis, of niet?

Dat heb ik wel vaker gezien. - Ja.

Net té vaak, maar weet je...

Ik heb ook gezien...

dat het leven van goede mannen, zoals jij, helemaal aan flarden ging...

terwijl het niet hun schuld was.

Het was mijn schuld ook niet.

We moeten het hier verder op het bureau over hebben...

want je zult het ook aan hen willen uitleggen.

Nee, dat kan niet, dat kan ik niet doen.

Ik snap dat je dat heel eng vind.

Maar je hebt mijn woord, er zal goed voor je worden gezorgd.

Ik ben... Ik ben er niet klaar voor. - Luister..luister naar me.

Ik...ik ben er niet klaar voor. - Rory, misschien lucht het je wel op.

Om gewoon de waarheid te vertellen, zoals je ook bij mij hebt gedaan.

Dat is heel moedig, en jij bent een moedig man.

Dat is ook het enige juiste om te doen, voor Sarah.

Voor Sarah. - Voor Sarah.

Sarah. En weet je wat ook goed zou zijn?

Wat een goede manier zou zijn om je verhaal op het bureau te vertelllen?

Als we...als we op de een of andere manier...

konden aantonen, dat jij geen enkel probleem had met Sarah...persoonlijk.

Dat had ik ook niet, ik hield van haar. - Dat weet ik.

Ik zie dat je heel veel van haar hield.

Maar om dat te laten zien, zou het fijn zijn...

als we zouden kunnen bewijzen...

dat jullie...

close waren.

Maar hoe doen we dat?

Eh...

Moment, moment.

Hier.

Ik heb foto's.

Die zou ik mee kunnen nemen.

Dit is van m'n eerste jaar als leraar hier En...

Hier hebben we lol in de pub.

En dit zijn ik en Sarah samen.

Hier staan we hand-in-hand.

Ik zou deze allemaal kunnen laten zien.

Prima idee.

Het spij... Het spijt me echt.

Het spijt me.

God.

Oké.

Het is oké.

Je weet toch wel, dat wat er allemaal is gebeurd niet jouw schuld is.

Maar je mag best kwaad zijn? Dat zijn we allemaal.

We kunnen er over praten, als je wil? - Dat wil ik niet.

Dat weet ik ook wel, maar...

Kom, je kunt beter dan hier binnenzitten en alles maar opkroppen,

Ga d'r uit, naar de wedstrijd kijken.

En als ze verliezen, verlies dan samen met ze.

Toe. Ga, doe het voor jezelf.

Twee weken na de verdwijning...

van lerares Sarah Polly kwam er vanavond een belangrijke update.

Een man, sinds jaren al een bekende van Mrs Polley...

is gearresteerd en wordt er van verdacht haar te hebben vermoord.

In de komende uren, wordt er nog meer nieuws verwacht...

en bronnen rond het onderzoek...

spreken van een belangrijke stap voorwaarts.

Craig.

Je zult een manier moeten vinden het hem te vertellen, Annie.

Vlak nadat je moeder en ik elkaar ontmoetten...

nodigde ze me uit voor een concert in Edinburgh.

Dit is een opname van dat concert.

De afgelopen weken heb ik er regelmatig naar geluisterd.

Het is prachtig.

Ja, dat heb ik altijd al gevonden.

En na afloop zijn we wat gaan drinken...

en toen zei je moeder...

dat ze dacht dat we aan het begin van iets nieuws stonden.

Dat ons leven op het punt stond te veranderen.

En ze had gelijk.

Ik...

Ik voelde het.

Was dat spannend?

Ik was doodsbang.

Omdat ik niet wist wat er stond te gebeuren.

En ik word altijd bang als ik niet weet wat er op me afkomt.

Die cellist...

dat is je moeder.

Hé, hoe is het?

Goed werk met die zaak.

Kijk eens, hier is het.

Het volledige rapport van Tina's handtas.

De zoekopdrachten uit de database, forensische gegevens.

Er zit zoveel nieuwe informatie bij, Annie.

Ben benieuwd wat dit ons brengt.

Kijk eens.

Kom...

Dit is een oude en ingewikkelde zaak, Craig.

Vertel mij wat.

Misschien helpt dit, misschien niet, maar...

'ons' zal het niks brengen.

Wat? - Mij en jou.

Niet de zaakTina Bradley. Ook iets anders niet.

Annie... - Wij doen verder niks meer.

Het is over, Craig.

Het is over.

Nederlandse vertaling & Sync: Cama