All language subtitles for Sesso Nero 1980_ENG.pl

EGZOTYCZNA ZŁOŚĆ

Nie jestem pewien, czy potrafisz to dokładnie zrozumieć.
To przerost prostaty.

Przykro mi, ale nie ma
alternatyw. Przykro mi.

- Jutro możesz przyjść do kliniki.
- Nie.

Jak długo mogę czekać
przed operacją?

Dwa tygodnie... albo sytuacja
może być poważna.

Czekać.

Weź je. To zastrzyki
łagodzące ból.

- Pamiętaj, to może powodować poważny ból.
- Wiem.

Już tego doświadczyłem.
Żegnaj.

- Powiesz Lizie?
- Nie. Nie pozwoliłaby mi odejść.

Dokąd pójdziesz?

Do miejsca, w którym
nie byłem przez długi czas.

Hej, George!

Cześć, Marku.
Nic się nie zmieniłeś.

Kiedy mnie do tego zmusiłeś,
nie mogłem w to uwierzyć.

Podejdź, oto mój samochód.
Jak się masz?

No cóż, cóż.

W Nowym Jorku można zapomnieć o tym upale.
Ja nawet nie pamiętałem tego słońca.

Wiesz, wiedziałem, że wrócisz.
Nie da się zapomnieć takiego kraju.

Nie sądzę
jednak, żebyś wrócił tylko dla zabawy.

Ach, zarezerwowałem
dla ciebie pokój w Sheratonie. - W Sheratonie?

Nie dziw się. Wiele się
zmieniło w ciągu 12 lat.

Sieci hotelowe dotarły
także na te wyspy.

Tylko oni się nie zmienili
. Dodali tylko colę do rumu.

- Może to wystarczy.
- Zawsze jestem cynikiem, co?

Po prostu patrzę na rzeczywistość.

- Nigdy o niej nie zapomniałeś, co?
- Ja nie. Wiesz coś?

Nie wiem.
To, co wiem, napisałem ci.

Nikt
spośród tych, których znaliśmy, już jej więcej nie widział.

Ona bardzo cię kochała.

Może być prawdą, że popełniła
samobójstwo, kiedy odszedłeś.

Byli bardzo biedni i nie było jej stać
na przyjazd, w przeciwnym razie by to zrobiła.

Czy pamiętasz jej ojca, tego
starego szaleńca, który miał obsesję na punkcie voodoo?

Kiedy Majra zniknęła, on również odszedł
z młodszą siostrą.

- Ktoś ich widział w Boca de Juno.
- W tym dzikim terenie naprzeciwko wyspy?

Zachowaj to.

Przykro mi, Marku, ale nie ma alternatyw.
Masz tylko 15 dni.

Pamiętasz Marka?
Tylko 15 dni.

Ty to robisz, a ja nie? Kiedyś byliście
w tym kraju bardziej gościnni.

Muszę porozmawiać z NY.
Oto numer.

- Proszę pobrać mi samochód.
- Tak, proszę pana, może pan iść do tamtej budki.

- Operator połączy pana teraz.
- Dziękuję.

Czy są jakieś wieści?

A co z moją żoną? Dobra, daję jej pić.
Im bardziej pijana, tym lepiej.

Dobrze, oddzwonię
jutro o tej samej porze.

Do dobrych starych czasów.

Wino francuskie.

- Dawno tego nie jadłem.
- Proszę bardzo.

Przepraszam.
Zaraz wrócę.

Zobaczysz.
Przygotowała bardzo dobry obiad.

- Ona jest bardzo dobra.
- Jestem tego pewien.

Prawdziwa karaibska kuchnia. Jak za dobrych
czasów. Co sądzisz o Lucii?

- Jest piękna.
- I młoda.

I szaleję za nią.
Ale myślę, że jest bardziej wdzięczna niż zakochana.

- Dlaczego wdzięczny?
- Kiedy ją poznałem, miała 15 lat.

- Ona dopiero zaczęła się prostytuować.
- Teraz wyglądasz na misjonarza.

Możesz mnie drażnić,
ale nie żałuję.

Wyobraź sobie, że to ona dała mi pomysł
na szkołę.

Mówiłem Markowi, że dałeś mi
pomysł na szkołę.

Pomysł oryginalny i wartościowy,
choć bezużyteczny.

Dlaczego? Jeszcze dwa lata temu
nie umiałem pisać ani czytać.

Teraz mogę to robić zarówno po angielsku, jak i po francusku,
i wierzę, że każdy tutaj byłby z tego zadowolony.

Czy jesteś pewien, że szkoła
uczyniłaby tych ludzi szczęśliwszymi?

Może nie, ale przynajmniej mogliby
uświadomić sobie, co ich nieszczęśliwi.

- Ja też tak uważam.
- Przecież nie kochasz tego kraju, prawda?

Denerwują mnie ludzie, którzy śmieją się
i tańczą bez powodu.

Ci ludzie kochają życie.
Wszyscy są za miłością. I ty o tym wiesz.

Dlatego wróciłeś, prawda?
Jacques opowiedział mi twoją historię.

- Jacques zawsze był bardzo gadatliwy.
- Jacques mówi tylko o swoich przyjaciołach.

Bo ich kocha.
I często o tobie mówił.

Poddaję się. Miałeś rację.
Lucia nie jest głupia.

Opowiedz mi o swoich planach
rozbudowy szkoły.

To plan, na który
nie mamy jeszcze pieniędzy.

- Powiedz mi mimo wszystko.
- Tak zrobię.

- Gdzie jest Jacques?
- Miałem ochotę napić się likieru.

Jacques był skłonny pójść i je zdobyć.

- Tak, Jacques jest bardzo miłą osobą.
- Usiądź.

Czy pomożesz mu w projekcie szkolnym?
Jestem pewien, że zwróci pieniądze.

Wiem.
Mogę mu pomóc.

Jesteś draniem.

Ja też to wiem.

Dlaczego jesteś taki?

Gdy twoja miłość i dobroć
u mnie mdłości.

Czego Kupiłeś?

Czy próbujesz zniszczyć wspomnienie
i wszystko, co się z nim wiąże?

- Wliczając Jacques'a?
- Zamknij się.

Czy chcesz, żeby twoja szkoła była
tak czy nie?

Chcę tego dla Jacques'a.

Co za cudowna miłość.
Wyjmij wszystko.

Zrób to tak, jak robiłeś to,
gdy miałeś 15 lat i byłeś na ulicy.

- Co się stało?
- Nie wiem.

Nagle upadł na ziemię
wijąc się z bólu.

Zabierzmy go do hotelu.

Muszę spróbować uśmierzyć
ból.

Zwijać się.

Czy mam wezwać
lekarza?

W pierwszej szufladzie...
zastrzyki...

Zwijać się.

Wiesz, Marku, miałam nadzieję, że się zmieniłeś
. I tak się stało.

- Ale na gorsze.
- Pośpiesz się.

Lucia jest dla mnie ważniejsza
niż cokolwiek innego. Zostaw ją w spokoju.

I od tej chwili trzymaj się z daleka ode
mnie i mojego domu.

Daj mi zastrzyk,
draniu.

Nie mam pojęcia, co do cholery masz,
i nie obchodzi mnie to.

- Ale na to zasługujesz.
- No dalej.

Jacques, dziś wydawało mi się, że
widziałem Majrę.

Być może. Nikt
nigdy nie widział jej martwej.

Nie rozumiesz.
Nie Majra, jaka powinna być,

Może nawet jej nie poznaję,
ale taka, jaka była w tamtym czasie,

młoda i piękna.
Jacques, ona się zatrzymała...

Zatrzymała się i patrzyła na mnie.
Patrzyła na mnie cicho.

A potem zniknęła.

Dlaczego?

Jesteś chory.

Bardzo źle. W każdym razie, trzymaj się
ode mnie z daleka i wychodź wkrótce.

Ocena!

Cześć, Marku.

Majra.

Tak, czekałem na ciebie
bardzo długo.

To nie jest możliwe.

Jest to możliwe.

To Twój powrót
to umożliwił.

Majra.

Tak,
rozumiem.

Z natury rzeczy ataki
zdarzają się częściej.

Może to być spowodowane stresem.
Powinieneś unikać zdenerwowania.

Najlepiej będzie wrócić
i poddać się operacji.

Nie, trzymajmy się naszego harmonogramu.
Chcę tu jeszcze chwilę zostać.

Chciałem tylko wiedzieć, czy dawki
można zwiększyć.

Dziękuję.
Do zobaczenia wkrótce.

Ocena!

- Cześć, Voyagis.
- Jak się masz, stary draniu?

Usiądź przy moim stole.
Ty wielki sukinsynu!

- Czemu nie zadzwoniłeś do mnie po wylądowaniu?
- Zatrzymałem się u Jacques'a.

Ten pół-kapłan Francuz.
On oszalał.

Już go nie widuję.
Wkurza mnie.

Tutaj. I jego cholerna szkoła.
Powinieneś był przyjść do mnie.

Można ci korzystać z dobrego dostępu.
Widzisz ten klub?

Stworzyłem na od podstaw.
Pełne każdej nocy.

To jest to. Ludzie tutaj chcą się
dobrze bawić, pić i uprawiać miłość.

I koniecznie musisz zobaczyć wieczorny pokaz Iate.
Tylko dla ciebie i kilku szczęśliwych osób.

Nadal masz ten sam
obsceniczny tok myślenia!

Masz rację. Voyagis jest najbardziej
obrzydliwym i najohydniejszym Grekiem w okolicy.

Ludzie o tym wiedzą.
Dlatego wciąż tu przychodzą.

Voyagis, wiesz coś
o powrocie zmarłych do życia?

Kilka lat temu byłem świadkiem wypadku samochodowego.
Szaman odprawił rytuał nad zmarłymi.

Niektórzy mówili, że pragnął ukoić swoją duszę butelką
. Uważam to za śmieszne.

Tak, kolego, to jest śmieszne.
Przesąd... Voodoo...

Wszystko jest takie dziwne.
Ale nie wyśmiewaj tego za bardzo.

Opuściłeś ten kraj dość wcześnie.
Mieszkam tu od 20 lat.

Nie wyśmiewam ich,
ale mnie denerwują.

- Nie mówisz mi, że w to wierzysz.
- Nie. Ale widziałem zbyt wiele dziwnych rzeczy.

- Czasami niemożliwe.
- Niektórzy mówią

Jeśli butelka jest otwarta,
to umarli powrócą.

- Tak, według Voodoo.
- To śmieszne.

Tak, to prawda.
Czekaj, musisz obejrzeć ten program.

Pamiętasz jej ojca?
Tego starego szaleńca z manią voodoo?

Kiedy Majra zniknęła,
on także opuścił swój dom.

Ktoś ich widział w Boca de Juno.

- Ty... ty jesteś...
- Tak, to ja.

Pamiętasz mnie?
Zebrałem jej oddech, zanim umarła.

- Umarła wzywając twoje imię.
- Majra.

Ona umarła przeklinając cię, nie powinieneś był
wracać, nie będziesz w stanie odejść.

Zwariowałeś!
Wyjadę za kilka dni.

Nie zrobisz tego. Zostaniesz tutaj
, a twoja choroba będzie się pogarszać, aż umrzesz.

Skąd wiesz, że jestem chory?
Kto ci powiedział?

Wiem, ale ona też wie.
Nie każe ci odejść.

Ona znajdzie sposób, żebyś
został u niej na zawsze.

Czy ona żyje?

Nie, ona nie żyje od wielu lat.
Ale żyje dla ciebie.

I tak będzie, dopóki ty nie będziesz żył.

- Co jest w tej butelce?
- Tam jest jej dusza.

Żaden zły duch nie może zakłócić
jej wiecznego snu.

Nazywam się Liza Lester. Czy mogę poznać
numer pokoju mojego męża?

Pokój 720.
Tędy, proszę pani.

Daj mi to, proszę.

Liza? Jesteś tutaj?
Skąd wiedziałaś, gdzie jestem?

- Zadałem ci pytanie.
- To był PauI.

Odnalazł twój numer telefonu
i wkrótce mi o tym powiedział.

Na nie jest głupcem.
Wie, skąd pochodzą jego pieniądze.

- Co jeszcze ci powiedziałeś?
- powiedział mi wszystko.

Bardzo dobrze. Skoro już wiesz,
weź bagaż i wracaj do Nowego Jorku.

Mam jakiekolwiek prawo, żeby tu być
i nie pójść.

Cienki.

Słuchaj, Marku, nie poproś mnie, abyś mógł podłączyć.
gdzieś razem do Nowego Jorku.

Im szybciej poddasz się operacji,
tym lepiej.

Nie chcę, chciałbym narażać swoje życie.
Co się już stało?

Nic między nami nie uległo zmianie.
Ważne, że żyjesz.

To dla mnie ważne.
Rozumiesz?

Tak. Bardzo dobrze ulepszone.
Wykastrowany mąż i bezpłodna żona.

A zawsze możesz mieć
, że nie mogę mieć dzieci.

A wcześniej ci to nie przeszkadzało.
I wziąłeś mnie do stosowania.

A zatem moje pieniądze.
A teraz jesteś mój.

Kupiłem cię za więcej, niż jesteś wart.
mój z jajami czy bez,

Wolałbym cię bez.
Co mnie obchodzi, że jesteś wykastrowany?

Nie dotknąłeś mnie od lat.
Tym razem o niej nie zapomniałeś.

ponieważ tu przyszłaś.
Przeklęta Majro.

Kupiłem cię,
jesteś mój, Marku.

- Rachunek, proszę.
- Tak, proszę pana.

Jest dla ciebie notatka.

- Czy przyniosła ją kobieta?
- Nie, proszę pana, izolującego młodego mężczyznę.

On nadal tu jest.
To on.

Kim ty do cholery jesteś?
Gdzie jest Majra?

Wiesz, gdzie ona jest.
Jest cierpliwy w notatce.

Mówi pani Lester.
Czy mój mąż opuścił już hotel?

- Tak, proszę pani. Pięć minut temu.
- Czy udostępniana jest notatka albo adres?

Nie, proszę pani, nic.
wynik pani czegoś jeszcze?

Tak, udostępnij miejsce na pierwszy lot
do Nowego Jorku.

Nie, czekaj, zarezerwuj na jutro.

zabezpieczone, że nie zapomniałsz
tego miejsca.

Jak człowiek może zapomnieć o miejscu przeznaczenia
, w którym był informacja?

- Szybko znudziło ci się do szczęścia.
- Ja się nie znudziłem.

Ale nadal to mi nie wystarczyło.

Chcę tylko mieć, że to
nie jest szalony sen.

Co się dzieje? Czy wszystko jest jak dawniej?
Nie jestem szalony.

Nie jestem szalony.
Odczuj ciepło swojej skóry.

I żyła pulsująca na twojej drodze. A
przecież jesteś Majrą, prawda?

Wiesz o tym.

Już nic nie wiem.
Wszystko jest absurdalne.

To było dwanaście lat temu,
jak to możliwe?

Co robiłeś przez cały ten czas?
Znalazłeś to, czego szukałeś?

Nie, byłem młody, Majro.
Młody, tak absurdalnie jak ty nadal jesteś.

Nie zdawałem sobie sprawy, że to, czego
szukałem, już zgubiłem.

- Zrozumiałem, kiedy było za późno.
- Teraz też jest za późno.

Nie, jeśli nadal mogę
trzymać cię w ramionach.

- Czy za mną tęsknisz?
- Bardziej, niż za czymkolwiek innym, za czym kiedykolwiek tęskniłem.

Ty też się nie zmieniłeś.
Nie kochasz mnie. Chcesz mnie mieć na własność.

Tylko w ten sposób możesz zaspokoić
swój przytłaczający egoizm.

A kiedy już osiągniesz to, czego chciałeś,
chcesz to zniszczyć.

- Co to jest?
- To dzikie zioło. Nazywa się grzyb meksykański.

Jest to bardzo rzadkie i rzadko używane.
Używają go tylko szamani voodoo.

Służy do zapamiętywania
nawet najgłębiej skrywanych wspomnień.

Weź to.
To powoduje paraliż kończyn,

i tylko rozjaśnia twój mózg.
Nie będziesz w stanie się ruszyć przez 2 godziny.

Uważaj, Mark.
To również zwiększa wrażliwość.

Gdy jesteś szczęśliwy, twoja radość się wyostrza,
a gdy cierpisz – ból.

Musisz pamiętać
o wiele więcej niż ja.

Nie zapomniałem ani jednej chwili
z tamtych dni, ani jednego pieszczoty.

A co z obietnicami?
Pamiętasz te obietnice?

Słowa, które wypłynęły niczym rzeka,
sprawiły, że poczułem zawroty głowy i uzależnienie od ciebie.

- Pamiętasz je?
- Tak, Majra.

Twoje coraz częstsze nieobecności.
Twoje wymijające odpowiedzi na moje pytania.

Twoje napady złości.
Tak, teraz je pamiętasz.

Nie możesz pamiętać niepokoju,
zawrotnego żalu, gdy

Czekałam na ciebie, strach,
gdy myślałam, że cię już nie zobaczę.

- Co się ze mną dzieje?
- Czy pamiętasz, kiedy...

Spojrzałbyś przypadkiem na innego mężczyznę?
Poczułbyś absurdalną zazdrość,

i stałbyś się dziecinnie okrutny.
Znęcałbyś się nade mną,

aż ja, upokorzony i wyniszczony,
czołgałem się u twych stóp prosząc o wybaczenie.

Kochałem cię.
I nadal cię kocham.

Spójrz na mnie.

Kto to jest?
Czego on chce?

To młody człowiek, ma zaledwie dwadzieścia lat,
a mnie kocha.

Do tego stopnia, że robi wszystko, o co go poproszę.
Kocha mnie tak, jak ja kochałam ciebie.

Odeślij go.
Odejdź.

Jego ciało jest zdrowe i silne.
Spójrz!

NIE!

Majra, nie rób tego.

HeIIo, reception?
Any news from my husband?

Fine, thank you.

Can you send a vaIet for my Iuggage?

- Who are you?
- Don't Ieave, Mrs. Lester.

- Why?
- If you Ieave, your husband wiII die.

- HeIIo?
- Do you have vacancies fortonight?

No, I'm sorry.

What are you doing?
You aren't tired yet of being aIone?

BeIieve me, I can heIp you
more than this bottIe.

I assure you that I can
make you smiIe again.

Let me try.
WiII you?

- Or am I too oId for you?
- Nigger, get out of here!

- What are you doing?
- FiIthy whore! Go!

A fortnight... or eIse it
can become very serious.

Yes...

Move...

faster.

More.

What a dick you have!

Come.

I am Mrs. Lester.
I phoned one our ago.

PIease, come in. My husband
is waiting for you. - Thank you.

Nice to meet you.
PIease, take a seat.

- WouId you Iike a drink?
- A whiskey.

What are you doing? Are you deaf?.
Bring the bottIe of whiskey.

I'II bring it.

Madam, wouId you Iike to teII
me why you came here?

Because yours is the onIy address I couId
find among my husband's oId friends.

I need heIp.
My husband has been away for4 days.

I have tried at every hoteI,
but he's not there.

I must find him quickIy.
You see, Mark is iII.

He must go back to NY
and have a very serious surgery.

- Is he in danger?
- He won't if the surgery is made on time.

I am afraid that he won't do
the surgery at aII.

- Why? - Because it means he'II be
deprived of some very important organs,

which give man his manIiness.

Castrated Iike a chicken!

- Castrated.
- I wouIdn't think you wouId find it amusing.

Nor wouId I,
untiI a few days ago,

but your husband has the extraordinary
power of taking out our worst instincts.

- Save me your sarcasm. Goodbye.
- Wait.

-Aren't you interested in finding him?
- Do you think you can?

Yes. He certainIy stays hidden
in a IittIe inn.

It can easiIy be one of those
where he'd go when he Iived here.

- I know them.
- If you find him, you'II be rewarded.

I know you're weaIthy,
or Mark wouIdn't have married you.

I don't want your money.

I want what your husband
took from me.

HeIIo?

Jacques de Ia Penne speaking.
I'm Iooking for a friend, Mark Lester.

-AII this because of Mark?
- Yes thanks. No need to Ieave a note.

I found him.
He's in an inn, totaIIy drunk.

- Give me the address.
- No. I wiII tomorrow.

He's not going anywhere.

My Iove.
My Iove.

I Iove you.

Forgive me.
I didn't mean to hurt you.

I never want to hurt anyone.
Nor did I want

to hurt Majra.

I am not the worst one.

The others, everyone,
are Iike me.

Now I feeI Iike I'm getting crazy.
This memory,

so reaI, so true,
this unbearabIe pain,

my mind Iosing aII references
between dream and reaIity,

this frenzy for making Iove.

This need for sex.

In a few days it'II be over.
A cut,

and it's over.
If I survive,

how many days are gone?
How many?

CaIm down.
You shouIdn't move.

You have a fever.
You're seriousIy iII.

You can go now.

- What have I done?
- It's nothing. I'm here by your side.

I won't go untiI you're cured.
You're weak, Iet me take care of you.

I need you,
and your Iove, Majra.

- I have Ionged for you so much.
- I have Ionged for you too.

Come over, my Iove.
Come nearer or I'II become crazy.

You wouIdn't be saved
even in your madness, my Iove.

Lucia has gone.
Do you think she'II be back?

- She wouId be dumb if she did.
- Why?

I took her out of the streets,
now she'II have to hit them again.

We are aIike in a way, the two of us.
We both think we're indispensabIe.

It's your probIem anyway.
Give me the address.

No, I'II come with you.
It's far and you wouIdn't find a cab.

What are you doing?

You dirtied me with your hands.
You damned.

Here we are.

- I'II come with you.
- No, thanks.

- You might find him in bad shape.
- I'd rather see him aIone.

It's unbeIievabIe.

What's on your mind?
Who's that girI?

If I toId you you'd think I'm crazy.
Let's go.

I want to taIk to Mark.

Is there anyone?

Here it is.
Room no. 3.

Come in.

- That's impossibIe.
- Let's go.

It can't have been him.

It was him.
His mind has crossed the threshoId.

He's now where he was supposed to be.
He won't come back.

- What the heII are you saying?
- Just a moment.

That girI...
the one who's just come out,

you know her?.
Is her name Majra?

No, it's not the woman you thought you
recognized. That woman died 10 years ago,

dying off in the memory of a man,
day after day.

It's not Majra. When she died,
herfather decided to revenge her

so that nothing were forgotten,
and everything were returned.

Love for Iove,
grief for grief.

That's what is happening.
Majra had a sister 10 years younger,

and her father grew her up
in her memory.

He transferred onto her
the hate against the American who

had Iet Majra die.
With the heIp of Voodoo practices,

he managed to make her Iook Iike
Majra, even physicaIIy.

I aIso pIayed a part in this,
because I Iove that girI very much.

I suppose they have now reached
their goaI. They were aware

that the American wouId come back,
and that he wouId stay here

for a Iimited period,
otherwise

he wouIdn't be abIe to undergo
a certain surgery

and wouId die.
Now that period is over.

The man wiII die.
I tried to warn him.

Where is my husband now,
with the girI?

Yes madam, I think so.

No, what do you want to do?

Don't do that.

Don't.

Oh, Majra,
can you feeI me now?

- Can you feeI my Iove?
- I can.

I can feeI you,
even though I am not the woman you think.

You must die,
and Majra wiII be revenged.

Mark...
my Iove.

My Iove.

This is what Mark wanted.
He only wanted to kill himself.

The End