Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
นานมาแล้ว พ่อเคยบอกฉันไว้ว่าอย่างนี้
ในโลกนี้ ไม่มีความบังเอิญหรอกนะ
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ล้วนมีเหตุผลด้วยกันทั้งนั้น
ฮัลโหล
- เช้าแล้วนะ - อือ
ก็เช้าแล้วน่ะสิ
วันนี้วันจันทร์นะ
รู้แล้ว ก็วันจันทร์น่ะสิ
เธอกะจะให้หัวหน้าเหม็นหน้าเธอ ตั้งแต่วันแรกเลยหรือไง
กี่โมงแล้วเนี่ย
เธอต้องออกจากบ้านภายในห้านาที
ไม่งั้นได้สายสุดๆ แน่
วันนี้ฝนจะตก พกร่มมาด้วยล่ะ
กาแฟมาแล้วครับ
(ศูนย์ปฏิบัติการการบินร่วม ประจำท่าอากาศยาน)
ลองดูสักตั้ง
นั่นคือโชคชะตาในวันนั้น
ตายแล้ว ร่มล่ะ
บ้าเอ๊ย
บังเอิญว่าฝนโปรยปรายลงมาในตอนนั้น
บังเอิญว่าเขา
ยืนอยู่ตรงนั้นพอดี
ขอโทษนะคะ
ไม่ได้ยินฉันพูดเหรอ
ขอโทษด้วยนะคะ
จากนั้น สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น
ในโลกนี้ ไม่มีความบังเอิญหรอกนะ
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
ล้วนมีเหตุผลด้วยกันทั้งนั้น
ศูนย์ควบคุมโซล นี่เคอาร์ 097
ใกล้ถึงเส้นทางการบินคาบู อยู่ที่ระดับความสูง 18,000 ฟุต
เคอาร์ 097 ยืนยันตำแหน่ง
เที่ยวบิน 270 ลดระดับไปที่ 12,000 ฟุต
หันกลับไปที่รันเวย์ 33 ฝั่งขวา
ขอโทษนะคะ
ขอโทษด้วยค่ะ
นี่ครับ
หน้าตาเขาดูคุ้นๆ แฮะ
เคยเห็นที่ไหนนะ
(ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน เทอร์มินัลหนึ่งและสอง)
เวรกรรม
อย่าเพิ่งไปค่ะ
- ฉันฮันยอรึม - อย่าเพิ่งไป
นี่คือปีแรกที่ฉันเข้าทำงาน ที่สนามบินอินชอน
(สัมภาษณ์พนักงานใหม่)
ขออภัยด้วยค่ะ
ฉันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ระหว่างทาง ก็เลยมาสายค่ะ
แผลดูร้ายแรงนะครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยัง...
ยังสัมภาษณ์ได้ค่ะ ขอโอกาสด้วยนะคะ
คุณควรไปทำแผลก่อนนะครับ
ไม่ค่ะ
การสัมภาษณ์ต้องมาก่อนการทำแผลค่ะ
ฉันสมัครมาแล้วสามปี กว่าจะถึงจุดนี้ได้
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ครั้งนี้ฉันก็ต้องได้งานค่ะ
ความฝันฉันเลยนะคะ
ดังนั้น ขอให้ฉัน...
ขอให้ฉัน...
ได้...
เข้าสัมภาษณ์เถอะค่ะ
- คุณครับ - คุณ
- นี่ - เป็นอะไรหรือเปล่า
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - คุณครับ
- เอาไงดี - แจ้ง 911 ดีกว่า
- เธอหมดสติไปแล้ว - ไม่ดีมั้ง
- มีใครอยู่ไหม - ขอน้ำที
- รีบเข้ามาเลย - ฟื้นสิ
- เรียกรถพยาบาลมาที - เร็วเข้า
- คุณคะ - คุณ
- ไหวไหมคะ - ฟื้นสิคุณ
ความมุ่งมั่นในครั้งนั้น ช่วยให้ฉันผ่านการสัมภาษณ์มาได้
ฉันได้เริ่มทำงานในฝัน ที่สนามบินสักที
แต่ถึงอย่างนั้น...
เธอเหมือนกับลูกระเบิดเลยครับ
ดูนี่ครับ ดูนี่
สายไปตั้ง 17 นาทีแล้ว ยังไม่โผล่มาอีก
ไม่รู้จักคิดเลยนะเนี่ย
เริ่มงานแผนกนี้วันแรก เธอกล้ามาสายได้ยังไง
คุณต้องการคนช่วยนี่คะ
คุณเป็นคนมาขอร้องให้ฉัน รับพนักงานเพิ่มเองนี่
แต่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่ต้องรับคน สุ่มสี่สุ่มห้านี่ครับ หัวหน้าทีม
แม้แต่ฝ่ายบริการขนส่ง ยังต้องใส่ชื่อเธอไว้รอโอนย้ายเลย
เพิ่งเข้าทำงานได้แค่สองเดือน
เธอก็โดนหักเงินเดือน เพราะไปเตะคนเมานะครับ
ผู้จัดการครับ
ยังไม่พอนะครับ
ดูนี่ก่อนครับ
หนึ่งปีที่อยู่ฝ่ายบริการขนส่ง
เธอมีเรื่องกับคนอื่นหลายครั้ง
กระชากคอเสื้อคนอื่นสามครั้ง พูดคำหยาบอีกแปดครั้ง
ไม่ใช่แค่โดนหักเงินเดือน กับเขียนจดหมายขอโทษนะ
ไหนจะโดนลูกค้าร้องเรียนมากที่สุด
แถมยังถูกย้ายแผนก ภายในระยะเวลาสั้นๆ ด้วย
แค่ปีเดียวก็สร้างชื่อเสียไปทั่วแล้ว
เธอเป็นพนักงานที่แย่ที่สุด ที่จะหาได้แล้วนะครับ
ทำไมเราต้องเลือก คนที่สร้างปัญหาเยอะขนาดนี้ด้วยครับ
- เจ็ดครั้งค่ะ - แม่ร่วง
สวัสดีค่ะ
ฉันทำงานที่ฝ่ายบริการขนส่งมาหนึ่งปี ก่อนจะย้ายมาฝ่ายบริการผู้โดยสาร
ฉันชื่อฮันยอรึมค่ะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ส่วนที่ฉันโดนตักเตือน เรื่องพูดคำหยาบน่ะ
ไม่ใช่แปดครั้งนะคะ แต่แค่เจ็ดครั้งค่ะ
พูดเรื่องอะไรของนาย
ไฟลต์นั้นมีกำหนดลง ตอน 10:30 น. นี่ไวไปนะ
ลมจากทิศตะวันตก
ช่วยให้มาถึงเร็วขึ้น 1 ชั่วโมงกับ 20 นาทีครับ
ลมทิศตะวันตก...
จริงๆ เลย
คุณชี
เคอาร์ 097 ต้องจอดที่เกตไหน
เกต 14 ค่ะ
กว่าจะให้เครื่องที่จอดอยู่ออกได้ ก็ต้องรออีก 50 นาทีค่ะ
ห้าสิบนาทีเหรอ
ยังไม่เริ่มพาผู้โดยสาร ขึ้นเครื่องกันเลย
ทำยังไงกันดีล่ะ
นี่คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่
มาแล้วทำไมไม่บอก
คนเขาตกใจหมดเลย
- ผมก็บอกอยู่นะครับ - ไอ้นี่
เก่งหลายอย่างนะเรา
ทั้งเตะ กระชากคอเสื้อ ด่าชาวบ้าน
มาทำงานสายด้วย
ขอโทษค่ะ ต่อไปนี้ฉันจะไม่มาสายแล้ว
ฉันจะไม่หัวร้อน กระชากคอเสื้อคนอื่น หรือพูดจาหยาบคายด้วย
จะทำตัวให้น่าเชื่อถือ และรับผิดชอบงานทุกอย่าง
ที่คุณมอบหมายให้ค่ะ
- เธอว่างั้นน่ะ - พูดง่ายกว่าทำอยู่แล้วครับ
ทางจุดบริการข้อมูลเพิ่งโทรมา
ที่เคาน์เตอร์เช็กอินด้วยตัวเองโซนซี
มีพนักงานสายการบิน กับผู้โดยสารทะเลาะกัน
ทำยังไงดีครับ
คุณไปนะ
- ฉันเหรอคะ - หัวหน้าทีมครับ
ทำไมล่ะ ทำไม่ได้เหรอ
เปล่าค่ะ ฉันจัดการได้ จะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ
- วางกระเป๋าไว้นี่ก่อน - อ๋อ ค่ะ
- โต๊ะคุณอยู่ตรงนั้น - ค่ะ
ไปผิดทางแล้ว ออกทางนี้
ค่ะ
(ฝ่ายบริการผู้โดยสาร)
เธอไม่ใช่ระเบิดหรอก แค่ช้าเฉยๆ
เพราะแบบนี้ถึงเป็นปัญหาไงครับ
นอกจากจะเป็นตัวปัญหาแล้ว ยังซุ่มซ่ามอีกต่างหาก
ถ้ากังวลนักก็ไปกับเธอสิคะ
ผมเนี่ยนะครับ
งั้นให้ฉันไปเหรอ
นี่คุณอีซูยอน
เรียกแล้วก็ตอบรับด้วยสิ
ครับ
นายไปกับฮันยอรึมดีกว่านะ
- ให้ผมไปเหรอครับ - งั้นจะให้ฉันไปหรือไง
อย่างน้อยก็ตอบรับกันหน่อยสิ
เด็กสมัยนี้ไร้มารยาทจริง
ฉันทำได้ ตั้งใจทำให้ดีเถอะ
ถ้าเธอทำพลาดอีกครั้ง ก็จบเห่เลยนะ ยอรึม
ฉันทำได้
(เฉพาะผู้ได้รับอนุญาต)
ว่าแต่จุดบริการข้อมูล กับเคาน์เตอร์เช็กอินซีอยู่ไหนนะ
(เฉพาะผู้ได้รับอนุญาต)
ที่จริงแล้ว บางทีฉันก็หลงทางนะ
แต่นแต๊น
เข็มทิศนี่คะ
ใช่แล้ว มันคือเข็มทิศ
พอลูกมีเข็มทิศแล้ว จะหลงทางก็ไม่เป็นไรหรอก
หนูหลงทางไม่ได้หรอก
ไม่งั้นก็ลำบากแย่
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ตราบใดที่ลูกรู้ทิศทางนะ ลูกก็หาทางกลับได้
เพราะงั้นนะ ยอรึม เอ้านี่
ต่อจากนี้ลูกจะหลงทางบ่อยแค่ไหน ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ
เข้าใจไหม
ไม่ค่ะ จะไม่เป็นไรได้ยังไงคะพ่อ
พอเราหลงทางในโลกนี้แล้ว สุดท้ายเราก็จะตามคนอื่นไม่ทัน
วันนี้หนูถึงได้วิ่งสุดชีวิต
จะได้ไม่หลงทาง
ไม่สิ
จะได้ไม่มีใครรู้ว่าหนูหลงทาง
เคาน์เตอร์เช็กอินด้วยตัวเองโซนซี อยู่ที่ไหนเหรอคะ
- ไปทางนี้นะคะ - ขอบคุณค่ะ
นี่ เรียกหัวหน้าเธอมาซิ
กล้าดียังไงถึงมาดูถูกลูกค้าแบบนี้
ทำไมถึงต้องติดตั้งไอ้เศษเหล็กนี่ แล้วทำลายวันดีๆ ของฉันด้วย
คุณผู้โดยสารทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ
มีอะไรเหรอคะ
ฉันบอกให้เขาเช็กอินเอง
- เพราะไวกว่าแต่จู่ๆ เขาก็... - นี่
ทำไมต้องแบ่งแยกคนด้วย
ทำไมถึงไม่บอกให้คนอื่น มาเช็กอินเองบ้างล่ะ
ทุกคนได้รับตั๋ว จากเคาน์เตอร์กันหมดเลย
ทำไมฉันถึงไม่ได้บ้าง
- บ้าหรือเปล่า - เป็นอะไรของเขาเนี่ย
- เรียกรปภ.มาทีค่ะ - ค่ะ
คุณผู้โดยสาร รอสักครู่นะคะ
- ใครเนี่ย - จากฝ่ายบริการผู้โดยสาร
ฮันยอรึมค่ะ
ต้องมีเรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย แน่เลยค่ะ
หา ให้ตายสิ
ตัวเองเป็นฝ่ายทำให้โมโหแท้ๆ
แต่กลับมาบอกว่าเข้าใจผิดเหรอ
นี่ ช่างเถอะ
ฉันไม่อยากคุยกับคนแบบเธอ ไปพาหัวหน้ามาคุยเลย
เร็วสิ ตามหัวหน้ามา ให้ไวเลย
- อกอีแป้นจะแตก - ให้ตายสิ ตกใจหมดเลย
คุณผู้โดยสารคะ นี่คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่
ไม่เห็นเหรอว่าผมทำอะไร
เอาอีกครั้งดีไหม
ถอยไป หลีกไปเลย
หยุดนะคะ เป็นอะไรของคุณเนี่ย
- ฉันบอกให้หยุดไงคะ - หลีกไป
ให้ตายสิ จริงๆ เลย ไอ้...
อะไรนะ "ไอ้" เหรอ
เมื่อกี้เรียกฉันว่า "ไอ้" เหรอ
ไอ้อะไรล่ะ พูดให้จบสิ
ไอ้เลวเหรอ ไอ้ขยะงั้นเหรอ
ตอบผมมาดีๆ ครับ คุณฮันยอรึม
คุณเรียกผู้โดยสารว่า "ไอ้เลว" เหรอครับ
- ใช่ค่ะ - แล้วคุณก็เตะเขาด้วยใช่ไหม
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
คุณฮันยอรึม
นานแค่ไหนกว่าจะได้งานที่นี่
สมัครมาสามปี
ถึงได้งานค่ะ
แต่นี่ทำงานได้แค่สองเดือน
คุณก็เรียกผู้โดยสารที่เมาว่าไอ้เลว
แล้วยังเตะเขาด้วยเหรอ
อยากให้สามปีที่คุณทุ่มเทมา
ต้องเสียเปล่าเหรอครับ
หรือคิดว่าพอได้งานที่นี่แล้ว
ทุกอย่างจะราบรื่นงั้นเหรอครับ
ถ้าคิดอย่างนั้น ก็ช่วยมีสติหน่อยเถอะครับ
ทำงานในองค์กรมันโหดร้ายนะ
ทุกคนตัดสินคุณจากความสามารถ และผลงานเท่านั้น
เข้าใจไหมครับ
จ้องหาพระแสงอะไร
เธอจะพูดอะไรต่อจากคำว่า "ไอ้"
"เลว" หรือ "ขยะ" ล่ะ
เลิกจ้องหน้าแล้วตอบมาสิ
ดูก็รู้ว่าเธอจะด่าฉันอยู่แล้ว
ตายจริง ฉันเนี่ยนะคะ ทำไมฉันต้องด่าคุณด้วยล่ะคะ
ยิ้มเหรอ ยิ้มงั้นเหรอ
เขาจ้างเธอมาบริการลูกค้า
แต่เมื่อกี้กล้ามายิ้มเยาะใส่ฉันเหรอ
ลูกค้าก็เหมือนพระเจ้า ทำกับฉันให้สมที่เป็นพระเจ้าหน่อย
งั้นก็ทำตัวให้เหมือนพระเจ้า
อย่าทำตัวเป็นขยะแบบนี้สิยะ
ฉันล่ะอยากตะโกนใส่หน้ามัน แบบนี้จริงๆ
ช่วยปล่อยฉันได้ไหมคะ
กล้าดียังไง เลิกจ้องหน้าฉันแบบนั้นสักที
ฉันบอกว่าให้ปล่อยฉันไงคะ
อยากตายหรือไง
พอได้แล้วครับ
นี่ใครเนี่ย
ปล่อยสิ นี่ ปล่อยนะ
ให้ตายสิ นี่ทำร้ายร่างกายผมเหรอ
นี่ โอ๊ย เจ็บนะ ปล่อยเดี๋ยวนี้
นี่ ไอ้เด็กเมื่อวาน...
ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน หรือสะสางปัญหากับใคร
การใช้ความรุนแรงทั้งทางกายและวาจา
ก็ผิดกฎหมายอยู่ดีครับ
- ไอ้เวรนี่ - มิหนำซ้ำคุณยังทำลายข้าวของด้วย
เครื่องพวกนี้ราคาราวๆ เครื่องละยี่สิบล้าน ทราบบ้างไหมครับ
ยี่สิบล้านเหรอ
- โอ้โฮ - ยี่สิบล้านเลยเหรอ
คุณทำพังไปสามเครื่อง เพราะงั้นคุณต้องจ่ายหกสิบล้านครับ
หกสิบล้านบ้าบออะไร
แล้วไงล่ะ จะให้ทำยังไง
คิดว่ายังไงล่ะครับ คุณจะต้องชดใช้ค่าเสียหายไงล่ะ
ถ้าคุณทำลายข้าวของ
คุณก็จะต้องรับผิดชอบค่าเสียหาย ตามกฎหมาย
นอกจากนี้คุณยังจงใจทำลายมันด้วย ดังนั้นคุณจะถูกดำเนินคดี
ทั้งทางแพ่งและทางอาญานะครับ
อาญา ความผิดทางอาญางั้นเหรอครับ
หมายความว่ายังไงเนี่ย
คุณก็บรรลัยแล้วไงล่ะ
คุณชี เรื่องลานจอดเป็นไงบ้าง
เกตหกคนน้อยที่สุดค่ะ
เอบีแอร์ไลน์กำหนดเวลาออก ตอน 10:40 น.
แต่ยังไม่ได้เข้าจอดเทียบท่าเลยค่ะ
สายการบินอื่นก็มี ทำไมต้องเป็นเอบีด้วย
มีเกตอื่นอีกไหม
มีเกต 112 อยู่ค่ะ
เคอาร์แอร์ไลน์ไม่ยอมจอดไกล ขนาดนั้นหรอก
- โกอึนซอบ - ครับ
นายไปดูแลเอบีแอร์ไลน์ ฉันจะดูแลเคอาร์เอง
ได้ครับ
ติดต่อหอบังคับการบินอินชอน จากเคอาร์ 097
อีก 8 ไมล์จะถึงรันเวย์ปลายทาง รันเวย์ 33 ฝั่งขวา
เคอาร์ 097 จากหอบังคับการบิน มาต่อได้เลย
ลม 330 องศา เจ็ดนอต
รันเวย์ 33 ฝั่งขวา ลงจอดได้
รันเวย์ 33 ฝั่งขวา ลงจอดได้ เคอาร์ 097
อะไรๆ อะไรเนี่ย เดี๋ยวก่อนสิ
จะพาผมไปไหน อย่าเพิ่งสิ
คุณคะ
เจอกันอีกแล้วนะคะ เมื่อเช้า เราเจอกันแถวป้ายรถเมล์ใช่ไหมคะ
ครับ คงงั้นแหละ
คุณต้องทำงานกับฝ่ายกฎหมายแน่เลย
ความรู้เรื่องกฎหมายแพ่ง กับอาญานี่แน่นเชียว
คุณรู้ได้ยังไงว่าเครื่องเช็กอิน ราคาเครื่องละ 20 ล้านคะ
คุณช่วยฉันไว้เยอะเลยค่ะ
ถ้าคุณแจ้งหมายเลขเที่ยวบินกับฉันมา
ฉันก็จะตอบแทนคุณด้วยการ ให้เข้าใช้บริการห้องรับรองค่ะ
(ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน อีซูยอน)
ผมน่าจะแนะนำตัวก่อนนะครับ
ผมมาจากฝ่ายบริการผู้โดยสาร อีซูยอนครับ
ทีนี้คุณจะทำยังไงล่ะ
เขาพังไปตั้งสามเครื่อง
คะ
เธอจะทำยังไง
ไม่อยากเชื่อว่าเธอจะปล่อยให้เขา พังเครื่องเช็กอินไปสามเครื่อง
รวมๆ แล้ว 60 ล้านเลยนะ 60 ล้าน
ได้ยินว่าผู้โดยสารที่ทำลายข้าวของ
จะต้องชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมด
จะบอกว่าไม่ใช่เงินตัวเอง ก็ไม่เป็นไรเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
ช่างเถอะ เขียนรายงานเรื่องนี้ ก่อนเลิกงานด้วย
เมื่อไหร่ ที่ไหน และทำไม
เขียนว่าเขาทำเครื่องเช็กอินพัง ตั้งสามเครื่องได้ยังไง
ทั้งที่พนักงานฝ่ายบริการผู้โดยสาร ก็อยู่ตรงนั้น
ฉันไม่ได้ให้เขาทำนะคะ
ฉันห้ามเขาไม่ได้ เพราะเขาน่ะคุมไม่อยู่เลยค่ะ
เธอชอบกระชากคอเสื้อ กับเตะคนอื่นอยู่แล้วนี่
ไม่ทำสักอย่างกับเขาล่ะ
น่าจะเตะเขาไปหรือไม่ก็จับเหวี่ยงซะ
เขาจะได้ไม่ไปทำลายข้าวของ
งั้นเขาก็ไปจะร้องเรียน
และฝ่ายตรวจสอบ ก็จะหักเงินเดือนฉันน่ะสิคะ
ฝ่ายบุคคลเตือนฉันมาแล้วด้วย
เธอก็เลยไม่ห้ามเขาเหรอ
เพราะกลัวว่าจะโดนเตือนอีกรอบเนี่ยนะ
เด็กสมัยนี้เถียงเก่งตลอดเลย เถียงไม่เลิก
ไม่สนใจหรอกว่าหัวหน้าจะพูดยังไง
ตัวเองเป็นฝ่ายโดนกระทำ พูดอะไรได้ตลอด
กลับมาแล้วเหรอครับ เรื่องเครื่องเช็กอิน...
ฉันเห็นเหล็กกั้นวางทิ้งไว้ แถวๆ ร้านค้าปลอดภาษี
เอ๊ะ
อ๋อ ครับ ผมจะไปเก็บครับ
คุณฮันยอรึม
ค่ะ รับทราบค่ะ ฉันจะไปจัดการให้ค่ะ
รู้ไหมว่าห้องเก็บของอยู่ที่ไหน
ไม่ทราบค่ะ
ไม่รู้แล้วจะทำงานยังไงล่ะ
ไม่รู้ก็ต้องบอกว่าไม่รู้ เราจะได้บอกให้
- ขอโทษด้วยค่ะ - เรื่องอะไร
- คะ - คุณขอโทษนี่
ขอโทษเรื่องอะไรล่ะ
อ๋อ คือว่า...
คุณพูดว่าขอโทษ จนเหมือนเป็นนิสัยเลยนะ
แก้ปัญหาได้ทุกอย่างเหรอ
คุณจะทำงานแบบนี้หรือไง
ขอโทษ...
คุณอีซูยอน
ช่วยตอบหน่อยนะ
- ครับ - ช่วยสอนงานคุณฮันยอรึมด้วย
ตั้งแต่เรื่องเหล็กกั้นไปจนถึง งานบริการผู้โดยสารต่างๆ
วิธีการรับมือกับผู้โดยสาร
และการไกล่เกลี่ยเวลามีปัญหา สอนให้หมดเลยนะ
ฉันบอกให้นายตอบไง
ผมต้องทำเหรอครับ
- อะไรนะ - ใช่ ให้คุณสอนงาน
มาประชุม เรื่องคอนเสิร์ตฤดูใบไม้ร่วงกันนะ
- ครับ - ค่ะ
แหม สุดยอดเลยนะนายเนี่ย
ฉันเป็นผู้จัดการแท้ๆ
แต่ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นเลยนะ
"ผมต้องทำเหรอครับ"
พูดออกมาได้ยังไง
จริงๆ เลยนะ เด็กสมัยนี้
ให้ตายสิ ให้ตาย
ฉันไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องห่วงฉันนะคะ
ไม่เข้าท่าสักอย่างเลย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจัดการเอง
ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันทำเอง
ตอนอยู่ฝ่ายบริการขนส่ง ฉันก็ทำงานยากกว่านี้มาแล้วค่ะ
ถึงเป็นผู้หญิง ฉันก็ไม่เกี่ยงงานหนักหรอกนะ
ถึงเป็นผู้หญิง ฉันก็ไม่เคยทำใครลำบากด้วย
แค่นี้สบายค่ะ
ปกติไม่ค่อยล้มนะ ทรงตัวดีแบบนักกีฬาเลย
ผมโทรแจ้งฝ่ายสนับสนุน ให้มาช่วยดีไหมครับ
ไม่ต้องหรอกค่ะ
แต่คุณช่วยเล่าเรื่องของ ผู้จัดการกงให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ
เขามีอคติกับฉันมากเกินไป
ฉันจะทำยังไงให้เขาถูกใจได้
มีเคล็ดลับอะไรที่จะทำให้ สนิทกับเขาได้มากกว่านี้ไหมคะ
ถ้าคุณช่วยบอกข้อมูลกับฉันหน่อย จะเป็นพระคุณอย่างสูงเลยค่ะ
นะคะ
ผมจะบอกว่า ที่เก็บเหล็กกั้นอยู่ไหนครับ
ช่วยบอกไม่ได้เหรอคะ
ช่วยบอกฉันทีนะคะ คุณอีซูยอน
มีปากกากับกระดาษไหมครับ พอดีทางมันค่อนข้างซับซ้อน
บอกฉันมาเลยก็ได้ค่ะ ความจำฉันดี
ฉันเก่งเรื่องทิศทางด้วยค่ะ
ถ้าคุณเดินตรงกลับไป จะเจอห้องพักพนักงาน
อ๋อ ค่ะ ฉันรู้จักที่นั่น
เดินเลยห้องนั้นไป แล้วจะเจอประตูเข้าออกของพนักงาน
ประตูพนักงาน ฉันรู้ค่ะ
เดินต่อไปอีก
เดินไปประมาณห้าเมตร ก็จะถึงลิฟต์ขนของ
ขึ้นลิฟต์ไปชั้นสอง
ออกจากลิฟต์ แล้วเดินไปตามโถงทางเดินด้านขวา
จะเจอฝ่ายตรวจคนเข้าเมือง
เดินผ่านไปอีกก็จะเจอด่านกักกัน
- เดินต่อไปเรื่อยๆ - อ๋อ ค่ะ
คุณจะเห็นป้ายด่านกักกันสัตว์และพืช
เลี้ยวซ้ายไปทางนั้น
- ค่ะ - เดินไปสุดโถงทางเดิน
สำนักงานรักษาความปลอดภัย จะอยู่ตรงนั้น
เลี้ยวซ้ายอีกรอบ
จะเจอสำนักงานสิ่งแวดล้อม
กับสำนักงานพืชสวน
เดินไปอีกสิบเมตรจากตรงนั้น
คุณจะเห็นลิฟต์ อย่าเพิ่งขึ้นตัวนั้นนะ
ให้เลี้ยวขวาแล้วเดินตรงไป
คุณจะเจอประตูตรงสุดโถงทางเดิน
นั่นแหละ
ห้องเก็บเหล็กกั้น
เอายังไงดีล่ะ ให้ผมตามฝ่ายสนับสนุนมาช่วยไหมครับ
ไม่ต้องค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว
เดี๋ยวจัดการเอง
ตามนั้นครับ
ฉันอยากทำงานให้ดี
แต่ฉันก็หลงทางอีกแล้ว
ไม่ใช่ทางเดินแล้วเนี่ย เขาวงกตชัดๆ
จะบ้าตายอยู่แล้ว
โธ่เอ๊ย คุณฮันยอรึม
อู้งานตั้งแต่วันแรกได้ยังไงกัน
งานนี้น่าจะทำเสร็จได้ภายใน 30 นาที
แล้วเธอใช้เวลาตั้งสองชั่วโมง เข้าไปได้ยังไง
อีซูยอนก็อุตส่าห์
ลงไปบอกแล้ว ว่าห้องเก็บของอยู่ที่ไหน
เป็นอะไรของเธอเนี่ย
ทำไมทำแบบนี้
เขาจงใจทำแบบนั้นใช่ไหม
อีซูยอนเหรอ ไอ้หน้าหยิ่งนั่นน่ะนะ
หมอนั่นแหละ
ทำตัวกร่างได้กร่างดี นึกว่าตัวเองดีเลิศเกินใคร
เขารู้ว่าผู้จัดการกงหมายหัวฉันอยู่
ก็เลยหาเรื่องให้ฉัน
ที่ฉันหลงก็เพราะเขา บอกทางซับซ้อนเกินนั่นแหละ
แต่เธอก็หลงทิศอยู่แล้วนี่
เอาเป็นว่าเขาเล่นงานฉัน ตั้งแต่วันแรกเลย ให้ตายเถอะ
โลกนี้มีการแข่งขันสูงก็จริง
แต่เขาทำเกินไปนะ
ถึงจะคิดว่าฉันเป็นคู่แข่ง ก็ทำแบบนี้ไม่ได้
เขาจบจากไคสต์ด้วยคะแนนโทอิคเลิศๆ
ตอนสัมภาษณ์เข้าทำงาน ก็ได้คะแนนสูงสุดด้วย
นายจะสื่ออะไร
"ทำไมเขาต้องคิดว่า คนจบจากมหาวิทยาลัยไม่มีชื่อ
ที่โดนย้ายแผนก เป็นคู่แข่งของเขาล่ะ"
นายจะสื่อแบบนี้ใช่ไหม
หมอนั่นขึ้นชื่อ เรื่องความหยิ่งอยู่แล้ว
กินข้าวคนเดียว
ตั้งแต่ทำงานมา ก็ไม่เคยไปร่วมงานเลี้ยงพนักงานเลย
เขาไม่มีเพื่อน และไม่มีใครอยากเป็นเพื่อนด้วย
คนอื่นลือกันอยู่นะ
เขาชอบอยู่คนเดียวเพราะเป็นคนไม่ปกติ
สรุปว่าหมอนั่นเป็นออทิสติก และนักเรียนตัวอย่าง
ที่เรียนเก่งแต่เข้าสังคมไม่ได้สินะ
แต่เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นไม่นานนี้ ถึงได้รู้ว่าข่าวลือพวกนั้นไม่จริง
ไม่นานนี้เหรอ
เกิดอะไรขึ้น
จุน
จุน
โกหกน่า เหลวไหลใหญ่แล้ว
มันถึงเป็นข่าวลือไงละ
ข่าวลือก็เป็นแบบนั้นแหละ
ปั้นแต่งเรื่องราวให้ดีเกินจริง
แล้วก็พูดถึงกันอย่างกับเป็นตำนาน
เอาเป็นว่าหลังจากนั้นมา เขาก็กลายเป็นขวัญใจ
ของบรรดาพนักงานร้านค้าปลอดภาษีไปเลย
เฮ้อ ฉันเกลียดหมอนั่นชะมัด
ถึงยังไง เธอก็เป็นรุ่นพี่นะ ทำดีกับเขาหน่อยเถอะ
เขาเป็นพนักงานใหม่นะ
- พนักงานใหม่เหรอ - ใช่
เพิ่งผ่านทดลองงานสามเดือน
เขาได้เป็นพนักงานประจำ แค่เดือนเดียวเอง
- ฝากด้วยนะครับ - ครับ
(ต้องการความช่วยเหลือ)
- ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ - ปล่อยฉันนะ
ใจเย็นๆ ก่อนครับ เข้าไปไม่ได้นะครับ
- ปล่อยฉันสิ - ใจเย็นๆ ครับ
มีเรื่องอะไรเหรอครับ
คุณป้าบอกว่าต้องไปหาลูกชาย เธอจะเข้าไปให้ได้เลยครับ
ลูกชายเหรอ
ช่วยตามหาลูกชายฉันหน่อยนะคะ ตามหาลูกให้ฉันทีค่ะ
ขอร้องล่ะค่ะ
อย่าให้ช้านะคะ
- ครับ - อย่าให้พลาดด้วยล่ะ
ได้ครับ
ฉันมีอะไรจะพูดค่ะ
- เรื่องอะไร - คุณอีซูยอนค่ะ
เห็นว่าเขาเป็นพนักงานใหม่
ที่เพิ่งผ่านช่วงทดลองงาน สามเดือนไปนี่คะ
- แล้วยังไง - ฉันทำงานที่นี่มาหนึ่งปีนะคะ
- แล้วยังไงล่ะ - คะ
คุณฮันยอรึมทำงานมาที่นี่หนึ่งปี แล้วยังไงเหรอ
คุณมอบหมายพนักงานใหม่ ให้มาเป็นพี่เลี้ยงฉันได้ยังไงคะ
คุณทำงานฝ่ายบริการผู้โดยสาร มานานแค่ไหน
วันนี้วันแรกค่ะ
คุณอีซูยอนทั้งฝึกงาน
และร่วมงานกับฝ่ายเรามาสี่เดือนแล้ว
พนักงานที่ทำงานมาสี่เดือน ช่วยสอนพนักงานที่เพิ่งมาวันเดียว
- มันเป็นปัญหาตรงไหนเหรอ - แต่ฉันเป็นรุ่นพี่เขานะคะ
ฉันก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน
หรือเพราะทางแผนกเก่าฉัน
กำลังเตรียมโยกย้ายฉัน
คุณถึงได้ดูถูกฉันคะ
- ฟังนะ คุณฮันยอรึม - ค่ะ หัวหน้าทีม
คุณอยากพูดถึง เรื่องศักดิ์ศรีที่นี่ใช่ไหม
ใช่แล้วค่ะ
ถ้างั้นก็ทำงานของตัวเองให้ดี
อย่ามาสาย แล้วก็ไม่ต้องหาข้อแก้ตัวไร้สาระด้วย
ฉันไม่สนหรอก ว่าคุณเคยก่อเรื่องอะไรมาบ้าง
เพราะงั้นอย่าได้มาเรียกร้อง ความเห็นใจด้วยวิธีห่วยๆ แบบนั้น
เรื่องเดียวที่ฉันสนใจ ก็คือความสามารถในการทำงาน
หยุดพล่ามเรื่องระดับอาวุโส หรือเรื่องเหลวไหลแบบนั้น
เข้าใจไหม
อะไรล่ะ มีเรื่องจะพูดอีกไหม
ไม่ค่ะ ไม่มีแล้วค่ะ
- งั้นก็ไปได้แล้ว - ค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ
บอกแล้วไง เธอสู้หล่อนไม่ได้หรอก
ถ้าเป็นเรื่องงาน หล่อนไม่เมตตาใครหรอกนะ
หล่อนมีฉายาว่า แม่มดแห่งสนามบิน
ถ้าหล่อนไม่ชอบใจขึ้นมาก็จบเห่เลยนะ
ทำไงดีล่ะ
ฉันทำให้หล่อน ไม่ชอบใจแล้วจริงๆ ใช่ไหม
อือ
คุณฮันยอรึมครับ
คุณฮันยอรึม
ไม่ตอบเขาล่ะ
ค่ะ ว่ามาเลย
ได้รับแจ้งว่ามีเด็กหายครับ รีบมาที่ชั้นสามเลยนะครับ
รีบไปได้แล้ว มีเด็กหายนี่
คุณฮันยอรึม ฟังอยู่หรือเปล่าครับ
คุณฮันยอรึม
คุณฮันยอรึมครับ
- ค่ะ ฉันกำลังไป - จะไปแล้วเหรอ
ทั้งผู้จัดการและหัวหน้าทีม
คิดว่าฉันเป็นตัวปัญหากันหมด ฉันเลิกงานไปแบบนี้ไม่ได้หรอก
ถ้าไม่ทำงานฝ่ายบริการผู้โดยสารให้ดี ฉันก็ไม่มีที่ไปแล้วล่ะ
ถ้างั้นฉันต้องทำอะไรล่ะ
ทำอะไรชดเชยเรื่องที่พลาดไปวันนี้
ฉันจะตามหาเด็กหายให้เจอ
จบวันนี้ด้วยความอบอุ่นใจ โอเคนะ
ไปล่ะ
ก็อย่ามาสายตั้งแต่วันแรกสิ
(เอบีแอร์ไลน์ อีมยองฮอน)
ทำไมวันนี้ เครื่องต้องลงไวกว่ากำหนดด้วยนะ
ครับผม โกอึนซอบพูดครับ
อะไรนะ เครื่องลงแล้ว จะทำแบบนี้ตอนนี้ไม่ได้นะครับ
ฉันไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง
เขาไม่ได้กินยามา หกชั่วโมงแล้วใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะๆ
- นี่ถูกต้องไหมครับ - ค่ะ
มีเด็กหายสินะ คุณอีซูยอน
- ครับ - ผู้ชายหรือผู้หญิงล่ะ
- ผู้ชายครับ - อายุเท่าไรคะ
- สามสิบเอ็ดครับ - สาม...
สามสิบเอ็ดเหรอ
ล้อกันเล่นเหรอ งั้นเขาก็เป็นผู้ใหญ่สิ
นี่ยาของลูกคุณป้าครับ
เขาต้องกินให้ตรงเวลา
เขาตื่นเต้นที่จะได้ไปเที่ยว จนลืมยาไว้
อ่านดูสิครับ
"ผู้ป่วยที่มีอาการ ของโรคจิตเภทระยะแรก..."
- โรคจิตเภทคือ... - ผมแจ้งเรื่องนี้กับหัวหน้าทีมแล้ว
คุณฮันยอรึมรออยู่ที่นี่ กับคุณป้านะครับ
ผมจะไปดูที่เขตการบิน กับฝ่ายรักษาความปลอดภัย
เดี๋ยวก่อนค่ะ
ฉันจะไปด้วย
ไม่ได้ยินที่ผมสั่งเหรอครับ
ได้ข่าวว่าคุณเป็นพนักงานใหม่ ที่เพิ่งมาทำงานได้สี่เดือนนี่คะ
ผมเป็นพี่เลี้ยงคุณด้วยนะครับ
ฉันรู้ว่าคุณอยากเรียกคะแนน จากพวกผู้จัดการ
แต่จะทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ
คุณให้ฉันทำงานทุกอย่าง ที่ไม่มีใครเห็น
แล้วก็เอาความดีความชอบไปหมด
- หมายความว่ายังไงครับ - มาช่วยกันดีกว่าค่ะ
รอสักครู่ครับ
ครับ เชิญครับ
เราจะทำงานเป็นคู่
คนคนนั้นอาจมีอาการจิตเภทกำเริบ
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
อย่าอยู่คนเดียวนะครับ
ตายจริง คุณเป็นห่วงฉันอยู่เหรอคะ
คุณพนักงานใหม่
เปล่าครับ
ผมเตือนคุณในฐานะพี่เลี้ยงต่างหาก
ผมพอจะทนเรื่องน่ารำคาญได้
แต่อย่าสร้างปัญหานะครับ
ผมไม่อยากเป็นศูนย์กลางความสนใจ เพราะเรื่องนั้น
ผม...
ชอบทำงานเงียบๆ
ไม่ให้เป็นที่สังเกต
ขอความร่วมมือด้วยครับ คุณฮันยอรึม
จะว่าไปนะคะ
ไม่แน่ใจว่า...
เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าคะ
ไม่ใช่เช้านี้ แต่เป็นก่อนหน้านั้น
คุณว่าเราเคยเจอกันหรือเปล่าคะ
ไม่นะครับ คงไม่เคยหรอก
- สักครั้งก็ไม่เคยเหรอคะ - จำไม่ได้ครับ
แปลกแฮะ
ฉันคิดว่าเคยเจอคุณนะ
เคยมีผู้หญิงมาจีบผม โดยใช้มุกนี้เหมือนกัน
คุณทำแบบนั้นอยู่เหรอครับ
ขอโทษแล้วกันค่ะ ไปกันเถอะ
ผู้ป่วยจิตเภทระยะแรก เป็นเพศชายอายุ 31 ปี
ชื่อคิมกึนอู
เขาสวมเสื้อสีเหลือง
กำลังจะเดินทาง ด้วยเที่ยวบิน เอบี 127 ไปภูเก็ต
เครื่องออกเวลา 10:40 น.
เกตหก
ยังเหลือเวลาหนึ่งชั่วโมง ก่อนเครื่องจะออก
เราต้องไปตามหาแถวๆ เกต
- และแถวร้านค้าปลอดภาษีด้วย - ครับ
ไปดูในห้องน้ำชายทุกจุดด้วยนะ
- รับทราบครับ - ค่ะ
ยังซอกุนพูดค่ะ
ดูให้หน่อยว่ามีชายสวมเสื้อสีเหลือง อยู่แถวเขตการบินหรือเปล่า
เขาอายุ 31 ปี และมีอาการจิตเภทระยะแรก
เช็กเกตหกด้วยนะคะ
ที่เกตหก ไม่มีผู้ชายใส่เสื้อสีเหลืองนะครับ
- ไม่เห็นเหรอคะ - ครับ
เห็นผู้ชายอยู่ไม่กี่คน
แต่ไม่มีใครใส่เสื้อเหลืองเลย
ผู้จัดการกง ฉันไม่เห็นผู้ชาย ใส่เสื้อสีเหลืองที่เกตหกนะ
คุณไปดูแถวๆ ร้านค้าปลอดภาษีก็แล้วกัน
ครับ รับทราบครับ
ได้ยินแล้วนะ กลับกันเถอะ
ไปดูร้านค้าปลอดภาษีก่อน
หมายความว่ายังไง ที่ว่าเขายืนประจันหน้ากัน
ใช้เวลาแค่ 40 นาทีเอง ทำไมเขาถึงยอมไม่ได้คะ
เขาเป็นเจ้าของเกตหกหรือไง
ช่วยบอกเธอทีว่าสองสัปดาห์ก่อน เธอก็สัญญาไว้แบบนี้
แต่พวกเขา ทำให้เที่ยวบินเราดีเลย์ครับ
ถามเขาหน่อยว่ามองไม่เห็น เครื่องบินที่รันเวย์เหรอคะ
ถามเธอที ว่าทำไมถึงพูดกับผมแบบนั้นครับ
ได้ยินแล้วใช่ไหมครับ
โธ่เอ๊ย ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้
- ทำยังไงดีครับ - ฉันขอคุยด้วยหน่อย
ผมเองนะครับ
ผู้จัดการลานจอด พัคแทฮี
ผมเข้าใจว่าคุณจะสื่ออะไร
แต่เรามาแก้ปัญหากันดีๆ เถอะนะครับ
ครั้งนี้ให้เธอไปก่อน
คราวหน้าคุณค่อยขอความร่วมมือ จากเขาก็ได้เนอะ
ตามนั้นได้ไหม
ผู้จัดการพัค คุณเข้าข้างเคอาร์เหรอครับ
ผมไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้นแหละครับ
ผมบริหารงานลานจอด
อย่างมีประสิทธิภาพและเป็นธรรม
ไม่มีหรอกครับ
ที่เราจะเลือกปฏิบัติน่ะ
เราได้เกตนี้ก่อนนี่ครับ
ถ้าเกิดเที่ยวบินเราดีเลย์อีกล่ะครับ
ให้เขาใช้เกตนั้นไม่ได้เหรอครับ
ครับ ไม่ได้หรอก
ไม่มีทางเลือกแล้วล่ะ
หัวหน้าโอไปที่เกตอื่นดีกว่านะครับ
ผู้จัดการพัค
ยังไงคุณก็ต้องขอโทษที่ให้ผู้โดยสาร ลงจากเครื่องได้ช้าอยู่ดี
แค่ขอโทษพวกเขาไป
ที่ต้องให้เดินไกลกว่าเดิม
ถ้าผู้โดยสารร้องเรียนขึ้นมา คุณจะทำยังไงคะ
ไปกันใหญ่แล้วครับ
มันไม่ใช่ความผิดผมสักหน่อย
ผมบอกคุณ ให้นำเครื่องลงจอดเร็วขึ้นหรือไงครับ
ผมเสนอทางเลือกให้แต่คุณก็ไม่เอา
จะให้ผมทำยังไง ผมทำอะไรไม่ได้เลยนะ
ถ้าคุณไม่พอใจก็โทษลมตะวันตกนู่นสิ
ทำไมลมต้องพัดไปทางนั้นด้วยล่ะ
จะทำยังไงครับ เวลาเดินไปเรื่อยๆ แล้วนะ
จะให้เราโดนร้องเรียนกันหมดเลยหรือไง
ให้เขาฟังที่เราคุยกัน
แล้วโดนตรวจสอบด้วยกันไปเลย
ต้องการแบบนั้นเหรอครับ
ถ้าต้องการแบบนั้นก็เอาเลยครับ
ผู้โดยสารที่เคารพทุกท่าน ทางเรามีเรื่องจะประกาศค่ะ
สถานการณ์ที่สนามบินในขณะนี้ ส่งผลให้เราลงจากเครื่องได้ล่าช้า
ขอความกรุณาทุกท่าน นั่งอยู่กับที่สักครู่นะคะ
ขอประกาศอีกครั้ง สถานการณ์ที่สนามบินในขณะนี้...
รอเดี๋ยวครับ
ผมขอไปดูที่ห้องน้ำชายอีกรอบนะ รออยู่แถวนี้ก่อนนะครับ
(ห้องน้ำ)
เขาสั่งคนอื่นเป็นงานอดิเรกหรือไงนะ
ไม่เป็นรุ่นพี่ฉันไปเลยล่ะ
เที่ยวบิน เคอาร์ 097 นะครับ
ลานจอดยังไม่ส่งข่าวเลยเหรอ
เคอาร์ 097 รอที่โรมิโอสองก่อนนะคะ
รบกวนรีบเปลี่ยนลานจอดด้วยค่ะ
เครื่องบินรออยู่เต็มเลยนะคะ
- ช่วยชี้แจงเหตุผลทีค่ะ - อะไรเนี่ย
(ทางออกขึ้นเครื่อง เกตหก)
ให้เวลา 40 นาทีครับ
ถ้าคุณผิดสัญญาอีก หรือทำให้เที่ยวบินดีเลย์ล่ะก็
ผมจะส่งคำร้อง ให้กับทางฝ่ายจัดการลานจอด
- จำไว้ด้วยครับ - เปิดเกตเลย เร็วเข้า
- ค่ะ - รับทราบครับ
เป็นยังไงบ้าง
เข้าใจแล้ว ทำได้ดีมาก
- ผู้ช่วยชี - คะ
เปิดเกตหกให้เที่ยวบิน เคอาร์ 097
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ
ร่างกายต้องการน้ำตาล
ผมไม่ใช่ที่ปรึกษาพวกเขาสักหน่อย
อะไรเนี่ย
นี่มันอะไรกัน มีแต่น้ำแข็งนี่นา
ขออภัยที่ให้รอนะคะ
ขออภัยที่ให้รอค่ะ
- ลาก่อนค่ะ - เดินทางปลอดภัยนะคะ
ขออภัยในความล่าช้า
ขออภัยที่ให้รอนะคะ
- ลาก่อนค่ะ - ขอโทษด้วยนะครับ
(เกตหก เวลาขึ้นเครื่อง 10:10 น.)
(ห้องน้ำ)
คุณฮันยอรึมครับ
(ห้องน้ำ)
(ห้องน้ำชาย)
ให้ตายสิ
คุณครับ โทษนะครับ
เครื่องบินน่ะ
ทำไมถึงเปลี่ยนล่ะครับ
อะไรนะครับ
เครื่องบินน่ะ
พอผู้โดยสารลงจากเครื่องหมดแล้ว เครื่องก็จะย้ายไปอีกเกตครับ
เครื่องบินมาถึงเร็วกว่ากำหนดเวลา เพราะลมตะวันตกครับ
พอดีว่าเกตอื่นไม่ว่าง
เขาก็เลยใช้เกตของเราไปก่อน
ใครให้คุณทำแบบนั้น
ถือดียังไงมาเปลี่ยนเครื่องบิน โดยที่ไม่บอกผม
หา ว่าไง
คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ดูเหมือนว่าพนักงานเรา จะอยู่แถวห้องน้ำใกล้เกตหกนะครับ
(ฝ่ายจัดการสายพาน ทีหนึ่ง)
ช่วยซูมไปที่ผู้ชาย ที่อยู่ใกล้ๆ เกตได้ไหมคะ
เดี๋ยวนะ ถ่ายไว้
ลองซูมเข้าไป
เขาใส่เสื้อสีเหลืองข้างในใช่ไหม
ใช่ครับ เสื้อสีเหลือง
ทุกคนฟังอยู่หรือเปล่า
- เจอเขาแล้วนะ - ครับ
ผู้ชายใส่เสื้อสีเหลืองอยู่ที่เกตหก
เขาใส่เสื้อกันแจ็กเกตสีกรมท่าทับไว้
- เกตหกเหรอครับ เกตหกๆ - ครับ
เกตหก
ฮันยอรึม คุณอยู่ใกล้กับเกตหก ได้ยินฉันไหม
เธอน่าจะปิดวอครับ
โทรเข้ามือถือเธอเลย
บอกเธอว่าอย่าเพิ่งทำอะไร
รปภ.คะ ขอคนมาช่วยด้วยค่ะ
ตอนนี้ที่เกตหก
พบชายที่ได้รับแจ้งว่า เป็นโรคจิตเภทอยู่
ขอเบอร์คุณฮันยอรึมหน่อยครับ
ผมอีซูยอนจากฝ่ายบริการผู้โดยสารครับ
กล้าดียังไงมาเปลี่ยนเครื่องบิน
คุณขายตั๋วให้ผมแล้ว
- กล้าทำแบบนี้ได้ไง - ทำไมทำแบบนี้ล่ะครับ
- อย่าทำผม - คุณคิมกึนอู
คุณคิมกึนอูใช่ไหมคะ
คุณเป็นใครครับ
คุณแม่ตามหาคุณอยู่ด้านนอกค่ะ
ช่วยมากับฉันได้ไหมคะ
เธอ...
เธอเป็นใคร ตำรวจเหรอ
ไม่ใช่นะคะ
ฉันมาจากฝ่ายบริการผู้โดยสารค่ะ
คุณแม่คุณเป็นห่วงจริงๆ นะคะ
คุณมากับฉันดีไหมคะ
อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ
เธอมาตามจับฉันต่างหาก
เธอจะจับฉันไปขังไว้อีกใช่ไหม
ไปให้พ้นนะ
บอกว่าไปให้พ้น
ฉันไม่ได้มาจับคุณนะคะ ใจเย็นๆ ก่อน ใจเย็นก่อนนะคะ
ไปให้พ้น
จำได้แล้ว
เขา...
คือคนคนนั้นเอง
(ริสเพอริโดน)
คุณแม่ให้ผมนำสิ่งนี้มาให้คุณครับ
ท่านอยู่ด้านนอก
และเป็นห่วงคุณมากครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้น เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ผู้จัดการอีคงได้รับบาดเจ็บครับ
หา เขาบาดเจ็บเหรอ
พูดจริงเหรอเนี่ย ไหนดูหน่อยครับ
เดี๋ยวค่อยรายงาน สิ่งที่เกิดขึ้นก็ได้
ไปกันเถอะๆ เจ็บตัวซะแล้ว
พ่อฉันบอกว่า โลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญหรอก
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ล้วนมีเหตุผลด้วยกันทั้งนั้น
(กำลังอ่านหนังสือเดินทาง)
ช่วงเวลา ที่ดูเหมือนว่าเป็นเรื่องบังเอิญ
และสิ่งต่างๆ ที่ดูไม่น่าเกี่ยวข้องกันเลย
ค่อยๆ เชื่อมโยงหากันทีละอย่าง
เมื่อเวลาผ่านไป
นี่อะไรเนี่ย
ไอ้บ้าที่ไหนมันทำแบบนี้นะ
เชื่อเขาเลย
ทำไม มีอะไรเหรอ
คุณดูเองดีกว่า
โทษนะคะ คุณอีซูยอน
เรา...
เคยเจอกันมาก่อนใช่ไหม
ผมบอกว่าไม่ให้อยู่คนเดียวไง
ผมพอจะทนเรื่องน่ารำคาญได้ แต่อย่าสร้างปัญหา
ผมบอกคุณว่าอย่าทำตัวให้เป็นที่สนใจ
เพราะผมอยากใช้ชีวิตเงียบๆ
นี่คุณ...
จำไม่ได้จริงเหรอคะ
ขอโทษจริงๆ ผมจำเรื่องของคุณไม่ได้หรอกครับ
ทำไมน่ะเหรอ ผมไม่เคยเห็นหน้าคุณไง
ไม่เคยเจอกันด้วย
ไม่นะ เราเคยเจอกันจริงๆ วันนั้นไงล่ะ
(จุดจอดรถบัสสนามบิน)
ฉันกำลังจะไปสัมภาษณ์งาน ที่สนามบินในวันนั้น
คุณนั่นแหละ
ฉันมั่นใจว่าคนคนนั้นคือคุณ
คำบรรยายโดย: ฐิตาภา สิทธิวงศ์
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.