Original subtitles

Hé, maatje, gaat het? Het is goed.

Je redt het wel.

Larry? -Ik ben in orde. We zijn in orde.

Ben jij oké?

Dit is foute boel.

We zijn er eerder zo aan toe geweest. Gehavend, gekneusd.

Maar we likken onze wonden en rijzen uit de as.

Sterker dan ooit tevoren. -Probeer je ons nu echt op te peppen?

Ja, want dat is precies wat we gaan doen.

Ons oppeppen, naar Florida marcheren en Cliff redden.

Ik snap het al. Er zit een draadje los. Heb je niet opgelet?

De bus is total loss. Larry's worm heeft kortsluiting. Kijk naar Jane.

Jane komt wel weer bij. Alles komt in orde.

Het komt goed. Ze gilde. Kinderen gillen zo vaak.

Kay?

Zie je wel? Ze is terug.

Fris en fruitig. Geen seconde te vroeg.

Deze twee vonden dat we terug moesten gaan, in plaats van naar Florida.

Ongelofelijk, toch? -Ik ben niet in staat iemand te helpen.

Dus dat was het dan?

Laten we Cliff echt gewoon in de steek?

We kunnen dit herstellen. We moeten dit herstellen.

We zijn niet gecrasht door Janes gegil of omdat dat ding losging.

Hij heeft gelijk. We zijn hier niet voor gemaakt.

Nu niet meer, nee. -Ik heb dat altijd tegengesproken,

maar nu zie ik jouw kant. Glashelder. Wij zijn geen superteam.

Ik dacht dat dit wel klaar was.

Nee, wat je ook van plan bent, ik doe er niet aan mee.

De uitkomst van de Flagellatie is jou tegengevallen,

maar als je het wereldwijde effect kon zien...

Het enige wat ik gezien heb, is dat Laura DeMille ermee wegkwam.

Ongedeerd en zonder te boeten. -Dat weet je niet.

Jij ook niet. Dus ik ga met mijn blote handen doen

wat jullie met zang, dans en gemaskerde vogels niet konden.

Is dit wat Malcolm voor jou gewild zou hebben?

Dat zullen we nooit weten. -Ze heeft ons allemaal verraden,

maar ik weet dat ze nog niet volledig verloren is.

En jij ook niet.

Goedendag, mevrouw.

Waar ben ik? -Op de vuilstort van de Broederschap.

Zie het van de zonzij. Ik heb bijna een hele avond overwogen

of ik u al dan niet zou dumpen, maar u leeft nog.

Doe het maar, want als ik loskom, sloop ik je

en maak ik van je hand een asbak.

We hadden het hier goed.

Maar u hebt alles verpest.

Nu het Brein zijn nieuwe lichaam heeft, begint de overwinningscyclus opnieuw.

Ik besefte dat ik het kwaad achter me moest laten

en een ander leven moest gaan leiden. Dus bedank ik u

dat u de katalysator was voor mijn omslag.

Bedank me maar door me van deze klotebrancard af te halen.

U bent net zo doortrapt en listig als het Brein.

Uit hetzelfde lelijke hout gesneden. U verzint er ongetwijfeld wel wat op.

Mallah. Je kunt me niet zomaar achterlaten.

Jij verdomd mensapenhoerenjong.

Luister, ik weet niet wat je in gedachten hebt, maar hier ben ik niet klaar voor.

We hebben je wanhoop gehoord en het was hoog tijd dat we je zouden vinden.

Hé, Hammerhead?

Ga je me oogneuken?

Hé, stuk stront. -Jane.

Wacht even.

Goddomme, wat is dat voor ding?

Het probeerde me te vermoorden.

Het haat mij. Het haat mij, verdomme.

Keeg haat jou niet.

Wacht, kun je met dit ding praten? -Keeg?

Ik beheers de meeste talen vloeiend. -Inclusief licht en kleur.

Hij moet met jou versmelten. -Dat gaat niet gebeuren.

Dat is niet wie ik ben. Niet meer. -Dan zal hij sterven.

Binnenkort.

Hopelijk zijn jullie eikels blij. Het meisje is de lul door jullie.

Het meisje was glashelder: ze wil ons niet meer.

Dan is het schoolreisje voorbij. Iedereen moet hier weg. Nu.

Volgens dr. Harrison zijn we veiliger in de mist.

Sinds wanneer ben jij dr. Harrisons bitch?

Wij bestaan slechts dankzij het meisje.

Er is iets wat je moet zien.

Dames.

Gary, jij schuinsmarcheerder.

Het is een mooie dag om het Brein te zijn.

Boca Raton golfbaan

Ga je ergens heen, onderkruipsel? -Moeder Maria.

Waar ben ik? Ik voel me vreemd.

Ja, jij bent nu een gigantische robot en wij gaan wraak nemen op de ellendeling

die jouw lijf stal en ons wilde doden. Gefeliciteerd en graag gedaan.

Dit is niet eerlijk. Ik verdien dit niet. Ik ben het Brein.

Wat ben je? Hondenpoep aan mijn schoenzool?

Vraagje: was dat geluid het geplet worden van mijn enige lichaam?

Ja, het was fenomenaal. Volgende stop: Doom Manor en die verdomde Rita Farr.

Weet je nog dat we dachten dat jij een poef was?

zoetwaren

O, mijn god.

Zijn ze allemaal ziek?

Het spijt me.

Ik was bang. Ik wilde niet alleen zijn.

Het komt goed.

We lossen dit wel op.

Dit is niet het moment om binnen te stormen en iedereen op te stoken.

Er is iets met het meisje gebeurd. -Weet ik. We waren net op tijd weg.

De Underground is verbrokkeld en ingestort.

Net als iedereen hier. Er is een verband.

Dat is zeker een theorie. -Lul niet.

Wat is ervoor nodig zodat jij, met de anderen, terugkomt?

natuurlijk komen er giga-robots uit Florida

robots pikken onze banen in

dit is toffe wiet ik zie robots

Je bent kwaad, ik snap het. Maar kun je mij niet buiten je shit laten?

Sorry, dit ding werkt op hersenkracht, hoe dom ook. Dus vette pech.

Kom op. Ik ken je een paar dagen, maar dat is lang genoeg

om te weten dat je niet tot op het bot kwaadaardig bent.

Ach ja, ik ben wie ik ben. -Klote onzin.

Er is altijd een kans om te veranderen. Neem mij, bijvoorbeeld.

Ik ben minstens zo'n eikel als jij, maar in die augurkenpot,

verstoken van elk gevoel, kreeg ik een openbaring. Of wat dan ook.

Ik ga er alles aan doen, keihard werken, om mezelf te veranderen.

En als ik het kan, weet ik dat jij het ook kan. Dus zet dit ding stil. Nu.

Cliff, wat heb je gedaan?

Lopen.

Kijk eens aan, walgvogel. Wie heeft er nu de controle?

Maak het ongedaan. -Maak je me anders dood?

Ga je gang, ik ga toch al de pijp uit.

Wacht. Wat doe je?

Niet dat elk moment een leermoment is, maar laten we even pauzeren

om het feit te vieren dat je mij niet vermoord hebt.

Dat betekent dat er ergens diep vanbinnen een niet-etterbak huist.

Wat moet ik nu? Ik zit gevangen in een robotlijf.

Wacht, ik zit altijd gevangen in een robotlijf. Blijven nadenken, man.

Hij ziet er niet best uit. -Oftewel: kakken, of ga van de pot af.

Sorry, ben ik te bedachtzaam?

Over hoe ik net gescheiden ben van de vorige alien

die 60 ellendige jaren lang verkoos in mij te huizen?

Luister, ik snap het.

Mijn oom heeft een golden retriever die Bo heet.

Ik speelde dolgraag met hem. Maar ik werd ouder

en Bo bleef altijd zo fit als een hoentje. Op een bepaald moment besefte ik het.

De Bo waarmee ik speelde op mijn 14de was niet de Bo van toen ik 8 was.

Als Bo oud werd en stierf, kon mijn oom de pijn niet aan,

dus kocht hij een nieuwe Bo.

Laat Keeg jouw Bo zijn. -O, god.

Het is best ziek, toch, om hem steeds weer Bo te noemen?

Ja, en het is ook een volledig verkeerde voorstelling van wat ik doormaak.

Tot nu toe werd elke grote gebeurtenis in mijn leven me opgedrongen.

De samenleving dwong me te trouwen

en Chief zorgde ervoor dat ik de Negative Spirit tegenkwam.

Maar als ik hem binnenlaat, zal het mijn keus zijn.

En als het misgaat, wat altijd het geval is,

is dat alleen aan mij te wijten.

Misschien had ik hem in het bos moeten achterlaten, in weer en wind.

Ik heb deze ervaring in feite slechts gerekt.

Vergeet de keuzes die je niet maakte.

Jij koos ervoor Keeg niet in het bos achter te laten

en je verlaat hem hier nu ook niet, want zo ben je niet.

Herinner jij je het gesprek met je Sub tijdens de Flagellatie?

Jij zei tegen jezelf dat je liefde moest toelaten.

Dit is je kans. De Spirit was hechter met jou dan met wie dan ook.

Hij koos jou.

Laat hem toe.

Wat hebben ze met je gedaan? -Doe maar een gok.

Jij bent het Brein. -En jij bent Rita Farr.

Klote-Garguax.

hou van me kijk niet naar mij

hou van me

Jij bent nieuw.

Rita, jij slim, onuitstaanbaar nest.

Madame Rouge startte de machine op, klaar om door ruimte en tijd te reizen.

Maar toen drong zich een vraag op: naar waar en wanneer zou ze reizen?

Naar ergens anders dan hier en nu.

Ik moet zorgen dat ik nooit meer voor de Broederschap ga werken.

Wacht, hoezo? Ik kan nog verder terug, mezelf tegenhouden

en de anderen redden.

Ik kan Malcolm redden.

Plots werd ze overspoeld door medemenselijkheid.

Ze pakte de vergulde hendel voor de nobele zaak.

Nee, verder. Voordat ik mezelf was. Vóór Rouge. Vóór Laura DeMille.

Maar toen moest ze zich afvragen:

Wie was Madame Rouge voor ze Laura DeMille was?

Dat weet ik niet zeker, maar niet dit.

Ik wil gewoon opnieuw beginnen.

Ze mijmerde, want het verleden was niet te veranderen.

Krijg de vinkentering.

Ze probeerde het weg te wuiven, maar ze wist dat de machine gelijk had.

Wat gebeurd is, zal altijd zo zijn. -Wat bedoel je?

Hoe maak ik het dan weer goed? Hoe maak ik mezelf goed?

Ik moet veranderen. Genoeg over waar en wanneer,

ik heb goddomme antwoorden nodig.

Waarom praat ik met alweer zo'n kloterobot?

En, naar waar en wanneer zou je willen gaan?

Kay heeft ons nodig en jij moet dat regelen.

De anderen luisteren naar jou.

Onze vrijheid opgeven? Wij kunnen met de Fog mee.

Ik kan de Fog jullie laten dumpen. Ze mag mij.

Maar ze zal doen wat ik zeg. Indien nodig.

Ik wil dat jij jezelf afvraagt: als de rollen waren omgedraaid

en wij achter het puin zaten, zou het meisje ons dan uitgraven?

Ik weet dat Kay ons nooit tot niets zou laten vergaan,

wat gaat gebeuren, als we hier blijven. -Weet je wat je ons vraagt op te geven?

We zijn nog maar net begonnen onze vrijheid te omarmen.

Allemachtig.

Vrijheid kan jou niets schelen. Jij geniet van controle.

Je laat jezelf en ons nog liever sterven dan dat op te geven.

Misschien kunnen we daar wel iets mee.

Vertel.

Schiet op. -Ik doe mijn best.

Er klopt iets niet. Hij haalt steeds uit naar je zwachtels.

Ze zijn stralingsbestendig. Misschien zijn ze te sterk voor hem.

Laat mij hem dragen. -Wat? Nee.

Ben je gek? -Tot we thuis zijn,

in je stralingsvaste kamer. -Vic, dat kan je dood worden.

Dat is mijn keus. Rita had gelijk.

Ik durfde niet zonder krachten achter de Broederschap van het Kwaad aan.

Ik liet Cliff in de steek, maar die fout maak ik nu niet.

Goed dan.

Wij kennen elkaar niet, maar ik ben hier om te helpen.

Een gigantische robot loopt door de buitenwijken van Panama City, Florida.

Waar is de Justice League als je ze nodig hebt.

Hallo, Clara. -Wat de fuck?

Je vader kwam even aanwaaien. -Hoi, honnepon. Ik ben het.

Papa, wat is er in godsnaam gebeurd? Zit jij in dat ding?

Ik ben dit ding nu, zeg maar. Ik nam aan dat je bezorgd was,

dus wilde ik even komen zeggen dat ik oké ben. Ik heb zelfs centrale airco.

Ik weet dat dit mijn negende tweede kans is,

maar ik ben gekomen omdat ik weet dat jij wilt dat ik verander.

En ik ben er klaar voor. -Ik bedoelde niet zo.

Je bedoelde echte verandering.

Ik wilde maar beginnen met een ouderwetse het-spijt-me-tour

en jullie moesten de eerste stop zijn. -Vergeet dat creditcardgedoe maar,

laat je medicijnen checken. -Dit gaat verder.

Ik was lang voor parkinson al een waardeloze vader.

Al voor ik een stomme robot werd. Ik flikte al van alles

toen jij nog te jong was om het je te herinneren. Maar ik weet het nog.

Ik wilde me altijd speciaal voelen. Ik wilde het mannetje zijn.

Ik was zo bezig met geweldig zijn, dat ik vergat goed te zijn.

Het zit wel goed, papa. -Nee, echt niet.

Maar ik weet nu dat ik alleen speciaal hoef te zijn voor jou en Rory.

Je hoeft niet speciaal te zijn, word maar gezond.

Dat kan ik ook, let maar op. Maar ik moet gaan.

Om het goed maken met mijn vrienden en voordat de politie komt.

Ik ben een paar straten terug per ongeluk op een Prius gestapt.

Ik wil dat u weet dat ik onze tijd samen koester.

Net als onze vriendschap, die voor de eeuwigheid was.

Omdat ik ons beiden een nieuwe start gunde, heb ik alles achtergelaten

wat mij aan jou en de Broederschap van het Kwaad bindt.

Het beste, Mallah.

Niet te geloven, toch? Een leven lang als vrienden en partners.

Leider en volgeling en hij knijpt ertussenuit.

Ik heb hem alles geleerd wat hij weet en alles wat me rest is een bandelier,

een uitermate grillig straalwapen, zijn teleporteur

en mijn Alanis Morissette-cd die volgens hem

jaren geleden uit onze auto was gestolen.

Minder dan 24 uur geleden had ik de wereld in mijn zak en nu...

Geen benen. -Het leven is lijden, toch?

Gelukkig heb ik de blauwdrukken nog voor dit lijf.

Is dat zo? -Ik kan het weer opbouwen,

maar daar heb ik hulp bij nodig.

Kom op. Je hebt duidelijk geflirt met je duistere kant.

Wat dacht je hiervan: jij helpt met het herstel en ik help jou Rouge te doden.

Daarna zul je het kwaad echt kennen.

Dat kun je garanderen? Dat ik Rouge te pakken krijg?

Miss Farr, als je met mij in zee gaat, kunnen we Madame Rouge,

kolonel Mosterd en voor mijn part professor Pimpel doden.

Kijk eens aan. Grote meid. -Ik veronderstel

dat Rouge en ik wel op elkaar lijken. Maar in één opzicht verschillen we.

En dat is? -Rouge wordt door één ding gedreven:

Macht. Daar kon ze niet genoeg van krijgen.

Ik word gemotiveerd door liefde.

Mijn liefde voor een lieve, moedige man die zij afmaakte.

En mijn liefde voor mijn vrienden.

Ik ben wel klaar met het flirten met mijn duistere kant, denk ik.

Ik ben klaar om er vol voor te gaan. En wel nu.

Alsjeblieft, ik kan je geven wat je maar wilt. Ik kan je de wereld geven.

Oké, we zijn er bijna. Ik heb je.

We zijn er. Terug thuis. Deels veilig, grotendeels gezond.

Was je echt alleen maar de anderen aan het helpen?

Of probeerde je mij binnen te halen?

Na welk antwoord kom je mij weer zoeken?

Godskolere.

Dit is foute boel. -Eindelijk mag ik vlammen.

Vanaf nu zijn we mieren.

We beginnen boven aan deze puinhoop en graven naar beneden.

Mieren, klootviolen.

Zie je wel? We hebben het gered. Touchdown.

Kop dicht.

Dank je, Vic.

Ik zweer je dat ik mijn best zal doen om goed voor je te zijn.

Altijd.

Het is goed. Doe maar.

Welkom.

Het is goed, mensen. Dat gebeurt boven.

We richten ons op wat ons te doen staat. Kom op.

Wat heb jij opgegeven om Harrison weer naar beneden te krijgen?

Waar houdt ze het allermeest van? -Controle.

Ben je... Fuck is zij nu voornaamste? Kun je dat zelfs wel afstaan?

Wat zal Kay zeggen? -Dat is een zorg voor als ze veilig is.

Komt dat gerommel van je lijpe maten? -Wat denk jij?

Kom op, allemaal aan het werk.

Ik ben niemands bitch.

Ga terug naar boven.

Kom op, aan het werk.

Wat in godsnaam...

Wat doe jij verdomme hier? -Wie zijn jullie precies?

Ik weet dat ik jullie ken.

Een briefje.

Voor mij.

Jij bent Madame Rouge.

Je bent een vreselijk mens, maar je probeert te veranderen.

Je zult mensen ontmoeten die je verachten. Jane kleedt zich

als een gestoorde sokpop. -Redelijk.

Larry, blablabla, Boris Karloff...

Geen Larry? -Hij is onwel.

Hij heeft net een baby gehad. Laat Larry dat maar vertellen.

Wat fijn. Vic, trainingspak, starre brave hendrik.

Dat ben jij.

Iedereen haat je, vooral Rita. Jij hebt haar grote liefde gedood.

O, mijn god. Ben ik zo afgrijselijk?

Bitch, je veranderde in een moordbaby. Ja, dus.

Dit meen je niet. Klotezooi. -Hallo, jongens.

Cliff? -Een medicijnverslaafde androïde.

Haat me niet. Ik kom het goedmaken.

Hier is bijna alles van wat ik van jullie gestolen heb.

Van onderen.

Je breekt mijn vinyl. -Mijn sneakers.

Goddomme. Wat gebeurt er? -Kalm aan, klootzak.

Ik kan niet stoppen.

Klote-parkinson. -Hij gaat rechtstreeks naar het dorp.

Jane, je bent er. Zijn wij dus weer oké? -Kop dicht

en zeg hoe je dit ding stopzet. -Geen idee.

Ik nam de controle over van Rouge, maar ik leer nog bij.

En ik ben een prutser met parkinson. Vandaar.

Hoezo kun je niet stoppen? Je slikt toch bakken medicijnen?

Dat stopte toen ik gekidnapt en in een transformer gepropt werd.

Kun je transformeren?

Dus doe jij iets heldhaftigs, of...

Dat ben ik nog aan het uitzoeken. -Begrepen. Je bent van geen enkel nut.

Larry, als jij daar ergens inzit, je moet helpen Cliff te stoppen.

Hij is de giga-robot.

Dat was goed waardeloos.

Wacht hier.

Oké. Deze mensen die je zult ontmoeten zijn zakkenwassers.

Als zij problemen krijgen, kun en moet je helpen.

Dit is de sleutel tot jouw verlossing.

Wacht, ik kan helpen. -Jij doet helemaal niets.

Jij moet Rita zijn.

Het is oké. Flint weg en red jezelf. -Rot op. Ik laat je niet alleen.

Oké, een van deze schakelaars zou jouw klote-reet moeten stilleggen.

Wat is dat? Wat gebeurt er?

Volgens mij heb je de zelfvernietigingshendel overgehaald.

Wat? Kloothommel. -Ik? Jij drukt zomaar wat op knoppen.

Krijg de pest. Dat was een erg belangrijk detail.

Je herinnert je mij niet, hè?

Niet naar je notities kijken. Kijk naar mijn gezicht.

Ik wil dat je het je herinnert.

Malcolm.

Hoe kon je ons dit aandoen?

Wapen. -We waren familie.

Laura.

Ik heb het verwoest.

Jij had een heerlijk leven met Malcolm en ik heb alles verwoest.

Het spijt me, Rita.

Je hebt het volste recht mij te doden, maar...

Maar wat?

Ik ben het niet waard.

Dus we gaan exploderen?

Een baseballwedstrijd verpesten? Een winkelcentrum platleggen?

De NORAD scrambelt de jets.

Misschien wat stealthbommenwerpers. -Ja, stil, maar dodelijk.

Ik wil je even bedanken dat je nooit mijn bullshit hebt gepikt.

En dat je me mijn bullshit altijd weer vergaf.

Je bent een zielenpoot. Die vergeef je makkelijker.

Is dat alles wat je hebt?

Ons dorp de musical

Robot.

Had het vaarwel even uitgesteld. Ik voel me ongemakkelijk.

Hou alsjeblieft je kop. Laten we in alle rust exploderen.

Cliff, alles goed?

Ik wil naar huis.

Dat kan.

Er wordt gemeld dat de robot een spoor van vernieling heeft getrokken

vanaf Florida, tot hij werd gestopt door excentriekelingen met superkracht,

voordat hij Cloverton kon vernietigen. Velen zullen zich herinneren...

Excentriekelingen? Dat is beter dan kneusjes.

Gelukkig hebben we Cloverton niet nog een keer gesloopt.

Misschien was dat omdat wij nu anders zijn

dan de achteloze, onnozele mensen die vorige keer het dorp inwandelden.

Ben ik de enige die het zat is dat men ons labels opplakt?

Miskleun. Excentriekeling. Goed. Kwaad. Wapen.

Het is tijd dat we ervoor kiezen onszelf te labelen.

Wie zijn wij? Wat zijn wij? Waarom zijn wij?

Misschien zijn we wapens,

maar een wapen is slechts zo gevaarlijk als de hand die het bedient.

Wat als we kiezen wapens voor het goede te worden?

Bedoel je dat je wilt dat wij verdomde superhelden worden?

En dit zeg je nadat ik al mijn wapentuig heb gedumpt?

Wij hebben vandaag iets geweldigs gedaan.

We zijn dienstbaar geweest. We hebben een stad gered.

Van onszelf. -We zijn niet perfect,

maar we proberen goed te zijn. Dat is meer dan de meesten doen.

Ik doe mee.

Keeg en ik gaan een poging wagen. -Echt wel. Ik ga er helemaal voor.

Ik wil wel.

Als jullie mij willen.

Verwacht je echt dat ik geloof dat jij veranderd bent?

Dat ben ik niet. Maar ik wil het proberen,

zoals jullie allemaal. -Ik sta voor haar in.

Goed dan. Ik neem aan dat ik je zo het makkelijkst in de gaten kan houden.

Recht zo die gaat, of zoiets.

Echt wel. Ik heb een teamnaam: Doom Force.

Dat wordt gaaf. We regelen outfits met veel zakken en zo.

Wacht even.

We gaan live naar het Suezkanaal waar zojuist

een wezen uit de Middellandse Zee totale verwoesting heeft aangericht.

Getuigen zeggen... -Wat voor soort monster is dat?

Dat is geen monster. Dat is een giga-klootzak.

Met duivels schaamhaar. -Bingo.

Om precies te zijn is die zak het lot.

Zijn wij geen superteam? Hebben wij geen supervijand nodig?

Hoe komen we naar de Suez? -Zou Flint ons wellicht...

Ik heb een idee.

Waar is Kay? Is ze in orde? -Daar komen we straks wel op.

Maar eerst: wij hadden een deal, Jane. Het is tijd dat jij die inlost.

Zo veel mensen heb ik nog nooit in me gehad.

Een party in Talladega, destijds, benadert het, maar dit is het record.

In zwart-wit ziet het er iets minder scrotum-achtig uit.

jullie zijn een superteam probeer niets te slopen

Dat is het wel zo'n beetje? -Ziet er goed uit.

Iedereen klaar? -Maak je geen zorgen, maatje.

Ik denk dat ik meer op mijn gemak ben als ik het stuur pak.

Jij bestuurt niets. Je hebt geluk dat je hier mag zijn.

Je moet het vertrouwen om ons door ruimte en tijd te leiden nog verdienen.

Hoe ziet het er daarbeneden uit?

Over drie minuten in de toekomst komen we aan bij het Suezkanaal.

Doen we dit wellicht wat overhaast?

Zeker weten. Goed, zullen we dan maar?

Laten we de ballen voor de kloten trappen.

Doom Force. -Nee.