Original subtitles

Het gaat om de gouden medaille voor de vrije kür in Lake Placid.

De druk is enorm hoog.

Jaren trainen voor deze kans op olympische glorie.

Het laatste team gaat zo meteen het ijs op.

Dat zijn de Amerikanen Madison Chock en Evan Bates.

Pijn is eng. Vooral het onbekende. Het kan gevaarlijk zijn.

Atleten bikkelen vaak door de pijn heen.

We zijn het gewend om gewoon door te trainen en te schaatsen.

Je wil er altijd voor gaan, maar op een gegeven moment...

denk je: Misschien was dat niet slim.

Er zijn een hoop ogen op je gericht.

Madison Chock en Evan Bates.

Er is nog een andere factor: De rok.

Ze gaan de slide doen en de rok vasthouden zodat het niet finaal misgaat.

Ik vraag me af of mijn lijf het wel aankan.

Kan ik sommige lifts niet doen omdat ik pijn heb?

Kan ik Madi veilig optillen?

Wat een geweldige lift en zo'n moeilijke houding.

En bovendien erg riskant.

Ze zijn al zo lang samen en hebben zoveel meegemaakt dat ze als één schaatsen.

Goede snelheid, omhoog over de schouders.

Het publiek zit op het puntje van hun stoel.

Echt ongelooflijk. Wie kan dat?

Dit was ongelooflijk.

Een geweldig toonbeeld van vakmanschap.

Ik zie dit wel op het ijs in Milaan.

Madison Chock en Evan Bates uit Amerika krijgen een score...

van 127,81.

De hoogste score tot nu toe.

Madison Chock en Evan Bates zijn de winnaars van Skate America 2025.

Nu de adrenaline wegebt, voelt mijn lichaam niet goed.

We hebben gedaan wat we moesten doen en ik ben trots.

De scores liggen zo dicht bij elkaar.

We wisten dat het een nek-aan-nekrace zou worden, maar dit is bizar.

De strijd wordt pas gestreden op de Grand Prix-finale in Japan.

Hoi. - Hoe gaat het?

Goed, met jou? - Goed.

Vandaag zijn we in Toronto voor een shoot met Coca-Cola.

Kun je naar voren kijken? - Sorry.

Ik wil naar m'n man kijken. Zo knap.

Hij is zo'n knappe man. - Kijk eens.

In positie.

Stilte op de set.

En actie.

Er is altijd meer druk in een olympisch jaar.

Er gebeurt meer, meer mensen volgen de sport.

Het is koud.

Begin maar gewoon te draaien.

Niet in de camera kijken. - Moet ik haar optillen?

Moet ik je optillen? - Oké.

Juist. Dit is super.

In een Olympisch jaar moet je de balans vinden tussen trainen en je klaarmaken...

en unieke kansen zoals deze.

Dit is een ander soort aandacht.

Maar het is aan ons om te bepalen wat belangrijk is.

De Winterspelen in Milaan-Cortina vinden over 100 dagen plaats.

We komen steeds dichter bij de Spelen.

Ik heb er heel veel zin in.

Halverwege een seizoen, vooral een olympisch seizoen...

kun je de scores wel zo'n beetje voorspellen.

Maar dit jaar is het anders.

Madison Chock en Evan Bates pakken de winst.

Piper Gilles en Paul Poirier op het podium hier bij Skate Canada.

Nu Guillaume en Laurence meedoen...

is alles veranderd.

Het duurt lang voor een paar op elkaar ingespeeld is.

Dat is hen heel goed gelukt.

Met wat we van Guillaume en Laurence hebben gezien...

zijn zij de sterkste concurrent.

Als ik Piper en Paul of Madison en Evan was...

zou ik me toch een beetje zorgen maken.

We gaan volgende week naar Finland.

Nu zijn er twee topteams:

Piper en Paul die strijden tegen Laurence en Guillaume.

Het wordt een bloedbad. - Inderdaad.

Daar wordt de eindscore van de Grand Prix bekendgemaakt...

en het is een voorproefje voor de Olympische Spelen.

Het komt niet vaak voor dat je tegen een ander topteam strijdt...

voor de Grand Prix-finale.

Dus als Guillaume en Laurence Piper en Paul verslaan... Jeetjemina.

Ze moeten de beste kür van hun leven schaatsen. Geen druk verder.

O, deze.

Dit is mijn My Fair Lady-outfit.

Ik vond het roze zo mooi.

Ik voelde me zo elegant. Het was prachtig.

Als dit nog zou passen, of misschien...

Ik ben niet echt veranderd sinds m'n 13e, dus het zou kunnen.

Eens kijken.

O, de jaren 90-vestjes.

Alle topschaatsers hadden ze. Mijn moeder...

Ik herinner me ineens iets.

Ze stopte een gouden lieveheersbeestje in elk pakje...

omdat lieveheersbeestjes geluk brengen.

Ze was erg betrokken bij het ontwerpproces.

Daardoor hebben we een hele sterke band gekregen.

Ga door.

Ze kon alles maken.

Ze kon van elk idee voor een outfit iets moois maken.

M'n moeder was een moeder voor iedereen.

Ze was niet bang om je haar mening te geven over je prestaties...

en dan dacht ik: O, mam.

Maar mensen vonden het geweldig dat ze zo eerlijk was.

Toen we naar de Olympische Spelen van 2018 gingen...

begon ze zich raar te gedragen.

Dus ging ik met haar naar de dokter. Binnen een uur wisten ze...

dat ze een tumor aan beide kanten van haar brein had.

Uitgespreid als een vlinder.

Dan ga je natuurlijk meteen googelen.

Als je een glioblastoom hebt, wat zij had, in stadium vier met die grootte...

heb je nog vijf dagen tot 15 maanden te leven.

Ik vond het heel moeilijk om te beslissen of ik...

thuis moest blijven voor mijn moeder.

Mijn vader zei dat de Olympische Spelen haar droom waren.

Dus besloten we om het toch te doen.

Het volgende paar: Piper Gilles en Paul Poirier.

We gingen naar m'n eerste Olympische Spelen.

M'n vader en broers en zussen waren erbij...

en mam keek vanuit huis.

We hebben de sterren van de hemel geschaatst.

Een split.

Dat is heel interessant. Cool.

We zagen de visie, uitvoering...

verandering in de sfeer en timing.

Ik krijg er nog steeds kippenvel van.

Wat we op dat moment deden, was zo speciaal.

Daar word je toch gelukkig van.

Een geweldige prestatie.

En dat mijn moeder toch nog...

die Spelen heeft kunnen zien...

is heel gaaf.

3 MAANDEN TOT DE OLYMPISCHE WINTERSPELEN

Als we dezelfde timing willen, kunnen we draaien.

Maar als we geen nadruk leggen op die draai naar links, maakt het niet uit.

Maakt niet uit. - Nog een keer.

Wij noemden de vrije kür Vincent, maar velen noemden hem de Sterrennacht.

Dat is de kür die ons zeven jaar geleden op de kaart zette.

Het kan me niet schelen hoe vaak ik deze kür al heb gezien.

Hij blijft me raken.

Toen we bezig waren met de muziekkeuze voor de Spelen...

bedachten we dat we het verhaal graag willen afsluiten met Vincent...

omdat ze hem nooit op de Spelen hebben gedaan.

En die kür betekende heel veel voor verschillende mensen.

We stelden die kür samen toen Pipers moeder ziek was...

en haar moeder heeft hem nooit kunnen zien.

Ik weet nog dat ik de eerste versie van Vincent hoorde toen ik buiten zat...

te midden van de voorbereidingen van de uitvaart.

En ik dacht: Mijn god, mijn moeder had deze kür geweldig gevonden.

En steeds als we hem schaatsen, had ik aan het eind tranen in m'n ogen.

Ik keek naar de top van de arena...

en dan dacht ik: Ze is bij me. Dat gevoel wil ik weer.

Ik wil mijn moeder weer bij me voelen door deze kür opnieuw te doen.

Beginnen we vanaf de hoek of het begin?

We beginnen wel vanaf de hoek.

Maar dat betekent ook dat ik een hele zware tijd moet herleven.

Omdat we een kür opnieuw doen...

kan het lijken alsof er geen vooruitgang is.

We gaan iets creëren wat iedereen mooi vindt.

We vonden het belangrijk om niet exact dezelfde kür te doen...

en om te zien wat de muziek die zo speciaal voor ons was...

nu teweeg zou kunnen brengen.

Ik weet niet wat ze doet, dus...

Wacht even. - Terwijl ik dat doe.

Een kür is nooit echt af.

Zodra je wedstrijden gaat doen, verandert alles.

Dat mag er wel uit. Het kwam gewoon in me op.

Het kan op de lijst.

Skate Canada was een succes omdat we gewonnen hebben.

We kregen goede feedback.

Maar de vrije kür was teleurstellend voor ons.

En dan dat ene moment...

Het mist de finesse die we van ze gewend zijn.

Er is nog werk aan de winkel dit seizoen.

Het doel is om sneller, sterker en meer synchroon te zijn.

We weten nu hoe het beter kan.

Ja. - Jij bent de schilder.

Ik ben het schilderij en de...

Het is een verhaal over Van Gogh en zijn kunst...

en dat hij ondergewaardeerd werd in zijn tijd.

Vanaf waar? - De lift.

Maar het is ook het verhaal van ons en onze kunst.

Ik ben blij met de aanpassingen die we gedaan hebben.

Sorry. - Geeft niet.

Maar ik ben erg nerveus voor de Grand Prix in Finland.

De buitenkant van m'n been doet pijn. Ja.

Daar doet het meer pijn.

Dit is nou wat een goede partner doet.

Je hebt dit nog nooit gedaan.

Twee sprints van 20 seconden en twee minuten op een vast tempo.

De inspanning van fietsen versus schaatsen is niet te vergelijken.

Het fietsen helpt ons met ons uithoudingsvermogen.

Maar schaatsen is veel moeilijker.

Kom op, opnieuw.

Maar 20 seconden.

Dat kun je buiten het ijs bijna niet nabootsen omdat...

je je benen, armen en buikspieren tegelijk gebruikt.

Heel goed. Mooie timing.

Dit hoeft er niet makkelijk uit te zien.

Het is repetitief en we kunnen ons ding doen.

Op het ijs moet alles er moeiteloos uitzien.

En ook het menselijke aspect van oogcontact maken met je partner...

zorgt voor een spurt energie. Al ben je uitgeput...

als je hetzelfde doormaakt en een gedeeld doel hebt...

krijg je gewoon peper in je reet.

Die verbinding vind je eigenlijk in geen enkele andere sport.

Als je kunstschaatst, ben je een prinses op het ijs.

En je schaatst met een partner, dus dat is je prins.

Het is een soort sprookje.

Uiterlijk is dus heel belangrijk.

Toen ik 15 was, begon ik mezelf te vergelijken met andere meisjes.

Ik was jaloers, want ik had een atletisch lijf.

Toen moest je een ballerina op schaatsen zijn.

Je moest heel gracieus zijn en mooie lijnen maken.

In mijn hoofd pasten mijn spieren daar niet bij.

Dus op bepaalde momenten in mijn leven...

leed ik aan anorexia en boulimia.

Er is één woord dat mijn gemoed van toen het beste beschrijft...

en dat is 'alleen'.

Ik kon het tegen niemand zeggen omdat ik wist dat het ongezond was.

Maar ik geloofde toen dat ik geen andere optie had.

Ik weet nog dat ik vroeger dacht:

Als ik beter wil zijn dan andere meisjes, moet ik zorgen dat ik opval.

We worden gezien als perfecte poppetjes.

We kunnen niet alleen atletisch zijn. We moeten ook creatief zijn.

En we moeten mooi zijn.

Als je op het ijs stapt, word je niet alleen beoordeeld op je schaatskunsten...

maar ook op hoe je eruitziet.

Zij is niks, want haar outfit is lelijk.

Over haar, over make-up. - Is het te veel of te weinig make-up?

Over gewicht. - Je blikken.

Je emoties op het ijs.

Je bent te jong, te onvolwassen. - Te gespierd of niet gespierd genoeg.

Is die kleur en die jurk mooi?

Over alles.

En dan probeer je vandaag negen juryleden te behagen...

en morgen nog eens negen.

Het hielp om te praten met mijn dierbaren.

Ik heb over vele jaren heen veel kunnen verwerken.

Ik dacht: ik zou dit iemand anders nooit aandoen...

dus waarom doe ik het mezelf aan?

Ik dacht: Als ik mijn dochter was...

hoe zou ik dan reageren?

Hallo, allemaal.

Hoe is het met iedereen? - Goed.

Ja.

Je lost zoiets niet in één dag op.

Je kunt het niet laten verdwijnen met een vingerknip.

Ik breng m'n tenen bij elkaar. Breng de tenen bij elkaar.

Het is heel moeilijk om te ontdekken wat uniek is aan jezelf...

en al die zelfkritiek los te laten...

en om je te laten helpen door de middelen en mensen om je heen.

De bewegingen. Waar komen de bewegingen vandaan?

Uit het hart.

Als ik ze iets duidelijk wil maken, is het dat ze allemaal uniek zijn.

Je trainers leren je de basis.

Maar het gaat om hoe jij een beweging interpreteert.

Je wilt een beweging niet alleen nadoen, je wilt hem eigen maken.

Jouw beurt.

Ik hoop echt dat ik door mijn partnerschap met Guillaume...

kan laten zien...

dat atletische lichamen ook kunnen winnen.

Welkom in Helsinki.

Ik heb nog nooit zo'n hoog niveau gezien op de Grand Prix.

Dit is natuurlijk de laatste Grand Prix kwalificatiewedstrijd van dit jaar.

Het topduel: Gilles en Poirier tegen Fournier Beaudry en Cizeron.

Wie gaat er winnen?

Guillaume en Laurence, Piper en Paul. Een waanzinnige strijd.

Het is alles of niets bij deze wedstrijden.

Als je het podium niet haalt, ga je niet naar de finale.

Het is net als The Hunger Games.

Gilles en Poirier hebben drie weken gehad om aan hun kür te sleutelen.

De vraag is in hoeverre dat hun score gaat verhogen.

We zijn net aangekomen in Finland. Dit is onze tweede Grand Prix-wedstrijd.

We moeten deze wedstrijd winnen om naar de finale te gaan.

Elke wedstrijd geeft je een beetje extra zelfvertrouwen.

Op dit moment ben ik best relaxed.

Voor Angers voelden we ons goed, maar waren we voorzichtiger.

En nu zijn we klaar om aan te vallen.

8 UUR TOT DE WEDSTRIJD

Het wedstrijdleven is heel enerverend.

Je zit veel op je kamer om voor jezelf te zorgen.

Er is veel veranderd aan de kür na Skate Canada...

dus het was een beetje chaotisch in die eerste week.

Mijn brein draaide overuren om weer wat gewenning te krijgen.

Maar de veranderingen zijn goed.

Je bent er zo aan gewend dat je spiergeheugen hebt opgebouwd.

En als je dan dingen verandert, of ze nu goed zijn of niet...

duurt het even voor je daaraan gewend bent.

We hebben ongeveer 25% van de kür veranderd...

in de afgelopen twee weken.

Maar dat was een goede keuze.

Paul en ik staan nu meer achter onze kür.

Ik ben nerveuzer als ik niets doe.

Het wachten tot het zover is, is het ergste.

In de bus word ik extreem nerveus.

Piper en Pauls eerste test...

van hoe ze het gaan doen in Milaan...

hangt af van wat ze deze Grand Prix doen tegenover Guillaume en Laurence.

Welkom in Helsinki in Finland bij deze Finlandia Trophy ritmische dans.

Er zijn kanshebbers op het goud die een jaar eerder nog niet samen schaatsen...

en het opnemen tegen een paar dat aan de top staat.

Dit is niet gebruikelijk.

Helsinki, zijn jullie klaar?

Eén ding tegelijk.

Tijd om te stralen.

Werk samen. Zorg voor elkaar.

Dat is de beste manier, toch?

En de druk is nog nooit zo intens geweest.

De verwachtingen van deze teams op weg naar de wedstrijd der wedstrijden...

de Olympische Spelen.

Een technisch panel wijst een niveau toe aan de elementen in een kür.

Dat kan alles zijn van een basisniveau tot het maximale niveau vier.

De controle over de schaats is indrukwekkend.

Dat zijn duidelijke criteria voor de jury.

We verwachten dat schaatsers van het kaliber van Laurence, Guillaume...

en Piper en Paul rond niveau drie en vier zitten.

De muzikaliteit en energie komt duidelijk naar voren in deze ritmische dans.

Ik hoop natuurlijk op de hoogste score.

Maar voor een eerste plaats moeten ze rond de 84, 85, 86 zitten.

Precies. Meer dan dat is een bonus.

Minder zou teleurstellend zijn.

Iets minder soepel bij Piper, maar ze vliegen over het ijs in de pirouettes.

Deze twee atleten zijn meesters in lichaamsbeheersing.

Het is zo strak.

Een topprestatie.

Goed gedaan. - Bedankt.

Goed gedaan.

Goed gedaan.

Goed gedaan.

Drie elementen van Laurence en Guillaume worden nu beoordeeld.

In het kunstschaatsen kan de technisch specialist iemand ruïneren...

omdat het zo subjectief is.

Ze krijgen een niveau één voor hun patroondanspas...

en dat geldt voor beide schaatsers.

De scores, alstublieft.

Laurence Fournier Beaudry en Guillaume Cizeron...

hebben een score van 79,89 behaald.

Dat is klote.

Niveau één wordt vaak gegeven aan schaatsers met veel minder ervaring.

Iedereen is geschokt omdat de olympisch kampioen...

een niveau één-score heeft gekregen.

Kijk deze achterwaartste draai.

Dat is sabotage.

Ik begrijp het niet.

Ze lieten mijn draai in slow motion zien.

Geen enkel team heeft meer dan 80 punten.

Piper Gilles en Paul Poirier worden beoordeeld door het panel.

Ik ben trots op je. - Dank je.

Wat er ook gebeurt.

Piper Gilles en Paul Poirier...

hebben een score van 79,56 punten behaald.

We gaan er niet te veel over nadenken.

Dat is een strenge beoordeling van het technisch panel.

En? - Nul punten voor je pirouette.

Het was synchroon.

Hoe kan dat? - Ik kon het cijfer niet zien.

Het was idioot.

Ze kreeg nul punten voor de pirouette. Dat is nog nooit gebeurd.

In haar hele leven.

Ik ben verbaasd over de scores in deze wedstrijd.

Het is jammer dat de beste schaatsers van de wereld een niveau één krijgen.

Alsof we beginnende schaatsers zijn. Dat is niet...

Niemand van ons kaliber mag nul punten of een niveau één krijgen.

Wil je op deze manier de sport nog wel blijven doen?

Als het zo doorgaat, hoeft het van mij niet.

We zijn getraind om ons niet van ons stuk te laten brengen door punten.

Maar in dit geval was het zo oneerlijk dat we er iets van moesten zeggen.

Bedankt dat je me steunde. - Ik had dit al voorbereid in mijn hoofd.

En toen begon jij en dacht ik: Juist.

Ik kan de score ergens wel begrijpen. Ik snap waarom ze die punten kregen.

Het lastige is dat er een ander beoordelingssysteem is gebruikt...

in deze wedstrijd dan bij alle andere wedstrijden.

DAG 2 FINLANDIA TROPHY

De ISU zei dat ze nu onderzoek doen...

naar die wedstrijd en de manier waarop er beoordeeld is.

Ik hoop dat we zien dat er een poging gedaan wordt...

om de paren te laten begrijpen waarom ze dat soort scores kregen.

Gisteren verandert niets. Ze doen gewoon weer hun kür.

Ze weten wat ze moeten doen. Ze weten hoe ze het moeten aanpakken.

En dat gaan ze doen.

Het volgende paar, Piper Gilles en Paul Poirier.

Op het ijs, Laurence Fournier Beaudry en Guillaume Cizeron.

Gisteren stond de wedstrijd in het teken van discussie...

over niveaus en scores voor technische elementen.

Natuurlijk zijn scores en regels belangrijk...

maar wat onze sport zo speciaal maakt...

is dat het mensen kan ontroeren.

Ik, als fan van de sport en deze paren...

die zoveel hebben gegeven over de jaren heen...

ben dankbaar voor hoe ze ons ontroeren en raken.

Vijf weken geleden wonnen ze in Frankrijk met de hoogste score van het seizoen.

Het gaat nu om hoe hun score zich verhoudt tot die van de zilverenmedaillewinnaars...

Piper Gilles en Paul Poirier.

Ze hebben deze vrije kür flink aangepast om meer punten te krijgen...

in de strijd om de winst hier in Finland.

De scores, alstublieft.

Met een score van 122,55 voor de vrije kür winnen de Canadezen zilver.

En de Fransen winnen goud met een score van 124,29.

Beide teams gaan over twee weken naar de Grand Prix-finale...

waar ze het zullen opnemen...

tegen de drievoudig wereldkampioenen Madison Chock en Evan Bates.

We moeten bedachtzaam omgaan met deze ervaring en beoordeling.

Je kunt jezelf makkelijk verliezen in de scores...

waardoor je aan jezelf gaat twijfelen. Dat kunnen we ons nu niet veroorloven.

We wisten onze ritmische dans en vrije kür naar een hoger niveau te tillen.

En we weten hoe we ons voelden op het ijs, ongeacht de scores.

En dat gevoel nemen we mee naar huis.

2 MAANDEN TOT DE OLYMPISCHE WINTERSPELEN

Je moeder heeft dit zo mooi ingepakt. - Deze is schattig.

Evans moeder is onze olympische historicus.

Dit komt uit Sotsji.

Ze heeft alles geordend. Ze labelt onze outfits voor ons.

Je ziet dat m'n moeder alles heel zorgvuldig bijhoudt.

De handschoenen van de openingsceremonie.

Ze bewaart alles in plastic bakken...

zodat wij het hopelijk ooit kunnen doorgeven aan onze kinderen.

We willen graag kinderen als ons dat gegund is.

Maar dat is uitgesteld. Dat hoort nou eenmaal bij het vak.

Mijn outfit in Pyeongchang.

Die zit al zeven jaar in die doos.

Uit de Verenigde Staten.

Madison Chock en Evan Bates zijn een van de besten van de wereld...

van de afgelopen jaren.

Moet je die lift zien. Perfect gedaan.

Het komt hierop aan. Dit is hun kans om het podium te halen.

Dat is een ramp in het kunstschaatsen.

Ze was niet ver genoeg in de draai.

En omdat ze allebei vielen, krijgen ze twee strafpunten.

Nog voor de muziek afgelopen was, zag ik Madi huilen.

Heel verdrietig, dat is...

Dat zie ik niet graag. - Dit is hun droom.

Sorry.

Het is moeilijk om daarop terug te kijken...

omdat het...

al voorbij was voor het begon.

Deze trui komt uit Peking.

Dit team doet ongekende liften.

Wat een vertrouwen en schoonheid.

We vonden dat we iets geweldigs hadden neergezet.

Chock and Bates met een kans om voor het eerst het podium te behalen.

Ze eindigden op de vierde plaats, net misgegrepen.

In het kunstschaatsen is er weinig ruimte voor fouten.

Na die teleurstelling op de Spelen hebben we die spullen ingepakt...

en wilden we de kleding eigenlijk niet eens meer dragen.

De herinnering eraan deed pijn.

Het was na die Spelen moeilijk...

om ons weer vier jaar lang te storten op ons vak.

Wil je koffie? - Ja.

Maar in mijn hart wist ik dat we nog niet klaar waren.

ONTARIO KANKERINSTITUUT

Een paar jaar geleden begon ik me niet lekker te voelen.

Gewoon misselijk en menstruatie-achtige krampen, vooral aan de linkerkant.

Ik had altijd al krampen...

maar ik was toen niet ongesteld, dus ik wist dat er iets was.

Uiteindelijk kwam ik in contact met mijn huidige arts.

Mijn afspraak is om 15.45 uur, toch?

Ja. - Dat dacht ik al.

En op m'n verjaardag, 16 januari 2023, kreeg ik de uitslag.

En natuurlijk maakte ik de brief open en dacht ik: Godver, het is kanker.

Ik kreeg de diagnose eierstokkanker stadium één.

Het was zo eng.

Ik dacht: Moet ik stoppen met schaatsen? Moet ik een chemokuur ondergaan?

Er was zoveel onbekend.

Ik hoefde gelukkig alleen geopereerd te worden.

We wisten niet hoe erg het was, want het was een cyste van negen centimeter...

waar de tumor aan vastzat.

Maar ik hoefde gelukkig geen andere behandelingen te ondergaan.

Alleen controles.

Hallo, hoe gaat het? - Hallo.

Goed, met jou? - Lang niet gezien.

Ik weet het.

Nog iets veranderd na de vorige keer?

Nee, alles is normaal. - Hetzelfde?

Ja. - Perfect.

En geen pijn?

Veranderingen in je menstruatie? - Nee.

Alles is normaal. - Perfect, oké.

Het gaat goed met me. Ik ben momenteel kankervrij.

Het duurde ongeveer tweeënhalf jaar tot ik weer mezelf was.

Ik moest leren om milder voor mezelf te zijn.

Ik kon niet van mezelf verwachten dat ik 100 procent Piper was...

want die bestond niet meer.

Qua echo is het alleen maar goed nieuws, dus dat is super.

Dan zien we je over zes maanden. Als er iets is, weet je me te vinden.

Na mijn moeders strijd tegen kanker en toen die van mezelf...

Ik vocht voor haar.

Ik heb gevochten voor een leven dat zij niet meer kon zien.

En als ze me nu kon zien, zou ze trots zijn.

Ik ben het leven meer gaan waarderen.

Ik sta elke dag op en dan ga ik schaatsen, en dat zie ik als een zegen.

Ook als het zwaar is.

Je wacht te lang.

Je wacht te lang.

Ik ben blij dat ik ook zware dingen kan doormaken...

want het alternatief is veel erger.

Dat voelde goed.

Vorige week ontving ik de bevestiging...

dat ik de Franse nationaliteit heb gekregen.

Ik heb een bericht.

Wat staat er?

'Ik ben blij mede te delen dat u nu aan het proces mag beginnen.

Ik sta tot uw beschikking.'

Dus ik ben op het Franse consulaat in Montreal...

om mijn paspoort aan te vragen.

Nu mag u uw handtekening zetten op het paspoort.

Mijn god.

Dit is een heel bijzonder moment.

Het is ook heel speciaal omdat ik familie heb in Frankrijk...

dus ik doe dit niet alleen voor het schaatsen.

Ik ben heel dankbaar om die kans te krijgen.

Het is heel leuk.

GRAND PRIX-FINALE NAGOYA, JAPAN

10 UUR TOT DE WEDSTRIJD

Het lijkt me leuk om een theewinkel te openen.

Matcha, kaarsen en wierook. - Dat zou leuk zijn.

Misschien meer wierook dan kaarsen.

Ik weet wat ik ga doen na m'n pensioen. - Dan word ik bibliothecaris in je winkel.

Klinkt als een mooi leven. Ik heb er echt zin in.

Dit is m'n favoriete yoghurt in Japan.

De dekseltjes van de yoghurt zijn hier heel bijzonder.

Als je er yoghurt op laat vallen, blijft het niet plakken

Het glijdt er zo van af.

Magisch.

Ze zijn hun tijd vooruit. - Ze leven in de toekomst.

Ik ben zo dankbaar dat ik hier ben, want ik heb even gedacht...

dat het niet zou lukken. Skate America was niet leuk.

Ik had last van m'n rug, dus ik heb even pauze genomen na Lake Placid.

Dat deed me goed. We hadden allebei even pauze nodig.

Toen we weer aan de bak gingen...

waren we helemaal klaar voor Japan.

Even over de Grand Prix-finale. - Daar zijn we.

De crème de la crème strijdt tegen elkaar.

Dit is het ultieme moment waar we allemaal naar hebben uitgekeken.

In dit olympische seizoen...

is dit de eerste strijd tussen de zes kanshebbers voor het olympisch podium.

Ik verwacht dat de top drie...

een combinatie is van Fournier Beaudry-Cizeron...

Chock en Bates...

Gilles en Poirier.

Ik wil mijn vertrouwen uitspreken in Piper en Paul.

De favorieten voor de gouden medaille zijn Chock and Bates.

Ik denk niet dat iemand Laurence en Guillaume kan verslaan.

Het kan nipt worden.

Eerlijk gezegd heb ik geen idee wie gaat winnen. Ze zijn even goed.

Het is allemaal zo verzorgd en strak...

en qua stijl matchen ze ook perfect.

Je kunt moeilijk iets slechts over ze zeggen...

wie je favoriete team ook is.

Laurence en Guillaume zijn gewoon zo goed.

Madison en Evan kunnen dingen die Laurence en Guillaume niet konden...

aan het begin van hun partnerschap.

De scores...

Madison en Evan zijn eerste...

en Laurence en Guillaume pakken de tweede plaats.

Piper en Paul staan derde, met helaas een lagere score.

Na de vrije kür zal bepaald worden wie het podium pakt op deze finale.

TRAINING VRIJE KÜR GRAND PRIX-FINALE

Maak je draaien netjes af. Het moet soepel ogen.

Laat het glijden. Niks forceren. - Oké.

Tijdens de training...

bleef mijn rok haken aan zijn schaats.

Ik dacht dat ik de rok vasthad...

en toen we richting het einde kwamen, liet ik de rok los.

Hij gleed onder m'n schaats.

Je kunt niet op stof schaatsen.

Madi is de meest stijlvolle, goedgeklede vrouw.

Ze is het slachtoffer van haar eigen genialiteit wat betreft hun outfits.

En nu die jurk. Ik word er nerveus van, dus ik weet niet hoe zij het doet.

Dat heb je met elke rok...

De andere meisjes hebben ook lange rokken.

Je moet gewoon opletten en je bewust zijn van jezelf...

terwijl je schaatst.

VRIJE KÜR GRAND PRIX-FINALE

De laatste dag van de Grand Prix.

Na de eerste groep schaatsers gaat het Britse team aan de leiding.

Dat legt druk op Piper en Paul, de eersten van de volgende groep.

Op het ijs voor Canada...

Het is bijzonder opwindend en spannend omdat het een olympisch jaar is.

De echte strijd om de podiumplekken begint nu.

Chock en Bates en Fournier Beaudry en Cizeron zijn dicht bij de winst.

Maar ook de derde podiumplek ligt er niet ver vanaf.

Elke beweging is belangrijk.

Het is logisch dat de paren voorzichtig zijn...

en netjes willen schaatsen.

Maar helaas is de strijd zo intens, dat voorzichtig niet goed genoeg is.

Ze moeten agressief en aanvallend zijn.

Je moet je focussen.

Geen afleiding. Gewoon een dag zoals altijd.

Stap voor stap. Ja?

Gaat het lukken? - Ja.

Goed.

Pak ze.

Tot straks. - Ja.

Piper Gilles en Paul Poirier uit Canada.

Ze moeten 125,93 punten scoren voor een podiumplek.

Piper Gilles. Paul Poirier. Canada.

Deze wedstrijd was heel bijzonder.

En het is zo gek om te beseffen hoelang we al samen schaatsen.

Alle dingen die we samen hebben meegemaakt.

In deze 15-jarige reis is Paul altijd een trouwe vriend geweest...

en partner.

Zonder hem had ik dit nooit bereikt.

Ik vind het vooral bijzonder hoe uniek onze levens zijn.

Die ervaringen, die verhalen, die relaties.

Die zal ik het meeste koesteren.

Je weet nooit of je de juiste partner kiest...

maar dat heb ik zeker wel gedaan.

Hoe elk element in elkaar overloopt en hoe deze kür is opgezet...

Dat wil je niet verpesten met woorden. Geweldig.

Prachtig. Mijn hemel.

Dat voelde zo goed. - Ik weet het.

Goed gedaan.

Relax. Rustig ademen.

Ze hebben 125,92 punten nodig voor een gelijkspel voor de derde plek.

Met een score van 125,93 halen ze het sowieso.

Het gaat nek aan nek tussen hen en Lilah Fear en Lewis Gibson.

125,86.

Met een totale wedstrijdscore van 208,75...

gaan ze waarschijnlijk niet het podium halen.

Zes honderdsten te weinig... - Zes honderdsten.

Heel dichtbij. - Ja.

Dat scheelt bijna niks.

Geeft niks. Het is een goede score.

Dat is een schokkend resultaat.

Ondanks een goede prestatie maken Piper en Paul geen kans meer op het goud.

Piper, Paul en hun team vragen zich nu af...

hoe ze weer in de gratie van de jury kunnen komen.

Wat kunnen ze doen op weg naar de Spelen?

Ik wil niet de rest van het jaar zoiets geweldigs neerzetten...

zonder waardering.

We hebben hier zo veel tijd in gestoken. - Natuurlijk.

We hebben alles gegeven. En we gaan nog harder ons best doen.

Maar...

we moeten nu sterk zijn, ondanks dat we pissig zijn.

Daarna kunnen we het eruit gooien.

Ik snap je. - Ja. Ik ben gewoon...

We hebben zo hard gewerkt.

Het voelt alsof het voor niets was.

Dat is niet zo. - Weet ik.

Het had wel nut.

We moeten iets zeggen.

Dat doen we.

Frankrijk. Fournier Beaudry, Guillaume Cizeron.

Van de race naar het podium naar de race naar de top.

Laurence Fournier Beaudry en Guillaume Cizeron.

Dit is een team dat kans maakt op een olympische gouden medaille.

Hun optreden hier is superbelangrijk omdat ze het opnemen tegen Chock en Bates...

de grote favorieten voor het goud.

Madison Chock en Evan Bates hebben zoveel bereikt.

Ze zijn drievoudig en huidig wereldkampioen...

en ze willen dit jaar voor het olympisch goud gaan.

Niemand kan zich een fout veroorloven.

Kwalificeren voor de Grand Prix-finale was al een grote mijlpaal voor ons.

Het is zo gek om dit te doen met Laurence, gezien ons verleden...

als jarenlange goede vrienden.

Dit is misschien onze laatste Grand Prix-finale...

dus daardoor is het al speciaal.

Vooral dit jaar bracht nieuwe uitdagingen met zich mee.

Alle doelen die we hebben gesteld liggen binnen handbereik.

Deze mensen zetten alles op alles...

om de olympisch kampioenen te worden in Milaan.

Ik ben zo blij dat ik moedig genoeg was om Laurence als partner te vragen.

Het is belangrijk om stil te staan...

bij hoe ver we zijn gekomen en hoeveel we samen zijn gegroeid.

Dit is de eerste keer dat ze voelen dat een ander team...

hen op de hielen zit.

We hebben jarenlang gezwoegd...

we lieten geen middel onbeproefd en we deden het samen.

Dit element was tijdens de training een probleem.

Het is ze gelukt.

We weten niet hoelang het gaat duren.

We weten niet of we doorgaan of dat het bij dit jaar blijft.

We proberen van elk moment te genieten.

Laurence en Guillaume zijn ronduit magisch op het ijs.

Mijn hemel. Wat een nachtmerrie.

Ze valt in het laatste element.

Dat komt ze duur te staan.

Ze hadden de kans om zich te meten met Chock en Bates.

Het was hun kans om voor de Spelen te winnen van dit paar.

Het wordt steeds spannender.

Ondanks alle druk van het Franse team...

hebben Madison en Evan laten zien wat ze kunnen.

Dit seizoen was spectaculair.

Ik bleef hangen aan m'n rok. - Aan je rok?

Hoe? - Wat?

Ik...

Het is je jurk.

Het verschil tussen hen en Chock en Bates was 1,18 punten.

De fouten lijken zwaar mee te wegen...

nu de jury de laatste hand legt aan de score.

Geeft niet. Het was een prachtig optreden.

Kan gebeuren. Zo is het leven.

Die rare val van Laurence aan het eind van de kür...

zullen we terugzien in de herhaling.

Het is haar jurk. - Was het de...

Het was de jurk.

Dat meen je niet. - Ja.

Niks aan te doen. Fouten zijn menselijk. - Zo is het.

Je bent geen AI.

De score.

126,69, in totaal 214,25...

Zelfs met een val is dat een flinke score.

Dan vragen we ons toch af: als het foutloos was gegaan...

wat was de score dan geweest?

Het volgende team heeft ook problemen gehad met de jurk.

Ze zijn de onbetwiste favorieten voor die olympische gouden medaille.

Ze zijn fantastisch omgegaan met de druk.

Het laatste team in de Grand Prix-finale.

Door dit seizoen met verrassende scores zie je dat Madison en Evan...

zich afvragen wat hun score en plaatsing wordt.

131.68.

De besten van het seizoen met een totale wedstrijdscore van 220,42.

Je kijkt naar de kampioenen.

Zij zijn de winnaars van de Grand Prix-finale van 2025.

Het moet een uitdagend seizoen zijn geweest...

maar ondanks alle druk van het Franse team...

blijven ze aan de leiding.

Ik ben blij dat we alsnog tweede zijn.

Maar op dit punt in onze carrière...

zijn we helaas niet tevreden met een tweede plaats.

Het wakkert een vuur in je aan naarmate de Spelen dichterbij komen.

Ik ben trots op je. - Ik ook op jou.

Het is moeilijk om naar huis te moeten om uit te vogelen hoe we beter worden.

We hebben acht weken tot de Olympische Spelen.

Het is belangrijk om niet te gaan wankelen door de tegenslagen.

Om succesvol te zijn...

moeten we volledig achter onze beslissingen staan.

Dank je. - Daifuku met kastanje.

Kastanje? - Ja.

Prachtig.

Heel erg lekker.

Mochi is geweldig.

Subliem.

Sappig.

Je houdt niet van mochi, hè? Ja, dat wist ik.

Toch goed van je.

Hier zijn is een overwinning.

Het was makkelijker geweest om op te geven.

Om ons terug te trekken. Maar dat deden we niet.

We hebben onszelf iets bewezen wat we al wisten.

Dat we alles doen wat nodig is om het ijs op te gaan.

Olympisch goud was altijd het doel.

Dat is na deze week nog duidelijker geworden.

Dat we in staat zijn om ons doel te bereiken.

Wat als het lukt?

Wat als onze dromen uitkomen?

Wat als we beloond worden voor ons harde werk?

Vertaling: Jasmijn de Korte