Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Studio Siodło
Myślisz, że lubię Dixie?
Jest jak narkotyk.
- Dokąd idziesz? - Wychodzę.
Dix, dzięki, że mogłem wpaść.
Piękne studio.
Gdzie są wszyscy?
Do sesji zostało kilka godzin.
Lubię przyjść wcześniej i pobyć trochę sama.
Łamiesz zasady, przychodząc bez przyzwoitki.
Od kiedy obchodzą cię zasady?
Żonka wie, że tu jesteś?
Czego oczy nie widzą…
Nieładnie.
Ta wojna, którą rozpętałaś tym głupim dissem,
musi się skończyć.
Daj spokój.
Wojna zaczęła się na długo przed tym kawałkiem.
Blythe musi naprawdę cierpieć, skoro przyszedłeś tu,
żeby się kajać.
Nie tylko ona cierpi.
Mnie też to dotyka.
Dixie, musisz to skończyć, zanim będzie za późno.
Tak?
Bo co zrobisz?
Najwyższy czas.
REMIZA STRAŻACKA NR 113
Tato?
Spałeś tutaj?
Nie było za wiele spania…
Co tu robisz? Dziś masz wolne.
Wyniosłem się od Taylor.
Zerwaliście?
Nie, wszystko gra. Jest świetnie.
I żeby tak zostało, damy sobie trochę przestrzeni.
Mam nagrane nowe mieszkanie, ale klucze dostanę w piątek,
więc na razie przekimam tutaj.
- O ile się zgodzisz. - No jasne.
Wszystko gra?
Tak.
To czemu śpisz tu w swój wolny dzień?
Diss mamy namieszał w domu?
Przykro mi. Chcesz się wygadać?
To miłe, ale niech to zostanie między mną a Blythe.
Może z nią porozmawiasz?
Tak się składa, że nie rozmawiamy.
Nawet nie napisała, odkąd wyszedłem z domu.
Mądrzy ludzie nauczyli mnie, że telefon działa w dwie strony.
Dixie Bennings 1,1 Mln Obserwujących
- Halo? - Hej.
Sprawdzam tylko, czy się nie wykrwawiasz w lesie.
Żyję.
Sprawy wymknęły się spod kontroli.
Zgadzam się.
Nie zareagowałem najlepiej na wieść o piosence
o twoich podbojach.
Czyli o Patricku.
Nie jestem z tego dumny.
Wszyscy jesteśmy ludźmi.
Nawet Donald Hart.
To mną wstrząsnęło.
Miałem znać twoje sekrety.
Wszystkie, które się liczą.
Proszę, nie brnij w to.
Próbuję to sobie poukładać.
Zacznij od najważniejszego.
Czyli czego?
Że lubisz jej towarzystwo
i że nigdy nie zniknęło to,
co was łączyło.
Najwyższy czas.
To nieprawda. Nie pomagasz.
Musimy powtrzymać premierę jej piosenki.
Poddałeś się, gdy wczoraj wyszedłeś.
Co teraz zrobisz?
To, co będzie konieczne.
Przerwijmy.
- Możemy zapalić światła? - Zapalamy światła.
Co się dzieje, Noah?
Konstrukcja się chwieje.
Nic tam nie widać.
Wydaje się przechylać.
Ktoś jeszcze czuje dziwny zapach?
Zapach? Ja nic nie czuję.
To pewnie maszyna do dymu.
Wiem, co jest grane. To nowa trasa.
Będą tłumy. Nerwy są zrozumiałe.
To nie nerwy, Ashton.
Dbam o bezpieczeństwo swoje i fanów.
Nie martw się, Noah.
Inżynierowie wszystko sprawdzili.
Obiecuję, że nikomu nic się nie stanie.
Ashton!
Niech mu ktoś pomoże!
O Boże.
Pomocy!
Czy ktoś mnie słyszy? Pomocy!
Pomocy! Niech ktoś nam pomoże!
911, w czym mogę pomóc?
Miałam próbę i wszyscy zasnęli. Coś unosi się w powietrzu.
Straż pożarna.
Proszę się trzymać. Pomożemy.
Zacznijcie od nich.
Oblecimy wszystkich. Ratownicy, pierwsza pomoc.
Rozdajcie maski. Coś unosi się w powietrzu.
Wy dwaj, na drabinę.
Spróbujcie wejść na kładkę i potem zjechać do niej.
- Jasne. - Jak to się stało?
Spróbujemy ustalić.
Słyszy mnie pan?
Co się stało?
Stracił pan przytomność.
Podaję panu powietrze.
Ostrożnie z tym.
Trzymaj się, już idą.
Podaję ci tlen. Oddychaj powoli i głęboko.
Zdezorientowana, widać pianę.
Chyba miała atak.
Pewnie nie tylko ona.
Pytanie dlaczego.
Kapitanie, mamy tu chloroaminę.
Skąd u nich chloroamina?
Pewnie przez przypadek.
Efekt mieszania wybielacza z amoniakiem.
Kończy się zatrutym powietrzem.
Wyprowadźcie stąd, kogo się da.
Proszę tutaj.
Uwaga pod nogi.
Już dobrze.
Pacjent w drodze.
Po co im tyle chemii?
- To nie ma sensu. - Ależ ma.
Inaczej nie usuną syfu po maszynie do dymu.
- Skąd to wiesz? - Pracowałem
jako technik mojej mamy.
Nie czuję się najlepiej.
Nowak, dacie radę dotrzeć do niej z góry?
Nie ma żadnego przejścia.
Nadal próbujemy…
W porządku?
Tak.
Kapitanie, ma atak.
Uprząż może ją udusić.
Trzeba ją zdjąć.
Ktoś wie, jak to działa?
Kapitanie.
Nie tak.
Cholera.
Musimy ją ściągnąć.
Działamy. Weźcie te schody.
Blue, co zrobiłeś?
Gdy wszystko zawodzi, odłącz zasilanie.
Dobra robota. Zjeżdża.
Przygotujmy dla niej tlen.
Dobrze. Mam tu tlen.
Mam dla ciebie tlen.
Oddychaj głęboko.
Nic ci nie będzie. Jestem twoim fanką.
Darmowe bilety do końca życia.
Dobrze.
Jak się czujesz, Sam?
Trochę mnie mdli i jestem bardzo zmęczona.
Ma też dzikie zachcianki.
To normalne w dziesiątym tygodniu. Nie ma bólu ani krwawienia?
Na razie nie.
Świetnie. Zatem zostało nam spotkać się z dzieckiem.
- Zaczynamy. - Tak jest.
Czy to…?
To bicie serca naszego dziecka.
Badanie krwi ujawniło też płeć.
Chcecie ją poznać?
Ja chcę, a ty?
- Tak. - Chcemy.
To dziewczynka.
Dziewczynka?
- Mamy dziewczynkę. - O mój Boże.
O Boże.
Jeszcze jedna sprawa.
U pacjentek z taką macicą
musimy sprawdzić położenie embrionu.
- Dobrze. - Zerknijmy.
W porządku.
Boże, proszę.
Dobre wieści. Dziecko jest bezpiecznie przytwierdzone,
a worek ma dobry rozmiar.
Dzięki Bogu.
Dlaczego robi pani zdjęcia?
- Co to jest? - Zbada cię dr Pailoor.
Kto to?
Onkolog.
- Cześć, Cammie. - Cześć i tobie.
Czemu jesteś w piżamie?
Miałyśmy plany?
Tak, idziemy do restauracji.
Kurczę, a możemy przełożyć?
Mam problemy ze snem.
Tak, widzę.
Co masz na rękach?
Ktoś przekazuje Dixie wszystkie moje sekrety.
A ona nagrywa dissy?
Muszę się dowiedzieć, kto to,
bo kolejne utwory będą coraz gorsze.
Muszę wiedzieć, co mają,
by postanowić, co z jej żądaniami.
Kim są podejrzani?
Sekrety, które wywlekła Dixie,
znają tylko tatuś,
pastor Rick, który nam doradzał,
mój były, Patrick,
współlokatorka ze studiów, Gina.
I jeszcze…
Kto?
Ty.
- Jestem podejrzana? - A powinnaś być?
Daj spokój, przestań.
Chodź tu. Pokaż, co masz.
Na czarno są sekrety
z pierwszej piosenki.
A na czerwono sekrety,
- które nie wypłynęły. - A na zielono?
Związane z Dixie.
Co myślisz?
Że namieszała ci w głowie.
No raczej, niszczy mi życie.
Może najrozsądniej będzie
dać jej to, czego chce.
Nie dam jej tego, czego chce,
bo będzie wracała po więcej.
Muszę zidentyfikować źródło.
Kogo byś podejrzewała?
Nikt nie ma motywu, by mnie skrzywdzić.
A ten, który nie mógł o tobie zapomnieć?
- Patrick? - Tak.
Nie wybaczył ci, że zostawiłaś go dla Dona.
Wybaczył. Tak mi powiedział.
Patrick? Kiedy?
Spotkaliśmy się parę razy, gdy byliśmy z Donem w separacji.
- Że co? - Tak.
Spałaś z Patrickiem?
Jako dorosła?
I nic nie powiedziałaś?
Wiedziałam, że tak zareagujesz.
Mówiłam mu, że nic z tego nie będzie,
i uciełam kontakt, gdy wróciłam do Dona.
Mamy motyw.
CENTRUM ONKOLOGII
Osiem centymetrów masy na lewym jajniku.
Czyli to rak?
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków,
ale sugeruję rezonans i badanie krwi.
Dzisiaj.
To może być tylko włókniak.
Doktor Ribas wcześnie to wykryła,
więc rokowania są optymistyczne.
Jak wyglądałoby leczenie?
Ciąża oznacza wyjazd do innego stanu.
Znam specjalistów w Karolinie Północnej.
Ale sugerowałbym zacząć od operacji.
Histerektomia i jajowódka.
Nie tylko stracę dziecko, ale i jakąkolwiek szansę na kolejne.
Sam, nie o to im chodzi.
Rozumiem, że nie jest za ciekawie.
Biorąc pod uwagę jej stan zdrowia
i historię rodziny, jest kiepsko.
Poradzimy sobie.
Codziennie mierzymy się z kryzysami.
Tak.
Dix.
Dzięki, że przyszłaś.
Od wygnania widuję cię
częściej niż przez te lata wstecz.
Nie paliło mi się do tego spotkania.
Łamiesz zasady, przychodząc bez przyzwoitki.
Żonka wie, że tu jesteś?
Nieładnie.
O Boże.
Co?
Śniło mi się, że powiedziałaś dokładnie te słowa.
Wiesz, jak ja to nazywam.
Wszechświatem.
Zawsze nas łączył.
Czy to był mokry sen?
- Rety, DonDon. Ty łobuzie. - Nie o to chodzi.
Następny kawałek, w którym wydasz Blythe.
- Będą dymy. - Jeśli nie odpuścisz,
może do tego dojść.
Blythe zna warunki.
Albo dwa miliony,
albo powrót do rodziny.
Znam ją. Zapędziłaś ją w kozi róg.
Nigdy nie uklęknie.
A podobno lubi tę pozycję.
Dix, musi być coś,
co zapobiegnie wybuchowi III wojny światowej.
Dobra.
Ja potrafię być rozsądna.
Wysyłam ci mój nowy adres.
- Przeprowadziłaś się? - Tak, znaleźli u mnie pleśń.
Dostałam lokal zastępczy.
Przyjedź do mnie jutro po zmianie.
I co wtedy?
Spełnimy twoje małe marzenie.
Mam zdradzić żonę?
Ty zdradziłeś mnie bardziej.
Przemyśl to, DonDon.
Jedna noc i twoje problemy znikną.
Wiesz, co jest dobre?
I tak tego chcesz.
Mogę zrobić herbatę.
Poradzę sobie.
Czekamy na wyniki, ale czuję,
że powinniśmy porozmawiać o tym, co zrobimy po telefonie.
A o czym tu rozmawiać?
W najgorszym wypadku wezmę urlop.
Nie musisz tego robić.
Muszę.
Nie puszczę cię samej na operację.
Nie będzie żadnej operacji.
Nie posłucham lekarzy.
Co?
W najlepszym wypadku już nigdy nie zostanę matką.
Marzyłeś o dzieciach.
Są inne sposoby.
- Już jesteśmy rodzicami. - Sam, proszę.
Jeśli powiedzą, że to rak,
możemy wygrać, ale musisz walczyć.
A kto zawalczy o naszą córeczkę?
Nawet nie wiesz, czy donosisz ciążę.
Z twoją macicą ryzyko jest duże, więc…
Zabolało.
Nie to miałem na myśli.
I co? Poddajemy się?
Nie, skupiamy się na tym, by odnieść sukces.
Nie mogę.
Gdy usłyszałam bicie serca, poczułam miłość…
jakiej nigdy wcześniej nie czułam.
Jeśli to rak, gdy już urodzę, będę walczyć ze wszystkich sił.
A jeśli będzie za późno?
- Mam cię stracić? Nie mogę. - To nie twoja decyzja.
Numer alarmowy, słucham?
Jestem sponsorką AA. Moja podopieczna ma kryzys.
- Jak się nazywa? - Diana.
A ja Monica.
Nie przyszła na umówione spotkanie.
Dzwoniłaś do niej?
Tak, ale szybko mnie spławiła.
Skąd myśl, że coś jej grozi?
Dzielimy się lokalizacją.
- Halo? - Cześć, Diano.
Jestem Cammie Raleigh z pogotowia Nashville.
Mam twój numer od Moniki. Martwi się o ciebie.
To miłe, ale nic mi nie jest.
W sumie to mam prośbę.
Jasne, mów.
Możesz zamknąć ruch na Pierwszej Ulicy,
pod wiaduktem przy Green Street?
Diano, czy myślisz o zrobieniu sobie krzywdy?
Myślę o tym, by zakończyć ból.
Lorna, wyślij ekipę na Green Street.
Skoczek, potrzebna poduszka.
Bez świateł i syren.
Wszystkie jednostki, zgłoście się.
Diano, co robisz na tym moście?
Rok temu zginął tu mój mąż.
- W tym miejscu. - Przykro mi, że tak się stało.
Odbierał mnie z baru
i potrącił go pijany kierowca.
Jak sytuacja?
Będą dopiero za 20 minut.
Pożar przy parkingu Pitta.
To moja wina.
Są dwie minuty od mostu.
Nie mogą oddelegować wozu.
Nowy plan. Przejdź na kanał 19.
Wezwij ciężarówki na most.
Mówiłam, że nie mają wolnych.
Nie chodzi o straż.
Rozumiem. Robi się.
Diano, pamiętaj,
że tamten wypadek nie był twoją winą.
Owszem, był.
Latami błagał mnie o to, żebym przestała pić,
aż…
Aż w końcu przestałam, dzień po jego śmierci.
Dużo mu to dało.
Jutro miałam dostać żeton za pierwszy rok.
Chyba nic z tego.
Lorna, jakieś wieści?
Są w drodze. Zagaduj ją.
- Diano. - Pa, Cammie.
Zaczekaj.
Wiem, jak to jest.
Nie wiesz.
Codziennie dręczy cię żal,
wstyd i poczucie winy.
Tak, znam to.
Mój mąż udusił się na moich oczach.
Byłam tak odurzona winem,
że nie od razu zareagowałam.
Długo się zastanawiałam,
czy udałoby się go ocalić, gdybym była przytomniejsza.
Przykro mi to słyszeć.
Złe myśli, które cię dręczą,
mogą cię pochłonąć.
Ale chcę ci powiedzieć, że z czasem…
ustępują miejsca innym.
Przychodzą nadzieja i spokój.
A nawet szczęście.
Jesteś szczęśliwa?
Nie sądziłam, że to powiem,
ale tak.
Ostatnio nawet byłam na pierwszej randce od jego śmierci.
Opowiesz mi o tym?
Poszliśmy do baru na świeżym powietrzu.
Było za głośno,
ale Nick był prześmieszny.
I tańczyliśmy pod gwiazdami.
Kiepsko.
Wydajesz się szczęśliwa.
Ty też możesz, o ile nie skoczysz.
Ile minęło…
od jego śmierci?
Nieco ponad trzy lata.
Nie mogę tak żyć przez trzy lata!
Nie mogę.
Zaczekaj!
Diano!
Diano?
Cammie?
To twoja sprawka?
Oszukałaś mnie.
Musiałam dać ci drugą szansę.
Czy tego chciałaś, czy nie.
Wiem.
Wiem, że to dziwne,
ale od razu pożałowałam.
To normalne. Skoczkowie często tak mówią.
Ci, którzy przeżyli.
Dlatego musiałam cię powstrzymać.
Dziękuję.
Jedna noc i twoje problemy znikną.
I tak tego chcesz.
Dzwonię… Blythe
Tu Blythe. Zostaw wiadomość, a oddzwonię.
Cholera, Blythe.
Oddzwoń, muszę z tobą porozmawiać.
Spróbujmy inaczej.
Telefon Blythe
Lady B, posłuchaj mnie…
CZEKAJCIE, NASHVILLE!
Tu Blythe. Zostaw wiadomość, a oddzwonię.
Patrick? Ty sukinsynu.
Zróbmy to. Jutro po pracy.
Boże, ile to już lat?
Aż strach pomyśleć.
Jak rodzina?
Julie i dziewczynki mają się dobrze.
Nic się nie zmieniasz.
- Chyba że na plus. - Ty też dobrze się trzymasz.
Już dawno nie dostałem wieczornej wiadomości
od Blythe Raleigh.
Tym razem to coś innego.
Dobrze.
Więc o co chodzi?
Kojarzysz Dixie Bennings?
To ta szalona była Dona?
Tak. Rozmawiałeś z nią?
Odzywała się do ciebie?
Nie, a co?
Co się dzieje?
…łatwa sprawa
Ja byłam miła, ty byłaś zgniła
Bo z twoim mężusiem się zabawiłam
To piosenka, o której mówi całe miasto.
Suko, litości
Ta dama ciągle na kolanach
O Boże, tu chodzi o ciebie.
I o występki, które popełniłam przed 21. rokiem życia.
To chore.
Niezłe z niej ziółko.
A do tego…
wymieni cię w piosence.
- Co? - Właśnie.
Przygotowała kolejny utwór.
Wspomni o każdym facecie, z którym byłam podczas separacji.
A o tobie…
będzie cała zwrotka.
- Nie może tego ujawnić. - Ale to zrobi.
Chyba że zapłacę jej okup.
Więc zapłać. Nie mogę się w to mieszać.
Nie ty byłeś wtedy po ślubie.
Ale Julie i ja byliśmy już parą.
Byliście razem? Nie mówiłeś mi.
Byliśmy. Zażąda rozwodu.
- Zdradzałeś żonę ze mną? - Nie była wtedy moją żoną!
Daj tej suce, co chce.
Nie znasz jej ceny.
Nie obchodzi mnie. Dam połowę.
Ile by to nie było.
Szkoda, że jesteś taki.
Bo nie chcę wszystkiego stracić?
Don miał co do ciebie rację.
Dobra, Rosie.
Wiem, że dasz radę.
W porządku.
Czołgaj się do mamy!
No dalej.
Zignoruj ten hałas.
To tylko pan Woods kosi trawę.
Spróbuj się odepchnąć.
Już prawie ci wyszło.
Pokaż, jaka jesteś silna.
Raczkuj do mamusi.
Dalej, Rosie. Nie poddawaj się.
Pokaż nadętym mamusiom z grupy Donny,
że jesteś tak dobra jak Harper i Sienna.
Że nie jestem złą matką, bo zaczęły raczkować przed tobą.
Przepraszam, Rosie. To natrętne myśli mamusi.
Nie muszą być twoje.
Wszystko w swoim czasie.
Kocham cię taką, jaka jesteś.
Tak jest! Zrobiłaś to, Rosie!
Świetna robota. Do góry.
Próbuj, wiem, że ci się uda.
Panie Woods! Co pan robi?
Niech pan zatrzyma kosiarkę!
Nie!
Niech ją pan wyłączy!
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże!
911, w czym mogę pomóc?
Mówi Fran z Life Up Alert.
Urządzenie naszego klienta wykryło zatrzymanie akcji serca.
Nie mamy z nim kontaktu.
Nazwisko i adres?
Richard Woods, 78 lat, atak serca.
Centrala nie wie, gdzie go szukać.
Panie Woods? Straż pożarna.
Pomocy!
- Słyszycie? - Z tyłu.
Pomocy!
Proszę, pomóżcie nam!
Zgaście silnik!
Centrala, znaleźliśmy go.
Przyślijcie drugą karetkę, mamy poszkodowaną.
Przyjęłam.
Doktorko, nie mam pulsu.
Zacznijmy resuscytację.
- Co z panią? - Córka!
- Jest pod kosiarką! - Dziecko?
- Ry! - Działam.
- Masz ją? - Tak.
Proszę, Rosie!
Masz dziecko?
Nic jej nie jest.
- Jest cała. - Dzięki Bogu.
Była uwięziona, ale uratowała jej pani życie.
Ale jest pani ranna. Tay?
Zderzak nieźle panią urządził.
Położymy panią na noszach,
a potem zbadamy, dobrze?
Zostaw! Aż skwierczy.
Dłonie wtopiły się w maskę.
Nie zabrała ich pani mimo żaru?
- Musiałam chronić dziecko. - I zrobiłaś to, mamo.
Taylor, oczyść ranę i załóż opaskę uciskową.
- Robi się. - Chyba tętnica udowa.
- Jak ci na imię? - Clara.
A ja jestem Roxie. Podam ci morfinę na ból.
Mam alergię na opioidy.
- Rox. - Dobrze.
Daj mi chwilę, Claro. Taylor się tobą zajmie.
Ile ma czasu z taką raną?
Bez transfuzji – niewiele.
Opaska uciskowa założona.
Musimy coś uciąć, by ją uwolnić.
Pytanie, czy metal, czy ciało.
Ciało utniemy szybciej.
Schłodzenie metalu rozluźni tkankę.
Na pewno dasz radę bez przeciwbólowych?
Rodziłam też bez nich.
Będzie tu przez cały czas. Czekamy.
Ona na ciebie czeka.
- Mamusi nic nie będzie. - Dzidzia ma się dobrze.
Tak jest.
Gotowa?
Dasz radę.
Zaczynamy.
Już dobrze. Oddychaj.
Taylor, owiń jej rękę.
Została jeszcze jedna.
- Już prawie. - Dzidzia czeka.
Gotowa?
W porządku.
Dobrze.
Świetnie się spisałaś.
Szpital już czeka z transfuzją
i przeszczepem skóry.
Powinni uratować ci ręce, Claro.
Zadzwonimy po twojego męża.
Dziękuję.
Widzisz, Rosie?
Mamie nic nie będzie.
Uśmiecha się?
Ból musi ją dobijać.
Nigdy nie lekceważ woli matki.
Oszustko z bogatego domu Nie powinnaś zdobyć tam dyplomu
Ale skandal zamieciony Tatuś pomógł ci zmartwiony
Nashville, bądźcie gotowi
Co o tym myślisz?
Wolałbym nie mówić.
A zatem…
co zamierzasz?
Nie wiem. Jeśli zapłacę, nie da mi spokoju,
- a jeśli nie… - To co?
Co powie ludziom?
„Kradła, gdy miała 14 lat. Schrzaniła coś na studiach”?
Ma coś w zanadrzu.
Będzie gorzej.
Dużo gorzej?
Następna piosenka jest o separacji z Donem
i o tym, z kim się wtedy widywałam.
„Widywałaś”?
Zrobi się afera,
która odbije się na tobie i naszym nazwisku.
- Blythe. - Przepraszam.
I jest mi przykro, że muszę ci o tym mówić.
- Taki wstyd. - Nie.
Blythe, zatrzymaj się.
Nie masz się czego wstydzić.
Myślisz, że obchodzi mnie, z kim spałaś 20 lat temu?
Jeśli to wypłynie, ludzie będą szeptać o tobie za twoimi plecami,
gdziekolwiek nie pójdziesz.
Niech sobie gdaczą.
Hej.
Jesteś moją córką.
Jesteś najsilniejszą osobą, jaką znam.
Jakoś tego nie czuję.
Pamiętaj, skąd pochodzisz.
Od ciebie.
Nie ode mnie.
Od twojej mamy. Mary Lou.
Wiesz, co zrobiłaby Mary Lou,
gdyby jakaś lafirynda jej groziła?
Sprawiłaby, by bolało.
Spaliłaby całą ziemię.
Chcesz mojej rady?
Czegokolwiek ta kobieta chce, nie dawaj jej tego.
To nie takie proste.
Ktoś przekazuje jej brudy. Ktoś bliski.
- Kto? - Nie mam pojęcia.
Krąg nie może być tak duży.
Sporządziłam listę osób.
Przyjaciele i członkowie rodziny, którzy mogą wiedzieć.
TATUŚ – GINA BOWEN – PASTOR RICK
Wiesz, co widzę?
Brakuje jednej osoby.
Kogo?
Sam, jesteś w domu?
W pokoju gościnnym.
Kupiłem pizzę.
Jako że nie mamy teraz głowy do gotowania.
Rany.
Wiem, co powiesz. Że trochę się pospieszyłam.
Nie miałem cię za orędowniczkę różowego dla dziewczynek.
To rumiany, nie różowy.
Podoba mi się.
Nie sądzisz, że to za szybko?
Nie.
Zabawne, jak życie czasami się układa.
Kobieta powstrzymała kosiarkę przed rozjechaniem dziecka.
Twardo walczyła z 18-konnym silnikiem,
aż jej dłonie wtopiły się w maskę.
Rety.
Miała żelazne spojrzenie. Rozpoznałem je,
bo ty miałaś takie samo.
Jak to się dla niej skończyło?
Przeszła piekło, by się uwolnić,
ale uśmiechnęła się, gdy wzięła na ręce dziecko.
Stałem tam i myślałem,
że chcę zobaczyć twój uśmiech, gdy będziesz trzymać naszą córeczkę.
Czyli jesteś ze mną?
Bez względu na wynik?
Bez względu na wynik.
Dobrze.
To łap za pędzel.
Zacznij malować, leniu.
Leniu? Dopiero przyszedłem.
Rozmawiasz z…
- Nie sądziłam… - Sam!
- …że tyle poleci. - Zemsta cię
- nie ominie. - Nie możesz, jestem w ciąży.
Myślisz… Ryan! O Boże, nie!
Dobra, przestań!
Do zobaczenia
Co jest w tym pudle? Hantle?
W twoim są chyba suplementy.
Więc u mnie muszą być kosmetyki do włosów,
bo to pudło to bestia.
Muszę dobrze wyglądać dla mojej pani.
Jak się czujesz, pierwszy raz będąc samemu?
Jak nowo narodzony.
Poczekajcie, aż wyjdę.
Wciąż tu jesteś?
- Dobra robota. - Tak?
Świetnie ci idzie.
- Maluj ścianę! - Wyluzuj!
Masz lipę,
- zabrałem amunicję. - Zapomnij. Ryan!
Miałem…
Wydział onkologii
To dr Pailoor.
Jasne.
Blythe?
Blythe, jesteś w domu?
Blythe? Gdzie jesteś?
Blythe?
Skąd wiedziałaś, że tu jestem?
Też mam swoje źródła.
Boże. Czego chcesz?
Zakończyć tę wojnę.
W porządku. No to wejdź.
Nieźle ci się wiedzie.
To dla ciebie.
Wybrałaś zapłatę?
Można tak powiedzieć.
Szampan w lodzie.
Co to za okazja?
Uznałam, że dziś będę świętować. W ten czy inny sposób.
Trzeba mieć jaja,
by uznać porażkę.
Poddać się to żaden wstyd.
Cieszę się, że tak myślisz.
Ale kto mówi, że się poddałam?
Dalej, otwórz.
AKT SPRZEDAŻY
Co to?
Akt sprzedaży.
Zamiast dać ci dwa miliony, postanowiłam wydać cztery i pół,
by wykupić twój kontrakt.
Wiem, przepłaciłam.
- Nie masz wytwórni. - Otóż to.
A to oznacza, że nie będziesz mogła się wybić.
Umrzesz w samotności, niczego nie osiągając.
Myślisz, że mnie uciszysz?
Mogę udostępnić moje utwory milionom nowych fanów
i zmieszać cię z błotem.
Może. Ale prawda jest taka,
że zyskałam złą reputację
i pierwszy raz w życiu jestem gotowa się z tym zmierzyć.
Nie bądź taka pewna.
- Nie masz pojęcia, co o tobie wiem. - To, co powiedział ci Charlie.
To twoje tajne źródło, prawda? Nasz rodzinny detektyw.
Ktoś bliski cię zdradza.
Zwolniliśmy go, źródło wyschło.
Wolę nie pytać, co zrobiłaś, że nas zdradził.
Choć się domyślam.
No proszę, ale ci się udało.
Ale nie tylko Charlie cię zdradził.
Żegnaj, Dixie.
Wiesz, że twój mąż o mnie śni?
Czuje niewyobrażalną pokusę.
Wpadnie tu później.
Dlatego tak się odpicowałam.
Ale ściemniasz.
Ależ nie, mam dowody.
Miał dość spania w remizie.
Chcesz zobaczyć?
Mężulek jedzie poharcować.
Nie dołuj się tak.
Jak mówiłam,
ja i DonDon zawsze mieliśmy bardzo wyjątkową więź.
Co powiesz na taką więź?
Ty suko! Zabiję cię!
Napisy: Marcin Kędzierski
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.