Original subtitles

-(ΒΑΣΙΛΗΣ) Η Αθηνά πού είναι; -Πήγε να φέρει ένα κρασί.

Ευτυχώς ήρθε εγκαίρως στο νοσοκομείο. Θα χρειαστεί πολύ μεγάλη προσοχή.

-(ΝΑΣΟΣ) Θέτω την παραίτησή μου. -Αν πέσεις εσύ, θα πέσω μαζί σου.

Θα μου φέρεις αυτούς τους αλήτες δεμένους χειροπόδαρα.

Χρόνια Πολλά, παιχταρά μου. Μπορείς να παίξεις με τα φιλαράκια σου.

-Μόλις υπέβαλα την παραίτησή μου. -Εξαιτίας μας;

-Εγώ φταίω. -Τώρα πρέπει να σε λυπηθώ;

Είσαι ένα τίποτα.

(ΣΠΥΡΟΣ) Αν ήρθες για να λύσουμε τις διαφορές των γιων μας, άργησες.

Η μικρή χώνει τη μύτη της παντού.

Το μόνο που έχουμε, είναι ο γιος της Κυριακής Τσιμάκη. Ο Ιάσονας.

(ΜΑΓΙΑ) Το παιδί αυτό αγνοείται εδώ και 25 χρόνια.

Όλο αυτό το βουνό είναι σκαμμένο από μέσα. Είναι κουφάρι.

Γίνονται εξορύξεις παράνομα;

Πέφτεις από τα σύννεφα, Θάλεια; Έτσι πλούτισε ο πατέρας σου!

-Κατεβαίνει. Ποιος είναι στο υπόγειο; -Κανείς. Ο Αλεξάτος ανεβαίνει στον 4ο.

-Πού είναι η έξοδος; -Από κει που ήρθες.

Κατέβηκε στο -1. Κλείστε όλες τις πιθανές εξόδους!

Εδώ τον είχατε!

Αθηνά, πρέπει να με βοηθήσεις. Μη μ' αφήσεις μόνη μου.

Θάλεια, ξέρω πολύ καλά τι κάνεις.

Τα 'κανα θάλασσα, Ιάσωνα. Δεν ξέρω πώς έφτασαν σ' εμένα.

(ΕΛΠΙΔΑ) Τα ποντίκια και οι αρουραίοι, άρχισαν να βγαίνουν από τα σπίτια

και μαζεύτηκαν γύρω του.

Όταν κατάλαβε ότι τα είχε γητέψει όλα, κατευθύνθηκε προς τον ποταμό

σήκωσε το μπατζάκι του παντελονιού του και προχώρησε στο νερό.

Τα ζώα τον ακολούθησαν και πνίγηκαν.

Το πλήθος των παιδιών τον ακολούθησε κι αυτός τα οδήγησε σ' ένα βουνό

όπου εξαφανίστηκαν.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Τα 'κανα θάλασσα, Ιάσωνα. Δεν ξέρω πώς φτάσανε σ' εμένα.

(λαχανιασμένος) Μπορεί στο σούπερ μάρκετ. Δεν έχω ιδέα.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Δεν έπρεπε να το τραβήξουμε τόσο.

(τραγούδι τίτλων αρχής)

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα μακρινό βασίλειο

ζούσε ένα μικρό παιδί που το λέγανε Ιάσωνα.

Οι γονείς του ήτανε στη δούλεψη του Βασιλιά και ζούσαν ευτυχισμένοι

στα περίχωρα του κάστρου.

Ο Ιάσονας ήταν μοναχοπαίδι, αγαπούσε τους γονείς του.

Και είχε όλα όσα ονειρευόταν.

Οι γονείς του χάθηκαν μέσα σε μια νύχτα, από ανεξήγητη αιτία.

Κι ο μικρός Ιάσονας στάλθηκε σ' έναν σκοτεινό πύργο

για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του κλεισμένος εκεί.

Του είπαν πως οι γονείς του αρρώστησαν βαριά και πέθαναν.

Εκείνος όμως γνώριζε ότι του έλεγαν ΨΕΜΑΤΑ.

Οι γονείς του ήταν υγιείς, πώς χάθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη;

Τα ερωτήματα ήταν πολλά και βασάνιζαν τις σκέψεις του για πολύ καιρό.

(φωνές παιδιών)

Ε! Σταματήστε! Ιάσωνα! Γιώργο, σταματήστε!

-Γιατί τσακώνεστε; -Μου πήρε τη σοκολάτα!

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Η αμφιβολία άρχισε να τον κατατρώει.

Σιωπή! Τιμωρία και οι δύο.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Και η αδικία τον γέμιζε θυμό.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο μικρός Ιάσονας σκέφτηκε πως για να γλιτώσει απ' τα χέρια

αυτών των μοχθηρών ανθρώπων και να μην έχει την κατάληξη των γονιών του,

έπρεπε να πάψει να είναι ο Ιάσονας.

(ροκ μουσική)

(τέλος μουσικής)

(ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ) Σήμερα έχουμε ένα νέο μέλος στην ομάδα μας. Τον Βασίλη.

-(ΟΛΟΙ) Γεια σου, Βασίλη. -Γεια σας, παιδιά.

(ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ) Βασίλη, πες μας ό,τι θέλεις να μοιραστείς.

Γεια χαρά, είμαι ο Βασίλης.

Είμαι τοξικομανής.

Είμαι αστυνομικός στη Δίωξη και...

εδώ κι ένα χρόνο έχασα τη γυναίκα μου και το ενός έτους παιδί μου από φωτιά

κι από τότε είμ' εθισμένος στο κρακ και τη μεθαμφεταμίνη.

-Μιχάλης Τοπάλης! -Εγώ.

Ο φάκελος είναι έτοιμος. Περάστε για υπογραφή και είστε εντάξει.

-Δε χρειάζεται η μητέρα μου; -Όχι.

Φίλε! Είσαι ο Μιχάλης;

Ναι.

-Από το Βαθύ; -Ναι.

-Πότε απολύθηκες; -Έχω έναν μήνα τώρα.

Καταδρομέας, ε;

Μεγαλώσαμε, φίλε.

Εσύ τι νέα; Πού βρίσκεσαι;

Εγώ δραστηριοποιούμαι στον κλάδο της οικοδομής.

Έχω μια εταιρεία κι αναλαμβάνω εργολαβίες.

Δική σου;

Ξεκίνησα σιγά-σιγά και τώρα χτυπάω μεγάλα έργα.

Μπράβο, ρε φίλε! Ωραίος! Μπράβο!

-Μένεις ακόμα με τη μάνα σου; -Ναι, με την κυρά Φωτεινή.

-Βαθύ, ε; -Ναι, αλλά γυρίσαμε στο πατρικό της.

Από τότε που μπήκε ο πατέρας μου φυλακή, δε βγαίναμε.

-Βγήκε ο γέρος σου; -Όχι. Πέθανε μέσα.

Είχε θέματα με την υγεία του.

-Κρίμα! -Δε βαριέσαι.

Ε... μ' εσένα τι έγινε; Σόρι που ρωτάω αλλά ακούστηκαν παράξενα πράγματα.

-Όπως; -Ότι έφυγες απ' το Ίδρυμα.

Παίρνανε τη μάνα μου και τη ρωτούσαν αν ξέρει τίποτα.

-Δεν ήταν καλά εκεί μέσα. -Σε ψάχνανε παντού. Ανησύχησαν πολύ.

Νόμιζαν ότι σε είχαν απαγάγει! Πού ήσουνα;

Τους έπιασε ο πόνος.

Χάρηκα που σε είδα, Μιχάλη. Ελπίζω να τα πούμε.

-Κάτσε μια στιγμή... -Πρέπει να πάω στη δουλειά.

Σε παρακαλώ, θέλω μια χάρη.

Θέλω να έρθεις σπίτι, να σε δει η μητέρα μου. Έχει αλτσχάιμερ.

Θα της κάνει καλό. Σε παρακαλώ, Ιάσωνα.

Δε με λένε Ιάσωνα πια. Έχω αλλάξει όνομα.

(δραματική μουσική)

(ΑΦΗΓΗΣΗ) "Η ζωή κάθε ανθρώπου

είναι ένα παραμύθι γραμμένο από το χέρι του Θεού".

Αυτό είχε πει κάποιος άγνωστος στον μικρό Ιάσωνα

τα χρόνια που προσπαθούσε να κρυφτεί κυνηγημένος από τους διώκτες του.

"Αν υπάρχει Θεός, γιατί δεν προστάτεψε τους γονείς μου;" ρώτησε θυμωμένος.

"Γιατί όλοι έχουμε έναν προορισμό", του απάντησε ο άγνωστος.

"Κι ο δικός μου ποιος είναι;" Ο άντρας χαμογέλασε με συμπάθεια.

"Αυτό εσύ θα το αποφασίσεις. Αυτοί που ορίζουν μόνοι τη μοίρα τους

τα καταφέρνουν καλύτερα.

(ΙΑΣΟΝΑΣ) Να 'στε καλά, κυρία Φωτεινή. Δε χρειαζόταν να μπείτε στον κόπο.

Κανένας κόπος. Έτσι κι αλλιώς, τα είχα ετοιμάσει για τον Μιχάλη.

(ΦΩΤΕΙΝΗ) Καλή όρεξη.

Τι ψάχνεις, μαμά;

Όχι. Απλώς θυμήθηκα ότι έχω φάει. Πριν έρθετε.

Δεν πειράζει, φάε όσο θέλεις και το υπόλοιπο το βάζουμε στο ψυγείο.

-Δεν πεινάω καθόλου. -Θέλεις να ξαπλώσεις;

Τι λες; Τώρα που ήρθε ο Ιάσονας μετά από τόσα χρόνια;

Θα 'ρθω κι αύριο, κυρία Φωτεινή.

Δε φαντάζεσαι πόσο πολύ χαίρομαι που σε βλέπω τόσο καλά.

Τόσα χρόνια είχα ένα βάρος. Είχα χρέος απέναντι στη μητέρα σου.

Κανένα χρέος.

Ναι, είχα. Είχα!

Μου είχε δώσει κάτι για σένα...

και με παρακάλεσε να σου το παραδώσω όταν θα μεγαλώσεις.

Εσύ μεγάλωσες, Ιάσωνα, αλλά δεν ήξερα πού βρισκόσουν.

Μαμά; Τι θες να του δώσεις;

-Είναι ένας μεγάλος κόκκινος φάκελος. -(ΜΙΧΛΗΣ) Ωραία, θα τον βρούμε αύριο.

-Πρέπει να θυμηθώ πού τον έβαλα. -Μαμά, θα τον βρούμε αύριο.

Όχι! Τώρα θα τον βρω!

(συνέχεια δραματικής μουσικής)

Αυτό εδώ έψαχνε. Το 'χε καταχωνιάσει στην ντουλάπα της.

Δεν περίμενα να τη δω έτσι.

Κι όλο και χειροτερεύει.

-Να σε πετάξω μέχρι το αμάξι; -Όχι, θα πάρω ταξί. Κάτσε μαζί της.

Τα λέμε.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο άγνωστος άντρας δεν ήθελε να τον κοροϊδέψει.

Γι' αυτό ήταν σίγουρος ο Ιάσονας, παρόλο που είχε γίνει καχύποπτος.

Για ποιον προορισμό, όμως, του μιλούσε;

Πώς θα μπορούσε κάποιος να ορίσει το μέλλον του;

Αν είχε μάθει κάτι, είναι πως κανείς δεν ξέρει τι του ξημερώνει.

Ο άγνωστος άντρας απέφυγε να του δώσει περισσότερες απαντήσεις.

Του είπε μόνον μία φράση:

"Αν θες να μάθεις το τέλος της ιστορίας σου, να βρεις την αρχή".

(ένταση δραματικής μουσικής)

(τέλος μουσικής)

Μετά από καιρό, βρέθηκαν κι άλλα στοιχεία για την υπόθεση

που δυστυχώς επιβεβαίωσαν τους φόβους μου.

Η γυναίκα μου και το παιδί μου δε χάθηκαν σε ατύχημα.

Η φωτιά στο σπίτι μας ήταν εμπρησμός.

-(ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ) Ποιος έβαλε τη φωτιά; -Δεν μπορώ να σας πω λεπτομέρειες.

Αλλά... είχα μπει στο μάτι κάποιων πολύ επικίνδυνων εμπόρων.

(δραματική μουσική)

(χαμηλόφωνοι διάλογοι)

-Δεν είσαι αστυνομικός, έτσι; -Τι πράγμα;

Σ' έχω πετύχει πριν δυο χρόνια σε άλλη ομάδα, δε με θυμάσαι;

Με μπερδεύεις με άλλον.

Είχες πει ότι ήσουνα δικηγόρος κι ότι η οικογένειά σου πνίγηκε στη θάλασσα.

Δικαίωμά σου να λες ό,τι θες...

Αν σε πιάσω ξανά να λες ψέματα για μένα, θα σε πνίξω.

Το κατάλαβες, παλιο-τζάνκι; (πνίξιμο)

-Είσαι τρελός; Είσαι τρελός. -Μη σε δω ξανά μπροστά μου!

Μη σε δω ξανά μπροστά μου!

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Όλα τα παραμύθια έχουν δράκο.

Μόνο που ο δικός του δεν είχε κοφτερά δόντια

και κόκκινα τρομακτικά μάτια. Δεν πετούσε φλόγες από το στόμα.

Κατάφερνε να κρύβει καλά το προσωπείο του και να είναι αγαπητός σε όλους.

Τόσο αγαπητός που τον επέλεξαν για βασιλιά τους.

"Αν θες να μάθεις το τέλος σου, ψάξε να βρεις την αρχή."

Και η αρχή βρισκόταν μπροστά του. Αρκούσε μόνο να βρει το θάρρος

και να τραβήξει την άκρη του νήματος.

(τέλος μουσικής)

Δεν τα 'βγαλα απ' το κεφάλι μου. Είναι στον φάκελο που μου 'δωσε η μάνα σου!

-Υπάρχουν αποδείξεις! -Το σακίδιο του πατέρα σου;

(λαϊκή μουσική)

Σε παρακαλώ, μπορείς να κλείσεις τη μουσική;

Μισό λεπτό να ρωτήσω τον υπεύθυνο.

Ρώτα όποιον θες, αλλά κλείσε τη ρημάδα τη μουσική! Μόνοι μας είμαστε εδώ!

Πίστευα ότι εσύ θα καταλάβαινες. Τους έχεις ζήσει τόσα χρόνια.

Τι έγινε όταν μπήκε μέσα ο πατέρας σου;

-Ο πατέρας μου ήταν απατεώνας. -Εσύ κι η μάνα σου τι φταίγατε;

Σας πατήσανε κάτω σαν σκουλήκια. Μην τους δικαιολογείς.

Το ίδιο έγινε και με τη μάνα μου.

Ούτε δυο ψίχουλα δεν της πέταξαν, έτσι για να της κλείσουν το στόμα.

Τη βγάλανε τρελή! Της γύρισαν την πλάτη.

Εγώ γιατί να μείνω άπραγος; Δώσε μου έναν λόγο να μην πάρω ένα αυτόματο

να τους γαζώσω όλους!

Όπα! Ρώτησα κι έμαθα.

Δεν έχεις καμία εταιρεία, έτσι;

-Την πούλησα. -Όχι αυτά σ' εμένα!

Θεωρείς ότι είμαι τρελός κι εγώ;

Λείπεις 18 χρόνια κι εμφανίζεσαι ξαφνικά σαν να μην τρέχει τίποτα!

Αν θες να συνεννοηθούμε, πρέπει ν' αρχίσεις να μου μιλάς.

Σ'τα είπα όλα.

Ότι ακολούθησες κάτι τσιγγάνους στη Βουλγαρία κι άλλαξες ταυτότητα;

-Έτσι έγινε. -Ναι, σίγουρα. Δεν μπορώ να βοηθήσω.

Και κόψε αυτά που παίρνεις!

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα ίχνος αλήθειας σ' αυτά που λες.

Μπορείς να αποδείξεις

ότι ο Καρούζος ευθύνεται για τον θάνατο του πατέρα σου;

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο άνδρας ποτέ δεν εγκατέλειψε τον μικρό Ιάσωνα.

Βρισκόταν πάντα δίπλα του για να τον συμβουλεύει.

Βλέποντας, όμως, το αδιέξοδο του μικρού του φίλου,

για πρώτη φορά αποφάσισε να του κάνει ένα δώρο.

(δραματική μουσική)

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Του έδωσε έναν αόρατο μανδύα.

Θα τον φορούσε και θα μεταμορφωνόταν σε έναν ευγενή και όμορφο πρίγκιπα.

"Πρέπει να ξεγελάσεις τον δράκο και να μάθεις όλα του τα μυστικά",

του ψιθύρισε.

(συνέχεια δραματικής μουσικής)

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Τα χέρια του δυνάμωσαν

και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του άλλαξαν.

Η εικόνα του καινούργιου του εαυτού σαγήνεψε τον μικρό Ιάσωνα.

Ο φόβος και η οργή που ένιωθε, μπήκαν προσεκτικά σ' ένα κουτάκι.

Κι αφού το διπλοκλείδωσε,

ήταν πια έτοιμος.

Ο μανδύας εκπλήρωσε την αποστολή του.

Κανείς δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τον μικρό Ιάσωνα.

Κύριε Καρούζο, από δω ο Βασίλης Τότσης.

-Γεια σου, Βασίλη. -Χαίρω πολύ.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ούτε ο ίδιος ο Βασιλιάς.

Η όψη του τους είχε ξεγελάσει.

Η μεταμόρφωσή του είχε ολοκληρωθεί.

Ο άντρας τον είχε προειδοποιήσει. Το κακό έχει πολλά πρόσωπα.

Φορά κι εκείνο τον δικό του μανδύα.

Θα προσπαθήσει να σε ξεγελάσει,

να σε πείσει πως δεν υπάρχει λόγος να φυλάγεσαι.

Κι όταν καταφέρει να σε υπνωτίσει, θα σε συντρίψει με όλη του τη μανία.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Πρέπει να το λήξουμε τώρα!

-Μη με κοιτάς έτσι! Μ' ακούς! -Σκάσε, γιατί με εξοργίζεις πιο πολύ.

Βασίστηκα σ' εσένα κι εσύ τα 'κανες μούσκεμα!

Θες να το κουβεντιάσουμε τώρα;

Πάμε να φύγουμε.

(κοφτές ανάσες)

Μπες στο πορτμπαγκάζ και βούλωσέ το.

(δραματική μουσική)

(ένταση μουσικής)

-Άδεια και δίπλωμα, παρακαλώ. -Μάλιστα.

Βασίλης, ε; Πώς σου φαίνεται; Είσαι ευχαριστημένος;

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Πολύ ωραία. Δεν έχω παράπονο.

Ρωτάω γιατί θέλω να σε μεταφέρω στις εξορύξεις.

Ωραία.

Πρέπει βέβαια να κάνεις μια εκπαίδευση,

αλλά όπως σε βλέπω παιχνιδάκι. Δεν είναι τίποτα.

Στο καινούργιο σου πόστο θα χρειαστεί να κάνεις και βραδινά

-αλλά θα 'χεις και μια καλή αύξηση. -Όλα καλά μού φαίνονται.

Ωραία. Αύριο θα τρυπήσουμε το βουνό. Πάρ'τον μαζί να πάρει μια γεύση.

(συνέχεια δραματικής μουσικής)

(αγκομαχητό)

Θα παίρνεις βαθιές ανάσες και θα κοιτάς το έδαφος.

Όλοι το παθαίνουν την πρώτη φορά.

-Έλα. -Ευχαριστώ.

-Δεν μπορώ να μπω εκεί μέσα. -Τότε μην το ζορίζεις.

Περίμενε έξω και μπες με την επόμενη ομάδα.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο μικρός Ιάσονας είχε τραβήξει την προσοχή του Βασιλιά.

Κατάφερε να ξεχωρίσει ανάμεσα σε τόσους υπηκόους

αλλά ήξερε ότι είχε πολύ δρόμο ακόμα μέχρι να κερδίσει την εμπιστοσύνη του.

Οι μέρες που ζούσε κρυμμένος στο σκοτάδι, είχαν περάσει.

Κι ο μικρός Ιάσονας είχε αρχίσει να συνηθίζει τον νέο του ρόλο.

Τίποτα δεν τον φόβιζε πλέον. Ήταν δυνατός.

Και ήξερε πως η ώρα της μάχης πλησίαζε!

Έλα, δεν έχεις φάει τίποτα σήμερα.

(ΦΩΤΕΙΝΗ) Δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομά σου.

Ο Ιάσονας είμαι. Ο φίλος του Μιχάλη.

Σόρι που άργησα.

Ήρθε βυτιοφόρο με το που έφευγα.

Όλα καλά εδώ;

(ΙΑΣΟΝΑΣ) Σήμερα δε με αναγνώρισε ούτε μία φορά.

Υπάρχουν μέρες που δεν αναγνωρίζει ούτε εμένα.

Πήγαινέ τη και σε άλλον γιατρό να πάρεις μια δεύτερη γνώμη.

Με τι λεφτά; Ούτε για τα φάρμακα δε φτάνουν.

Άσε που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Εσύ, τι άλλα;

-Με έχουν μεταφέρει στις εξορύξεις. -Μου το 'πες, και;

Ξέρεις ότι όλες οι τρύπες που ανοίγουμε εκεί είναι παράνομες;

Μας έχουν και δουλεύουμε νύχτα-μέρα

κι ό,τι βγάζουμε, το φορτώνουν σε φορτηγά και το διοχετεύουν στην αγορά.

-Εσύ πού το ξέρεις; -Όλοι το ξέρουν,

αλλά ποιος έχει τα κότσια ν' ανοίξει το στόμα του; Σαπίλα!

Έχουν βγάλει έναν σκασμό λεφτά και δε χορταίνουνε.

Μεγάλη σαπίλα και πολλά λεφτά!

Φιλαράκι, έτσι είναι ο κόσμος. Πάρ' το απόφαση.

Και ζήσε με ό,τι έχεις.

Εσύ μπορείς να ζήσεις μ' αυτά που έχεις; Γιατί εγώ δεν μπορώ.

Κι αν ο κόσμος είναι γεμάτος κότες σαν εσένα,

θα χρειαστεί να κάνω διπλή δουλειά.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Τι θες να κάνω;

Να αγοράσεις κανένα πετρέλαιο, γιατί η γυναίκα έχει ξεπαγιάσει!

Το 'χεις χάσει. (τέλος μουσικής)

Έλα εδώ.

(κραυγές ηδονής)

(δραματική μουσική)

(ΓΥΝΑΙΚΑ) Κάτσε, τι βιάζεσαι; Κάτσε να κάνω ένα τσιγάρο.

Τράβα!

(ΓΥΝΑΙΚΑ) Την επόμενη φορά μην πάρεις εμένα! Ηλίθιε!

(κόρνα)

(ΕΡΓΑΤΗΣ) Αν μπορούσε να μας πατήσει θα το 'κανε.

Τι πρόβλημα έχεις μαζί της;

Την ξέρω από πιτσιρίκι και μια φορά δε σήκωσε το χέρι της να με χαιρετήσει

Αυτήν ο Καρούζος γιατί δεν την έβαλε να δουλεύει εδώ;

Είναι γιατρέσσα, σιγά μην την έχωνε εδώ να τη φάνε οι σκόνες.

Ξέρεις ότι την παράτησε ο άντρας της μ' ένα παιδί στην αγκαλιά;

Σοβαρά;

-Πότε αρχίσατε να έχετε φαγούρα; -Πριν από 2-3 βδομάδες.

Τη νιώθω κυρίως όταν επιστρέφω από τη δουλειά.

-Πού δουλεύετε; -Δε μ' έχεις προσέξει ποτέ;

-Ορίστε; -Τίποτα, συγγνώμη.

Στα λατομεία του πατέρα σου δουλεύω, νόμιζα θα με είχες δει.

-Στις σήραγγες δουλεύετε; -Ναι.

Το πιο πιθανό είναι να έχετε έλλειψη βιταμίνης D.

Δουλεύετε τόσες ώρες στο σκοτάδι.

-Θα σας γράψω εξετάσεις αίματος για να βεβαιωθούμε.

-Βασίλειος; -Τότσης.

Αυτό είναι; Χρειάζομαι περισσότερο ήλιο;

Κάνει καλό ο ήλιος. Με μέτρο φυσικά.

-Όπως όλα στη ζωή. -Ναι.

(κραυγές ηδονής)

(δραματική μουσική)

(τέλος μουσικής)

(ΙΑΣΟΝΑΣ) Θέλω να την πηδήξω, ρε φίλε.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Για ποια μιλάς;

Την κόρη του Καρούζου! (μεθυσμένα γέλια)

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Το 'χεις κάψει τελείως.

(με θυμό) Μετά να πηδήξω κι αυτόν κι όλο του το σόι

και να μην αφήσω κανέναν παραπονεμένο.

Ε, να σου πω. Σύνελθε! Κι άμα θες να μαστουρώνεις να πηγαίνεις σπίτι σου.

-(ΙΑΣΟΝΑΣ) Όπα, ρε. Ναι;

-Πω ρε! -Δίνε του.

(κουδούνι)

-Γεια. -Γεια.

-Συγγνώμη, αλλά μόνο αυτά βρήκα. -Εγώ συγγνώμη.

Η μικρή ανέβασε πυρετό δεν ήθελα να την αφήσω μόνη.

-Μην το συζητάς. -Πέρασε.

(ΑΘΗΝΑ) Πάω να δω αν κοιμήθηκε. Βολέψου, σαν στο σπίτι σου.

Πόσο καιρό έχεις χωρίσει με τον άντρα σου;

(σαρκαστικό γέλιο) Κατευθείαν στα βαθιά, ε;

Δύο χρόνια περίπου.

Άσχημο να διαλύεται μια οικογένεια. Ειδικά για τα παιδιά.

Ναι.

Προσπαθούμε να της το κάνουμε πιο εύκολο,

άλλωστε δε νομίζω να το'χει καταλάβει. Είναι μικρή κι αυτό βοηθάει.

Είμαι σίγουρος πως είσαι μια υπέροχη μητέρα

και δεν πρέπει να νιώθεις καμία ενοχή.

-Μου 'πες πως μεγάλωσες στη Ρουμανία. -Ουγγαρία.

(γελώντας) Συγγνώμη. Τα μπέρδεψα.

-Και πότε γύρισες στην Ελλάδα; -Έχω 6-7 χρόνια.

Έχασα τους γονείς μου εκεί από καρκίνο και...

δεν είχα κάτι να με κρατάει πια.

Σε καταλαβαίνω. Έχασα κι εγώ τη μητέρα μου όταν ήμουν στην εφηβεία.

-Πώς; -Σε τροχαίο.

Γύρισα αλλά δεν έμεινα καθόλου γιατί έλειπα σε ταξίδια.

-Εξαιτίας της δουλειάς σου; -Περίπου. Έμπλεξα με μια ΜΚΟ

και είχα πάει σε διάφορες αποστολές. Αφρική, Ασία.

-Αλήθεια; -Προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε.

Χτίζαμε σχολεία, δρόμους. Έχει πολλή φτώχεια εκεί.

-Είναι υπέροχο αυτό που έκανες! -Ναι, αλλά δεν το άντεξα.

Γιατί;

Γιατί μια μέρα ήρθε ένας φίλος και μου λέει,

"Θα αλλάξεις μόνος σου τον κόσμο;" Το σκέφτηκα και είπα, έχει δίκιο.

Έχω ξοδέψει τόσα χρόνια απ' τη ζωή μου και τελικά μια τρύπα στο νερό έκανα.

Οπότε αποφάσισα να γίνω σαν όλους τους άλλους.

Να πιάσω μια κανονική δουλειά και να φροντίζω μόνο τον εαυτό μου.

Αυτό πιστεύεις πως κάνουμε όλοι οι άλλοι;

Εσύ τι πιστεύεις;

-Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε προσβάλω. -Όχι, έχεις απόλυτο δίκιο.

Απλά σκέφτηκα πως εγώ δεν κατάφερα να φροντίσω τη δική μου ζωή.

Εσύ φροντίζεις ολομόναχη ένα παιδί! Το οποίο είναι αξιοθαύμαστο.

Και δεν πρέπει καθόλου να το υποτιμάς.

(κλάμα μωρού) Ξύπνησε, πρέπει να δω πώς είναι.

Ευτυχώς είναι εντάξει.

Έπεσε ο πυρετός.

Κουκλίτσα είναι η μικρή ακόμα και σ' αυτά τα χάλια.

Ωραία έξοδο σού επιφύλασσα, ε;

Την επόμενη φορά σού υπόσχομαι να πάμε κάπου να περάσουμε καλύτερα.

-Άρα θα υπάρχει επόμενη φορά; -Ναι. Όχι, δηλαδή αν θες κι εσύ...

Ο άντρας σου είναι ο πιο ηλίθιος στον κόσμο.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) "Λες ψέματα!" Βροντοφώναξε ο μικρός Ιάσονας

στον άνδρα που εμφανίστηκε και πάλι μπροστά του.

"Η αγάπη είναι πιο δυνατή από το μίσος."

"Ποιος είσαι εσύ που παριστάνεις ότι τα ξέρεις όλα;"

Ο άγνωστος άντρας θύμωσε, "Με απογοητεύεις, Ιάσωνα.

Έπεσες στην παγίδα τους, ενώ σε προειδοποίησα!"

"Ποιος είσαι;" ούρλιαξε ξανά ο μικρός.

"Πρώτα θα μάθεις ποιος είσαι εσύ και ύστερα..."

Δεν πρόλαβε να αποσώσει την κουβέντα του ο άνδρας,

ο μικρός Ιάσονας έτρεξε καταπάνω του ουρλιάζοντας

και τον έσπρωξε με δύναμη στον γκρεμό.

(δραματική μουσική)

(δυνατά γέλια)

(σφυρίγματα και γέλια)

(τέλος μουσικής)

Άδεια και δίπλωμα, παρακαλώ.

Έγινε κάτι; Για την απαγωγή είναι;

-Μπορείτε να ανοίξετε το πορτμπαγκάζ; -Είναι κι η κόρη μου ένα απ'τα παιδιά.

Επειδή βλέπω πολλά περιπολικά, αναρωτιέμαι μήπως πιάσατε κάποιον.

Τώρα θα πήγαινα στο τμήμα για να ενημερωθώ από τον Οικονομίδη.

Θα σας ενημερώσει τότε εκείνος. Καλό δρόμο.

Ευχαριστώ.

-Να ζήσετε, ρε παλιόφιλε. -Δεν ήταν ανάγκη, ρε.

-Έλα μωρέ! Μη βάλεις τα κλάματα. -Όχι, αλλά θα πιούμε όλο το μπουκάλι.

-Γεια μας. -Να ζήσετε, ρε.

Προγραμματίσαμε το ταξίδι για τα Χριστούγεννα.

Η Αθηνά δεν μπορεί να κλείσει το ιατρείο και καλύτερα...

γιατί κι εγώ έχω ένα κάρο δουλειά αυτόν τον μήνα.

-Πού θα πάτε; -Ξέρω 'γω;

Παρίσι.

Ωραίο ακούγεται!

-Ιάσωνα, είσαι καλά; -Ναι, ρε, μια χαρά.

Τώρα έχεις μια οικογένεια, το 'χεις καταλάβει αυτό.

Σου 'χουν φύγει οι μαύρες σκέψεις;

Όλη αυτή η ιστορία με τον Καρούζο, δεν θα το ψάξεις άλλο.

Με τίποτα!

Μπράβο, ρε φίλε! Μπράβο!

Σ' αγαπάω πολύ και σ' έχω σαν αδερφό μου. Θέλω να 'σαι καλά.

Ξέρω πώς νιώθεις, αλλά ξέχνα τα όλα και ζήσε όσο καλύτερα μπορείς.

Αυτό δεν είναι το νόημα;

(δραματική μουσική)

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο μικρός Ιάσονας πήγαινε κάθε μέρα στον γκρεμό

και στεκόταν στο χείλος του για ώρες.

Ήλπιζε πως ο άντρας ήταν ακόμα ζωντανός και κάποια στιγμή

θα εμφανιζόταν μπροστά του.

Ένιωθε τύψεις που πρόδωσε τον μόνο που προσπάθησε να τον βοηθήσει.

Αναρωτιόταν ποιος είχε απογίνει.

Ίσως η εξουσία και το χρήμα τον είχαν τυφλώσει.

Και δεν έβλεπε πως είχε γίνει σαν όλους αυτούς που καταριόταν.

Αν ο άνδρας τον έβλεπε, θα ένιωθε ντροπή για εκείνον.

Θα τον αποκαλούσε δειλό.

Κάνε αυτό που σου λέω, γρήγορα!

-Τι έγινε; -Κατέρρευσε η τρίτη πτέρυγα.

-Ήταν κι άλλοι μέσα; -Μόνο ο Γεράσιμος.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Του έδωσε έναν μανδύα για να βρει τον προορισμό του,

την αρχή της ιστορίας του.

-(ΣΠΥΡΟΣ) Και τώρα πώς είναι; -Έχει χτυπήσει άσχημα στο κεφάλι.

-Ποιοι άλλοι ήταν εκεί; -Ο Σαμαράς, ο Καλαϊτζίδης,

ο Πόπα κι ο καινούργιος ο Αλβανός.

-Και; -Ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να πούνε.

-Εσύ πού ήσουν; -Κράταγα τη μικρή, άργησε η Αθηνά.

-Είπαμε ότι όταν τρυπάμε θα 'σαι εκεί. -Με ειδοποίησε.

Τι να το κάνω; Θα είσαι πάντα εκεί.

Να εύχεσαι να βγει ζωντανός από το χειρουργείο. Περιμένετέ με.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Κι εκείνος τον έκανε δεύτερο δέρμα του.

Δεν μπορούσε να τον ξεκολλήσει πια από πάνω του.

Μήπως έκρυψε τον Ιάσωνα τόσο βαθιά που τώρα τον έχασε για πάντα;

Έχουμε πρόβλημα. Ο Γεράσιμος έχει πεισμώσει.

Δε δέχεται την πρότασή μας. Αν μιλήσει θα τα τινάξει όλα στον αέρα.

-Να του δώσετε πιο πολλά. -Αυτό είναι θέμα του πεθερού σου.

-Και τι να κάνω εγώ; -Να μιλήσεις στον Γεράσιμο.

Εγώ τις βρομιές του Σπύρου δεν τις καθαρίζω.

-Αυτό να του πω; -Κάνε ό,τι θέλεις.

Βασίλη, είσαι της οικογένειας. Μη με βάζεις στη μέση.

Αν έχεις πρόβλημα με τον πεθερό σου να του το πεις κατάμουτρα.

Δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η τελευταία που γίνεται στραβή.

Αν δε γουστάρεις, να πας να ξεκαθαρίσεις τα πράγματα.

Δε γίνεται και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ολόκληρη.

-Πότε έγινε ξανά κάτι τέτοιο; -Πριν από 25 χρόνια.

Κι εκείνος δεν ήταν τόσο τυχερός όσο ο Γεράσιμος.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο Ιάσονας κατάφερε επιτέλους να ξετυλίξει το κουβάρι της ιστορίας.

Και να μάθει την αλήθεια για τον χαμό των γονιών του.

Ο Βασιλιάς τούς είχε εξοντώσει, θέλοντας να προστατέψει τα μυστικά του

Το ίδιο βράδυ, πήγε και στάθηκε στον γκρεμό.

Ο μανδύας που 'χε κολλήσει για τα καλά πάνω του, γλίστρησε σαν μετάξι.

Ο πρίγκιπας εξαφανίστηκε και το μικρό πληγωμένο αγόρι

έμεινε να κοιτάζει την άβυσσο.

Πού ήταν ο άντρας; Γιατί δεν ερχόταν;

Τόσο πολύ τον είχε απογοητεύσει;

Τι κάνεις;

Ήρεμα!

-Σταμάτα, με πονάς! -Σσσ...

-(κραυγές γυναίκας) -Σκάσε.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) "Η αγάπη είναι πιο ισχυρή από το μίσος", επανέλαβε

προσπαθώντας να δώσει άλλοθι στον εαυτό του.

Η φράση, όμως, έβγαινε μετά βίας από το στόμα του

και οι λέξεις δεν είχαν πια το ίδιο νόημα.

Ποτέ δεν υπήρξε αληθινή αγάπη. Παντρεύτηκε την κόρη του Βασιλιά,

γιατί προτίμησε το ψέμα από την αλήθεια.

Ήταν η στιγμή να πάρει πίσω το κλειδί

και να ανοίξει το κουτάκι που κρατούσε μέσα την οργή του.

Με πονάς.

Με πονάς!

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Αν την άφηνε να ξεπηδήσει με ορμή, θα έκαιγε τα πάντα.

Ακόμα και αυτούς που δεν έφταιγαν σε τίποτα.

(χαμηλόφωνα) Έλα. Δεν μπορώ να σε δω τώρα. Όχι, ούτε για λίγο.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ή μήπως έφταιγαν όλοι;

Αύριο, μετά το ιατρείο. Θα πω πως πρέπει να μείνω ως αργά.

Πρέπει να κλείσω. Φιλιά.

(δραματική μουσική)

(διάλογος μεταξύ Αθηνάς και Νικήτα)

(τέλος μουσικής)

-Πού ήσουνα; Η Αριστέα σ' έψαχνε. -Έμεινα με το αυτοκίνητο.

-Τι έχεις; Είσαι καλά; -Μια χαρά.

(μουσική θεατρικής παράστασης)

(ΑΡΙΣΤΕΑ) Η κατάσταση είχε γίνει πλέον αφόρητη.

Τα ποντίκια ζούσανε μαζί με τους ανθρώπους.

Τα έβρισκαν στις κατσαρόλες τους, στα ρούχα τους, στις ντουλάπες τους.

(ΑΓΟΡΙ) Ως εδώ και μην παρέκει! Πρέπει να εξολοθρεύσουμε τα ποντίκια!

Την ίδια στιγμή, άνοιξε η πόρτα του Δημαρχείου κι εμφανίστηκε

ένας νεαρός που κρατούσε έναν αυλό.

Μπορώ να σας απαλλάξω.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Και τότε τον είδε ξανά!

...από αυτά τα ποντίκια που κατέκλεισαν την πόλη σας.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Μετά από χρόνια απουσίας,

ο άγνωστος άντρας γύρισε στο πλευρό του Ιάσωνα.

(ΑΡΙΣΤΕΑ) Η συμφωνία έκλεισε και ο αυλητής έπιασε αμέσως δουλειά.

(ΑΦΗΓΗΣΗ) "Αποφάσισες ποιος είναι ο προορισμός σου, μικρέ;"

"Ναι", απάντησε ο Ιάσονας.

(μουσική της θεατρικής παράστασης)

(ΑΦΗΓΗΣΗ) Ο άνδρας ένιωσε ικανοποιημένος.

"Αφού βρήκες την αρχή της ιστορίας, τώρα ξέρεις και το τέλος".

Ζήσανε αυτοί καλά,

κι εμείς...

καλύτερα!

(μουσική τίτλων τέλους)

Απόδοση διαλόγων Αλέξανδρος Σιγανός

Υποτιτλισμός Videopress S.A.