Original subtitles

We hebben nog één laatste kans. - Waarvoor?

Om de collectie vanavond te stelen.

Ben je gek geworden? Heb je gezien wat ze daar hebben?

Hekken, stoorzenders, stieren. Dit is anders dan Parijs.

Ze hebben Bruce neergeschoten. Het is een wonder dat ze nog leven.

Je hebt gelijk.

Parijs is Parijs.

En dit is de duistere kant van Spanje.

We moeten de uitdaging aangaan.

Vangen, Damián.

Dus je plan is om grof geschut te gebruiken?

Nee. We gaan naar binnen alsof we daar wonen.

We hebben de sleutels voor het hek.

En wat doen we met die vent?

Jij en Roi houden hem in de gaten.

Aangezien hij onze gast is.

Haal de hagel uit z'n gezicht en maak z'n wonden schoon...

zodat hij morgen zo goed als nieuw naar huis kan.

Ik ben geen verpleegkundige, maar ik rijd ons zo heen en weer.

Je hebt daar veel meer aan me dan hier. Meer dan aan Bruce. Niet naar bedoeld.

Ik doe dit niet om professionele redenen. Ik doe dit voor jullie.

Zodat jullie het bijleggen.

Jullie letten samen op deze boef. Dat zal jullie goed doen.

Vinger op de trekker, adrenaline, angst.

Daar leeft elke relatie van op.

Of wil een van jullie zich opwerpen als de leider?

Hé, gaat het wel?

Nee, het gaat niet.

Ik zat net nog in deze wagen en dacht dat je dood was.

Hé. Het is goed afgelopen.

Dankzij jou.

Je was de Ayrton Senna van het platteland.

Bruce, voor we daar weer heen gaan, moet ik je iets vertellen.

Ik heb een tijdje getwijfeld.

Ik had een...

moment van verwarring met een man.

Maar één keer. Het betekende niets.

Waar heb je het over, Keila?

Zoenen, je aangetrokken voelen, neuken?

Ja. - Wat ja, Keila?

We hebben seksueel contact gehad. Maar één keer. Niet weer.

Toen die man je onder schot hield, raakte ik in paniek.

Ik verstijfde.

Toen ik dacht dat je dood zou gaan...

kwam er iets over me heen.

Ik zag mezelf het ondenkbare doen, die man aanrijden.

Ik had z'n hoofd ingeslagen met een steen als hij je iets had aangedaan.

Bruce.

Jij geeft me kracht.

Ik moest het je vertellen.

Dat heb je gedaan.

We naderen de ingang.

Maak jullie klaar.

Geen oranje of rode thermische vlekken. Er is niemand in een straal van 30 meter.

Koplampen uit.

ELEKTRISCH HEK

Nog zes meter tot het hek.

Geen warmtebronnen. Ga maar.

Drie kilometer naar het noordoosten. Blijf doorrijden, Damián.

Ik zie vormen.

Waar? - Achter de struiken links.

Draai je raam naar beneden.

Ik zie het niet goed.

Ik zie er nu nog meer.

We worden gevolgd. Wegwezen.

Wacht.

Stieren. Hysterisch mens.

Licht uit.

Jullie hebben m'n gezicht toegetakeld. Dat pik ik niet.

Stil. Spaar je krachten voor het jagen op wilde zwijnen.

Laat haar gaan, verdomme. Laat haar gaan, klootzak.

Roi.

Nee.

Laat haar los. - Schiet.

Ik zei, schiet.

Waarom schoot je niet?

Schieten omdat hij in je haar beet?

Hij wilde m'n gezicht eraf bijten.

We moesten hem in leven houden.

Berlijn had hem vol met lood gepompt.

Je bent een schoothondje.

Ik ben trouw. Jij weet niet wat dat betekent.

Wat? Daar heb je niet van terug, hè? Daarom kun je niet met me samenwerken.

Omdat je je schaamt.

Je kunt me niet eens meer aankijken.

Ik had het gezegd.

Ik was eerlijk. - Heb ik een pistool tegen je hoofd gezet?

Dat nog net niet.

Je hebt me op je knieën gesmeekt om het te proberen. Weet je dat niet meer?

Je maakte me in de war en speelde spelletjes met me.

Weet je waarom je alles wat ik zei negeerde?

Omdat je een schijterd bent.

Wat lach jij?

Om jou.

Je weet niks van vrouwen.

Zij heeft duidelijk temperament. Jij bent de slappeling, de schijterd.

Stil. - Je kan haar niet aan.

Aan een dozijn van jou zou ze nog niet genoeg hebben.

Hou je kop, verdomme.

Na twee maanden verachten ze je. - Hoor je me niet? Hou je kop, zei ik.

Durf je nu wel? Waarom doe je dat niet bij haar?

Je bent een slappeling.

Wie had het laatste woord? Je stond erbij als een lulletje rozenwater.

Doe wat je moet doen. Kom maar op.

VENTILATIEKOKER

We zijn er.

Aan de slag.

Het is meer dan 40 meter diep.

Niet bepaald een warm onthaal van de hertog.

Veilig. - Veilig.

Veilig. Naar beneden.

Bruce, gaat het?

Zit je vast?

Bruce, waarom stopte je?

Wat voor seksueel contact was het? - Bruce, niet nu.

Net wel, maar nu niet?

Beslis jij wanneer het uitkomt?

Keila, alles goed?

Waar was het? In ons bed?

Nee. - Hebben jullie samen geslapen?

Nee, niet geslapen.

Ben je klaargekomen met hem? - Bruce, hou op.

Wel dus.

Vond je hem beter?

Bruce, Keila.

Kom nu meteen naar beneden.

Die kant op. We zijn 630 meter van de kelder verwijderd.

Er kunnen overal laserstralen zitten.

In de tunnel of in de kelder.

Hoe weten we waar ze zitten?

We kunnen ze zichtbaar maken met behulp van rookmachines.

Veilig. We gaan verder.

Lieg jezelf maar voor...

en denk dat ik je dwong om bij me te zijn.

Maar je hield van me, Cameron.

En ik hou van jou.

Berlijn heeft gelijk.

We zitten op een boot in de mooiste stad van Spanje en haten elkaar.

Terwijl ik daar met één kus een eind aan zou kunnen maken.

Dan pakken we elkaars hand vast.

En gaan we van deze boot af.

We gaan flink aan de boemel in de stad.

We gaan de oudste kroegjes van Triana af.

Overal rumoer en mensen.

We kunnen elkaar niet goed verstaan.

Je hebt graag dat ik in je oor praat, omdat dat kietelt.

Jij bent onbevreesd en doet een flamencodans.

Iedereen kijkt vol bewondering toe.

Vooral ik.

Ik probeer mee te klappen, maar dat gaat niet best...

want ik heb geen ritme.

Dan blijven we daar staan zoenen.

In die zee van mensen.

We doen alle toeristische dingen alsof wij de eersten zijn.

We gaan naar de allerduurste boetiek, waar rijkelui hun kleren kopen...

en kleden ons even zoals zij.

En dat staat ons zo goed.

Dan rijden we in een koets door Sevilla, zodat iedereen ons kan zien.

En we brengen de nacht door in het duurste hotel van de stad.

En van slapen komt niet veel.

Cameron.

Wat?

Was die avond zo erg...

dat het alles kapot heeft gemaakt?

Dat heb jij gedaan.

Het is jouw schuld, Roi.

Jij duwde me de afgrond in.

Daarom ontplofte het die avond.

Je wilde me altijd veranderen. Redden.

En je maakte het alleen maar erger.

Doe niet of het niet gebeurd is.

Waarom?

Ik had niet naar Sevilla moeten komen.

Cameron.

Zeg tegen Berlijn dat ik ermee stop. - Cameron. Verdomme.

Nee, ik doe niet rustig.

Eindpunt.

De koepel die we met de drone zagen.

Wacht.

Geen stap verder.

Een soort kooi van laserstralen. - En de collectie ligt erin.

Wat vreemd. Ik zie geen camera's.

Die hebben ze hier niet nodig.

Deze lasers werken net als elke foto-elektrische cel.

Als de straal onderbroken wordt, activeert dat een alarm of iets ergers.

Iets ergers?

Zo'n excentrieke hertog heeft vast een sadistische val...

waarbij we door een luik vallen en gespietst worden.

Dood.

Niet dood. Dood.

Ja, we snappen het.

Maar hoe komen we langs het beste beveiligingssysteem ter wereld?

Het was het beste beveiligingssysteem ter wereld...

tot een paar jaar geleden. Keila, laat zien.

Volgens onze gegevens heeft hij het in 2000 geïnstalleerd.

Maar nu is het achterhaald, want er is een zwakke plek gevonden.

Ik heb een video gemaakt.

Het lasergat geeft ons een hoek van twee graden...

waardoor we het alarm kunnen misleiden.

Hoe dan?

We gebruiken onze eigen straal, met dezelfde frequentie, kracht en diameter.

Zodra we onze laser geplaatst hebben, kunnen we een opening maken.

Hoe bepalen we de juiste kracht, frequentie en diameter?

Met de rook kunnen we de diameter zien.

De frequentie analyseren we met een spectrometer.

Twee millimeter.

En als we een laser met die exacte diameter hebben...

hoe zetten we die dan precies in een hoek van twee graden?

Geen mensenhand is zo precies.

Precies. Maar robotarmen die voor neurochirurgie gebruikt worden wel.

We kunnen de laser tot op de graad nauwkeurig richten.

Berlijn, scan de ruimte.

De robotarmen moeten 432,6 mm uit elkaar en daar de lasers raken.

In een hoek van precies 91,36 graden. Plaats de laserpointers.

Daar gaan we.

Wat een trage robot. C-3PO was allang klaar geweest.

Ik moet er zeker van zijn dat het klopt. Microprecisie kost tijd.

Prima. Ik hou m'n mond.

Moet je dit beveiligingssysteem eens zien.

De wijnvaten, het gouden zand op de vloer...

Dat doe je alleen als je iets heel waardevols te verbergen hebt.

Dit is het uur van de waarheid. We blokkeren de echte laserstralen.

We hebben het systeem beduveld.

Je vriendin is een topper.

En daar is ons deurtje.

Verdomme.

Kom op. Verdomme.

Dit nummer staat uit of heeft geen netwerkdekking.

Spreek een boodschap in.

Ik hoop dat jullie dit op tijd horen. De bewaker is ontsnapt.

Hij moet nog op de boot zijn.

Ik vaar weg, zodat dat hij er niet af kan.

Damián, als die klootzak de hertog waarschuwt, zijn jullie dood.

Stap er heel voorzichtig doorheen.

Je veter.

Doe je schoenen uit.

Oké, ik kom terug.

Ik lijk wel zo'n loser die z'n schoenen uit moet doen op het vliegveld.

Ik heb ooit eens niet privé gevlogen.

Ik kreeg plastic zakken om m'n voeten om door de controle te gaan.

Sindsdien reis ik per boot.

En nu, Keila...

als het mag...

Klaar voor het moment suprême?

De storm op het meer van Galilea van Rembrandt.

De echte.

Drieëntwintig jaar geleden gestolen uit het Isabella Stewart Gardner Museum.

Klaprozen...

van Van Gogh.

Twee keer uit het museum in Caïro gestolen.

Gezicht op Auvers-sur-Oise.

Cézanne.

De vrouw met de waaier.

Amedeo Modigliani.

Gestolen uit het Museum voor Moderne Kunst in Parijs.

De geboorte van Christus...

van Caravaggio.

Het kostbaarste gestolen schilderij in de hele kunstgeschiedenis.

En hij heeft ze hier, in z'n kelder.

Zoals je flessen port bewaart.

Wat heeft hij? Heeft hij een inzinking?

Duidelijk een gevalletje stendhal. - Wat?

Het stendhalsyndroom.

Euforie die optreedt als je overrompeld wordt door de schoonheid van kunst.

We bewonderen ze morgen wel. Ik wil hier snel weg.

We snijden de doeken eruit, toch?

Waar ben je in godsnaam mee bezig, idioot?

Je wilt ze toch niet in de lijst meenemen? - Natuurlijk niet.

Damián.

Want we nemen ze niet mee.

Hoezo nemen we ze niet mee?

Dit zijn geen kettingen van een keizerin of een stapel ongemarkeerde biljetten.

Dit zijn de mooiste gestolen kunstwerken in de kunstgeschiedenis.

De meest mysterieuze en felbegeerde schilderijen ter wereld.

Maar die verachtelijke...

egoïstische...

narcist heeft ze hier.

Verborgen.

Er zijn miljoenen schilderijen. Er zijn zat andere die mensen kunnen bekijken.

Kom eens.

Weet je hoe vaak ik in de Galleria degli Uffizi kwam...

om De geboorte van Venus te bewonderen?

Telkens als ik depressief ben en het vertrouwen in de mensheid kwijt ben.

Weet je waarom ik daar keer op keer weer heen ga?

Omdat ik...

als ik naar dat schilderij kijk...

weer rustig word.

Wat is kunst, Bruce?

De hoogste vibratie van de menselijke ziel.

Al deze schilderijen...

zijn er om de menselijke ziel te verzoenen met de schoonheid...

en de pijn van de wereld.

Maar deze hertog is zo arrogant...

dat hij dit bordeel hier moest opzetten met z'n gestolen kunst...

wijn, bed en zelfs een vaste lijn om de stoorzenders te omzeilen...

en z'n eten te kunnen laten brengen.

Walgelijk.

Wat gaan we dan doen?

Geef me drie minuten.

Ik moet nadenken.

Is dit een goede plek om na te denken? Straks heeft hij hier camera's hangen.

Geen zorgen. Er zijn geen camera's, oké?

Of een sonar of detector? Wat als hij al weet dat we hier zijn?

Moet je m'n gezicht zien.

Ik ga je een vraag stellen.

Kijk me aan.

Vertel eens.

Hou je van honden?

Er zijn maar twee antwoorden, ja of nee.

Ja of nee?

Ja.

Blaffen dan.

Blaffen, verdomme. Blaffen.

Blaffen. - Woef.

Meer. - Woef.

Braaf hondje.

Oké. Je drie minuten zijn voorbij.

Laat dat schilderij los.

Wat wou je doen? Een pistool op me richten?

Ik hang het niet terug. We moesten kiezen tussen jouw plan en het mijne...

want kluisjes leegroven was gekkenwerk.

Je overtuigde ze en vernederde me.

En nu staan we in deze laserkooi en laten we ze hangen?

We nemen ze mee. Dat doen we, verdomme.

Ik neem die Monet mee, al moet ik hem in m'n kantoor ophangen.

Wacht even.

Je hebt helemaal gelijk.

Maar ik had net een openbaring.

Het is me ineens duidelijk.

Deze kunstwerken, deze stukken...

zijn de sleutel tot de grootste en meest poëtische overval ooit.

En dat doen we samen.

Jij en ik.

Alsjeblieft, Damián. Vertrouw me.

Kun je zorgen dat het nummer van deze lijn niet te zien is als ik bel?

Ja, natuurlijk.

Doe het.

Je wilde dat ik deze kleren aantrok.

Ik heb veertig minuten zitten wachten.

Ik moest afscheid nemen van onze gasten, schat.

Ja, hoor.

Kom.

Kom.

M'n stierenvechtersjas zit je als gegoten.

Hopelijk is dit niet m'n verjaardagscadeau.

Want ik weet niet of ik het wel leuk vind. - Nee.

Dit is voor mij, omdat ik het leuk vind.

Je cadeau is daar.

Piñata's?

Er gaat niets boven de verjaardagsfeestjes van toen we nog klein waren.

Ik ben dol op kinderspelletjes.

Je mag er twee kapotslaan.

Maak de juiste keuze, lieverd.

Hallo?

Goedenavond, hertog. Met Berlijn.

Sorry dat ik zo laat nog bel.

Maar ik moet iets belangrijks met u bespreken.

Zo laat nog? Kan het niet wachten? - Nee.

Ik wil vanavond afspreken.

M'n team is hier en ik wil dat u ze ontmoet.

Ik ben in de buurt, op uw landgoed. In uw kunstgalerie om precies te zijn.

In m'n kunstgalerie?

We wachten hier op u.

Ik kom eraan.

ONBEKEND NUMMER

Ga je echt weg?

Ik ben je vrouw.

Álvaro.

Je wordt geiler van je collectie dan van mij.

Ik ben zo terug.

Hou dat aan. Je ziet er prachtig uit.

Laat me eruit, klootzak. - Je zit bij m'n manke hondje.

Ze is ten dode opgeschreven.

Laat me eruit, klootzak. Laat me eruit.

Hier met je vinger. Hier.

Laat los.

SCHERM VERGRENDELD

Niet bewegen. Goed zo.

Jullie waren brave hondjes. Ik verlos jullie uit je lijden.

Nee.

Nee, alsjeblieft.

Nee.

Nee, alsjeblieft.

Nee.