Original subtitles

PANAMA-STAD, PANAMA

In dit verhaal is er maar één legende.

Dat ben ik.

Ik ben geboren als vechter.

En ik zal sterven als vechter.

Als de bel klonk in een gevecht van Roberto Durán,

voelde je dat er iets zou gebeuren.

In 40 jaar 119 keer in de ring kunnen staan,

dat is ongeëvenaard. Hij deed het.

Hij was meedogenloos, onverschrokken.

De beste lichtgewicht in de geschiedenis van het boksen.

Hij ging altijd tot actie over. Hij had altijd charisma, een woede.

Roberto was een geweldige bokser

en hij is een interessante man.

Flamboyant, flashy.

Het is beangstigend zijn jeugd te zien en hoe hij die overleefd heeft.

Een jongen uit Panama die de mensen samenbracht.

Hij was een katalysator voor hoop, ambitie.

Hij hield die in leven.

Ik ben Durán.

Roberto Durán.

De continenten van Noord-Amerika en Zuid-Amerika

zijn verbonden door een dunne strook land: Centraal-Amerika.

Toen ontdekkingsreizigers en handelaars het gebied verkenden,

ontdekten ze dat de kortste weg van oceaan naar oceaan

langs het gebied ging dat nu de Republiek Panama is.

De vurige Panamees, Durán, valt Buchanan weer aan.

De VS legde het lange Panamakanaal aan

en controleerde de handelsroutes van noord naar zuid en oost naar west.

We moeten stoppen met onderhandelen en de generaal vertellen

dat wij het hebben gekocht, betaald, gebouwd

en dat we het willen houden.

De scheepvaart langs het Panamakanaal

en de Amerikaanse soldaten die het bewaakten

merkten niets van de onrust.

Het kanaal was een doelwit voor een agressor die de rust wou verstoren...

De Amerikaanse senaat respecteert de soevereiniteit van Panama.

De overheid liet banken, scholen en overheidsgebouwen sluiten.

Een felle rechtse van Durán.

Durán lacht.

Durán kan niet verslagen of geïntimideerd worden.

Gisteravond stuurde ik het Amerikaanse leger naar Panama.

VIERDE RONDE

We laten ons niet intimideren door de tactieken,

hoe wreed ze ook zijn,

van dictator Noriega.

Ik was nooit kwaad, ik was gelukkig, ook al was ik een arme jongen.

Ik poetste schoenen, verkocht kranten.

Ik had geen ambitie.

Ik heb nooit ambitie gehad.

Mijn broer was al een bokser.

Hij zei: 'Die jongen gaat vechten.'

Ik woog maar veertig kilo.

Ze gaven me een korte broek met stenen in de zakken,

want om te boksen moest ik 45 kilo wegen.

Ik heb die arme jongen ervanlangs gegeven.

Hij vond orde in een wanordelijk universum toen hij jong was...

SPORTJOURNALIST

door te leren hoe te vechten.

Niet gewoon vechten, maar hoe hij moest vechten.

Durán was het product van een tekort, het product van armoede.

Hij is van nature een vechter, hij wordt gedreven...

BOKSSCHRIJVER

door herinneringen aan honger, aarden vloeren

en vaten die voor de warmte worden verbrand.

Hij had geen echte familie. Hij werd door zijn vader in de steek gelaten.

ROBERTO'S ZOON

Hij moest op straat overleven.

Hij moest al jong geld verdienen.

Hij verkocht kranten en poetste schoenen

om zijn familie te onderhouden toen hij vijf was.

Dus het was zwaar voor hem.

De buurt El Chorrillo...

PANAMESE VERSLAGGEVER

waar Durán geboren werd,

lag vlak bij de Panamakanaalzone.

De Panamakanaalzone had eigen regels

en zelfs eigen politie.

Het leken twee landen in één.

Dat zinde de Panamezen niet.

De Kanaalzone is geen koloniaal gebied, ze is niet voor lange tijd gehuurd.

Het is soeverein Amerikaans gebied.

Waar komen beroepsboksers vandaan? Het zijn wanhopige, arme jongens.

DIRECTEUR BOXING HALL OF FAME

De bokssport vereist zo'n emotionele kracht, vastberadenheid,

de ervaring van dagelijks in moeilijke omstandigheden leven.

Pijn. Elke dag met pijn leven.

Dan is het geen grote stap om te gaan boksen.

Dynamiet in allebei zijn handen vanavond.

Er moet een innerlijk vuur zijn

dat wil ontsnappen aan waar hij vandaan kwam en wat hij gezien heeft.

En een verlangen om gewoon...

anderen in elkaar te slaan.

Ik werd bokser uit noodzaak.

We hadden geen geld voor eten, we sliepen in een portaal.

Durán werd zo krachtig.

Het was ongewoon als Durán niet won door een knock-out.

Hij won meestal door een knock-out.

Omdat Durán die krachtige klappen uitdeelde,

werd hij 'Stenen Handen' genoemd.

Hij had handen van steen.

Mijn trainer, Ray Arcel, zei eens:

'Het is niet nodig Durán iets te leren,

'want Durán weet hoe hij alles moet doen in de ring.'

Ray Arcel had 20 wereldkampioenen.

Het waren niet een paar wereldkampioenen en kampioenen.

Het zijn echte kampioenen in hun gewichtsklasse.

En Ray Arcel had er 20.

ACTEUR

Hij was niet de typische trainer waar je aan denkt.

Hij was meer... Hij kleedde zich als een bankier, hij was een heer.

Hij was heel elegant en gaf echt om zijn boksers.

Ik dacht dat niemand hem kon verslaan.

Ik zei hem eens:

'Zelfs tegen de wereldkampioen zwaargewicht zou je winnen.'

Roberto was zijn laatste bokser. Hij was toen bijna 80

en hij wou het niet meer. Hij deed het omdat Roberto zo bijzonder was.

Ik denk dat ze een soort van vader-zoonrelatie hadden.

Elke trainer heeft een ander arbeidsethos,

een andere manier om zijn vechter een vechtstijl bij te brengen.

Arcel zei dat hij van nature een vechter was.

Ze zeiden dus dat hij hem niet veel hoefde te leren.

Ray Arcel kwam toen ik al profbokser was.

Hij zei: 'Durán is klaar voor het wereldkampioenschap.'

Ik was geboren om wereldkampioen te worden. Ik had alle kwaliteiten.

Die jongens leren veel op straat

en nemen dat mee in de ring.

ONBETWIST WERELDKAMPIOEN MIDDENGEWICHT

Een kampioen zijn, dat leer je door harde lessen.

De meesten van ons hadden niets,

dus we hebben niets te verliezen.

Hij valt. Nu zal hij niet meer opstaan.

NEW YORK JUNI 1972

Het was de eerste keer dat ik vloog. Ik was heel gelukkig,

want ik vocht voor de wereldtitel

in een stad waar ik dacht nooit te zullen komen, New York.

Voor alle Panamezen hier in het stadion,

voor generaal Torrijos en mijn moeder,

zal ik vanavond wereldkampioen worden,

want ik ga Buchanan en zijn grote neus neerhalen.

Ken Buchanan was de favoriet. Hij was een heel goeie, zelfs geweldige bokser.

WERELDKAMPIOEN LICHTGEWICHT

Ik was een bokser, hij een vechter. Ik wist wat ik kon verwachten.

Roberto, je lijkt er zeker van dat je hem knock-out slaat.

Vertel me eens in welke ronde.

Negen.

Ik geef hem maar negen ronden. Hij praat te veel.

Durán wist absoluut zeker dat hij zou winnen.

Ik weet nog dat ik dacht:

'Wat weet hij dat wij niet weten?'

WBA-WERELDTITEL LICHTGEWICHT

Toen de bel klonk, leek Durán het gevecht te willen beëindigen.

Alsof je iets van hem gestolen had.

Hij vocht tegen Ken Buchanan alsof die zijn moeder bestolen had.

Hij doet hem echt pijn.

Hij had het lef te blijven slaan op me en te hopen dat het raak zou zijn.

Hij was tien dagen eerder 21 geworden.

Hij was agressief en tegelijk ontweek hij de slagen.

Buchanan moest zich enorm inspannen om al die ronden verzet te bieden.

Durán vocht voor een natie. Durán vocht voor Panama.

De problemen begonnen toen een groep Amerikaanse tieners

een Amerikaanse vlag droegen zonder de Panamese ernaast.

Ik was tien.

De jongeren wilden hun Panamese gebied terug.

Ik zag alles vanaf een afstand.

De Panamese Nationale Garde keek toe

hoe de politie en het Amerikaanse leger de relschoppers stopten.

Er vielen meer dan twintig doden, ook vier Amerikaanse soldaten.

Iemand verbieden een vlag te dragen van zijn eigen land, dat klopt niet.

De Panamezen mogen niet over politiek praten.

EX-BURGEMEESTER PANAMA-STAD

We hebben die vrijheid niet.

Durán was een symbool van de kans

om ons te uiten als een onderdrukt volk.

Buchanan heeft het nog nooit zo moeilijk gehad.

Durán kon goed zijn krachten sparen.

Hij had een groot uithoudingsvermogen en ging door.

Hij hield maar niet op.

Hij ging hem met zijn hoofd en vuisten te lijf.

Uiteindelijk putte hij hem uit.

Hij sloeg me laag en dat was het dan.

De scheidsrechter stopte het gevecht.

De winnaar en nieuwe wereldkampioen lichtgewicht,

de 21-jarige Roberto Durán uit Panama.

Toen werd Durán wereldberoemd.

Er stond een bokser op die een van de besten ooit werd.

Iets persoonlijks dreef hem.

Ik weet niet of Durán begreep wat het was,

maar het was een oerkracht.

Toen hij de wereldtitel won tegen Buchanan,

kende niemand het ware potentieel van Roberto Durán.

Niemand kon het zich voorstellen.

Ik ben acht jaar niet verslagen als wereldkampioen.

Ik raasde door gevechten.

Ik velde iedereen die me in de weg stond.

Niemand kon me verslaan.

Ik voelde me onoverwinnelijk.

Hij was agressief.

VOORZITTER BOKSRAAD

Maar hij kon ook boksen.

Zijn hevigheid, de harde klappen, snelheid.

Hij leek niet snel.

ONBETWIST WERELDKAMPIOEN ZWAARGEWICHT

Maar hij was heel snel. Hij was op alle vlakken enorm sterk.

WERELDKAMPIOEN 5 GEWICHTSKLASSEN

Dat ze hem ;Stenen Handen; noemden, was perfect,

want zijn handen voelen als bakstenen.

ACTEUR

Ik heb met boksers gepraat

en iedereen onderschat hem.

Ze denken dat ze kunnen winnen tot ze met hem in de ring staan.

Als je vecht in de ring,

wil je zo snel mogelijk het gevecht winnen.

Je verdient evenveel als je in de eerste of laatste ronde wint.

Als je tien ronden vecht, krijg je 10.000 dollar. Na één ronde ook.

Dus ik sloeg mijn tegenstander zo snel mogelijk knock-out.

Want dan kon ik gaan dansen en drinken met mijn vrienden.

Dat was mijn manier van denken.

Ik heb eigenlijk in de ring gestaan met Roberto.

Hij zat in Rocky II.

Hij was Rocky's sparringpartner.

'Durán, sla niet hard op mijn gezicht. Denk eraan, ik speel in films.

'Als je me slaat, maak je mijn gezicht kapot.

'Je zult me lelijk maken.'

Ik dacht dat het interessant zou worden.

Ik was wat zwaarder, een beetje langer.

En toen zag ik het verschil tussen een amateur en uitmuntende prof.

Hij kon zijn hoofd een klein beetje bewegen.

Het was onmogelijk om hem te raken.

Die man zou me slopen.

Als het een gevecht was, zou het elf seconden duren.

Elk land is meer dan politiek.

POLITIEK JOURNALIST

Culturele helden zijn belangrijk in tijden van politieke onrust.

Het Panamese volk...

EX-PRESIDENT VAN PANAMA

herkende zichzelf in Durán,

zeker bij gevechten. Het land leefde mee.

Als hij won, wonnen wij.

Iedereen zat voor de tv als Durán vocht.

EX-ADJUNCT-LEGERCHEF

Zelfs als er problemen waren op straat,

zelfs als er betogingen waren.

EX-MILITAIRE LEIDER VAN PANAMA

In die tijd hadden we een militair bestuur

met Generaal Torrijos als onze leider.

De betoging was georganiseerd door Panama's leider,

generaal Omar Torrijos.

Hij was opmerkelijk. Hij was sterk, vastberaden,

en hij moest doen wat nodig was voor de opwaartse mobiliteit...

BOKSPROMOTOR

van de Panamezen.

De aanwezigheid van 50.000 Amerikanen hier in de Kanaalzone

is altijd een emotionele kwestie geweest in Panama.

En Torrijos eist Panamese soevereiniteit over de zone.

Je kunt hem een militaire autoriteit noemen,

maar hij was meer dan dat.

Hij was een populist, iemand die zich identificeerde met de gewone mensen.

Ze hebben de wapens en tanks, hen gegeven door de VS,

maar wij hebben onze waardigheid en we gaan vechten.

Het maakt niet uit of we sterven.

Torrijos is een leider, een echte leider.

Tegenwoordig wordt Omar Torrijos gezien

als een van de grootste leiders van Panama.

In Washington, op 7 september,

tekenden president Carter en de Panamese president,

generaal Omar Torrijos, twee verdragen waardoor Washington

het Kanaal en de zone aan Panama zou teruggeven tegen het jaar 2000.

Er was bepaald dat op 31 december 1999

alle faciliteiten van de Panamakanaalzone

en het kanaal zelf terug naar de Panamezen gingen.

We gingen van een inkomen van 2 miljoen dollar

naar miljarden dollars per jaar.

Wie zegt dat als we eenmaal verklaard hebben

dat we dat Kanaal willen opgeven,

hij de rest van het verdrag niet kan herroepen?

Elke Panamees moest helpen en de wereld laten zien

dat we het recht hadden een soeverein land te zijn.

Er is altijd een mix van legende en realiteit

bij nationale helden.

Dat kun je niet vermijden.

Generaal Torrijos stelde voor

dat Durán op één avond tegen drie boksers zou vechten.

We zeiden de generaal dat dat onmogelijk was

en dat het tegen de regels was.

Maar we wisten dat Durán daartoe in staat was

en de drie vechters knock-out zou slaan.

Maar het was illegaal.

Niemand gaf in die dagen om onverslagen zijn.

Ze gaven om wat Durán deed,

en dat is met de besten vechten die er zijn.

Je waagt het erop.

Je neemt risico's.

Wat echt aantoont wat hij in zich heeft,

is dat zijn beste gevechten nog moesten komen.

Het talent maakt de gevechten.

WERELDKAMPIOEN 2 GEWICHTSKLASSEN

Maar je hebt de promotors nodig om ze te verkopen,

het publiek te lokken, en iedereen enthousiast te maken.

De promotors waren erg belangrijk.

UITVERKOCHT

Zij maakten het boksen bekend.

ONBETWIST WERELDKAMPIOEN ZWAARGEWICHT

De promotors zorgen daarvoor.

Zonder hen zouden we niet naar grote wedstrijden kunnen kijken.

Het is zeker 20 dollar waard. Ik ga kijken.

Waarom is dat gevecht zoveel waard?

Zoiets zie je één keer in een eeuw.

Dat wordt het beste gevecht dat ik ooit zie.

Er wordt meer en meer reclame gemaakt voor bokswedstrijden

en zo worden meer mensen boksfans.

Dus ze hebben hun nut gehad,

zeker Don King en Bob Arum.

Maandagavond zul je een van de beste gevechten ooit zien.

Arum en King waren als appels en sinaasappels.

In dezelfde boodschappentas, maar ander fruit.

Ik was een heel goeie promotor.

Dat klinkt niet bescheiden, maar het is zo.

Ik schep niet op. Het is gewoon een feit.

Zij waren vast de pioniers

en zij legden de basis voor wat boksen nu is geworden.

Ze waren rivalen.

Elke keer als ze een goed gevecht vonden, regelden ze het.

BOKSPROMOTOR

Mijn relatie met King was in die tijd heel vijandig.

Het hielp ons allebei. Hij zette zich af tegen mij en ik tegen hem.

Ik had nooit geweten hoe goed ik was als ik Solitaire Bob niet had gehad.

Je kunt hem niets zeggen.

Als hij gepassioneerd is

en hij een tirade afsteekt, dan gaat hij er gewoon voor.

Hij houdt zich niet in.

Je moet opletten wat je doet als je met Bob Arum te maken krijgt.

Hij was een verraderlijke tegenstander en een bewonderenswaardige vriend.

Don King was een heel erg goede promotor.

Hij kon enorm goed zichzelf promoten.

Veel promotie-activiteiten

draaiden om Don King als de promotor.

Hij heeft eigenaardige trekjes en ik ook. Snap je?

Soms vonden we elkaar daarin.

We konden vrienden zijn en de volgende dag vijanden.

De rivaliteit tussen hen was even belangrijk als die tussen de boksers.

De mensen wisten dat als ze allebei bij een gevecht waren betrokken,

het een geweldig evenement zou worden.

Durán noemen ze, als we het sportnieuws hier lezen,

een van de hardste vechters voor zijn gewicht.

Hij kan je hardste tegenstander ooit zijn. Hij is een straatvechter.

Iemand zei dat het voelt als geraakt worden door een steen.

Bang? -Een klein beetje.

Ray was Amerika's lieveling.

Hij had de olympische gouden medaille gewonnen in Montreal in 1976.

En Ray had een mooie glimlach en fijn karakter.

Dus hij was Amerika's lieveling.

Een echte meesterbokser, een weltergewicht.

Een echte ster.

Een gevierde jonge vechter in Amerika,

met een schitterende glimlach zoals Ali,

maar we hadden toch vragen.

Kon hij zo'n taaie gast aan?

Sugar Ray Leonard verdiende voor zijn eerste gevecht 40.000 dollar.

Roberto Durán was 16 jaar. Hij verdiende vast enkele mango's.

Dus Durán keek naar Leonard

en hij was kwaad om wat Leonard had.

Een olympische medaillewinnaar, Amerika's lieveling,

tegen...

een...

een demon,

een vernietigingsmachine.

Het was een groots spektakel.

Zeker in Amerika

kun je het altijd voorstellen als goed tegen kwaad.

Mensen begonnen net

te wennen aan de aanwezigheid van latino's in de Verenigde Staten.

Veel mensen waren tegen latino's

Durán speelde intuïtief zijn rol als die booswicht.

Tijdens de persconferentie om het gevecht aan te kondigen,

kwam die man de kamer binnen.

Zijn ogen, zijn gelaatsuitdrukking, zijn manier van doen

was zo gewelddadig en gewoon hatelijk.

Ik ga geen clown spelen zoals deze man hier.

Dit is de eerste keer in zijn leven

dat hij zal moeten vechten in de ring.

Ik zei iets, keek naar hem en hij was klaar om te vechten.

Hij deed zijn ringen af. Hij was klaar.

Ik kwam eerst aan. Ik maakte vrienden.

Ik praatte met iedereen, ging overal heen.

Naar radio, tv. En Leonard wilde nergens naartoe gaan.

Hij liet zijn broer me bespioneren. Ik ging naar hem toe...

Ik ging naar hem toe...

Als Ray's vrouw Juanita het hotel verliet om te gaan winkelen,

volgde Durán haar in een auto en zei hij smerige dingen.

Het stoorde me als een man.

Het stoorde me als een kerel.

Het stoorde me als een vechter.

Je beledigt de echtgenote van een man niet,

dat doe je niet.

En ik zou het hem betaald zetten. Dat zou ik echt doen.

Het was een act van Roberto. Het was echt een act.

Want zo kun je Leonard bang maken.

Hem angst aanjagen.

En zo zou hij eraan twijfelen of hij Roberto Durán kon verslaan.

Er werden enorm veel kaartjes voor de uitzending verkocht.

Het was een blockbuster.

Want hij speelde zijn rol van booswicht perfect.

WBC-WERELDTITEL WELTERGEWICHT JUNI 1980

Live vanuit Montreal, Canada,

het WBC-wereldkampioenschap weltergewicht.

Sugar Ray Leonard tegen Roberto Durán.

Dit is een historisch evenement in de geschiedenis.

Er zullen meer mensen deze uitzending zien

dan er ooit al een uitzending hebben gezien, in gesloten circuit.

In mijn carrière ben ik nooit kwaad naar de ring gestapt,

behalve bij dat gevecht.

Ik herinner me nog levendig dat ik in Montreal naar die ring liep.

Ik dacht: 'Ik ga hem de hele tijd van dichtbij slaan.'

Leonard zei voor het gevecht tegen zichzelf:

'Ik wil hem knock-out slaan.'

Leonard wou vechten met een van de gewelddadigste vechters ooit.

Ik ben hem dankbaar, want het was een goed gevecht.

Ik weet nog dat de bel klonk. Eerste ronde.

Ik verwachtte geen problemen.

Tot hij me sloeg.

Ik was nog nooit zo hard geslagen.

Durán was constant in beweging.

Hij was hardnekkig, agressief...

Toen Leonard me zag, zei hij:

'Die magere kerel? Ik maak hem af.'

Maar dat was niet slim van hem.

Hij bleef maar slaan, als een gek.

Dus bewoog ik mijn hoofd de hele tijd

en dat ontmoedigde hem.

Durán had veel ouderwetse trucs.

Zoals de Fitzsimmons Shift.

Een valse rechtse

en dan hield hij meteen zijn linkerhand klaar.

En dan gaf hij een linkse hoekstoot of uppercut in zijn maag.

Dat is een geavanceerde, gesofisticeerde strategie.

Het was fout van Leonard te denken dat hij me knock-out kon slaan.

Daardoor liep het mis. Hij kon niets doen.

Want als hij Roberto Durán sloeg,

raakte hij een steen, een muur.

Hij speelt spelletjes.

Leonard deelt krachtige klappen uit

en het zijn wel 30 slagen per seconde.

Ze gaan zo snel en ze glijden langs Duráns gezicht.

Het is alsof hij danst, net ballet.

Ik denk: Wow. Hij zorgt dat hij ernaast zit.

Ik zeg: 'Verdomme, zeg.'

Ze stonden niet ver van elkaar.

Ze stonden dicht bij elkaar. En die bewegingen...

Niet te geloven van hoe dicht ze sloegen.

Vlak erboven. Roberto Durán...

Na dat gevecht wist ik dat ik dat wou doen.

We kwamen aan de laatste ronde.

Ik was op.

Leonard heeft nog nooit een gevecht verloren.

Maar ik gaf alles bij Leonard.

Durán denkt dat hij gewonnen heeft.

Ik kan het niet geloven.

De bel. Het is afgelopen.

Hij denkt dat hij gewonnen heeft en er geen ronde meer komt.

Hij lijkt te denken dat hij gewonnen heeft.

Hij denkt dat hij gewonnen heeft.

Je kunt wel zeggen dat Durán op dat punt in zijn carrière

zijn gevoelens niet verborg.

Nu roept hij tegen Benítez.

De meeste boksers zouden 'Dank je' zeggen en vertrekken.

Hij had iets van: 'Nee, hier draait het om.'

'Nu ga ik jou pakken.' -Echt geweldig.

Hij werd gecensureerd voor tv.

Hij stak zijn middelvinger op, greep in zijn kruis.

Dat vond ik ongelooflijk.

Ik zei: 'Ik heb hier genoeg van.'

Ik overwoog ermee te stoppen. Ik zei: 'Ik kan dit niet aan.

'Ik kan dit niet aan.'

Durán had hem harder aangepakt dan hij ooit had meegemaakt.

Hij zei me: 'Sly, die avond kon ik al mijn tanden heen en weer bewegen.

'Ze hingen echt los in mijn tandvlees.

'Ik dacht dat ze zouden uitvallen. Zo hard had hij geslagen.'

Ja, ik heb Sly dat verteld. Veel mensen eigenlijk.

De meesten wisten dat niet.

Hij sloeg me zo en mijn voorste tanden gingen achteruit.

Ik ging terug naar mijn hoek en ik vroeg mijn helpers:

'Zijn mijn tanden achteruitgeslagen?'

Ze zeiden: 'Nee, Ray, het is niets.'

Ze wilden me niet van streek maken.

Maar dat herinner ik me nog.

Ik vind dat Leonard bewees hoe goed hij was toen hij tegen Durán verloor.

Maar Durán is een ander soort beest.

Hij leek verhuisd naar Sodom en Gomorra. Hij ging er helemaal in op.

PANAMA-STAD, PANAMA JUNI 1980

Durán was een bokser van het volk.

Hij herkende zichzelf in hen, de onderdrukten

die zoveel werd ontzegd.

Ik kwam terug in Panama en ze hadden al gezegd

dat er een optocht zou zijn door de hele stad.

Ik zei: 'Oké.' Ik wou gewoon naar huis om te ontspannen,

maar de Panamezen hadden een lange optocht georganiseerd.

Ik ging van bar naar bar om te drinken,

bijna elke dag.

Ik was bijna drie weken aan het eten en drinken.

Ze waren in extase.

Alle mensen waren aan het feesten.

De hele massa feestte, het was grandioos.

Iedereen was er.

Baby's, de moeders, grootvaders.

Iedereen was er omdat het een familiereünie was.

De verloren zoon komt weer thuis.

Het was een feest dat een maand duurde.

Je kunt snappen dat Durán zich dingen ontzegt als hij traint.

Hij herleeft zijn kindertijd als hij traint.

Dat is een beetje een trauma voor hem, een minitrauma.

Dus als hij gewonnen had, of verloren,

liet hij zich gaan en genoot hij van wat hij bereikt had.

Durán was Durán, dus hij overdreef wat,

maar zo was hij gewoon.

Hij was altijd de man... In de moeilijke jaren

hadden ze Durán om hen te vertegenwoordigen,

hen te redden en trots te maken.

Hij was en is nog altijd de bekendste Panamees.

Hij kan doen wat hij wil in Panama.

Hij komt overal mee weg.

Roberto Durán is de slechtste zanger die ik ooit gehoord heb.

Hij zei: 'Ik kan goed zingen. Jullie hebben slechte oren.'

Hij zou me komen ophalen op de luchthaven.

Ik verwachtte hem op straat, maar hij stond bij de gate toen ik uitstapte.

Hij riep: 'Ricky.' Hij nam me mee langs de paspoortcontrole.

Ze zeiden: 'Roberto. Paspoort.'

Hij zei: 'Nee, nee.' En hij nam me mee.

Ik dacht: 'Hoe beroemd ben jij dat ze mijn paspoort niet moeten zien?'

WERELDKAMPIOEN 6 GEWICHTSKLASSEN

In restaurants hoefden we nooit iets te betalen,

want hij zei altijd: 'De mensen houden van me.'

Dus het was fijn hem in zijn thuisstad en land te zien,

waar mensen hem aanbidden.

Durán is een nederig man.

Hij besefte nooit hoe beroemd hij was op dat moment.

Roberto Durán is bekender dan het Panamakanaal

en vast ook bekender dan het land Panama.

Een man die beter kan opschieten met mensen die minder hebben

dan met mensen met een hogere sociale status.

Ik heb altijd van het leven genoten.

En natuurlijk genoot ik toen nog meer van het leven,

want vroeger was er weinig om van te genieten.

En als er iets was, waardeerde ik dat, maar altijd met mijn familie.

Hij is nog als een kleine jongen.

Ik ga op bezoek en hij kijkt tekenfilms.

Hij heeft geen kindertijd gehad.

Dat is een deel van wie hij nu is.

Het gaf hem de woede om te vechten.

El Chorrillo.

De plek waar ik ben geboren en opgegroeid.

Die plek heeft me gevormd.

De hardste, meest beruchte barrio in het hele land.

Alleen mensen die nergens kunnen wonen, gaan naar El Chorrillo.

Mensen zonder werk, dealers, criminele bendes.

Dat was El Chorrillo.

Ik ben geboren in deze buurt. Dit is mijn buurt.

Ik loop hier overal rond en blijf tot laat op.

Ik kom hier plezier maken met mijn familie, de arme mensen.

Ik blijf tot de zon opgaat en de volgende dag kook ik voor de jongens.

Mijn broers, neven... We zijn allemaal familie hier.

Het is wijn, vrouwen en muziek.

De boksers werken zo hard

en ze leiden zo'n spartaans leven

dat het heel moeilijk is dat trainingsregime vol te houden,

die discipline.

Je wilt vaak gewoon van het jong zijn genieten

en dan laten ze zich wat meeslepen.

Ze zijn arm geweest, hebben nooit iets gehad.

En nu hebben ze miljoenen dollars en de verleidingen zijn overal.

Durán is niet de eerste grote sportman of bokser

die zich meer aangetrokken voelde tot het plezier ernaast

dan het eigenlijke gebeuren.

Het is menselijk. Jonge mannen op hun hoogtepunt,

met meer geld dan ze zich kunnen voorstellen,

en iedereen zegt hoe geweldig ze zijn.

Ik ging op bezoek bij hem thuis.

Er waren wel veertig mensen.

Ze lagen allemaal rond het zwembad

met Dom Pérignon-champagne, alleen de beste,

ze bakten steaks en leidden een luxeleven met Duráns geld.

Hij feestte, of hij vierde, moet ik zeggen,

hij vierde veel meer dan ik.

En ik wil hem verrassen.

Na het gevecht zat ik emotioneel echt in de put.

Ik was er kapot van. Maar ik ging met mijn vrouw naar Hawaï om te bekomen.

En het eerste wat ik de volgende ochtend deed was hardlopen.

Ik trainde. Ik liep op het strand.

De mensen zeiden: 'Hé, moeilijk gevecht.'

'Als je tegen hem gebokst had, had je hem verslagen.'

Dat bleven ze maar zeggen. 'Als je tegen hem gebokst had.'

En iets zei: 'Ping.'

Ik belde mijn trainer en zei:

'Ik wil nog eens vechten tegen Durán.'

Hallo?

'Durán, ik heb het gevecht geregeld.

'Kom naar Panama om te trainen.'

'Wanneer is het?'

'Over 1,5 maand.'

'Mr Carlos, ik weeg bijna 90 kilo.

'Hoe kun je zeggen dat we over 1,5 maand een gevecht hebben?'

'Je moet terugkomen.'

Ik kwam aan in Panama en ik woog meer dan 86 kilo.

Dat moest 66 kilo worden.

Het was zwaar.

Ik huilde tranen van bloed.

Tijdens de training bedachten ze geen nieuwe strategieën.

Sugar Ray Leonard zou nu een andere strategie gebruiken.

Nee, de training ging om gewicht verliezen.

Deze keer zal het anders zijn.

Ik mag je niet, Leonard. Je praat te veel.

Koop allemaal snel kaartjes. Dit wordt Wereldoorlog IV.

Als buitenstaander weet je niet hoe voorbereid een vechter is,

zelfs als hij zegt dat hij nog nooit beter in vorm is geweest.

WBC-WERELDTITEL WELTERGEWICHT NOVEMBER 1980

Daar gaan we, het WBC-kampioenschap weltergewicht.

Daar is Sugar Ray Leonard in de zwarte short.

En Roberto Durán, de kampioen in de witte short uit Panama.

Roberto Durán is klaar voor de strijd.

Hij wist dat als ze dicht bij elkaar boksten, hij het gevecht zou winnen.

Hij ontwijkt hem zelfs een beetje nu.

Een beetje als Ali.

Hij tergt Durán.

Hij besefte niet dat de strategie van Sugar Ray Leonard

bijna gegoochel was.

Magie, illusie.

Durán raakte heel gefrustreerd. Hij geneerde zich.

Sugar Ray tergt Roberto Durán zoals Ali.

Leonard was te snel, te slinks

en hij begon Durán te ergeren.

Durán kon het niet verdragen.

Die ogen die je aanstaarden en intimideerden,

waren nu verloren.

Het geterg, die fratsen

wakkerden zijn machismo aan.

Hij kon er niets tegen beginnen,

hij wist niet hoe te reageren op wat ik deed in de ring.

Sugar Ray blaakt van zelfvertrouwen.

Moet je dat zien.

Hij zag wat hij moest doen en deed het.

Ouderwetse boksers keuren dat af,

veel ouderwetse reporters keurden het af.

Ze zagen het niet graag.

Zelfs Howard Cosell zag niet graag dat Sugar Ray zich zo gedroeg

tegen een grote bokser als Durán.

Maar Sugar Ray Leonard doet wat werkt voor Sugar Ray Leonard.

Die fratsen of hoe je ze ook moet noemen,

gebeurden in de ring en gebeurden altijd.

Je denkt er niet aan om dat te doen.

Je zou nooit overwegen problemen te zoeken met Durán, geloof me.

Maar het werkte toen.

Het gebeurde instinctief omdat ik iets in zijn ogen zag.

Ik zag dat hij er niet bij was.

Het publiek lachte.

Ze begonnen te lachen met Roberto Durán.

Beide mannen kunnen hard slaan.

Het machismo zei op dat moment:

'Genoeg. Ik ga me niet meer zo laten vernederen.'

Er brak iets.

Wat gebeurt er?

Durán zegt nee.

Ik denk dat hij het opgeeft.

Wat zegt hij, Larry?

'Nee.' Ik snap het niet.

Hij geeft het op.

Ik snap het niet.

Hij geeft het op. -Ik snap het niet.

Ik snap het niet.

Durán... -Dit is niets voor hem.

geeft het op. -Ik snap het niet.

Hij begon bijna met Leonards broer te vechten.

De politie staat in de ring en dit is een heel onaangename situatie.

Ik snap het niet.

De scheidsrechter heeft nog niet gezegd dat het voorbij is.

Durán zei plots: 'Ik stop ermee.'

Ik snap het niet. -Ik ook niet.

Ik snap het niet.

En toen deed hij het nog eens. -Ik snap het niet.

Ik snap het niet. -Wat is er gebeurd?

Hij zegt: 'Ik wil niet meer.'

Er is geen twijfel over, dames en heren,

dat Sugar Ray Leonard het wereldkampioenschap won

in de achtste ronde toen Durán het opgaf...

Leonard kwam niet om te vechten.

Hij kwam om idioot te doen toen hij zag dat ik zwak was.

Dat was alles.

Als hij was komen vechten, had ik hem misschien knock-out geslagen.

Ik ben nog nooit meer verrast geweest

bij iets wat gebeurde bij een kampioenschap

dan toen Roberto Durán het opgaf.

Het publiek was in shock.

De hele wereld schrok ervan.

DURÁN STOPT IN 8STE RONDE

In het Spaans betekent 'no más' 'niet meer'.

Het gevecht werd het 'No Más'-gevecht.

Het enige dat werd geschreven, was: 'No Más.'

Hij had zoveel geweldige dingen gedaan als bokser.

En toen dat korte zinnetje.

Sommige mensen vergeten

dat hij de beste kampioen lichtgewicht ooit was,

en zeggen gewoon: 'No Más.'

Lewis, wat is er precies gebeurd, in Roberto's woorden?

Hij kreeg krampen in zijn maag en in zijn bovenlijf.

En in zijn armen. Hij werd zwakker. Daarom stopte hij met het gevecht.

Betekent dat dat Roberto stopt met boksen?

'Ja, ik vecht niet meer.'

Stop je er definitief mee?

'Ja, ik ga niet meer vechten.'

Leonard scoorde met een rechtse die Durán pijn deed.

Toen Durán te kennen gaf dat hij ermee kapte,

had ik het gevoel dat ik een man, een legende, mentaal had verslagen.

Veel meer dan lichamelijk.

Ray Leonard gebruikte zijn bekwaamheid, zijn behendigheid

en zijn mentale capaciteiten om dat te doen.

Het was evenzeer mentale gymnastiek als fysieke.

Durán was er rijp voor.

In plaats van dat hij zich aanpaste, bleef hij hetzelfde doen.

Hij raakte gefrustreerd.

Hij werd er veel te emotioneel door

en dat wou Ray. Maar Ray dacht niet dat hij zou stoppen.

Luister, nee...

Ik wist al wat Leonard zou doen.

Maar hij zag dat ik geen kracht meer had. Ik zeg het nog eens,

ik had geen kracht. Hij wist dat ik niets kon doen

dus begon hij idioot te doen en werd hij sterker.

Ik herhaal het nog eens. Ik zei: 'Ik ga niet door.'

Sugar Ray had een plan en zijn plan werkte.

Hij ergerde hem en vocht niet.

Als je met Durán vocht, vocht hij tot je eraan was.

Maar hij raakt verstrikt in die machomentaliteit.

'Hij vecht niet tegen me, hij is geen man.'

Die man heeft het hart van een krijger.

En de frustratie, de gêne en de druk van het publiek

verwarde hem.

Ik weet zeker dat hij...

nog elke dag spijt heeft van dat moment.

Hoeveel geld je ook hebt,

niemand kan iets doen

om die man te helpen met zijn reputatie of de twijfel over zijn reputatie.

Hij stopt met boksen. Daar moet hij mee leven.

Het zal heel traumatisch zijn.

Ray, je hebt gehoord wat Durán zei.

Zul je ooit nog tegen hem vechten?

Nee, Howard.

Het is een pijnlijk moment, ook voor de boksgeschiedenis.

Het schaadde de sport.

Het schaadde Durán en vernietigde zijn reputatie,

maar het schaadde ook de sport.

Want mensen betalen veel voor een goeie revanchewedstrijd.

En eigenlijk heeft Durán iedereen afgezet.

Ik heb die jongeman zich nog nooit zo zien gedragen.

Ik ben al negen jaar bij hem.

Hij heeft moeilijke gevechten gehad.

En ik was echt geschokt.

Ik wou dat ik je eerlijk kon vertellen wat er echt gebeurd is.

Ik zie het zo, ik weet niet of ik gelijk heb,

maar hij was diep ontgoocheld dat hij er zo mee stopte.

Het brak zijn hart vast, want je doet dat gewoon niet.

Het was een van die...

te menselijke momenten

van zwakte.

'Blijf steeds trouw aan jezelf,' zoals Shakespeare zou zeggen.

Die man in de spiegel weet dat hij het zichzelf aandeed

door dat machismo, die machohouding

en het leven dat hij geleid had.

ROBERTO'S VROUW

We gingen terug naar Panama.

De mensen waren het niet gewend om Roberto te zien verliezen.

Ze gooiden stenen naar ons huis.

Ze riepen naar hem: 'Je bent een verrader.' Enzovoort.

Veel mensen negeerden me.

Ze keerden me de rug toe, behandelden me slecht.

Ik ging nergens heen omdat mensen me beledigden.

Ik kwam niet buiten.

Hoe ga je terug naar je mensen, je fans,

die een deel van hun leven rond je gebouwd hebben,

die je vereren en tegen je opkijken?

Als je een kampioen bent, heb je een gevolg van 50 mensen.

Ze dragen je koffer, je rugzak, ze geven je water, vegen je zweet af.

Als je verliest, verlies je je geld en heb je niemand.

Ik ging niet op stap. Ik was triest. Ik kwam niet buiten.

Dat was de enige keer dat ik me eenzaam voelde.

Een van Centraal-Amerika's bekendste politieke leiders,

generaal Omar Torrijos, is omgekomen bij een vliegtuigcrash

op 146 km van Panama-Stad.

Hij was 52.

De Panamese Nationale Garde gaf hun generaal een militair afscheid,

met een motorescorte en cavalerie.

Torrijos' kist met de Panamese vlag erop

werd naar de kathedraal gedragen

door leden van zijn Nationale Garde. Hij was hun commandant.

Torrijos is een slachtoffer van het systeem.

Hij kwam echt op voor het volk.

En toen crashte zijn vliegtuig tegen een berg.

Volgens mij was dat geen ongeluk.

De wereld verloor een groot staatsman,

een heel ontwikkeld man en vechter.

Torrijos werd een symbool van protest, van een ander leger.

Hij identificeerde zich ook met de lagere klasse,

met de arbeiders, met mensen als Durán.

Ik ontmoette Torrijos toen hij een luitenant was.

Ik was dertien jaar en een bokser.

Torrijos gaf me vijf dollar

om met zijn zonen naar de bokstraining in de El Marañón-sportzaal te gaan.

Ik had een dollar en 50 cent over en ik zei tegen Torrijos:

'Hier is uw wisselgeld.'

En Torrijos zei tegen me: 'Durán,

'ik mag je. Je bent heel eerlijk. Je krijgt de baan.

'Vanaf nu haal je m'n zonen elke dag op.'

Zo leerde ik Torrijos kennen.

Panama was nooit meer hetzelfde na Torrijos.

Zijn dood leidde natuurlijk tot de opkomst van Noriega.

Hij was een normale man.

Ik denk dat Noriega enorm beïnvloed werd

door zijn rol als hoofd van de Nationale Veiligheidsdienst.

En zo veranderde hij in een monster.

Noriega had een relatie met de CIA en het Amerikaanse leger

die heel close was, heel intiem en heel winstgevend.

Hij wordt betaald door de CIA en door het Pentagon.

Hij werkt samen met de VS

en schendt tegelijk de Amerikaanse wetten.

Noriega is verantwoordelijk voor veel erge dingen. Moord.

Foltering.

De dag dat Noriega aan de macht kwam,

was een dag dat Colombiaanse kartels in Panama aankwamen.

Hij begint een relatie met het Medellín-kartel, Pablo Escobar,

op het moment dat de drugshandel vanuit Colombia explosief groeit.

Panama wordt een van de belangrijkste havens

voor het witwassen van miljoenen dollars

van de handel van cocaïne en marihuana in en buiten de VS.

In Panama werden er zaken gedaan

en Noriega liet die drugsoperaties in zijn land toe.

Noriega nam de controle over, een echte gewapende overname.

MILITAIRE LEIDER VAN PANAMA, '83-'89

Het is onverantwoord te denken

dat de mensen van Panama hem wilden. Dat is niet zo.

Er is een wet, een psychologisch principe

dat de omgeving de man maakt, dat de omgeving de man vormt.

Als je in een klooster of kerk grootgebracht bent,

heb je religieuze gewoonten.

Mensen zeggen: 'We zien geen gelijkenissen.

'Noriega is één iets, Durán is iets anders.'

We hebben maar één iets gemeen.

Onze vrouwen heten allebei Felicidad.

Bij mij thuis was er een pooltafel

en hij kwam vaak pool spelen.

Maar hij speelt meer dan ik.

Ik speelde vals, maar hij won altijd.

Ik zei zelfs tegen hem: 'Als je wint, arresteer ik je.

'Dan stop ik je in de cel.' Maar hij won altijd.

Zie je? Ik zei het toch.

Het is niet makkelijk om terug te komen

nadat je bespot bent, nadat ze op je neergekeken hebben.

WAAROM DURÁN STOPTE

Het kan twee dingen met je doen. Je kunt een betere bokser worden

of het kan je kapotmaken.

Mijn vrouw zegt me:

'Durán, je moet weer boksen.'

'Ik wil met Leonard vechten, maar ik weet niet wat er zal gebeuren.'

Ze zei: 'Nee, je moet opnieuw beginnen.'

'Roberto, in het leven vallen we soms, maar we staan altijd weer op.

'Onthou dat je hier bent met je vrouw en kinderen.

'We zullen je altijd spirituele en morele steun geven.'

Ik liep elke dag binnen in huis.

En ik huilde.

Ik huilde en liep.

Je ontdekt hoe goed je als bokser bent

en hoe sterk je bent als man,

als je moet opkrabbelen en terugkomen na een tegenslag.

En dat moest Roberto doen na het 'No Más'-gevecht.

Dit is het eiland Coiba,

een harde strafkolonie en een soort van Duivelseiland,

waar de gevaarlijkste criminelen zitten.

Het is ook het thuis van een van de vreemdste trainingskampen ooit.

Roberto Durán heeft hier nu zes weken gewerkt.

Hij zweet zichzelf in vorm en omringt zich

met mannen die veel harder, gemener en taaier zijn dan hij.

Een goeie rechtse van Kirkland Laing.

Een rechtse en die was op Duráns kin.

Durán had een...

De grootste uitdaging voor mij

was weer vechten en weer een kampioen worden.

Ik wil me Durán niet zo herinneren.

Op zijn 31ste kan het voorbij zijn voor Stenen Handen.

Ik kan de Panamezen enkel zeggen

dat ik geloof dat ik kampioen zal worden.

Ik wil dat iedereen dat gelooft.

Een kampioen zijn is heel belangrijk.

Als ik nooit had verloren...

JANUARI 1983

had ik niet geweten hoe goed ik was. Het zette me op mijn plek.

Ik moest het mentaal en fysiek weer te boven komen

en tonen dat ik een kampioen ben.

Cuevas tegen de touwen.

Voor de tweede keer in de ronde.

Cuevas, een verslagen bokser.

Durán, met een goeie rechtse maakte hij hem af.

Roberto Durán kan weer de titel winnen.

Hij gaat tegen Davey Moore vechten

voor het kampioenschap junior middengewicht.

Wat een hels spektakel.

WBA-WERELDTITEL SUPER WELTERGEWICHT

JULI 1983

Durán besloot in de ring te stappen met Davey Moore,

24 jaar oud, een van de beste junior-middengewichten ter wereld,

terwijl Durán zoveel ouder was,

zo ver van z'n natuurlijke gewichtsklasse.

Hij vocht tegen iemand die Sugar Ray Leonard had overtroffen.

Durán was weer een underdog.

Ik ben 17, ik ben in Madison Square Garden,

ik zit op de eerste rij en ik roep.

En hij doet zo.

'Hij keek naar mij.' Dat was het teken.

Dat is het teken dat ik het zal maken.

Hij zag mij tussen al die mensen. Het ging om mij, dacht ik.

Hij kent me totaal niet.

Davey Moore was naam aan het maken.

En Roberto Durán liet me zien

waar hij op dat moment toe in staat was.

Ik moest zijn hart peilen en zijn mentale kracht.

Ik toonde geen genade.

Ik maakte mijn rivaal die avond af.

Ik was herboren.

Maar hij won het gevecht, als underdog. Niemand had dat verwacht.

Hij maakte de Panamezen weer heel trots op hem.

Ik was weer god.

God voor de mensen van Panama.

Aanbeden en zonder gelijke.

DURÁN IS WEER EEN KAMPIOEN

Op zijn 32ste verjaardag gisteren

sloeg Roberto Durán de 24-jarige Davey Moore knock-out

en won zo het WBA-kampioenschap junior middengewicht.

Door Moore te verslaan werd Durán weer een echte prijsvechter.

Hij moest weer opstaan, want hij was Roberto Durán

en hij moest de wereld laten zien wie Roberto Durán was.

Durán was weer waar hij thuishoorde.

Noriega had de macht.

Ik had de mensen.

De jaren '80 werden gedomineerd door 'de Vier Koningen'.

Ze vochten tegen elkaar.

Sugar Ray Leonard, Marvin Hagler. -Het is oorlog.

Tommy Hearns, Roberto Durán.

Die vier staan echt voor de beste tijd in het boksen.

Iedereen dacht dat nadat Muhammad Ali gestopt was,

het boksen een zware klap zou krijgen.

Maar die vier boksers bliezen de sport nieuw leven in in de jaren '80.

Ze vochten negen keer in verschillende combinaties.

En elke keer dat ze vochten, was het een groot evenement.

Elk gevecht werd een drama.

Dat heb je sinds Kaïn en Abel niet meer gezien.

Elk gevecht was een evenement.

Het tijdperk van de Vier Koningen was zonder Durán niet hetzelfde geweest.

Als iemand hem uitdaagde, ging hij er altijd op in.

Hij ging enkele gewichtsklassen omhoog en daagde de besten uit.

Hij was een echte bedreiging voor iedereen.

Bij dit historische evenement

daagt Roberto Durán Martin Hagler uit

voor het kampioenschap middengewicht.

Dit was niet het gewicht waarop hij gewoon was te vechten.

Hij vocht met sterkere mannen die in die gewichtsklasse hoorden.

Maar Roberto verweerde zich goed.

In die tijd vocht je tegen de besten.

Je moest stijgen op de ranglijst om kampioen te worden.

Ze wilden allemaal met elkaar vechten. Ze wilden het.

Het moest niet. Ze werden niet gedwongen. Ze wilden het.

Het was de tijd dat er nog dinosaurussen rondliepen.

Dit waren de echte boksers.

En Hagler was perfect in zijn gewichtklasse,

die veel zwaarder was dan van Roberto.

Die man probeerde me mijn titel af te nemen.

En ik zei: 'Nee, je gaat me mijn titel echt niet afnemen.'

We speelden een psychologisch spelletje.

Straks ben je geen kampioen meer.

Hij was op zijn best op 61 kilo.

En plots vecht hij met een van de beste middengewichten ooit,

die 73 kilo weegt.

Elke ochtend zag ik z'n lelijke smoel.

Mijn gevolg en zijn gevolg liepen in de duinen.

We zagen elkaar om halfvijf 's ochtends

net voor het gevecht. En we deden...

En hij deed...

Hij bedankt jullie allemaal.

En het kan hem niets schelen, want hij weet wat hij in de ring moet doen.

Je schudde hem niet de hand. Wil je hem beïnvloeden?

Ja. Roberto is heel listig en stiekem.

Hij is heel moedig.

Ik zal hem niet hoeven te zoeken. Het wordt een opwindend gevecht.

Je zult een goeie prestatie zien. Durán zal zeker zijn best doen.

HAGLER SLAAT DURÁN KO

Hij is te sterk en veel te snel voor Durán,

hij is fitter en heeft evenveel ervaring.

Haglers laatste gevecht was tegen Antuofermo vijf jaar geleden.

Sindsdien lag het stil. Durán zal hem alle kanten van de ring laten zien.

Het zal snel voorbij zijn.

Vijftien ronden vechten in die hitte, buiten.

ONBETWISTE WERELDTITEL MIDDENGEWICHT

Nu vechten ze in casino's met airco.

Dat was echt ongelooflijk.

Hoe ik dat gevecht zie?

Het waren twee grote kampioenen

die elkaar leerden wat ze allemaal konden.

wereldkampioen middengewicht.

Hagler kennen de mensen, die linkshandige stijl.

Hij gebruikt wel meerdere keren zijn rechterhand in het gevecht.

Ik wist hoe hij vocht. Met beide handen. Ik moest mijn hoofd gebruiken.

Ik zou onder druk staan.

In de eerste drie ronden, elke keer als ik een rechtse gaf,

counterde hij die.

En ik zei: 'Ah.' Drie ronden lang.

Ik vroeg mijn trainer: 'Hoe blijft hij me maar pakken?'

'Hij is een slimme vechter en hij timet je stoot.'

Dus we moesten leren wat hij deed,

hem tonen met wie hij daar stond,

het anders aanpakken,

en elke keer dat hij een rechtse gaf,

boem. Dan sloeg ik op zijn lijf, en ik hoorde hem...

Hij gelooft niet dat hij zoveel klappen krijgt,

want niemand slaat Roberto Durán zoveel.

'Sla je mij? Weet je wie ik ben?'

Ik zeg: 'Ja. En er komt nog meer. Kom op.'

Een linkse van Hagler op de kin van Durán, maar Durán houdt stand.

Ze stonden constant dicht bij elkaar. Er zat amper een halve meter tussen,

want Durán vocht op die manier en Marvin ook.

Dan krijg je een close gevecht.

En dat 15 ronden lang. Echt fantastisch.

In de 15de ronde slaat hij op zijn hoofd en lijf.

Op Duráns hoofd...

Ik achtte hem hoog. Hij was zo ervaren

dat hij wist hoe hij uit de touwen moest raken

en hoe hij sommige slagen kon ontwijken.

Hagler kon me niets doen.

Hij is een goeie bokser. Hij slaat iedereen knock-out,

maar Roberto Durán niet.

Twee kampioenen vechten de volledige 15 ronden...

Als ik 30 seconden meer had gehad in de 15de ronde

had ik Durán knock-out geslagen.

Ik had hem.

Oké, hij versloeg me. Volgens hem versloeg hij me goed.

Veel mensen zeiden dat ik had gewonnen.

Durán stal het drama van de show

gewoon door 15 ronden tegen Marvin Hagler door te gaan.

Een bokser als Roberto Durán haalt het beste in je naar boven.

Dat deed hij voor mij.

Hij pushte hem zo ver als hij kon.

Hij vocht het uit met hem.

Hij was een lichtgewicht

en vocht met een van de sterkste middengewichten ooit.

Hij werd verslagen, maar het was toch weer...

Beetje bij beetje, met elk gevecht dat hij deed,

won hij het respect terug van de Panamezen.

Wat we ons herinneren van Durán zijn z'n overwinningen.

We herinneren ons de triomfantelijke Durán, met de armen in de lucht.

We herinneren ons Durán in de ring met zijn beste stoten.

Dat is de Durán die we ons herinneren.

We herinneren ons niet de negatieve momenten.

Voor mij gaat het niet altijd om de overwinningen,

want bij Durán had elk gevecht...

dramatische elementen die je bij anderen niet had.

Elk gevecht is als een film op zich.

Als je naar het patroon in Duráns carrière kijkt,

gebeurt het zelden, zeker na 1979,

dat hij twee keer na elkaar wil vechten.

Dat hij vlak na Hagler met Hearns vecht, dat is waanzin.

WBC-WERELDTITEL SUPER WELTERGEWICHT

JUNI 1984

Ze noemen hem niet meer de Cobra van Motor City.

Hij komt terug als Thomas de Killer.

Tommy Hearns. Hij leek wel een bidsprinkhaan.

Hij had een duivelse blik, alsof hij zijn tegenstanders pijn wou doen.

Durán voorspelde dat hij Tommy Hearns in één ronde knock-out zou slaan.

Thomas Hearns zei:

'Ik sla Roberto Durán knock-out in twee ronden.'

Het was duidelijk in dat gevecht dat Hearns geen respect voor Durán had.

Ik had niet goed getraind. Ik was te zwaar

en ik had te veel moeten afvallen.

Ik wist dat hij me met zijn gewicht meteen hard zou aanvallen.

Scheidsrechter Carlos Padilla.

Hij trainde in de Bahama's. Ik was heel jong, nog een kind.

Ze vlogen me erheen met mijn moeder.

Ik zag hoe mijn vader op gewicht probeerde te raken.

Hij at vijf dagen lang niet.

We zagen hem in het hotel en hij at niet.

Hij dronk alleen slokjes water.

Hij leek wel een levende dode. Hij zoog op een citroen.

Hij at niet en voelde zich superzwak.

Hij zei: 'Breng me dit of dat.'

Want hij was heel erg zwak.

Hij is normaal de gekke man die van zijn kind houdt

en ons altijd knuffelt en met ons speelt.

En nu zegt hij: 'Neem de kinderen mee.

'Ik kan ze nu niet aan.'

We wisten dat er iets ergs kon gebeuren.

Ik kon niet naar het gevecht kijken. Ik verliet het hotel.

Ik ging wandelen. Ik weet niet eens waarheen,

want ik kon niet naar het gevecht kijken.

De grote en de kleine man moeten boksen. Een rechtse.

En Durán valt.

Durán zit in de problemen.

Panama zat in die tijd in een crisis.

Noriega had veel problemen met de VS.

Hij weet niet waar hij is. Padilla zegt: 'Gaat het?'

Hij zit in de knoei en zal verliezen.

Noriega provoceerde het Amerikaanse leger.

De druppel die de emmer deed overlopen was de hoeveelheid drugs

die door Panama passeerde met de goedkeuring van Noriega.

Drugs bedreigen onze gemeenschap.

Ze bedreigen onze waarden en ondermijnen onze instellingen.

Ze doden onze kinderen.

De drugs die naar de Amerikaanse jeugd gingen...

Dit is crack.

We gaan van een crisis naar een ramp

en nu zijn we de ramp voorbij en wordt het een catastrofe.

Hij is out.

Hij was out voor hij neerviel.

Oké, stop het gevecht.

Hij kreeg die klap en je hoorde de knal.

Je hoorde het bij de ring, door de touwen in de microfoon.

Dat was de hardste klap die Durán ooit kreeg.

Het is voorbij.

We krijgen de officiële tijd van...

Hij weet niet waar hij is.

Hij wist het al niet in de eerste ronde.

Durán was niet langer een bokser op het niveau van de elite.

Hij zei: 'Ik kan nog in de ring stappen en ze in elkaar slaan...'

Je weet wel.

We stonden ook onder druk, want iedereen zei tegen ons:

'Je vader moet met pensioen.'

Dus niet alleen hij, maar iedereen stond onder druk.

Soms zei hij: 'Fula, ik ben moe. Robin, ik ben moe.'

En dan: 'Ik kan hen niet teleurstellen. Ik heb alles aan hen te danken.'

De liefde die ze voor mijn man voelen,

ik word emotioneel als ik het probeer te beschrijven.

Want we zijn een klein land met een groot hart.

En in het hart van vier miljoen mensen

zit mijn man in een klein hoekje met heel veel liefde.

Hij was een symbool van het nooit opgeven.

'Als ik het kan, kun jij het ook.' Hij was dat soort bokser.

Ik vraag generaal Noriega om de stem van het volk te respecteren.

Weet je, in het boksen zeggen ze dat een bokser fit kan lijken.

Hij gaat de trap op, de bel klinkt en hij heeft het plots niet meer.

Dat is Roberto Durán drie keer overkomen.

We schreven hem allemaal af en plots stond hij er weer.

Dit zal een test zijn voor een 37-jarige man

tegen zo'n sterke man als Barkley.

Hij heeft het hart van een kampioen en krijger.

Of je nu honderd bent of niet, je wilt vechten, want dat zit in je.

Het is je ziel, wat je drijft.

Het is de eenzaamste sport,

maar op een of andere manier maakt dat het...

beter. Het maakt het grootser.

WBC-WERELDTITEL MIDDENGEWICHT FEBRUARI 1984

Ze stappen alleen in de ring.

Er kunnen hele landen zijn die van jou iets speciaals maken.

Alles is gereed.

Er is geen plaats meer vrij.

Iedereen kijkt ernaar uit Roberto Durán zijn vierde titel te zien winnen

en te zien of Iran 'The Blade' Barkley...

Iran Barkley is een ruwe, taaie vent.

Hij kwam uit de Bronx, hij zat in een straatbende.

Hij was 28, hij was in perfecte conditie,

een forse middengewicht.

Ik zat op school en ik weet nog dat mijn leraren me zeiden:

'Laat je vader dat gevecht niet doen. Het wordt zijn dood.'

Ik zag Iran Barkley, hij leek wel 3 meter lang.

Ik dacht: 'Die man maakt mijn vader af.'

EERSTE RONDE

WERELDKAMPIOEN 3 GEWICHTSKLASSEN

Zij zijn het verleden. Ik moet het heden zijn.

Ik heb een bezielde kant.

Ik kan mezelf terugbrengen naar waar ik vandaan kom en wat ik gedaan heb.

Ik zal zorgen dat je me respecteert.

Een promotor zei tegen een bokser:

'Als je wilt vechten, is je naam nog bekend genoeg

'om het uit te zenden op tv zodat je goed betaald wordt.'

Daarom gaan boksers door als ze al met pensioen hadden moeten gaan.

Daar is die rechterhand weer.

Als je trots bent op je volk, zoals Roberto was,

wil je hen niet teleurstellen.

Hij moet aan het gevecht met Sugar Ray gedacht hebben, toen hij opgaf.

Elke keer als hij in de ring stapte, dacht hij:

'Nu mag ik niet opgeven.'

Als je in de ogen van een man kijkt, kun je zijn ziel zien.

Hij maakt me niet bang.

Hij lacht naar Durán.

Het lef en het verlangen hebben om je fysieke grenzen te verleggen,

dat maakt je tot een bokser.

VIERDE RONDE

Ze delen allebei rake klappen uit.

Wie verliest? Durán is verdoofd.

VIERDE RONDE

Panama-Stad, De Amerikaanse politie vroeg het leger om hulp

tegen protesterende Panamezen.

Ik gaf hem een klap waar hij van tolde.

Ik snap niet hoe hij daarna nog recht kon staan.

Ik hoorde iets over Noriega en een invasie.

Dat is een zuiver verzinsel en leugen.

Durán deed dat geweldig goed.

Iets hield hem die dag recht waardoor hij niet viel.

Roberto Durán lijkt weer energie te krijgen.

Waar hij die gehaald heeft...

Het hield hem recht.

Hij zei dat hij in vorm was.

Roberto Durán meent het echt in dit gevecht.

En hij wilde maar niet vallen.

Gisteravond stuurde ik het Amerikaanse leger naar Panama.

TIENDE RONDE

En weer een rechtse.

Barkley zit in de knoei. Hij valt.

Dit was buitengewoon.

Dan weet je wie de kampioen is.

ROBERTO DURÁN WINT WBC-MIDDENGEWICHT

WINT VIERDE WERELDTITEL

Winnen van Iran Barkley was Duráns laatste daad van verzet.

Hij stak zijn middenvinger op naar de geschiedenis,

naar Vadertje Tijd en naar de natuurwetten.

Duráns overwinning doet alle Panamezen samenkomen.

Iedereen viert Roberto Duráns vierde wereldtitel.

De invasie van de VS in Panama in 1989

bevrijdde het volk van het bewind van generaal Noriega.

Honderden burgers stierven ten gevolge van de militaire operatie.

Op 31 december 1999 gaven de Carter-Torrijos-verdragen

de Panamese overheid de controle over het Panamakanaal.

De VS gaven hun soevereiniteit en inkomsten op,

die nu rond de twee miljard dollar per jaar zijn.

Roberto Durán bleef vechten.

Op zijn 50ste dwong een letsel van een auto-ongeluk hem ertoe

te stoppen als professioneel bokser.

119 gevechten.

103 overwinningen.

70 knock-outs.

4 wereldtitels.

Hij vocht nog één keer tegen Sugar Ray.

Het werd 'Uno Más' genoemd.

Sugar Ray won op basis van punten.

Nu we vrienden waren, zei ik: 'Hoe gaat het met je, man?'

Ik zei: 'Mag ik iets vragen?

'Haatte je me zo erg? Haatte je me echt zo erg?'

En hij keek me aan en ademde diep in.

Hij zei: 'Nee, Ray, dat was gespeeld.'

Hij was niet zo gemeen als je hem leerde kennen.

Hij was een plezierige man die je er graag bij had.

Hij had iets charmants en jongensachtigs, een bescheidenheid.

Een heel groot hart.

Een liefdevolle man en...

Ik ben heel blij dat ik hem heb leren kennen.

Als je naar Roberto Durán kijkt,

naar de hoogte-en dieptepunten van zijn carrière,

zelfs als je naar 'No Más' kijkt,

vraag je dan af wie er nooit een 'No Más'-moment heeft gehad.

M'n broer werkte in het Roosevelt Hotel.

We sliepen op het dak.

Ik herinner me nog goed dat we onder boilers sliepen.

We sliepen eronder met een deken en een kussen dat gringo's ons gaven.

Ik had een cola en koekje vast.

We keken naar de hemel en mijn broer begon te lachen.

'Hé, Toti, waarom lach je?'

'Weet je dat we miljonairs zijn?'

Ik zei: 'Miljonairs? Waarom?'

'Kijk wat voor groots leven we hebben. Welke miljonair kan zo leven?'

Ik zei tegen mijn broer: 'Je hebt gelijk, Toti.'

Zulke dingen mag je nooit vergeten.

Ondertitels: BTI Studios Vertaald door: Sandra Vandenbussche