Original subtitles

เอาของกูคืนมากล่องเล็กหรือว่าจดหมายที่

อยู่ในนั้นหยุดมึงต้องช่วยกูแย่งคุณพร้อม

ออกมาจากอิมาเพราะถ้าเกิดว่ามึงไม่ทำกูก็

จะเอาไปบอกมาลาอีมาลาคงไม่ยอมรำกับมึงอีก

ไม่อยากให้พวกเราร่วมมือกันแยกหมวกพร้อม

ออกจากมาลา

>> ปวดแก้ว

>> สร้อยไปไหนรึเจ้าคะเห็นว่าลืมของไว้ที่

วังนะก็เลยกลับไปเอา

มีเด็กผู้ชายเอาจดหมายมาให้คุณมาเจ้าค่ะ

>> มา

พร้อมตื่นแล้วพร้อม

>> ใคร

>> พร้อมมาล

>> คุณพร้อมให้คนไปตามหม่อมฉันไปที่บ้านเ

จริงๆ

>> เธอโกหก

>> หม่อมฉันไม่ได้โกหกไปคะ

>> ยังไม่เลิกโกหกเรื่องนี้หม่อมฉันไม่ได้

ผิดคนเดียวไปคะอีสร้อยจะต้องชวนมาลาไปนอน

ที่บ้านแล้วมันต้องเป็นคนพามาลาไปที่บ้าน

คุณพร้อมไม่จริงนะคะเจ้าคุณพ่อไม่อยู่

บ้านพี่แหวนก็เลยให้ฉันชวนมาลาไปนอนที่

บ้าน

>> แค่ข้ออ้าง Ah.

เฮ

เฮ

ความจริงก็คืออีสร้อยมันร่วมมือกับหม่อม

ฉันเพคะแยกคุณพร้อมออกจากมาลาเพราะว่ามัน

เล่นเพื่อนกับมาลาเพคะ

ทำผิดไม่พอแล้วยังสร้างเรื่องกล่าวหาคน

อื่นหม่อมฉันไม่ได้กล่าวหาเพคะ

>> ถ้าคุณคิดว่าเรื่องที่คุณทำจะไม่ถูกลงโทษ

เลิกทำนะครับ

>> ฉันไม่ได้กลัวถูกลงโทษเจ้าค่ะฉันพูดความ

จริง

แล้วฉันมีหลักฐาน

ไหนล่ะหลักฐานของเอ็ง

มึงมาขโมยไปแล้วใช่มั้อีสร้อย

>> อะไรของมึงก็จดหมายรักที่มึงเขียนถึงมาลา

ไง

ไอ้สร้อยมันเขียนจดหมายรักถึงมาล่าเพ

มันใส่ไว้ในกล่องเหล็กซ่อนไว้ใต้สะพานอิฐ

หม่อมฉันไปเจอมาเพคะแต่ตอนนี้มันมาแอบ

ขโมยไปแล้วอ่ะท่านหญิงยายให้คนไปคนห้อง

มันเลยเพคะ

>> พ่อเธอเบสบงเล่อโยนความผิดให้สร้อยซะที

มันรักมึงทุกครั้งที่มึงอยู่กับมันใกล้

ชิดมันนอนกับมัน

มันไม่เคยคิดกับมึงแค่เพื่อนอ่ะอีสร้อย

มันทรยศความเป็นเพื่อนของมึงอ่ะมึงใส่

ร้ายกู

ไม่มีใครรู้ดีเท่าหม่อมฉันเพคะหม่อมฉัน

ฉันอยู่ด้วยกันหม่อมฉันดูว่าสร้อยไม่ได้

เป็นแบบนั้น

บุตเซอร์บงตั้งใจปั้นน้ำเป็นตัวเพื่อตัว

เองจะได้ไม่ต้องเห็นคนเดียว

ท่านหญิงอยากให้ความไปทำกับสร้อยด้วยเพคะ

>> หม่อมฉันไม่ได้ปั้นน้ำเป็นตัวเพคะพอไปนะ

>> เอ็งจะกล่าวหาใครลอยๆแบบนี้ไม่ได้

โคนเอาตัวมันออกไป

>> หม่อมฉันไม่ได้หม่อมฉันไม่ได้โกหกเพคะ

หม่อมฉันน้องจันทพูความจริงนะเพคะท่าน

หญิงยายต้องให้คนไปคนห้องไอ้สร้อยนะเพคะ

หม่อมฉันเห็นกับตาหม่อมฉันมีหลักฐานนะคะ

หม่อมฉันนึกออกแล้วไปคะมันมีจดหมายฉบับ

นึงที่หม่อมฉันเอาไปอ่านในห้องเก็บของแต่

วันนั้นจ้อยเข้ามาพอดีหม่อมฉันก็เลยซ่อน

ไป

เจอแล้วคะ

หม่อมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้ไป Ah.

สร้อย

>> ไคั

>> พาตัวมาลาออกไปได้แล้ว

>> ทำไมล่ะเพคะจดหมายอ่ะนะ

>> จดหมายอะไรของเอ็ง

>> ข้าจะไม่ทนกับเอ็งอีกต่อไปแล้วนะเอาตัว

มันไปเก็บของแล้วไปตามพ่อมันด้วยบอกให้มา

รับตัวลูกสาวมันกลับไปได้แล้วเอาตัวแม่

ออกไป

>> ไม่ไม่ไม่

หญิงหม่อมฉันพูดความจริงนะเพคะอีสร้อยมัน

เล่นกับอีมหารจริงๆนะเพคะ

>> ถ้าเอ็งยังไม่หยุดพูดเรื่องนี้ก็จะลากตัว

เอ็งไปให้ตำรวจหลวงเอ็งจะโดนคดีอาญาข้อหา

ทำให้คณะละครหลวงต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง

ล่าตัวมันออกไปเร็ว

>> วันนึงท่านหญิงใหญ่จะต้องเสียพระทัย

>> เอาตัวมันออกไป

>> อีสร้อย

อีสร้อยมึงกับอีมาลามึง 2 คนรักกันมาก

เท่าไหร่ก็ขอให้วันนึงมึงสคนเกลียดกันมาก

เท่านั้น

ถ้าเกิดว่ามีตัวพระชื่อมาจะต้องไม่มีตัว

นางชื่อสร้อยกูจะรอดูวันนี้พวกมึงหลับ

ด้วยกันไม่ได้กูจะดูความฉิบหายของพวกมึง

สอยไป

ขอพระทัยฝ่า

ที่ช่วยตัดสินความให้หม่อม

>> แต่เรื่องชยนตนายก็อย่าวางใจต่อไปนายต้อง

ระวังตัวให้มาก

ถ้าพลาดอาจจะส่งผลเสียต่อหน้าที่การงาน

ขอพระฝ่าบาท

>> ขอพระทัยท่านชายเพคะที่ช่วยจัดการทุก

อย่างให้

>> ฉันยินดีช่วยเพื่อนฉันอยู่

ฉันมีธุระ

แล้วไว้พบกัน

มาลา

ผมขอคุยหน่อยได้มย

ผมขอโทษนะครับ

ที่ทำให้มาลาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ผม

สัญญานะว่าผมจะไม่ทำให้มาลาต้องเสียใจอีก

>> อย่าเพิ่งสัญญาอะไรตอนนี้เลยค่ะ

เราไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น

อีก

>> ผมไม่รู้หรอกครับว่าวันข้างหน้าจะเป็นยัง

ไงแต่ผมรู้ใจตัวเอง

เหตุการณ์วันนี้มันทำให้ผมดูว่า

ผมกลัวจะเสียมาลาไป

นี่เข็มเสมาของผมครับ

ผมได้หลังจากที่เรียนจบที่โรงเรียนนาย

ร้อย

มันเป็นเกียรติยศและศักดิ์ศรีของทหารทุก

คน

ผมให้มาลายแทนคำสัญญาจากผมครับ

ผมขอนะครับ

ผมจะเก็บไว้เป็นตัวแทนของมาลาค่ะ

ฉันดีใจนะที่เห็นมาลากับคุณพร้อมเข้าใจ

กันได้

สร้อย

สร้อยไม่ได้ร่วมมือกับบุษง์จริงๆใช่มั้ย

มาลาคิดว่าฉัน

ทำร้ายมาลาได้จริงรึ

แล้วทำไม

สร้อยถึงได้ไปโผล่ที่บ้านคุณพร้อมล่ะ

ฉันกลับมาถึงบ้านพี่แหวนบอกว่ามาลาได้

จดหมายแล้วก็ออกไปกับท่านชายฉันก็เลยตาม

ไปนะ

แต่ฉันยังไม่ได้บอกพี่แหวนเลยนะว่าจะไป

ที่บ้านคุณ

อ๋อคือ

ฉัน

กล่องไม้นี้ใช่มยที่บุตสบงตาม

เจอแล้วเพคะหม่อมฉันเก็บจดหมายไว้ในนี้ไป

คะ

ฉันไม่รู้อ่ะ

แต่มันไปอยู่ที่มาลได้ยังไงหรอ

กล่องเครื่องประดับของเอ็งขอบใจจ้ะ

เดี๋ยวฉันเอาชุดหินนี้ไปรอที่ห้องเอง

>> จ้ะ

ฉันคิดว่ามันเป็นของเครื่องประดับอ่ะก็

เลยไม่ได้เปิดดูแต่พอดีเมื่อกี้ฉันเห็น

บุษบงส่งกล่องไม้แบบนี้ให้ท่านหญิงยายฉัน

เลยนึกขึ้นได้นะ

>> มันไม่มีอะไรหรอกมาลาบุสบงมันก็แค่ทนไม่

ได้ที่มันจะถูกไล่ออกจากวังก็เลยมาหา

เรื่องพวกเราอย่าไปเชื่อมันเลยเอากล่อง

ไม้นี้มาให้ฉันเดี๋ฉันเอาไปทิ้งให้มาละ

มาลา

มาลา

ถึงมาลาฉันขอโทษจริงๆที่ทำขวดน้ำหอมฝรั่ง

แตก

แต่ฉันอยากสารภาพกับมาลาว่าท่าทันทีที่

ฉันเห็นว่ามันแตกฉันโล่งใจพอ

>> สอย

ตอนที่ท่านชายรามมอบกำไรส่วนคุณพร้อมบอก

ฉันว่าเขาชอบมาลาฉันกลัวว่าจะเสียมาลาไป

และนั่นทำให้ฉันรู้ตัวว่าฉันรักมาลานั่น

ไม่ใช่รักอย่างเพื่อน

ถ้ามาลารู้คงโกรธฉันมากเพราะมาลาคิดกับ

ฉันแค่เพื่อนไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่นแต่

ฉันโกหกตัวเองไม่ได้ฉันแน่ใจว่านี่ไม่ใช่

ความรักอย่างหลงใหลชั่วครู่ชั่วยาม

เป็นรักที่อยากจะให้เราได้คู่กันไปตลอด

ชีวิตา

เธอคิดแบบนี้กับฉันได้ยังไง

สร้อยรู้มจะทำลายทุกอย่างมันจะทำลายอะไร

เดี๋ยว

มันจะเป็นความลับของเรา 2 คนแล้วฉันจะเอา

จดหมายนี่ไปทิ้ง

แล้วเราก็รำคู่กันเหมือนเดิมมันจะเหมือน

เดิมได้ไงสร้อยในเมื่อฉันรู้แล้วว่าสร้อย

คิดอะไรกับฉันแล้วจะให้ฉันมองหน้าสร้อย

เหมือนเดิมได้ยังไงทำไมจะไม่ได้

>> ฉันก็ยังเป็นฉันคนเดิมไงมาลามาลาไม่ต้อง

รักฉันตอบก็ได้ขอแค่ให้ฉันได้ร้ำคู่กับ

มาลาเหมือนที่เราเคยสัญญากันไว้ไงเราจะ

ร้ำคู่กันตลอดไปนะมาล

>> อย่าเป็นเหมือนพี่หนูกับพี่แป้นรึ

แค่เอาจดหมายนี้ไปเผาทิ้งมันไม่พอหรอกนะ

สร้อยสร้อยต้องเลิกคิดส้อยต้องเลิกรู้สึก

แบบนี้กับฉันมันไม่ใช่โลกที่จะหายกันง่าย

ๆนะมาลา

ฉันเลิกรักมาลาได้ฉันทำไปแล้ว

แต่นี่มันทำไม่ได้ไง

มาลาฉันแค่รักมาลา

ฉันไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนสักหน่อย

ฉันสัญญาฉันจะไม่เรียกร้องอะไรเลยขอแค่

ให้เราได้รำคู่กันอยู่ข้างๆกันแค่นี้ฉัน

ก็มีความสุขแล้ว

ถ้าอยากเป็นเพื่อนกัน

เลิกคิดแบบนี้ไม่อย่างนั้นแม้แต่คำว่า

เพื่อน

ฉันก็มีให้สร้อยไม่ได้

>> ฉันคงไม่เป็น

ไรให้ฉัน

มาเปิดเสียใจไม่นาน

ให้

ฉันคงไม่

>> อย่าให้คนในวังรู้เรื่อยว่าเราทำอะไรกัน

>> เจ็บกว่าทุกครั้งที่เคยเสียใจ

เสียใครที่รักเท่าไหรเสียได้วันที่ผ่าน

ไผ

เองที่ไว้ใจ

และให้จะหมดเลยทั้งใจ

ยังไม่ได้เผื่อใจกว่าจะรู้ตัวก่อนวันที่

ซ้ายไปเพียงเองที่เชื่อใจร้ายอีกรเท่าใด

เสียใจเท่านั้น

คนที่ทำร้ายกัน

ไม่คิดเลยว่าเป็นเธอ

ฉากนี้นางบุษบาคะยังจำอีหน่าไม่ได้แต่

ความรู้สึกภายในใจแสนคุ้นเคยแต่ไม่กล้า

พูดไม่กล้าถามว่าเค้าคือคนที่ตัวเองรัก

หรือไม่ให้ความรักของตัวละครพาเอ็งไปแล้ว

ท่วงท่ารำก็จะแสดงความรู้สึกของตัวละคร

ออกมาเอง

เจ้าค่ะ

สร้อยฉันขอโทษ

>> ไม่ต้องขอโทษหรอกมาลาฉันผิดจังหวะเอง

หม่อมครูอย่าทำโทษมาลาเลยนะจ๊ะคะ

>> รีบมาพาสร้อยไปโรงหมอเร็ว

เอ็งจะไปไหนรึมาลา

>> หม่อมฉันจะขอลาออกจากคณะละครหลวงกลับเพคะ

เอ็งถวายตัวเป็นคนของในหลวงแล้วจู่ๆก็จะ

มาลาออกเอ็งเห็นวางเป็นท้องทุ่งท้องนาที่

นึกจะเข้าจะออกเช่นไรก็ได้งั้นรึ

>> มาลา

เอ็งมีปัญหาอะไรรึ

>> หม่อมฉันขอประทานอภัยที่ทำให้ท่านหญิง

ย้ายกริ้ว

แต่ถ้าหม่อมฉันฉันยังอยู่ที่นี่ต่อไป

หม่อมฉันอาจทำให้ท่านหญิงย้ายขายพระพัก

ได้เพคะ

ถ้าเอ็งหมายถึงนายทหารเพื่อนของชายราม

ทุกอย่างความจริงก็กระจ่างแล้ว

เอ็งจะมาคิดมากอันใดอีก

>> แหมเอ็งบอกว่าเอ็งรักการรำ

แล้วจู่จู่ๆจะมาทิ้งการรำไปอย่างนี้รึ

>> หม่อมฉันไม่เคยคิดจะทิ้งการรำเลยเพคะถ้า

เช่นนั้นตอบข้ามาทีซิว่าเอ็งมีเรื่องอึด

อัดอันใดถึงคิดจะออกไปจากที่นี่

>> เป็นเพราะสร้อยใช่ไหม

>> เอ็งจะหนีสร้อยงั้นรึ

ไม่เกี่ยวอะไรกับสร้อยเลยเพคะหม่อมฉัน

อยู่ที่นี่ต่อไม่ได้เองเพคะ

>> ท่านหญิงยายเพคะ

>> เอ็งทะเลทะล่าเข้ามาทำไมสร้อย

>> พอดีหม่อมฉันทำแผลเสร็จอวนดำบอกว่ามาลา

อยู่ที่นี่เพคะ

หม่อมฉันอยากจะกราบทูลท่านหญิงยายว่ามาลา

ไม่ผิดนะเพคะคะที่หม่อมฉันเจ็บตัวเป็น

เพราะว่าหม่อมฉันไม่ระวังตัวเองเพคะ

มา

ถ้าเอ็งไม่อยากอยู่ที่นี่งั้นข้าจะฝาก

เอ็งให้ไปอยู่กับคณะละครของพระองค์เจ้า

วังใหญ่

ไปเก็บข้าวของซะ

เดี๋ยวข้าจะให้คนไป

มาลาฉันไม่ให้ล่ะใคร

>> ท่านหญิงยายอนุญาตแล้วสร้อยมีสิทธิ์อะไร

มาห้ามฉัน

>> ฉันไม่ให้ไป

ช่วยฉันเก็บของหน่อยเจ้า

ฉันถูกจับแยกกับมาลาฉันคงเสียใจมากๆ

ไม่มีทางเพราะฉันจะรำคู่สร้อยไปตลอดชีวิต

แล้วสร้อยก็ห้ามไปรำคนอื่นด้วย

>> สัญญา

>> เรา 2 คนจะดำด้วยกันไปตละไม่เท่าไร

ยังไกลออกไป

เธอจะได้ยินหรือเปล่า

พอจะเข้าใจหรือเปล่า

1 คำว่ารักที่ฉันนั้นซอนไม่ไหวไม่ใช่ไม่

รู้ว่าคงต้องเธอคิดมันได้อย่างไรเมื่อหัว

ใจ

ของเธอทั้งนั้น

ขอโทษที่ไปรักเธอแสดงที่ฉันไม่อยากทำ

ได้อย่าง

ใจนะใจเจ้าเอ

คิดอย่างที่รักรักเธอทั้งใจแค่อยากให้เธอ

เข้าใจได้

เ

ขอโทษจากหัวใจคนที่รักเธอ

ดาวดึง

เทวโลก

เอ

มรา

เอย

เป็นที่อยู่สำราญ

สารพั

>> หยุดๆ

>> แต่ปานันฉันบอกแล้วไงล่ะว่ารำให้มันชดๆ

เหมือนแม่สร้อยเขาหน่อย

อิน

ไหนบอกว่าไปดูไม่มาลาเขามาแล้วไงนี่มัน

เกือบเดือนนึงแล้วยังรำไม่เหมือนแม่มาลาเ

เลย

ว่าไงแม่ครูหยุด

>> ทางรำของเรากับคณะละครหลวงต่างกันหม่อม

ฉันขอเวลาฝึกอีกนิดเพคะ

>> ฝ่าบาตรแม่มาลานางละครจากคณะละครหลวงมาขอ

เข้าเฝ้ามีจดหมายจากหม่อมเจ้าจงจิตถึงฝ่า

บาทด้วยพยะ

ฉันไม่เคยดีใจอะไรเท่ากับวันนี้เลยเดี๋ยว

ฉันจะทำจดหมาย

ขอบคุณท่านหญิงจงจิตที่ให้มาลามาอยู่ที่

นี่แล้วฉันจะดูแลมาลาเป็นอย่างดีที่สุด

ให้สมกับที่ท่านหญิงจงจกิจฝากฝังมาให้

มาลามาอยู่กับฉันที่นี่นะ

เดี๋ยวจะให้มหาดเล็ก

พาไปที่เรือนพักนะแม่มาลาเป็นถึงตัวเอก

ของคณะนครหลวงเก็ต้องแยกไปพักที่เรือน

เล็กจะไปอยู่แออัดกับพวกนั้นไม่ให้

นี่ครูหยุดที่คอยควบคุมดูแลคณะละครของฉัน

แล้วข้างหลังครูนั่นก็คณะละครของฉันทั้ง

นั้นแหละต่อไปก็คงจะคุ้นเคยกันนะ

แม่มาลาต่อไปเจะมาอยู่กับเราที่นี่

เงินหลวงหมดไปกับความฟุ้งเฟ้อแต่ทหารและ

ประชาชนยังอดอยากไร้ความเป็นธรรมถึงเวลา

แล้วที่เราต้องลุกขึ้นทวงความยุติธรรมทำ

นายเห็นแล้วใช่มั้ยว่าใบปลิวเกระจายไป

ทั่วแล้ว

>> แต่มันก็เป็นเรื่องจริงิครับชาวบ้านอด

อยากเดือดร้อน

ปัญหาแบงค์ปลอมก็ยืดเยื้อไม่มีใครเข้ามา

แก้ไข

>> แต่ทำแบบนี้มันเสี่ยกับความมั่นคงประชาชน

จะแตกแยกยังไงก็ต้องควบคุมให้อยู่ใน

ระเบียบนายไปหามาว่าต้นตอใบปลิววิวนี้

อยู่ที่ไหน

>> ครับ

จ้าจ๊ะยาปาจ้า

จ้า

น้ำจ้า

จ้าปัจจุ

จ๊

กัำปีจ๊ะกัำปี

>> กีมจ๊ะจัปี้จ้า

>> กะรัมปี้มจ๊ะจ๊ะจ๊ะมีจ้า

>> ได้จ้าโอเคเอานะจ้าดินนะจ๊ะหนมจินน้ำยา

ปากน้ำยากันจ้า

>> ชยนต

เอา

>> เข้าไปข้างในเร็ว

ไม่ต้องห่วงนี่เพื่อนเราหมดพร้อม

มันก็คิดเหมือนกับทุกคนนี่แหละ

>> นายแน่ใจนะ

นายหมายถึงคิดอะไร

>> ก็นายอยากเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองเหมือนกัน

ไม่ใช่เหรอ

นี่พวกนาย

>> มันยังไม่เกิดขึ้นเร็วๆนี้ตอนนี้เราแค่

รวบรวมคนที่คิดเหมือนกับพวกเราแต่ข่าวจาก

วงในบอกว่าวันฉัตรคลปีนี้ท่านจะพระราชทาน

อภัยโทษพวกเก๊กเหม่งออกมา

เราจะได้มีแนวร่วมเพิ่มขึ้น

พวกนายทำอะไรกัน

บ้านเมืองจะพัฒนาได้อย่างไรถ้าประชาชน

อย่างอดอยากขาดข้าวปลาและความเป็นธรรม

จ้อย

>> หม่อมคูไม่ข้ามานอนที่นี่เพราะว่าต่อไป

นี้ข้าจะต้องมานำเป็นตัวพระแทนมาลาค่ะ

นี่ของมาลาหรือเปล่า

มาลจ้า

ฉันเอาของมาคืนน่ะมาลาลืมไว้ที่ห้อง

ฉันไม่ได้ลืมหรอก

ซอยเก็บไว้เถอะ

>> แต่มันเหมาะกับมาลมากกว่า

นี่ไงมาลาเคยบอกว่ามาลามาชอบมันอีกเก็บ

ไว้เถอะมาลา

ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกันอย่างน้อยก็ให้

ปิ่นนี้เป็นตัวแทนของฉันที่ได้อยู่กับ

มาลาเก็บไว้เถอะ

>> พอเหอะสร้อยไม่เข้าใจหรอฉันทำแบบนี้เพื่อ

อะไร

>> ใช่ฉันไม่เข้าใจ

ทำไมอ่ะมาลาฉันไม่น่ารังเกียจขนาดนั้นเลย

หรอ

อย่ามาที่นี่

มาเร็ว

ฝ่าบาตรแม่สร้อยนางละครหลวงมาขอเข้าเฝ้า

พยะค่ะ

>> ให้เข้า

หม่อมฉันมาเข้าเฝ้าเพราะอยากขอเป็นนาง

ละครอยู่ที่วังนี้เพคะ

>> นี่มันอะไรกัน

แล้วท่านหญิงจงจิตน่ะทราบเรื่องนี้หรือ

ยัง

>> ท่านหญิงยายยังไม่ทราบเพ

ถ้าอย่างนั้นเค้าก็รับเอ็งไว้ไม่ได้

เอ็งเป็นถึงนางละครหลวงถ้าไม่ได้รับพระ

องค์ราชานุญาตให้ราออกข้าก็รับเอ็งไว้ไม่

ได้แค่แม่มาลาคนเดียวข้าก็เกรงใจจะแย่

อยู่แล้ว

>> แต่หม่อมฉันอย่าอยู่ที่คณะของฝ่าบาตจริงๆ

เพคะ

>> ให้หม่อมฉันทำยังไงก็ได้เดี๋หม่อมฉันจะไป

ทูลากับท่านหญิงยายฝ่าบาตรับหม่อมฉันด้วย

นะเพคะ

หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ

แต่หากฝ่าบาตรรับสร้อยไว้

หม่อมฉันจะขอลาออกเพคะ

นี่

เอ็ง 2 คนเล่นอะไรกันอยู่ห้า

>> ห่มฉันทูลความจริงเพคะ

ถ้าที่ไหนมีสร้อย

จะต้องไม่มีมาลาเพคะ

เธอคิดแบบนี้กับฉันเองเลยสร้อยรู้ไหมมัน

จะทำลายทุกอย่าง

ถ้าอยากเป็นเพื่อนกัน

เลิกคิดแบบนี้ไม่อย่างงั้นแม้แต่คำว่า

เพื่อนฉันก็มีให้สร้อยไม่ได้

พวกมึงรักกันมากเท่าไหร่ก็ขอให้วันนึงมึง

2 คนเครียดกันมากเท่านั้นถ้าเกิดว่ามี

ตัวพระชื่อมาลาจะต้องไม่มีตัวนางเชสร้อย

กูจะรอดูวันนี้พวกมึงลำด้วยกันไม่ได้กูจะ

ดูความฉิบหายของพวกมึง Ah.

แม่สร้อย

>> พี่

>> เฮ้ยไม่ทันแล้วเว้ยดูนั่นเฮ้ย

>> อีหน้าหนี

>> ไปสิมึงรออะไรล่ะ

>> ไอ้นไปๆกูไม่อยู่แล้ว

>> ไปหนีๆไปแอบเธอเป็นดงเลย

>> อูยรอดนะเว้ยรอดนะโว้ยไป

>> โอ

>> โอ๊ยปวดร้าวเผานาค

>> คนกับผีมันรักกันไม่ได้หรอกนกายา

มาเถิดนะ

พี่

เอ๋ยพี่อย่าโกง

ไม่ออกนอกดง

งอนหงอก

นาคไม่ขอไปไหนเอ

ใจโด่ง

คอยดักพี่หนี้ชิง

ละครแบบใหม่มีแต่กำๆแบๆไม่ปิฐเอาซะเลย

แต่คนดูก็ดูชอบกันดี

อุยๆทำไมอ่ะเฮ้ยมัน

เว้ย

>> หม่อมฉันจะขอทูลลาออกจากคณะละครหลวงเพคะ

>> ข้าได้ข่าวว่าเอ็งไปทูลขออยู่กับเสด็จวัง

ใหญ่แต่ท่านมิรับ

แบบนี้แล้วเอ็งยังอยากจะออกอยู่อีกรึ

>> หม่อมฉันไม่ได้ลาออกไปอยู่กับพระองค์ท่าน

แต่จะไปสมัครอยู่กับโรงละครเกษมสุขเพคะ

>> เอ็งฝึกละครรำมาทั้งชีวิตแล้วจู่ๆเอ็งจะ

เปลี่ยนไปเล่นละครสมัยใหม่ที่มีแต่กำๆแบๆ

งั้นรึ

>> เพคะ

หม่อมฉันอยากมีชื่อเสียงอยากเป็นที่รู้

จักของคนทั้งพระนคร

แต่ถ้าหม่อมฉันอยู่ที่นี่คงไม่มีทางถึง

วันนั้น

ต่อให้คนทั้งพระนครสนใจเองแต่ก็มิได้หมาย

ความว่ามาลาจะหันกลับมามองเองดอกนะสร้อย

>> แต่ถึงหม่อมฉันอยู่ที่นี่มาลาก็ไม่มีวัน

มองหม่อมฉันเหมือนกัน

แต่ถ้าได้ออกไปข้างนอก

หม่อมฉันยังมีโอกาสที่จะได้อยู่ใกล้กับ

มาล้ามากกว่าอยู่ที่นี่เพคะ

เอ็งยอมรับแล้วใช่หรือไม่ว่าเอ็งมิเหมือน

พวกข้า

ไม่รู้หรืออย่างไรว่าทำเช่นนี้มันไม่ถูก

ต้อง

>> แต่มันก็ไม่ผิดนี่เพคะ

>> แต่มันจะทำลายทั้งอนาคตของเอ็งรวมทั้งของ

มาลาด้วย

ข้าน่ะเห็นเอ็งมาแต่เล็กแต่น้อยถึงได้

เตือน

เช่นนี้แล้วเรื่องอันใดที่มันเป็นไปมิได้

เอ็งก็หยุดซะ

ถ้าหม่อมฉันหยุดได้

ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบวันนี้หรอกเพ

หม่อมฉันขอพระทัย

ท่านหญิงยาย

ที่เมตตาหม่อมฉันนะเพคะค่ะ

ขอบพระคุณหม่อมครูที่ประสิทธิ์ประสาท

วิชาการดำให้กับฉันนะเจ้าคะ

แต่ต่อจากนี้

หม่อมฉันขอออกไปเผชิญโลกข้างนอก

ด้วยตัวของหม่อมฉันเองเพคะ

ข้าห้ามเอ็งไม่ได้ใช่มั้ย

มาหาใครรึ

>> ฉันมาหาเจ้าคุณนเรศเจ้าค่ะเจ้าของโรงคร

มั้เจ้าคะ

>> ติดตามท่านมา

>> คุณรอตรงนี้ก่อนนะขอรับเดี๋ยวผมไปเรียน

เจ้าคุณเรียท่าน

ลอนมาขอบคุณฉันเหรอ

>> ฉันชื่อสร้อยเจ้าค่ะฉันอยากมาขอสมัครเป็น

นางละครอยู่ที่นี่เจ้าค่ะ

>> ฉันได้ยินผิดไปรึเปล่าเนี่ย

>> นางเอกแห่งคณะละครหลวงขอมาอยู่คณะฉันอีก

คนแล้วเหรอ

>> อีกคนหรอจ๊ะคะ

>> อ่ะเดี๋ยวเรามาเริ่มกันใหม่ไปจ้ะ

นี่แม่ครูจะกลับไปหาเ้าอีกทำไมก็ไม่รู้จ้

คราวที่แล้วเ้าก็ไล่เราอย่างกับหมูกับหมา

>> ถ้าจะบ่นขนาดเนี้ยแม้นกลับไปก่อนเถอะฉัน

ไปเองก็ได้

>> โอหถ้าแม่ครูแข็งแรงอย่างแต่ก่อนน่ะฉันก็

อยากจะให้ไปเองอยู่หรอกจ้ะ

>> ค่อยๆเดิน

>> บ้านเมืองจะเจริญได้ท่านต้องเลือกพรรค

เสรีมังคศิลา

เลือกตั้ง 26 กุมกุมภาพันธ์ 2500 เข้าคู

หากาเบอร์ 25-33

ประชาธิปไตยนี่มันก็มีอะไรแปลกๆให้เราได้

เห็นนะ

อันนี้แปลกจริงจ้ะ

>> เฮ้ยหลบเร็วพวกเราแก๊งไปเรื่อยแก๊งวาตี

กันอีกแล้วหลบเร็วๆเร็ว

>> แม่ครูหลบดีกว่าจ้ะแม่ครูแม่ครูหลบดีกว่า

จ้ะ

>> โอ้ย

ไปไหนอ่ะ

หว

แูตอนนี้มาตามมาเร็วเฮ้ยแม่ระวังคาย

เ

>> คุณไหวมั้ย

>> ตามผมมาลา

ดื่มน้ำซะก่อนนะ

นี่เพิ่งหายแล้วออกมาทำไมเนี่ยโชคดีไปเจอ

ลุงเชิดแกบอกขี่ 3 ล้อมาส่งมาลากับแมนที่

นี่ผมก็เลยตามมา

>> เอ่อความผิดของแมนเองจ้ะที่ห้ามแม่ครูไม่

ได้

เดี๋ยวสักพักแล้วเดี๋ยวผมไปส่งมาลากับแมน

ที่บ้านครับ

>> งั้นก่อนกลับอ่ะฉันขอให้คุณพร้อมพาฉันไป

ที่ที่นึงได้มั้คะ

>> แม่แม่ครูจะไปหาคุณสร้อยสุดาที่กองถ่าย

ค่ะท่านนายพล

หนังเสร็จแล้วเหรอคะ

>> ครับวันยกกองครับพวกวัยรุ่นมันตีกันเลย

ถ่ายต่อไม่ได้ครับ

>> แล้วนักแสดงไปไหนกันหมดคุณสร้อยสุดายัง

อยู่มั้ยไปแล้วครับ

>> ไม่อยากเจอเค้าแต่มาแอบดูเค้าเนี่ยตกลง

เธอจะรักหรือจะเกลียดเค้าแน่

หลับกลับกันเลย

>> อุ๊ยแม่ครูแม่ครู

>> อะไรมั้คะ

>> ได้ค่ะ

>> ค่อยๆนะจ๊ะ

>> ค่อยๆเดินนะ

>> ตกลงที่มีคนบอกว่าเขาป่วย

รู้มเป่วยเป็นอะไร

>> ยังไม่รู้นะแต่เขาน่าจะหนักอยู่เพราะ

เนี่ยเหยุดสอนมาสักพักนึงนะเธอ

เดี๋ยวนะฉันไม่เข้าใจตอนแรกเธอบอกว่าแม่

ครูมาลาเค้าหนีเธอแต่ตอนเนี้ยเธอหนีเค้า

ที่เล่ามาหมดใช่มั้ย

ไหนเล่าต่อไปสิ

หลังจากที่ฉันกลับมาลา

ต้องแยกอยู่คนละคณะ

ชีวิตของฉันกับมาลาก็สวนทางกัน

มาลายิ่งไปไกลในสายละครลำ

ส่วนฉัน

นับหนึ่งกับละครร้องสมัยใหม่

แต่ตอนนั้นฉันก็หวังว่าฉันจะโด่งดังแล้ว

ก็มีชื่อเสียง

จนมาลาต้องหันกลับมามองฉัน

ท่านเจ้าคุณช่วยดูฉันหน่อยได้ไหมเจ้าคะ

ว่าฉันดีพอหรือยัง

>> มึงจะแย่งหมดกูอีกแล้วใช่มั้ยครั้งนี้กู

ไม่ยอมมึงหรอกอีสร้อย

>> แต่งงานกับผมนะมาล

บ้างมั้ยว่ามาลาเสียใจแค่ไหนว่าที่เห็นคน

ที่เขารักไปเนรคุณกับคนที่มีบุญคุณกับ

เค้าอ่ะ

>> มาลาคงไม่กลับไปหานาย

>> มายืดยาวแล้วฝ่าบาตอยากเอามาลาไปดูแลเอง

ใช่มั้

>> เดินไปแล้วผู้หมวดไม่เกินไปหรอกกระหม่อม

ดูทีวีมีช่องวัน 31 ดูย้อนหลังแอปวันดี

ที่เดียวสอดสร้อยมาลาทุกวันพุธและพฤหัส

สบดีเวลา 20:30 น.พิเศษลูกค้า AIS รับ

แพ็คเกจวันดีพรีเมี่มดูฟรีเดือนแรกกดดอก

จาร์ 559 สี่เหลี่ยมโอ