Original subtitles

Μια τελευταία ευχή, πριν αποχαιρετήσετε το σχολείο...

...καλή τύχη στη ζωή σας.

Σας εύχομαι υγεία...

Λεφτά θέλουμε! ...και ότι επιθυμείτε.

Απόφοιτοι, τα συγχαρητήριά μου.

Θα σε δω αργότερα.

- Σε ευχαριστώ. Είναι υπέροχο. - Είναι το δώρο που αποφοίτησες.

Προσωπικά δεν το περίμενα.

- Έμεινα άναυδος. - Κι άλλη έκπληξη.

- Θα τα πούμε αργότερα στο σπίτι. - Εντάξει.

Μην κάνεις έτσι, οι σημερινοί γονείς είναι ελαστικοί. Το'πιασα.

- Έχεις σχέδια για απόψε; - Θα πάω σε μερικά πάρτυ.

- Τι κάνει ο πατέρας σου; - Υποτίθεται πως θα ήταν εδώ...

...αλλά καθυστέρησε η πτήση του.

- Πρέπει να είσαι πολύ περήφανος. - Πάρα πολύ.

- Πού είναι ο πρώην κ.Ίστον; - Πήγε να φέρει τ'αμάξι.

Θα σε δω στο φαγητό;

- Ναι. Θα έρθει ο πατέρας; - Ναι. Αλλά μην ανησυχείς.

- Θα δώσει αμνηστία. - Εντάξει. Γεια.

Πιάσε αυτό.

- Καλό πιάσιμο. - Περίμενε. Κράτα το.

Έχω να σας ανακοινώσω κάτι.

Είστε οι πρώτοι που το μαθαίνετε, εγώ ο Τζούλιαν Γουέλς...

...απόκτησα εταιρία δίσκων.

- Θαυμάσια. - Πού βρήκες τα λεφτά;

Μου τά'δωσε ο πατέρας μου. Το όνειρο μου πραγματοποιείται.

Παράτα τα και γίνε συνεταίρος μου.

- Δεν το νομίζω. - Θα βρεθούμε στο κολλέγιο.

- Με το ζόρι άντεξα το γυμνάσιο. - Δε θα είμαστε μαζί του χρόνου.

Έχουμε μπροστά μας ολόκληρο καλοκαίρι. Μάρκι!

- Ναι. - Βγάλε μας μια φωτογραφία.

- Έτοιμοι. - Ναι.

Έτοιμοι, και...

ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

- Εμπρός; - Εγώ είμαι. Είναι νωρίς, έ;

Για μένα είναι αργά. Θα'ρθεις σπίτι τα Χριστούγεννα;

- Ναι. - Σπουδαία.

- Γιατί με πήρες; - Συγνώμη. Είναι κουτό.

Θέλω να σε δω. Τηλεφώνησε μου, όταν γυρίσεις. Εντάξει;

Θέλω πολύ να σε δω, Κλέυ.

Τι συμβαίνει, Μπλαίρ;

- Τίποτα. - Μπλαίρ;

Δεν πηγαίνω στο κολλέγιο. Θα μείνω εδώ.

Γιατί;

Δεν μπορώ να φύγω τώρα. Έχω αρχίσει επαφές για μεγάλες δουλειές.

- Κουράστηκα γι'αυτό. - Μόντελινγκ;

Θα'πρεπε να ασχοληθείς με κάτι πιο ενδιαφέρον.

Και τα σχέδια μας; Εγώ κι εσύ. Το διαμέρισμα;

- Δεν μπορώ να πάω. - Γιατί όχι;

Κλέυ...

Γιατί δεν το θέλω.

Γιατί φοβάμαι να πάω, εντάξει;

Εδώ μένω.

Δεν έρχομαι γιατί φοβάμαι, εντάξει;

Λυπάμαι.

- Πρόσεχε την Μπλαίρ. - Ξέχνα την και πήγαινε στο καλό.

Έχεις να συναντήσεις πολλά κορίτσια.

- Αντίο. - Να προσέχεις τις έξυπνες.

Φαντάσου μεγάλους αργούς περιπάτους.

Να μου προσέχεις την Μπλαίρ.

Ήθελες χρόνο, έ;

Δεν άργησες να αποπλανήσεις τον φίλο μου, έ;

Μητέρα; Είναι κανείς εδώ;

Εγώ είμαι, γύρισες; Ίσως σε δω στο πάρτυ.

Στα > τα Χριστούγεννα. Έλα σπίτι μου...Παρασκευή.

Ευχαριστώ.

Μην το πείς σε κανέναν, εντάξει;

- Πότε γύρισες; - Χθές.

- Πως είναι το πανεπιστήμιο; - Παράξενο και διεγερτικό.

Γι'αυτό βάλατε τις τηλεοράσεις ανάμεσα στα πόδια σας;

Θα σας δω αργότερα.

Καλές διακοπές.

Θα τις περάσω με την παρέα μου.

Κι εγώ ελπίζω κάτι παρόμοιο. Πότε γύρισες;

- Σήμερα το πρωί. - Θα μείνεις αρκετά;

- Ναι. Πώς είσαι; - Μια χαρά. Δουλεύω για τον επιούσιο.

- Δουλεύεις; - Τα χέρια μου μιλάνε μόνα τους.

- Θα μείνεις στο σχολείο; - Ναι.

- Πρόσεχε μη χαλάσεις. - Όπως χάλασες εσυ;

Ακριβώς. Φαίνεται πως έχεις ανάγκη από διασκέδαση.

- Όχι. - Οι παλιές συνήθειες δεν πεθαίνουν...

...απλά αδρανούν.

- >; - Πάνε στη φυλακή. Σωστά;

Παίζουν χάντ-μπωλ με τους χρηματιστές.

Δεν έχεις καμιά θέση εδώ. Οι άνθρωποι είναι μαλάκες.

- Ποιός δίνει δεκάρα γι'αυτούς; - Δεν ξέρω, Ρίπ.

- Είναι καλοί πελάτες, έ; - Σιγά τους πελάτες.

Η Μπλαίρ είναι επάνω.

Γεια σου, Κλέη.

Γεια, Μπλαίρ.

- Γεια, Κλέη. - Γεια.

- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα.

- Φαίνεσαι χλωμός. - Η Σάντα μού'ριξε πούδρα.

Πως είναι το σχολείο;

Υπέροχο! Ξέρεις...σαν σχολείο.

- Είσαι μια χαρά. - Νόμιζα πως ήμουν χλωμός.

Είσαι μια χαρά, αλλά χλωμός.

- Είδες τον Τζούλιαν; - Όχι.

Του λείπεις. Είμασταν πάντα αχώριστοι.

Γιατί μου τηλεφώνησες;

- Το'θελα. - Καλή δικαιολογία.

- Υπάρχουν κι άλλες δικαιολογίες. - Σ'ακούω.

Μάλλον ο Τζούλιαν είναι μπλεγμένος.

- Δεν είχα άλλον να πάρω. - Κάτω υπάρχουν 500 άτομα.

Είναι μπλεγμένος.

Παλιό ή νέο μπλέξιμο;

Εξαφανίζεται πάντα κατά τον ίδιο τρόπο.

- Πάει χαμένος. - Το ίδιο κάνει από 10 χρονών.

Όχι τώρα είναι άρρωστος.

Πρέπει να του μιλήσεις--

- Δεν ήρθα να μιλήσω σ'αυτόν. - Σε παρακαλώ.

- Πρέπει να πηγαίνω. - Όχι.

Με σκεφτόσουν καθόλου;

Ναι. Συνεχώς.

Με ποιόν βγαίνει;

- Με κανέναν. - Με ποιόν έβγαινε;

Δεν είναι ανήθικος. Είναι σωστός άγιος.

Το ορκίζεσαι;

- Κάποτε κοιμήθηκε με την Κίμ. - Κοίτα μια λίστα γυναικών.

Τεκίλα, και μπύρα. Για τον φίλο μου ένα πιστόλι.

Πώς αυτό;

Σκοπεύεις να με σκοτώσεις;

- Πότε γύρισες; - Σήμερα.

Μυρίζεις κολλέγιο.

- Πώς σου φάνηκε; - Τί;

Το σχολείο.

Πιο δύσκολο απ'ότι περίμενα.

Είσαι ακόμα θυμωμένος;

Όχι.

- Ψεύτη. - Δε λέω ψέματα.

Καλύτερα να πηγαίνω.

- Εγώ φεύγω. - Είναι διακοπές. Άς διασκεδάσουμε.

- Μην μαλώνετε επιτέλους! - Θα βγούμε παρέα όπως παλιά.

Πρέπει να διασκεδάσεις με τον Τζούλιαν και την Μπλαίρ.

- Πρέπει. - Πότε θα έρθει το ρεύμα;

- Εγώ φεύγω. - Θα σε ικετέψω.

- Η Μπλαίρ θα σε εκλιπαρήσει. - Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ.

Εντάξει. Εσύ θα χάσεις.

Άς το κάνουμε.

- Που πάμε; - Εκεί που πηγαίνουμε συνήθως.

Ήσυχη νύχτα. Άγρια νύχτα.

Γύρω απ'την Παρθένα...

Εμένα εννοεί;

Έλα δω!

Ευχαριστώ.

Τι θα κάνω; Έχετε ακουστά το κλάμπ >;

Σύντομα θα γίνει δικό μου.

- Να'σαι καλή με τον Τζούλιαν. - Βεβαίως.

Δεν κατάλαβες. Προσπάθησε σκληρά.

Η συμφωνία για τους δίσκους ναυάγησε. Έχασε όλα τα λεφτά του πατέρα του. Μα δεν τό΄βαλε κάτω.

Δανείστηκε απ'τον Ρίκ. Και ξανάρχισε.

Έκανε το πάν να ορθοποδήσει.

Δυστυχώς και πάλι απέτυχε. Πληγώθηκε πάρα πολύ.

Ήταν η πρώτη φορά που αποτύγχανε στη ζωή του.

Δεν μπορούσε να αντικρύσει τον πατέρα του.

Μάλιστα είχαν μαλώσει.

Ο κ.Γουέλς τον έδιωξε απ'το σπίτι.

Ο Τζούλιαν σε χρειάζεται. Πάντα σου συμπαραστέκονταν.

Χαμογελάστε. Είναι Χριστούγεννα.

- Θυμάστε εκείνη την ιστορία; - Όχι. Μην αρχίζεις τα ίδια.

Αποπλάνησα την Μπλαίρ χωρίς να το προσπαθήσω.

Επιτέλους χαμογέλασες. Και χαίρομαι γι'αυτό.

Δέκα χρόνια μαζί. Δηλαδή την μισή ζωή μας.

- Έρχεσαι ένα λεπτό γλυκέ μου; - Βεβαίως.

Πρέπει να μιλήσουμε.

Ηρέμησε. Θα σε πληρώσω. Έχε μου εμπιστοσύνη.

Δεν σε εμπιστεύομαι.

- Θέλω μόνο τα λεφτά μου. - Η υπομονή είναι αρετή.

Αυτό που έχει σημασία είναι η καλή πρόθεση.

- Τι είναι αυτά που λές; - Θέλω πράγμα με πίστωση.

- Όχι. Ξεχασέ το! - Άκου, έχω 2 φίλες μου...

...που θέλουν να δοκιμάσουν. Δωσ'μου το >.

Αυτή είναι η τελευταία φορά.

Όταν τελειώσει με το κλάμπ, θα σου επιστρέψω τα χρέη μου.

- Το ελπίζω. - Μην ελπίζεις. Είναι σίγουρο.

- Δίνεις άσχημη εικόνα. - Αδύνατον.

Είναι θαυμάσιο μετά από τόσα χρόνια να'μαστε πάλι μαζί.

- Είσαι χαρούμενη ή λυπημένη; - Δεν είμαι λυπημένη.

- Δεν δείχνεις χαρούμενος. - Είμαι όμως γοητευτικός;

- Πάντα. - Τώρα ας σοβαρευτούμε, έτσι;

Όχι.

- Λυπάμαι. - Για ποιό πράγμα;

Για όλα.

Δεν έχει πια σημασία.

Μακάρι νά'ξερες. Δεν είναι το ίδιο.

- Όταν μας άφησε ήταν σαν... - Σαν τί;

Τότε μας άφησες και τους δύο.

Όλα άλλαξαν αμέσως.

Θέλαμε κι οι δυό μας μια συντροφιά.

- Δεν πειράζει, ξέχνα το. - Μίλησες στον Τζούλιαν;

- Όχι. - Σου ζήτησα να του μιλήσεις.

Αυτό δεν γίνεται.

Είναι και δικός σου φίλος.

Αυτό είναι παράξενο, όταν μου τηλεφώνησες...

...νόμιζα πως θα'ρχόμουνα για σένα.

Το περίμενα πως θα σ'έβρισκα εδώ.

- Έχω πρόβλημα με το σπίτι μου. - Με ποιό απ'όλα;

Με όλα.

- Ποιός οδήγησε; - Εσύ.

Το πάν είναι το παρκάρισμα.

- Σκέφτηκες ποτέ να γυρίσεις; - Πού;

Στο σχολείο. Ναι. Πέρασα από κει. Ήταν σαν ένας νοσταλγικός περίπατος.

- Και; - Ήταν περίεργα.

Όλα τα παιδιά που μας ακολουθούσαν είχαν μεγαλώσει.

Δεν ήταν όπως παλιά που παίζαμε.

- Λες να τους λείπουμε; - Όχι.

Έλα τώρα. Είμαστε θρύλοι!

- Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. - Τι σκέφτεσαι να κάνεις;

- Να πάρω έναν υπνάκο. - Και μετά;

- Θα ανοίξω την ατζέντα μου. - Κάνεις το >;

- Πάντα ήμουν το καλύτερο. - Έχεις τα χάλια σου.

Τι σου συνέβη; Σοβαρά!

Με ενοχλούν οι ερωτήσεις σου!

Κάποια μέρα θα τα θυμόμαστε και θα γελάμε.

- Θα δείς την Μπλαίρ; - Ναι. Δουλεύει στο κέντρο.

Δώσ'της την αγάπη μου.

Υπάρχουν σημάδια στο σβέρκο της.

- Δεν βλέπω τίποτα. - Παρατήρησε και θα δείς.

Θαυμάσια.

Πέρασε.

Γεια.

Πάντα αναρωτιόμουν για τη ζωή ενός μοντέλου.

Τώρα την ξέρεις.

Ο σβέρκος μου με πεθαίνει. Θα μου κάνεις μια εντριβή;

Ναι.

- Μίλησα με τον Τζούλιαν. - Ναι;

Δεν θέλει την βοήθειά μου.

Έχει χάσει πλέον τον έλεγχό του. Το είδες και μόνος σου.

Και συ δεν τον έχεις χάσει;

Μπορώ να το κόψω όποτε θέλω.

Μένω κατάπληκτος!

Απόψε θέλω να πάω σε κλάμπ. Θέλω να διασκεδάσω.

Όχι.

- Μιλάω για μετά τα Χριστούγεννα. - Γιατί;

Τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα.

Περίμενα πως θα μείνεις περισσότερο. Ήλπιζα πως...

Ήλπιζα πως θα μου κάνεις παρέα.

- Ίσως μιαν άλλη φορά. - Ναι. Μια άλλη φορά.

- Θα σου τηλεφωνήσω πριν φύγω. - Αλήθεια; Σ'ευχαριστώ.

Αντίο.

Μου λείπεις.

Που διάβολο εξαφανίστηκαν όλοι τους;

- Τζούλιαν! - Θείε Μπόμπ!

Ήρθες νωρίς.

Αυτό το θέμα είναι πολύ σημαντικό για τη ζωή μου.

- Το ξέρω, πόσα θέλεις; - 15 χιλιάδες δολλάρια.

Παρακαλώ, οδήγησε.

Πολύ καλά.

- Γιατί δεν σου τα δίνει ο πατέρας σου; - Εκείνος δεν διαθέτει φαντασία.

- Νάιτ-κλάμπ; - Δεν είναι οποιοδήποτε...

...είναι το πιο διάσημο.

Ο ιδιοκτήτης έκανε κακή διαχείρηση.

Όμως το μαγαζί είναι σκέτο χρυσορυχείο.

Έχεις σταθερή πελατεία που ακούει συγκεκριμένη μουσική.

Θέλω να τους προσφέρω τα πάντα και σε λογική τιμή.

Δεν ενδιαφέρομαι για κλάμπ.

Είναι όμως σίγουρη επένδυση. Μικρό κεφάλαιο, μεγάλα κέρδη.

Επενδύοντας σ'ένα κλάμπ δεν χάνεις ποτέ τα λεφτά σου.

Δεκαπέντε χιλιάρικα;

- Είμαι ο γιός που σου λείπει. - Έχω δύο γιούς.

Όμως δεν είναι σαν κι εμένα. Μη με κάνεις να σε ικετεύσω.

- Που είναι; Πάμε να το δούμε. - Ωραία.

- Θέλεις >; - Παρακαλώ.

- Έλα στο γραφείο μου - Υπέροχα.

Μπαμπά;

Μπαμπά;

Μπαμπά;

- Γειά σου, γλυκεία μου. - Σου έφερα ένα δώρο.

- Βγαίνω αμέσως. - Όχι, πρέπει να φύγω.

Είσαι σίγουρη; Θα πάμε να φάμε έξω.

- Λυπάμαι, δεν μπορώ. - Θέλεις τίποτα;

- Όχι, είμαι μια χαρά. - Καλά Χριστούγεννα. - Θα τα πούμε την Δευτέρα.

Καλά Χριστούγεννα.

- Άφησα το δώρο σου στο τραπέζι. - Σ'ευχαριστώ γλυκεία μου.

Γειά σου, Μπλαίρ.

- Είσαι στις ομορφιές σου. - Σ'ευχαριστώ.

Καλές γιορτές αν δεν σε δω.

- Επίσης. - Σίντυ;

- Δεν περίμενα να σε βρω εδώ. - Άλλαξα γνώμη.

Χαίρομαι γι'αυτό.

- Πώς του επιτρέπεις; - Τζούλιαν!

Εντάξει.

Δεν είναι σωστό να φέρεστε...

...έτσι μπροστά στον κόσμο.

Δεν θέλω να με παρεξηγήσετε. Έχω τις αρχές μου.

Πρέπει να συζητήσουμε!

Ίσως θέλεις να ξεδώσεις λίγο. Θέλεις ένα ποτό;

- Δεν θέλω τίποτα από σένα! - Εκπλήσσομαι, Τζούλιαν.

- Μην αρχίζεις τα ίδια! - Έκανες ότι μπορούσες.

Το εκτιμώ αυτό, αλλά τώρα μην ανακατεύεσαι στις δουλειές μου.

Σου χρειάζεται ένα ποτό. Μην στεναχωριέσαι τώρα.

Λυπάμαι.

- Θέλω να γυρίσω σπίτι. - Εντάξει.

Όχι, άλλαξα γνώμη.

Περίμενε.

Έλα εδώ.

Θεέ μου, σταμάτα σε παρακαλώ.

- Φτάσαμε; - Όχι ακόμα.

Άφησέ το.

Γειά σου, πατέρα.

Οικεία Γουέλς.

Όλα είναι εντάξει. Ευχαριστώ. Κωδικός: 1-3-4-7-2.

- Είμαι πτώμα, πάω για ύπνο. - Όχι εδώ!

- Εδώ σε πειράζει; - Αυτά τα έχουμε πει.

Τι έχουμε πει; Θύμισέ μου.

Δεν μπορείς να μείνεις εδώ. Ζήσε όπου θέλεις αλλά όχι εδώ.

Είσαι πατέρας μου, είμαι γιός μου...

Είμαι γιός σου. Νυστάζω.

Δίνε του πρίν φωνάξω την αστυνομία.

Άντε γαμήσου. Παλιογλύφτη. Έξω απ'το σπίτι μου!

- Έξω απ'το σπίτι μου! - Άφησέ τον!

Χάρηκα που σας είδα.

- Τι σκέφτεσαι; - Τι να πω στον Τζούλιαν.

Κανείς δεν μπορεί να τον συμβουλέψει.

Γυρίζω σε μια βδομάδα στο σχολείο. Έλα μαζί μου.

- Όχι! - Το θέλω πολύ.

- Έχω μια καλύτερη ιδέα. - Τί;

Να παντρευτούμε.

- Σπουδαία. - Θα κάνουμε ακριβό γάμο.

Θα καλέσουμε 2.000 άτομα.

Θα κάνουμε πολλά παιδιά και θα πάρουμε νταντά να τα μεγαλώσει.

- Θα τα μεγαλώσω εγώ. - Αλήθεια το λές;

Γιατί δεν μπορούμε να μείνουμε μαζί;

Και βέβαια μπορούμε.

- Έτσι είναι καλύτερα. - Έλα σπίτι μου για φαγητό.

Θα είναι εκεί ο πατέρας μου. Και όλη η οικογέννεια.

Είναι Χριστούγεννα.

- Ήταν ανοιχτά. - Τι θέλεις;

Γυρεύω τον Τζούλιαν.

- Τον είδες καθόλου; - Όχι.

Αν τον δεις, πες του να μου τηλεφωνήσει.

Είμαι ο Μπίλ.

Εσύ είσαι η Μπλαίρ.

Εσένα δεν σε ξέρω.

Θα σας δω αργότερα.

- Που μπορεί να κοιμήθηκε; - Στο χθεσινό πάρτυ.

- Κάποιος σε γύρευε. - Ποιός;

Ο Μπίλ. Τον ξέρεις;

- Είναι παλιός φίλος. - Δεν τον θυμάμαι.

Έλειπες και στο μεταξύ γνώρισα ενδιαφέροντα άτομα.

- Πού τον συνάντησες; - Στη σοφίτα. Ήμουν με τη Μπλαίρ.

- Θες να μιλήσουμε; - Όχι.

- Θες να τσακωθούμε; - Όχι.

Συγχαρητήρια. Έτσι έπρεπε να γίνει.

Γιατί κάποτε με παράτησε.

Η Μπλαίρ ήταν καλή μαζί μου. Ήμουν μόνος, την χρειαζόμουν.

Μου συμπαραστάθηκε.

Αυτό είναι το κλάμπ που θα αγοράσω.

- Σπουδαία. - Ναι.

Να ξέρεις πως θα σου την πάρω με την πρώτη ευκαιρία.

Τί;

Να'σαι καλός μαζί της. Το αξίζει.

Ναι.

Εγώ πηγαίνω.

- Όλοι φεύγουν, εσύ; - Κάποιος θά'πρεπε να μείνει.

- Πρόσεχε τους καρχαρίες. - Και συ;

- Εμένα με γνωρίζουν. - Χρειάζεσαι τίποτα;

Εντάξει.

Ελέην, σε ευχαριστώ που μας κάλεσες σπίτι σου.

Σ'ευχαριστώ ειλικρινά.

Αυτή η στιγμή είναι η πιο οικογενειακή του χρόνου.

Τώρα πρέπει να ξεχάσουμε τις διαφορές μας...

...και να γιορτάσουμε μαζί αυτή τη γιορτή...

...επειδή είναι γιορτή.

Τώρα θα κάνουμε μια πρόποση.

Παλιό οικογενειακό έθιμο.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους. Είθε να είμαστε αγαπημένοι...

...όπως τώρα.

- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα.

- Που ήσουν τόση ώρα; - Έμπλεξα στην κίνηση.

Κοίτα αυτά τα ταβάνια. Έλα να σε ξεναγήσω.

Μπορείς να ακούς το στερεοφωνικό.

- Δεν είναι ώρα για άσχημα νέα. - Δεν μπορώ να σε δανείσω.

Γιατί;

Μίλησα με τον πατέρα σου.

- Δεν γίνεται. - Καταλαβαίνω.

Τουλάχιστον προσπάθησες. Πάρε μερικά απ'αυτά.

Είναι μεγάλης αξίας.

Είναι περιορισμένης κυκλοφορίας.

- Έλα σπίτι για τα Χριστούγεννα. - Σπουδαία.

Όχι, δεν μπορώ. Έχω άλλα σχέδια.

Τζούλιαν.

- Λυπάμαι. - Και γω το ίδιο.

Αντίο.

Έχεις τίποτα για μένα;

Τα είχα σκεφτεί όλα.

Έτσι νόμιζα.

Τα σκάτωσα όμως.

Δεν έχω λεφτά και δεν ξέρω από που να δανειστώ.

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Μου χρωστάς πάρα πολλά.

- Σε νοιάζομαι λες και είμαι ηλίθιος. - Το ξέρω. Δωσ'μου μια ευκαιρία.

Θα κάνω ότι θέλεις. Τα πάντα.

Άκου...

...θέλω μια χάρη από σένα.

Θα δουλέψεις για μένα, για λίγο διάστημα.

- Μέχρι να πατσίσουμε. - Τί; Πωλήσεις; Δεν μπορώ.

Θέλω να γνωρίσεις κάποιους ανθρώπους.

- Είναι πολύ σημαντικοί άνθρωποι. - Εντάξει.

Θα σε πάει εκεί ο Μπίλ. Κάνουν ένα πάρτυ.

- Όλα θα πάνε καλά. - Μέχρι να πατσίσουμε, έ;

Σου άρεσε το πάρτυ;

Άλλες δυο > και τελειώνουμε γι'απόψε.

Τζούλιαν!

Έχουμε καιρό να σε δούμε.

Ήμουν απασχολημένη.

Θαυμάσιο φόρεμα. Είσαι μοντέλο;

Ναι. Φέτος πήγα καλύτερα απ'ότι περίμενα.

- Θα πας στο κολλέγιο; - Δεν αποφάσισα ακόμα.

Δείχνεις να σ'αρέσει εδώ.

Σίγουρα.

- Παίζεις τέννις; - Όχι. Πονάει ο αγκώνας μου.

Τον έδεσα αλλά συνεχίζει να με πονάει.

Ναι.

Είναι το καλύτερο περιβάλλον για τον Κλέη. Το'χω σκεφτεί καλά.

- Τί; - Εννοώ το σχολείο.

Συμφωνώ.

- Τι διάβολο κάνεις εκεί; - Απλά κοιτάζω.

Αισθάνομαι χάλια.

- Πάμε μέσα. - Όχι, έχει πολύ κόσμο.

- Τι συμβαίνει; - Δείχνω να συμβαίνει τίποτα;

- Χρειάζομαι λεφτά. - Πόσα;

Πόσα;

50.000 δολλάρια και κάτι ψιλά. Δέχομαι και παραπάνω.

- Χριστέ μου. - Ναι, Χριστέ μου.

- Γιατί είναι; - Χρέος από ναρκωτικά. Τι λες;

- Θα μιλήσω στον Ρίπ. - Όχι, δεν θες.

- Το λες αλλά δεν το κάνεις. - Δε μπορώ να βρω τόσα πολλά.

Τουλάχιστον όχι αμέσως.

Είμαι μπλεγμένος άσχημα. Δεν ξέρω τι να κάνω.

Και τι θα γίνει όταν πληρώσεις;

- Δεν ξέρω. - Για σκέψου.

- Θ'αρχίσεις τα ίδια. - Χρειάζομαι τα γαμημένα λεφτά!

Τα μαθήματα ηθικής κράτα τα για σένα!

- Εσύ πόσα έχεις; - Τίποτα!

Πηγαίνω. Καλά Χριστούγεννα.

Περίμενε μια στιγμή.

Απλά περίμενε.

- Μπορούμε να μιλήσουμε; - Ναι.

Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Χρειάζομαι μετρητά.

- Πόσα; - 50 χιλιάρικα.

Τόσα πολλά;

Ναι, τόσα.

Τι γυρεύεις εδώ;

Θέλω να σώσω τη σχέση μου.

Τζένυ, περίμενα δίπλα στο τηλέφωνο. Μα άδικος κόπος.

Δεν μου τηλεφωνείς, ούτε μου γράφεις.

Δεν επικοινωνούμε. Νοιώθω άσχημα που σε κατηγορώ.

- Έτσι με απομακρύνεις. - Ναι.

Είσαι μια άκαρδη.

Γιατί οι γυναίκες είναι τόσο κρύες;

Τώρα γελάς, βέβαια.

Κάνετε τις καρδιές μας κομμάτια.

Και το χειρότερο απ'όλα είναι ότι το διασκεδάζετε.

Μη μου κάνεις την αθώα. Ξέρω τι είναι οι γυναίκες.

Οι μόνοι έμπιστοι φίλοι τους είναι τα διαμάντια.

- Σκατά. - Τον είδα να μπαίνει μέσα.

Που είναι ο Τζούλιαν;

Παίζαμε. Βγάλε αυτά απ'το λαιμό σου πριν σε δει η μαμά.

- Χριστέ μου! - Τί;

Τα χρυσαφικά της μητέρας μου.

- Πώς πάει; - Είδες τον Τζούλιαν;

- Όχι, δεν τον είδα. - Ήσουν εδώ όλη νύχτα;

- Ναι. - Ευχαριστώ.

Είδες καθόλου τον Τζούλιαν;

Ευχαριστώ.

- Μήπως είσες τον Τζούλιαν; - Όχι, δικέ μου.

Μπλαίρ, τι κάνεις;

- Μήπως είδες τον Τζούλιαν; - Όχι, δεν τον είδα.

Τί κάνεις, Μπλαίρ; Θυμάσαι τον Μπίλ;

Φαίνεσαι νευρική. Μπορώ να σε βοηθήσω;

- Όχι, ευχαριστώ. - Γυρεύεις τον Τζούλιαν;

Τηλεφωνήσαμε εκεί που έμενε.

- Δεν μένει πια εκεί. - Δεν μένει;

Που είναι ο Τζούλιαν;

- Ένα αθωο >. - Τι του κάνατε!

Τι συμβαίνει;

- Ρώτα τον Τζούλιαν. - Πάμε να φύγουμε.

Ηρέμησε. Θα έρθει ο Τζούλιαν.

Μην ξεχνάς πως ήρθες διακοπές.

- Ας κοιτάξουμε στην παραλία. - Όχι, θέλω να πάω σπίτι.

Θες να βρείς τον Τζούλιαν ή όχι;

- Αλεπού. - Μάλλον την χτυπήσαμε.

- Δεν βλέπω τίποτα. - Ίσως το χάσαμε.

- Είσαι καλά; - Υπερένταση λόγω κοκαϊνης.

- Πάλι καλά. - Τί;

Το μόνο που σ'ενδιαφέρει είναι η > σου!

- Πηγαίνεις σπίτι; - Αρκετά διασκέδασα γι'απόψε.

Εσύ πιστεύεις πως διασκεδάζουμε;

- Δεν ξέρεις τι λες! - Ξέρω τι κάνεις με τον Τζούλιαν.

Δεν είμαι σαν τον Τζούλιαν.

- Δεν διαφέρεις καθόλου! - Έφυγες!

- Τι περίμενες, να μείνω; - Όχι, βέβαια!

Να γίνω ίδια με σένα;

Οι φίλοι μου ενδιαφέρονται καθόλου;

- Σταμάτα! - Καταστρέφονται όλοι!

Δεν θα το κάνω Μπλαίρ.

Σ'αγαπώ, αλλά φεύγω το συντομότερο.

- Με τρόμαξες! - Τι σου συμβαίνει;

- Τίποτα. Λίγη κόκα δεν βλάπτει. - Θα τον πάω στο νοσοκομείο.

Άσε, θα τον αναλάβω εγώ!

- Θα πάμε σπίτι, εντάξει; - Καλύτερα να ξαπλώσουμε.

Έλα, μπές μέσα. Εδώ θα είσαι ασφαλείς.

Εντάξει.

Βλέπεις; Είμαστε σπίτι.

Εντάξει.

- Θέλεις τίποτα; - Να κοιμηθώ.

Στάσου. Πρέπει να φύγω. Με γυρεύει ο Ρίπ.

Πάρε μια βαθιά αναπνοή. Αργά, και θα συνέλθεις.

- Θα κάνω εμετό. - Ο κουβάς είναι στην τουαλέτα.

Κάνε υπομονή.

Κρατήσου.

Κρατήσου.

- Εδώ είμαι. - Μείνε μέχρι να συνέλθω.

Ποιός θα σας φροντίζει όταν πεθάνω;

Εμπρός Τζούλιαν, σήκω.

Θυμώνω όταν βλέπω τον Τζούλιαν σε τέτοια κατάσταση.

Αλλά δεν έκανα κάτι γι'αυτό.

Υποσχέθηκε να το σταματήσει, αλλά ξανάρχισε απ'την αρχή.

Κάποτε ήρθε η αστυνομία και τον γύρευε.

Τον φρόντισα. Έκανα ότι μπορούσα.

Έτσι είναι όταν είσαι >.

Θα κάνω ό,τι μπορώ. Ό,τι χρειάζεται.

Είμαι σ'ένα πάρτυ. Είναι όμορφα εδώ.

Είμαστε λίγοι άνθρωποι. Έλα, θα σε περιμένω.

Εντάξει. Αντίο.

- Άσε ήσυχο τον Τζούλιαν. - Καλά Χριστούγεννα.

- Μ'άκουσες; - Χρειάζεσαι ένα χόμπυ.

Έχεις κάνει τα πάντα για τον Τζούλιαν και δεν το αξίζει.

Θα σου βρώ τα λεφτά.

Θα πουλήσω και το αμάξι μου.

- Νομίζεις ότι θα σε ξεχρεώσει; - Ναι, φυσικά.

Αυτό δεν σε αφορά.

Ακουσέ με προσεχτικά. Δεν είμαι εγώ το πρόβλημα.

Είναι ο Τζούλιαν. Έκανα υπομονή.

Ξέρεις πόσα μου χρωστάει;

Άλλος στη θέση μου θα σταματούσε να τον >.

Ο Τζούλιαν είναι νεκρός. Στο λέω σαν φίλος.

Δεν είμαστε φίλοι και βαρέθηκα τις μαλακίες σου.

Άσε ήσυχο τον Τζούλιαν.

Μόνο μην τον πλησιάζεις. Θα σου βρώ τα λεφτά.

Ξέρεις σε ποιόν μιλάς;

Πώς αισθάνεσαι;

- Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. - Είσαι καλά;

- Ναι. Έχεις ένα τσιγάρο; - Ναι.

- Πού είναι ο Κλέη; - Πήγε σπίτι του.

Α, ναι. Είναι Χριστούγεννα.

Καλά Χριστούγεννα.

Αυτό δε θα ξανασυμβεί. Όλα τέλειωσαν.

Ευχαριστώ για τη φροντίδα.

Δεν κάνει τίποτα.

Είσαι χάρμα.

Διασκεδάζαμε, έτσι δεν είναι;

Εννοώ εκείνον τον καιρό...

Ναι. Πραγματικά.

Μπαμπά;

Μπαμπά;

Τι θέλεις;

Να μιλήσουμε για λίγο.

Θεέ μου, έχεις τα χάλια σου.

Θα μπορούσα μήπως να μείνω στο σπίτι απόψε;

Θά'θελα να ξυπνήσω στο δωμάτιο που μεγάλωσα.

Αυτό δεν γίνεται.

Δε θα στο ζητούσα, αλλά έχω σοβαρό πρόβλημα.

- Τά'χουμε πει εκατό φορές. - Άς γίνουν εκατόν μία.

Κατέστρεψες τη ζωή σου.

Είπες ψέματα. Έκλεψες!

- Ατίμασες την οικογένειά μας. - Το ξέρω.

Μην κάνεις έτσι! Σε θέλω πατέρα μου για μιά μέρα!

Να με βοηθήσεις.

Δε βλέπεις πως λέω αλήθεια;

Όχι. Εσύ φταίς που έχασα την εμπιστοσύνη.

Ναι.

Πρέπει να πηγαίνω. Χρωστάω πολλά λεφτά.

Έμεινες άναυδος, έ;

Προσπαθώ να βρω μια λύση. Να κάνω κάτι σωστό.

Το εννοώ.

Πες μου καλή τύχη, είτε με πιστεύεις είτε όχι.

Μπορείς να μείνεις > για μια βδομάδα;

Για μια βδομάδα, γαμώτο!

Θα κάνω το πάν για να σε βοηθήσω.

Αλλά θέλω να με βοηθήσεις κι εσύ.

Μπορώ να προσπαθήσω.

Ο Τζούλιαν > καλά. Είναι νεκρός.

Είσαι καλά;

Μόλις ήρθα.

Ο Ρίπ το έκανε αυτό;

Μπλαίρ, ο Μάρκι είμαι. Σκέφτηκα μήπως θες να πάμε καμιά βόλτα.

Θα πάμε μέχρι το Σπρίνγκς. Γειά.

Είμαι ο Τζούλιαν. Πηγαίνω στο Σπρίνγκς...

...να μιλήσω στον Ρίπ. Τον θέλω για κάτι δουλειές.

Καλά Χριστούγεννα.

Και σας ευχαριστώ για χθές βράδυ.

- Τι σκοπεύεις να κάνεις; - Να τον βρω. Να τον φέρω πίσω.

Άδικος κόπος. Θ'αρχίσει πάλι τα ίδια.

Άν φύγει, όχι. Δεν έχει πλέον λόγο να μένει στο Λος Άντζελες.

Άν χρειαστεί, θα τον πάρω μαζί μου.

Άργησες ν'ανοίξεις.

Ο Τζούλιαν είναι στο πίσω μέρος.

Τι κάνεις; Φαίνεσαι μια χαρά.

Καλωσήλθες. Καιρό έχουμε να βρεθούμε, έ;

Γειά σου, Τζούλιαν.

- Γειά. - Μού'λειψες.

- Πρέπει να μιλήσουμε. - Σίγουρα.

Κάθισε.

Μόνο για λίγο. Πρέπει να γυρίσω στην πόλη.

Βασικά...

...σταματάω.

Δεν πρόκειται να δουλέψω για σένα. Ούτε ξαναπαίρνω >.

Θα σταματήσω τα ναρκωτικά.

Θα βάλω κάποιο σκοπό στη ζωή μου.

Σε ποιόν νομίζεις πως μιλάς;

Είσαι πρεζόνι. Δεν το κόβεις.

- Θα σε ξεπληρώσω. - Πότε;

Δεν ξέρω. Θα βοηθήσει ο πατέρας μου.

Τά'χω ακούσει πολλές φορές αυτά.

Δε λες κάτι καινούργιο;

Βρες μια δικαιολογία.

- Τά'χω ακούσει πολλές φορές αυτά. - Λέω αλήθεια.

Ωραία.

- Θα > απόψε; - Όχι.

- Τζούλιαν, που κρυβόσουν; - Ρίπ...

Γνωριζόμαστε τόσα χρόνια.

- Ειμαστε φίλοι. - Ναι. Για πολλά χρόνια.

Μη μ'αναγκάζεις να το κάνω. Δε μπορώ να το κάνω.

Μπορείς, Τζούλιαν...

Ευχαριστώ. Επιστρέφουμε αμέσως.

- Πρώτο >, έ; - Πού το βρήκες;

- Στο σπίτι μου. - Είναι του πατέρα σου;

- Της μητέρας μου. - Γειά σας παιδιά.

- Μήπως είδες τον Τζούλιαν; - Δεν ήρθε ακόμα.

- Είδες μήπως τον Ρίπ; - Είναι στο ξενοδοχείο.

- Τί; - Κρατάει σουίτα.

- Σε ποιό; - Στο Λώρελ Πάλμς.

Ευχαριστώ. Τα λέμε.

Ο Ρίπ είναι στο Λώρελ Πάλμς. Ίσως είναι εκεί ο Τζούλιαν.

- Ελπίζω να μην είναι. - Μείνε εδώ. Επιστρέφω αμέσως.

- Να προσέχεις. - Σ'αγαπώ.

Μπλαίρ.

- Γιατί ανεπίσημη; - Μόλις ήρθαμε απ'το Πάλμ Σπρίνγκς.

Δεν ξέρω κανέναν.

Είναι απ'το Πάλμ Σπρίνγκς.

Πέρσυ ήταν καλύτερο το πάρτυ.

Όχι, ήταν το ίδιο.

Τι σημαίνει αυτό; Νόμιζα πως όλοι συμφώνησαν.

Σήκω.

- Τι στο διάβολο κάνεις; - Ποιός είσαι εσύ;

Πες μου να καταλάβω.

Όχι, δεν μπορείς.

Είσαι >!

- Δεν είχα άλλη εκλογή! - Κατέστρεψες τον εαυτό σου!

- Άντε γαμήσου! - Το βάζεις στα πόδια, έ;

- Δεν πρόκειται να σε σώσω. - Δεν καταλαβαίνεις!

- Ξέχνα το. - Δεν ξέρεις!

- Μπές μέσα! - Άσε με ήσυχο.

Τι θα κάνεις; Θα γυρίσεις στον Ρίπ ή θα κρυφτείς;

- Δεν ξέρω! - Έλα μαζί μου.

Θα σε πάω στο σχολείο. Δεν έχεις λόγο να μένεις εδώ.

Μοιάζω να είμαι για σπουδές;

- Τι κρίμα! - Τι κρίμα!

Τότε καλέστε υδραυλικό.

Είσαι καλά;

Επιστρέφω αμέσως. Μην το κουνήσεις από δω.

Σ'ένα λεπτό θά'μαι πίσω.

- Τον βρήκες; - Ναι. Περιμένει στο αμάξι.

Δεν ξέρεις πού μπλέχτηκες.

Βαρέθηκα πια να παίζω μαζί σου.

Πες μου πού είναι ο Τζούλιαν γιατί χάνω πελατεία.

- Πελατεία; Έτσι το λες εσύ; - Πού είναι;

- Γιατί δεν μας αφήνεις ήσυχους; - Γιατί δεν κοιτάω στ'αμάξι;

Κάνε πίσψ, σκύλα!

Πάμε, πάμε!

Έλα, έλα.

Υπέροχο πάρτι, έ;

Δεν έχουμε αρκετή βενζίνη για να φτάσουμε στο κολλέγιο;

Παιδιά σας λατρεύω!

Είμαι καλά. Μού'ρθε μια επιθυμία να κάτσω κάτω.

Άς περπατήσουμε λίγο.

Ξέρω πόσο πολύ με βοηθήσατε.

Με βοηθήσατε και ας μην το άξιζα.

Γι'αυτό κι εγώ το πήρα απόφαση.

Θα γίνω αντάξιος της φιλίας σας.

Σταματήστε με πριν πω κάτι... συναισθηματικό.

- Χρειάζεσαι γιατρό. - Όχι, θέλω μόνο να φύγω από δω.

Άν κοιμηθώ θα συνέλθω τελείως.

- Είσαι σίγουρος; - Ναί.

Ω, δικέ μου.

Τί;

Όχι.

Όχι.

Ω, Θεέ μου!

Ω, Θεέ μου!

Λυπάμαι.

Όχι.

Η μητέρα του Τζούλιαν πέθανε όταν είμασταν πέντε χρονών.

Ήταν ανέλπιστο.

Ο Τζούλιαν δεν έκλαψε καθόλου.

Απλά κάθισε πλάϊ στο τηλέφωνο...

...γιατί η μητέρα του του τηλεφωνούσε συχνά.

Κανείς δεν μπορούσε να τον απομακρύνει από εκεί.

Ο κ.Γουέλς κάλεσε τους γονείς μας αλλά άδικος κόπος.

Μια μέρα τού'στειλε ένα τηλεγράφημα, δήθεν απ'τη μάνα του...

...που έλεγε πως πέθανε και πήγε στον Παράδεισο.

Το κουβαλούσε μαζί του ένα χρόνο συνέχεια.

Το ξεπέρασε όμως.

Ήταν ατίθασο παιδί.

Έκανα ό,τι μπορούσα.

Θα μου λείψει πολύ.

Αύριο φεύγω και θέλω νά'ρθεις μαζί μου.

- Εντάξει; - Ναι. Κι εγώ το θέλω.

Κι εγώ.

- Το θέλω πολύ. - Ωραία.