Original subtitles

Për shekuj me radhë,

kishte vetëm heshtje.

Dashuria ishte krijimi i parë.

Me të erdhi jeta,

dhe pastaj, njerëzimi.

Përmes jetës dhe vdekjes, ata shikuan drejt qiellit

dhe Zanafilla e zbuluar është e përjetshme.

Shpresa lindi.

Nga errësira vjen drita.

Dhe të gjitha gjërat janë të mundshme...

nëse beson.

Kush është shoku yt? Kush është shoku yt?

Kush është shoku yt? Kush është shoku yt?

Kush është shoku yt? Pikërisht.

Kush është shoku/shoqja jote?

- Bravo, Hansen. Bravo. - Dhe është një faull.

Shtatë milionë dollarë për të mos marrë asnjë goditje.

Marrje e shkëlqyer nga zyra e pritjes.

Po i zë vërtet vendet këtij ekipi.

Fillestari i vitit të katërt, i cili ishte një

zgjedhja e dytë e draftit në përgjithësi.

- Shkopi është lëkundur. Topi është goditur dhe... - Hej!

- Po ikim, po ikim. - Kemi një goditje. Kemi një goditje.

- Është jashtë çdo mundësie. - Na goditi.

Patëm një goditje.

Unë jam brenda

ku kemi disa njerëz të përkushtuar

duke u thelluar në astronominë e tyre.

Tereza, na ka mbetur akoma nga ajo lazanja?

Kjo është diçka që e gjithë bota...

Bud, sapo hëngrëm. Nuk mundesh.

të jesh ende i uritur.

Po, gjysh, nuk mund të kesh ende uri.

Çfarë po kërkon?

Kuptimi i jetës. Nuk do ta gjesh atje.

Jo, po kontrolloj vetëm nëse ka mjaftueshëm

për drekën time nesër.

Oh, bëre një punë të shkëlqyer

me darkë sonte, ëmbëlsira.

Po, ishte më mirë se ajo e gjyshes tënde.

- Unë mësova nga më të mirët. - E di që e mësove ti, zemër.

E di, nëse më ndodh ndonjëherë diçka,

I kam shkruar të gjitha recetat sekrete të gjyshes sime në një ditar.

Ajo gjithmonë thoshte se kjo ishte gjëja më e vlefshme

ajo e solli nga Italia.

E di. E di, gjyshe.

E mban të mbyllur nën dyshek.

Të premtoj se sekretet e saj janë të sigurta me mua.

Ti... Mund të më ngacmosh sa të duash,

por brezi juaj nuk di asgjë për paraardhësit.

Hëm, kur të vdes unë, do të vdesin edhe të gjitha traditat tona familjare.

Në rregull, kjo nuk është e drejtë. Isha e vetmja vajzë në klasën time,

dhe duhej të therje një derr dhe të bëje salçiçe.

Në rregull. Ka shpresë për njerëzimin.

A dëgjova dikë të thoshte diçka për salçiçet?

- Po. - A mund të bësh pak nesër?

Po. Do t'i rregullojmë vetëm për ty, Bud.

Faleminderit, zemër... shumë.

Kini kujdes të mos shikoni shumë herët ose shumë vonë.

Dhe, siç e dini, një eklips si ky,

do të jeni në gjendje ta shikoni drejtpërdrejt

ashtu siç do të jetë hëna përpara diellit.

Pra, në thelb, çfarë do të ndodhë më pas...

Oh, duhet ta laj atë para se të bjerë shi.

- Do ta marr unë. - Faleminderit, zemër.

Shumë interesante. Nëse shikoni këtu lart,

kjo diagramë e planetëve

është në fakt një përfaqësim i mirë

për atë që do të ndodhë nesër në mëngjes në fshehtësi.

Ëh, tani, e dua atë fjalë, okultacion. Tingëllon si një

grup death metal apo diçka e tillë, apo jo?

Është e mrekullueshme.

Siç mund ta dini, një eklips

zakonisht zgjat mesatarisht rreth shtatë minuta.

E gjeta këtë jashtë. Është e jotja?

Jo, zemër.

O Zot!

Është e bukur.

Ku e gjete?

E zbulova te pusi.

Duhet të jetë varrosur prej kohësh nga ndonjë vajzë e vogël.

E tëra çfarë i duhet është një pastrim.

Qoftë i mallkuar që ke besim tek ai djalë.

Bud, të lutem.

Po humbet, gjysh?

Jo, zemër, jemi, ëm... jemi dy pikë përpara, por...

Ferr, me hedhjet tona, kjo nuk mjafton.

E di, ka dy djem në shkollën tënde të mesme që mund të bënin më mirë,

Janë një tufë pulash të buta, duhet t'i pushojmë nga puna të gjithë.

Mos u shqetëso, Bud, sezoni nuk ka mbaruar ende.

Jam i shqetësuar.

Jam e shqetësuar për ty, Tereza. Jam e shqetësuar për Aislingun.

- Bud. - I gjithë vendi i mallkuar,

E gjithë bota po shkon në ferr, askush nuk po bën asgjë për këtë.

Moti i mallkuar nuk e di nëse do të jashtëqisë, të gromërijë apo të pordhë,

nuk di çfarë të mbjellësh.

- Bud. - Çfarë?

Ka qenë një ditë e gjatë.

Është koha për të frenuar sharjet dhe për të ndaluar vazhdimin.

Do t'i frenoj sharjet.

Por nuk mund të ndalem së vazhduari.

Do të shkoj në shtrat.

Oh?

Natën e mirë, gjyshe.

Natën... Gjysh.

Natë e qetë.

Hej.

Nuk të shqetëson asgjë?

Jo.

- Asgjë. - Për çfarë po flet, grua?

Çfarë mund të jetë gabim? Aisling ka gjithçka që i nevojitet.

A nuk është e vërtetë kjo, zemër?

Po, gjysh.

E shikon? Ta thashë.

Hej, ëm, Xhoi do të vijë nesër

me disa shtrydhje jonxhë.

Do të sigurohem që të vendoset në hambar.

Natë.

Natë.

Tani po më fillojnë afshet e nxehta.

Je një njeri që shqetësohet shumë.

- Po, jam. - Mm-hmm.

Duhet të shqetësohem për ty, o ari i madh dhe i vjetër.

Po, je. Hajde.

- Ku? - Jo, hajde.

- Më beso. - Oh, jo.

Të besoj? Herën e fundit që të besova,

e dini çfarë ndodhi.

Djema, këto negociata kanë zgjatur prej muajsh.

Ka kaluar një vit që kur vdiq babai im.

Duhet ta zgjidhim këtë tani.

Ende nuk po e shoh numrin që po kërkoj, Ken.

Kam edhe detyrime të tjera në Itali.

Atëherë duhet të kthehesh. E dua Italinë.

Është e bukur. Historia e saj është e mahnitshme.

Perandoria Romake na dha ligjin, mjekësinë dhe politikën.

Por arritja më e madhe nga të gjitha është pikërisht këtu.

Arkitekturë.

Dhe ne do të kujdesemi

të vendit.

Prano ofertën tonë, është më e mira dhe përfundimtare.

Na jepni një moment.

Ky djalë.

E di, pati një ditë

kur Kështjella ishte e veçantë në llojin e saj.

Babi dhe gjyshi im e dinin se shumica e njerëzve nuk mund ta përballonin

të shkoj në Itali për të parë Koloseun e vërtetë.

Kështu që ata ndërtuan Kështjellën. Ata ishin vizionarë.

Ata ishin përpara kohës së tyre, por ishin gjithashtu

romantikë të pashpresë. Dhe unë duhet të vazhdoj

këmbët e mia në tokë.

Ai ka një numër në kokën e tij.

Dhe duhet të ngjitemi lart.

Po flas për 15, 20% rritje. A mund ta bëjmë këtë?

Në rregull. Jo më shumë se 20%.

Në rregull, ja ku jemi. Më shiko teksa punoj.

Dhe askush nuk e di që ky vend ekziston.

Ata preferojnë të shkojnë në Vegas.

Gjyshi yt tha se Italia ishte zemra

dhe shpirti i qytetërimit,

dhe se Amerika ishte kjo... botë e re e pazbuluar

ku mund të ndani pak nga zemra juaj

pa e humbur shpirtin tënd.

Josh...

kjo ishte zemra dhe shpirti i tyre.

Dhe tani është e jotja.

Dritat fiken.

- Hej. - Hej.

O Zot. Sa mirë që të shoh.

- E di. Si je? - Jam mirë.

Je zgjuar vonë.

Po, sapo arrita në shtëpi.

Sigurisht që po. Duhet të jesh i dehur.

O Zot i madh!

Jo... Ndoshta.

Oh, më trego gjithçka. Si është Londra?

O Zot, është e mrekullueshme.

Por do të doja shumë që të ishe këtu.

Oh, edhe unë gjithashtu.

Kur do të vish të më vizitosh?

Një...

Nuk e di.

Së shpejti, shpresoj.

Po. Unë... nuk të besoj.

Lyd, e di që dua të jem atje. Është thjesht...

Nuk mund t’i braktis thjesht gjyshërit e mi.

Ash, e vetmja gjë që do të bësh është të vish

dhe më vizito dhe do të argëtohemi.

Lyd, ti nuk e kupton. Po ia dal mbanë pak a shumë.

gjithçka tani.

Jam i sigurt se do të ishin të gatshëm

për t'ju dhënë një pushim.

Ata nuk kanë askënd tjetër.

Duhet të iki.

Në rregull. Më mungon shumë, Ash.

Edhe mua më mungon shumë. Më vjen keq.

Më telefono përsëri së shpejti, në rregull?

Në rregull. Të dua.

Të dua. Mirupafshim.

Mirupafshim.

Hyr brenda.

Hej, më fal që të ndërpres.

Është në rregull.

A ishte ajo Lydia? Si është ajo?

Ajo po ia del shumë mirë.

Të mungon ajo.

Është e çuditshme që nuk e ke pranë.

Çfarë është, zemër?

Ajo dëshiron që unë ta vizitoj.

Oh,

Mendoj se është një ide e mrekullueshme.

- Po ti? - Mm.

Mendova se do të mërziteshe.

Jo. Pse do të mërzitesha?

Epo, nuk kam qenë aq larg që atëherë...

Epo, e di. E di, e di, e di.

Dua të udhëtoj.

Dua ta shoh botën.

Oh...

Ne kurrë nuk kemi dashur t'ju ndalojmë.

Me sa mbaj mend, ju inkurajuam të shkonit

në kolegj jashtë shtetit,

ose për të bërë atë studim

program jashtë vendit me Lydia-n.

E di.

Unë ndalova veten.

Po...

Që kur vdiqën mami dhe babi, unë kam...

Kam pasur frikë.

Kam frikë të largohem nga ferma,

të të lë ty dhe gjyshin, dhe...

Ndihem sikur kam këtë vrimë në zemër

Nuk mund ta rregulloj.

Dua vetëm të ndihem normal.

Nuk do ta harroj kurrë ditën kur erdhe të jetosh me ne.

Ne ishim ende në shok.

Ne nuk do ta shihnim më kurrë vajzën tonë.

Dhe aty ishe ti...

si nëna juaj në kaq shumë mënyra.

Por me atë tingull të ëmbël irlandez,

Na bëre të buzëqeshnim sa herë që thoshe "Mirëmëngjes".

Ti ke qenë mrekullia jonë.

Ti na ke shpëtuar nga pikëllimi ynë.

Por... ashtu siç na u desh të vazhdonim të jetonim jetën tonë pa to,

Do të duhet të fillosh të jetosh jetën tënde pa ne.

Herët a vonë.

Të lutem shko.

Mos u shqetëso.

Po sikur gjërat të mos funksionojnë për mua?

Po, jeta ndonjëherë mund të jetë e frikshme...

por nëse nuk merr rreziqe, nuk do të jesh kurrë i lumtur.

Të dua shumë.

- Të dua. - Mm-hmm.

Më ndihmo, të lutem.

Nuk mund ta bëj këtë vetë.

Relaksohu.

Unë e testova.

E bëre?

Në rregull, tani në rregull.

Ndalo.

Duke ndaluar.

Jam shumë kurioz se çfarë do të ndodhë kur ta aktivizoj këtë buton.

Mendova se e testove?

- Uau. - Shikoje atë.

Ndalo! Mos lëviz! Do të qëllojmë për të vrarë. E përsëris.

Do të qëllojmë për të vrarë.

Ndalo, mos lëviz.

Do të qëllojmë për të vrarë.

E përsëris, do të qëllojmë për të vrarë.

Lëre atë.

Nuk mundem.

Hajde!

Oferta e tyre është më se e drejtë.

Çfarë do të thoshte babai yt?

Mos e bëj.

Ndalojeni së bëri këtë për veten tuaj.

Dëgjo shoku, po sillesh egoist.

Joshua.

Do të pendohesh për këtë.

Ndoshta.

Ndoshta jo.

Dëgjo, Josh, shko diku.

Qetësoje mendjen, shoku. Merr kohën tënde.

Ti... Po mendon emocionalisht për këtë.

Nuk ke pse të marrësh një vendim

Tani për tani, Josh. Dëgjo, ma...

Jo, kam mbaruar.

Sigurohuni që ato përputhen me ofertën time.

Ylli i Adamit 119, pozitiv.

Ndjekja e formacionit. Ura Tujunga. Të dyshuarit nuk janë në rreze veprimi.

Adami 119.

Ndjekja e formimit të yjeve Echo

konfirmuar. Të gjitha njësitë në terren,

vazhdoni me kujdes.

Adam 119, ylli i jehonës Roger.

Të gjitha njësitë vazhdojnë kërkimin në rrugë më 15,

Rruga e 14-të dhe e 13-të

pranë Urës Tujunga.

Rruga e 13-të, e 14-të dhe e 15-të.

Adam 119, ylli i jehonës Roger, duke iu përgjigjur.

Qëndroni në kanalin e dytë.

Pra... sa vlen kjo punë?

Pesë.

Çfarë është?

Duke drejtuar gurë drejt Venezuelës.

20% e ndarë për ju të dy. Pjesa tjetër për mua.

Oh... Prit, pse?

Prerja jonë është zakonisht 40%.

Kështu është puna.

Sapo të zbresim në pistën e Karakasit, do të marrim paratë tona,

dhe të shkojmë në rrugët tona të ndara.

Çfarë do të thuash? Sikur përgjithmonë?

Po. Po, përgjithmonë.

Dëgjo shoku. E di që e more përsipër fajin për atë të fundit...

Ashtu është. Ashtu është.

Dhe kjo nuk po ndodh përsëri.

Nëse je i zgjuar, këto para do të të zgjasin shumë.

dhe të shkojë shumë larg.

Po, dhe pas kësaj?

Nuk është problemi im.

Jemi tepër të lidhur.

Dhe je shumë i shpërqendruar.

Hej, vetëm sepse bixhozi, Semi këtu nuk e përballon dot Las Vegasin,

Kjo nuk do të thotë që duhet të ngurroj për këtë.

Ti?

Je këtu vetëm sepse ai është shumë budalla për të kuptuar se sa shumë

të një detyrimi që keni.

Nuk më pëlqen.

Dhe unë nuk të besoj.

Ai të do këtu, do të të paguajë nga e tija.

Nuk të pëlqen kjo, rruga është nga ajo anë.

A do të ishe thjesht në rregull, vëlla? E di si është. Ta thashë.

Thjesht mos e fërko në mënyrën e gabuar.

Pa të, çfarë kemi?

Çfarë ke ti?

Pse nuk më pëlqen ai, apo jo?

Hë? Unë jam tip që ecën në këmbë.

Hë? Unë jam tip që shkëlqen në këmbë!

Po, je tip që ecën në këmbë.

Do të flas me të. I çmendur.

Hajde, Pit.

Jam në telashe, vëlla.

Dakord? Kam borxhe, shoku.

Nuk do të më lënë të eci këtë herë.

Po, e di.

Shiko... do ta trajtoj unë.

I premtoj asaj se do të kujdesem për ty

dhe kjo është ajo që do të bëj.

Të sistemoj në një vend të ri, në një jetë të re.

Por nëse e ngatërroni atë...

Do të të vras ​​vetë.

Shkëlqyeshëm.

Hip në makinë, shoku.

Kopja 1500.

Prite motorin.

Mirëmbrëma, Aisling.

Jo, jo. Mos u shqetëso.

Dua të them, nuk ke asnjë dëm.

Zot i mirë.

Vetëm shikoni të gjelbërën.

Duhet të kem qenë në këtë planet të paktën një trilion herë.

Dhe unë jam... gjithmonë i mbingarkuar

nga bukuria e pashoqe e këtij vendi.

Nuk ke idenë sa me fat je.

- Kush je ti? - Ti e di kush jam unë.

Unë jam Rafaeli,

Kryeengjëlli i Providencës.

Si po shkon tani? Ah, po!

Kur kërkoni këshillë hyjnore për t'ju udhëhequr në cilën rrugë

për të marrë në rrugën e jetës, ti më thërret mua.

Dhe një element i pranisë sime madhështore do të hyjë në ty

zemër dhe mendje, dhe të udhëzojnë e të ngushëllojnë.

Të paktën kështu thuhet në libër.

E vërteta është se, që nga Vatikani II,

Përshkrimi i punës është zgjeruar në mënyrë eksponenciale.

Kjo është pak si shaka...

por mua më duket shumë qesharake.

Hëm.

Ah...

Ne kemi pritur për një kohë të gjatë...

që ju të bëni dëshirën tuaj.

Dhe sonte, më në fund, ia dole.

A të kujtohet?

Ju lutem...

mos bërtit...

sepse do t'ju tregoj diçka të mrekullueshme.

Më jep dorën tënde.

- Ndihet gjallë. - Po.

Epo, kjo është sepse është gjallë.

Megjithatë, nuk është jeta siç e njeh ti.

Aisling, kjo është koha jote.

Pikërisht tani, sonte, të gjithë elementët janë bashkuar.

Dhe kjo nuk është aq e lehtë sa mund ta imagjinoni.

Dhe sigurisht që nuk është rastësore.

Por po të paralajmëroj, përpara se dëshira jote të plotësohet,

mund të duhet të bësh një zgjedhje

që mund të jetë më e rëndësishmja

një nga jeta juaj.

A e kupton?

Unë jam...

Jam shumë i vjetër për ta besuar.

Oh, Aisling. Jam aq e vjetër sa koha.

Unë besoj. Dhe edhe ti beson, me gjithë zemër.

Ti e di çfarë kam në zemër.

Sigurisht që po. E kam lexuar librin për ty,

versionin e përditësuar.

A do të dëshironit një kopje?

Gjithçka?

Gjithçka që nga dita e parë.

Bën lexim sensacional.

Por mos u shqetëso,

Sekretet e tua janë të sigurta me mua.

Ah, po.

Nëna juaj e bukur gjithmonë

doja që ta kishe këtë.

Tani, kjo është vetëm për ty.

Askush tjetër nuk duhet ta shohë ose ta prekë.

Sepse nëse e bëjnë këtë, gjërat bëhen shumë, shumë të ndërlikuara.

Atje.

A je gati?

Pastaj vrapo!

Merr makinën.

Mendova se engjëjt supozohej të kishin krahë.

Unë po. Ti jo, ende.

Eja, eja!

Çfarë nuk shkon me ju njerëz?

- Je i çmendur? - Ju lutemi na ndihmoni!

Hip në makinë, hip në makinë.

Lëviz!

A e pe çfarë bëra unë?

Hesht!

Djema, djema!

"Dashuria është shefi i madh.

Në krahun e të cilit rri përkulur përgjithmonë, hija e të armatosurit."

Hej, ndalo së qëlluari.

Nuk mund t'i lëmë të ikin, Pete.

Jo tani.

Synoni gomat e tyre.

Uau, uau. Uau, uau, uau!

E di, dikur kam hipur në kalë

me Skorpin, qerrexhiun.

Djalë i talentuar. "O Romë."

Unë jam Scorpus, lavdia e cirkut tuaj të zhurmshëm.

Objekti i duartrokitjeve tuaja.

- "I preferuari yt jetëshkurtër." - Mbarove?

Po. Po. Mbarova. Por mund të të jap edhe disa të tjera.

- Jo, jo, jo, jo, jo. Ne jemi... - Gjithçka mirë, atëherë.

Ahhh!

Mos e lësho!

Pse do të doja të lija të shkoja? Pse të mos e provojmë?

- Jo, jo, jo! - Jo!

Vogëlush!

Hajde! Tani! thashë unë...

Hajde!

Hajde, hajde!

I kemi humbur.

Për momentin.

Çfarë është kaq qesharake?

Çfarë është kaq qesharake? Hë?

Jeta është qesharake. Jetë.

Fredi! Fredi!

- Çfarë ndodhi? - Mos pyet.

Duhet të kalojmë matanë tani. Telefononi policinë.

u thuaj atyre se kanë tre burra të armatosur në rrugë

për në skelë. Telefononi sigurimin e Chateau-t.

Lëreni të njoftojë njësinë e rojeve speciale tani.

Po zotëri.

- Çfarë dreqin duan ata? - Vërtet do ta dish?

Dua shumë, shumë ta di. Po.

Një yll.

Një yll?

Një yll dëshirash për të qenë i saktë.

E sheh atë grupin e vogël atje lart.

Antares, Sirius, Aldebaran, Regulus dhe Arcturus?

Po, i shoh. Po ata?

Epo, Leviti mungon.

- Leviti? - Leviti.

Jo aty. Mungon.

Levitus është një yll blu. Yjet blu janë yje dëshirash.

Burrat që po na ndjekin duan Levitusin.

- Je komedian, apo jo? - Jo,

por WC Fields më tregoi një histori shumë të mirë dje.

- Do të dëshironit ta dëgjonit? - WC Fields ka vdekur.

Ah, askush nuk është perfekt.

Bah-bum.

Vetëm... Unë... Jam serioz.

Më thuaj vetëm, kush je ti?

Unë jam një engjëll. Në fakt, unë jam një kryeengjëll.

Emri im është Rafael, dhe dua t'ju falënderoj personalisht.

- për të gjitha përpjekjet e tua deri më tani. - Ah, ti... ti...

Je... Je shumë, shumë, shumë i mirëpritur.

Oh, jo, jo, jo. Prit, prit, prit, prit.

A nuk është... A nuk është emri yt Virgjil?

Po. Sepse, e di çfarë?

Më duket sikur po fluturoj

mbi nëntë rrathët e ferrit

pikërisht tani.

Epo, nëse e njeh Danten tënd,

e dini çfarë vjen pas ferrit.

Purgator.

Shkëlqyeshëm. Shkëlqyeshëm.

E ndjekur nga parajsa, natyrisht.

Oh, natyrisht. Sigurisht.

Natyrisht.

- Fredi, le të shkojmë. - Po, zotëri.

Çfarë nate e bukur, ëë?

E bukur, e bukur.

Mos më shiko ashtu me sy.

Do të ulem këtu.

Dhe kur të jesh gati, mund të vish dhe të më bashkohesh.

Oh, e pe atë?

Ai meteorit i vogël.

E di, ai ka qenë duke bërë zhurmë

duke kërkuar një vend për të zbarkuar për kaq shumë miliona vjet.

Jam i lumtur që më në fund ia doli.

Në rregull.

Kjo nuk po ndodh.

Kjo... nuk po ndodh.

Je mirë.

Je mirë.

I kishim, Pete. Ishin pikërisht aty.

Dhe i latë të shkonin. Ne...

Vërtet kaq budalla je?

Çdo polic brenda një rrezeje prej njëqind miljesh po na kërkon.

Ti... Vërtet mendon se ato të shtëna nuk do të raportohen?

- Po ky? - Në rregull, shoku.

Po, po, shoku, e kuptoj.

Të thashë të synosh gomat e tyre.

- Ata nuk më bëjnë mirë mua të vdekur. - Thashë që e kuptoj!

- Hajde, Pit. - Mbylle gojën!

Ngrihu.

Ngrihu.

Edhe një herë...

dhe do të të jap fund.

E kupton këtë?

Oh, po.

Fshih makinën. Tani.

Po puna?

Mund të presë.

Pra... pra çfarë? Pra, mund të shkojmë të ndjekim dritat që shkëlqejnë?

Është më shumë se kaq.

Pete. Seriozisht, çfarë po bëjmë këtu?

Çfarëdo që të jetë...

është e rëndësishme.

Po.

I tillë është edhe premtimi që i bëre motrës sime.

Më kujtohet, Martin.

Më kujtohet.

Më fal, Pit.

Ne... as nuk e dimë se çfarë është kjo.

Mund të jetë plotësisht e pavlerë.

Ndoshta...

ndoshta jo.

Hajde pra.

Hip në varkë.

Shpresoj se e dini çfarë po bëni.

Unë po.

Ka një arsye për gjithçka që ka ndodhur

dhe gjithçka që do të ndodhë.

Pra, këshilla ime për ju është të shpresoni për më të mirën. Prisni më të keqen.

Të lutem. A mundesh...

serioz për një minutë?

Aisling...

Çdo njeri i suksesshëm i është dashur të kapërcejë vështirësitë.

Moisiu,

Martin Luther King,

Nënë Tereza, të gjithëve iu desh të kapërcenin

vështirësi të mëdha.

E drejtë.

Dhe i njihje të gjithë, mendoj.

Oh, po, e bëra.

Njerëz të mrekullueshëm.

Të kam zili.

Do të jepja gjithçka për të pasur një nga aventurat e tua.

Aisling.

Kjo është një nga aventurat e mia.

Dhe, ëh, po sikur e gjitha kjo të ishte... një gabim?

O Zot. Kjo tingëllon shumë si ndjenjë faji.

Epo, ndoshta është.

Dua të them, mund të kisha bërë diçka të mirë me dëshirën time.

Si e di që nuk e ke bërë

diçka e mrekullueshme me dëshirën tuaj?

Epo, nuk ndihet shumë mirë.

Për më tepër, kjo nuk është pikërisht ajo që dëshiroja.

Oh, po, është.

Ti dëshiroi guximin

për të jetuar jetën tënde.

Kjo është jeta jote, Aisling. Jetoje dhe jetoje plotësisht.

Po sikur të dua të ndryshoj dëshirën time?

A mund ta bëj këtë?

Aisling, dëshira jote është e lidhur me eklipsin,

që po zhvillohet.

Por duhet të të them se nëse e ndryshon dëshirën tënde...

atëherë do ta ndryshosh të ardhmen tënde.

Dhe jo vetëm e ardhmja juaj materiale.

Ti ndryshon të gjitha marrëdhëniet me ata njerëz...

zemrat e të cilëve i ke prekur

dhe që të kanë prekur zemrën.

Pra, kini shumë kujdes se çfarë dëshironi.

A mund t’i kthesh?

Jo, Aisling.

Nuk mund t’i kthej nënën dhe babanë tënd.

Kjo është diçka që ne nuk e bëjmë.

Por nëse doni të ndryshoni dëshirën tuaj, e tëra çfarë duhet të bëj unë

është të rregulloj orën time.

Imja...

orë shumë e veçantë, e cila lidh...

e kaluara, e tashmja dhe e ardhmja.

Dhe të cilën duket se e kam lënë pa fjalë. Pra, jo,

Nuk mund ta ndryshoj dëshirën tënde, në rregull.

- Shkëlqyeshëm. - Oh, mos, mos, mos...

Mos u shqetëso për këtë. Mos u shqetëso për këtë.

Thjesht, ku e bëra unë... Ah! E lëshova pranë pemës.

Më mirë të kthehemi dhe ta marrim.

A janë në rregull?

Ata janë më se në rregull.

Ata janë në lumturi qiellore.

Dhe një ditë, të premtoj...

do t’i shihni përsëri.

Rafael...

Si është atje lart?

Oh, Aisling. Është...

gjithçka që mund të dëshirosh,

dhe shumë, shumë më tepër.

Je mirë?

Po, jam mirë.

Je mirë?

Mirë.

Më vjen vërtet... keq.

Nuk kisha ndërmend kurrë që të ndodhte ndonjë nga këto.

Unë jam Giacomo, miqtë e mi më quajnë Joshua.

Aisling.

Por të gjithë më quajnë Aisling.

Aisling. Pra, ëëë, çfarë... nga cili planet je përsëri? Ëëë...

Levitus, Arcturus, eh, apo një...

E di që tingëllon pak si i çmendur,

por...

ai është një njeri i mirë.

Pra, do të më tregosh të vërtetën për

Pse po të ndiqnin ata djem?

Do të doja shumë.

A keni qenë ndonjëherë në Chateau?

Jo. Duket e bukur.

Atje po shkojmë?

Atje po shkojmë.

- Ti punon atje? - Ëëë...

Është një histori e gjatë.

Lloji im i preferuar.

Epo...

stërgjyshi im,

Francesco Taralo de Ferla, Princi i Ficcara-

Je një princ italian?

Epo, jo në mënyrë të ligjshme.

Gjyshi im... nuk konsiderohej

një trashëgimtar i ligjshëm, kështu që atij nuk iu dha asnjë titull,

pa para. Asgjë.

Dhe, ëh, gjyshi im erdhi këtu me asgjë më shumë

por ambicia e tij për të pasur sukses.

Dhe ai ndërtoi Kështjellën.

Babai im e trashëgoi atë.

Dhe unë jam gati të...

humbasë atë.

Oh... Pse?

Shijet e njerëzve ndryshuan dhe ne jo.

Epo, kjo është shumë keq.

Nuk ka asgjë që mund të bësh?

Jo.

A ti...

A e dëgjon atë muzikë?

Është "Turandot" i Puçinit.

Mami im po këndonte këtë operë

natën kur prindërit e mi u takuan në Verona.

Mirë se vini në Chateau.

- Hej Rik, si je? - Oh, jam mirë.

Faleminderit që pyetët, dhe... dhe ju?

- Jam mirë. - Dëgjova që ke pasur

një mbrëmje interesante.

Po, dhe ende nuk ka mbaruar.

E kuptoj.

Ah, çfarë vendi i vogël simpatik.

Chateau u votua hoteli numër një

në botë, tre vjet rresht.

Fatkeqësisht, kjo ishte një...

disa dekada më parë.

Psikika duke u ringjallur nga puthja e Dashurisë.

Bukur. Apo jo?

Në fakt, jo për shijen time,

por kjo...

tani, kjo është vërtet spektakolare.

Oh, shiko mikun tim të vjetër, Kardinalin atje të pikturuar

nga mbiemri im, Rafael.

Ah... Renoir.

Po, e mbaj mend atë ditë në bregdet.

Oh, atij i pëlqenin ato buzë të kuqe.

Oh, Lucas Cranach.

Po, ëm, Kupidi po i ankohet Venusit.

- Dhe Ticiani! - Ticiani!

- Tiziano. - Tiziano.

Ticiani.

T... Ticiani.

Ah, Titiani!

Venusi i Urbinos.

Ai e përdorte shpesh atë model, e di.

Ata ishin shumë afër.

Shumë afër.

Oh, Rafael, përsëri, Goldfinch.

- Diotalevi. - Ah.

- Mirëmbrëma, zotëri. - Përshëndetje, Marie. Keni ndonjë mesazh?

Po, menaxheri i kuzhinës

dëshiron të dijë kur do të jesh i lirë

për të diskutuar menunë e re.

Ëh... Nesër në mëngjes.

Dhe, ëh, çelësat e butikut?

- Ah, po, sigurisht. - Faleminderit.

- Keni ndonjë mesazh tjetër? - Jo, zotëri.

- Diçka tjetër? - Mm-mm.

Vajza me Vathë Perlash.

Po.

E di, ajo ishte shumë më e bukur në jetën reale.

E kupton që këto janë origjinale.

- Shumë qesharake. - Është, apo jo?

Është.

Po, është shumë qesharake. Tani, dëgjo,

Pse nuk shkoni ju të dy dhe... gjeni...

Gjej diçka për të veshur, e di?

Dhe ndërkohë, unë do të ulem këtu

në këtë karrige që e pashë për herë të fundit...

në sallën e leximit...

të Mbretit Ludvig II të Bavarisë.

I dashur Ludo plak, i çmendur si një thes plot me nuselala.

- Por çfarë shpirti artistik. - Joshua!

O, dreq.

Joshua, ku ke qenë duke qëndruar?

Ti premtove të telefonosh.

E di, Zelda, kam qenë shumë e zënë.

- Si je? - Shumë i vetmuar.

- Marie, qen! - Megjithatë, disi, e gjej këtë

- e vështirë për t'u besuar. - Je i tmerrshëm. Në rregull,

kështu që nuk kam qenë i vetmuar. Çfarë duhet të bëj?

Të pres përgjithmonë? Më ke munguar.

Hajde, le të shkojmë të kërcejmë. Hajde të shkojmë të kërcejmë.

- Nuk mundem, unë... Kam... - Më ço për të kërcyer, të lutem.

Zelda, nuk mundem. Kam punë për të bërë.

Ajo nuk është tamam tipi yt tani, apo jo?

Dua të them, ajo është mjaft e zbehtë, nuk mendon?

Jam mirë këtu, meqë ra fjala,

- Nëse do të shkosh. - Pra, është vendosur atëherë.

Ah, e di, do të të shoh

- në kazino. - Pra, unë kam

asgjë për të bërë, por për të kaluar pjesën tjetër të kohës sime

një natë në kazino.

Ndoshta do të kem

fat më të mirë atje.

Do të të pres.

- Unë... Më vjen keq për këtë. - Nuk ka problem.

Sinqerisht, megjithatë, nuk dua të të pengoj nga... çfarëdo qoftë.

Oh... Jo, jo.

Marie, a ka ndonjë mënyrë që mund t’i thuash Grace-it, të lutem?

të kujdesesh për atë zotëri?

Po, zotëri.

Çdo gjë që i nevojitet.

Sigurisht.

Kam një surprizë për ty, apo jo?

Në rregull.

- Çfarë lloj surprize? - Ëëë...

Do ta shohësh. Do ta shohësh.

Shpresoj që të pëlqen...

rroba... fustane.

Tani, ku isha unë?

Shoqja jote, Zelda?

Ajo është e bukur.

Po. Unë... mendoj se është.

E njeh prej kohësh?

Pak. E dini, ne... ne...

U takuam gjatë semestrit në Firence

dhe ajo ka qenë...

duke më ndjekur nëpër botë që atëherë.

Të lutem, pas teje.

Po, ndjekje.

Dhurata ime, p... të lutem ndihmo veten.

Çfarëdo që të duash... çfarëdo që të duash.

- Është... - Ëëë... Çfarë? Jo. Ëëë...

Kjo është shumë bujare nga ana juaj.

Por ti ke bërë shumë më tepër seç duhet. Dhe...

Do të iki së shpejti, gjithsesi. Jam mirë kështu.

Mund të më fshihësh deri atëherë nëse ke nevojë.

W... Wa...

Kjo nuk është një ide e keqe.

Çfarë?

Jam serioz.

Kam nevojë që të vish me mua.

Atje prapa?

Unë... e di që tingëllon e frikshme,

por duhet të më besosh për këtë.

Të lutem. Do të jetë argëtuese, të premtoj.

Hajde pra.

Do të argëtohemi. Dakord?

Kam një ndjesi se do të të pëlqejë kjo.

Mirë se vini në turneun VIP.

Uau, uau, uau, uau, uau. Prit.

Para se të shkojmë më tej,

duhet të më premtosh se nuk do t'i tregosh askujt

rreth kësaj.

Pse?

Do ta kuptosh kur ta shohësh,

por së pari...

Më duhet fjala jote.

Në rregull.

E ke fjalën time.

Je gati?

Oh, jam gati.

Le të shkojmë.

Kujdes.

Ku jemi ne?

Epo, nëse ky është një turne VIP, nuk do të doja të mendoja se çfarë është turneu i rregullt

- dikush është si. - Vetëm... ki durim. Do të duash?

Të premtoj,

nuk do të pendoheni.

Ndalo. Mos prek asgjë.

Pse po pëshpëritim?

Sepse fantazmat po flenë.

Ja ku është ajo.

Kjo... Kjo në të vërtetë nuk bëri asgjë,

- e bëri? - Jo, por ishte mirë, apo jo?

Seriozisht, ku po shkojmë?

Do ta shohësh.

Patate të skuqura, djalosh i madh.

Faleminderit, faleminderit.

Më pëlqen.

Oh, ja ku është tani.

- Zgjidh një numër. - Tetë.

- Tetë e vështirë. - Pika është tetë.

Vendi i tetë.

Ke qenë ndonjëherë në Paris?

- Një ose dy herë. - Po?

- Do të doje të shkoje përsëri? - Do të doja shumë.

Unë di një rrugë të shkurtër.

Çfarë ju sjell në Chateau?

Uf...

Le të themi se unë... urova për një yll.

A më dëshiroi mua?

Një ose dy herë.

Tetë fitues!

Këto janë të pabesueshme.

Pra, askush tjetër nuk i di këto Katakombe?

Askush që ka jetuar për të treguar për këtë.

Nuk do ta bëja këtë po të isha në vendin tënd.

Jo, jo, jo, jo. Të gjitha... Një...

Të gjitha muret, janë të gjitha të mbushura me kurthe minash.

Nëse do të prekje stalaktitin e gabuar,

do të kishte një... një derë sekrete për t'u hapur.

Do të biesh në një gropë vdekjeprurëse gjarpërinjsh.

Dhe pastaj do të më ndiqnin

zombi që hanë mish.

Mendova se the që nuk kishe qenë kurrë këtu më parë.

Ndoshta kam disa sekrete të mia.

Hë.

Unë dhe e dashura ime erdhëm këtu për të punuar

pas shkollës së mesme.

E doja aq shumë punën, saqë nuk e lashë kurrë.

Familja e Joshuas ka qenë gjithmonë shumë e mirë me mua.

Kam menduar të dal në pension, por...

Nuk kam mundur të largohem.

Epo, jam i lumtur që nuk e bëre.

A e dije që Joshua duhet ta shesë Kështjellën?

Po. E kisha dëgjuar.

Mendoj se të gjithë e dinë tashmë.

Joshua është shumë me fat që ka një person kaq të kujdesshëm

duke punuar për të.

Në shumë mënyra, Joshua është tamam si babai i tij.

Kushdo që ia fiton zemrën...

është një grua me fat.

Nëna jote, Alice, zgjodhi emrin e duhur për ty, Grace.

Sepse ti ke hir me shumicë.

A e njihje nënën time?

A jemi takuar më parë?

Le të themi vetëm se të kam kontrolluar.

Je një gjuetar kokash.

Çfarë ideje e mrekullueshme! Po. Mendoj se në një farë mënyre, jam.

Duhet ta rrëfej.

Por mos u shqetëso, unë nuk do të shkoj

për të të larguar nga këtu

vetëm akoma.

Kur të vijë koha e duhur, ka një vend për ty.

Çfarë kishe në mendje?

Epo, tani për tani

Po mendoja se kjo

trupi i plakur nuk kishte kërcyer

për shumë vite.

A do të të interesonte?

Do të isha i kënaqur.

Ndoshta Martini pati më shumë fat.

Oh, Martini i varfër plak.

Ai nuk mundi të gjente dritën e ditës

nëse dielli po shkëlqente mbi të.

Po! Lart, lart, lart.

Oh... Po!

Prit, prit, prit, prit.

Para se të shkojmë më tej,

Kam nevojë që të mbyllësh sytë.

A kam një zgjedhje?

Jo.

Dorë të lutem.

Në rregull.

Në rregull, vetëm dy hapa të tjerë, në rregull?

- Në rregull. - Një...

dhe...

- Më vjen keq. - O i vogël i ndyrë.

Më vjen keq, më është dashur ta bëj.

Në rregull.

- Je gati? - Po.

Je i sigurt?

Hajde pra.

Dhe...

hap sytë.

Le të shkojmë.

Do ta marr këtë.

Bëhu mysafiri im.

Oh.

Në rregull.

Ishin gjërat më të bukura

Kisha parë ndonjëherë kur isha i vogël.

Ata vinin gjithmonë në verë.

Duke ndriçuar qiellin e mesnatës.

Thjesht... diçka që... e kam lexuar diku.

Doja të dilja fshehurazi natën vetëm për t'i parë.

Ndonjëherë i kap dhe i vendos në një kavanoz

dhe bëj vrima në kapak...

E solla në dhomën time duke menduar se mund t'i mbaja.

aty gjithë verën.

Dhe në mëngjes ata do të ishin zhdukur.

Ata jetojnë vetëm për një natë.

Vetëm një moment i shkurtër në kohë.

Kështu që nuk di asgjë për ty përveç tendencës tënde

për t'u ndjekur në mes të natës nga të huaj

pa asnjë arsye të dukshme.

E di emrin tënd. Aisling.

Çfarë do të thotë?

Do të thotë vizion

ose ëndërr, në gjuhën gaelike.

- Je irlandez? - I lindur atje dhe krenar për të.

O Zot na ndihmoftë të gjithëve.

Pra, a keni një familje të madhe?

Jo, jemi vetëm unë dhe gjyshërit e mi.

Ne kemi një fermë.

Unë kujdesem për kuajt...

menaxhon stafin,

pagat, inventari.

Unë në thelb drejtoj të gjithë pjesën e tokës.

Pra, ju jeni CEO, Drejtori Financiar dhe Drejtori Menaxhues?

Zonja shefe.

Bam. Na duhet dikush si ty këtu.

Do të ishe ende hoteli më i mirë në botë nëse do të drejtoja unë gjërat.

Oh-ho-ho!

Çfarë bën për qejf?

Më pëlqen të lexoj.

Për sa kohë që kam një libër të mirë,

Mund ta harroj botën përreth meje.

A është bota kaq e keqe?

Ishte.

Njëherë.

Cili është libri juaj i preferuar?

Pinokio.

Mami im ma lexonte këtë dikur.

Kjo dhe Fabulat e Calvinos.

Nuk kam dëgjuar kurrë për të.

Oh, po. Italo Calvino.

Ai shkroi "Baroni në pemë".

Historia e djalit të një fisniku

që u rebelua kundër babait të tij

dhe vendosi të jetonte pjesën tjetër të jetës së tij

në majat e pemëve mbi tokë, duke hequr dorë nga identiteti i tij.

A je ti djali i një fisniku?

Epo...

Ndoshta.

Ose ndoshta...

Unë jam Don Kishoti.

Duhet të vazhdoj të vozis.

Nga erdhën të gjitha këto gjëra?

Oh, a e mbani mend paraardhësin tim, baronin italian?

Kjo ishte e gjitha e tij.

A është e vërtetë?

Po.

Nuk është çudi që doni ta mbani sekret këtë vend.

Kjo duhet të jetë e paçmuar.

Unë duhet...

Nuk duhet të prek gjëra, apo jo?

Prandaj të solla këtu.

Shikoje. Është plotësisht në rregull.

- Je i sigurt? - Po.

Epo, do të çmendem.

E di, nuk kam qenë këtu që kur isha fëmijë.

- Po bën shaka? - Mm-mm.

Do të isha këtu çdo ditë

thjesht po relaksohem në shezlongun tim.

- Shiko veten. - O Zot i madh.

Çfarë janë këto, si...

Shekulli i 17-të?

Disa prej tyre. Po.

E dashur.

E shikon... duhet të kisha qenë aktore.

Ndoshta nuk është tepër vonë.

Ndoshta.

Uau, kjo është e mrekullueshme.

E di...

Të gjithë gjithmonë thoshin se vjollca është ngjyra ime.

Provojeni.

Unë... jam serioz. Provoje.

Pse jo?

Në rregull.

Do ta provoj nëse e provon edhe ti armaturën.

Në rregull, marrëveshje. Sigurisht.

- Marrëveshje? - Marrëveshje.

Në rregull.

Pa kulmim, në rregull?

Nuk do ta ëndërroja.

Çfarë mendoni ju?

Tepër shumë, apo jo?

Duhet të jesh i veshur plotësisht.

- Patjetër tepër. - Jo, prit, prit, prit, prit.

Do të shkoj të ndërroj rrobat.

"Ata dolën për të soditur yjet."

- Dhe ja ku janë. - Oh, ajo është e mrekullueshme.

Aisling, dukesh shkëlqyeshëm.

- Faleminderit. - Aisling, takohemi me Grace.

Grace, takohemi me Aisling.

Përshëndetje Grace. Gëzohem që të njoh.

Dukesh bukur.

Jo hunda, mjekra!

Joshua!

E ke mbaruar akoma?

Guxim.

- Mos guxo... - Shiko këtu,

- shoku im. - Jo!

Në rregull, të gjithë qetësohuni.

Mos bëj asgjë budallallëk.

Askush të mos lëvizë!

Dhe askush nuk do të lëndohet.

- Prit! - Çfarë?

Do të vij me ty.

Rrugë me kalë!

- O Zot i madh. - Aisling!

Pesëdhjetë mijë dollarë.

Përshëndetje. Ëmbël, ëmbël, ëmbël, ëmbël.

Martin. Hajde, shoku.

- Duhet të ikim! - Harroje, shoku,

Duhet të lirohemi me kusht, hajde!

Rrugë me kalë!

E drejtë. E drejtë.

Dera e dytë në të majtë.

Mos u pengo, ah, ai është ngritur.

Ah...

Martin,

Kam një takim me vdekjen

në ndonjë barrikadë të diskutueshme.

Të gjithë burrat bëjnë zgjedhje morale.

Kjo do të jetë e fundit për ty.

Largohu nga unë!

Shsh, shsh, shsh.

Ai do të qëllojë të gjithë atje

nëse bën një zë. A më kupton?

Largohu nga rruga!

- Ndihmë! - Zbrit! Zbrit!

Shko! Dil jashtë!

Dikush të më ndihmojë!

Ju lutem!

- Joshua! - Aisling!

Jo!

Nuk po funksionon. Duhet të ngjitemi shkallëve.

Mund të ngjitesh shkallët.

Do të pres ashensorin.

- Je i sigurt? - Mendoj se po.

- Në rast se u kundërpërgjigjën. - Në rregull.

Holli dhe parri në të majtë.

Do të jetë në rregull.

Largohu nga rruga. Hej.

- Joshua! - Hej!

Shko, ik që këtej.

Hej... Jashtë... Hej, hej, hej, hej!

Qetësohu, në rregull?

Krijo kopje rezervë.

Vetëm të lutem.

Ju lutem.

- Je mirë? Je i sigurt? - Mm.

Në rregull.

Je serioz, djalosh?

Oh, po, jam.

Agh.

Ah!

Të mjaftoi, djalosh?

Mezi po filloj.

Më vjen keq.

Ah!

Hej plak!

Nuk më ke parë asnjëherë për herë të fundit.

Hesht.

Çfarë?

Duhet të flas me ty, Kapiten.

Nuk e di se si mundi George ta bënte këtë.

E di, Fredi...

Dëgjo, ka qenë një natë e vështirë.

Jemi gati të shkojmë?

Po zotëri.

Faleminderit, Fred.

Si ndiheni?

I lumtur.

Kjo është 6-1.

Vazhdoni 6-1.

Jemi bllokuar në E-240.

Kemi një kohë të re mbërritjeje, 09:00.

Kopjoje atë, 0900.

Mendo për këtë.

Po tani çfarë, shef?

Mbaruam.

Çfarë do të thuash, kemi mbaruar?

Çfarë, kaq është?

Po, kaq është. Hajde, merr plaçkat e tua.

- Po ikim. - Po puna?

- Gurët? - Mbaroi. Na i shpëtoi.

Ah, dreqi e marrtë.

Na mashtrove.

Çfarë dreqin ndodhi këtu, o njeri?

Më duhen ato para, vëlla.

Dhe duhet të kujdesesh për mua.

Jam i vdekur nëse nuk paguaj.

Po çfarë ndodh me atë gjerdan?

Është pa vlerë.

Nuk është asgjë.

E di...

se kjo nuk është e vërtetë.

E di që është e paçmuar.

Thashë që po ikim.

Hip në furgon!

Nik!

E konsideron veten me fat, shef.

Më fal, Pit.

A... astronomët dhe astrologët po e quajnë këtë

stuhia e përsosur qiellore.

Tani, kur të ndodhë eklipsi,

Të gjithë planetët do të jenë të rreshtuar në mënyrë të përkryer.

Tani kjo është një ngjarje jashtëzakonisht e rrallë.

Ka ndodhur vetëm një duzinë herë në historinë e regjistruar,

tani nuk do të shohim kurrë diçka të tillë.

Çë-ça-ça-ça-ça-ça e nxehtë.

Thuaj, a dëgjuat ndonjë gjëmim mbrëmë?

Po, Bud. Ai ishe ti.

Jo-ëh grua. Mendova se ishe ti.

Jo, Bud. Unë marr pilula për të ndaluar gazrat.

- Nuk i merr. - Po, unë nuk i marr ato pilula.

- Më japin më shumë gaz. - Në mendjen tënde po.

Aisling, mëngjesi është gati.

Rrugë me kalë!

Pse nuk shkon ta shkundësh?

Sigurisht Bud. Nuk kam asgjë tjetër për të bërë.

Çfarë? A thashë diçka?

Jo Bud. Je mirë.

Ti thjesht shijon mëngjesin tënd.

Do të shkoj të mjel lopët ndërsa jam duke punuar.

Rrugë me kalë!

Një ditë e trishtueshme kur një burrë nuk mund të pordhë në shtëpinë e tij.

Aisling?

Hëm.

- E ngrite ti? - Jo, ajo nuk ishte aty.

Me shumë mundësi ka filluar herët.

- E pe? - Ëëë.

- Nuk kam dalë ende. - Ëh...

Nuk është çudi që është kaq e lodhur. Ajo nuk fle kurrë.

Në çfarë ore the se do të vinte Joe?

Nuk e bëra, por ai nuk është kurrë këtu para drekës.

- Bud. - Po?

Ja ku është ajo.

Tani, kush janë ata djem?

Nuk e di. Nuk i kam parë kurrë më parë.

Ku e mori atë fustan?

Lëre poshtë atë gjë para se të qëllosh dikë.

Do të qëlloj dikë nëse do të më duhet.

Vetëm ki kujdes. Unë jam gjithmonë e kujdesshme, grua.

Mirëmëngjes, gjysh.

- Mirëmëngjes. - O Zot.

- Mos lëvizni. - Nuk do ta mendoja, zotëri.

Është e padëmshme. Ai mbush guaskat

me copa patateje.

Do të bëjë një rrëmujë të madhe

- kaq afër. - Jam i sigurt që po, zotëri.

Mirëmëngjes, zonjë.

- Mirëmëngjes. - Dhe kush dreqin je ti?

Aisling, ku ke qenë?

Po, ku ke qenë?

Është një histori e gjatë.

Gjysh, gjysh.

Këta janë Joshua dhe Rafaeli.

Në rregull.

Nëse do t'i lejosh të hyjnë,

do të shpjegojmë gjithçka.

Bud, lëre atë gjënë poshtë para teje...

Do ta bëj në kohën e duhur, grua.

Unë... thashë t'i lija të hynin.

Unë...

Faleminderit.

Faleminderit.

Pra, çfarë po prisni, një J Bird për të kënduar?

Në fakt, po.

Ah!

Ja ku shkon.

I zhurmshëm deri në disa veshë...

por muzikë për në qiell.

Dhe unë besoj...

tingulli që dëgjove herën e parë

që patë nusen tuaj të bukur këtu.

Sa e mrekullueshme.

Çfarë dreqin?

Më lejoni ta sqaroj këtë.

Ti del jashtë për të parë rënien e meteoritit...

Dhe e takuat këtë djalë...

Kush të ka vënë ndonjë lloj vuduje në gjerdan...

dhe pastaj të ikën disa huliganë,

dhe pastaj shfaqet ky djalë dhe të shpëton jetën.

Dhe pastaj i sjell të gjithë këtu

për mëngjes për të na treguar këtë histori.

Zotëri, pikërisht kështu u ndjeva edhe unë.

Por tani nuk jam aq i sigurt.

Epo, unë them se ka pasur disa manovra që po ndodhin.

Ose kjo, ose ke pirë uiskiun tim prej misri.

Nuk po ndodh asgjë. Dhe unë nuk kam qenë në uiskin tënd të misrit.

- Më bën të kem halucinacione. - E di. Këtë doja të thoja.

- Çfarë? - Gjyshe,

Duhet të më besosh.

- Epo, po. - Çfarë?

Hëm-hëm.

Ajo shkon në shtrat si një vajzë normale...

dhe pastaj ajo kthehet të nesërmen, e veshur siç nuk e bëj unë

e di çfarë, me dy burra të panjohur.

Grua...

Mund të jem i vjetër, por nuk jam budalla.

Bud, tani mund të jetë një kohë shumë e mirë për të dalë pak.

të uiskit tënd të misrit.

Për mëngjes?

Eh, vetëm për të qetësuar nervat.

Nervat e mia janë të qetësuara.

Jo e jotja. E tija.

Në rregull.

Kjo është një ide e mirë.

Mund të jesh mjaftueshëm i rritur për ta vlerësuar.

Faleminderit.

Ja ku je.

E drejtë?

Zotëri, kjo nuk është vetëm e frymëzuar,

është frymëzuese.

Hëm.

Më sjell ndërmend një mëngjes

Kam pirë një herë uiski

dhe biskotë me Ernest Hemingway-n.

E njihnit Ernest Hemingway-n?

Oh, po. Më parë bënim pak peshkim së bashku.

Ai ishte një djalë i mirë derisa humbi rrugën.

Për Ernestin.

Ah...

Tani...

Znj. Stewart, a mund t'ju quaj Tereza?

Me shumë siguri që mund ta bësh.

Bud, Tereza...

Aisling këtu ju do shumë të dyve.

Po, po. Ajo ka një familje që e do shumë.

Një familje që ka vlera.

Nuk mund të pajtohesha më shumë me ty, Bud.

E vërteta është se Aisling është rritur

të jetë gruaja e mrekullueshme e re që është

sepse...

ju të dy ia keni futur asaj

vlerat tuaja.

Bravo.

Por tani, mendoj se është koha për Aisling.

për të ndjekur ëndrrat e saj.

Çfarë... Çfarë dini saktësisht për ëndrrat e saj?

Bud, unë... mendoj se Rafaeli ka të drejtë.

Është koha që Aisling të fillojë të jetojë jetën e saj.

Jam e dashuruar me Aisling.

- Ti çfarë? - Nuk e prisja këtë.

Nuk e di nëse e godita kokën apo diçka të tillë.

Ndoshta duhet të të godas përsëri në kokë, djalosh.

Dhe të ngjall pak ndjenjë brenda teje.

Ndonjëherë, kur e di, thjesht...

ti thjesht e di.

Të dua.

A e dinit për këtë?

O Bud, si munda unë

di për këtë?

Zemër. A e do atë?

Po, po.

Në rregull. Ëh, nuk je martuar ende.

Kjo po shndërrohet në një ditë interesante.

Sa kohë keni që njiheni ju të dy?

Ëëë... Sinqerisht?

Ëëë... disa orë.

Epo, kjo është mjaft e gjatë.

Ka qenë një natë me xixëllonja.

Kam jetuar një jetë të tërë në një natë.

Por nuk ka mbaruar ende.

- Ata janë këtu. - Kush?

Këta djem thjesht nuk dorëzohen, apo jo?

Është policia. Pse janë këtu?

Ata nuk janë policë.

Çfarë?

911. Cila është urgjenca juaj?

Po, na duhet ndihmë menjëherë.

Kemi dy burra që përpiqen të thyejnë

- në shtëpinë tonë. - O Zot.

Tungjatjeta.

Si ia dole me vizatimin e çuditshëm?

- Mirëmëngjes, zotëri. - Mirëmëngjes.

Çfarë ju sjell ju djema këtu?

Epo zotëri, ne kishim, ëh, raporte

se një meteor kishte rënë në zonë mbrëmë.

Disa njerëz thonë se e kanë parë të bjerë në fushën tuaj.

- Një meteor. - Mm-hmm.

Po zotëri. Po hetojmë.

- atë incident. - Duhet të kem fjetur

- deri në fund. - Oh.

- Fjeta deri në fund. Hë? - Hëm.

- Oh. E humbe gjithë argëtimin. - Po, ti

me sa duket i ka munguar pak emocion.

Mendoj.

Duhet ta ndalosh këtë tani. Të lutem.

Nuk dua që gjyshërit e mi të lëndohen. Nuk dua që askush të lëndohet.

- Po, ka. - Nuk do ta falja kurrë veten.

Po të lutem. Ndaloje këtë.

E vetmja mënyrë që mund ta ndalojmë këtë është për ty

të ndryshosh dëshirën tënde, dhe me të vërtetë dëshiron ta bësh këtë?

A ke armë në shtëpi?

Unë... Këtu brenda. Por janë të vjetër.

Çfarë zgjedhjeje kam?

Oh. Ndoshta ndihma do të vijë me kalimin e kohës.

Dhe çfarë ndodh nëse nuk ndodh?

"Më shumë gjëra janë bërë

me anë të lutjes sesa ëndërron kjo botë.

Prandaj, le të lindë zëri yt si një burim për mua.

Natë e ditë.

Sepse çfarë janë njerëzit më të mirë se delet ose dhitë.

Por ushqe një mendim të verbër brenda trurit të papunë.

Nëse e njohin Zotin, ata nuk i ngrenë duart për t’u lutur.

Të dyja për veten e tyre

"dhe ata që i quajnë miq."

Ky është Tennyson.

A ndihmon kjo?

Jo.

Hëm. Byrekë.

Pra, nga janë djemtë tuaj?

Ne jemi, ëm, nga Komançi.

- Qarku Comanche? - Po, zotëri.

Është 250 milje larg.

Po. Më trego për këtë.

Po më dhemb shpina vetëm nga udhëtimi.

Në atë kamion.

Hëm-hëm.

A ka ndonjë tjetër në shtëpi

që mund të ketë parë, dëgjuar diçka mbrëmë?

Jo. Vetëm unë.

Po mbesa juaj, çfarë do të ndodhë me mbesën tuaj,

zotëri?

Si e di që kam një mbesë?

Le të shohim një dokument identifikimi me fotografi.

Ne jemi policë shteti, zotëri.

Kjo nuk është ajo që thotë uniforma juaj.

Zotëri, lëreni armën poshtë.

Thuaj, ju djema hëngrët mëngjes?

- Zotëri. - Jo.

Si mendoni për disa patate të skuqura shtëpie?

Të gjithë poshtë. Qëndroni poshtë.

Ky është paralajmërimi yt, gjysh.

Le të jemi të arsyeshëm këtu.

Bud, largohu nga ajo dritare për hir të Zotit.

Do ta mbroj familjen time, grua.

Hej, përditësues!

Na kanë mbaruar të gjithëve patatet, por unë kam shumë avantazh.

Arrat e mallkuara të plakut.

Po, më trego për të.

Qëllove shumë mirë.

E di këtë. E di si e di unë këtë?

Sepse dhemb shumë.

Më dëgjon, o plak?

Po, të dëgjoj, por nuk të dëgjoj.

Ku është municioni im?

Në kabinet, poshtë.

Në të djathtë. Në të djathtë.

Le ta flasim hapur këtë, dhi e vjetër e zgjebosur.

Hej, plak...

Ti e di çfarë duam. Vetëm...

Dorëzoje. Do të vazhdojmë rrugën.

Mbi trupin tim të vdekur.

Le ta bëjmë këtë.

Mut.

Më vjen keq, numri që keni arritur nuk është...

Aisling, Tereza!

Po, jemi mirë, Bud, ti?

Jam mirë.

Të gjithë?

I sigurt dhe i shëndoshë.

Faleminderit shumë, zotëri.

Më vjen keq.

Epo, nuk jam.

Veprimi i tyre i vetëm.

Çfarë?

Në rregull.

Thuaj, sa fiton?

- Çfarë? - I ke borxh dikujt?

Jo, zotëri.

Një grua?

Jo, zotëri.

A ka shpirt qeni im?

Sigurisht që po.

Përgjigje e mirë.

Hej, ai dru është kaq i thatë, shoku.

Shko hidh një sy.

Aisling, ëh...

Më vjen shumë keq.

Gjyshi dhe gjyshja?

Ata janë të sigurt.

Nuk duhej të mbaronte në këtë mënyrë.

Të dua, Joshua.

Të dua.

Pse kjo të dukej si një lamtumirë?

Sikur të mos më kishte vrarë...

ai do të të kishte vrarë.

Por ti e dije, duke më sjellë përsëri,

që kishe sakrifikuar dëshirën tënde...

dhe kjo është vërtet e guximshme.

Të falënderoj.

Po kaloja me makinë aty pranë, dhe unë dhe unë pamë zjarrin,

shtëpinë, unë... doja vetëm të...

ndaloni dhe sigurohuni që ishit të sigurt.

Por...

Duket sikur e keni nën kontroll.

"Edhe pse të dashuruarit janë të humbur..."

dashuria nuk do të."

Don Kishoti.

Le të ikim nga këtu.

Po, mendoj se mund të qëndrojmë

me vëllain tim Çarlin për një kohë.

Mendoj.

Më duhet të shkoj.

Vërtet?

Nuk kam qenë kurrë i mirë në lamtumira.

Kjo sepse ti ende beson

se lamtumira do të thotë përgjithmonë.

Unë do të jem gjithmonë me ty.

Gjithmonë.

Aisling.

Unë besoj se po vjen një stuhi.

Nuk ka asnjë re në qiell.

Je i sigurt?

Nuk do të të harroj kurrë.

Oh, Bud.

Je mirë?

Ja ku jemi.

Oh, im...

A dëshiron ende të martohesh?

Nga errësira vjen drita

dhe të gjitha gjërat janë të mundshme...

nëse beson.

Ah.