Original subtitles

ΒΟΣΤΟΝΗ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΤΕΛΙΚΩΝ ΤΟΥ 1984

Το αεροπλάνο προσγειώνεται.

Ολόκληρο το αεροδρόμιο, απλά σταμάτησε και γύρισε,

και απλώς μας κοίταζαν, και κάποιοι έτρεχαν προς το μέρος μας-

"Μάτζικ, ο Λάρι θα σε σκοτώσει! Ο Λάρι θα σε σκοτώσει!"

Και έτσι, απλά κοιτάμε, και όλοι -

"Ναι, ο Λάρι θα σε σκοτώσει, Μάτζικ!"

Φτάνουμε λοιπόν στο ξενοδοχείο.

Όλοι όσοι συμμετέχουν στο check in μας,φορούσαν φανέλα των Σέλτικς.

Κάνουμε check in, "Παρακαλώ, θέλω να κόψω το τηλέφωνό μου.Δεν θέλω κανένα τηλεφώνημα."

Πέντε λεπτά αργότερα -

"Γεια σας, κύριε Γουόρθι. Είμαι μεγάλος θαυμαστής σας.

"Λατρεύω τον τρόπο που παίζεις. Ο Λάρι Μπερντ θα σε κλωτσήσει..." Ξέρεις, κλικ.

Φοβόσουν να παραγγείλεις υπηρεσία δωματίου.

Έρχεται ο τύπος της υπηρεσίας δωματίου, και σου πετάει μέσα τον δίσκο.

Σε κοιτάζει, κάπως σε φάση: "Καλή τύχη."

Περίπου 4:00, 3:00 τα ξημερώματα,

ο συναγερμός χτυπάει, στο ξενοδοχείο.

Ήμασταν σε φάση: "Ουάου".

Μας έβαλαν λοιπόν όλους να κατέβουμε κάτω, να βγούμε από το ξενοδοχείο.

Και όλοι είπαμε: "Αυτό δεν το κάνει κανείς εκτός από τον Ρεντ Άουερμπαχ."

Ο Ρεντ Άουερμπαχ, θα...

Προγραμματίζαμε μια προπόνηση, και θα κανόνιζε γήπεδο για εμάς,

όπως θα κάναμε γι' αυτόν στο Λος Άντζελες.

Και μπαίναμε σε ένα λεωφορείο, και κάναμε 45 λεπτά δρόμο,

σε κάποιο κλειστό σχολείου για προπόνηση,

και το σχολείο ήταν κλειστό, ξέρετε, το γυμναστήριο ήταν κλειδωμένο.

Ποτέ δεν ήθελα οι παίκτες μας να πίνουν νερό στο Μπόστον Γκάρντεν,

ή να πάρουν κάποιο Γκειτορέιντ. Φέρναμε όλα τα πράγματα μαζί μας από το σπίτι.

Αυτή την ομάδα, δεν μπορείς να την εμπιστευτείς.

ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΕΛΙΚΟΙ ΝΒΑ 1984

Είναι ένας αγώνας που όλοι περίμεναν,

η κλασική αναμέτρηση --οι Σέλτικς και οι Λέικερς, Μπερντ εναντίον Μάτζικ.

Το να πας στο Γκάρντεν για να δεις τους Σέλτικς να κερδίζουν τους Λέικερς,

ήταν μια παράδοση της Βοστόνης που οι πατεράδες μας

είχαν απολαύσει έξι φορές τη δεκαετία του '60.

Κερδίστε το Λ.Α.! Κερδίστε το Λ.Α.! Κερδίστε το Λ.Α.! Κερδίστε το Λ.Α.!

Τώρα, ήταν επιτέλους η σειρά μας.

Και δεν μπορούσαμε να περιμένουμε.

Ντένις Τζόνσον. Διεισδύει.

Δεν μπόρεσε να ευστοχήσει. Τώρα οι Λέικερς.

Είναι τέσσερις εναντίον δυο τώρα.

Και είναι ο Κερτ Ράμπις, δίνει μέσα στον Μάτζικ,

και ολοκληρώνει τον αιφνιδιασμό.

Το να πας στο Γκάρντεν για να δεις τους Λέικερς να χάνουν από τους Σέλτικς στους τελικούς,

ήταν μια παράδοση του Λος Άντζελες που οι πατεράδες μας

είχαν υπομείνει έξι φορές στη δεκαετία του '60.

Τώρα ήρθε επιτέλους η σειρά μας, και θα βάζαμε τα πράγματα στη θέση τους.

Το Λος Άντζελες κυριαρχεί μέχρι τώρα.

Μπήκαμε μέσα, τους ρίξαμε στο κεφάλι. Μπουμ!

Το πρώτο παιχνίδι ήταν σαν ένα όνειρο - μια εύκολη νίκη.

Για πρώτη,και όχι τελευταία φορά, οι Λέικερς είχαν φέρει μια ομάδα στην Βοστόνη,

που πίστευε ότι θα νικούσαμε.

Υπάρχει πίεση τώρα.

Υπάρχει πίεση.Ξέρεις ότι δεν μπορείς να χάσεις και τα δύο παιχνίδια.

Αν χάσεις και τα δύο παιχνίδια,

είναι σχεδόν αδύνατο να επιστρέψεις, και το ξέραμε.

Στην Βοστόνη, θεωρούσαμε δύο πράγματα ως δεδομένα -

ότι ο Λάρι θα άρχιζε τελικά να παίζει καλύτερα από όλους τους άλλους,

και ότι οι Λέικερς τελικά θα έχαναν.

Μπέρντ, μπαίνει προς τα μέσα.

Ο Λάρι έκανε το καθήκον του.

Αλλά οι Λέικερς, δεν υποχωρούσαν.

Κάρφωμα!

Αν παίζαμε πολύ καλά, δεν είχε σημασία τι έκανε η άλλη ομάδα.

Απλώς δεν ήταν αρκετά καλοί για να μας κερδίσουν.

Αλλά ξεκινάς να παίζεις ενάντια στους Καρίμ,Μάτζικ,Γουόρθι -

Το μπάσιμο από τον Γουόρθι...

Είχαν τόσους πολλούς σπουδαίους παίκτες,

που κάπως κατάλαβα ότι μπορούσαμε να παίξουμε πολύ καλά και να χάσουμε.

Με 20 δευτερόλεπτα να απομένουν για την λήξη, οι Σέλτικς έχαναν με 2.

Αλλά είχαμε τον Κέβιν να πηγαίνει στη γραμμή του φάουλ, με την ευκαιρία να ισοφαρίσει.

Ο Κέβιν ήταν παίκτης της κρίσιμης ώρας σε όλη του την καριέρα,

αλλά εδώ είναι ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του παιχνιδιού,

και ήταν νευρικός στην γραμμή των ελεύθερων βολών.

Πρέπει να βάλει και τις δύο ελεύθερες βολές,

για να ισοφαρίσει το παιχνίδι.

Τα γόνατά του τρέμουν έτσι.

Έχεις πάντα, ξέρεις,αυτό το είδος του άγχους.

Αλλά είχες βάλει ένα σωρό βολές, και απλά τις σούταρες,

έτσι απλά ένιωθες ότι - Ξέρεις, σκέφτεσαι ότι θα τις βάλεις.

Και ο ΜακΧέιλ έτοιμος να σουτάρει.

Και η βολή... είναι άστοχη.

Σκύβει, σουτάρει. Αστοχεί.

Και το ριμπάουντ πηγαίνει στον Μάτζικ Τζόνσον,που καλεί αμέσως τάιμ άουτ.

Ξαφνικά, επικρατεί νεκρική σιγή στο Μπόστον Γκάρντεν.

Αισθάνεσαι άσχημα, φυσικά. Εννοώ, χάνεις ελεύθερες βολές, λες: "Φίλε, ω, φίλε."

Οπότε οι Λέικερς, δεν χρειάζεται να κάνουν σουτ.

Έχουν την μπάλα,20 δευτερόλεπτα πριν την λήξη, και προηγούνται των Σέλτικς με 113-111.

Έχασε αυτές τις δύο ελεύθερες βολές, και φαινόταν ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει.

Ήμασταν μπροστά σε μια κατάσταση όπου, εντάξει, χάνουν 0-2.

Εννοώ, θυμάμαι ότι το έγραψα αυτό. Θυμάμαι ότι πήγα στο βιβλίο μου και είπα:

"Ποια ομάδα κέρδισε τους τελικούς του ΝΒΑ,

αφού έχασε τα δύο πρώτα παιχνίδια εντός έδρας;"

Σκοτ και Κούπερ συγχαίρουν ο ένας τον άλλον για τη νίκη.

Έχω δει πράγματα να συμβαίνουν που έχουν κάνουν κόσμο ρεζίλι,

όταν αρχίζουν τα συγχαρητήρια. Πρέπει να παίξουν μέχρι την λήξη.

Θυμάμαι έντονα τον ML να λέει εκεί μέσα:

"Ελάτε, παιδιά. Πρέπει να κάνουμε κάτι να συμβεί.

Πρέπει να κάνουμε κάτι να συμβεί. Πρέπει να κάνουμε κάτι να συμβεί."

Συνέχισα να την μπαίνω στα παιδιά -

"Έλα, Λάρι. Ελάτε, παιδιά. Πρέπει να το κάνουμε αυτό.

Πρέπει να βγάλουμε μια φάση. Πρέπει να βγάλουμε μια φάση."

Οι Λέικερς προσπαθούν να κάνουν το 2-0,

και να πάνε στην έδρα τους με ένα μεγάλο πλεονέκτημα.

Ο Μακ Χέιλ φυλάει τον Γουόρθι, που προσπαθεί να βάλει την μπάλα στο παιχνίδι,

και δίνει γρήγορα τώρα στον Μάτζικ.

Ξανά στον Γουόρθι. Και κλέβουν την μπάλα!

Πηγαίνει στον Χέντερσον! Κάνει το λέι-απ,και ευστοχεί! Είναι ισοπαλία!

Τρομερή άμυνα από τον Χέντερσον!

Ο καλικάντζαρος έπιασε δουλειά εδώ στο Μπόστον Γκάρντεν.

Ένα κλέψιμο ακριβώς όταν το χρειάζεσαι.

Το κοινό της Βοστόνης τρελαίνεται.

Σηκώνω το κεφάλι, και βλέπω αυτή την μπάλα, αυτό το κεκάκι, στον αέρα.

Και λέω στον εαυτό μου: "Πρέπει να το πάρεις αυτό."

Ο κ. Χέντερσον μας έσωσε σε αυτή την πάσα του Γουόρθι.

Ουφ. Αυτό μας έσωσε.

Ο Τζέραλντ κάπως με ξελάσπωσε, δόξα τω Θεώ.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ, ότι ο Κέβιν ΜακΧέιλ ήταν στην γραμμή.

Σκέφτηκα ότι σίγουρα θα βάλει τις δύο ελεύθερες βολές.

Και είπα στον Μάτζικ, αν μπουν, να πάρει τάιμ-άουτ.

Έπρεπε να καλέσει τάιμ άουτ αν έβαζε τις ελεύθερες βολές,

και κάλεσε τάιμ άουτ, όταν έχασε τις ελεύθερες βολές,

Επειδή θυμάμαι ότι ήμουν στη γραμμή του φάουλ, και του ούρλιαζα: "Όχι, όχι."

Και θα έχουμε τάιμ άουτ τώρα.

Δεν έπρεπε ποτέ να πάρουμε τάιμ-άουτ.

Έμειναν μόνο 17 δευτερόλεπτα για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι.

Ο καλύτερος μου χειριστής της μπάλας, ξέρεις, είχε την μπάλα, ο πιο έξυπνος παίκτης.

Δεν θα έκανε λάθος,

και μάλλον θα του έκαναν φάουλ.Θα πήγαινε να βάλει δύο ελεύθερες βολές,

και θα προηγούμασταν με 4.

Οπότε, παίρνει τάιμ άουτ.

Αντί να κάνουμε επαναφορά από την σέντρα,

κάνουμε επαναφορά από το δικό μας μισό.

Το μεγαλύτερο λάθος που έκανα ποτέ ως προπονητής.

Ο Γουόρθι, θα κάνει επαναφορά στον Μάτζικ Τζόνσον.

Ο Μάτζικ πάσαρε ξανά σε μένα.

Είμαι κάτω από το καλάθι τους, ξέρεις, πανικοβάλλομαι.

Είμαι νέος... Αυτή είναι η πρώτη φορά που είμαι στα πλέι οφ.

Στο μυαλό μου σκέφτομαι: "Να πάρω τάιμ άουτ; Έχουμε τάιμ άουτ;"

Και ξαφνικά, βλέπω τον Μπάιρον. Είπα: "Εντάξει, ορίστε."

Στην χειρότερη, οι Σέλτικς θα πρέπει να κάνουν φάουλ.

Και να το κλέψιμο από τον Χέντερσον, που κάνει το λέι-απ,και ευστοχεί!

Ήταν άσχημο. Ήταν άσχημο. Είμαι νεαρός παίκτης.

Δεν έχω βρεθεί ποτέ σε άσχημο περιβάλλον,

όπου απλά σε μπινελικώνουν, και απλά...

Και, ξέρετε, ο ML Carr έχει αυτή την καταραμένη πετσέτα,

και η καρδιά σου έχει βγει έξω από το σώμα σου.

Είσαι στο τάιμ άουτ, και έχεις 30 δευτερόλεπτα για να συνέρθεις.

Μπορούσα να φανταστώ τώρα πώς είναι για έναν πυγμάχο,

που μόλις του μέτρησαν μέχρι το 8. Έτσι ακριβώς νιώθεις.

Σίγουρα, ήμασταν σοκαρισμένοι, αλλά το σκορ ήταν ακόμα ισόπαλο,

και απέμειναν 13 δευτερόλεπτα.

Είχαμε την μπάλα, και είχαμε τον Καρίμ.

Ο Πατ Ράιλι σχεδίασε το σύστημα για τον Καρίμ.

Η δουλειά μου ήταν να του δώσω την μπάλα μέσα στο καλάθι.

Εκείνη την εποχή, ήταν ο πιο κυρίαρχος παίκτης στην λίγκα.

Εδώ είναι ο τύπος, γυαλιά και όλα.

Είναι ο καλύτερος παίκτης. Έχει κερδίσει πολλούς αγώνες.

Νομίζαμε ότι θα έδιναν την μπάλα στον Καρίμ, και ο Καρίμ θα σούταρε την ραβέρσα.

Μπαμ. Καλάθι.

Μαρκάρουν την επαναφορά, και πηγαίνει γρήγορα στον Σκοτ.

Ο Σκοτ ​​κρατάει την μπάλα. Τώρα στον Μάτζικ.9 δευτερόλεπτα ακόμα.

Ο Μάτζικ κρατάει την μπάλα.

Μάτζικ, προσπαθεί με αντίπαλο τον Μάξγουελ.

Ο Μάτζικ έχει ακόμα την μπάλα. 2 δευτερόλεπτα ακόμα.

Ένα δευτερόλεπτο. Θα πρέπει να σουτάρει. Δεν κάνει το σουτ!

Δεν κάνει το σουτ!

Δεν έκαναν καν σουτ!

Το λάτρεψα. Λάτρεψα το γεγονός ότι ο Μάτζικ δεν ήξερε την ώρα.

Απλώς ντριπλάρει,

σαν να είναι σε μια κυριακάτικη απογευματινή βόλτα, και ο χρόνος τελειώνει πάνω του.

Δεν είχε ιδέα ότι ο χρόνος επρόκειτο να τελειώσει.

Και πάμε στην παράταση.

Υποτίθεται ότι παίζω τρομερά στις κρίσιμες στιγμές,

και κρέμασα όλη την ομάδα μου.

Δεν το ξεχνάω ποτέ αυτό. Το βλέπω μέχρι σήμερα.

Μπορώ να δω όλα όσα συνέβησαν σε αυτά τα 17 δευτερόλεπτα.

Από εκείνη την στιγμή, χάσαμε την αυτοπεποίθησή μας ως ομάδα.

Δεν το ξεπέρασα ποτέ, ξέρεις.

Σκέφτομαι αυτή την φάση, στα δύο πρώτα λεπτά της παράτασης.

Είμαι σε φάση: "Απλά τα έκανα θάλασσα."

Ο Χέντερσον κατεβάζει την μπάλα. Η Βοστόνη πίσω με 1 πόντο.

Στην παράταση, οι Λέικερς ήταν στα σχοινιά.

Απλώς έπρεπε να ρίξουμε την γροθιά του νοκ άουτ.

Στη βασική γραμμή, ο Γουέντμαν. Είναι μέσα!

Και η Βοστόνη προηγείται, 122-121!

Το καλύτερο πράγμα στην παράταση κόντρα στους Λέικερς -

τους είδαμε να λυγίζουν, δύο φορές.

Οι Λέικερς έχουν 8 δευτερόλεπτα.

122-121,η Βοστόνη μπροστά.

Και τώρα η πάσα στη γωνία στον Μάκαντου.

Και ο Μάκαντου πάει -ο Πάρις κλέβει την μπάλα!

Εντάξει, ο Μπέρντ έχει την μπάλα, και ο Μπερντ θα εξαντλήσει τον χρόνο.Το ρολόι σβήνει.

Το παιχνίδι τελείωσε, και η Βοστόνη επέστρεψε πολύ ηρωικά.

Αν επιστρέψουμε στο Λ.Α. 2-0 μπροστά, τελείωσε.

Είχαμε την ευκαιρία μας, και την κάψαμε.

Ήταν πραγματικά αποκαρδιωτικό.

Άλλο να χάνεις, αλλά άλλο να χάνεις...

ένα παιχνίδι που ένιωθες ότι δεν κέρδισαν αυτοί, αλλά έχασες εσύ.

Για αυτό θα με θυμούνται, ότι έβγαλα αυτή την φάση,ξέρεις,

και θα μπω στην ιστορία των Σέλτικς, ξέρεις.

Όταν θα μιλάνε για το '84, θα μιλάνε για αυτό το κλέψιμο.

Για ένα λεπτό, μπορούσα να ακούσω τον Τζόνι Μοστ να λέει:

"Ο Χέντερσον κλέβει την μπάλα!"

Τρομερή φάση από τον Χέντερσον! Ω Θεέ μου!

Λοιπόν, τώρα πάμε στο Λ.A. έχοντας το μομέντουμ.

Θα παίξουμε τα τρίτο και το τέταρτο παιχνίδι στο Φόρουμ.

την αρένα που εκτός από γήπεδο, ήταν και νυχτερινό κέντρο διασκέδασης.

Ζούσαν σε μια χώρα φαντασίας,

και ετοιμαζόμασταν να τους δώσουμε μια σκληρή δόση πραγματικότητας.

Αυτό δεν είναι φιλανθρωπικό ματς, παιδιά.

Αυτή είναι η πορεία προς τη νίκη. Αυτό είναι.

Πλεονέκτημα έδρας; Με δουλεύεις;

Ο Τζακ Νίκολσον στην πρώτη σειρά;

Σίγουρα, τα κορίτσια των Λέικερς ήταν τρομερές γκόμενες για δεκαετία του '80,

αλλά δεν τρομάζουν κανέναν.

Και ο Μπάρι που χορεύει; Κάντε μου την χάρη.

Είμαστε οι Σέλτικς, και αυτοί οι Λέικερς,

το καρφί για το σφυρί μας... συνήθως.

Να ένα μπάσιμο από τον Μάξγουελ.

Δεν έχει καλή ισορροπία. Και ο Καρίμ μπλοκάρει το σουτ του.

Ο Μάτζικ κλέβει την μπάλα από τον Χέντερσον.

Στον Κούπερ, στον Γουόρθι. Γουόρθι,ξανά στον Κουπ.

Κουπ, κάτω από το καλάθι στον Ράμπις. Σκοράρει!

Τρίτο παιχνίδι.

Αυτό είναι που πρέπει να κερδίσεις. Διάολε!

Να ο Μπέρντ, για 3.

Ο Καρίμ, κοιτάζει προς την επίθεση. Μάτζικ.

Έχει τον Κούπερ και τον Γουόρθι. Είναι ο Γουόρθι.

Οι Λέικερς δείχνουν ότι τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει.

Ήταν απλώς - φσιτ, φσιτ,φσιτ!

Ο Μάτζικ, ξέρεις, και αυτοί οι τύποι ήταν - ουάου!

Αιφνιδιασμός, ο Γουόρθι, στον Κούπερ,ξανά στον Γουόρθι.

Πάσα στο κέντρο, στον Μάκαντου. Ευστοχεί.

Ένας υποδειγματικός αιφνιδιασμός.

Είχες τον Μάτζικ να κατεβαίνει από το κέντρο,

με τον Γουόρθι και τον Μπάιρον Σκοτ από το πλάι,να κάνουν το ένα κάρφωμα μετά το άλλο,

και προσπαθώ να καταλάβω, σε ποιον μπορώ να κάνω φάουλ;

Οι Σέλτικς δεν μπορούν να διαχειριστούν την ταχύτητα των Λέικερς.

Ο Μαξ μου είπε: "Λοιπόν, η μοναδική μας τύχη,

είναι να σκάσουν στο τρέξιμο και να χάσουν."

Τον κοίταξα. Λέω: "Ναι, σε άκουσα."

Κατεβαίνει με τον Γουόρθι στα αριστερά του. Δίνει στον Γουόρθι. Πάει μέχρι το καλάθι.

Κάρφωμα! Καλάθι και φάουλ!

Οι Λέικερς έχουν τρελάνει το πλήθος.

Αυτή πρέπει να είναι μια από τις μεγαλύτερες συντριβές

στην ιστορία των τελικών.

Λέικερς 137, Σέλτικς 104.

Τώρα, αυτός ήταν ένας κλασικός διασυρμός που κάναμε σε αυτούς τους τύπους,

και όταν χάνεις ένα παιχνίδι με τέτοιον τρόπο, τόσο μακριά από την έδρα σου,

μερικές φορές τα συναισθήματά σου πληγώνονται.

Είναι ντροπιαστική ήττα. Χωρίς καμία αμφιβολία.

Έχουμε μερικούς σπουδαίους παίκτες σε αυτή την ομάδα,

αλλά δεν έχουμε τους παίκτες με την καρδιά μερικές φορές που χρειάζεται,

και σήμερα, όταν βλέπεις τον Μάτζικ να μοιράζει χάι-φάιβ δεξιά αριστερά,

και να κάνουν πάσες πίσω από την πλάτη και λέι απ σε όλο το παιχνίδι,

φαίνεται ότι κάποιος θα προσπαθούσε να το σταματήσει,

αλλά όσο δεν βάζουμε την καρδιά μας στο γήπεδο, έχουμε πρόβλημα.

Ο Λάρι τα έχωσε στην ομάδα, βασικά, λέγοντας ότι παίζαμε σαν αδερφές.

Αξίζαμε να χάσουμε.

Παίξαμε χωρίς καρδιά;

Παίξαμε χωρίς καρδιά; Τι εννοείς παίξαμε χωρίς καρδιά;

Κανείς δεν μας είχε προκαλέσει ποτέ, βετεράνους παίκτες,με τέτοιο τρόπο.

Δεν με ένοιαζε πολύ η αντίδραση. Θέλω να πω, κάποιοι μάλλον τσαντίστηκαν γι' αυτό,

αλλά το είδος της ομάδας που είχαμε, μάλλον θα έλεγαν: "Ναι, έχεις δίκιο.

Ήμασταν όλοι χάλια σήμερα." Και είσαι απογοητευμένος.

Νομίζω ότι ο Λάρι είπε δημόσια αυτό που όλοι νιώθαμε.

Αλλά νομίζω ότι ήταν ο Κέβιν αυτός που είπε:

"Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε απλά να καρφώνουν σε όλο το παιχνίδι",

υπονοώντας, ξέρετε,ότι πρέπει να κάνουμε σκληρά φάουλ.

Προσβλήθηκα από αυτό. Είπα: "Άκου. Με γιουχάρουν σε κάθε γήπεδο της λίγκας,

Γιατί κάνω σκληρά φάουλ παντού. Αρπάζω τον Μάτζικ στους αιφνιδιασμούς.

Γιατί δεν το κάνετε εσείς,για μια φορά; Γιατί,για μια φορά, δεν ρίχνετε κάποιον κάτω;"

Έγινε μεγάλο θέμα μεταξύ του 3ου και του 4ου παιχνιδιού.

Ο Λάρι έκραξε τους Σέλτικς.

Ο Λάρι δεν ήθελε να μιλάει στον Τύπο, και τώρα ήξερα το γιατί.

Αδερφές;

Ήμουν σε φάση: "Ουάου."

Τι θα έκανα αν ένας από τους συμπαίκτες μου με αποκαλούσε αδερφή;

Υποθέτω ότι αν ήσουν 5 ετών, αυτή η λέξη θα μπορούσε να σου δώσει κίνητρο.

Αλλά οι Σέλτικς δεν έπαιζαν σε σκάμμα με άμμο. Έπαιζαν στο Φόρουμ.

Και ήταν ώρα για σόου.

Προσπαθούμε να τους αποτελειώσουμε.

Τρέχουμε, και δεν μπορούν να επιστρέψουν.

Δεν νομίζω ότι έχουν απάντηση.

Αιφνιδιασμός. Ο Τζέιμς Γουόρθι επιστρέφει.

Οι Λέικερς μυρίζουν αίμα.

Σε εκείνο το σημείο, ξέραμε,

ξέρεις, χωρίς αμφιβολία,ότι ήμασταν καλύτερη ομάδα.

Κερδίζαμε με 14 πόντους στην τρίτη περίοδο,

έτοιμοι να κάνουμε το σκορ στην σειρά 3-1.

Πού ήταν τώρα η αύρα των Σέλτικς;

Ζητήσαμε τάιμ-άουτ.

Πήγαμε στον πάγκο, και ήμασταν σε φάση: "Όχι άλλα λέι απ".

Αν είσαι στο γήπεδο, και επιτρέπεις τα λέι απ,πρέπει να βγεις έξω,

και έτσι όλοι ήταν σε φάση: "Όχι άλλα λέι απ, όχι άλλα λέι απ.

Πρέπει να ρίξουμε κάποιον κάτω."

Μακ Χέιλ, με δύο πάνω του.

Ντένις Τζόνσον. Αστοχεί στο σουτ.

Εδώ είναι ο Καρίμ. Μακρινή πάσα στον Γουόρθι.

Ράμπις.

Και τώρα, ας το δούμε αυτό.

Μπαίνω μέσα. Το περιμένω ότι θα μου κάνουν σκληρό φάουλ.

Οπότε, προετοιμάζομαι λίγο για ένα σκληρό φάουλ.

Θέλω να πω, απλά αυτό κάναμε τότε.

Μετά, όταν με έριξαν κάτω,

θυμάμαι ότι είδα το πόδι μου σχεδόν να σκάει στην μπασκέτα,

οπότε σκέφτομαι: "Δεν θα τελειώσει καλά αυτό",

και πέφτω κάτω, και είμαι σε φάση: "Έι, δεν έγινε τίποτα",

οπότε αρχίζω να κυνηγάω τον ΜακΧέιλ.

Όταν είδα τον Κερτ να πετάγεται πάνω, σπρώχνω τον Κερτ,

προσπαθώντας να εμποδίσω τον καβγά, έτσι ώστε να μην μπορεί να φτάσει στον ΜακΧέιλ.

Ήμουν έξαλλος. Αν ο Γουόρθι δεν με είχε σπρώξει,

είχα κάθε πρόθεση να πάω πετώντας σε αυτό το σκουπίδι,

που ήταν κάτω στον πάγκο των Σέλτικς,

γιατί νόμιζα ότι ήταν βρώμικο χτύπημα, και κάτι που δεν το κάνεις.

Ήταν ένα άσχημο, βρώμικο χτύπημα,

και μακάρι να μην ήμουν στον δρόμο του Κερτ που πήγαινε να αρπάξει τον Κέβιν.

Του άξιζε ένα χέρι ξύλο για αυτό.

Πάει στον Ράμπις. Και ο Ράμπις τρώει μια γερή.

Κοπανάει κόσμο σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού,

αλλά όταν τον χτυπάνε, δεν μπορεί να το αντέξει!

Λοιπόν, από εκεί ξεκίνησε όλο το θέατρο. Δεν νομίζω ότι ο Κέβιν τον χτύπησε τόσο δυνατά.

Πήγα να του κάνω φάουλ,

και όταν έπεσε στο πάτωμα και έσκασε κάτω, κάνω:"Όπα".

Δηλαδή, δεν με ένοιαζε και τόσο πολύ που τον χτύπησα,

αλλά σκέφτηκα: "Ωχ, αυτό μπορεί να ήταν λίγο πιο σκληρό από όσο περίμενα."

Έφαγε μια πραγματικά γερή από τον ΜακΧέιλ, και δεν του άρεσε καθόλου.

Από όλους τους παίκτες της ομάδας μας, αυτός που έκανε σκληρό φάουλ,ήταν ο Κέβιν.Όχι.

Έλεγα: "Ναι, Κέβιν!"

Γιατί αυτό δεν ήταν καθόλου στην φύση του Κέβιν.

Θυμάμαι τον Τζέιμς Γουόρθι να πηγαίνει εκεί,να πέφτει πάνω στον Κέβιν,

ξέρεις,λέγοντας ότι θα έπρεπε να αποβληθεί από το παιχνίδι για αυτό.

Ο ΜακΧέιλ πάει να αποκεφαλίσει τον Ράμπις,

ένα από τα πιο βρώμικα φάουλ που έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Και δεν τον αποβάλλουν καν.

Αυτές τις μέρες, θα είχε συλληφθεί από το ΝΒΑ, ξέρετε.

Δεν πήρε ούτε καν τεχνική ποινή.

Ήταν 1984. Ήταν φάουλ.

Πήγαινε στη γραμμή, Κερτ.

Από εκείνο το σημείο και μετά, μπορούσες απλά να νιώσεις το όλο πράγμα να γυρίζει.

Καρίμ.

Με δύο πάνω του. Μπερντ.Μονομαχεί με τον Καρίμ.

Ο Καρίμ, ρίχνει αγκωνιά, και τώρα φωνάζει στον Λάρι Μπερντ.

Σαγόνι με σαγόνι.

Ο Καρίμ έριξε αγκωνιά στον Λάρι, και ο Καρίμ άρχισε να γαβγίζει:

"Λευκό αγόρι, θα σου σκ@@ τον κώλο."

Ο Καρίμ ήταν ο διανοούμενος.

Όταν χαλάς το μυαλό του διανοούμενου, αυτό προσπαθείς να κάνεις.

Δεν είχα ξαναδεί τον Καρίμ έτσι.

Έριξα αγκωνιές, ξέρετε, μόνο και μόνο επειδή φαινόταν...

ότι έτσι θα παιζόταν αυτό το παιχνίδι από εδώ και μπρος.

Όταν μπήκαμε στο μυαλό του διανοούμενου,

οι υπόλοιποι, ήταν ασήμαντοι.

Αντί να τους ηρεμήσω, το ανταγωνιστικό μου πνεύμα,

το ιρλανδικό μου μαχητικό πνεύμα, ξέρετε, βγήκε στην επιφάνεια.

Δεν θα τους αφήσουμε να μας το κάνουν αυτό.

Θυμάμαι ότι ήμουν στον πάγκο,

και ο Μάτζικ ενοχλήθηκε τόσο πολύ μαζί μου,

και πέρασε μπροστά από τον πάγκο, και είπα:

"Το μόνο που πρέπει να κάνεις, είναι να κάνεις ένα βήμα πέρα ​​από αυτή την γραμμή."

Ο Μάτζικ Τζόνσον πάει στον πάγκο των Σέλτικς αυτή τη στιγμή,

και εκεί είναι ο ΜL Καρ.

Είπα: "Κάνε ένα βήμα πέρα ​​από αυτή τη γραμμή. Θα σε κοπανήσω.

Θα σε ξαπλώσω, εδώ στο Φόρουμ."

Και θα ήταν υπέροχο αν το έκανα,

για τον κόσμο πίσω στην Βοστόνη. Θα το γούσταραν αυτό,

ότι κοπάνησες τον κορυφαίο παίκτη τους μέσα στην πόλη τους.

Αστοχεί. Ο Γουόρθι, πάνω από τον Μπερντ.

Και δέχεται χτύπημα από τον Έιντζ.

Και ο Ντάνι Έιντζ, παραλίγο να χάσει την φανέλα του στην πορεία.

Τώρα ήταν ένα διαφορετικό παιχνίδι.

Ήταν περισσότερο σαν παιχνίδι αλάνας,

λίγο πιο τραχύ, λίγο πιο σκληρό.

Και έτσι θέλαμε να παίξουμε.

Ο Μπερντ, ρίχνει με την πλάτη τον Μάικλ Κούπερ στην σειρά των φωτογράφων.

Του τάραζα τα νεύρα, και με έβγαλε εκτός γηπέδου.

Λοιπόν, πέρασαν καναδύο φάσεις, και εκείνος επιστρέφει,

και τρέχουμε στο γήπεδο,

και επιστρέφω στην άμυνα, και λέει: "Θα σε ψοφήσω στην κούραση."

Μπερντ.

Λάρι Μπερντ.

Λοιπόν,την μια στιγμή μας έχουν κάνει σκόνη.

Την επόμενη,είμαστε σε έναν έντονο, με μπινελίκια, τσαμπουκά.

Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.

Ο Πάρις, παλεύει ξανά, και το καλάθι μετράει, και φάουλ.

Και εδώ ερχόμαστε με φόρα, κόντρα στους σοκαρισμένους Λέικερς.

Και ο ΜακΧέιλ, με μια υπέροχη πάσα από τον Λάρι Μπερντ.

Τα καλά νέα - είχαμε εξαλείψει ένα προβάδισμα 14 πόντων,

ισοφαρίσαμε το παιχνίδι, και ο Καρίμ αποβλήθηκε με φάουλ.

Τα κακά νέα ήταν ότι είχαν το τελευταίο σουτ,

και ο καλύτερος πόιντ γκαρντ του κόσμου είχε την μπάλα,

με την ευκαιρία να μας αφήσει πίσω 3-1 στην σειρά.

Αυτός ήταν ένας τύπος που ξέρουμε, ξέρεις, ότι όταν το παιχνίδι κρίνεται, θέλει την μπάλα.

Ο Ράμπις, στον Μάτζικ.

Σίγουρα δεν θα αφήσει τον χρόνο να τελειώσει αυτή τη φορά, όπως έκανε στο δεύτερο παιχνίδι.

Οκτώ δευτερόλεπτα.

Μάτζικ με 7, με 6. Ο Μάτζικ παίρνει την μπάλα.

-Ο Μάτζικ την δίνει. -Κοίτα αυτό.

Την κλέβει ο Πάρις.

Ο Μάτζικ την έδωσε κατευθείαν στον Πάρις.

Δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Ω Θεέ μου.

Ξέρεις,αν ήταν κάποιος άλλος, θα λέγαμε, εντάξει.

Αλλά για τον Μάτζικ - ο Μάτζικ να το κάνει αυτό;

Να του κλέψουν την πάσα,σε εκείνη την στιγμή του παιχνιδιού,

ξέρετε, απλά δεν το βλέπαμε αυτό από αυτόν. Αυτός απλά δεν είναι ο Έρβιν.

Ξέρεις, για πρώτη φορά στη ζωή μου,

απλώς έπαιρνα χαζές,

κακές αποφάσεις στις κρίσιμες στιγμές.

Έμειναν 35 δευτερόλεπτα για την λήξη της παράτασης,

και το σκορ ήταν ισόπαλο.

Ο Μάτζικ πήγαινε στην γραμμή των ελεύθερων βολών,

για να σβήσει το λάθος του από την ιστορία.

Απομένουν 35 δευτερόλεπτα, ισοπαλία στα 123.

Αστοχεί στην πρώτη.

Το να δεις τον Μάτζικ να τα κάνει μούσκεμα, ήταν μια μεγάλη στιγμή, φίλε.

Απλώς βλέπαμε έναν από τους σπουδαίους παίκτες να καταρρέει ξαφνικά μπροστά μας.

Αυτή η βολή είναι πολύ κρίσιμη.

Ο Τζόνσον αστοχεί και στις δύο.

Ο Μπερντ στο ριμπάουντ, και οι Σέλτικς θέλουν τάιμ-άουτ.

Και ένας απογοητευμένος Μάτζικ Τζόνσον, πηγαίνει στον πάγκο.

Αρχίζουμε να τον αποκαλούμε Τραγικό, Τραγικό Τζόνσον, αντί για Μάτζικ.

Αυτό ξεκίνησε από τον Μάξγουελ.

Πόσο γαμάτο ήταν αυτό;

Και ακριβώς όταν πιστεύαμε ότι δεν θα μπορούσε να γίνει καλύτερο,

ο Λάρι έδειξε σε όλους τι κάνει ένας σούπερ σταρ στην κρίσιμη στιγμή.

Η Βοστόνη θα έχει την μπάλα,το παιχνίδι ισόπαλο.

Ο Μάξγουελ, κοιτάζει.

Ξέρω ότι ο Κούπερ έπεσε κάτω, σηκώθηκε ξανά στα πόδια του και πήγε στη γωνία,

και ο Μάτζικ άλλαξε και με μάρκαρε,

και ήθελα την μπάλα εκείνη την στιγμή.

Πάντα την θέλω, αλλά βλέπω τον Μάτζικ πάνω μου,

και ήξερα ακριβώς τι θα έκανα όταν θα την έπαιρνα.

Ο Μπέρντ πάει κατευθείαν στην ρακέτα. Τώρα ο DJ έχει την μπάλα.

Ξανά στον Μπέρντ. Σουτ πέφτοντας προς τα πίσω,μέσα!

Προηγείται η Βοστόνη, 125-123, και οι Λέικερς καλούν τάιμ άουτ.

Ένα καλό του να έχεις στην ομάδα πέντε μελλοντικά μέλη του Χολ οφ Φέιμ,

είναι ότι θα υπάρχει πάντα κάποιος για να τραβήξει το σκοράρισμα.

Ο Τζέιμς Γουόρθι είχε ήδη 29 πόντους, και πήγαινε στην γραμμή,

όπου έπρεπε να βάλει και τις δύο για να στείλει το παιχνίδι σε δεύτερη παράταση.

Όταν ο Γουόρθι πήγε στην γραμμή, αυτό που σκέφτομαι είναι:

"Το μόνο που πρέπει να κάνεις,είναι να χάσεις μία.

Το μόνο που πρέπει να κάνεις,είναι να χάσεις μία.

Μπορεί να χάσεις και τις δύο, αλλά πρέπει να χάσεις μία."

Και είτε το χώνεψε αυτό, είτε όχι,

Δεν ξέρω, αλλά τον επηρέασα. Θέλω να πω, του την έπεσα λέγοντας αυτό.

Αυτές είναι κρίσιμες βολές.

Και αστοχεί!

Όταν πήγε στην γραμμή και έχασε την πρώτη, ουάου!

Και μετά ο Σέντρικ πέρασε από μπροστά του,όπως στεκόταν στην γραμμή,

και έκανε το σημάδι του πνιγμού.

Τους έκανα το σημάδι του πνιγμού.

Και όλοι άρχισαν να με γιουχάρουν.

Φίλε, δεν έχασα εγώ το σουτ. Αυτός έχασε το σουτ.

Γιατί γιουχάρεις εμένα;

Είχα ήδη χάσει μια ελεύθερη βολή.

Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσω και αυτόν τον μ@@@κα, που κάνει το σημάδι του πνιγμού.

Ποιος τα έκανε αυτά;

Αυτοί οι τύποι, τα πράγματα που έκαναν ο ένας πάνω στον άλλον,

ήταν σαν να ήσουν έξω στην αλάνα, και υπήρχαν πτώματα παντού.

Ο Σέντρικ Μάξγουελ, που θαύμαζα ως παιδί -

Μεγάλωσα στη Γκαστόνια της Βόρειας Καρολίνας.

Πήγε στο πανεπιστήμιο της Σάρλοτ, που ήταν 15 λεπτά από το σπίτι μου,

έτσι τον αγαπούσα,

και όταν μπήκε και έκανε αυτό το σημάδι πνιγμού, απλά έγινα έξαλλος.

Χαλάσαμε το μυαλό των Λέικερς, και μόλις βρεθήκαμε εκεί,

ήμασταν σαν κακός πονοκέφαλος.

Μπορείτε να πάρετε όσες ασπιρίνες θέλετε.

Μπορείτε να πιείτε νερό. Μπορείτε να πάτε για ύπνο.

"Διάολε, έχω ακόμα πονοκέφαλο. Έχω ακόμα πονοκέφαλο."

Ο "Μπομπότα" Μάξγουελ, και ο M.L. Καρ -

μας έλεγαν συνέχεια ότι, ναι, δεν μετρούσαμε σαν παίκτες.

Μιλούσαν συνεχώς άσχημα, μας κορόιδευαν,

και για μένα, δεν μας σέβονταν.

Με 10 δευτερόλεπτα να απομένουν, την κατοχή της μπάλας,

και μόλις τρεις πόντους πίσω στο σκορ,

οι Λέικερς έπρεπε να δεχτούν ακόμα ένα χτύπημα.

Δέκα δευτερόλεπτα για το τέλος της παράτασης. Γουόρθι.

Κλέψιμο, από τον ML Καρ.

Κάποιος τύπος ήρθε από τον πάγκο, και έκανε ένα μεγάλο κλέψιμο,

και τελείωσε το παιχνίδι.

Δεν συμπονούσα τους οπαδούς των Λέικερς

όταν έχαναν από τους Σέλτικς την δεκαετία του '60,

αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πιο βάναυση στιγμή,

από το να βλέπω εκείνον τον παγκίτη, τον Μ.Λ.Καρ, να καθαρίζει το τέταρτο παιχνίδι.

Η σειρά ήταν ισόπαλη με 2-2 και οι Σέλτικς δεν είχαν προηγηθεί ποτέ

στο τέλος της κανονικής διάρκειας των παιχνιδιών.

Δέχτηκαν συντριβές σε δύο από τα τέσσερα παιχνίδια,

και είναι ισόπαλοι 2-2,και έχουν πάρει πίσω το πλεονέκτημα έδρας,

και επιστρέφουν στη Βοστόνη.

Επιστρέφουμε! Σωστά!

Επιστρέφουμε! Θα επιστρέψουμε!

Οι Σέλτικς είχαν αυτή την ανυπέρβλητη παρουσία,

που ήταν κάπως δύσκολο να την ξεπεράσεις.

Ήταν εκεί, και έκαναν γνωστή την παρουσία τους με αυθάδεια και πάθος.

Είμαστε σε φάση, εντάξει, τώρα, αυτή είναι μια σειρά τριών παιχνιδιών,

και νομίζω ότι νιώθαμε...

πολύ σίγουροι ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε αυτή την σειρά.

Η νοοτροπία μας έπρεπε να ήταν, ότι ήμασταν στα ίσια, στο 2-2.

Αλλά υποσυνείδητα,

νιώθεις σαν να έχουν ένα μικρό προβάδισμα απέναντί σου.

Σχεδόν αποκεφάλισαν τον Κερτ.

Σου έκαναν το σημάδι του πνιγμού. Ήρθαν στο Λ.Α...

ήταν φασαριόζοι, και φωνακλάδες,

και για κάποιο λόγο, μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε στο παιχνίδι,

αλλά δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την άλλη διάσταση που φέρνουν.

Η σειρά είχε γίνει άσχημη,

και οι εχθροπραξίες θα συνεχίζονταν στο πέμπτο παιχνίδι στη Βοστόνη.

Επρόκειτο να γίνει σουρεαλιστικό.

Το πέμπτο παιχνίδι.

Η πιο ασυνήθιστη βραδιά στην ιστορία των Μπόστον Σέλτικς.

Είναι 36 βαθμούς Κελσίου μέσα στο κτίριο.

Έχει κύμα καύσωνα. Αναμένεται να έχει πάνω από 38 βαθμούς εδώ στο Γκάρντεν.

Μαζί μου, φυσικά, ο τύπος που θα κάθεται στο πιο ζεστό κάθισμα, ο Πατ Ράιλι.

Αυτό θα με κρατήσει δροσερό απόψε.

Αν δεν το είχα αυτό, δεν θα μπορούσα να μείνω εδώ απόψε.

Ούτε κλιματισμός, ούτε τίποτα.

Άναψαν τα καλοριφέρ.

Ωχ! Νόμιζες ότι βρισκόσουν,ξέρεις, σε σάουνα.

Είχε 46 βαθμούς στα αποδυτήρια μας,

και έπρεπε να φέρουμε τους δικούς μας ανεμιστήρες.

Προσπαθούσαν να κάνουν ότι μπορούσαν για να σπάσουν το ηθικό μας.

Ας σιγουρευτούμε ότι δεν θα ανοίξει κανένα από τα παράθυρα.

Ας βεβαιωθούμε - Αν έχουμε καλοριφέρ εκεί μέσα,

ανέβασε το στους 45 βαθμούς.

Οι Λέικερς πίστευαν ότι ο Ρεντ ήταν έτοιμος για τα κόλπα του,

όπως ότι είχε ανοίξει τα καλοριφέρ.

Το γεγονός είναι ότι δεν είχαν κλιματισμό.

Και, ξέρετε, δεν υπήρχαν καλοριφέρ για να τα ανάψουν.

Εντάξει, λοιπόν, ας το ξαναδούμε. Έκανε πραγματικά ζέστη.

Κάτι ανάμεσα σε 36 και 46 βαθμούς.

Και είτε ο Ρεντ Άουερμπαχ έπαιζε με την θερμοκρασία,

ή οι Λέικερς ήταν απλώς ο συνηθισμένος παρανοϊκός εαυτός τους.

Πρέπει να καταλάβετε ότι το Φόρουμ,

το Φάμπιουλους Φόρουμ, είχε κλιματισμό.

Ήταν ωραία, και δροσερά.

Εμείς,είχαμε αυτό τον άθλιο στάβλο.

Αυτό που στο Μπόστον Γκάρντεν εννοούν σαν κλιματισμό,

είναι να ανοίξουμε όλες τις πόρτες, και να βάλουμε τους κλητήρες να φυσούν δυνατά.

Είχες 15.000 κόσμο σε κλειστό χώρο,

και η ζέστη της ημέρας, και οι παίκτες, και η ζέστη που έβγαινε;

Είχε υγρασία. Μύριζε.

Ήταν αποπνικτικά, και οι Λέικερς απλά δεν το είχαν συνηθίσει.

Τώρα ο Μάκαντου. Και χάνει την μπάλα.

Έκανε λάθος στην ντρίπλα. Πηγαίνει στον DJ.

Ο DJ κάνει το λέι απ,και ευστοχεί.

Έβαλαν την μπάλα μέσα στην ρακέτα,

αλλά ο Γουόρθι,χάνει την μπάλα, που φεύγει μακριά από τον Ντένις Τζόνσον.

Ιδρώνουμε σαν να είναι - σαν να βρέχει καρέκλες,

ξέρεις,απλά είμαστε μούσκεμα, στάζουμε από παντού.

Πάσα στον Γουόρθι. Την δίνει πίσω στον Κούπερ,

που χάνει την ισορροπία του, και τώρα κατεβαίνουν οι Σέλτικς.

Και οι Λέικερς, πραγματικά μαραζώνουν.

Έκανε πάρα πολλή ζέστη,

πάρα πολλή ζέστη. Θέλω να πω, ήταν αφόρητη.

Θυμάμαι ότι σκέφτηκα: "Πώς παίζουν εδώ μέσα;", με πιάνεις;

Τζέιμς Γουόρθι,σουτάρει.

Δεν του κάνει το χατήρι η μπάλα.

Ο Πάρις παίρνει το ριμπάουντ, και εδώ είναι αιφνιδιασμός για τους Σέλτικς.

Ο Ντένις Τζόνσον με την μπάλα.

Οι Μπόστον Σέλτικς, που παίζουν στην ίδια υγρασία,

φαίνονται φρέσκοι, και οι Λέικερς φαίνονται σαν να είναι εξαντλημένοι.

Ήταν πιο ζεστά από την κόλαση,

αλλά δεν πίστευα ότι θα ανέβαλαν το παιχνίδι.

Δεν πίστευα ότι ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα.

Θυμάμαι ότι είχα βεντάλιες, και έκανα αέρα στα παιδιά,

προσπαθώντας να κρατήσω τους πάντες όσο πιο δροσερούς γίνεται.

Γελάσαμε πολύ με αυτό.

Ήταν σαν να έπαιζαν στο κλαμπ των πλούσιων,

και εμείς να παίζουμε κάπου στην γειτονιά.

Παίζαμε στην γειτονιά,

και ήταν ένα παιχνίδι που ήταν κομμένο και ραμμένο για να το κερδίσουμε.

Ακριβώς. Κομμένο και ραμμένο για τους Σέλτικς.

Μόνο στη Βοστόνη.

Ήταν τελείως κωμικό να παίζεις παιχνίδι τελικών σε αυτές τις συνθήκες.

Ακόμη και οι διαιτητές κατέρρευσαν.

Ο Χιου Έβανς μόλις αφυδατώθηκε τελείως.

Τον έβγαλαν από το παιχνίδι.

Οι γιατροί του δίνουν πολλά υγρά. Του έβαλαν πάγο.

Δεν ξέρει ακόμα αν θα επιστρέψει.

Επικεντρώθηκαν στη ζέστη, και στο πόση ζέστη έκανε,

και ο ηγέτης τους, δηλαδή ο Καρίμ, υπέφερε.

Πραγματικά υπέφερε σε εκείνο το παιχνίδι.

Ενώ οι Λέικερς θέλουν απλώς να είναι οπουδήποτε αλλού πάνω στην γη,

αλλά εδώ, ο Λάρι Μπερντ εκμεταλλεύεται τη στιγμή.

Μπερντ,τον μαρκάρει ο Γουόρθι.

Προσποιείται,περνάει ακριβώς δίπλα του,

και αφήνει την μπάλα στο καλάθι με το αριστερό χέρι.

Πέφτει εκτός γηπέδου. Τι τρομερή φάση από τον Λάρι Μπερντ.

Ο Λάρι ήταν εξωπραγματικός. Ήταν εξωπραγματικός σε εκείνο το παιχνίδι,

και φαινόταν ότι όσο πιο πολλή ζέστη έκανε, τόσο πιο σκληρός γινόταν.

Ο Κούπτσακ αστοχεί σε σουτ. Παίρνει το ριμπάουντ από τον Έιντζ,

και η ραβέρσα του Μάτζικ, είναι άστοχη.

Τώρα ο Μπερντ φεύγει μπροστά. Δίνει την μπάλα γρήγορα στον Μάξγουελ.

Ξανά στον Μπερντ,και κάρφωμα! Καρφώνει την μπάλα.

Υπέροχος αιφνιδιασμός.

Είναι ο Λάρι Μπερντ. Δηλαδή, κάνει τα πάντα.

Τέσσερα δευτερόλεπτα! Σούταρε!

Έιντζ, στην γωνία στον Μπερντ. Μπέρντ,κάνει το σουτ.

Είναι μέσα!

Είναι μέσα, λίγο πριν την λήξη.

Οι 34 πόντοι και τα 17 ριμπάουντ του Λάρι, μας οδήγησαν στην νίκη με 121-103.

Ήμασταν ένα παιχνίδι μακριά από τον τίτλο,

και οι μεγάλοι και τρανοί Λέικερς, κατέρρεαν μπροστά στα μάτια μας,

και το ήξεραν όλοι.

Μας άφησαν να ξαναμπούμε στην σειρά,

και αυτή την στιγμή νιώθουμε ότι το μόνο που πρέπει να κάνουμε,

είναι απλώς να βγούμε στο γήπεδο, και να παίξουμε όσο πιο δυνατά μπορούμε.

Πρέπει να κερδίσουν το επόμενο παιχνίδι, αλλιώς όλα τελείωσαν.

Η πίεση είναι πάνω τους τώρα,χωρίς αμφιβολία.

Το καλάθι γίνεται λίγο μικρότερο.

Υπάρχει κάτι σε αυτήν την ομάδα,

που όσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα,

και όσο χειρότερο μοιάζει, τόσο πιο κακοί γινόμαστε,

και θα είμαστε κακοί στο Λος Άντζελες.

Κύριοι, χαιρόμαστε που σας έχουμε μαζί μας σήμερα,

στην πτήση μας για το Λος Άντζελες.

Λοιπόν, επιστρέψαμε στην γη του Λ.Α.. για την κηδεία των Λέικερς.

♪ Πάμε να δούμε τους Ψεύτες ♪

Ήμασταν αλαζόνες; Διάολε,φυσικά και ήμασταν αλαζόνες.

Αλλά είχαμε το δικαίωμα να είμαστε.

Και σε κάθε περίπτωση, η αυτοπεποίθηση είναι η μισή μάχη.

Υπήρχαν κάποιοι τύποι, που λέγονταν τα τσικό του Ράμπις.

Μου έλεγαν: "Α, δεν μπορείς να μαρκάρεις τον Κερτ. Ο Κερτ είναι ο πρώτος."

Ήμουν σε φάση: "Είστε σοβαροί;

Προσπαθείτε να συγκρίνετε εμένα, τον MVP των τελικών, με τον Κερτ Ράμπις, αλήθεια;"

Άσε με να δω. Πώς είναι αυτά τα γυαλιά Ράμπις;

Οι Σέλτικς είχαν ξεπεράσει κάποια όρια που δεν μπορούσαν να περάσουν πίσω.

Μιλώντας για τους οπαδούς των Λέικερς, απλά τους μισούσαμε τώρα.

Περνάμε από τα αποδυτήρια των Λέικερς, έτοιμοι να βγούμε για να αρχίσει το παιχνίδι,

και ο Μ.Λ. πηγαίνει και αρχίζει να κοπανάει την πόρτα.

Κοπανάει την πόρτα, και είναι μέσα, στην συνάντησή τους,και λέει:

"Ελάτε έξω και φάτε αυτό το χτύπημα σαν άντρες!"

Και ακούς τον Πατ Ράιλι να λέει: "Τα βλέπετε;

Δεν σας σέβονται καν. Έρχονται εδώ, και χτυπούν την γ@@@μένη πόρτα σας."

Νομίζω ότι αρχίσαμε να τους μισούμε ακόμη περισσότερο.

Φτάνεις σε ένα σημείο τώρα που βλέπεις γιατί αυτή είναι τόσο μεγάλη αντιπαλότητα,

και αρχίζεις να νιώθεις όπως όσοι έπαιξαν σε αυτό το παιχνίδι πριν το αισθανθείς εσύ,

και πραγματικά αντιπαθούσες αυτή την ομάδα.

Αυτό είναι ένα παιχνίδι μεγάλης πίεσης, ειδικά για τους Λέικερς,

που χάνουν με 3-2 στην σειρά.

Και ο Μάξγουελ προκαλεί το κλέψιμο, και εδώ είναι ο Χέντερσον.

Δύο εναντίον ενός, Βοστόνη. Ο Μάξγουελ σπρώχνεται από τον Γουόρθι.

Όταν κάποιος είναι στον αέρα, αυτός είναι ένας βασικός κανόνας.

Δεν τον σπρώχνεις. Δεν πας για τα πόδια του, γιατί μπορεί...

ξέρετε,να κινδυνέψει η ζωή του. Δεν έδινε δεκάρα.

Και τώρα οι Λέικερς δίνουν στους Σέλτικς μια δόση από το δικό τους φάρμακο.

Τον έσπρωξα επίτηδες όσο πιο δυνατά μπορούσα.

Νομίζω ότι κατάλαβαν εκείνη την ώρα, ότι δεν θα μας πουλούσαν τσαμπουκά.

Έτσι,σηκώσαμε ανάστημα στους νταήδες,

και έφυγαν τρέχοντας στην γωνία να κλάψουν.

Οι Λέικερς δείχνουν ότι θέλουν αυτό το παιχνίδι, και το θέλουν άσχημα.

Πριν το καταλάβεις, τρέχαμε δίπλα τους,

μέχρι το έβδομο παιχνίδι.

Και ο Μπάιρον Σκοτ, προκάλεσε το λάθος, και φτάνει στο καλάθι στην άλλη άκρη.

Οι Λέικερς, κάνουν μια δήλωση στους Μπόστον Σέλτικς.

"Επιστρέψαμε στην σειρά, και καλύτερα να είστε έτοιμοι στην πόλη των φασολιών."

Τώρα, είναι ολοκληρωτικός πόλεμος. Είναι ένας ολοκληρωτικός πόλεμος.

Ότι θέλουν να κάνουν, μπορούν να έρθουν στη Βοστόνη και να το κάνουν,

γιατί δεν πρόκειται να βγούμε στο γήπεδο, και να φερθούμε μαλακά σε αυτούς τους τύπους.

Λέγατε για αυτό που έκανε ο Κέβιν εδώ. Πείτε και για αυτό που έκανε ο Τζέιμς Γουόρθι.

Για αυτούς, νομίζω ότι πιστεύουν ότι αυτό είναι μάλλον καλό μπάσκετ.

Δεν προσπάθησα να τον χτυπήσω. Τον έσπρωξα στην πλάτη, έξω από το γήπεδο.

Δεν πήγα να τον αποκεφαλίσω.

Νομίζεις ότι θα είμαστε μαλακοί;

Θα ήθελα να τους συναντήσω στο αεροδρόμιο, όταν φτάσουν στη Βοστόνη.

Το παιχνίδι έγινε πολύ φυσικό, ή πολύ σκληρό, ή πολύ άγριο, όποια και αν είναι η λέξη;

Λοιπόν, μπορούμε να σας εγγυηθούμε, ότι την Τρίτη το βράδυ,

μάλλον θα είναι πολύ πιο σκληρό παιχνίδι.

Όλα είναι πάλι στο αρχικό σημείο -

η ιστορία, το Μπόστον Γκάρντεν,

οι αποσυρμένες φανέλες, τα πανό παγκοσμίου πρωταθλήματος.

Έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε κάτι που καμία άλλη ομάδα δεν έχει κάνει ποτέ -

να επιστρέψουμε στο Μπόστον Γκάρντεν,

και να κερδίσουμε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα σε αυτό το παρκέ,

έτσι,έχουν μεγάλη πίεση πάνω τους.

Το έβδομο παιχνίδι, όμως, θα γίνει στην Βοστόνη,

το πλεονέκτημα πρέπει να είναι δικό σας,

και όλοι θα βλέπουν τι κάνει ο Λάρι Μπερντ στο έβδομο παιχνίδι.

Λοιπόν, θα είμαι εκεί.

Δεν θα κάτσω έξω. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό. Θέλω να παίξω.

Έχετε αυτοπεποίθηση;

Τι θέλεις να πως Γιατί δεν το λες εσύ για μένα;

Θέλεις να κάνεις μια δήλωση;

Ο Λάρι και η ομάδα του ήταν λίγο εκνευρισμένοι,

για το ότι έπρεπε να πάνε στην έδρα τους για το έβδομο παιχνίδι.

Και παρόλο που έπρεπε να τους είχαμε σαρώσει 4-0,

πρέπει να παραδεχτούμε ότι η σειρά ανταποκρινόταν στον ντόρο.

Όλοι έλεγαν: "Δεν είναι τρομερό αυτό;

Οι Λέικερς και οι Σέλτικς μας δίνουν μια από τις πιο δραματικές σειρές της ιστορίας."

Συνέβαιναν πάρα πολλά. Κάθε παιχνίδι ήταν απλά τρελό.

Θεέ μου, τι σειρά ήταν αυτή.

Πολλοί δημοσιογράφοι δεν έμεναν σε όλα τα παιχνίδια,

αλλά πολλά από αυτούς άρχισαν στη συνέχεια να αλλάζουν τα προγράμματά τους,λέγοντας:

"Ουάου, θα μείνω για ένα ακόμη παιχνίδι.

Ίσως άλλο ένα παιχνίδι."

Αυτά τα παιχνίδια, ήταν σημαντικά γεγονότα.

Δεν θα πω ότι ήταν αγώνες μπάσκετ. Ήταν γεγονότα.

Ήταν σαν να βλέπαμε σαπουνόπερα.

Το γεγονός ήταν, ότι ουσιαστικά ήταν τηλεοπτική σειρά.

Όλοι τους παρακολουθούσαν και έγινε θέμα συζήτησης σε μπαρ και κουρεία.

Υπήρχε τόσο μεγάλος θόρυβος,

ώστε όλοι ξέραμε ότι κάτι πολύ ιδιαίτερο συνέβαινε εδώ.

Όλοι γνωρίζαμε ότι κάποια από αυτά τα προβλήματα που είχε το ΝΒΑ,

τα προηγούμενα χρόνια, σιγά σιγά έφευγαν,

και ξαφνικά, το ΝΒΑ ήταν της μόδας.

12 Ιουνίου 1984 Βοστόνη

Αν μπορούσες να κλείσεις σε ένα μπουκάλι όλα τα συναισθήματα,

που βγαίνουν σε έναν αγώνα μπάσκετ,

θα είχατε αρκετό μίσος για να ξεκινήσετε έναν πόλεμο,

και αρκετή χαρά για να αποτρέψετε έναν,

και εδώ απόψε, στο αρχαίο Μπόστον Γκάρντεν,

θα περάσουμε από όλη την γκάμα των συναισθημάτων,

και όταν τελειώσουμε επιτέλους, ο επιζών θα πάρει αυτό το τρόπαιο,

το τρόπαιο Λάρι Ο'Μπράιαν,

ως παγκόσμιος πρωταθλητής του NBA της χρονιάς.

Έβδομο παιχνίδι,Λέικερς και Σέλτικς.

Επιτέλους ήρθε η ώρα απλά να παίξουμε μπάσκετ.

Δεν μένει τίποτα να πούμε, ή έτσι νομίζετε.

Στάθηκα στην πόρτα των αποδυτηρίων των Σέλτικς,

καθώς μπαίνουν οι Λέικερς.

Στάθηκα εκεί με τα χέρια σταυρωμένα έτσι, και λέω:

"Όχι σήμερα, όχι σήμερα."

Ήμασταν πολύ συγκεντρωμένοι σε αυτό που έπρεπε να κάνουμε.

Αν ήταν εκεί, δεν τον είδα, ούτε τον αναγνώρισα,

ούτε άκουσα ότι κι αν είπε.

Τους είπα: "Θα ξεκινήσω εξέγερση εδώ μέσα.

Δεν θα βγείτε ζωντανοί. Θα ξεκινήσω εξέγερση εδώ, πριν φύγετε με την νίκη."

Είναι ο Μ.Λ.

Είναι ο Μ.Λ.. Μπορούσε να πάρα πολλές μ@@@ες.

Εννοώ, μπορούσε να λέει μόνο μ@@@ες.

Έβδομο παιχνίδι. Δεν είναι ώρα για κουβέντες. Είναι περισσότερο ώρα ηρεμίας.

Ξέρετε, ήμασταν έτοιμοι πραγματικά να παίξουμε.

Ακόμα νιώθαμε ότι ήμασταν καλύτερη ομάδα.

Ακόμα πιστεύαμε ότι δεν έπρεπε ποτέ να πάει σε έβδομο παιχνίδι.

Αλλά είναι το έβδομο παιχνίδι, οπότε έχουμε ακόμα μια ευκαιρία

να φέρουμε το τρόπαιο πίσω στο Λος Άντζελες.

Αυτό ήταν το μόνο που χρειαζόμασταν, μια ευκαιρία.

Θέλεις να κερδίσεις το παιχνίδι. Θέλεις να κερδίσεις την σειρά.

Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν θέλεις να το ξεχάσεις αυτό.

Αλλά, λόγω της ιστορίας με τους Σέλτικς,

με όλα αυτήν την ατμόσφαιρα και τα υπονοούμενα,

Σοουτάιμ εναντίον της εργασιακής ηθικής,

ξέρετε, οι φυλετικοί τόνοι,

θέλεις να κάνεις μια δήλωση,

πολιτιστική δήλωση, ή μια κοινωνική δήλωση,

κερδίζοντας το παιχνίδι.

Με το νούμερο 42, Τζέιμς Γουόρθι.

Ας πάμε να εξιλεωθούμε, και πάμε να τους δείξουμε ότι είμαστε...

ξέρεις,ότι είμαστε η ομάδα της Αμερικής. Ότι είμαστε το νέο στυλ.

Αυτά είναι μερικά πολύ σοβαρά πράγματα με τα οποία ασχολούνταν οι Λέικερς.

Εμείς είχαμε μια ελαφρώς διαφορετική προσέγγιση.

Ο Ντάνι περπατάει με ένα στηθοσκόπιο,

για να δούμε ποιος έχει τον σωστό καρδιακό παλμό,

και είμαστε σε φάση: "Φίλε, τι κάνεις;"

Είναι έτοιμος. Είναι έτοιμος.

Ήταν ένα είδος μηνύματος που έστελνα,σε φάση, ξέρετε:

"Πόση καρδιά έχεις;

Δουλεύει η καρδιά σου σήμερα;"

Καρδιολογικός έλεγχος απόψε.Αυτό είναι.

Ποιος θα βγει μπροστά; Ποιος θα παίξει καλά;

Ω, φίλε, αυτή είναι μακράν η πιο γρήγορη καρδιά που έχω ποτέ --

-Είμαι έτοιμος ή όχι; -Σίγουρα.

Λοιπόν, έρχεται κοντά μου και το βάζει στο στήθος μου.

Και είπα: "Δεν χρειάζεται να δεις την δική μου."Είπα:

"Μην ανησυχείτε.Παιδιά,βασιστείτε πάνω μου σήμερα".

Τον θυμάμαι να μαζεύει όλη την ομάδα μαζί,

και δεν ήταν ο Λάρι, και δεν ήταν ο Κέβιν.

Ήταν ο Μαξ που έλεγε: "Έι, βασιστείτε πάνω μου.

Θα σας πάω στην γη της επαγγελίας."

Σέντρικ Μάξγουελ.

Ο κόσμος ξεχνούσε ένα πράγμα, ότι το 1981,

ήμουν MVP των τελικών.

Είχε πάρει ο Λάρι MVP των τελικών; Όχι, δεν είχε πάρει.

Είχα τα π@@@ρια. Είχα το θράσος.Πέστο όπως θέλεις.

Όποια λέξη θέλεις να χρησιμοποιήσεις, έτσι ένιωθα.

Και οι Μπόστον Σέλτικς και οι Λος Άντζελες Λέικερς,

που έχουν συναντηθεί επτά φορές σε τελικούς NBA,

και οι Σέλτικς έχουν κερδίσει και τις επτά.

Δεν επρόκειτο να χάσουμε από τους Λέικερς.

Οι Σέλτικς δεν είχαν χάσει ποτέ από τους Λέικερς,

και αυτό δεν θα συνέβαινε στην βάρδια μας.

Γουόρθι,ξαναδίνει στον Μάτζικ,που κόβει στο καλάθι.

Ο Μάτζικ μοιάζει σαν να έκανε βήματα. Δεν το σφυρίζουν.

Τώρα ο Καρίμ σώζει την μπάλα, και την στέλνει στα χέρια του Ρόμπερτ.

Γρήγορα στα αριστερά, πάσα από τον DJ στον Μπερντ.

Τώρα στον Μάξγουελ. Ο Μάξγουελ ευστοχεί στο λέι απ.

Τώρα η μπάλα έξω, στον Μάξγουελ.

Πάει τον Μάτζικ κοντά στο καλάθι. Κάνει το σουτ.

Ευστοχεί πάνω από τον Μάτζικ Τζόνσον. Είναι πολύ ψηλός για τον Μάτζικ.

Ο Μαξ έπιασε δουλειά. Θεέ μου, αν έπιασε δουλειά σε εκείνο το παιχνίδι;

Ήταν απλώς άπιαστος.

Ο Μάξγουελ, μπαίνει μέσα στην ρακέτα, κάνει το σουτ, ευστοχεί,παίρνει και φάουλ.

Φίλε, απλά είδε λίγο χώρο στην ρακέτα, και είπε: "Πάω στο καλάθι."

Ο Γουόρθι τσαντίστηκε μαζί του, πιστεύω, γιατί του έκανε φάουλ μερικές φορές.

Μάξγουελ. Ο Μάξγουελ ευστοχεί, και σπρώχνεται από τον Γουόρθι.

Ο Γουόρθι, πραγματικά έχει αρχίσει να χάνει τον έλεγχο.

Έι, Γουόρθι! Έι, Γουόρθι!

Γουόρθι! Δεν το αντέχεις!

Ο Τζέιμς Γουόρθι μου κάνει φάουλ. Πηγαίνω στη γραμμή των ελεύθερων βολών.

Και λέω στον συμπαίκτη μου: "Αυτός ο τύπος, δεν μπορεί να με μαρκάρει."

Και όταν του είπα αυτό, απλώς έσκυψε το κεφάλι του.

Ήμουν σε φάση: "Λοιπόν, τον έχω. Τον έχω."

Τώρα, είναι όπως όταν έχεις ένα ζώο που έχεις -

έχεις τιμωρήσει ένα ζώο και του λες: "Τι σου είπα;" Και το ζώο κάνει...

Τον έχεις.Τον έχεις Έχει εκπαιδευτεί από εκείνη τη στιγμή.

Τώρα, έγινε πολύ καλύτερος παίκτης από εμένα;Είναι πολύ καλύτερος;

Ναι, είναι, απολύτως.

Αλλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι, την συγκεκριμένη στιγμή,

είχαν τον Τζέιμς Γουόρθι στο τσεπάκι.

Ο Κούπερ,μαρκάρει τον Μπερντ.

Ριμπάουντ, Μάξγουελ. Και φάουλ.

Το να βλέπουν τον Μαξ να τιμωρεί αλύπητα τους Λέικερς,

έμοιαζε να πώρωνε την ομάδα.

Και το έβδομο παιχνίδι ακολουθούσε το παραδοσιακό σενάριο Λέικερς-Σέλτικς σε τελικούς.

Εδώ είναι ο Ντένις Τζόνσον, που ξεφεύγει.

Μάξγουελ, ΜακΧέιλ.

Με προβάδισμα 14 πόντων στην τέταρτη περίοδο,

ετοιμαζόμασταν να γίνουμε πρωταθλητές,ξανά.

Ήταν ηλεκτρισμένη η ατμόσφαιρα στο Γκάρντεν.

Δεν υπάρχει παιχνίδι πιο συναισθηματικά φορτισμένο από αυτό.

Έβδομο παιχνίδι, όλα κρίνονται σε ένα παιχνίδι,

και ο Λάρι έκανε παιχνίδι με την πετσέτα, και εγώ με την πετσέτα.

Απλώς είχαμε τρελαθεί.

Ο Λάρι Μπερντ χαμογελάει, για πρώτη φορά σε αυτή την σειρά.

Εντάξει. Λοιπόν, δεν είχαμε παίξει καλά.

Αλλά και πάλι πιστεύαμε ότι είχαμε την καλύτερη ομάδα στην λίγκα.

Ακριβώς όταν νόμιζες ότι όλα τελείωσαν,

ακόμα ήταν ώρα του Σοουτάιμ, και σας επιφυλάσσαμε ένα χολιγουντιανό τέλος.

Γουιλκς,σκοράρει, από πάσα του Μάτζικ Τζόνσον.

Και αν οι Λέικερς θα κάνουν ένα σερί, πρέπει να το κάνουν τώρα.

Και οι Μάτζικ και Καρίμ, βγάζουν μια από τις συνεργασίες τους.

Και τώρα η διαφορά πέφτει στους 9 πόντους.

Είναι πολύ σημαντικό για το Λ.Α. να σκοράρει εδώ.

Ο Καρίμ, μαρκάρεται από δύο.

Να ο Γουόρθι, μέσα στην ρακέτα.

Και η διαφορά πέφτει στους 5, 105-100.

Δύο λεπτά ακόμα. Αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να σκοράρουν.

Ο Κούπερ δίνει την μπάλα στον Μάτζικ. Ο Μάτζικ Τζόνσον,μπάσιμο στο κέντρο.

Κλέβουν την μπάλα!

Ο Ντένις Τζόνσον την έκλεψε. Ο Ντένις, πάει μέχρι το καλάθι.

Κάνει το λέι απ. Ο Κούπερ τον κόβει.

Ο Ράμπις,δίνει την μπάλα στον Μάτζικ.

- Τρομερή προσπάθεια του Κούπερ. - Και των δύο.

Τώρα, την μπάλα έχει ο Γουόρθι.

Σουτ από τα 5 μέτρα του Τζέιμς, είναι μέσα!

Και οι Λος Άντζελες Λέικερς μειώνουν στους 3, 105-102.

Ελάτε ρε παιδιά! Έλα!

Λοιπόν, ποιος τα κάνει μούσκεμα τώρα;

Σε λίγα λεπτά, είχαμε σχεδόν εξαλείψει προβάδισμα 14 πόντων.

Για να μην αναφέρουμε μια ζωή κακής προϊστορίας.

Απομένει 1 λεπτό.

Τώρα στον Μπερντ. Μπερντ,σουτάρει πέφτοντας προς τα πίσω.

Και το σουτ είναι άστοχο.

Το ριμπάουντ από τον Μάτζικ.

Απομένουν 54 δευτερόλεπτα.

Ο Μάτζικ ντριπλάρει πίσω από την πλάτη του, στα αριστερά.

Προσπαθεί να κάνει το σουτ. Έκλεψε ο DJ!

Τάπα από τον Κέβιν.

Ο DJ,πάει προς τα μέσα, και τον κατεδαφίζουν.

Πραγματικά τον κατεδαφίζουν.

Και έτσι απλά, το σερί τελείωσε,

το ίδιο και οι Λέικερς.

Ο DJ έβαλε και τις δύο ελεύθερες βολές.

Και μπορεί να απέμεναν 45 δευτερόλεπτα στο ρολόι,

αλλά ξέραμε ότι είχε τελειώσει.

Είχαμε νικήσει τους Λέικερς στους Τελικούς. Τους το ξανακάναμε.

Τα πανηγύρια ξεκίνησαν στη Βοστόνη.

Και τώρα ήρθε η ώρα για πάρτι, στο στυλ του Μπόστον Γκάρντεν.

Τώρα, ο Καρ και ο Μάξγουελ, κάνουν μια μίμηση του Μάτζικ Τζόνσον.

Κάνουν χάι-φάιβ, ψηλά στον αέρα, και μετά δείχνουν ο ένας τον άλλον.

Φίλε, ήμουν εκτός εαυτού εκείνο το βράδυ,

βλέποντας εκείνα τα τελευταία δευτερόλεπτα να εξαντλούνται.

Και 30-τόσα χρόνια μετά, εξακολουθώ να είμαι θυμωμένος με αυτό.

Θυμάμαι ότι είδα τον Λάρι Μπερντ να πηδάει πάνω κάτω, ξέρεις.

Δεν γουστάρεις να χάνεις και να βλέπεις κάποιον άλλο να πανηγυρίζει,

ιδιαίτερα την Βοστόνη.

Απλώς ένιωθες σαν κάποιος να σε χτυπούσε στο στόμα σε κάθε παιχνίδι,ξέρεις,

ότι έχασες, μέχρι που έχασες την σειρά.

Απλώς ένιωθες σαν να σε έκλεψαν.

Ένιωθα ότι απογοητεύσαμε τον σύλλογο.

Δεν βγάλαμε αυτήν την ρετσινιά από τις πλάτες των μεγάλων ομάδων των Λέικερς,

που είχαν πάει εκεί έξι φορές και δεν τα είχαν καταφέρει.

Αυτό είναι που πονάει περισσότερο, είναι ότι

όλες εκείνες οι προηγούμενες φορές που έχασαν,

απλά πραγματικά - ουάου!- αυτό σου χτυπάει άσχημα στα νεύρα.

Ξέρεις,πραγματικά δεν το σκέφτεσαι μέχρι να χάσεις,

και τότε συνειδητοποιείς ότι ο σύλλογος των Λέικερς,

έχει παίξει επτά φορές με αυτούς, και είναι 0 στα 7.

Ήταν δύσκολο να το χωνέψεις.

Έβλεπες τα παλιά παιχνίδια των Λέικερς, και όταν οι Σέλτικς κέρδιζαν,

έμπαιναν όλοι οι οπαδοί μέσα.

Όλα τελείωσαν.

Οι Μπόστον Σέλτικς είναι και πάλι παγκόσμιοι πρωταθλητές.

Και ήμουν σε φάση: "Ξέρεις κάτι; Δεν θα άντεχα τίποτα από αυτά."

Λοιπόν, ήμουν εδώ, είχα την ευκαιρία μου,

γιατί όταν κέρδισαν, οι οπαδοί εισέβαλαν στο παρκέ,

και εσύ βρίσκεσαι εκεί.

Ο Κούπερ πηγαίνει στην γραμμή του τρίποντου και σουτάρει.

Είναι άστοχος. Το παιχνίδι τελείωσε.

Και έχουμε μια θάλασσα ανθρώπων μέσα στο γήπεδο.

Μια άγρια ​​μάχη, σώμα με σώμα.

Σε φάση: "Βλέπετε; Σας το είπαμε, δεν μπορείτε να μας νικήσετε."

Ήταν σαν να γελούσαν μαζί σου.

Οι Σέλτικς έχουν κερδίσει το παγκόσμιο πρωτάθλημα,

σε μια σπουδαία,εντυπωσιακή σειρά,

και θα σας πω κάτι, αυτή η σειρά τα είχε όλα.

Κερδίσαμε τους Λέικερς, και ξέραμε,

ότι στην κουβέντα για τις μεγάλες ομάδες του παρελθόντος,

η ομάδα του '84 θα ήταν στην κουβέντα.

Τώρα μπορείς να είσαι εκεί πάνω, με μερικές από αυτές τις μεγάλες ομάδες των Σέλτικς.

Η ομάδα του '84, το έκανε αυτό.

Ρεντ, πώς νιώθεις; Πώς σε κάνει να νιώθεις το 15ο πρωτάθλημα;

Είναι υπέροχο συναίσθημα.

Τι έγινε με την δυναστεία του Λος Άντζελες;

Στη δεκαετία του '80, μιλούσαν για τη δυναστεία των Λέικερς,

οπότε όταν κέρδισαν το '84,

υπάρχει ο Ρεντ που κρατά αυτό το τρόπαιο.

"Εδώ είναι η δυναστεία σου, ακριβώς εδώ." Δηλαδή,μέσα στα μούτρα σου.

Λέγατε για μια δυναστεία. Εδώ είναι η δυναστεία, ακριβώς εδώ.

Εδώ είναι η δυναστεία.

Ο Ρεντ Άουερμπαχ είπε: "Αυτή είναι η δυναστεία.

Οι Σέλτικς είναι η δυναστεία. Ξεχάστε τους Λέικερς. Αυτή είναι η δυναστεία."

Και θυμάμαι πόσο περήφανος ήταν για εμάς, ως ομάδα.

Είμαστε η καλύτερη ομάδα στον κόσμο αυτή τη στιγμή, η καλύτερη.

Αυτοί είναι, εκεί έξω.

Ήταν ένα πρωτάθλημα που πραγματικά ένιωσα ότι το κλέψαμε,

ότι εκείνοι ήταν η καλύτερη ομάδα,

και εμείς συσπειρωθήκαμε, ξέρεις, με έναν Βοστωνέζικο τρόπο,

για να τους κλέψουμε αυτό το πρωτάθλημα.

Ήταν καλύτεροι από εμάς.

Ήταν καλύτεροι από εμάς ατομικά, αλλά δεν ήταν καλύτεροι ως ομάδα.

Ήταν όλα στην καρδιά.

Κερδίσαμε αυτό το παιχνίδι γιατί είχαμε καρδιά, πολύ χαρακτήρα.

Παίξαμε με μια σπουδαία ομάδα του Λος Άντζελες,

μια ομάδα που νομίζω ότι ήταν πιο ταλαντούχα από εμάς,

αλλά νομίζω ότι απλά το θέλαμε λίγο περισσότερο.

Δημιουργήσαμε κυριαρχία πάνω σε αυτήν την ομάδα.

Έχουμε αυτούς τους τύπους. Όλοι περίμεναν να μας κερδίσουν, και τους κερδίσαμε.

Οι Σέλτικς είναι σύλλογος με καρδιά και παράδοση, και το αποδείξαμε απόψε.

Από πλευράς παικτών,

μάλλον ήταν καλύτερη ομάδα,

αλλά η καλύτερη ομάδα κέρδισε, γιατί είναι κάτι περισσότερο από ταλέντο.

Πρόκειται για τη θέληση για νίκη.

Ελπίζω να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους,

νομίζοντας ότι έπρεπε να μας είχαν νικήσει.

Ελπίζω αυτό να τσαντίσει τον Καρίμ και τον Μάτζικ αυτή τη στιγμή.

Λάρι, αυτό σε φέρνει στο ίσια με τον Μάτζικ;

για όσα συνέβησαν μεταξύ του Μίσιγκαν Στέιτ και του Ιντιάνα Στέιτ πριν τόσα χρόνια;

Δεν με νοιάζει αυτό. Είμαστε επαγγελματίες πλέον. Αλλά το κέρδισα για την Τέρα Χάουτε.

Το κέρδισες για την Τέρα Χάουτε. Θα σου πω κάτι. Υπέροχη σειρά.

Ο Λάρι μπορεί να είχε έρθει στα ίσια ενάντια στον Μάτζικ,

και οι Λέικερς ακόμα δεν είχαν νικήσει ποτέ τους Σέλτικς στους τελικούς.

Αλλά αυτή η αντιπαλότητα δεν τελείωσε, ούτε κατά διάνοια,

και θα επιστρέφαμε, για να πάρουμε την ρεβάνς.

Προσαρμογή - συγχρονισμός υποτίτλων: alekhine