Original subtitles

Vandaag om 14.00 uur wordt Éric Chevalier begraven.

Hij werd veroordeeld voor de moord op Sarah...

ONTGOOCHELD

We pakken het anders aan. Je hebt toch nog niets geschreven.

Ik heb wat materiaal, maar...

Perfect. Je aanhouding is een kans voor ons.

Schrijf een stuk over hoe je verdachte werd van de moord op Éric Chevalier.

Om je volledig in te leven, moet je naar zijn begrafenis gaan.

Dat kan ik niet doen als verdachte.

Precies. Des te beter als er drama is.

Als we geluk hebben, is zijn echte moordenaar er.

Stel: zijn broer die een arrestatie doet tijdens de begrafenis.

Dat willen we niet missen.

Dat zie ik niet zitten.

Lieverd, dit is geen vraag.

Jij gaat en je komt pas terug binnen twee dagen.

Blijven we nog?

Ja.

Mama.

Ik ben niet zeker van deze foto...

...maar ik had geen tijd om er andere te nemen.

Deze foto is goed.

Je bent niet aangekleed.

Doe ik zo.

Draag een das. - Ja.

Hallo.

Ik wil je laten weten dat er agenten zullen zijn...

...zodat alles goed verloopt.

Oké. Bedankt.

En nog iets.

De buren van je moeder zagen je bij haar huis...

...de nacht voor Éric stierf. Je leek woedend.

Als je me vraagt of ik hem kwam opzoeken, ja.

Hij had het appartement van Angélique Courtin doorzocht.

Is er een probleem?

Dag, mevrouw.

Alles is in orde. Ga naar binnen. Ik kom zo.

We praten later.

Ja.

Innige deelneming.

Tot ziens.

Je hebt gelijk.

De foto is heel goed.

Ik ben blij om jullie te zien, ondanks de omstandigheden.

Ik ook. En je zoon is fantastisch.

Bedankt.

Je liegt niet graag tegen hem.

Nee.

Je had geen keuze. Zo kent hij dezelfde versie als Fanny en Lilou.

Kom hier.

Meisjes?

Weten jullie nog hoe Benjamin naar Angélique staarde op school?

Op Érics arrestatie.

Op zijn arrestatie.

Hopelijk wordt hij opgesloten en blijft hij er lang.

Voor Sarah. - En al de anderen.

Ik kom terug.

Onze vader was gewelddadig.

Ik vraag me af of Éric zo is door hem.

Hij vernederde onze moeder.

Bijna iedereen, eigenlijk.

Hij sloeg haar.

Ze probeerde het te verbergen.

Ze had de moed om hem te verlaten.

Maar misschien was het te laat.

We waren al beschadigd.

Jij bent zo niet.

Nee.

Ik zag het niet aankomen.

Ik wist ze elkaar niet graag hadden.

Maar dat hij haar zou vermoorden?

Geef jezelf de schuld niet.

Ik verdedig hem nooit meer.

Dat is voorbij.

Beloofd.

Vergeef het me.

Dat kan ik niet.

Sorry.

Hier. Wil je suiker?

Nee, bedankt.

Gaat de begrafenis niet beginnen?

Ja.

Mijn pak. Mijn moeder is klaar...

Waarom ben je hier?

Ik kan niet gaan.

Ik kan het niet.

Hij was geen goed persoon.

Dat maakt niet uit.

Hij was je broer.

Vergeet wat ik je zei. - Nee.

Ik heb een belofte gemaakt.

Om aan jouw kant te staan.

Je verwart de zaken.

Ik pak mijn spullen en ik breng je.

Hij neemt bij mij ook niet op.

We moeten nu beginnen.

Éric...

...huilde als baby bijna nooit.

Toen hij opgroeide...

...behield hij die glimlach.

Hij was altijd gelukkig.

Een beschermende grote broer...

...en een liefhebbende zoon.

Ik hield van hem zoals iemand enkel van zijn kind kan houden.

Waanzinnig veel.

Onvoorwaardelijk.

Volledig.

Hij heeft me vaak trots gemaakt.

Trots?

Op een moordenaar?

Hoe kan je zoiets zeggen?

Bernard...

Hij heeft mijn kind vermoord.

Mijn dochter.

Alsjeblieft, stop.

Hij heeft Sarah vermoord.

Omwille van jou.

Stop. - Het is jouw fout.

Stop.

Je bracht hem mijn huis binnen.

Je bracht hem binnen.

Stop. - Hij vermoordde Sarah.

Mijn Sarah.

Iris.

Iris.

Iris.

Wacht. Kijk me aan. Rustig. Adem.

Mama. Alles goed?

Bernard... - Ja.

Mijn collega's regelen het.

Het is voorbij, oké?

We kunnen de ceremonie verderzetten, maar als het te veel is...

Ik wil teruggaan.

Zeker weten?

Ik...

Het spijt me zo erg voor alles.

Voor alles.

We wilden jullie uitnodigen, maar mama wilde niet.

Dat is niet waar.

Dat was zo toen je aankwam.

Maak je geen zorgen.

Ze was toch niet gekomen.

Zeg, Lilou.

Wat?

Ik toon je dat we een beetje beschaafd zijn.

Ik heb de zalmtataki van mama gemaakt.

Jouw favoriet.

F.C. eet geen rauwe vis. - Echt?

Sinds wanneer? Je was er dol op.

Door een artikel dat ik schreef. Het is dom.

Dat rapport dat je schreef over de poolcirkel?

Heb je het gelezen?

We lazen ze allemaal.

Las je al mijn verhalen?

Je verhalen, je column, je artikels. Ik volg je werk.

Je bent mijn zus. Ik wil weten wat je doet.

Ik heb je lang op afstand gehouden.

Dat gaat veranderen.

Echt waar?

Ja.

Heb je gehoord wat iris zei?

Dat het haar speet.

Ik denk er steeds aan.

Mag ik je jas aannemen?

Bedankt.

Hoe gaat het?

Het gaat wel.

Sorry voor de rommel. Mijn moeder logeert hier.

Hoe gaat het met haar?

Ze heeft veel te verwerken.

Éric die vrijkomt...

...zijn dood, nu Bernard...

Denk je dat hij Éric heeft vermoord?

Wil je agent worden?

Nee, sorry.

We overwegen het.

Hij heeft geen alibi.

Hij zit in hechtenis.

Wil je iets drinken?

Ja, graag.

Oké.

Ik heb alleen water.

Water is goed.

Ik heb nog geen inkopen kunnen doen.

Heeft je moeder over mij gesproken?

Nee, waarom?

Ik vroeg het me af.

Radiohead.

Ik herinner me de cassettes die je voor me maakte.

'Dit is echte muziek.'

Hier.

Bedankt.

Laat me dit opruimen. Ga zitten.

Sorry, het is heel rommelig. Zo is het hier anders niet.

Maak je geen zorgen.

Ik ben geen maniak, maar...

Wat doe je?

Heeft Éric je die Polaroids gegeven?

Wat? - Waarom verbrand je die?

Waar heb je het over?

Kijk naar deze foto.

Wie is dat?

Ik weet niet wat dat is.

Waarom is hij verbrand? - Geen idee.

Waarom heb je hem verbrand? - Deed ik niet.

Dat heb ik niet gedaan.

Mijn moeder heeft vast gisteren vuur gemaakt.

Waar is je moeder?

Ik weet niet...

Waar is je moeder?

Misschien bij het graf van Éric. - Ik ga die kant op.

JE LICHAAM IS WEG, MAAR JE ZIEL EEUWIG

Ik was niet altijd lief met haar.

Ik vond dat ze meer moeite kon doen, minder afstandelijk zijn.

Dat irriteerde me.

Ik zat er zo ver naast.

Heeft hij haar vermoord?

Ik weet dat hij haar pijn heeft gedaan.

Net zoals jou.

Waarom had je de Polaroids?

Wat is er gebeurd?

Was je op de klif?

Éric had net ruzie gemaakt met je zus.

Laat mijn zus met rust. En de kinderen.

Laat ze...

Ik toonde hem de foto's.

Dan konden we met Benjamin uitzoeken waar ze vandaan kwamen.

Wie ze had gestuurd.

Hij weigerde.

Ik drong aan.

We moesten weten wie zo'n vreselijke foto's had gemaakt.

Ik heb ze gemaakt.

Ik bracht die meisjes naar mijn kamer.

Ja. En ik nam die foto's.

Heb je dat nooit gemerkt?

Hij was net iemand anders.

Je bent zo dom.

Hij beledigde me.

Je bent zo'n idioot.

Hij zei dat...

Het was gemakkelijker om te doen alsof je niets zag.

Je bent even schuldig als ik.

Dus heb je hem geduwd?

Ik...

Ik wilde dat hij zweeg.

Wat heb je gedaan, mama?

Ik kan hier niet mee leven.

Je bewoog.

Ik was vast aan het dromen.

Dan heb je kunnen slapen.

Keek je al lang naar me?

Even.

Ik kijk al 20 jaar naar je.

Wil je wat koffie?

Ja, natuurlijk. Waarom niet?

Bedankt.

Weet je of mijn mama binnenkort gaat opstaan?

Ja. Ik denk het wel.

We hebben gepraat.

Als je je afvroeg...

Er was veel om over te praten en we vielen in slaap.

Ik weet het.

De muren zijn dun.

Als jullie Parijs willen bezoeken...

...dan kunnen jullie bij ons verblijven.

Een gratis verblijf, met plezier.

Het appartement is niet zo groot.

Maar Lilou kan haar kamer delen.

Heeft ze dat met jou besproken?

Nee.

Ik wist het.

Maar ik maak wel plaats.

Heel lief van je.

We moeten vertrekken.

Ja.

Je gaat onze avonturen missen.

Nee.

Maar jou wel.

Ze zijn van een vriend.

Ze stuurt me er een elk jaar.

Welke vriend?

Ze wilde zelfmoord plegen omwille van Éric.

Dat was geen leugen.

Maar we kwamen op tijd.

Sarah, adem.

Blijf bij me. - Haar polsen, voorzichtig.

Sarah...

Help ons. Jasmine, handdoeken. Wij zijn er. Alles komt goed.

Ik begrijp het niet. Wat is er dan gebeurd?

De zaken verbeterden niet. Zij voelde zich steeds slechter.

Ze moest bij hem weg.

Liep ze weg? Hoe?

Herinner je je het idool van Sarah?

Mogen we je onze presentatie tonen?

Denken jullie dat ik tijd heb? Ik ben aan het werken.

Ik kan wel luisteren, als je wilt.

Wie was Gertrude Ederle?

Gertrude Ederle.

Zij was Amerikaans.

Ze was de eerste vrouw die het Kanaal overzwom.

Is dat zelfs mogelijk? - Ja.

Ze versloeg tegelijkertijd het wereldrecord voor mannen.

Ze zwom van Cap Gris-Nez naar Dover in 14 uur en 39 minuten.

Ze is een heldin.

Ederle, de zwemster.

Daarom heet mijn zoon Eder.

Vierendertig kilometer van Bouville naar Engeland.

Dat kan ze niet, hoe goed ze ook is.

Je hebt haar nog niet zien zwemmen. Ze is niet alleen goed, ze heeft talent.

Goed, maar dit zijn 15 uur in ijskoud water.

Ja. Daarom moet ze trainen. Net als Gertrude Ederle.

Dat is niet hetzelfde.

Gertrude was een pro.

Ze had jaren ervaring. Ze had vast een team.

Wij zijn haar team.

Dit is onzin.

Als je naar Engeland wil, pak dan toch de boot?

Ja. - Ze is de dochter van de burgemeester.

De politie zal eerst de passagierslijst controleren.

Ze kan haar haar kleuren of onze ID gebruiken.

We zijn klasgenoten, ze zullen het verband leggen.

Zwemmen is de beste manier om te verdwijnen.

Niemand zal denken dat Sarah naar Engeland zwom.

Stop. Moedig haar niet aan.

Ze zal het niet redden. - Dit is niet jullie beslissing.

Het is de mijne.

Als je dit doet, sterf je.

En dan?

Er moet een andere manier zijn dan zwemmen.

Waarom wil je dit doen?

Om te bewijzen dat ik het kan.

Dat ik nog iets waard ben.

Dat hij niet alles heeft afgenomen.

APRIL

Kom op. Vooruit, Sarah.

Sarah. Sarah. Sarah.

Ja. Kom op, Sarah.

Kom hier.

Drink dit.

Bedankt.

Het is heel zoet.

Om je te beschermen tegen de koude, moet je aankomen.

Oké. - Dus ga er maar voor.

Snoep, koekjes, zoetigheden, alles.

Hier. - Je hebt je record weer verbroken.

Kom, zeemeermin. Blijven gaan. Kom op.

Komaan, kampioen.

JULI

Weten we dit zeker? - We hebben geen keuze.

Ik moet leren om de koude te verdragen. Zo doen atleten het.

Morgane?

Stopwatch.

O, ja.

Een minuut.

Kom op.

Je doet het fantastisch.

Twee minuten.

Adem. Je doet het fantastisch.

Kom op, Sarah.

Hou vol.

Kom op.

Kom op, Sarah.

Hou vol.

Drie minuten.

Ik hou het niet vol.

Hou vol, Sarah.

Nee, ik kan het niet. - Hou vol.

Het doet pijn. - Blijf gaan.

Ik help je. Komaan.

Nee, blijf gaan. Beweeg.

Wat doe je?

Laat haar los.

Het is voor je bestwil. - Nee, laat me gaan.

Enkel zo kan je je voorbereiden.

Je zei het zelf. Zonder dit, sterf je op zee.

Ik geef het op. Het is moeilijker dan ik dacht.

Zeg dat niet. - Het is niet voor mij.

Je bent de sterkste meid die ik ken.

Je hebt dingen meegemaakt die niemand zou overleven.

Maar je bent er nog en je vecht nog.

Laat me gaan, alsjeblieft.

Denk aan de toekomst.

Denk aan Engeland en alles wat daar op je wacht.

Alles wat je gaat ontdekken.

Je zal een goed leven hebben. Dat verdien je.

Wat ga je doen als je er aankomt?

Wat ga je als eerste eten?

Ik weet het niet.

Pudding, toch? Het ziet er walgelijk uit.

Met een hete kop thee, zo komt het wel goed.

Je ontmoet vast iemand bekend.

Zoals Hugh Grant of Robbie Williams?

Radiohead.

Radiohead. Wereldklasse.

Ja.

Je zal er zo gelukkig zijn.

Je zal ons vergeten.

Nee. Nooit.

Jawel.

Dat is dan het bewijs dat het ons gelukt is.

Dat alles achter ons ligt.

En we zullen trots op je zijn.

Je kunt vannacht bij ons blijven.

Nee, liever niet.

Als ze ontdekken dat we het bijgelegd hebben, houden ze me in het oog.

Ze mogen ons plan niet te weten komen.

Maar je woont nog steeds onder hetzelfde dak als hem.

Niet lang meer.

Sarah vond nieuwe Polaroids in Éric zijn spullen.

Nieuwe slachtoffers.

We beseften dat we Sarah hielpen, maar dat er andere meisjes waren.

We moesten verder gaan.

Dat gevecht met Sarah voor ze verdween?

Sarah daagde hem uit.

Het is gedaan, hoor je dat? Voor altijd.

Ik dien een klacht in. Het is gedaan. Laat los.

Wat zeg je? - Laat me los.

Laat me los.

Ik ben het laatste meisje dat je ooit zal aanraken. Stop.

Laat me los.

Laat haar los.

We wisten dat er getuigen waren op de kaai.

Maar dat was slechts de eerste stap.

Ik ga slapen.

Neem geen snacks als je naar boven gaat.

Slaapwel, schat.

Hier. Slaapwel.

Goedenacht. - Slaapwel.

Goedenacht. - Tot morgen.

Kan je rijden?

Mijn zus heeft het me getoond.

We zijn er bijna.

Mijn jas. Help me. - Ja.

Ik heb hem.

Goed, buk jullie.

Het is in orde.

Kom op.

Verdorie.

Heb je ze allemaal? - Wacht.

Alles is in orde, we kunnen gaan.

AUGUSTUS

Zo is het alsof we met je meegaan.

Ontgoocheld.

We houden van je. Breng ons wat pudding.

Het weer is de hele dag goed.

Je zal steeds de Engelse kust kunnen zien.

Het gaat je lukken.

We geloven in je. Je hebt ervoor getraind.

Ik twijfel niet aan je.

Ik zal je niet kunnen bellen.

Dat weten we.

Het zou te riskant zijn.

Goedemorgen. - Hallo. Bedankt.

Goedemorgen.

Hallo. Bedankt.

Goedemorgen.

Bedankt.

Ik heb haar nooit meer gezien.

Maar elk jaar stuurt ze een postkaart.

Om te zeggen dat ze in orde is.

Dat ze me niet vergeten is.

Dertien achtentwintig?

Zolang heeft de overtocht geduurd.

Dat haastig opgeschreven getal was meer dan een tijd.

Het was een symbool van herwonnen vrijheid.

Van een nieuw leven.

Van een sensationele wraak op het verleden.

Ze wisten dat Sarah de geschiedenis inging...

...voor het volbrengen van iets uitzonderlijks...

...waarbij ze zelfs Gertrude Ederle, die aan de oorsprong lag, had verslagen.

Ze beseften het belang van wat ze juist hadden ontvangen .

In de stilte van Comptoir du Fort...

...werd dit nummer hun diepste geheim.

Hun eeuwige band met Sarah.

Het onbetwistbare bewijs dat al hun moeite niet voor niets was.

Een nummer dat voor eeuwig in hun herinneringen stond gegrift.

'Dertien uur, achtentwintig minuten, zolang duurde de oversteek.'

Het is mooi.

Heel goed geschreven.

Ga je het echt publiceren?

Zeggen wat er met hen is gebeurd?

Nu ga je echt weg.

Dit is voor jou.

Ik schreef het hele verhaal van Sarah en de Ontgoochelden.

Dit is de enige kopie.

Doe ermee wat je wilt.

DE WAARHEID OVER SARAH LEROY WAT ONS BINDT, WAT ONS BREEKT

Tot binnenkort.

Bedankt.

Eder?

Mag ik je iets zeggen?

Verander nooit, oké?

Oké.

Nee, je snapt het niet. Ik meen het, je bent fantastisch.

Blijf hoe je bent.

Oké.

Ik heb je gemist.

Alles goed?

Lees dit.

Dan kan je me vertellen of je echt een koppel wilt zijn.

Wat ga je je baas vertellen?

Zal ze je ontslagen als je niets inlevert?

Wie denk je dat ik ben?

Ik schreef een mooie, melige column, zoals ze wilde.

Dat wil ik lezen.

Je hebt gelijk dat je het niet publiceert.

Mensen zoals ik moeten dit niet weten.

Nu we het geheim kennen, maken we net deel uit van de Ontgoochelden.

Dat vind ik leuk.

Is alles waar?

Ja.

Wie is ervan op de hoogte?

Bernard?

Ik moet het hen niet zeggen.

Ik weet dat het veel is.

Ik begrijp het als je kwaad bent.

Als je me nooit meer wilt zien.

Hallo.

Angélique.

Er zijn drie getijden tijdens de oversteek.

Als je Frankrijk verlaat, is de eerste de ergste.

Ik noemde hem 'Éric.'

De tweede noemde ik 'Eenzaamheid.'

De zon verdwijnt...

...en er komen monsters uit het niets, die je blokkeren.

Dan komt de laatste, de derde.

Morgane had me gewaarschuwd, de laatste uren zijn de moeilijkste.

Je geest is verward en woede is niet voldoende om te winnen.

Je moet je concentreren op het meest dierbaarste dat je kent.

Een lied.

Een plek.

Een herinnering.

Die laatste getijde...

...noemde ik 'Angélique'.

Ondertiteling: LYSI MEDIA