Original subtitles

Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000

Roemenië

Mijn heer, de vijand staat voor de deur.

Zijn de elementen zo wreed dat ze onze liefde moeten verstoren?

Daar zullen ze voor boeten, m'n geliefde.

Kom op!

Is dit alles noodzakelijk?

Kunnen we niet allen in vrede leven, zoals God het voor ons bedoeld heeft?

Jij bent mijn reden van bestaan, Elisabeta.

Zorg goed voor jezelf, m'n koning! M'n leven.

Want ik kan niet overleven zonder jou.

Dat is genoeg, mijn heer. We gaan, je overwinning is voor jou.

Mijn mannen brengen je naar kasteel Vilna, voor onze zaak. Je zult hier veilig zijn.

De prins is verslagen. En terecht is hij gekroond.

Wij verdedigen hem in de strijd.

Ons hele wezen is gericht op de missie en het geloof van de duivel.

In naam van de Vader, en de Zoon, en de Heilige Geest.

-Amen. -Respecteer de mensen op de aarde.

Het aantal doden zal in de duizenden lopen.

Weet u zeker, dat God dit wil?

Ons koninkrijk is het laatste bastion tegen de moslims.

-Wij aanschouwen onze last. -Dat doe ik! Ik ben bereid om voor u te sterven.

Geef deze barbaren dan door aan de laatste Man.

Ik zal in Zijn naam vechten, maar ik vraag Hem één gunst.

Ik luister, mijn zoon.

Ik wil dat Hij mijn vrouw spaart.

Als zij niet overleeft, ben ik niet in staat om door te gaan.

Alles wat het leven betekende, zou ondraaglijk worden.

Kom tot jezelf, je bent er voor mij!

De Heer gaf jou leven, je moet hem eren en dienen.

De Heer gaf me ook liefde.

Hij kan het me niet kwalijk nemen, dat ik niet zonder kan leven.

Als Hij haar leven neemt, mag Hij die van mij ook nemen.

-Ik zal bidden voor je verzoek. -Nee, bid niet. Zeg het hem!

Broeder prins!

Ze zijn hier in het bos.

Wat is uw plan, heer?

Laat ze maar komen.

Ga, prinses, ga! Vlucht! Zorg voor jezelf!

-Sla de tonnen stuk! -Sla de tonnen stuk!

Heer! Heer, de prinses...

-Spreek! -Er was een hinderlaag.

-Zij wist te ontkomen -Waar ging ze naar toe?

Het bos van de wolven.

-Nee! -Mijn prins.

Mijn vrouw... is dood.

We hebben we voor haar gebeden, sinds je weg was.

Dus God is doof?

Of je hebt niet hard genoeg gebeden.

Mijn prins, God heeft z'n eigen redenen. Het is niet aan ons, om aan Hem te twijfelen.

-Misschien had Hij een ander lot voor haar. -Zij heeft geen ander lot.

Ze is dood! En Hij liet me niet eens afscheid van haar nemen.

Ik smeek je. Zeg God, dat hij haar naar mij terug moet sturen.

-Dat is onmogelijk. -Waarom? Waarom?

Omdat God de informatie niet uitvoert.

Maar hij kan toch wonderen verrichten, of niet? Of niet?

Als je hard genoeg bidt, zal hij naar je luisteren.

Alsjeblieft, zeg het Hem. Zeg het Hem!

Ze was een goed Christen met een pure ziel.

Ik weet zeker, dat God voor haar zal zorgen.

En ik? Ik heb alles gedaan wat Hij vroeg.

Mijn ziel zit onder het bloed van onze vijanden, die ik in Zijn naam gedood heb.

Ik heb de antwoorden niet, mijn prins. Ik ben slechts zijn nederige boodschapper.

Goed. Ik heb een boodschap, die ik wil dat je aan Hem overbrengt.

Zeg je God dat, totdat Hij mij, mijn vrouw, terugbrengt, mijn leven niet langer van Hem is!

400 jaar later

-Wanneer is hij gearriveerd? -Ongeveer 10 minuten geleden.

-Waar is hij nu? -In de kapel. Hij moet ingebroken hebben?

Je hebt het juiste gedaan. Je hebt het juiste gedaan.

Laat hem bidden.

Vader?

-Dokter Dumont, neem ik aan? -Ja.

U heeft een prachtige kapel.

Ja, dat is waar. Dank u, voor het maken van deze reis, Vader.

Het moet een lange en zware reis zijn geweest.

Uitputtend, moet ik toegeven.

Daarom neem ik een hapje van de lichte versnapering die ik hier gevonden heb.

-Ik hoop, dat u het niet erg vindt. -Helemaal niet.

U bent alleraardigst.

Ik weet zeker, dat het beter smaakt dan het bier in mijn geboorteland Beieren.

Het spijt me, dat ik u op zo'n manier moet verwelkomen, maar ik ben bang,

dat de ziekenhuisadministratie en het bisdom uw aanwezigheid hier niet ondersteunen.

Daar ben ik gewend aan.

De kerk en de wetenschappelijke academies kunnen niet goed met elkaar overweg.

Daarom heeft het Vaticaan al eeuwenlang de gewoonte,

z'n meest delicate zaken te delegeren... aan ons.

Deze zaak is heel delicaat. De koningin van Engeland is zelfs bezorgd.

De koningin? Opwindend.

Nee, nee, nee.

Het is de ceremonie ter ere van de 100ᵉ verjaardag van de Franse Revolutie.

En als u durft, er is overal veel opwinding.

Sluit de deur.

Waarom zoveel ketens? Bang dat ze zal vluchten?

Ze was nogal agressief toen we haar vastnamen. Een echt beest.

Zelfs dieren hebben recht op een beetje menselijkheid. Wat weten we over haar?

Maria de Montebello, 25, uit Boulogne, Italië.

Verloofd om te trouwen, met Henry William Spencer, consul hier in Parijs.

En een achterneef, door huwelijk, van de koningin zelf.

-Daarom is deze zaak zo delicaat. -Meer dan delicaat. Gevoelig.

Moet ik nog iets weten?

Van wat er verteld wordt, begon het allemaal tijdens de bruiloft, die plaatsvond

op hun familielandgoed, toen Maria bezwaar maakte tegen een kerk.

Echter, had bruidegom de bisschop van Westminster uitgenodigd om de verbintenis te zegenen.

En bij het zien van de geestelijke, werd de bruid

overmand door hysterie en een seksuele lust, die alle begrip te boven gaat.

Lust kan een teken van hele goede gezondheid zijn, of niet, dokter?

Nou, zeker binnen de grenzen.

-Mag ik? -Zeker.

Geboren op 18 maart, 1759.

Het moet een geestelijk tijdperk zijn, anders zou het betekenen dat ze...

-130 jaar oud is, precies. -Honderd en...

Dus, u geloofd, dat deze vrouw een creatie van de duivel is?

Nou, dat is een overhaaste conclusie, dokter.

Heel vaak, wanneer een situatie ons begrip ontgaat,

zien we er het werk van de duivel in.

Nou, het feit dat ze oud is en allergisch voor God's

vertegenwoordigers, is slechts een symptoom, geen ziekte.

Het is in dit soort gevallen heel belangrijk, om te bestuderen en observeren zonder vooroordeel.

We moeten de regels en wetten van de natuur, wetenschap en wiskunde volgen, niet die van

bijgeloof en de kerk, die voor een moslim nogal duister kunnen zijn.

Ziet u, dokter, we moeten dit benaderen, als een strafrechtelijk onderzoek.

Eerst stellen we een feit vast,

daaruit leiden we de motieven, de omstandigheden, de locatie af.

Kunt u dit vasthouden, alstublieft?

En het moordwapen...

Mijn orde bestudeert dit fenomeen al

meer dan 400 jaar, ik persoonlijk al meer dan 30.

En ik kan voor de goede orde verklaren, dokter, u bent

de eerste, die een exemplaar levend gevangen heeft.

-Gefeliciteerd. -Dank u, geestelijke.

-Wat heb ik precies gevangen? -Een vampier.

Luister niet naar hem, dokter! Help me! Ik zal je laten doen, wat je maar wilt.

Glimlach, alsjeblieft.

De te grote hoektanden zouden een aanwijzing kunnen zijn,

maar ze zouden ook een natuurlijke verklaring kunnen zijn.

Dus moeten we elders zoeken.

Nu, dit wezen, zoals elk ander, is absoluut het werk van onze Heer.

Maar om één ​​of andere mysterieuze reden, lijkt het erop dat God andere plannen heeft.

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht,

passen vampiers zich over het algemeen zeer goed aan licht aan.

Maar directe stralen kunnen ze niet hebben.

-Dit is waanzin, dit slaat nergens op. -Nogmaals, u kunt gelijk hebben.

Dit zou zomaar een anomalie van de natuur kunnen zijn,

dus moeten we doorgaan, totdat we onweerlegbaar bewijs vinden.

Nou, ik denk, dat we al het bewijs hebben dat we nodig hebben, dokter, denkt u niet?

-Dit gaat boven de wetenschap en het begrip. -Daarom ben ik hier.

M'n lieve kind... mag ik je Maria noemen?

Natuurlijk. Je mag me noemen, zoals je wilt, Vader. Ik ben helemaal van jou.

Maria...

... als je mijn vragen netjes beantwoordt, zal ik je geven wat je wilt.

-Je kent m'n verlangens. -Ik ken je behoeftes. Sta me toe.

Kom wat dichter bij, kom op! Wetenschap vereist opoffering.

-Ben je bereid er een te maken? -Ik neem aan, van wel.

Wat doet u?

Deze druppels bloed, zijn een magere bijdrage aan de wetenschap.

Neem een linzensoep, en u voelt zich weer als herboren.

Dank u.

Dank je.

Maria, toon me je nek, alsjeblieft.

Ziet u, ze is geen vampier van de eerste generatie.

Kijk, ik bedoel, er zouden er meer van hen kunnen zijn.

Zonder twijfel. Al 400 jaar lang, zoeken we naar de bron.

-De bron? -Ja.

Mijn meester.

Wie is hij?

Wat is z'n naam?

-Waar kunnen we hem vinden? -Nee, doe geen moeite! Hij zal jou vinden.

-Hij is hier in Paris? -Nee. Heel gauw.

-Maria? -Alsjeblieft.

-Maria? -Alsjeblieft.

Maria?

Wie is hij?

-Hij is een prins. -Een prins?

Komt hij voor de viering?

Nee.

-Hij komt z'n prinses zoeken. -Z'n prinses? Wie is zij?

Hoe ziet ze er uit?

Heel knap.

Meer bloed, alsjeblieft.

Je hebt genoeg gehad. Meer zou inhalig zijn.

En, wat is uw conclusie?

Nu kunnen we een prinses zoeken, die ons naar haar prins zal leiden.

Succes.

Zijn we er?

-Neem deze weg! Het is aan het eind. -Kun je me helpen met m'n bagage?

Ik laat m'n paarden niet alleen! Te veel wolven in de buurt.

-Blij dat te horen. -Heb je een kruisbeeld bij je?

Nee.

-Neem die van mij! Hou hem altijd bij je! -Dank je, maar ik geloof niet in God.

Bid dan maar, dat God in jou geloofd.

Indrukwekkend.

Hallo?

Is hier iemand?

Excuseer me. Ik... U verraste me.

Ik verontschuldig me, voor m'n... nogal wat...

... dramatische entree.

Geef mij dit!

M'n verontschuldigingen, meneer. Ik heb mezelf niet voorgesteld.

-Jonathan Harker, advocaat. -Je bent nogal jong voor een advocaat.

Ja, ik heb me bij Philippo's kantoor in Parijs aangesloten, eerder dit jaar.

-Gefeliciteerd. -Dank u.

-En u bent? -Vlad de Tweede.

Prins van Walachije.

Graaf... Dracul.

Uwe excellentie, excuses voor mijn onhandigheid.

Ik heb geen fysieke beschrijving van u gekregen.

Mijn portret is niet erg bekend, behalve aan deze muren.

Magnifiek.

-Is dat een grammofoon? -Ja, dat is het.

Ik heb er nog nooit één gezien.

-Ik ben erg benieuwd... -Later, misschien.

-Laten we dineren! -Fijn.

Dit is zo goed.

Jouw eetlust is een plezier om te zien, jongeman.

Alles is zo heerlijk en om eerlijk te zijn, ik stierf van de honger.

Dat zal hier zeker niet het geval zijn.

Het onderhoud van zo'n verblijfplaats vereist ontelbaar veel personeel.

Veel.

-En toch raar dat ik er geen heb gezien. -Ze zijn heel discreet.

-Eet u niet? -Later.

Probeer dit!

Leuke truc.

Fantastische smaak.

Het is één van de recepten, die ik meebracht uit India.

U heeft veel gereisd?

Niet meer, maar... ooit, ja.

Ik heb elk continent bezocht en ben alle oceanen overgestoken.

Nou, u moet dan wel heel veel mooie verhalen te vertellen hebben.

Dat heb ik.

Waren uw inspanningen... voor werk of plezier?

Ik heb bepaalde zaken afgehandeld, dat is waar. Maar ben nu met pensioen.

Ik laat mijn... medewerkers nu de wereld rondreizen, voor mij.

En het is mijn ambtgenoot, meneer Jenkins, die mijn bezoek hier regelde.

En laat mij u nog eens bedanken, voor het beschikbaar stellen van uw tijd.

Ik heb voldoende tijd.

En, wat brengt je hier, jongeman?

Nou...

... onder de vele bezittingen die u heeft in Europa, is er één in het bijzonder.

Een oude abdij in het hart van Parijs.

De provincie, die wij vertegenwoordigen, vroeg zich af,

gezien de slechte staat van het onroerend goed,

of u mogelijk geïnteresseerd bent in verkoop.

Ik denk, dat het deze is. Nee, niet deze.

Sorry.

Ik moet toegeven, het was nogal chaotisch om hier te komen en alles ligt overhoop.

-En wat willen ze er mee doen? -Een hospitaal, geloof ik.

De Grote Parijse Tentoonstelling komt er aan, en

de stad zal miljoenen bezoekers ontvangen. En deze.

Het is gesitueerd bij Saint-Germain-des-Prés, niet ver van de rivier de Seine.

-Ik zal het u laten zien. -Ben jij een gelovige?

-Sorry, wat zei u? -Geloof je in God?

Niet echt. De koetsier gaf het me. Allemaal bijgeloof, neem ik aan.

Heb het.

Genoeg gepraat voor vanavond. Laat me je kamer tonen.

Het kasteel wordt goedbewaakt, maar ik zie graag,

dat je onder geen geding de kamer verlaat.

Vergeef me, maar waar bent u precies bang voor?

Oude kastelen, zoals deze, zijn gevuld met herinneringen, die je kunnen achtervolgen.

Ik ben niet bijgelovig.

Dat is jammer.

Hou hem in de gaten.

Elisabet...

-Goedenavond. -Hoe kan ik u helpen, Vader?

Ik zou graag, meneer Henry William Spencer willen spreken, alstublieft.

Ja?

Mijn excuses voor het storen, op zo'n laat uur, maar ik ben gestuurd door een vriend,

-dokter Dumont van het Gods Gasten Hospitaal. -Oh, God, het hospitaal van Maria.

-Inderdaad. -Is haar iets ergs overkomen?

Ja, nee, ze leeft nog, klinisch gesproken.

Godzijdank. Alstublieft, kom. Ga zitten. Vertel me alles, Vader.

Ik maak me doodongerust. Is haar gezondheid stabiel, tenminste?

Ze eet niet veel, drinkt redelijk goed, en toch bruist ze van de energie.

Dat voorspelt veel goeds, maar... Nou goed...

... weten we meer over dat kwade ding, dat aan haar vreet?

We boeken vooruitgang, maar zoals u weet, is het een lange,

kronkelige weg, die we alleen kunnen gaan met kleine stapjes.

-U hebt hier een hele mooie plek. -Die is van de Engelse Kroon.

Ja, de Kroon heeft altijd geweten goede investeringen te doen.

-Wat kan ik voor u doen, Vader? -Ik zou haar kamer graag zien.

-Mag ik vragen, wat u zoekt? -Niets in het bijzonder.

Het is alleen belangrijk, dat er geen steen onberoerd wordt gelaten.

U bent een beetje als een inspecteur van een politieonderzoek.

Precies, alleen probeer ik de zaak op te lossen voor de moord.

Ik zal u met rust laten.

En als u enige hulp nodig heeft, hoe dan ook, sta ik tot uw dienst.

Dank u. Dat is heel aardig van u.

Daar ben je. Trixus Elisabeta.

Je had je kamer niet moeten verlaten.

Oh, mijn God!

Spreek die naam niet uit.

Hij is hier niet welkom.

-Ik wou alleen... de duivel? -God, kwaad.

Twee vrijwel identieke entiteiten.

Twee geesten die met elkaar vechten zonder zichzelf te laten zien.

En wij... wij zijn hun speelgoed.

Wij zijn poppen, die alleen bewegen, zoals zij willen.

Nee. Nee, nee, nee!

-Bent u van plan mij te vermoorden? -Dat ben ik.

Maar niet meteen.

Het is belangrijk om te wachten, totdat het bloed naar het hoofd vloeit.

Wie bent u, eigenlijk?

Ik ben slechts een arme ziel, veroordeeld door God...

... en vervloekt, om voor eeuwig in de schaduw van de dood te wandelen.

En houd mezelf in leven met vers bloed.

Menselijk bloed wordt aanbevolen.

Waarom zou God zoiets doen? Hij is alleen liefhebbende genade.

-Ik dacht, dat je geen gelovige was? -Dat ben ik nu wel.

-Je bent erg grappig -Dank u.

Wat is je laatste wens?

Vertel me uw verhaal!

-Min verhaal? -Ja. Alstublieft.

Ik wil alles over u weten.

Je laatste wens is, om te luisteren naar een verhaal van een oude man.

Ik kan niet wachten.

Je kunt niet wachten. Dat is heel grappig.

Laten we dat toestaan! Laat hem zakken.

Laat hem zakken.

Het leven is niets anders dan een lange, harde weg, m'n vriend.

De dood is een voorrecht dat God jou schenkt... en mij weigert.

En toch, was ik één van zijn meest trouwe dienaren.

-Wat gebeurde er? -Hij nam mijn vrouw...

... mijn prinses, de liefde van m'n leven.

Laat me met rust.

Sindsdien heb ik voort geleefd,

wachtend op haar terugkeer.

Hoe lang, precies?

-Vierhonderd jaar. -Dat is aardig lang.

Maar hoe weet u zeker, dat ze terug zal keren?

Soms kunnen zuivere zielen gereïncarneerd worden

en mijn geliefde was de puurste van allemaal.

Vergeef me, maar ik neem aan dat u niet weet , wanneer...

-... nou, hoe? -Precies.

Dat lijkt me geen erg goede deal.

Had ik het eerder geweten, jongeman, dan had ik jou als mijn advocaat ingehuurd.

U heeft al die tijd gezocht?

De opdracht was niet gemakkelijk.

De zwarte afgrond strekte zich eeuwenlang uit over heel Europa.

Bijna tweehonderd miljoen zielen werden gedecimeerd, de helft daarvan vrouwen.

Dit maakte mijn zoektocht des te moeilijker, want alle overgebleven vrouwen

waren verzameld op heilige plekken,

waar ik niet welkom was.

Ik was zo eenzaam...

... dat ik jaloers begon te worden op de ongelukkigen, die de dood eiste.

Leven zonder liefde, is de ergste ziekte van allemaal, m'n vriend.

Het is als een fijne, onophoudelijke regen, die geleidelijk je botten aantast.

Je verandert in een vormeloze spons, niet in staat recht op te staan.

En dan, na een tijdje...

... maakt niet uit hoe sterk je liefde is...

... verlies je je geloof.

En toch zeiden ze, dat hoop de specerij van het leven is.

In mijn geval, zou ik liever hebben dat...

... hoop me doodt.

Maar dit alles had geen zin,

want God weigerde me het recht te sterven.

Na verloop van tijd verdwijnt alle verlangen.

Zelfs de wens om een ​​einde aan het leven te maken.

Alles waar je mee achterblijft, is...

... een ouder, minder charmant omhulsel.

De hoop, dat ik haar op een dag zal vinden, maar

ik kon niet elk kasteel in Hamlet bezoeken.

Dus als ik niet naar haar toe kon, moest ik een manier vinden waarop zij naar mij toe kon komen.

Hoe?

-Wat is het? -Kijk nu, wie er zo dramatisch is.

Het is een geur, die ik al meer dan een eeuw geleden ontwikkeld heb.

Ik bezocht de grote stad Bagdad.

Bekent om z'n magische tuinen van bloemen uit duizend en één nacht.

Toen zette ik mijn reis voort naar Ganesh,

in India waar ik leerde

de zielen van de meest gevoelige bloemen te vangen.

Maar pas terug in Europa kwam mijn onderzoek tot bloei.

Eerst naar de kleurrijke grasvelden in Frankrijk, waar

sommige bloemen al eeuwen onze verbeelding bedwelmen.

En toen uiteindelijk, in het hart van Italië, in de magnifieke stad Florence,

wat toen de hoofdstad was van alle parfums.

Hier... ik denk, dat dit het is.

De kleur is vrij aangenaam.

Ik herinner mij de roep van de stad, die goddelijk en effectief is gegarandeerd.

We zullen zien.

Misschien is het verstandiger om het buiten te proberen.

Nee, dit lijkt de ideale plek.

Oh, mijn hemel.

Deze parfum...

... was zeer effectief.

Krachtiger dan ik me ooit had kunnen voorstellen.

Ik moet toegeven, deze periode was niet de meest onplezierige.

Inderdaad.

En toen, na elk hof in Europa te hebben bezocht, eindigde ik

mijn reis aan het beroemde Franse hof van Versailles.

De koning destijds, Louis, wiens nummer ik vergeten ben.

Deze kleine boterbloem had het briljante idee om al zijn edelen bijeen te brengen,

en z'n artiesten van z'n koninkrijk, om ze beter in de gaten te houden.

Er bestaat voor mij geen twijfel dat,

als Elizabeth teruggekeerd was, ze hier zou zijn.

Ik was nog nooit zo dichtbij om haar te vinden.

In mijn hart was ik net zo opgewonden als in het begin.

Elizabeta?

Nee, ik ben niet Elizabeta.

Ik ben Elizabeth de Turenne, maar ik wil m'n naam wel veranderen, als u dat wilt.

Maar mijn taak leek onmogelijk,

en op die dag verliet de hoop mij.

Al die inspanning, tijd en geld besteed,

heeft maar even gediend.

Alle losbandigheid en kunstzinnigheid, die geen plaats lieten voor liefde.

Het was nu tijd voor mij, om de taak toe te vertrouwen mijn Elisabeta snel te vinden.

-Hoeveel moest u er bijten? -Dat maakt niet uit.

Want uiteindelijk, hadden mijn collega's net zoveel pech als ik.

Dus ik keerde terug naar mijn Elizabeta.

En sindsdien, heb ik dit kasteel zelden verlaten met de bedrieglijke

hoop, dat op een dag, mijn discipelen eindelijk mijn geliefde zouden vinden.

Dus, het lijkt dat u weet, waarover u praat, als het op liefde aankomt.

-En dat doe ik. -En u moet me sparen, alstublieft.

Ik heb een geliefde en u heeft ons gescheiden.

In wiens naam? God?

Nee.

In de naam van de liefde.

Ben je getrouwd?

-Ik deed een aanzoek, net voor ik vertrok. -En ze accepteerde het?

Ja, dat deed ze. We zouden gaan trouwen, zo gauw ik terugkeerde.

Dat is onfortuinlijk.

Als u me doodt, zal ze in verdriet sterven, dat weet ik.

Hoe ziet ze er uit?

Het medaillon, daar om m'n nek. Er zit een foto in.

Mijn prins.

Mijn geliefde.

Elisabeta.

-Nee, Mina. -Mina?

Deze vrouw is van mij, jongeman.

Maar ik zal je leven sparen, om haar te vinden voor mij.

Houd hem gevangen!

Iedereen naar beneden. Kom naar beneden van daar.

Mijn paarden? Waar zijn mijn paarden?

Ik moet schoon zijn.

Ik moet weer mooi zijn. Ik heb bloed nodig. Ik heb bloed nodig. Meer. Wat vers bloed!

Elisabeta.

Ik heb je gevonden.

Dit is een portret van de vrouw, waar onze prins naar zoekt in uw geweldige stad Parijs.

Hij zoekt zijn geliefde al meer dan 400 jaar. Wij zoeken hem al net zo lang.

Maar de oplossing van zijn eindeloze wachten, gaat ongeveer

nu gebeuren, precies hier in het hart van Parijs.

-Ze is linkshandig? -Ja. Goede observatie.

Dit boek bevat alle observaties die mijn congregatie door de eeuwen heen heeft verzameld.

-Spreekt u Duits? -Nee.

Nou, laat me u een stukje voorlezen.

Het is waarschijnlijk dat deze wezens zijn zoals ze zijn,

als gevolg van een goddelijke vloek, "Göttlich verflucht", in het Duits.

Als God leven kan geven, dan kan hij dus ook de dood geven.

Maar hij kan weigeren in gevallen van ernstige overtreding of godslastering.

Dan zal de overtreder veroordeeld worden, om voor altijd over de aarde te zwerven.

Maar interessanter nog, God kan de overtreder vergeven.

Echter, in het geval van oprechte berouw,

zal de dood worden verleend en de vloek zal worden opgeheven.

Dit betekent, als het ons lukt deze demon te vernietigen,

worden allen die zijn gebeten bevrijd van de vloek.

En...

... neem aan, dat het ons lukt deze demon te vinden?

-Hoe denkt u dan er van af te komen? -Dat is het makkelijkst.

Je slaat met een hamer een staak door zijn hart en hakt zijn hoofd eraf.

Volgens het boek?

In een ander boek, wordt gezegd dat teentjes knoflook ervoor zorgen dat hij vlucht.

-Ik twijfel of deze methode effectief is. -Maar meer binnen mijn bereik.

Laten we onszelf niet voorbij lopen! Eerst moeten we deze vrouw vinden,

want zij is de enige, die ons naar hem kan leiden.

-Vreemd. -Wat?

-De jonge vrouw in dat portret. -Ja, wat is er met haar?

Ze vertoont een opvallende gelijkenis met de jonge vrouw,

waarvan u me vroeg, haar te laten wachten in de kamer hiernaast.

Mevrouw?

-Bent u dokter Dumont? -Inderdaad. Hoe kan ik u helpen?

Ik ben een vriendin van Maria de Montreux Below.

Ik kwam er achter, dat ze onder uw zorg valt en ik kwam informeren naar haar toestand.

Natuurlijk.

-Met wie heb ik de eer? -Mina. Mina Murray.

Ik was op Maria's bruiloft, toen er een tragedie plaatsvond.

-U kende haar goed? -Kende?

Nee, nee, alstublieft.

Mijn excuses. Nee, nee, ze is heel goed. Ik bedoel, haar toestand is stabiel. Sorry.

-God zij geprezen. -Inderdaad, m'n kind.

Vindt u het goed, als we u een paar vragen stellen, die haar herstel helpen?

-Ja, natuurlijk. -Bent u familie?

Nee, helemaal niet.

Ik ben niet van hier.

Kunt u ons iets vertellen over uw relatie met haar?

Ik ontmoette Maria een paar dagen geleden...

... op een theekransje,

dat haar toekomstige echtgenoot organiseerde.

Henry.

Toen ze mij zag, zij...

... nam ze me onder haar vleugels.

Ze liet me nooit echt gaan.

Het was alsof ze voelde dat ik er niet echt bij hoorde.

Ze nam me mee naar haar kamer en we... we hebben gepraat. We lachten veel.

Het was zo leuk.

-Waar hadden jullie het over? -Ze kon het over van alles hebben.

Ze was...

Ze hield vooral van...

... praten over de liefde.

Tot het punt dat...

... ik een ongemakkelijk gevoel kreeg.

Ze was zo opgewonden.

-Waarover precies? -Over alles.

En toen...

... plotseling...

... draaide ze helemaal door.

-Waarom was je op de bruiloft? -Ik... ik vergezelde mijn verloofde.

Die kent... iedereen, zo lijkt het.

Hij is van een zeer gerespecteerde familie, neem ik aan.

-Neemt u aan? -Ja, ik doe... Ik weet het niet.

Haal wat water, alsjeblieft!

M'n beste kind, je hebt voor je een dokter en een priester,

beiden gebonden aan de striktste geheimhouding.

Je kunt jezelf uiten zonder angst.

Ik vertel u de waarheid, deze bruiloft heeft me van streek gemaakt.

Zoals een slecht voorgevoel.

Mijn verloving gebeurde zo snel, ik weet niet...

Ik weet niet, of...

-Of je van hem houdt? -Dat doe ik natuurlijk. Hij is geweldig.

Een jonge vrouw zou verrukt zijn met zo'n match.

Maar jij bent niet zomaar een jonge vrouw.

Ik kan het niet helpen, dat ik me voel... alsof ik...

-Alsof? -Alsof ik niet in deze tijd hoor.

Mijn excuses.

U moet me ongelooflijk naïef vinden en ik verveel u met mijn problemen.

Absoluut niet. Zelfs het tegenovergestelde.

-Kun je je adres noteren, alsjeblieft? -Natuurlijk.

Ik verblijf in een pension, totdat Jonathan terugkeert.

-U bent linkshandig? -Ja.

Mij ​​is vaak geadviseerd om rechtshandig te worden.

Verander niets! Het is heel charmant.

-Bedankt voor je bezoek. -Dank u voor uw ontvangst.

Ik ga nu naar het de hospitaal kapel en bid voor haar.

-Uitstekend idee, m'n kind. -Goedendag.

Wat is er, m'n zoon?

Ik heb geen onderdak en heb in eeuwen niet gegeten.

Ik heb het ook koud.

Ik zal hem naar de kapel brengen. Alsjeblieft, kom binnen. Kom binnen!

Dank u voor de ontvangst.

Blijf hier! Ik zal je een hete kop soep halen.

U bent te aardig.

-Wie bent u? -Graaf Dracul. Tot uw dienst.

Dank u voor de soep, maar ik heb iets rijkers nodig.

Geen zorgen! U zult geen vlam vatten.

Uw kwade vloeken hebben geen effect in het huis van God.

Oh, echt?

In de naam van de Vader, de Zoon... en de kwade geest.

Kom, m'n zusters.

Kijk, wat God van jullie gemaakt heeft.

Harten van steen en ornamenten lichamen.

Stikkend in hun eigen grote probleem.

Laat me jullie bevrijden van deze gevangenis.

Kom nu!

Meester.

Goedenavond.

Het hospitaal is gesloten.

Mijn oprichter... mijn oprichter.

-Je hebt het heel goed gedaan. -Oh, dank u, dank u.

Je verdient een beloning.

Kom, kom, kleine jongen.

Kom dichterbij!

Daar ben je.

Sorry, voor het storen, Vader. De dokter eist dat u onmiddellijk komt.

Ja, ik kom eraan.

Als de verdwijning van deze patiënt geheim kon blijven

onder ons, tenminste voor even, kunt u me komen helpen.

Hier.

Meneer.

Hij verloor veel bloed. Ik was van plan hem een transfusie te geven.

-Dat had hij zeker geweldig gevonden. -Ja. Ja, natuurlijk. Sorry.

-Gebruik van aangename parfum? -Is me nooit opgevallen.

Hoe kon ze ontsnappen met al die kettingen?

-Er was een buitenstaander bij betrokken. -Een man?

-Hij is dwalend door het hospitaal gezien. -Is er een beschrijving?

In de dertig, elegant en rijk gekleed, blauwe ogen, groot en rechtop.

Mina is in gevaar. We moeten haar waarschuwen.

-Heb je het koud, m'n kind? -Nee.

Ik heb altijd van het vuurspektakel gehouden.

-Verwacht je bezoek? -Nee. Ik zal zien, wie het is.

Maria?

-Maar, je bent genezen. -Inderdaad ben ik dat.

Het is een wonder. Ik ben zo... ik ben zo opgelucht.

Geen zorgen! Het kwaad is net zo snel verdwenen als het gekomen is.

-Laten we het er niet meer over hebben! -Hoe voel je je?

In topvorm en klaar om mijn terugkerend kleinkind te vieren.

-Dokter Dumont liet je gaan. -Ik heb zoveel energie vandaag.

-Hij had me niet tegen kunnen houden. -En je verloofde?

In Schotland. Oh, kijk wat ik heb!

-Pak je hoed, we gaan samen. -Waarheen?

Drie tickets voor de eerste rij voor de viering van vandaag. Je bent uitgenodigd.

-Drie? -Oh, ja, mijn vriend.

Diegene waar ik je over verteld heb, is in de stad. En hij wil je dolgraag ontmoeten.

Vlug, ga je omkleden! Ga je omkleden!

Goedendag.

-Waar neem je me mee naar toe? -We gaan daarheen.

Ze hebben geweldige hete chocolademelk. Dat moet je proberen.

Dank u.

-Goedenavond. -Dag, lieverd.

Wel, ik weet dat m'n vriendin heel knap is, maar ik voel me een beetje beledigd.

Vergeef me.

Uw schoonheid brengt licht op deze plek, gevuld met donkere pakken en hoge hoeden.

Echt waar.

Mevrouw, het is een eer en een genoegen, om u weer te zien.

-Hebben we elkaar eerder ontmoet? -In een droom, misschien.

Ik heb dit vreemde gevoel, dat we elkaar al heel lang kennen.

-Dat is... heel romantisch. -Verschrikkelijk.

Excuseer me. Ik lijk m'n verstand verloren te hebben en m'n manieren.

Vlad de Tweede, prins van Walachije.

Graaf Dracul.

Het is een genoegen u te ontmoeten.

Maria. Je beloofde me hete chocolademelk.

Ja, maar eerst gaan we een beetje plezier maken.

Sorry.

-Oh, bellenblazen, kijk! -Attentie, attentie!

Een, twee, drie.

Toe, kom.

-Toe maar, een, twee, drie... -Bravo, bravo, Mina.

Goed, laten we gaan. Kijk daar eens. Ik wil de wezens zien.

Oh, God... kijk dat eens.

De dame met de baard.

-Prachtig. -Kijk dat eens.

Mina! Kom, kom!

-Kijk Mina, het is prachtig. -Dames en heren, wat stilte graag.

Ik ga het beest voeren.

-Oh, dit is eng. -Nee, nee, nee, nee.

SPOOKHUIS

Maria?

Hierheen.

Wij willen schieten.

Bravo, Mina.

DE STERKSTE TER WERELD

Ik was zo vrij om alvast wat drankjes te laten maken,

-terwijl we wachten op de show van vanavond. -Uitstekend.

Maria, het is niet gepast om naar de kamer te gaan van een man die we net hebben ontmoet.

Geen zorgen, ik laat je arm niet los.

-Wat denk je? -Het is prachtig.

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik sterf van de honger.

-Ik ben uitgeput. -Goed, goed.

Jij gaat hier zitten, prinses, en ik breng je een hete chocolademelk.

Dank u, voor het accepteren van mijn uitnodiging.

-Uw appartement is gemaakt voor een koning. -Ik ben maar een prins.

-Sorry. -Woont u in Parijs?

Nee, in het noorden op het platte land, waar het leven stiller is.

-Houdt u van de stilte? -Helemaal niet. Ik hou van de natuur.

Vogels, bomen, en de wind die ze laat zingen.

-Mag ik vragen, waar u woont? -Het huis van m'n familie is een oud kasteel.

Aan de voet van het Karpatengebergte in Roemenië.

Daar ken ik alleen winter en eenzaamheid.

Ik hou van de winter.

Met ruige landschappen.

Mijn ouders dromen over Andalusië.

Misschien de herinnering van een ander... ouder leven.

Dat neem ik aan.

Mag ik u iets laten zien?

Ja.

-Prachtig. Wat is het? -Het is een muziekdoos.

Veel mensen denken, dat het uitgevonden is in de 18ᵉ eeuw door de Zwitsers.

Maar ik vond deze op een koopmanstafel in Constantinopel.

-Het dateert van de 15ᵉ eeuw. -Opmerkelijk.

En ik gaf het aan mijn vrouw als cadeau.

U bent getrouwd?

Zijn we niet.

-Vergeef me. -Het is u vergeven.

-En het werkt nog steeds? -Natuurlijk.

Kent u deze melodie?

Het komt zo bekend voor.

Ik heb m'n geheugen doorzocht.

-Ik weet niet, van waar en wanneer. -Blijf zoeken!

In je hart, onder je huid. In je ziel, in je ziel...

... voel je me, Elisabeta.

-Ik voel de betovering die u mij oplegt. -Niet ik, nee.

Ik word alleen achtervolgd door de herinnering aan mijn vrouw, mijn enige echte liefde.

En jij lijkt zoveel op haar, dat het me zorgen baart.

Haar naam was Elisabeta.

En als ze wilde, speelde ze dit deuntje, dat door het kasteel galmde.

-Het was mijn teken om naar haar te rennen. -Dit is allemaal erg ontroerend.

Ik ben Mina. Mina Murray.

-En ik ga trouwen over een paar weken. -Ja, natuurlijk.

Vergeef me dat ik je lastig val met mijn verhalen.

Dit zijn allemaal pijnen, die door jouw aanwezigheid weer tot leven zijn gewekt.

En ik bied hiervoor mijn oprechte excuses aan.

Alsjeblieft.

Dit kan ik niet accepteren, het is te kostbaar.

Een geschenk kan nooit worden geweigerd.

En misschien brengt deze melodie wat herinneringen terug.

Mina! Kom! Het begint over 10 seconden.

-Schiet op en kom. -Nee.

Drie, twee, een.

Oh, mijn God.

Hier is het.

Dank u, voor een geweldige avond.

Het is een eeuwigheid geleden, sinds ik zulk... geluk heb gevoeld.

Daardoor was ik een onbekende voor u geworden.

Mijn vrouw nam het met haar mee.

Goedenacht, dan.

Goedenacht.

Jonathan! Wat is er met je gebeurd?

-Ik dacht, dat ik je nooit weer zou zien. -Alsjeblieft, het is beter dat hij rust.

-Hij is uitgeput. -Wat is er met hem gebeurd?

-Mina, weet je waar hij was? -Nee, niet precies.

In een kasteel, waar hij gevangen werd gehouden en van waar hij op

miraculeuze wijze wist te ontsnappen, met gevaar voor eigen leven.

En weet je, wie de eigenaar van dit kasteel is?

Nee.

Maria's hele goede vriend, graaf Dracula.

Degene die haar besmet heeft en vele anderen.

Nee.

U moet zich vergissen. De graaf... De graaf is charmant en hij...

-Je hebt hem ontmoet? -Ja, de graaf...

Hij is een absolute heer. Hij bracht me zelfs thuis.

Ik begrijp het niet.

-Hoe heeft hij jou gevonden? -Ik weet het niet.

Het gebeurde allemaal zo snel. Maria kwam hier

en ze vertelde me, dat u haar had laten gaan.

Maria heeft je al drie keer verslagen

en zoog het meeste bloed uit haar geestelijke.

-Ik... Ik... Ik geloof het niet. -Ga zitten!

Wordt rustig, want wat ik je ga vertellen,

zal moeilijk om aan te horen zijn en nog moeilijker te begrijpen.

Die man is een bloedzuigende.

Het voedt zich uitsluitend met vers bloed, voornamelijk menselijk bloed.

Hij is een vampier.

Ja, dat is hij.

Hij bijt z'n slachtoffers gewoonlijk in de nek en zuigt hun bloed, totdat ze dood zijn.

Sommige van hen zijn, zo te zeggen, gespietst, maar ze worden zelf vampiers.

-Mijn God. -Maria is één van hen.

Ik moet er zeker van zijn, dat jij dat ook niet bent.

Natuurlijk niet. Hij heeft me nooit aangeraakt of niet gerespecteerd.

Hij gedroeg zich als een perfecte heer.

Hij gebruikt parfum, om zijn slachtoffers te verleiden.

Een soort elixer, dat alle wil vernietigt en alle remmingen wegneemt.

Je zou dus onder zijn invloed kunnen zijn zonder het zelf te weten.

-Wat verschrikkelijk. -Ja. Inderdaad.

Maar het is makkelijk na te gaan.

Mag ik je nek zien, alsjeblieft?

Alles is in orde. Het is een wonder, echt.

Alsjeblieft.

Alsjeblieft.

Deze kant op.

Goedenavond, meneer. Vader.

-Rustig. -Stil, alstublieft.

-We hebben gasten, die slapen. -Ja, sorry.

-Pak hem op. -Voorzichtig!

Wat doet u. Kom niet dichterbij of ik ga schreeuwen.

Mina, wees niet bang. Ik wil je niets doen.

Ja?

Juffrouw, volgens mij hadden we duidelijk iets afgesproken over de regels van het huis,

wat inhoudt, geen muziek na 20:00 uur.

Alstublieft, vergeef me, ik had niet gelet op de tijd.

Goed.

Nu, meneer, als u de heer bent die u beweerd te zijn,

-verlaat u deze kamer onmiddellijk. -Ik begrijp het. Met vriendelijke groeten.

Nee. Niet die kant op. Ga, zoals u binnengekomen bent.

Wat doet u?

Wat doet u? Wat doet u? U kunt niet springen, het is veel te hoog.

Mina, ik heb bijna 400 jaar gewacht om jou weer te zien.

-Dus, als je wilt dat ik vertrek, kan ik dat. -Ja. Nee, vertrek.

Nee! Ik herhaal, u doodt uzelf onder mijn raam.

-Dus, je wilt dat ik verder weg sterf? -Ja. Nee. Ja.

Hoe haalt u het in uw hoofd.

-U loog tegen me. -Niet één keer.

U hebt me met charme verleid, zoals u dat bij al uw slachtoffers doet.

Je hebt gelijk. Het is een parfum. Maar ik heb het nooit bij jou gebruikt.

Ik heb u niet gezegd, het bloed van uw slachtoffers te drinken.

Het is waar. Maar jij bent niet mijn slachtoffer, je bent m'n geliefde.

-Stil. -De enige en echte ware geliefde.

-Wie bent u, om zo tegen me te spreken? -Ik ben veroordeeld, Mina.

Ik ben een dode man, door Gods wil veroordeeld tot leven.

-Waarom zou God zoiets doen? -Omdat hij jou van mij nam.

Dus ik vervloekte hem en verliet hem.

Vanwege de algemene opvatting houd ik niet van bloed.

Ook al heeft die van jou een heerlijke smaak.

Zonder dat, zou ik een weerzinwekkende oude man zijn en een stom, onaanpasbaar kind.

Dit zijn alleen maar woorden.

Charmante woorden, bedoeld om mij te misleiden.

Je hebt gelijk. Soms kunnen woorden misleiden.

Pak mijn handen!

Vrienden liegen nooit.

Ze zullen de waarheid over mij vertellen, maar ook over jou.

Over wie je echt bent.

Ze zullen je zeggen, hoeveel ze genoten hebben

van het strelen van je gezicht en je nek en ook je heupen.

Weet je het laatste nog, wat je tegen me zei?

Je zei, zorg voor jezelf, mijn prins... mijn koning...

Mijn leven...

... want ik kan niet overleven zonder je.

Ik heb je gemist.

Oh, het is prachtig.

-Neem me. -Liefste.

Neem me. Ik wil dat je me neemt. Nu!

Je hebt je hele leven voor je.

En ik bied alleen dit aan.

Ik wil je vriendin en je bruid zijn.

Alsjeblieft...

Alsjeblieft, mijn echtgenoot.

Alsjeblieft.

-Dumont? -Ja?

Die geur?

Het is dezelfde als in het hospitaal. Dezelfde parfum.

-Hij is hier. -Oh, mijn God.

-Ze zijn vertrokken. -Maar waarheen?

Er is maar één plek.

-Het lijkt erop, dat Mina vermist is. -Met hem?

Ik ben bang van wel.

Deze man is de duivel.

-Hij moet zo snel mogelijk gestopt worden. -Precies.

Maar denk je, dat jij in staat bent, ons naar zijn kasteel in Roemenië te leiden?

-Ja. -Vader,

we kunnen niet zomaar gaan, zonder enige voorbereiding, zonder enige hulp.

Ik denk, dat ik iemand ken, die ons kan helpen.

Hier ben ik. Ik wil bij je zijn.

-Je hebt me dus gemist. -Natuurlijk, m'n liefste,

ik bidde elke dag voor je.

-Wat er gebeurt is, is een wonder. -Dat is het. God hoorde je gebeden.

En hier ben ik, compleet genezen en klaar je lief te hebben voor de rest van je leven.

Henry, ik werd gek zonder jou.

Als je uit het ziekenhuis werd ontslagen, zouden ze me dat te laten weten....

Weet ik, weet ik. Ik verliet het hospitaal een uur geleden en ben meteen hierheen gekomen.

-Je bent volledig... -Natuurlijk.

Verveel me niet met je vragen! Ben je niet blij om me te zien?

Natuurlijk.

Henry, ik heb je armen gemist. Ik heb je prachtige handen gemist. En je lippen.

Speciaal jouw nek.

Schiet op!

Hoe durf je!

-Jezus, wat heb je gedaan? -Geen zorgen, geen zorgen!

Er is een verklaring. We kunnen alles uitleggen.

Oh, mijn Heer.

Wat heb je gedaan? Kijk, wat je gedaan hebt?

Het zit overal op het tapijt.

Wat heb je gedaan?

M'n liefste...

Niet doen, niet doen...

GRENS ROEMENIË FRANKRIJK

Welkom thuis.

M'n vrienden, prinses Elizabeta is teruggekeerd.

Laat me met Remo praten, het zal niet lang duren.

Meester... ze zijn u al op uw spoor en zullen u gauw vinden.

-Ik denk, dat het tijd is dat je weggaat. -Dank u voor uw bezorgdheid.

Maar wij zijn eindelijk thuis. Er is nergens anders om te zijn.

Neem dit!

Ik denk niet, dat ik je diensten nog nodig heb. Ga nu in vrede.

-Elisabeta. -Mijn prins.

Denk je, dat God ons zal vergeven, dat we zoveel van elkaar houden?

God is liefde.

Hij begrijpt het.

En als Hij dat niet doet... kan hij naar de hel gaan.

Ze zullen weten, wat het is, om Dracula te wekken. Blijf hier.

Daar. Dat is waar hij slaapt in z'n kist.

-Een kist, daar wil ik het laatste in slapen. -Op een dag doen we dat allemaal.

Dat is het. Hij zit daarin.

Zo zul je hem niet doden.

Laat het aan ons over, Vader. Hij ontkomt dit keer niet.

Ik doe niet, alsof ik je leven spaar, laat me niet op m'n woord terugkomen

Dus... jij bent de priester, die mijn mensen zoveel jaren hebt opgejaagd.

Ja.

Maar wees gerust, ik ben niet gekomen om met jou te vechten.

Ik ook niet. Ik vecht tegen God.

Ik ben niet geïnteresseerd in Zijn dienaren.

Nee, je vecht niet tegen God, mijn zoon. Je vecht tegen jezelf.

Nee. Nee. nee, ik vocht en moordde in Zijn naam.

We leven en ademen in Zijn naam.

Waarom zou Hij willen, dat we zijn creatie vernietigen?

De mens moord in z'n eigen naam. En jij doet het weer.

Dat zijn alleen maar mooie woorden. God stuurde je hier om mij te vermoorden.

God stuurde me hier om jou te redden.

Dus nu wil God mij redden.

Nadat Hij mij eeuwenlang het recht op de dood heeft ontzegt.

Maar dit is geen straf, dit is een kans.

Bekeer je, Dracula, voor je verlossing.

Zij is mijn verlossing.

Maar jij bent haar ondergang.

Ik heb een beetje meer tijd nodig.

Elisabeta!

Elisabeta, de vloek zal verdwijnen, als ik dat doe.

-Je zult je vrijheid terugkrijgen. -Maar jij bent mijn vrijheid.

Jij bent m'n vrijheid, m'n liefste. Waar jij gaat, ga ik.

Dracula?

Je geloofd dat je van haar houdt, maar je verwacht, dat ze haar leven opoffert voor je?

Je ziel behoort nog steeds aan God.

Als je echt van haar houdt, laat haar terugkeren naar het leven en jij naar God.

M'n liefste...

Dracula?

Nee! Nee!

Vlad, doe de deur open. Doe de deur open.

400 jaar geleden, vroeg ik een priester, dat God mijn vrouw zou sparen.

Dat deed Hij niet.

Kun Hij mijn gebed deze keer horen?

Of Hij het nu hoort of niet...

... alleen jij kunt het lot veranderen, mijn zoon.

Red haar, dan zul je voor eeuwig vrede vinden.

Nou, laat het zo zijn.

Schiet op, voordat ik van gedachten verander.

Alsjeblieft.

Ik vergeef u al uw zonden.

In de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest.

Amen.

Staakt het vuren!

Waarom doe je me dit aan, Vlad?

Omdat ik van je hou.

Ik hou ook van jou.

Mina?

-De vloek is verbroken. - Ja, ja.

-Alles is goed nu. -Goed.

Dank u.

-"Auf Wiedersehen". -"Auf Wiedersehen".

Vertaling en synchronisatie Vidioot 2000