Original subtitles

Uwolnij go. Pociąg jedzie!

Nie spodziewaliśmy się wizyty dzisiaj.

Na tym polegają losowe inspekcje.

Jak ci na imię? Chyba się nie znamy.

- Caleb. - Caleb.

- Tędy? - Tak.

To nasz dodatkowy skład. Tu jest z pięć ton.

Wiesz, co?

Nie podziękowałem panu Benjiemu za dogadanie umowy.

- Przekażesz mu przy okazji? - Z pewnością.

Mamy pokazać coś konkretnego?

Wiesz, co?

Pokażmy mu nową betoniarkę Howo. Właśnie dotarła.

Cudo. Śmiga jak Reynolds na sterydach.

- Chcesz zobaczyć? - Pewnie.

Świetnie. Tutaj.

Znajdę was, gdy skończę.

Caleb, tak?

- Hej, masz, co trzeba? - Zadzwońcie do biura.

- Chcemy wiedzieć, na czym stoimy. - Od ciebie.

Kiedy była nasza ostatnia dostawa?

- Nie wiem, dwa tygodnie temu? - Trzy.

Konstrukcja ma dwie kondygnacje.

Strop 9 metrów długości. Cztery i pół metra od ziemi.

Palowanie w połowie gotowe.

Ze 2000 metrów stali. Plus zapas na stanie.

Klient dopłaca za ekspres. Co z tego?

Gdybyście kupowali tylko u nas, trzy dni temu zabrakłoby wam stali.

Dranie, za kogo się macie?

To moja ekipa i ja decyduję o zakupach.

- Nie ja dogadałem umowę. - Olać ciebie i umowę.

Myślisz, że boję się Benjiego?

Wasz towar jest do luftu. Tak jak i ceny.

Nie damy się zastraszać. Nie odwracaj się, do cholery.

Zejdź mi z oczu.

Hej...

Stary, masz dzieci?

Mam pięć gęb do wykarmienia.

Usiłuję prowadzić zdrowy interes.

Proszę.

Dobijacie mnie. Ruszcie głową, jeśli łaska.

Wrócimy do tego później.

Banda tępaków.

Nie wiem, co zrobić z 15 paletami prętów.

- Usiądź. - Nie zostanę.

- Pijesz? - Nie, dzięki.

Usiądź.

Jak poszło?

Dobrze.

Oprowadzili mnie. Teraz już wszystko gra.

Teraz? Zmienili dostawcę?

Głąby. A nie mówiłem?

Mają kupować wyłącznie u nas, zgodnie z umową.

Jeśli nie chcesz, nie dogaduj umów.

Potrzebowali łaty. To się nie powtórzy.

Już my o to zadbamy. Weź Masona i Sykesa.

Obserwujcie kochanego Raya.

- Kojarzysz tę fabrykę? - Tak.

- Hej, skoczysz z nimi? - Nie mogę.

To mój weekend z Barronem. Już późno.

Ile ci dał?

Śmiało, mów. Wiem, jak działają te śmiecie.

Zamierzałem ci powiedzieć.

Nie, zatrzymaj.

Zainwestuj w szkołę dzieciaka.

Dzięki.

Musisz tam wrócić.

Wieczorem jadę z Barronem nad jezioro.

W zeszłym miesiącu skrewiłem przez fuchę w Parkville.

Muszę tam być. Już późno, Benj.

Gość cię zna. Rozmawialiście. Potraktuje cię poważnie.

- Dałem słowo. - Ja daję słowo, że on zrozumie.

Jeśli wyślę tych tłuków, pewnie go zabiją.

Ty przemówisz mu do rozsądku.

- Jesteśmy gotowi. - Tak.

Mam pytanie.

Jak to wyjdzie, gdy się rozniesie, że nami pomiatają?

Słabo.

Jak to posłuży Barronowi?

Poza tym to twoja specjalność, twoja działka.

Calebie...

Dopilnuj, aby trzeciej wizyty nie było.

Policja Monroe City to ważna instytucja.

Pod wodzą mojego przyjaciela, komendanta Stevena Albertsa,

czyni naszą społeczność bezpieczną i silną jak nigdy.

Ile mam wciągać flaki?

Nie będę z tobą ćwiczyć, nie napraszaj się.

Od czasów mojego prapradziadka, pierwszego prokuratora okręgowego,

przedkładamy bezpieczeństwo miasta nade wszystko.

Jako senator stanowy podwoję te wysiłki.

Będę walczyć o miasto i społeczność w naszej stolicy.

Zadbam o to, aby nasz głos został wysłuchany tam, gdzie trzeba.

Głosujcie!

Panie komendancie?

Panie radny, przedstawiam nasz nowy nabytek.

- Gabriel Navarro, starszy śledczy. - Miło mi.

- Inspirująca mowa. - Dzięki, to przyjemność.

Witamy w tym zacnym miasteczku.

- A to, kto? - Mój wspólnik. Od ośmiu miesięcy.

- Mogę? - Jasne.

- Proszę. - Boże. Boże. Dzięki.

- Przeuroczy. - Polubił pana.

- Pewnie ma pan dzieci. - Pani też jest śledczą? Mam syna.

Ojcostwo to niezła przygoda.

Syn od początku jest moim przewodnikiem.

Zapewniam, że to najlepsze miasto dla pociech.

Fajnie. Caleb?

Imprezujecie?

- Zawołam Jackie. - Dzięki.

Co tam? Wszystko gra?

Tak, wybacz spóźnienie. Coś mi wypadło w pracy.

- Co? - O, hej.

Na przybory szkolne Barrona i książki, o które prosił.

I mały bonus dla ciebie.

Przepraszam, nie czaję. Co ci wypadło?

Dobra...

Wiem, że już późno, ale chcę go zabrać.

Jeśli ruszymy teraz, dotrzemy przed północą.

- To będzie świetny weekend. - Co...? Dokąd go zabierzesz?

Nie każ mi błagać.

Ja...

Już przeprosiłem.

- Proszę. - Gdzie Barron?

Jackie?

Gdzie, do cholery, jest Barron?

Panowie, niewiele zostało. Przygotujcie się.

Sądzimy, że pociąg porwał szczątki.

Maszynista nic nie widział. Czujniki go zaalarmowały.

Uznał, że to jeleń i że sygnał go przestraszy.

Mężczyzna, kobieta?

- Wiek? - Młody. Bardzo młody.

Czy to...?

- Hej! - Czy to mój syn? Czy to Barron?

- Stać! - Czy to Barron?

- Nie może pan tam iść. - Czy to mój syn?

Zamknij się!

- Zatrzymać go! - Stać!

Tu nie wolno wchodzić!

No dalej, idziemy.

Niech pan nie patrzy.

- Wstajemy. - Boże, nie, proszę!

Chodźmy. Proszę nie patrzeć.

Nie!

- Nie, to ściema. - Proszę pana...

To nie on, to nie mój chłopak. Prawda?

- Caleb! - Słucham!

Proszę pana, wiem, że to bardzo trudne.

Dziesięciolatek.

- Co on tam robił? - Caleb!

To nie Barron.

Proszę powiedzieć, kiedy widziała pani Barrona.

Wczoraj rano, na przystanku. Jechał do szkoły.

- Był podekscytowany. - Podekscytowany?

To weekend Caleba. On miał go odebrać po lekcjach.

- Wpadła mi fucha. Uprzedziłem. - Wcale nie.

Proszę dalej.

JACKIE: Dorabiam jako prywatna pielęgniarka.

Wczoraj wzięłam wolne, żeby zdążyć na urodziny Marli.

- A Marla to...? - Moja partnerka. Miałyśmy imprezę.

- Wiadomość nie doszła? - Dałem cynk do pracy.

- Nie wiedziałem, że ma wolne. - Nie twoja sprawa. Miałeś tam być.

Proszę. Wiem, że to trudne.

Nie mamy ciała do identyfikacji.

Ale... proszę powiedzieć, czy te ubrania wyglądają znajomo?

To jakiś niebieski strzęp. Dzieciaki noszą niebieskie ciuchy.

To nic nie znaczy.

Psiakrew! Nie dotarłeś?

- Hej! - Gdzie byłeś? Co wyprawiałeś?

- Wyjdźmy. - Wal się!

Powiedzcie, co wiecie.

- Posłuchaj. - Znaleźliście go!

Ktoś go znalazł, ktoś coś wie. Co widzieli? Słucham!

Czy ktoś miał problem z tobą albo Jackie?

Co z twoimi kłykciami?

Pracuję w budowlance.

- Uważacie, że to moja wina? - On tak nie twierdzi.

- Nie odebrałeś go ze szkoły. - Usiądź, proszę.

Nikt nie ma ze mną problemu.

Dziękuję za rozmowę.

Caleb, znasz tych chłopaków?

Jeżdżą autobusem z Barronem.

Wysiadają razem na końcu.

Nie. Wiedzą coś?

Będziemy w kontakcie.

Sekundka.

- Gdzie ten drugi? - U komendanta, z rodzicami.

Szef sam z nimi pomówi.

- Komendant? - Tak powiedział.

Hej! Wiesz, co się stało?

- Caleb? - Wiesz, co spotkało Barrona?

Wiesz, co się stało?

Hej, hej, odsuń się.

- Powiedz, co się z nim stało. - Zostaw go.

Chodźmy. Tak nie można. Jazda.

- Widzieliście to? - Tak nie można.

- On zwyczajnie... - Hej! Caleb, proszę, weź to.

Moja komórka i adres domowy.

Jeśli na coś wpadniesz,

Dzwoń bez wahania. W dzień i w nocy. Słyszysz?

Proszę go podwieźć.

Nie mogę.

Gdzie wiaderko z lodem? Nie widzę.

Zostawicie te pudła tutaj? To nie wypali.

Hej... Jesteś!

Ciężki dzień, młody. Trzymasz się?

Zabierz wszystko do domu.

Jedzenie, napoje, co zechcesz. Kwiaty, jeśli masz ochotę.

Zadbaj o to, aby Jackie też dostała.

- Weź wolne, jeśli trzeba. - Słyszałeś coś?

Pracuję nad tym, tak jak mówiłem.

Chcę pogadać z naszymi wtykami.

Chcę wiedzieć to, co gliny.

Muszę obejrzeć ich nagrania. Widziałem coś na posterunku.

- To kiepski moment... - Ten dzieciak coś wie.

Micah, zabierz to, proszę.

Nie wyobrażam sobie, co czujesz.

Cokolwiek chodzi ci teraz po głowie, to całkiem normalne.

Olać to. Co sugerujesz?

Przysięgam. Znajdziemy drania, który to zrobił.

Chcesz się na czymś skupić? Spójrz.

Ogarnij się dla niej.

Bądź facetem, którego ona potrzebuje.

Rób swoje.

Resztę zostaw mnie.

- Wiedziałeś? O ojcu Caleba? - A, tak.

Przez 10 minut to było zaginięcie.

Okazało się, że chlał na Florydzie. Już nie wrócił.

- Masz czas? - Na co?

Komendant zwołał konferencję.

Proszę wejść.

- Panie śledczy. - Sir.

- Chodzi o konferencję? - Biegła kończy raport.

Pasuje do zeznań.

Lepiej zamknąć sprawę, zanim się przeciągnie.

Mój syn złożył obszerne wyjaśnienia.

To okropna tragedia.

Najwyraźniej chłopak miał piekło w domu.

Szkoda, że nikt nie interweniował.

- Nie widziałem protokołów. - Wszystko jest tutaj.

Osobiście się tym zająłem.

Możesz je dodać do swojego raportu. Sprawa zamknięta.

- Co robisz? Nie powinnaś. - Muszę czymś zająć ręce.

- Narobiłaś się. Pozwól. - Nie...

Nie wiem, czy powinniśmy rozmawiać.

Jackie.

Nie masz innych planów?

- Gdzie? - Nie wiem.

Może masz kogoś spałować albo zwiesić z wysokości?

- Nie wiem. - Idź, ona potrzebuje przestrzeni.

Dlaczego nie byłeś na przystanku, tak jak obiecałeś?

Włóż marynarkę. Pójdziemy z wizytą.

Hej, co tu robicie? To pogrzeb.

Tylko złożymy kondolencje.

- Benji? - Tak? Co?

Nie, nie, to prywatne zgromadzenie. Wróćcie jutro. Żegnam.

Co jest grane?

Caleb, przepraszam, że niepokoję. Mam kilka pytań...

Nie słyszałeś? To mój dom. Nie czas na to.

Wrócimy jutro.

- Czy Barron był szczęśliwy? - Szczęśliwy?

Czy był przybity, zanim zniknął? Przycichł?

Dość tego. Wystarczy.

- Czy był przygnębiony? - Czy groził, że się zabije?

- Za drzwi. - Że co?!

Część jego znajomych twierdzi...

Kto? Jacy znajomi? Ani słowa o moim synu!

Boże! Nie...

Huśtawki nastroju, przygnębienie. Musimy wspierać swoje dzieci.

- Samobójstwom można zapobiegać. - Samobójstwom?

Mój syn się nie zabił...

Mój syn się nie zabił!

Wystarczy!

Odwróć się, spójrz na mnie!

Już dobrze. Ułoży się.

Hej.

Jak tam? Lyle Chambers.

Trzeba zadbać o finansowanie szkół.

Oczywiście. Traktuję edukację priorytetowo.

Czy zna pani moją inicjatywę "Są przyszłością"?

- To pański syn? - Tak, Ethan.

Przysposobiłem go, gdy miał 6 lat. Był w opłakanym położeniu.

Szczerze? Zwykle czuję, że to on uratował mnie.

- Mogę go poznać? - Oczywiście.

Ethan, przywitaj się.

Rany... Te dzieciaki.

Kolego, ktoś chce cię poznać.

- Paskudna gęba. - Nie...

Przepraszam, trochę wstydzi się obcych.

Pracujemy nad tym.

Wiesz, co? To był długi dzień.

Może zabierz go na lody? Helado, por favor.

Witam, miło mi...

Czy my się znamy?

Co ty tu robisz?

- Pomówimy? - Nie możesz tu być.

Pogadajmy. Zajmę chwilę.

Panie władzo, proszę.

Zajmę chwilę. Muszę to usłyszeć od ciebie.

Ja... chcę to usłyszeć od ciebie! Mów!

Dobra. Kończymy. Czas do domu.

Jeśli wrócisz, zostaniesz zatrzymany.

- Za co? - Za wnerwianie mnie.

- Co to ma być? - Wyznanie.

Skąd to masz?

Znasz niejakiego Lyle'a Chambersa?

A co?

Jego dzieciak wie, co spotkało Barrona.

Był tam. Obaj byli. Ethan i Phillip.

- Byli tam. - Mhm. Posłuchaj.

Nie rób nic bez mojego pozwolenia.

Proszę nie o pozwolenie, lecz o pomoc.

- Widzisz, Ethan... - Ethan? Tak.

To syn przyszłego senatora stanowego.

Wiesz, kim są Chambersowie? Przeklęta dynastia polityczna stanu.

Myślisz, że o to dbam? Co mam zrobić? Czekać?

Pracuję nad tym od wewnątrz.

Skołuję taśmy policji, ale to potrwa.

To wymaga wyczucia.

- Akurat to wymaga wyczucia? - Właśnie to powiedziałem.

Mogłem tam być. Powinienem był być.

Proszę jedynie o pomoc w dotarciu do Ethana...

I co, wysłuchasz spowiedzi, dasz drugie śniadanie i odeślesz?

- Mam pomóc zabić dzieciaka? - Nie zabiję go.

Nic mi nie mów. Na Boga, pomyśl o swoim synu.

Ciągle myślę o Barronie!

O jego rozrzuconych rękach, nogach, palcach.

Wykręconych, rozdartych.

Barron był jedynym jasnym punktem w moim życiu!

Kim teraz jestem? Jednym z twoich cyngli?

Pamiętasz, jak pewnej nocy, dawno temu

poprosiłeś mnie tu o pomoc?

Błagałeś.

Kto ocalił ci wtedy skórę?

Myślisz, że odpowiadam przed tobą?

Myślisz, że mnie znasz? Że wiesz, kim jestem i co robię?

Dzięki mnie masz na utrzymanie rodziny.

Tylko dzięki mnie Barron w ogóle miał szansę.

Jesteś moim bratankiem, rodziną, ale mówię ci...

Zbyt ciężko pracowałem na to życie.

Nie pozwolę, abyś to rozwalił.

Straciłem to, co miałem do stracenia.

Jesteś pewien?

Caleb?

Zacznijmy tam, gdzie skończyłaś.

"Wśród kwiatów i wśród łanów traw Uciekam od ponurych spraw.

Pióro w dłoni i jasna myśl. Radosny wiersz przedstawiam dziś".

Dziękuję, Samantho.

Ethan?

Musimy porozmawiać.

- Dlaczego? - Sam wiesz.

Wściekasz się, bo twój syn się zabił?

Wiem, że było inaczej.

Skąd ta pewność?

Pomówisz ze mną. Tu czy gdzieindziej.

Co chcesz wiedzieć?

Skrzywdziłeś mojego syna?

Mogę przekazać jego ostatnie słowa.

"Wolę zginąć pod kołami pociągu, niż spędzić jeszcze chwilę z tatą".

- Puszczaj albo krzyknę. - Powiedz, co mu zrobiłeś.

Ani się waż.

Co tu się dzieje? Hej!

Wstawaj, do cholery.

90-kilowego typa podduszam w 10 sekund.

Ile wytrwasz?

Nie skrzywdzisz mnie. Ja to wiem.

Wysiadłeś z autobusu z Phillipem i Barronem.

Co było dalej? Dokąd go zabrałeś?

Do Disneylandu...

Znalazłem to u Phillipa.

To ty, nie? Diabeł?

Dlaczego Phillip narysował to po powrocie do domu?

To patyczak. Czy ja wyglądam na patyczaka?

Nie kombinuj!

Wiem, że to zrobiłeś.

Barron się zabił.

Idę!

- Jak się czujesz? - Świetnie.

Lyle, tak to załatwisz? Są inne rozwiązania.

Ludzie chętnie zobaczą, jak radzę sobie z kryzysem,

jak panuję nad sobą w obliczu trudności.

Ostudzę nastroje.

Przeczytaj to, co do słowa.

Może trudno w to uwierzyć, Steven, ale byłem już na konferencjach.

Idę!

Rozmawiałeś z gubernatorem? Może pomóc, dać środki.

Mam prośbę. Nie mów mi o gubernatorze.

Dziękuję wszystkim za przybycie.

Proszę o zajęcie miejsc.

Dziś o piętnastej mój syn, Ethan, zniknął spod szkoły.

Zapewniam, że służby pracują w pocie czoła,

aby go znaleźć i sprowadzić do domu całego.

Jeśli ktoś z widzów wie, gdzie jest Ethan,

zachęcamy do bezzwłocznego kontaktu.

Rodzina jest wdzięczna za ogromne wsparcie

w tym trudnym momencie.

Wierzymy, że Ethan wróci cały do domu, gdzie jego miejsce.

DZIĘKUJĘ. KONIEC

Ponadto ogłaszam, że wyznaczyliśmy 100 tysięcy nagrody

za informacje na temat poszukiwanego Caleba Faulknera.

Dziękuję, panie radny.

Wciąż gromadzimy dane.

To koniec konferencji, dziękuję.

Co jest, Lyle? Miałeś to załatwić po cichu.

Zależy mi na czasie.

Wystarczy jeden telefon i po sprawie.

A jeśli zadzwoni tysiąc osób?

Słuchaj, mam ograniczone zasoby.

Gubernator zaoferował wsparcie policji stanowej...

Mówiłem, ani słowa o gubernatorze.

To sprawa lokalna. Załatwimy ją lokalnie.

Lyle, to nie licealne brednie.

Rzucili nas na głęboką wodę.

Łatwo ci mówić. Całe życie taplasz się w baseniku.

- Panie komendancie? - Tak? Co nowego?

Przeczesaliśmy jego dom i dom jego byłej.

Wystąpiliśmy o istotne dane osobowe, podatkowe, finansowe.

To potrwa.

Gdzie twój syn?

W domu, z moją żoną.

Wyobraź sobie, że to on jest w rękach porywczego psychopaty.

Daj mi słowo, że sprowadzisz go całego do domu.

- Sir... - Przysięgnij na życie synka.

Lubisz krzywdzić innych, Ethan?

- Jesteś zabójcą? - A ty?

Jeśli sądzisz, że się zawaham, grubo się mylisz.

Nie jesteś dzieciakiem.

Jesteś potworem.

I tak cię potraktuję, jeśli mnie zmusisz.

Ja jestem potworem?

Barron miał rację co do ciebie. Mówił samą prawdę.

Tak? Czyli?

Nienawidził siebie, bo nienawidził ciebie.

- Stul pysk. - Bo co? Znowu mnie zdzielisz?

Przekonasz się.

Ani drgnij. Jestem weteranem. Rozwalę cię.

Caleb?

Cholera, stary!

- Chwilę cię nie było. - Tak?

- Przywiozłeś dzieciaka? - Nie tym razem.

Spoko, wpadnijcie w tygodniu. Naprawiłem quady.

Felix, potrzebuję kilku rzeczy.

Jasne, stary, chodź. Stały zestaw?

No weź.

Co chcesz zbudować?

A może raczej zrujnować?

Wróciła.

Przybyło ich od wczoraj.

Nic z tym nie zrobicie? To nękanie.

Są na ulicy, nie łamią prawa.

- Ja będę wychodzić. - Nie ukrywam się.

Nie zrobiłam nic złego.

Mam kilka pytań.

Rozejrzeliście się. Wystarczy na dziś.

Gdzie powstało to zdjęcie?

Proszę, próbuję pomóc.

Wierzysz w to? Że mój syn się zabił?

Był radosnym dzieciakiem.

Jego uśmiech rozświetliłby cały ten dom.

To nieprawda. Wszyscy kłamią.

A co, jeśli wierzę?

- Znałaś syna jak nikt. - Powiedz coś.

Teraz szukamy zaginionego.

Jeśli Caleb go skrzywdził, a ty coś wiesz,

możesz wpaść w tarapaty. Nie chcę tego.

Gdzie powstało to zdjęcie?

Byliśmy młodziutcy, gdy Barron się urodził.

Nawet nie mieliśmy ślubu.

Przez jakiś czas próbowaliśmy...

Ale Caleb się zmienił.

Zaczął się pogrążać.

Wiedziałam, że jeśli nie odejdę, też pójdę na dno.

Przykro mi, nie mogę bardziej pomóc.

Ponadto ogłaszam, że wyznaczyliśmy 100 tysięcy nagrody

za informacje na temat poszukiwanego Caleba Faulknera.

Robi z nas idiotów, Benj. Nie możemy tak pracować.

Słyszę.

- Powiedział... - Dotarło!

Konferencja radnego Lyle'a Chambersa szybko dobiegła końca.

Przyszły senator chyba liczy na wyrok dla Caleba Faulknera.

Caleb.

Chodź.

Idź.

Słup między ręce. Już, do cholery.

Sam mnie do tego zmuszasz.

Naprawdę mnie do tego zmuszasz.

Co się stało z moim synem?

- Powiedziałem! - Dobra.

Co się stało z Barronem?

Nie skrzywdzisz mnie. Ja to wiem.

Czyżby?

Myślisz, że robię to pierwszy raz?

Powiedziałem: nie wiem.

Nie wierzę w ani jedno słowo.

Tak.

Mam lepszy pomysł.

Tak.

Myślisz, że się ciebie boję?

Ostatni raz.

Co spotkało mojego syna?

Co spotkało Barrona? Co się z nim stało?

Powiedz, co zrobiłeś z moim synem!

Co się stało z Barronem?

Zrób to.

Mów! Odstawię cię z powrotem!

Powiedz i odstawię cię do domu.

Proszę!

Nie chcę wracać do domu.

Co?

Nie chcę wracać do domu.

Chodźmy, jest tam.

Nie, Benji oczekuje fajerwerków.

Powiedz mu, że on wrócił.

Barron i ja razem remontowaliśmy tę chatę.

Chciał tu zrobić akwarium.

Szkło od podłogi do sufitu.

I wszystkie ryby świata.

Pewnego dnia przyszedł do mnie z kolorowym planem prac.

Powiedział:

"Z innymi pokojami rób, co chcesz, tatusiu.

Ten jest dla ryb".

Zapytałem, dlaczego.

Mamy jezioro pod bokiem.

W każdej chwili możemy wypłynąć na ryby.

Po co nam one w domu?

Odparł...

"Tatusiu, boisz się wody. Jak mają cię poznać?".

Teraz popłynąłbym na dno oceanu, aby go odzyskać.

Próbowałem go ratować.

Znam twoje krokodyle łzy. Nie igraj ze mną.

Nie mogę... powiedzieć. Bo on mnie zabije.

Kto?

Mam dość wymówek. To jeden koleś.

Nie dzwońcie po próżnicy.

Steven, cholera, gdzie moja kolacja?

Doradcy, kucharze, nianie. Nigdy po sobie nie sprzątałeś.

Tato.

Dajcie nam chwilę.

Wszystko pod kontrolą. Panuję nad tym.

To dlaczego wydzwaniają do mnie reporterzy z całego stanu?

Powinienem wiedzieć, co tu się dzieje.

Chryste! 10 sekund!

Nie można cię spuścić z oka.

Nic się nie zmieniło.

Nie musiałeś przyjeżdżać. Nie potrzebuję pomocy.

Przy tobie naprawdę się starałem.

Najwyraźniej postanowiłeś zszargać mi nazwisko.

Tato, proszę, daj mi trochę czasu.

Miałeś tylko utrzymać go przy życiu.

Przysposobienie tego dzieciaka to był świetny chwyt PR-owy.

Nie chciałem go. Wcale. To twój pomysł. Zmusiłeś mnie.

Żebyś miał cień szansy.

Kogo ty oszukujesz?

Paradujesz jak jakiś farbowany arystokrata.

Nie zrobiłeś nic a nic, aby sobie na to zasłużyć.

Co mam zrobić? Jak ci dogodzić?

Przysposobiłem bachora.

- Chcę, abyś wygrał. - Wygram.

Nie będę ci dalej pomagał. Koniec z tym.

Wspierałem cię, jak mogłem.

Jeśli tego nie ogarniesz, zostaniesz sam.

Cholera jasna!

- Tak? - Lyle Chambers?

Kto mówi?

Jesteś sam?

Masz ubranie na zmianę.

- Gdzie będę spał? - W łóżku.

Ethan?

To tylko na dziś.

Znajdź dzieciaka.

Aktywuj.

Hej...

Za mną!

Schyl się!

Idziemy!

- Ethan! - Ratunku!

Wiejemy.

Jazda!

Szybko, uciekajmy! Prędko.

Ruszajmy! No dalej!

Szybko!

Wysiadka, już!

Co to było? Chcieli zabić ciebie.

Wiedziałem, że mnie znajdzie.

Co? Szlag.

To Lyle. On to zrobił.

Ethan?

Ethan?

Chodź.

Nie odpływaj. Idziemy.

SZCZĘŚLIWEGO DNIA OJCA

Tutaj.

Luz, nikt nie wejdzie. Otworzyła mi godzinę wcześniej.

Jak poszło? Czy oni...?

Uciekli?

- Posypało się. - Posypało się?

To twoja odpowiedź? Jak się posypało?

- Bekniemy? - Nie, to zawodowcy, spoza miasta.

Pracowałem już z nimi.

Jeden zginął.

- Niezła wtopa. - Spokojnie.

Miałeś ogarnąć. Tak mówiłeś.

Sprzątnę Caleba. Zgarnę małego żywego albo martwego.

Załatwisz mi wszystkie kontrakty budowlane w okręgu.

Olać umowę. Odpadam. Nic nie zaszło.

To tak nie działa. Hej!

Weź się w garść.

Znam Caleba i jego tok myślenia.

Wybierze miejsca, które zna, ludzi, którym ufa.

Pojawią się i będę gotowy.

Sprawa przyschnie.

Oby, bo na razie jakoś tego nie widzę.

Napraw to albo cię załatwię.

Wylądujesz w kostnicy albo za kratkami.

Jeśli ty...

Już blisko. Nie odpływaj.

Co jest? Znikaj, zamknięte.

To ja!

Matko Boska.

- Co, do licha, jest grane? - Oberwał.

- Szlag! - Czy ktoś tu jest?

- Jest tu kto? - Nikogo nie ma, stary. No weź.

- Opatrzysz go? - Cholera. To twoja sprawka?

- Opatrzysz?! - Szlag, chodź tu. Z tej strony.

Uciskaj w tym miejscu. Tutaj. Trzymaj. Dobra?

- Tak? - To chyba nic poważnego. Sprawdzę.

- Przeżyje? - Trzeba zatamować krwawienie.

Usiądź. Daj mi chwilę.

Wyjdzie z tego. To draśnięcie.

Słyszałem w wiadomościach o Barronie.

Przykro mi.

Wyjaśnisz, co, do diabła, się dzieje?

Gadałem z technikiem.

Skala wybuchu wskazuje, że gaz ulatniał się kilka godzin.

Ludzie w środku nie mieli szans.

Panowie!

Dlaczego nie znaleźliście tej mety? Sprawdzaliście dane majątkowe.

Tak. Wysłaliśmy tu patrol. Nie zdążyli.

- Jak to? - Caleb nie jest właścicielem.

To dom Jackie. Barrona.

Ojciec Jackie zapisał mu go przez powiernika.

Nie przyszło ci do głowy, aby ją o to zapytać?

Nie ma ciał. Zakładamy, że żyją.

Ruszaj. Benji dzwonił. Nie możesz zostać.

Gdzie Ethan?

Zakopałem go na podwórzu.

Jest cały, tam. Wstrząs go ściął.

Czy to prawda, że postradałeś zmysły?

Im mniej wiesz, tym lepiej.

Masz parę dni do zmiany opatrunku.

Znieczulenie miejscowe pomoże jakiś czas.

Weź.

Wóz stoi od frontu.

Jeśli zapytają, powiem, że ukradłeś.

Co to?

Powiedział mi.

- Co takiego? - Że go ratujesz.

Widziałem siniaki.

Gdy opatrywałem ranę, widziałem jego obite ciało.

Urazowe krwiaki podskórne, zwapniałe.

Ja nie...

Mają wiele lat.

Lata.

Zapytałem go o to. Powiedział, że go ratujesz.

Nie znam twoich planów. Chyba nie chcę znać.

Jedno jest pewne: chłopiec potrzebuje pomocy.

Skoro mówi, że go ratujesz...

Mnie to uspokaja.

Pomagasz mu, nie?

Jak się trzymasz, młody? Boli?

Powiedziałeś, że twój ojciec to zrobił.

W domu. Co to znaczy?

Nasłał tych gości?

To nie mój ojciec.

Nie możemy tu zostać. W drogę.

Gdzie to jest?

To jedna z ulubionych miejscówek Barrona.

Skąd to masz?

Zabierz mnie tam.

Po co?

Jeśli mnie tam zabierzesz, opowiem, co spotkało Barrona.

Powiem wszystko, co chcesz wiedzieć.

Obiecuję.

Ufasz mu?

Tych obrażeń nie da się sfingować.

Słuchaj. Doniesienia mediów o Barronie...

Wiem, że to nieprawda.

Sprawiedliwości stanie się zadość.

Też tak mówiłem.

Nieważne, ilu zabiliśmy. Nie odzyskaliśmy kumpli.

Powodzenia, Caleb.

Proszę pani, musi być pani szczera.

Podobno nie wie pani, gdzie oni są.

Caleb próbuje ustalić prawdę.

Rozmawialiście? Proszę powiedzieć.

Kiedy do pani dzwonił?

To twoja elita? Odsuń go.

- Jestem blisko. - Skąd.

- Ja z nią pogadam. - Co?

- Komendancie? - Wpuść go.

Dobra robota, panie śledczy.

Jackie, mogę usiąść?

Chyba wie pani, kim jestem?

Tak.

W porządku.

Nawet sobie nie wyobrażam, przez co pani przeszła.

Jest pani bardzo silna. Był ślicznym chłopcem.

- Był szczęśliwy. - Właśnie.

Jak mój syn.

Martwię się o niego. Bardzo mi go brakuje.

Nie chcę myśleć, jak się boi.

Wiedziała pani, że Ethan był przysposobiony?

Jego matka zażywała narkotyki. Porzuciła go, gdy był malutki.

Krążył po domach dziecka, póki nie trafił na mnie.

Wieczny ojciec, jak mówią.

Ethan jest dla mnie bardzo ważny. Wiem, że pani to rozumie.

Dzieci to nasza największa radość.

I największa odpowiedzialność, prawda?

Zrobimy dla nich wszystko.

To nasze zadanie jako rodziców, nie?

Proszę, aby znalazła pani w sobie odwagę

i pomogła mi znaleźć moje dziecko.

Dołożę starań, aby sprawiedliwości stało się zadość.

Pierwsza sprawa chyba cię przerosła.

Być może.

- Wilson, dowodzisz. - Tak.

Powinienem być przy niej. Ja powinienem z nią rozmawiać.

Chcesz się na coś przydać?

W moim gabinecie wisi krzyż.

Uklęknij i pomódl się o powrót chłopca.

Pięć minut i ruszamy.

"Jeśli pod nogi wpadnie ci cent, będziesz mieć szczęście cały dzień".

Znasz to?

Tak, kojarzę.

Mój tata, ten prawdziwy, tak mawiał.

Myślisz, że to prawda?

To jedyne, co pamiętam, więc chyba nie.

U Lyle'a trzymałem słoik monet pod łóżkiem.

Gdy go odkrył, uznał, że kradnę.

On cię posiniaczył?

Nie przestanie, póki nie zginę.

Mogę cię ochronić, ale musisz mi pomóc.

Jak? Nie wiesz, na co go stać. On wszędzie ma swoich ludzi.

Wiedzą, co ze mną robi, i nic.

Może właśnie nas obserwuje.

Hej, hej, już dobrze.

Pewnie się boisz i czujesz się osamotniony.

Mój tata mnie skreślił.

Jeśli zawaliłem matmę albo źle odgarnąłem podjazd,

nie dawał mi o tym zapomnieć.

Jak to przerwać?

To trwało, póki nie umarł.

Obiecaj, że mnie od niego zabierzesz.

Słuchaj...

Barron wiedział, co Lyle mi robi. Dlatego on go zabił.

Co?

Wyciągnij mnie stąd, proszę. Daleko stąd. Żeby mnie nie znalazł.

Lyle tam był? Zabił Barrona?

Lyle ma łódź.

Twierdził, że nikt nas tam nie znajdzie.

Chlapnąłem Barronowi i Lyle się dowiedział.

Zaprowadził nas na tory, kazał Barronowi się położyć.

Próbowałem go ratować.

Starałem się, ale węzły nie puszczały.

Hej, już dobrze.

Znajdę ci bezpieczne schronienie, obiecuję.

Hej, hej...

Czy ojciec nauczył cię całej rymowanki?

"A jeśli z druhem podzielisz się,

Szczęściu nie nadejdzie kres".

Dziękuję.

Pokój nr 65.

Przepraszam, chciałam to podrzucić.

Co masz?

Cogodzinne raporty, na rozkaz komendanta.

Coś użytecznego?

Para prostaków, zagubiona staruszka i upalona babka z hotelu.

- Halo? - Jackie?

Caleb? Co się stało? Co...?

Podobno doszło do wybuchu. Czy chłopak...?

Nic mi nie jest. On jest cały.

Może czas, abyś wrócił do domu?

Nie mogę. Jeszcze nie.

Proszę.

Proszę, nie mogę... tego ciągnąć.

Nic nie poradzę.

Ethan... jest zagrożony.

Chyba muszę mu pomóc.

Pomóc?! Dlaczego?

Ktoś go maltretuje. Ja...

Chyba mogę go wyciągnąć.

Caleb, mówiłeś, że ten chłopak zabił naszego syna.

Musisz mi pomóc, dobra?

Trzeba go wywieźć jak najdalej stąd, aby go nie znaleźli.

Nie rozumiem.

Jackie, proszę. Nie mam do kogo zadzwonić.

Chodzi o niego, nie o mnie.

Co mam zrobić?

Spotkajmy się jutro rano.

Gdzie?

Lucky Star Diner na Dwudziestej Szóstej, koło Hamlin.

Dlaczego?

Czy twoja ciotka wciąż ma tę farmę ze zwierzętami i dzieciakami?

Tak, St. Michael's. Co...?

Caleb, chcesz przerzucić dzieciaka przez granicę?

Zabierz go tam na kilka dni.

Dlaczego to robisz?

Chciałem, aby Barron był dzielny.

Sam miałbym stchórzyć?

Zasłużyłaś na kogoś o wiele lepszego niż ja. On też.

Caleb...

Caleb... tak mi przykro.

Cholera, nie jedź tam. Nie jedź.

Hej! Halo? Caleb, jesteś tam?

Hej, przyjedź, porozmawiajmy, dobra?

Załatwimy to pokojowo.

Gdzie teraz jesteś?

Caleb, słyszysz? Caleb?

Caleb? Tutaj! Hillcrest Motel, zjazd 26.

Przysłać wsparcie. Wszystkie jednostki do Hillcrest.

Powtarzam, przysłać wsparcie. Jazda.

Ethan, jesteś cały?

- Gdzie on jest? - Tam.

Nie ruszaj się stąd. Pomoc w drodze.

Caleb!

Jesteś cały?

Co teraz?

Potrzebujemy twojej pomocy.

Jakoś nie mogę go schować.

To by było takie ostateczne.

Wszystko załatwiłem.

- Przerzucimy was przez granicę... - Tylko jego.

- Ja dorwę Chambersa. - Nie, to gruba...

Zabił Barrona, Benj. Zabił go.

Za Barrona.

Za Barrona.

Pożegnajcie się.

Nie jedziesz?

Ethan!

Ethan?

Nie możesz zostawić mnie samego. Obiecałeś.

Powiedziałem, że odstawię cię w bezpieczne miejsce.

Właśnie to robię.

Nie możesz zostać ze mną?

Nie chcesz ze mną być, Ethan.

Mówiłeś, że wiesz, jak to jest.

- Że rozumiesz... że twój ojciec... - Nie żyje przeze mnie!

To chciałeś usłyszeć?

Zabiłem go, bo jestem zabójcą.

To mnie nie przeraża. Też rozrabiałem.

Ale nie jesteśmy tacy sami.

Na trzecich urodzinach Barrona pojawił się mój ojciec. Jak to on.

Wygadywał, że jestem przegrywem.

Twierdził, że wszyscy wiedzą.

Wsadziłem go do wozu i ruszyłem do domu.

Ciągle mi dogryzał.

Stwierdził, że najlepsze, co mogę zrobić dla Barrona,

to ulotnić się z jego życia.

Straciłem panowanie.

Mocno skręciłem kierownicę.

Nie zauważyłem, że zjechaliśmy z drogi,

dopóki nie wpadliśmy do wody.

Szybko szedłem na dno.

Próbowałem się wydostać.

Wtedy on mnie złapał.

Byłem wściekły, tak jak ty.

I nic nie zrobiłem.

Po prostu wstrzymałem oddech, ile się dało.

Patrzyłem, jak umiera.

Tamtej nocy zadzwoniłem do stryja Benjiego.

Pomógł mi to zamieść pod dywan.

Potem moje życie się wywróciło.

Został mi tylko Barron.

Bez niego jestem zwykłym zabójcą.

Zgniły, jak twój ojciec.

Tacy jak my się nie zmieniają.

Czy najcięższe grzechy nas określają?

Nie myśl o tym.

Calebie, jesteśmy gotowi.

Benji czeka na tyłach.

Napisz do mnie, gdy dotrzesz.

Chodź tu.

- Dziękuję, Benj. - Jeszcze nie dziękuj.

Nie, nie! Caleb, Caleb!

Puszczaj!

Spójrz na mnie, Caleb.

Powiedziałem coś.

Nie chciałem, żeby tak wyszło. Naprawdę.

Mówiłem, że załatwię taśmy, nie?

Wystarczyło posłuchać.

Przez lata się o ciebie troszczyłem.

Dawałem ci środki do życia.

I co dostaję w zamian?

Odwróciłeś się i dźgnąłeś mnie w plecy.

Jak jakiś przeklęty Brutus.

Włóż taśmę.

Ty, otwórz oczy i patrz. Sam tego chciałeś. Oglądaj.

Myślałem, że to tylko zabawa.

Nie wiedziałem!

Phillipie, co się stało?

Ethan powiedział, że my jesteśmy bandytami,

a Barron - szeryfem.

Ethan dał mi sznur, aby związać Barrona.

Myśleliśmy, że to udawane.

Ale Ethan...

Barron chciał wstać.

Ethan mu nie pozwolił.

Próbowałem go rozwiązać, ale Ethan mnie odpędził.

Barron zaczął płakać.

Ethan się z niego śmiał. Kazał mu się zamknąć.

A potem chwycił go za szyję.

Gdy on przestał się ruszać, pobiegłem, zwiałem.

Przykro mi, Caleb.

- Zabiję cię! - Nie rzucaj się, Caleb.

Powiedziałem coś.

Dzieciak wraca do ojca.

Nacierpi się, zgodnie z oczekiwaniami.

Chcesz zemsty? Szlag, dostaniesz, z naddatkiem.

Teraz możesz mi podziękować.

Wyślę cię na północ.

To wbrew rozsądkowi, ale... należysz do rodziny.

Nie chcę cię więcej widzieć.

Jeśli się tu pokażesz, zabiję.

Rozumiesz?

O Barronie mówiłem poważnie.

Był słodkim chłopakiem.

Szkoda, że miał takiego buca za ojca.

Nie...

Hej.

Witamy z powrotem, kolego.

Martwiliśmy się o ciebie.

Spokojnie, jesteś bezpieczny.

Cicho.

Nie martw się.

Tatuś zajmie się wszystkim.

Idziemy.

Czekaj, póki cię nie wywołam.

Żadnych gierek.

W porządku?

Już dobrze. Wysiądź.

Gotowe.

Nie mogę...

Nie mogę.

Nie mogę, Barron.

Zanim puścimy was na dół, chciałem podziękować

wszystkim zgromadzonym, którzy brali udział w tej wyprawie.

Dotarliśmy tutaj.

W ostatnich tygodniach wasza miłość i oddanie

dla mnie i mojej rodziny były obezwładniające.

Razem ostatecznie udowodniliśmy,

że dzięki wspólnej wizji nic nas nie powstrzyma.

- Gdzie on jest? - Chyba się myje. Słychać wodę.

- Nie chrzań. - Jest półżywy.

Caleb?

Caleb? Odezwij się.

Wyważ drzwi.

Dziękuję starym i nowym partnerom.

Razem działamy na rzecz przyszłych pokoleń.

Kontynuujemy spuściznę burmistrza Greenspana.

Jego emerytura oznacza, że potrzeba nowych przywódców.

Przejmą pałeczkę.

Nie widzę lepszego kandydata,

niż nasz komendant i mój przyjaciel, Steven Alberts.

Siedź na tyłku!

Zdrowie. Wypijmy za ciebie i przyszłość.

- Drań. - Hej, Caleb!

Psiakrew!

GABRIEL NAVARRO, ŚLEDCZY

- Dzwonię do Benjiego. - Nie, czekaj!

Sami ogarniemy.

Szlag!

Jesteś! Dobrze cię widzieć. Szkocka dla mnie.

- Tak jest. - To dla ciebie.

- Dziękuję. - Nie ma sprawy.

Hej.

Razem zdziałamy wiele dobrego, nie?

Bardzo dziękuję.

Hej, awansujesz, co?

Zjeżdżaj.

- Zaraz wychodzę na scenę. - On tu jest. W budynku.

Mówiłeś, że już po sprawie.

Dorwie nas.

Wsiadaj.

Jedźmy prosto do mariny. Robercie, proszę, szybko.

Daj mi gnata, Robercie.

Daj broń!

Dziękuję, sir.

Dobra.

Hej, kapitanie, silniki!

- Hej, John! - Odprawiłem ich.

Liczę, że nie masz obiekcji.

Wolałem, aby tego nie widzieli.

Stój.

Nie przyszedłem po ciebie. Przyszedłem po niego.

Co?

Wydaj go i osiągniesz swój cel.

- Co? - Pozwól, że go zabiję.

Powiem światu, co zechcesz.

Chcesz grać bohatera? Mogę ci pomóc.

Nie będę się mieszać do umowy z Benjim.

Chcę sprawiedliwości dla Barrona.

Masz mnie za kretyna?

Wciąż możesz wygrać.

Poważnie?

Czas się kończy. Zostało ci kilka sekund.

Pokonałeś szmat drogi,

żeby go zastrzelić i oddać się w ręce policji, tak?

Jeśli mi pozwolisz, poddam się.

- Nie... - Umowa stoi.

- Jest twój. - Nie, nie.

Nie, proszę. Przykro mi!

- Zrób to. - Nie, nie!

Caleb, przepraszam, dobra?

- Zastrzel gnoja! - Nie!

Proszę!

Ma pan dość, panie śledczy?

- Wystarczy. - Co?

Lyle Chambers, rzuć broń. Jesteś zatrzymany.

Nic ci nie będzie.

Nie... To on.

- Chcesz zatrzymać jego. - Rzuć to, już.

Ostatnie ostrzeżenie.

Ethan, jesteś bezpieczny. Dobra?

Jesteś bezpieczny.

Rzuć to, już!

Caleb!

Nie! Caleb!

Ratunku!

Ratunku, Caleb!

Przykro mi.

Regulamin szpitala.

Jak się czujesz?

- Ethan? - Jest cały.

Roztrzęsiony, ale cały. Lekarz go ogląda.

Przyznał się.

Powiedział wszystko.

Opieka społeczna wkroczy do akcji, ale...

Będzie musiał żyć z konsekwencjami.

Dzięki tobie uzyska pomoc.

- Chambers? - Nie żyje.

Zamkną cię za to, co zrobiłeś.

Dołożę starań, aby cię chronić.

Benji jest wolny.

Ja... zajrzę do ciebie później.

Przekazał mi coś dla ciebie.

Czy on...?

Czy on wyjawił powód?

Dlaczego Barron?

Stwierdził...

że on nawijał o swoim tacie.

"Gniew ojca"

SCENARIUSZ I REŻYSERIA

ZDJĘCIA

MUZYKA

WYSTĄPILI

"Gniew ojca"

Wersja polska: Canal+

Tekst: Marta Jurkowlaniec

"Gniew ojca"