Original subtitles

Hoelang voel je je al zo? -Kay?

Wat word je groot, zeg.

Kay en ik hadden een kleine ochtendsessie, mag dat?

Sinds wanneer doe je sessies met Kay? -Mijn voeten doen pijn, zie je.

Driller Bill heeft fantastische eenhoornpleisters, weet je.

Ik wil nieuwe schoenen.

Wij bespraken of dat wel een goed idee was.

Hoezo? Ik haal er wel een paar. -Zal ik zelf gaan?

Ik weet niet welke maat ik nu heb. Ik moet ze zelf passen.

Wil je naar boven? -Zoals ik Kay net al uitlegde,

gelden er bepaalde regels.

De Underground is een gevoelig ecosysteem.

Onbezonnen besluiten raken ons allen. -Onbezonnen besluiten?

Dit is haar lichaam. Alles hier is van haar. Dus als zij naar boven wil, dan...

Zij is een klein meisje. Zij kan dit niet alleen besluiten.

Hoeft ook niet, want ik ben er.

Jij hebt het recht niet.

God, geniet je ervan, zo'n zure, oude trut te zijn?

Kay wil naar boven. Dat is juist goed.

Is dat zo? -Rot toch op.

We hebben allemaal een stukje op, Jane. Iedereen maakt hier deel van uit.

Wat er ook besloten moet worden en wat er ook gebeurt,

wij maken er allemaal deel van uit.

Hoe godverdomme schattig is dat?

Moet je zien. Hij begint nu al echte Steele-biceps te krijgen.

Hij wordt een geweldige pitcher. Of wat hij maar wil worden.

Geen druk, alleen steun.

L.M.F.A.O. -Weet je wel wat dat betekent?

Leukste Mooiste Fucking Afstammelingen Ooit. Wat?

Hoe kom je hieraan? -Wereldwijde web, baby.

Jij wilt het, zij hebben het.

wil je winnen?

Hé, internetregel één: klik nooit op pop-ups.

Maar ik...

Let even op.

Aanbevolen dosis: neem twee capsules.

Check. Neem ze in bij het eten. Check.

Over een paar maanden zie je verbetering.

Een paar maanden?

Wat in hemelsnaam...

Ben zo terug.

Effectiviteit merkbaar na twee tot drie maanden.

Drie hele maanden?

Rot op, parkinson.

Ik snap het niet. -Mijn zoon mag niet onbeschermd zijn.

En S.T.A.R. Labs dan?

Ik heb hun surveillance- en trackingprotocols onklaar gemaakt.

Dat is ons geheimpje. -Is dat wel een goed idee?

Papa?

Het spijt me, Vic. Dat woord ontbrak duidelijk aan mijn woordenschat.

Maar ik zeg het nu en ik meen het. Ik wilde niet het soort vader zijn

dat zijn zoon een bepaalde richting op zou dwingen.

Misschien wordt iedereen onvermijdelijk net als zijn eigen vader.

Geweldig. -Kom op, zeg.

Cyborg was nooit bedoeld als middel om jou opnieuw uit te vinden.

Ik weet het. -Vic, als je dit niet meer wilt...

Dat zeg ik niet. Ik waardeer wat je voor mij doet.

En wat je gedaan hebt.

Sorry, ik moet opnemen. Binnenkort praten we verder.

Als je dat wilt. -Je weet me te vinden.

Gesprek beëindigd.

Het is weg. Spoorloos. -Zeker weten?

Geloof me, ik spot een verstopte porie links op het achterbalkon.

Misschien was het dat zombiegedoe. -Zeg het z-woord nooit meer,

noch iets anders over die bewuste dag, dank je.

Het woord 'hersenen' hoef ik ook nooit meer te horen.

Hoe dan ook, ik neem aan dat dit betekent dat je niet doodgaat.

Welnu, het zit...

Wat? O, mijn god. -Geen paniek.

Geen paniek? -Het is geen tumor.

Tumoren bewegen niet. -Er is iets wat zich onder mijn huid

door mijn lichaam verplaatst.

Teamoverleg. Drie minuten.

Drie minuten.

Jij kunt geen teamoverleg beleggen. Jij bent geen teamleider.

We zijn niet eens een team.

En, dr. Who, zijn we hier om te kijken hoe jij je bekkenbodemoefeningen doet,

of heb je echt iets te zeggen? -Als je weer een vraag hebt, jongedame,

stel ik voor dat je je hand opsteekt, oké?

De Ant Farm. Herinneren jullie je nog

hoe jullie alle gevangenen lieten ontsnappen?

Natuurlijk. Daarom ben ik hier.

Jullie hebben ze bevrijd. Die achterbakse, moorddadige terroristen.

Terroristen? -De Zusterschap van Dada.

De Zusterschap van wat? -Wil je de ontsnapten weer vastzetten?

Nee. Om precies te zijn wil ik graag dat jullie ze doden.

Wij doden geen mensen. -Tenzij het nazi's zijn. Of Billen.

Bovendien was ik een gevangene in de Ant Farm.

Wij allemaal. En wij zijn niet slecht.

Weet je zeker dat de Zusterschap van Dada dat wel is?

Wat is dada precies? -Een onuitstaanbare Franse vinding

waardoor ze naaktfilms konden maken onder het mom van kunst.

Echt? Het was toch de wraak van het universum voor je slechte shit?

Dat is karma, eikel.

Bewijsstuk A. Achtergelaten in een van hun cellen, na jullie uitbraak.

Eeuwige Flagellatie

De eeuwige flatulentie is nabij.

Hetzelfde embleem is gezien in Praag, Mumbai, Wellington, Kuala Lumpur

en tientallen andere steden wereldwijd. Het bewijs voor een wereldwijd complot.

Gelukkig heeft Jones ook kunnen achterhalen

wat hun huidige locatie lijkt te zijn.

Ze zijn vlakbij. -Waarom staat er 'sluit je aan'?

Waarvoor precies? -Het is vast niets, lieve.

Ik ben vast door de aardgolven van tijd en ruimte gekropen,

om slappe thee te drinken,

in een opvanghuis voor een stel nietsnutten vol zelfhaat.

Of ik ben hier omdat er iets uitermate groots en uitermate afgrijselijks,

een eeuwige geseling, wellicht, op handen is,

die afgestopt moet worden.

En jij wilt dit niet zelf doen omdat... -Ze mij van mijlenver zullen herkennen.

Ja, toch? Vogel of geen vogel.

Goed, als jullie je pacifistische handjes niet willen vuilmaken,

vraag ik jullie te observeren en te rapporteren.

En hoe wil je precies dat wij dat doen? -Ze zeiden: Sluit je aan.

Dus sluit je aan. Infiltreer.

Als wij dit doen, vertrek jij dan voorgoed?

Ja. Waarschijnlijk. -Aan de slag.

Goed. Rita, jij komt met mij mee. Meekomen.

Jij bent de teamleider niet.

Daar. In het glazen hokje.

Ben ik dat? -Ja. En waarom ben jij dat?

Ik wist het. Rita Farr, wereldvermaarde tijdreiziger. Het is waar.

Dus je geeft het toe? -Toegeven? Ik ben dolgelukkig.

Ik dacht dat ik gek werd nadat ik mezelf gezien had,

maar daar is het bewijs.

Jij gaat je woorden terugnemen, Larry Trainor.

Ja, dat neem ik aan, maar ik...

Laura? Hallo?

Hier moet je links, Larry. Nu. -Doe ik.

Wind je niet zo op, Vic. Straks moet de bus nog ontsmet worden.

Hé, Van Gogh. Wat de fuck?

Cliff, gaat het?

Ligt het aan mij, of ben je vandaag extra glimmend?

Wat doe je, man? -Ik was wat sceptisch over die pillen,

maar moet je mijn handen zien. Ze zijn fantastisch.

Welke pillen? -Zijn nieuwe medicatie.

Maar die zouden niet... Cliff, hoeveel heb je er ingenomen?

Dat wil je niet weten. -Wat mankeert jou?

Dat zijn dopaminestimulators. Blijf met je handen van me af.

O, mijn god. Larry, je hebt een nekpuist.

O, mijn god.

Geen zorgen, ik regel dit. -Cliff, ga zitten.

Knijp uit. Knijp uit.

Zo grijs.

Dit moet de Zusterschap zijn, toch?

zoekt signaal

GRID heeft geen signaal meer. Maar, ja.

Dicht bij elkaar blijven. -Kom op, eikels.

Cliff. Goddomme. -Wacht.

Geweldig. Te gek.

Hoe komen we altijd in dit soort ellende?

Wie anders krijgt een missie van een tijdreizende vogeldame

om kunstfreaks te zoeken die een mens-billenmonster ergerden

en wellicht de wereld willen verwoesten? -Juist, ja.

Iemand moet bij de bus blijven.

Ik ben niet volledig nutteloos zonder 'hem', weet je.

Maar je hebt gelijk. Iemand moet bij de bus blijven.

Ruik je later, steenpuistboy.

Mijn moeder was niet bepaald een slim orakel,

maar ze had één wijze uitspraak:

Er is niets wat een martini of drie niet kan oplossen.

Soms zijn er iets meer dan drie voor nodig. Oké, heel goed.

Hij is dood, Rita.

Mijn lichaamsolifant is overleden.

Gecremeerd in een brandende haard van twijfel.

O, nee. Waarom? -Waarom? Inderdaad, waarom?

En wie? En wat?

Niles' hoofd vertelde me over een brief die hij jaren geleden geschreven heeft.

De dingen die hij over me zegt...

Ontrouw, samenzwerend, gevaarlijk... Nonsens.

Wie weet waarom dat manipulatieve, oude insect dit schreef.

Luister, voor je het weet, zijn de anderen terug

en wat zij meekrijgen van het Dada-volk zal ongetwijfeld helpen.

Daarover gesproken, ik heb geen idee

wat de Zusterschap van Dada zal opleveren.

Steeds als ik denk weer een cruciaal puzzelstukje gevonden te hebben,

jou, de film, die brief, is het...

Ik kan ermee leven dat ik niet weet wat mijn verleden is,

wat mijn lievelingslied of -kleur is

en dat ik niet weet of ik bemind heb of bemind ben.

Maar het polariserende getouwtrek vanbinnen...

Het ene moment herinner ik me een oneindige vreugde

en het volgende een onpeilbare haat.

Alsof het heel goed mogelijk is dat ik de vrouw in die brief zou kunnen zijn.

En hier zit ik dan

en stort mijn hart en ziel uit als een dwaze, oude huisvrouw.

Bij jou, nog wel. -O, ik...

Blijkbaar heet ik Laura DeMille.

Wellicht kom ik van decennia geleden

om misschien jacht te maken op een of ander verraderlijk kwaad.

Belachelijk. Alles.

En die is echt heel smerig.

Welnu, soms moet je doen alsof tot het je lukt.

Schijnbaar ben ik een tijdreiziger die films maakt

en bondgenoten heeft in het hiernamaals.

Dat ben ik voor mijn gevoel ook niet echt waard.

Maar ik moet geloven

dat mijn doel of lot me uiteindelijk

weg zal rukken uit deze helse stagnatie.

Ondertussen drink ik... -O, drank.

...en maak ik vrienden.

Dat is... Dat is erg lekker.

Toch denk ik niet dat mijn lot me kan komen wegrukken,

als het in de ijskast staat.

Ik kan niet meer naar huis, de tijdmachine is defect

en doen alsof kan haar niet repareren. -Daarover gesproken...

Wat ben jij?

Pad, mutsje, bij. Thatchers blauwe kont.

Pad, mutsje, bij. Thatchers blauwe kont. -Ik ben zo fucking stoned.

Heb jij net... -Heb jij net...

Sorry, ik wilde niet...

Kersen Two-ball Screwballs? Echt wel.

Wat de fuck?

Narc-bot 2000. -Jane.

Hammerhead?

Waar ben je? Ze luistert nooit. -Kom hier, verdomme.

Jane, zou je de deur dicht willen doen? Het tocht zo hinderlijk.

Geen zorgen. Ze kunnen je hier niet lastigvallen.

Wie zijn 'ze'? -Je weet wel, de anderen.

De Underground. -Hoe heb jij...

Ik wilde niet rondneuzen, geloof me.

Jij zit zelfs in mijn hoofd. Jullie allemaal.

Jij, de superheld, de robot en de radioactieve mummie, toch?

Hoe dan ook, al hou ik nog zo van een leuk feestje,

jij bent degene met wie ik wilde praten, Jane. Alleen met jou.

Heb je mij afgescheiden van de rest van de Underground?

Van allemaal, behalve één stemmetje.

Er staat nog meer op de onderste plank, lieverd. En chocoladepastilles.

Hoe is dit...

Hoezo zitten wij in jouw hoofd? -Dat is wat dit is.

O, mijn manieren. Neem me niet kwalijk.

Ik ben Shelley Byron.

Ook wel bekend als De Fog, als je wilt, zoals je wilt.

Wil je een stukje red velvet? Het glazuur is subliem.

Jij bent van de Zusterschap. -Verleidelijk en scherpzinnig.

Wat een combinatie. Kan ik je echt niet verleiden met iets,

iets zoets?

Je wilde praten, zei je. Dus laten we praten.

Goed. -Ik wil me aansluiten bij de Zusterschap.

Aansluiten. -Stotterde ik?

Goed dan. Geef me hier antwoord op:

Wie ben jij, Jane?

Hé, broeder.

Ik wil me aansluiten. Kan dat hier? -Broeder, waarom ben jij?

Waar in de fuck...

Sorry, ik wilde niet...

Om eerlijk te zijn, heb ik geen idee hoe ik...

Wat ben jij?

Ik ben Jane, dat weet je al. -Ja, maar wie ben je?

Mijn god. Echt waar? Gaan we dit doen?

Prima. Ik ben degene die je ogen uitrukt als je dat meisje één haar krenkt.

Indrukwekkend.

Maar dat is geen antwoord op de vraag. -Cool. Ga jij maar eerst.

Wie ben jij en wat is de Zusterschap van plan?

Jullie hebben vast niet wereldwijd broodkruimels gestrooid, zodat wij

een praatje konden maken in jouw bizarre snoep-neukhuisje.

Jij bent hier voor de Eeuwige Flagellatie.

Zeker. Wat de fuck is dat?

De Eeuwige Flagellatie is een aasgier die het karkas schoonvreet

van een vetgemeste zeug.

Een bepoederde donut die in een gierput zinkt.

Wauw, wat een kunstzinnige, pretentieuze bullshit.

Misschien ben ik dat wel, pretentieuze bullshit.

Met mest in mijn vernauwde aderen. Ik weet dat.

Maar de vraag blijft, lieve Jane, wie ben jij?

Je beperkt jezelf, weet je. Jezelf en het meisje.

Je bent pas echt vrij als je jezelf kent.

Ik ken mezelf. -Zij wel, ja. Maar jij...

Ga je gang. Wie denk jij dat ik ben? -Ik denk dat je bang bent.

Ik denk dat je geneigd bent te leunen op oude gewoontes.

Jij denkt dat het negeren van je verlangens je definieert en sterk maakt.

Jij bent het soort mens dat een kans voor het grijpen heeft,

maar de belofte daarvan verfoeit.

Wat jij gelooft, is niet waar.

Zelfs een treurig, onverzadigbaar ding

moet af en toe genieten van de smaak van honing.

Waarom ben ik? Bedoel je waarom ik hier ben, of waarom ik er zo uitzie?

Het is een eenvoudige vraag. -Ik ben Cyborg.

Ik ben omdat de wereld gerechtigheid en orde nodig heeft

en omdat ik wil dienen en beschermen.

Dat was een ingestudeerd cliché van een half mens, half conservenblik.

En wat moet jij voorstellen? Half mens, half fiets?

Ik verzeker je, Cyborg, dat ik minstens drie vijfde mens ben.

Maar wat of wie ik ben zou jou niet moeten boeien. De grote Cyborg.

Kom.

Ga zitten.

Dan vertel ik je wellicht over de Eeuwige Flagellatie.

Volgens mij stelde je mij een vraag, maar het spijt me, ik begrijp het niet.

Wat ben jij?

Wat ben jij?

O, mijn god. Ik ben... Ben ik Japans aan het spreken?

Ik spreek Japans. Goddomme.

Beantwoord de vraag. -O, juist, ja.

Ik ben een robot.

En ik ben ook, misschien...

Ik ben zeker weten een beetje stoned.

Oké, bedankt.

Eigenlijk ben ik niet echt een robot, technisch gezien.

Ik heb hersenen. Menselijke hersenen. Ook al werken ze niet zo goed meer.

Bizar, ik ben gemaakt om eeuwig mee te gaan,

maar zelfs dat lukt me niet goed. Angst voor de dood was me vreemd.

Ik heb de dood getart, aan de dood gedacht en ernaar verlangd.

Ik ben al twee keer dood geweest. En ook ondood.

Maar nu is dat beangstigend.

Ik denk aan Rory. Dat ik hem nooit meer kan vasthouden

en zijn baby-poepglimlachje nooit meer kan zien en dan...

Als ik kon huilen, zou ik huilen. Vaak.

Ik weet wat doodsangst is.

Om de toeschouwer te zijn van je eigen onvermijdbare overbodigheid.

Op een dag zal elke gedachte gedacht zijn

en elk schilderij geschilderd.

Dan zal ik leeg zijn. Nutteloos.

Wauw, dat is... Is dit een knuffelmomentje?

Het voelt als een knuffelmomentje. Kom maar.

Wat ben jij in hemelsnaam?

Als je een rat blijkt te zijn...

Larry, stop met praten tegen je magische puistgeval.

Ja, Larry, je wordt echt knettergek.

Wat in hemelsnaam...

Gestolen toast, weer, pony.

Paul?

Paul Trainor.

Zo goed als nieuw. Waar zetten we hem op?

De brief was uit 1949,

maar de film was uit 1917.

De mogelijkheden zijn echt grenzeloos, hè?

Rustig maar. Larry en de anderen komen zo weer thuis met nieuws.

En wat ze ook ontdekken, groot of klein, zal een stap in de goede richting zijn.

En dan springt Laura DeMille in haar tijdmachine

om terug te gaan en de rest uit te zoeken.

En dan zul je jezelf weer hebben.

En ik weet dat die zelf goed is.

Ik heb een intuïtie voor dit soort zaken.

Ik heb meer gin nodig. -Zo ken ik je weer.

En ik blijf wel hier.

Rita Farr. Wereldvermaarde tijdreiziger.

Wachtend op mijn lot.

Dank je. -Graag gedaan, lieverd.

Hoe zit het met deze snoeperijbullshit?

Ik weet het niet meer. Ik heb deze plek al even geleden gecreëerd.

Decennia geleden, denk ik.

De tijd op de Ant Farm verstreek als een kolibrie.

Snelle ellipsen, momenten niets tussen te veel van alles.

Ik was hun draak, weet je.

Ze dropten me in dorpen en steden en ik verorberde alles en iedereen.

Honderden, duizenden mensen. Huilend, biddend, schreeuwend.

Allemaal hier bovenin.

Dus, zoals je zult begrijpen,

werd het ietwat druk en had ik een plek voor mezelf nodig.

Dus niet alleen voor verdwaalde meisjes.

De Eeuwige wat-dan-ook. Draait dit daar allemaal om?

Jou is iets aangedaan en nu moet de wereld kapot?

Soms moet je werelden in brand steken om iets nieuws te creëren.

Iets maken van je pijn.

Misschien hebben we meer gemeen dan jij denkt, Jane.

Paul. O, mijn god.

Wat doe jij hier?

Nee, Paul. Luister naar me.

Pang, pang, pegel.

Roze en blauw.

Waar had je het over? Eeuwige Flagellatie?

Hoort dat bij de Zusterschap? -Ik vroeg je iets.

Waarom ben jij? -Heb ik dat niet net beantwoord?

Is dat zo? Of antwoordde iemand anders met jouw stem?

Pardon? -Waarom ben jij?

Beantwoord verdomme je eigen vraag. Waarom ben jij?

Ik ben omdat ik met overgave heb liefgehad.

Ik ben omdat ik mijn vaders lach gelachen heb.

Ik zong liederen die mijn oma zong in een schip op het water.

Ik ben omdat ik gebloed en geleden heb.

En omdat ik vreugde vond tussen de onwelriekende bomen

en bij barbiers.

Maar zoals ik al zei: Waarom ik ben, boeit jou niet. De grote Cyborg.

Een man die zichzelf niet eens kent.

Een man die slechts weet dat hij een opgestoken hand is.

En wat krijg je als je je hand opsteekt, over straat loopt,

door de stad rijdt, ligt te slapen in je bed?

Waar doel je op? Zeg je dat ik niet kan lijden?

Dat ik geen discriminatie ken? -Hoe kun je lijden of vreugde kennen

zonder te weten wie je bent? -Wat een lulkoek.

Jij bepaalt niet wie ik ben.

De enige reden dat jij verdomme sowieso vrij bent, is dankzij mij.

De taal van de onderdrukker.

En hoe achteloos eenvoudig rolt die uit jouw mond.

Stel je mijn verbazing voor, broeder.

Ik heb bijna een eeuw in een kooi gezeten. Ik herrees. Lazarus.

En ik zag een onveranderde wereld.

Daarom is de Eeuwige Flagellatie zo belangrijk.

Je kunt ze negeren. Je laat je overmannen.

Nee, ze zijn bang om Kay. We gaan. -Zijn ze bang om of voor het meisje?

Kay, je krijgt nog meer ijs. Beloofd. -Luister...

Kom mee, Kay. -Jane, je verloochent jezelf weer.

Zou je niet vrij willen zijn? Om je te verliezen in niets dan jouw gedachten?

Jouw behoeftes, jouw verlangens. -Dat zou ik fijn vinden.

Ik heb in tijden niet zo veel plezier gehad.

Begrijp me niet verkeerd, je bent cool, maar ik moet naar Rory.

Ik moet leven, nieuwe dingen uitproberen,

de beste opa ooit zijn. Niet een klotemissie volbrengen

voor Laura fucking DeMille. -Wat zei je?

Laura DeMille. Heeft zij je gestuurd?

Laura fucking DeMille.

Je kunt dit niet tegenhouden. De wereld heeft het nodig.

Jij hebt het nodig.

Stop. Stop, zei ik.

Waarom ben jij, Cyborg?

Omdat je geboren bent met een zwarte huid, of omdat je gecreëerd bent

met hun metalen vermomming? -Rot op.

Hallo, ijscodame. Wat is er?

Daar ben je, kleine aap. -Nee, ik wil niet.

We moeten gaan. Kom mee. -Nee.

Tot ziens aan gene zijde.

En doe de hartelijke groeten aan Laura DeMille.

Wat de fuck?

Wat de fuck?

Mijn zoon, hé...

Gaat het? Het komt goed, maatje. Het is in orde.

Jullie zijn terug. Larry, ik heb nieuws.

Neem jou niet kwalijk.

O, mijn god. Is dat... -De koning, de eksters...

Wat is er gebeurd? -We zijn in de pan gehakt.

Maar je bracht iets mee. -Nee.

Dan gaan we terug om de Zusterschap van Dada van jetje te geven.

Nee. Ze kunnen oprotten. -Sorry, Rita, ik ben het met Cliff eens.

Nee, ik heb de hele dag peptalks gegeven en die tijdmachine gerepareerd

zodat Laura naar huis... -Kort en goed: fuck de tijdmachine,

fuck de Zusterschap van Dada en Laura DeMille.

Approximate Man

Met opa gaat het al veel beter.

Ik ga vandaag verdomme niet dood.

Klik.

Wat is er gaande? -We houden het meisje in de gaten.

Misschien moet je haar wat ruimte geven.

Hoe zit het met: we doen dit allemaal samen?

Ze heeft een driftbui. Die hebben kinderen.

Ze wil iets nieuws. Ik ga schoenen kopen en klaar.

Ik kan het meisje en haar verlangens wel aan, maar jou...

Wat ik met jou aan moet, weet ik niet.

Ongelofelijk, dat ze jou hierin gezogen hebben.

Ik zorg dat je weer beter wordt.

Dat beloof ik. En niets komt tussen ons.

Zoals het gezegde luidt: als je wilt dat iets goed gebeurt,

moet je het zelf doen.

Jij daar.

Luister.

Laat het maar aan mij over. Rita Farr, wereldvermaarde tijdreiziger.

Rita Farr.

Ik ken je nu een kleine 48 uur

en zelfs ik weet dat dat niet is wie jij bent.

Dat zal nooit zijn wie jij bent.

Bekijk het maar.