Original subtitles

- Klaar? - Klaar.

Trek.

Klaar?

Trek.

Klaar? Trek.

Klaar? Trek.

Klaar? Trek.

Stuur terug.

Trek.

Stuur terug.

Ik begin het zat te worden.

Stuur terug.

- Juffrouw Monestier? - Ja.

Voor u. Ik moet u dit geven.

TROUWT U MET MIJ, LIEVE PAT?

Nooit zal ik met die imbeciel trouwen.

Wanneer snapt-ie dat?

Als u met een ander trouwt.

Zit er wat op mijn neus?

- Hebt u even? - Daarom ben ik hier.

Kom mee.

Wie bent u precies?

Ik werk bij garage Vandal.

Voor u de weg op kunt met zo'n auto hebt u wat uitleg nodig.

Kent u degene die hem geeft?

Nee, het is telefonisch geregeld.

Het is een meneer die veel belt. Excuseer.

Ga uw gang.

Luister, Antoine. Ik word moe van u.

Ik heb al nee gezegd.

Wees niet zo stellig, lieve Pat.

Ik hou van u, dus u van mij. Ik wil het.

Als het moet, dan dwing ik u.

Als mijn bescheiden geschenken u niet kunnen behagen…

…wat geeft dat? Iedere vrouw kan veroverd worden…

…zelfs de meest gereserveerde. Ik bewijs het.

Kom, dit is te gek.

Mario, haal dit beest weg.

Bevrijd me van dit roofdier.

Hallo, Patou? U kunt me echt niet ontmoedigen.

O nee, ik ben zo koppig.

O, Patricia… Maar Patricia, schat.

Nee, grillige prinses.

Dit kan niet meer.

Hier moet een eind aan komen.

Brengt uw werk nog wat op?

- Ik weet het niet. Ik begon eergisteren. - En hiervoor?

Hiervoor heb ik verschillende dingen gedaan.

Eerlijke dingen?

Zo eerlijk als de omstandigheden het toelieten.

Speelt u vals?

Met mooie vrouwen, altijd. Ik choqueer u niet?

Zullen we de auto testen?

Nee, ik wil u een voorstel doen.

Is het fatsoenlijk?

Ik bied u tien keer uw salaris…

…kost, inwoning, kleding, schoon wasgoed…

…nog wat extra zakgeld.

En de auto als alles goed gaat.

Wat denkt u ervan?

Met een goeie advocaat, 20 jaar. Wie vermoord ik?

Antoine, de drammer.

En op welke wijze?

Dat zou u moeten weten. U bracht me op het idee.

Ik trouw met u.

- Serieus? - Natuurlijk.

Zodra Antoine het aanvaardt, bent u weer vrij.

Tot dan moet iedereen denken dat we getrouwd zijn.

Ja. Is dat voldoende om hem te ontmoedigen?

Als hij doorgaat, lieverd, hoop ik dat u hem op zijn bek slaat.

Wat verwijt u die beste man?

Dat hij aandringt.

Ik hou niet van hem. Hij ergert me.

Daar veranderen zijn geërfde miljoenen niets aan.

- Integendeel. - Temeer…

…daar u zo te zien alles al hebt.

Nou, accepteert u het?

Bent u niet bang dat we ons in een netelig avontuur storten?

Hoezo netelig? Ik vraag u niet van me te houden.

Dat maakt het netelig.

Ik neem u in dienst als man, net als een chauffeur of tuinman.

Ja, dat is doodnormaal. Bakt men hier met boter?

Zeg ja of nee, verdoe mijn tijd niet.

- Hebt u vaak gasten? - Hoezo? U doet geen bediening.

Ja, dat zeggen ze. Veel werkgevers zijn uitbuiters.

Gelukkig hebben we vakbonden.

Hoe heet u?

Simon Guilbaud. Is dat oké?

Patricia Guilbaud.

- Ja, dat is oké. - Des te beter.

Kunt u me helpen?

Met plezier.

Neem me niet kwalijk, juffrouw. De kokkin vraagt…

O, excuseer.

Nog zo'n initiatief en ik ontsla u.

Sorry, het leek me goed.

Omdat we plotseling trouwen…

…moet er wel sprake zijn van hartstocht en liefde.

Ja, maar het minimum volstaat.

Oké, baas.

- Ik stel u voor aan… - Uw ouders?

- Nee. Aan Charles, de butler. - Oké.

Mijn ouders komen over enkele dagen thuis.

- Hé. - Ja?

Ik hoop dat ik bij ze in de smaak val.

Blijft meneer voor de lunch?

Ja, voortaan eet en slaapt meneer hier.

- Welke kamer geef ik meneer? - De mijne.

En waarheen verhuis ik u?

Nergens heen. Meneer is mijn man.

Daar kijkt u van op, hè?

Het is een huwelijk uit liefde.

En een bruidspaar slaapt toch niet in aparte kamers.

Ik wens meneer en mevrouw veel geluk.

Bedankt, Charles.

Haal hem weg voor hij alles onderpoept.

Tot straks, lieverd.

Wat is dat voor beest?

De haan van mevrouw.

- Mijn vrouws haan? - Nee, meneer.

De haan van de moeder van de vrouw van meneer.

Fokt mijn schoonmoeder kippen?

Één haan, meneer Pouic-Pouic.

- Hoe zegt u? Pouic? - Pouic.

Ja, meneer Dat is zijn naam.

Waarom Pouic-Pouic?

Dat weet niemand. Zelfs mevrouw niet.

Is mijn schoonmoeder…

Kent u uw schoonouders niet?

Nee. Gek, hè?

Welnee. Ik werk al jaren in dit huis.

Daarom ziet u zo bleekjes.

Excuseer.

Pouic-Pouic.

Hallo. Ja, mevrouw. Dit is Charles.

Dag, mevrouw. Is alles goed?

Dat drukkende weer, die hitte, ik kan niet meer.

De stad mat me af.

Wat doe ik hier?

Ik mag de beurs niet in en meneer zit er de hele dag.

Vreselijk. Gelukkig komen we morgen thuis.

Is alles goed thuis? Prima. Bedankt.

Maak een lekkere lunch voor meneers verjaardag.

Ik wil hem zo graag iets origineels geven.

Hebt u een idee? U hebt helemaal geen idee?

Een mooi cadeau voor mijn man dat hem zo blij maakt als een kind?

Wie is die cowboy?

Pedro Caselli, met de witte hoed. Pas op voor hem.

- Hij heeft wel klasse. - Net als veel oplichters.

Het is niet veel zaaks.

Een goeie raad, Caselli: ga weg.

U krijgt nog problemen.

Morison, de zaak van uw leven zit hier.

Ik heb cash nodig.

Liever niet van mij.

Luister, ik kom net uit Zuid-Amerika.

Ga terug. Dat is het beste voor u.

Kijk's Morison, wat zegt u daarvan?

Dat had ik niet gedacht.

Wilt u verkopen?

Geen sprake van. Aandelen verkopen als ze zo stijgen?

U bent een grapjas. Hier, kijk.

Je weet maar nooit.

Ik weet het wel. Nu staan ze hier, morgen daar en overmorgen…

En uiteindelijk staan ze daar.

Want ik verkoop ze niet hier, hier of hier.

Ik verkoop ze daar.

Dan loopt u binnen.

- Ja, zo ongeveer… - Nee, toch.

Luister hiernaar. Het is zo mooi als Mozart.

Luister naar die muziek.

Kom eens wat dichterbij.

Doe of er niets aan de hand is. Wie is die meneer rechts van mij?

Niet kijken.

- Wat moet ik dan? - Kijk snel.

O, dat is Caselli. Één goede raad: vermijd hem.

Ik kom eraan.

Luister niet naar roddels. Ik heb hier iets wat u interesseert.

Wat mij interesseert, gebeurt daar.

Ik doe in olie.

Ik doe in staal. Daar staan ze.

- Vertrouwt u olie niet? - Nee.

En laat u me nu met rust.

U maakt een vergissing.

Ober? Een sandwich en een glas koele beaujolais.

Jammer, maar ik kan niet meer.

Germain, als u iets wilt eten, zegt u het maar.

Nee, dank u. Ik wacht.

Ik wacht niet meer.

Sluit die ellendige beurs nog.

Jawel, mevrouw. Om 14,30 uur.

Dat weet ik, meneer Dank u.

Ja, kunt u even wachten?

Snel.

Goedemorgen.

Snel.

Een ogenblik.

Kom.

Binnen.

Goedemorgen, mevrouw. Goedemorgen, meneer.

Goedemorgen, Charles.

Hebt u goed geslapen?

Stel geen idiote vragen.

Excuseer, wat dom van me.

Ah, het blad is wat klein.

Kunt u wat dichter bij elkaar komen zitten?

We gooien alles om.

Nee hoor, schatje. Kijk.

Zo, het past precies. Op de millimeter nauwkeurig.

Ik ben niets vergeten, zie ik.

U vergeet nooit wat. Kom, Charles.

Laat niemand ons storen voor 12 uur.

Ik kan veel hebben, maar wees niet vulgair.

Sorry dat ik dat zei, maar ik heb nog slaap.

Die rothaan praat in zijn slaap. Hij heeft de hele nacht gekakeld.

Ik ben uw type niet.

U heeft wel charme.

Dat heeft u dus gemerkt.

Helaas mist u iets.

- Ja, fortuin. - Tact.

Vrouwen hechten daaraan.

U kent me slecht.

Alstublieft.

Waar gaat u heen?

Ik ga douchen.

Waar bent u kampioen in?

In schieten.

- Klaar? - Klaar.

Trek.

Sorry, ik was jachtgids in Tanganyika.

U ergert me.

Lieverd, waarom vousvoyeren? Boos?

Kleed u aan, de kamer moet gedaan.

Tot uw orders, baas.

- Klaar? - Klaar.

Trek.

Eindelijk thuis.

Wat een hitte. Het platteland heeft toch voordelen.

U wilde niet eens een dag langer blijven.

En mijn zaken? Irrelevant, bijzaak?

Toe, Léo. Uw slechte bui en de stijging van kwik, dat is te veel.

- Stijgt het kwik? - Ja, vreselijk.

Dan moet ik nu kopen. De telefoon.

Nee, schat. Ik heb het over het kwik in de thermometer.

Dat stijgt door de warmte. Wat een kind bent u toch.

Dag, mevrouw. Dag, meneer. Hier is uw haan.

Mijn kleine Pouic-Pouic. Wat ontroerend. Wat is die mooi.

Zeg papa gedag. Hè, Pouic-Pouic?

Dag, papa. Papa, Pouic-Pouic.

Dat is slim, hoor. Nu is hij weer uren van slag.

Waren we zoet zonder mama?

Hij heeft drie kopjes gebroken.

Wat een deugniet. Kiele, kiele.

Dit is uit mevrouws tas gevallen.

Bedankt. Het verjaardagscadeau voor meneer.

Geheim. Ik heb niets gezegd.

Ik heb geen zin om te spelen.

Happy birthday to you ik wens u het beste toe

ik hoop dat dit geschenk u rijkdom en blijdschap brengt.

Ze heeft eraan gedacht.

O, Cynthia, mijn honnepon.

Wat ben je toch beminnelijk.

En als ik soms wat nerveus ben…

Welnee.

Jawel. Weet je, het leven is een strijd.

- Begrijp je, honnepon? - Ik snap het.

En doe nu uw ogen dicht.

- Wat is dit? - Een concessie.

- Waarvan? - Een terrein vol olie.

Waar?

Bij de Orinoco-bron in Zuid-Amerika.

Het grondgebied van een indianenstam, de baasotajo.

Wat een goeie.

Wie dit gaf, heeft u goed beetgenomen.

Het is geen gift, ik heb het gekocht.

- Van wie? - Aldo Caselli, geloof ik.

Die smeerlap. Die vent van de beurs.

U betaalde niets?

Jawel, cash.

Hoeveel?

Ik verstond het niet.

Nee, toch.

Hij wilde meer, maar ik heb onderhandeld.

Weet u, ik wierp mijn charmes in de strijd.

- Hoe kwam u aan zoveel geld? - Van Pradier.

Van Pradier geleend?

Ik heb gewoon wat aandelen verkocht.

- Welke? - Aandelen in staal.

- Nee. - Ja.

U hebt geen staal verkocht terwijl ze net stegen.

Bel Pradier maar.

- U had toch geen mandaat. - Had ik wel.

- Zonder mijn handtekening. - Imiteerde ik.

Ik had moeite met uw paraaf.

We moeten nu vaten kopen voor onze olie.

Hou op over vaten en olie.

Een stuk ontoegankelijk land, vol muggen en koppensnellers…

…dat is wat u kreeg voor mijn staal.

Wilt u me om zeep helpen?

Nou, prima. Als u het zo opneemt, verkoop ik het weer.

Aan wie? Zo gek zijn er weinig.

Deze concessie is authentiek.

Wat moet ik met die rotjungle?

Stookhout?

Nog een fijne verjaardag, ouwe brompot.

Is-ie niet blij met zijn cadeau?

Met hem weet je het nooit.

Ja.

Wat komt u doen?

Excuseer, ik was de handdoeken vergeten.

- Gefeliciteerd, meneer. - Mijn vrouw heeft me al gefeliciteerd.

- Weet u wat ze gaf? - Nee, meneer.

- Een oerwoud. - Waar zetten we die?

Vindt u dat grappig?

Ik moet die concessie verkopen en mijn geld terugkrijgen.

Dat kan lukken als ik een sukkel vind.

Nu we het erover hebben…

…meneer Brévin heeft meerdere keren gebeld.

O, die beste Antoine.

Waarom kom ik er nu pas op? Bravo. Ik verdubbel uw salaris deze maand.

Er is een nieuwe ontwikkeling.

Geef me nummer twee in La Chaume.

Manipuleerbaar…

…zo rijk dat-ie zijn domheid vergeet…

…en smoorverliefd op Patricia.

- Een genot. - Maar juffrouw Patricia…

Dag, Antoine. Dit is Léonard Monestier.

Hebt u al plannen voor dit weekend?

We zijn gered, Charles.

Trouw maar nooit, Charles.

Het komt in de beste families voor.

En soms met verbluffende snelheid.

Waar is juffrouw Patricia?

Mevrouw is in het park.

Waarom noemt u Patricia hemevrouw'?

Als een meisje trouwt, heet ze voortaan hemevrouw'.

Hebt u echt geen vakantie nodig?

Minder dan meneer.

Toe nou, zeg. Verklaar u nader.

Juffrouw Patricia is getrouwd, meneer.

- Wat zegt u? - Getrouwd.

Mijn vrouw koopt een jungle. Alla.

Maar mijn dochter die stiekem trouwt? Nee.

Tja.

- Ga de juffrouw halen. - De mevrouw.

Haal mijn dochter Patricia.

Goed, meneer Waarschuw ik ook haar man?

Is die hier?

In de kamer van mevrouw.

Zit die in mijn dochters kamer?

Dat is niet raar voor een bruidspaar.

Moet u zien.

Één en twee. Kunt u het geloven?

Kom eruit.

- Wie is dat? - Kom eruit of ik trap de deur in.

Meneer? U wilt?

De man van meneers dochter. De vader van meneers vrouw.

Schoonpapa, wat een verrassing. Simon Guilbaud.

Één vraag: klopt het dat u met Patricia bent getrouwd?

Ik vrees van wel. Ik bedoel, jawel.

- Hoeveel? - Wat?

- De scheiding. - Kan niet. Het is liefde.

Noem me geen schoonpa.

Hebt u liever 'opa'?

Bliksems. U bedoelt…

Nog niet. Er wordt over gedacht.

Ik raad u aan ervan af te zien.

Die heeft geen tijd verloren.

Verdwijn en kom pas terug op mijn teken.

Ik beloofde Patricia te blijven. Ik hou woord.

Luister, pas heel goed op.

Ze wil me aan Antoine voorstellen. Daarom nam ze me… tot man.

Als u over vijf minuten nog hier bent, rijd ik u zelf terug.

1938, judokampioenschap Ile-de-France: halve finale.

1955, landelijk kampioenschap: finale.

- Dag, meneer. - Dag, Charles.

U hebt heel hard gereden.

Is dat een verwijt?

Als meneer een ongeluk had gehad, waren wij ontroostbaar.

Nee, echt? Word ik hier zo op prijs gesteld?

Enorm op prijs gesteld, meneer.

Breng mijn bagage naar boven.

Goed, meneer.

Mijn beste Antoine. Wat ben ik blij.

Ik deel uw blijdschap. Ben ik te vroeg?

Nee, ik ben te laat. Geef me nog even tijd.

U bent hier thuis.

Patricia. Pouic-Pouic, zeg je zus gedag.

- Patricia. - O, mama.

Liefje. Hallo. Goeie reis gehad?

Vreselijk. Je vader zei geen woord en de chauffeur sliep.

Paul heeft geschreven.

Gaat het goed?

Hij is weg van Brazilië.

Jij nog nieuws?

Toevallig wel. Een verrassing.

Ze heeft aan haar vaders verjaardag gedacht.

- Mama. - Ga hem snel een zoen geven.

Ik laat Pouic uit en we praten bij.

Tot ziens, schat. O nee, tot zo. Kom.

Patricia, uw schoonheid verblindt me.

Wat doet u hier?

Uw vader nodigde me uit, maar als het u stoort…

Kom, geen nare gedachten.

Gaan we zwemmen voor we aan tafel gaan?

Uw manier van zwemmen kostte me al een badpak.

Ik klampte me aan u vast vanwege kramp.

Niet in uw handen.

Wilt u een gat in uw mooie kostuum?

U plaagt graag, lieve Pat.

Noem me niet 'lieve Pat'.

U bent de enige die zich zo lang verzet.

Ik hoef geen geld.

U bent intelligent. U kijkt niet alleen naar uiterlijk.

Klopt. In dat opzicht maakt u kans.

Ik begeer u. Dat is toch logisch? Ik ben een man.

U bent kwetsend, Patricia.

U bent van het mannelijk geslacht, maar dat volstaat niet.

Uw koffer staat boven.

Bedankt, Charles.

Ik hou aan zolang nodig is, Pat. Maar u zult met me trouwen.

- Te laat. - Leg dat eens uit.

Waarom is het te laat om met u te trouwen?

Omdat iemand hier dat belet.

Nee, nee. Ik zei voorlopig geen huwelijk…

- …maar ik ben geen sadist. - Papa…

Beste Antoine, welkom in dit huis waar u te zelden bent.

Ik moet u spreken.

Ik bedoelde geen huwelijk met de eerste de beste.

Ik wil een huwelijk met iemand die iemand is.

- Snap je? - Nee.

Antoine, uw kamer is gereed.

Pak uw boeltje uit.

Hij is net geverfd. Bevalt het u niet, dan veranderen we.

Maar wat betekent dit?

Ik wilde het snel laten zien. Leuk, hè? Vindt u het mooi?

- Ik hou wel van dit kleurencontrast. - Dat is de mode.

- Gaat u weg? - Ik haal wat spulletjes op uit mijn hotel.

Komt u wel terug?

Wilt u dat echt?

Antoine is er. Dit is het moment.

Ja, en uw arme vader moeilijkheden bezorgen.

Mijn papa denkt alleen aan geld.

Zei u dat we getrouwd zijn?

Ja. Dat vond-ie helemaal niet leuk.

Ik denk dat hij veel van u houdt.

Bijna net zoveel als ik.

Stop.

Zeg, hoepel nu op.

Hoepel op, en snel.

Ik kom straks terug.

Blijf weg of ik knal u neer.

Kom maar op.

En nu jij. Kom mee.

- Laat los. Weet u wie Simon is? - Ja.

- En? - Het laat me koud.

Hij is mijn man, mijn man.

Laat die smerige Antoine oprotten. Vaarwel, Antoine.

Riep u mij, Léonard?

Ja, ik zei: 'Antoine, raad eens wie op u wacht.'

Ik haast me.

Goed, nu…

- Kom hier. - Laat me los.

Luister naar me.

Ga zitten.

Kom, geen chantage.

Ja, dat is waar.

- Waarom trouwde je stiekem? - We zijn verliefd.

- We praten er nog over. - Ja.

Dit weekend blijf je tegenover Antoine een meisje.

Voor zijn hofmakerij.

- Dan is-ie goed gestemd. - Waarvoor?

Om een oerwoud te kopen met olie…

…dat mama van een oplichter kocht voor de volle prijs.

Zonder Antoine zijn we geruïneerd.

Mama is echt ongelofelijk.

Zo dom is alleen mijn vrouw.

Maar u bent dol op haar.

Klaar.

Mijn beste Antoine, kom binnen.

Laat ons alleen.

Maar jaag haar niet weg.

Papa wil u een voorstel doen.

Als ik u was, nam ik het aan.

- Ga zitten, mijn beste Antoine. - Excuseer.

Ga daar zitten.

Ik heb de exclusieve concessie…

Ik heb de exclusieve concessie van een terrein in Zuid-Amerika…

…bij de bronnen van de Orinoco.

- Bossotajo is de Indiaanse naam. - Ja, en?

- Weet u wat er in de grond zit? - Nee. Uranium?

Wat?

- O, aardolie. - Zachtjes.

Hoe kan ik u helpen?

Ik doe het aan u over.

Het is een enorme deal.

Financieel is er een reus nodig.

Een ondernemend man, slim, die snel beslissingen kan nemen.

Oftewel, mijn beste Antoine, een man als u.

Iets drinken?

Maar is die olie er echt?

Zeg meteen dat u me niet vertrouwt.

Léonard Monestier, de vader van Patricia Monestier.

Was u ter plaatse?

Niet ik. Ik heb zo mijn bronnen.

Een grenachewijn?

Maar waarom zo geheimzinnig?

- Het is uw zoon, nietwaar? - Mijn zoon?

Hij is al maanden op reis.

Zijn laatste nieuws kwam uit Zuid-Amerika.

Ja, en dan?

Doe niet zo geheimzinnig.

Geef toe dat u hem zei die concessie te kopen.

Prachtig. U bent prachtig scherpzinnig.

Was ik nooit opgekomen.

Ik bedoel, nooit opgekomen dat u dat verband zou leggen.

De zaak is beklonken.

- Een scotch? - Ik ken u net, uw zoon ken ik niet…

…hij moet mijn experts ontmoeten.

Uw experts? Waarom geen waarzegger?

Ik moet toch iets meer weten over uw zoon en de waarde van zijn beweringen.

In dat geval, beste Antoine, vergeten we de zaak.

We vergeten de zaak.

Is dat uw laatste woord? U wilt echt mijn zoon zien?

Ja. Wanneer komt-ie thuis?

Excuseer.

- Simon, mijn zoon. - Kom op, zeg…

Mijn zoon, deugniet, je ziet er goed uit.

De lucht van de rimboe.

Dit is mijn zoon Simon, terug uit Zuid-Amerika.

Hij weet alles over de olie.

Meneer Antoine Brévin.

Aangenaam. Ik heb veel over u gehoord.

Patricia schreef hem. Ga naar mama.

O, is mama thuis?

Vreemd, hij is niet bruin.

De sombrero werkt als een parasol.

Ik begrijp dat ik een nieuwe baan heb?

Vergeet zonet. Ik heb u nodig.

Kent u mijn vrouw?

Schoonmoeder ken ik nog niet.

Ja, toch?

U zult zien dat ze de ideale prooi is voor een oplichter.

Dit is wat ik van u verwacht.

- Cynthia. - Ja?

Probeer zo goed mogelijk te volgen wat ik zeg.

- Ja, Léo. - Luister goed.

- Ja. - Ziet u me?

Uitstekend.

Simon…

Guilbaud, mevrouw.

Aangenaam. Uw nieuwe secretaris is leuk. Kom, Pouic-Pouic.

- Ze is charmant. - Cynthia.

Nee, nee. Deze meneer is de man van Patricia.

Dat is uitstekend. Kom.

Laat dat beest los en luister.

Patricia is niet getrouwd. Dat zou ze me zeggen.

Ze is het juist wel. Ze heet nu Patricia… Pichot?

- Nee, Guilbaud. - Guilbaud.

Maar dat is fantastisch. Ik moet u omhelzen.

Patricia heeft een goeie smaak, toch?

Een moeder voelt het geluk. Bent u blij?

O ja, ik word verwend.

Zeg, mag ik?

Ik wil de Orinoco aan Antoine verkopen.

Het is oplichterij, zei u.

Ja, klopt.

Daarom neemt Simon de plaats in van Paul.

- In Zuid-Amerika. - Nee, hier.

Simon is uw zoon.

- Dan moet-ie wel vaker komen. - Hij weet dat er aardolie zit.

Wie had gelijk?

U wilt Antoine de aardolie verkopen. Raar verhaal.

Neemt u het over?

Het is heel simpel. Ik leg het uit.

Ja, Léo maakt het altijd zo ingewikkeld.

Ik kan niet meer.

Binnen.

Verveelt u zich?

Bent u klaar met papa?

Interesseert de deal u?

Dat weet ik zodra ik me met uw broer heb onderhouden.

Is hij terug?

Ja, net.

Kon ik u ooit maar zo doen opspringen.

Hij is een leuke nietsnut.

Uw vader was vol lof over hem.

Dat kan niet. U droomde.

Is mijn broer weer thuis?

Nee… Jawel.

Maar hij is wat veranderd sinds zijn vertrek.

Verklaar u nader.

Wacht, we herhalen het. Jaag me niet op.

Wacht. Kortom, Simon is mijn zoon.

Dat is het.

- Hij is mijn oudste zoon. - Dat is het.

Dat is fantastisch.

En hij is charmant.

U bent niet jaloers op uw oudste zoon.

Schoonmama is charmant.

Zeg hemama', verdorie.

Ja, sorry, papa.

Wat? O ja, dat is waar.

Patricia, onze Simon is terug.

Omhels je zus, omhels je broer.

Dag, mijn mooie zusje.

Nee, dat niet.

Ze haat kussen in haar nek.

Beginnen ze weer. Altijd aan het…

Wat een leuk stel is het, hè?

- Twee mooie kinderen. - Dank u.

Laten we onze deal bespreken. Wilt u dat?

Heel graag.

Waarde vriend, u moet snel beslissen.

Als papa niet aandrong, tekende ik morgen met Broekemeijer.

Ik hou van duidelijke en snel beklonken zaken, niet, pa?

Hebt u uw chequeboek?

- Natuurlijk. - Perfect.

Met uw jongen is onze olie in goede handen.

U zei 'onze olie'.

Bravo, Antoine. Dat is goed gezegd.

Hier.

Hoeveel wilt u eigenlijk?

Voor u…

Dag, vrienden.

Sodeju, Paul.

Dames en heren…

…ik stel u voor aan de schoonheid van de pampa.

De parel uit Zuid-Amerika.

Palma Diamantino.

Dag, allemaal. Wat zeggen jullie van deze entree?

Drie dagen aan gewerkt.

Dag, kleine zus. Dag, mama.

Paul in mijn armen. Twee zonen op één dag. Wat heerlijk.

Waarom hetwee zonen'?

- Simon, snel. - Ja, papa.

Herken je kleine Simon nog?

Wie is…

Onze zonen zijn zo onstuimig.

Vooral de tweede.

Ik wil Franse gewoontes leren. Ik hou van Frankrijk.

Fransen zijn echt fantastisch.

Het was een verrassing.

Het is een triomf.

Je stuurt die snol terug naar de rosse buurt.

Palma is geen snol.

Wat dan wel?

Ze is de dochter van een generaal.

In een garnizoensstad ontmoet?

- Welnee. - Waar dan?

In Venezuela.

Caracas, dat is de hoofdstad.

In een nachtclub, met een kamertje boven.

Jij meteen.

Ga weg als u uw rol niet speelt.

Wees niet egoïstisch, pa heeft me nodig.

Ik ook. Ik heb niets aan een broer in plaats van een man.

Nep om nep, dat is even namaak.

Hoe moet het met mij?

Wie gelooft in onze liefde als Antoine mij mag verleiden?

De situatie is kritiek. Denk verdorie aan de familie.

- Eruit. - Sla een andere toon aan.

Ik ben de oudste zoon, vergeet dat niet.

U bent een leegloper.

Een ander zou ik een lel geven.

Ze zetten er twee borden bij.

Ah, Antoine. Wat een heerlijk weekend hebben we.

Ga zitten.

- Mijn beste vriendin. - Ja?

Één ding verbaast me.

Één ding? U bent heel redelijk.

Ik wist niet dat u twee zonen had.

Ja, maar ik zal u zeggen: wij zeggen niet alles, Antoine.

Ze maakten dezelfde reis, en jullie hadden het altijd over één.

In onze genegenheid maken we geen onderscheid.

Ik roem mijn zoon, en dan kom jij. Gelukkig had ik die ander.

Helaas constateer ik dat de kneus van de twee mijn zoon is.

Zit. Je gaat je nuttig maken.

Ik wil dat je over Zuid-Amerika vertelt.

Ik heb het heel snel bezocht.

- Hooguit Brazilië… - Boeit me niet. - Rio.

- Boeit me niet. - De baai. - Boeit me niet.

Suikerbrood is beroemd.

Interesseert me niet. Vertel me over de Orinoco.

De Orinoco?

Antoine. Hebt u wel zin om de concessie te kopen?

Ik wil er graag over nadenken.

Koop hem niet. Ik wil dat Léo hem houdt.

- Echt? - Ja, echt.

De olie kan me niet schelen. We houden het land.

We bouwen er een vakantiehuis.

Wat een goed idee.

Wie is de mooie man die Paulo in het zwembad gooide?

Dat is Simon, onze oudste. Een buitengewone jongen.

Hij heeft hem nooit genoemd.

Geef toe, dat is raar.

Jaloezie tussen broers.

Paulo heeft me gezegd dat hij hier de grote baas is.

Dat papa niets doet zonder zijn mening te vragen.

Paul is een groot kind gebleven, terwijl Simon overal in slaagt.

Een geboren zakenman.

Ja, ik begrijp het.

Simon is de grote baas hier. Paulo is ondergeschikt.

- Ik ga wat wandelen voor de lunch. - Doe dat.

Kom, ik laat u uw kamer zien met een lekker zacht bed.

Als het een groot bed is, krijg ik het koud.

Er ligt een elektrische kruik.

In het begin voelt het vreemd, maar dan kietelt het.

Bij ons zou men een dame nooit een kruik voorstellen in bed.

Dat is een belediging.

Merkwaardig. Bij ons is het gebruikelijk.

- Waar is Antoine? - Een luchtje scheppen.

U heeft hem zeker verstikt.

Waar is Antoine?

Help me. Help.

Wat gebeurt er?

Dat is Antoines stem.

Kom mee. Allemaal komen.

- Kom naar beneden. Kom nou. - Nee, wacht.

Help.

Help. Léo. Cynthia.

Hé.

Help me.

Kom snel.

Léonard.

Kom.

Patricia.

- Dat pak is vernield. - Arme Antoine.

- Het stelt niets voor. - Dat is makkelijk gezegd.

'Het stelt niets voor.'

- Uw pak is vernield. - Nee, laat me, laat me los.

Ik ben geen slapjanus.

Ik maakte een misstap. Een wortel, heel suf.

- Laat me los. - Ga hem droogwrijven.

Ga hem vertroetelen. Jij daar, kom naar mijn studeerkamer.

Borreltijd. Zodra hij beneden is, komen we in actie.

Ik heb een plan.

Van een stuk oerwoud.

Nee, een aanvalsplan.

Het mag niet… Het kan niet mislukken.

Paul. Waar ben je? Hier.

Paul doet alsof hij het oneens is met Simon.

- Hoezo? - Omdat je woest bent dat je broer je...

buiten die superdeal heeft gehouden.

- Dus ik moet flink tekeer gaan? - Ja. Zeg, is het duidelijk?

- Ja. - Mooi.

Simon legt Paul het zwijgen op.

Op krachtige wijze. Hij is een volksmenner.

En hij beantwoordt Antoines vragen zonder onnodig risico te nemen.

Wereldreizigers zijn zelden spraakzaam.

Praat uzelf niet vast met uw verhalen.

Paul kan wel wat…

Ik, behalve Rio…

Ja, wacht. Patricia probeert hem te bekoren.

Je bereidt hem voor op de transactie.

In geval van nood… hetenogen.

Zoiets, papa?

Niet overdrijven. Ze is mijn vrouw.

Zaken gaan voor de liefde.

Léonard… O ja, dat ben ik.

'Léonard… hij voert…' Dat weet-ie. Goed. Waar is mama?

Koffers uitpakken met de Braziliaanse.

Dan hebben we de tijd.

We wachten de tegenstander in de kamer op.

Gevarieerde drankjes, rustig muziekje.

- Geen vragen? - Geen vragen.

Ingerukt.

Ja, meneer.

Daar is onze grote vriend. Bijgekomen van de emoties?

Het is alsof deze dag me alleen onaangename verrassingen biedt.

Ik werd bijna geëlektrocuteerd onder de douche.

Doe toch voorzichtig, Antoine.

Wat aardig.

We nemen een aperitief. En Patricia drong aan om op u te wachten.

Zo is het toch, jongens?

- Ja, dat zei ze. - Is dat zo?

Kom hier.

Stouterd, u hebt ons zo laten schrikken.

Wat zal het zijn voor meneer? Whisky, Alexandra? Monestier-cocktail?

- Overdrijf niet. - Niet overdrijven.

Met deze warmte bederven cocktails snel.

Een beetje whisky met ijs. Vooral geen water.

U kreeg uw portie al. U was zo grappig in het water.

Let niet op hem. Hij is getikt.

En een whisky, en u papa?

Je bloed als je doorgaat.

- Dan ga ik. - Blijf hier.

- Waar was ik? - U zei: 'Let niet op hem. Hij is getikt.'

U zei 'dus', papa.

Ja, dat is het. 'Dus'.

Dus… Dus Paul en Simon komen terug uit Zuid-Amerika.

- Terwijl Paul uitrustte… - In Rio de Janeiro.

Simon, altijd actief, ondernemend, efficiënt…

Je bent te vleiend, papa.

…reed door naar niet geëxploreerde gebieden…

…die overvloeien van fabelachtige rijkdommen.

Hij ontdekte de aanwezigheid van u weet wel wat…

…op u weet wel welke plek.

Zonder iemand iets te vertellen.

Wat is dit? Word ik erbuiten gehouden?

Behandel je me als een pestlijder?

Dit bevalt me niet.

Stil. Ik zei al: 'Geen whisky.'

Ik herhaal mezelf niet graag, dat weet je.

Drink.

Uw oudste heeft een sterke persoonlijkheid.

Hij is een geboren leider. De indianen noemden hem…

Hoe moet ik dat weten? Ik zat in Rio.

Ze noemden me 'Yamatoqueto'.

Wat betekent dat?

De bliksem. Letterlijk 'vuur van de hemel'.

Goeie referentie, uit de mond van wilden.

En die lui vermoeden niet dat ze op miljoenen hectoliters olie wonen.

Ah, het gaat om aardolie.

Stil. Één lek en de handel stort in.

- En ik vermoedde niets. - Je zat in Rio.

Wij hebben de exclusieve concessie van het grondgebied waar het zit.

Kijk, hier is die.

O, wat mooi.

Prachtig primitiefkunstwerk, toch Antoine?

Ik ben wat confuus. Ik verwachtte een eigendomsbewijs dat…

…klassieker is? Met handtekeningen, stempels…

…en vol fiscale zegels?

Ja, zoiets.

Wat denkt u wel? Dat ik olie heb ontdekt op de Place de l'Opéra?

Het doet er ook niet toe.

Broekemeijer doet niet zo moeilijk.

Deze frons zegt dat Antoine interesse heeft.

Tuurlijk, miljoenen hectoliters aardolie.

Maar waar is het precies?

Luister, het ligt…

…tussen Venezuela en Colombia.

Dat grondgebied is trouwens van de indianen.

De Bossotajo.

En u heeft zich daar in uw ééntje gewaagd?

Nee, ik was in Rio.

Nee, in het begin had ik een gids. Maar hij is dood.

Opgegeten door een boa.

- Arme man. Wat een vreselijk einde. - Verschrikkelijk.

Goed, de grond is rijk.

Miljoenen hectoliters aardolie.

Maar hoe ontvangen de indianen ons?

Met een knieval. Ik heb hun chef Bambo gered.

Daarom heeft hij mij deze concessie gegeven, als dank.

Gruwelijke man.

- Kannibaal? - Nee, vegetarisch.

Behalve een jonge maagd van tijd tot tijd bij zonsverduisteringen, heel bizar.

Hou op, het is vreselijk. Ik krijg nachtmerries.

Natuurlijk niet…

U kunt aan tafel, meneer.

Één tel. U boft dat ik niet bij mijn kapitaal kan.

Met de prijs die u betaalt, is het een cadeau.

Is het ja of nee?

Aanvaard of weiger, dat maakt niet uit.

Maar ik hou van mannen die snel beslissingen nemen.

Goed.

Hoeveel wilt u eigenlijk?

Luister, voor u…

Es la caramba, amigos! La caramba!

Wat heb je, lieverd?

Simon is uit varen met Palma, en dat laat je koud?

Volledig.

Is-ie je man, ja of nee?

Ja en nee.

Ik lach me krom om die Nimbus met zijn spriet.

- Is Brévin nog steeds aan het bellen? - Ja, meneer.

Als Antoine zo lang belt, kost dat een vermogen.

Zeker als-ie advies vraagt aan zijn mandataris.

Die wil onze olie niet.

Dan is er nog maar één oplossing: de revolver.

Antoine doden lost niets op.

Als ik iemand dood, is hij dat zeker niet.

Nee, juffrouw. Ik vroeg geen Rome.

Nee, ik probeer al urenlang de 62 in Ajaccio.

Zeg het als u het expres doet.

- En als we de lijn doorknippen? - Dat zie je.

Hebt u geen idee?

Ik regelde al wat. Ik ken de telefoniste.

Het duurt nog wel even voor hij Napoleons geboorteland bereikt.

Het is niet waar.

Lulu weigert me niets, meneer.

U bent geniaal. Ik verdubbel uw maandsalaris.

- Deed u al. - Ik herdubbel uw maandsalaris.

Ik dank u. Zo kan ik een lening afsluiten.

Is lastig tegenwoordig.

Hij heeft hersens.

Ik zou hem wel kunnen zoenen.

De butler.

Sommigen zoen ik elke dag en ik heb niets aan ze.

Stel, je hebt gelijk. Ik hou van Simon.

Dat mag ik hopen. Je trouwde met hem.

Ik kan zo scheiden.

En met Antoine trouwen? Dat zou leuk zijn.

En waarom niet? Hij is eigenlijk best aardig.

Maar je houdt niet van hem. Nooit.

Dat geeft wel zekerheid.

De prinses is niet trots maar dom. Ga zo door en je verprutst alles.

Zo kan het niet. Want ik ben op Palma gesteld.

Heel erg zelfs.

Papa, ik ben het zat. Ik wil mijn verloofde terug.

'Verloofde'? Dat woord is hier misplaatst.

Ik vind haar leuk.

Zeg hem'n minnares'.

Nee, nog niet.

Dan ben je dom.

Mag ik zeggen dat Simon Patricia's man is?

Kom, zeg. Dan hoort Antoine het.

Pas op, ik onterf je.

Ik kijk hoe het met Lulu staat.

Mooi is dat. Ze is in het park met Simon en niemand maalt erom.

Wederzijds vertrouwen is de sleutel tot het geluk.

Jullie kunnen me wat.

Met zijn rol heeft-ie alle troeven. Ik ben de sukkel.

Je weet best dat je mijn lievelingszoon bent.

Nu al terug?

We dachten: die zijn gaan kamperen.

Heeft de dauw jullie doen afzien van dat alleraardigste plan?

Simon heeft me leren roeien.

En Palmita is heel precies.

Roeien?

In die jurk?

Hoezo? Vind je mijn jurk niet mooi?

Telkens als je buigt, schaam ik me. Je hebt inkijk.

Je wilde roeien, want dan kun je heel vaak buigen.

Vond hij niet erg.

Je verdenkingen zijn onterecht. Ik denk aan de familie.

Aan mij denk je niet.

Aan mij nog minder.

Je hebt niet over je broer verteld.

Dat was een verrassing.

Omdat jij hier ondergeschikt bent. Hij is de grote baas.

Ik ben je slavin.

Mijn slavin? Dat geneert me.

Je bent ondergeschikt, Paulo.

Zo is het genoeg, Palma.

'Ondergeschikt', dat te horen in mijn geboortehuis.

Ga niet te ver, hè?

Ik ben geloof ik verliefd op je broer.

Dat zegt ze, maar…

Uitstekend.

Ga jullie gang. Als jullie een serenade willen…

…heb ik nog een gitaar. Een gitaar is praktisch.

Ik ken een vent die zijn vrouw heeft gewurgd met de g-snaar.

- Mama? - Ja?

Ik heb trek in flensjes. Ga je bakken?

Ze heeft honger. Ongelofelijk.

Goed idee, we gaan smullen.

We gooien ze de lucht in.

Oké, dat verzet de zinnen. Kom je?

Ja, ik kom zo.

Hallo? Ajaccio?

Eindelijk, het werd tijd.

Hallo? Hotel Impérial? Geef mij meneer Blondeau.

Meneer Blondeau.

U bent niet Hotel Impérial?

Het douanekantoor?

Nee, juffrouw. Dat zei ik niet.

Ik vroeg om de 62 in Ajaccio.

Nee, niet de 12.

Kus me, mijn Bolivar.

Hoezo 'Bolivar'?

Je heet Simon, net als Bolivar.

Wat grappig. Bent u Venezolaanse?

Si, Bolivar. Sabes que estoy loca por ti, querido?

Arme Paul, die had wat anders verwacht.

Dat betekent dat ik gek ben op je.

Dat is heel aardig, maar…

Zit Paulo je dwars?

Hij lijkt u in elk geval niet dwars te zitten.

Trek wat anders aan. De nachten zijn koud.

Ja. Ik heb een jurk… Als je die ziet, spring je op tilt.

Stuur uw moeder een ansichtkaart, ze maakt zich zorgen.

Doe ik haar jouw lieve groeten?

Als ze uw temperament heeft, is dat niet verstandig.

Je bent ondeugend, Bolivar.

Uw broer is een revolutie.

Ik heb haar alleen leren roeien.

Het doet er sowieso niet meer toe.

Ik heb het niet makkelijk.

Ik speel een echtgenoot, een broer en een ontdekkingsreiziger. Ik doe mijn best.

Hallo? Wie? Wat?

Nee, dit is te gek.

Weet u waarmee ze me verbond? Melbourne.

Is dat gesprek zo belangrijk?

- Ja, Blondeau is heel deskundig. - U niet?

Jawel, maar twee meningen zijn beter dan één.

Geld. Zaken.

Dat is het enige wat telt.

Mannen zijn teleurstellend.

Generaliseer niet.

Heeft u uw jacht nog?

Uw cabine wacht op u.

Kunnen we morgen weg?

U en ik? Samen?

Oké?

Maar wat een vraag, Patricia.

U hebt uzelf eindelijk begrepen.

Ik had niet gedacht dat het zo snel kon gaan.

Er komt altijd een moment. Had ik dat niet gezegd?

Hij is ironisch, irritant.

Hij behandelt me als een klein meisje.

Hij doet of ik hem al toebehoor.

U verafschuwt hem niet.

Waarom zijn alleen die rotkerels echt aantrekkelijk?

Het is tijd dat ik wat doe.

Te laat, meisje.

Dus zo ziet u mij?

Ik ben een keiharde.

Hou op met die herrie.

Ik luister muziek.

- Smeer hem, jongen. - Excuseer?

Kam je haar, zing in het gras…

…bid drie onzevaders en naar bed. Vooruit.

Wat heeft hij?

Liefhebbers voor de eerste ronde. Snel.

Verrukkelijk.

Lekker warm, hè?

- Danst u, Antoine? - Als men het aardig vraagt.

Wat heeft dit te betekenen? Paul, de muziek.

O Léo, het was juist zo'n swingend tempo.

Swingend? Veel te swingend.

Welnee, het is het ideale tempo. Kom, probeer het ook eens.

Paul, muziek.

Het lijkt nergens naar.

Patricia heeft me overtuigd.

Ik ben de man van gewaagde ondernemingen. Ik koop het.

Miljoenen hectoliters.

Breng me een fles Ayala '23 en twee coupes.

Die stond al koel. Voor het geval dat.

Zie je wel dat het meeviel, bonenstaak?

Het komt goed.

Dankzij wie? Antoine danst met mij, eet mijn flensjes en hop.

- We maken andere. - Met jam.

Is het goed gekomen met Antoine?

Heel goed.

Pat, luister.

U bent weer vrij. Ik vertrek morgen met Antoine.

Voor het bureau moet ik hierlangs.

Verzon de architect.

Nu moet nog wel het boormateriaal erheen.

Die jungle is vast dichtbegroeid.

Een paar takjes, hier en daar een liaan.

Ja.

Ah, Charles. Zet neer en maak snel open.

Snel. Het zijn oude kurken.

U wilt ons toch geen champagne van dit jaar laten drinken.

Ik begrijp dus dat ik ontslagen ben.

Precies.

Jammer. Ik amuseerde me kostelijk om al uw tegenstrijdigheden.

Morgen bent u weg. Wat mij overkomt, boeit u niet.

Ik ben wel verantwoordelijk.

Geef toe, u werpt zich in Antoines armen om mij te ontlopen.

Heel dom, want ik begon u erg graag te mogen.

De kurk brak. Ik ga een tang halen.

- Wij lusten ook wat. - Ik hou u op de hoogte.

Ja, doe dat.

U hebt gelijk. Ik kan beter gaan.

Ik had veel vrouwen.

Ik hield er geen omdat ik niemand in het ongeluk wilde meeslepen.

Maar ik ga alleen weg als u belooft niets doms te doen.

De tang zat bij de borstels.

Duurt het nog lang?

Net zo lang als de kurk, mevrouw.

Ik weet nu dat trouwen uit liefde niets voor mij is.

Dankzij u.

Is het geen tijd om die idiote trots te laten varen?

Dat is een van mijn vele slechte eigenschappen.

Ja, en u onderhoudt ze met een zeker fanatisme.

Houdt u op met me doorlichten? Ongelofelijk.

Ik ken u nauwelijks.

In feite weet ik niets van u.

U weet dat ik noch uw broer noch uw man ben.

Dat is al veel meer dan de anderen.

De kurk brokkelt af.

U wordt irritant.

Ik geef nooit op, mevrouw.

Hij heeft geen geluk, die arme man.

Goed. Wanneer ga ik? Meteen?

Dat zou raar zijn. Wacht tot papa de cheque heeft.

Trouwens, vergeet de mijne niet.

U heeft wel lef.

Nee.

Antoine zal definitief uit uw leven verdwijnen.

U bent te laat.

Nee, niet als je de goeie kaart bewaart.

Hoe vinden jullie mijn jurk?

Ziet u wat ik zie?

Ik zie zelfs wat u denkt.

Bolivar, mijn liefde, mijn leven.

De enige man die ik wil liefhebben.

Ik hou van je. Ik wil je.

- Stop, niet voor mijn vrouw. - Nee, Simon…

Lieverd, we moeten het haar uitleggen.

Waarom maken jullie zo'n grap?

Je zus is leuk, maar ze kan je niet beletten siësta te houden.

Wat is dat voor pin-up die achter mijn man aan zit?

- Stop. - De kurkentrekker. Excuseer.

Wat is dat?

- Aan het afluisteren? - De kurkentrekker…

Simon. Mijn kleine Simon, ik heb u nog een keer nodig.

- Ja? - Antoine is bijna zover.

Dus het komt goed.

Hij heeft wat gegevens nodig. Ik ken de Orinoco niet.

En ik dan?

- Dan zijn we samen. - Dat is waar.

- Wat gebeurt daar? - Een amateurgevecht.

No seas loca. Perdoname. Ik vond uw man leuk.

- Wat? - Wat zijn dit voor complotten? Waarom?

Zeg niets tegen Antoine. Of ik breek uw rug.

Wat is dit voor samenzwering?

Papa en Antoine doen zaken.

Dus mag Antoine niet weten dat ik getrouwd ben.

Er staan kapitalen op het spel.

- Grote kapitalen? - Si.

Dan is hij dus de echte grote baas.

- Goed. - Neem mijn stoel.

Ja. Sorry. Hoe groot is volgens u het veld?

O, het aardolieveld. Moeilijk om precies te zeggen.

Er zijn verrassingen.

Nee, miljoenen hectoliters.

Ja, miljoenen. Je moet wel van het spel houden.

Zeker als ik weinig risico loop.

Daar drinken we op.

Geef maar, Charles. Nee, voor u is het afgelopen.

Wat een rotkurk.

Dat is pech hebben.

- Wat is dat? - Ik weet het niet.

Mijn ogen prikken.

Grote sul. Het is uw schuld.

Hou op met ruziën. Droog me af.

Wie heeft geschoten?

Niemand. Het is maar champagne.

U hebt makkelijk praten.

Champagne vlekt niet.

Ja, gelukkig. Laten we blij zijn.

Liever dit dan iets breken.

Maak het niet erger.

Arme Antonio. Palma ontfermt zich over u.

Nee, zo is het genoeg.

Een man met pijn heeft vrouwelijke zorg nodig.

- Het prikt. - Kom maar, jongen.

Ik heb een fantastische föhn op mijn kamer.

Mijn schat, mijn jongen.

Antonio, kom, lieverd…

Ze blijven daar allemaal staan als een stelletje domme koeien.

Ach, mijn arme kleine jongen.

Kom, steun maar helemaal op mij.

Nee, schaam u niet.

Zo lieverd, we zijn er.

Een gewonde man in de steek laten, fraai hoor.

Hier is de handdoek.

Waar is-ie?

Ze is heel behulpzaam, hè?

Cynthia, het ruikt aangebrand.

Ja. Verdorie, mijn flensjes.

- Patricia? - Ja?

Het nummer: 'heel gevaarlijke föhn, SOS Antoine'. Kom snel in actie.

- Nee. - Heel snel.

Sorry, mag niet van mijn man.

Zeker. Ik ben die man zat die achter mijn vrouw aan zit.

Er zijn hier anderen die dat doen.

Ik wil niet wijzen, volg mijn blik.

Welterusten, allemaal. Kom je?

Ik kom. Welterusten, papa. Alles kan nog, lelijke pessimist.

Voor iedereen komt het goed, behalve voor mij.

Ik weet niet of u het gemerkt hebt, maar ik ben nog alleen.

Juist op het moment dat-ie goed gezind was.

Ik had hem de Obelisk kunnen verkopen.

Naar mijn kantoor.

Niet echt een slim idee om Palma alles te zeggen.

- U had er baat bij. - Voor papa is het verloren.

Ach, wie weet.

Hè?

Welterusten.

- Trouwens… - Ja?

Ons huwelijk moet nu snel officieel worden, of ik krijg reuma.

Ja, ja.

De cheque was ingevuld, alleen de handtekening nog.

Hoe je het doet, maakt niet uit. Breng Antoine zo snel mogelijk hier.

- Wind u niet op. - Kom nou.

Palma en ik hadden ruzie over Simon. Nu treitert ze me met Antoine.

Niets aan de hand. Ik ken 'r.

Een generaalsdochter uit de beste kringen.

Vooruit. Je hebt tien minuten.

En u ook. Voorzichtig.

'Te betalen tegen deze cheque het bedrag van…'

Charles.

- Onze situatie is kritiek. - Ja, meneer.

Misschien tekent Antoine niet meer, hij is zo wispelturig.

Een oerwoud ligt niet voor de hand.

Er zou wel een middel zijn…

Zeg op, Charles.

Als meneer mij wil volgen.

Dat kan toch niet? Het begint toch niet weer?

Kom, schatje.

Kom maar, klein haantje.

Ga jij maar lekker buiten wandelen.

Je mag uit tot middernacht.

Hier.

O, wat aardig.

Naast uw reuma hoeft u niet ook kou te vatten.

Had een paraplu meegebracht. Volgens mij gaat het regenen.

Waar zijn ze mee bezig?

Gelukkig hebben ze me hier niet zien slapen.

Daar kwam geroddel van. Kom.

Aan het klussen?

Kortsluiting. Dom. Het is zo hersteld.

Geen zorgen, het komt goed.

Heb je daar verstand van?

Nee, ik improviseer.

Haal Antoine, we gaan bridgen. Hij is bij Palma.

Zou die liever bridgen?

U moet hem overhalen.

Wat doen jullie zonder mij?

Wat ben je aan het bekokstoven?

Hoog bevel: laat Antoine zijn cheque tekenen.

Daarna kan ik Palma weer terugkrijgen.

En dan zal papa geen bezwaar meer maken.

Is ze zo belangrijk?

Ja, vanwege persoonlijke redenen.

Het is moeilijk uit te leggen, vooral aan mijn zus.

Je leeft niet alleen 's nachts.

Je kunt wel laat opstaan.

Ga papa halen.

Ik zorg voor de tafel en het spel.

Ik zie dat het al beter gaat.

Met zo'n verpleegster.

O, Tonio. Gedraag u.

- Wie is dat? - Bolivar.

Binnen.

U wordt beneden verwacht voor een potje bridge.

Ja. Nee, echt niet.

Dat dacht ik al.

Paul zou heel teleurgesteld zijn. Dring aan.

Bridgen op dit tijdstip? Ben je mal?

Integendeel, u zult het zien.

…potje bridge. Goed idee.

Wie wil een flensje? Verbrand, niet gaar, van alles.

- Wie speelt als vierde? - Palmita.

Nee, ik ben de inspiratie.

- Patricia? - Nee, vreselijk.

Ik speel.

Speel jij, mam?

De aas is toch het hoogst?

U speelt met mij.

Gered. Antoine, wij spelen samen.

Jij deelt, arme jongen.

Hoezo 'arme jongen'? Mama kan vast wel spelen.

Geen vragen?

Het is mijn idee, geen vragen?

Ik ben zenuwachtig.

Rustig maar. We zetten de horloges gelijk.

Veel rood, zwart is triest.

Een mooie zeskaart schoppen.

Een klein ruitencontract is niet snel nat.

Weet ze dat we niet klaverjassen?

Ik weet niet waar je op aanstuurt.

Geduld.

Niet zo hard, Paul.

Een achtergrondmuziekje.

Dat stoort ons geenszins. Pas.

We geloven u wel, Antoine.

Ik zeg 'pas'.

Dus nu moet u het zeggen.

Ik? Mijn hemel, wat een spel.

Geen commentaar.

Ik heb harten.

Bied dan harten. Hoeveel?

Ik weet niet hoeveel je kunt bieden.

Zeven. Is wel wat veel, hè?

Probeer haar niet te beïnvloeden.

Zeven harten. Wie biedt meer?

Ik doubleer.

- Pas. - Wat kan ik nog zeggen?

Ik redoubleer. Hup, lef.

Geen lef, maar waanzin.

Wie weet?

Bridge is een denksport waar toeval een kleine rol speelt.

Ah, toch wel. Als je dat weet te gebruiken.

We zorgen dat ze down gaat. Schoppenaas.

- Heeft u schoppen? - Een paar.

Goed dat u ze heeft. Ik heb ze niet.

- Zeker weten? - Gelooft u me niet?

Nou, troef in.

Jaag me niet op.

Doe wat weg als u niet troeft.

- Wat doe ik? - Gooi een kleine klaver weg.

Geen klaver.

Bekijk uw spel. Hebt u geen klaver of schoppen?

Nee.

Stel me gerust. U hebt toch wel een kleine ruiten?

Het spijt me. Ik heb alleen harten. Kijk zelf maar.

Hoe kreeg u dat voor elkaar?

Het is een buitengewone kaartverdeling.

Ja, hè? Doe dat maar eens na.

Dit is het nieuws.

Zachter.

Het is het nieuws. Er was een voetbalwedstrijd. Even stil.

Een vliegtuig maakte een noodlanding in Noord-Ierland.

Alle passagiers zijn ongedeerd.

Ik ben niet bang in het vliegtuig. En u?

Luister nou.

Venezuela.

Genoeg. Zet dat uit.

Venezuela.

Wij hebben net uit een ANP-bericht vernomen…

…dat er een aardolieveld is ontdekt bij de bronnen van de Orinoco.

Orinoco.

Deze oliebron van onvermoede rijkdom bevindt zich op het grondgebied…

…van de indianenstam Bossoprajo.

Onze concessie. De olie. Kom in mijn armen, schat.

Wat zegt u daarvan, Antoine?

Ik koop, meteen. Ik heb nooit getwijfeld.

Laat me met rust.

Ik geef u heus niet zo'n cadeau.

U profiteerde genoeg van ons.

Bovendien is mijn dochter getrouwd. U bent te laat.

Ga weg, u ergert Léo.

- U bent niet in uw normale doen. - Papa…

Hij danst met mijn vrouw, verleidt m'n dochter, ruïneert me met bellen.

Uw onbeschoftheid is ongehoord. Parvenu's, armelui.

Arme wij. We zijn rijker dan hij. Bespottelijke ezel.

Paulo, mijn liefste.

Een sater die eerlijke vrouwen zijn kamer in lokt.

Pouic-Pouic, kom hier. Ah, die rothaan.

Wat is dit?

Hoe komt Pouic op de radio?

- Hij was uit zijn hok. - Wat is dit?

Hij liep voor mijn voeten.

- En toen? - Ik was vergeten…

…de microfoon uit te zetten.

Leuk bedacht, maar had gewaarschuwd.

Dat was u op de radio.

Antoine, mijn beste vriend. Kom terug.

Ik ben geruïneerd. Ze hebben me vermoord.

Laat mij maar.

- Charles, breng snel aspirine. - Antoine.

Goed. Ik neem ontslag.

Mijn eigen zoon heeft me op geniepige wijze verraden.

Léo, zeg dat niet.

Goed verzonnen, zeg.

Hij was overtuigd. Had hem niet uitgefoeterd.

Je hebt me weer beetgenomen, rotzak.

Tonio, lieve schat. Tonio.

Één ogenblik, señorita.

Paul, neem afscheid. Ze is geen traan waard.

Ja, ga weg. Je mag de jurken houden.

Ik denk aan een blondine met een ander figuur.

Zeg niet dat ik je slecht behandelde, Palma Diamantino.

Hierheen, jij.

- Ik wil naar Tonio. - Straks.

Kom nou, zeg.

Ga daar zitten.

Dus jij was in Rio met Paul.

O, alweer Paulo.

Waarom zeg je Paulo?

Paul is Paulo.

In het Portugees. Maar jij bent Venezolaanse.

En in het Spaans zeg je Pablo. Fout één.

- Ik vind Paulo mooier. Mag dat? - Hou je van Rio?

Ben je van de politie?

Wat voor kleur tropenhelm droeg je daar?

Ik had er meerdere.

Niemand draagt zo'n helm. Fout twee.

Is dat van jou?

'Régine Mercier: palma Diamantino.

Momenteel in de Perroquet Vert, Place Pigalle.'

Fout drie.

Het is je schuilnaam: palma Diamantino.

Tong verloren, Régine?

- Het is duidelijk, toch? - Ja.

Je redt je aardig voor iemand die nooit in Zuid-Amerika is geweest.

En Paul ken je uit een nachtclub in Montmartre.

Van Brazilië kent-ie alleen Place Pigalle.

Wat dan nog?

En dan niets. Het is simpel.

Ik ga je een voorstel doen.

Antoine heeft te veel geld.

Jij draagt liever nerts dan konijnenbont.

Je mag met hem weg op één voorwaarde.

Je laat hem eerst papa Monestiers cheque tekenen.

En daarna vergeet ik Régine Mercier. Duidelijk?

Duidelijk.

Hoe is het met pa?

Die overleeft ons allemaal. Welterusten.

Schei uit.

Bedankt, Simon Bolivar.

Graag gedaan, Palma Diamantino.

Hij slaapt.

Ik heb hem in slaap gewiegd. Hier komt het door.

- Ik ga dit stuk vuil verbranden. - O nee.

- Ik zorg er wel voor. Goedenavond. - Goedenavond.

- Ja? - Uw kamer is daar.

Ik ga een luchtje scheppen.

Tonio.

Hé…

Geen tegenspraak. Wegwezen.

Goed dan.

Klaar?

Dat ontbrak er nog aan.

Dit huis, deze familie…

Bravo.

Veel geluk, señorita.

Adiós.

Wat gebeurt hier? Al die koffers.

Het is hier net een station.

Charles, leg uit. Ik heb al drie keer om u gebeld.

- Heeft mevrouw mijn kleren gezien? - Jawel.

O, er zit hier een foute plooi. Kijk.

U kunt hem laten vermaken.

Ik kom afscheid nemen. Ik neem ontslag.

Toe Charles, geen kuren.

Het leven ver van hier zou saai zijn.

Maar zo rustgevend, mevrouw.

Trek.

Bravo.

- Hoe komt u hieraan? - Geef hem aan uw vader.

Dag.

Ik geloof dat mijn rol voorbij is.

- Tot ziens, Patricia. - Waar wilt u naartoe?

Slapen in een echt bed.

Met wie?

- Alleen. - Egoïst.

Het nieuws met Pierre Bouteiller.

Eerst een allerlaatste melding.

Er is een gigantische oliebron gevonden in de jungle van Venezuela.

Alweer. In mijn eigen kamer, op mijn eigen radio.

Dit is te gek.

Ga terug naar bed.

- Stop met die radio. - Welke radio?

Hou op met dat kabaal.

Mond dicht, jij. Luister nu goed.

- Ik doe jullie een steen om de nek. - Ik heb ontslag genomen.

Toch doe ik u een steen om en ik verzuip u in het zwembad.

- Ga nu naar bed. - Ik ga als…

Dit gebied van de baasotajo omvat een van de rijkste bronnen.

Dat wordt althans bevestigd door alle persbureaus.

Er is geen trucage mogelijk.

Maar we zijn miljardair.

We zijn miljardair. Miljoenen hectoliters…

Kom op.

Arme Antoine.

Kom, mijn concessie. Waar is die?

Papa, het is… Zeg jij het, Simon.

Mijn concessie.

- O, shit. - Mijn concessie.

- Heilige Maria. - Waar is mijn concessie?

Het is niet waar.

Mijn concessie.

- Die is verkocht. - Aan wie?

Aan de heer Antoine Brévin.

Dus ze waren niet getrouwd?

Nee, maar… Vergeet het verder maar.

Gelukkig heb ik iets voor Patricia's uitzet gekocht.

- Nee, toch? - Jawel.

- Nee, toch? - Lachen.

EINDE

Aangepast en verbeterd door BuStEl www.frenchmoviesubs.eu - 2021