Original subtitles

- Cześć, dziewczyny. - Kamera jest tutaj.

Fajne bermudy. Superanckie.

Ale z ciebie krejzol!

Jak mnie nazwałaś? Łysol?

No co ty, stary. Powiedziałam: krejzol.

- Łysol! - Ej!

Nie!

Ej!

- Łysol! - Ej!

Nie!

Ej!

Ej! Nie!

Wystraszyłeś mnie!

Właśnie medytowałam w tym majestatycznym miejscu.

Super. Zobacz.

Domowy chleb z dżemem truskawkowym.

Uwielbiam!

- Nie pomyślisz życzenia? - Zjem to razem z zapaloną świeczką.

- Jakie miałaś życzenie? - Nie powiem, bo się nie spełni.

To dziwne, że nie ma taty ani nikogo z moich bliskich

w tak wyjątkowej i ważnej dla mnie chwili.

Cóż, jak to mówisz, nie marudzimy.

Mówili, że będą później.

Sto lat.

Chodź. Mam dla ciebie niespodziankę.

Ta sukienka jest za ciemna.

- Wyglądasz niesamowicie. - Tak, ale nie czaję tej sukienki.

- Gdzie moja suknia ślubna? - To jest twoja suknia ślubna.

Z Mili wybrałyśmy inną. Gdzie Milagros?

Linie lotnicze zgubiły sukienkę.

A Milagros jest pewnie z twoim tatą, skoro tak się lubią.

Podziękuj Helenie, że dała ci sukienkę swojej babci.

Wygląda w niej pani cudnie.

Dziś w nocy będzie krwawy księżyc.

Jesteś śliczna.

Ten chłopiec ma rację. Jesteś śliczna.

Jesteś śliczna.

Potrzebuję karmelowego macchiato. Dożylnie!

Tęsknię za Aną.

Rozdział 30. książki Ludzie, którzy przychodzą i odchodzą.

Witam, jestem Sábado.

Będę wam dziś towarzyszył w tej podróży.

Często zadajemy sobie pytanie:

„Czy obraz, który widzę w lustrze, to ja, czy to coś, co projektuję?”.

W końcu lustro to tylko gładka, błyszcząca powierzchnia.

Niech pani to wypije.

„Pani”. O rany.

Rozpoczęła już pani swoją trzecią dekadę.

Co to jest? Zamówiłam macchiato.

Likier śliwkowy.

Dziś jest wyjątkowy dzień.

Jasna sprawa. Dzięki za sukienkę.

Jest piękna, ale Leo ją widział, a to przynosi pecha. Muszę mieć inną.

Zgodnie z tradycją regionu

przyjaciele ani rodzina panny młodej nie mogą zobaczyć sukni.

Pan młody zaś i jego pomocnicy mogą.

O co chodzi z tym kręgiem z soli i ptasimi piórami?

To rytuały, które mają panią chronić.

Jest pani gotowa na nową siebie? Będzie pani wyglądać jak księżniczka.

Coś ty zrobiła, idiotko?

Zadzwońcie do taty! Idiotka! Co to ma być?

Co to jest? To nie mój kolor!

I nie moja sukienka. To nie jestem ja!

Wymyśliłam różne drinki! Zmieniłam życie wielu ludzi!

Jesteś śliczna.

Przestań to powtarzać!

Proszę pani, jest pani dorosłą kobietą. Niechże pani nie robi scen.

Chcę iść do moich klubów z rodziną. Zobaczyć przyjaciółki.

Byliście znakomici.

Co tam, kochana?

Co jest grane? Co to było?

Popatrz w górę.

Kim ty jesteś? Gdzie Caro?

Ja jestem Caro.

Znaczy, przyszłą Caro. Twoją przyszłą, moją teraźniejszą.

Co się z nami stało? Dobrze się czujesz?

Nie za bardzo. Przechodzę teraz przez dość mroczny okres.

Jak tam dziewczyny? Co słychać?

Prowadzę kilka klubów.

Jestem też właścicielką. Tak jakby. I obsługuję bar.

Spędzam czas z Pibą i Lilą.

Mam nową kumpelę Anę, która jest moją asystentką.

Masz wszystko, o czym marzyłam. Czemu się smucisz?

Bo zakochałam się w facecie, który jest dziwny.

Poza tym pokłóciłam się z dziewczynami i zwolniłam Sábada.

Oddaliłam się od wszystkich.

Jestem kretynką.

Caro, wcale nie. Każdemu może się zdarzyć.

Czasem zdaje nam się, że potrzebujemy jakiejś osoby.

Albo boimy się być same.

A psychole zawsze będą psycholami.

Jesteś bardzo mądra, dawna Caro.

Nie chcę tu być.

Caro! Hej!

Mówię do ciebie! Nie zasypiaj.

Co wzięłaś?

Wypiłam jakiś parszywy likier.

Caro!

Carolina!

Caro, zaufaj sobie! Będzie dobrze!

Caro, zaufaj sobie! Wszystko będzie dobrze!

Gdzie ja jestem?

Umarłam i idę do nieba?

Gdzie anioły? Nie tak to sobie wyobrażałam.

Przynajmniej zobaczę się z Tymkiem, Toffikiem, Rockym, Puszkiem,

Piorunem, Urwisem... i Faustem.

Ile jedna osoba może mieć zwierzaków?

Leo!

Co tu robisz? Też idziesz do nieba?

Nie, skarbie, jesteś w szoku. Wyluzuj.

Bierzemy ślub w kawiarni obrotowej.

A hotel?

Nie, głuptasku.

Nie mów tak do mnie.

Znam to miejsce.

Dziewczyny, przyszłyście!

Myślałam, że idę do nieba, a to mój ślub.

Carolino, super cię widzieć.

Śliczna sukienka.

Kochamy cię. Sto lat.

Bierzesz ślub w czerni jak Sara Jessica Parker.

Sto lat.

Dzięki, dziewczyny.

To jest jakieś dziwne.

Ale na wasz widok poczułam się lepiej,

więc... tak!

Powiedziałam to, nim spytali!

„Była nieobecna, bujała w obłokach”.

Miejmy to już za sobą, na Boga.

Jestem Sábado.

Dziś będę wam towarzyszył w tej podróży.

Wiele razy...

To twoja chwila, Ano.

Zaufaj sobie.

Dasz radę.

Nie idziesz ze mną?

Nie, jestem zmęczony jazdą.

Poza tym widok krwi przyprawia mnie o mdłości.

Rozjeb go.

Napisy: Dorota Nowakówna