Original subtitles

ZA KU LISAM I W ROYAL ALBERT HALL

Czuję się jak w domu . Występowałem w tej sali juź tyle razy.

Po raz pierwszy byliśmy tu w 1 968 roku . Scena była świeźo po remoncie.

N ie połoźono wykładziny. Były tylko deski , pokryte grubą warstwą lakieru .

Perkusja i bęben basowy ślizgały się, gdy N ick w nie uderzał,

więc ekipa wzięła 1 5-centymetrowe gwoździe i wbiła je w nowiutką scenę,

żeby unieruchomió bęben basowy. O, właśnie tam .

Dostaliśmy zakaz wstępu .

Do kohca życia.

- Najpierw,, Tbe Piper Cally'? - Tak.

Dobra. Zmlana planów.

Zaczynamy od,, The Plperys Call1

Dobra.

Bardzo fajni Iudzie.

AIe mówisz tak o kaźdym , prawda?

Kiedy stoję przed kamerą i wypowiadam się o kliencie?

Oczywiście, źe tak.

A co tu trzeba wiedzieó? N ie wiem .

- To twoja sprawka! - AIeź skąd !

- Rok 1 992, szef kuchni w QE2, tak. - QE2? O rety.

Boję się kamer, ale jest w porządku . Radzę sobie.

Dopóki to nie kamera wideo, jest dobrze.

Oto osoba, która wszystko spina.

...grtzle Ben śplewa wysoką partlę ?

Tak, zroblę lo. . . To bęrtęja.

Polrzebujeszjeszcze czegDś, CDlln ?

Trzeci wieczór w Royal AIbert Hall .

- Kaźdy jest zblazowany. - Juź to wszystko przerabialiśmy.

Nigdy nie lubiłem tych dwóch .

Greg to mój bohater.

Pięó minut, Iudzie, i zaczynamy.

Sufraźystki .

Próbowano zabronió kobietom wstępu do Royal AIbert Hall .

Tutaj ona ich chłosta.

- Dwie minuty spóźnienia. - Dwie?

Owszem .

Mówię wam , to jak zaganianie kotów.

Juź, drogie panie.

Jeszcze jedno, większe.

Dzisiaj było pysznie.

Kaźdy wieczór jest bardziej intensywny, pełen zachwycających smaków.

I co, David? Jak sobie poradziła?

- Genialnie! - Tak?

- Radzi sobie z łatwością. - Tak.

- AIbert Hall . . . - Owszem .

- Circus Maximus . . . - Tak.

Zaraz będzie Madison Square Garden .

Poszło dobrze. Najmocniej się stresowałam , kiedy...

Nagle pomyśIałam , źe nie wiem , czy dam radę zagraó ,,Vita Brevis".

Miałam palce jak z waty.

I trzymaj .

- Ostatni akord to ma byó takie bum-bum . - Super. Dziękuję.

Daje slę być inny ort lego druglego.

Okej, mlalem, że roblsz powlórkę. A lo plezy refren...

- Mogę len plerwszy? - Dobra, przepraszam.

Dwa, trzy.

,,High Hopes".

Zanim zacznie nas za bardzo kusió.

Dobrze, teraz.

- Dobra. - N ie dasz nam się bawió.

Zgadza się. J uż taki ze mnie tyran .

- M iłego wieczoru . - Wzajemnie.

Dotarliśmy do samego kohca. To słodko-gorzkie uczucie.

Jesteśmy przy wejściu 11 .

To ostatni wieczór w Royal AIbert Hall

podczas mojej pierwszej trasy.

Jakie to uczucie graó z tatą?

Zwyczajne. Nasze relacje zawsze były takie.

Fajnie, źe nadal tak jest, nawet gdy tyle osób na nas patrzy.

Hector Bear

Ostroźnie, Hector. Co tam? Wszystko w porządku?

Bawisz się pałkami? Zostaniesz perkusistą?

- N ie chcę. - Jeden , dwa, trzy, cztery.

- Mama! - Mama ...

Mój chłopiec!

Drużyna chwały.

Drużyna chwaly, drużyna Pana

Drużyna w curta zasluchana

dź na scenę lgraj curtownle Już zawsze

- Jak idzie? - Połowa minęła.

To na oźywienie drugiej .

Dave da z siebie wszystko.

To wibracje z ,,Sorrow".

Czuje się je w całym ciele.

Ostatni z koncertów w Royal Albert Hall .

I co z tego?

Wrócisz?

Moźe. Kto wie, co przyniesie przyszłośó?

Dzlękuję. Dziękuję bardzo.

Dobranoc wszyslklm.