Original subtitles

‫ساختمان قلعه در واقع همین پایینه. ‫دم‌دمای صبح یواشکی می‌ریم تو.

‫یواشکی؟

‫برا چی داریم یواشکی می‌ریم؟

‫خب، قضیه خرابه‌های باستانی اینه که معمولاً یه جونور کثافت و بدقلق

‫اونجا لونه کرده و واسه خودش قلمرو ساخته.

‫منطقیه. تو تمام اون خرابه‌هایی که بازی کردم هم دقیقاً همین شکلی بود...

‫بازی کردی؟

‫آه، تو دنیای من، ما یه چیزی داریم به اسم بازی‌های ویدیویی. ‫تو چیزی ازش نمی‌دونی.

‫یه جورایی... مجازی‌یه؟

‫نه. الکترونیکیه. این دو تا کل صبح ‫رو داشتن همین رو ازش می‌پرسیدن.

‫دارن دور خودشون می‌چرخن.

‫آره، «فلین» یه عشق یه طرفه به

‫«کالیبور» پیدا کرده. واقعاً دیدنش سخته.

‫یه رفاقتِ مردونه؟

‫آره. آه، آره. نه، می‌فهمم.

‫دوست داشتن «کالیبور» راحته. باهوشه.

‫به‌شدت شجاعه. زبون‌باز و خوش‌صحبته.

‫و تو فکر خودش، تو هر کاری که می‌کنه نیتش خیره.

‫اما...

‫اما وقتی اوضاع خیط بشه، که حتماً هم می‌شه، «کالیبور» با صورت پرتت

‫می‌کنه تو لجن و از پشتت مثل پل استفاده می‌کنه تا خودش رو بکشه بالا.

‫این دیگه یکم بی‌انصافیه.

‫سعی کن چند ماه رو تو «داکتو» بگذرونی، ‫اون‌وقت می‌فهمی چی واقعاً بی‌انصافیه.

‫صبر کن ببینم، یعنی تقصیر «کالیبور» بود که تو زندانی شدی؟

‫ترجیح می‌دم در موردش حرف نزنم.

‫ولی آره، همه‌ش تقصیر اون بود.

‫چی؟ چیزی که می‌خوام بگم اینه که اگه شایعات درست باشه...

‫یه «بایکلاپس» تو اقامتگاه رئیس «اولگ» جا خوش کرده.

‫بایکلاپس؟

‫بایکلاپس دیگه چیه؟

‫اسمش شبیه «سایکلاپس» (تک‌چشم) هست، ولی به جای یکی، دو تا چشم داره.

‫آره، دقیقاً.

‫خب ولی ما هم دو تا چشم داریم.

‫یعنی این ما رو هم بایکلاپس می‌کنه؟

‫کدوم بخش این قضیه درکش انقدر سخته؟

‫گوش کن، ما فقط داریم می‌گیم که یه بایکلاپس دو

‫تا چشم داره، که یه تعدادِ معمولی واسه چشمه. ‫و واسه همینم دو برابر کشنده‌تره، احمق.

‫اون فقط یه غول با دو تا چشمه، مثل بقیه ما.

‫خب، بهتره خفه شین وگرنه صداتون رو از همین‌جا می‌شنوه.

‫کسی چیزی درباره بایکلاپس گفت؟

‫آره. «کالیبور» داره همه‌چی رو درباره ‫اون بایکلاپسِ گنده و بدجنس بهمون می‌گه.

‫«کالیبور» زده به سرش.

‫حق با «کالیبور»ـه.

‫«کالیبور» کاملاً درست می‌گه.

‫بایکلاپس وحشتناکه.

‫خیلی افتضاحه.

‫حالم از بایکلاپس به هم می‌خوره.

‫تو و کالیبور امروز با یه بایکلاپس ‫غول‌پیکرِ دو سر می‌خواید چیکار کنید؟

‫خب، فکر کنم اسم بایکلاپس به اندازه ‫کافی واضح باشه. حداقل یه استفاده‌ای

‫واسه شما راهیاب‌ها پیدا کردیم. ‫شماها طعمه‌های معرکه‌ای می‌شید...

‫عجب ایده احمقانه‌ایه!

‫بزن بریم، یالا!

‫ازین بایکلاپس متنفرم!

‫صب کنین..صـ..صـ..صبر کنین.

‫باید کمکش کنم.

‫هی! بایکلاپس! بایکلاپس!

‫بایکلاپس!

‫جفت چشات به من!

‫مارو نگا داریم در می‌ریم!

‫اینجا!

‫احمقا!

‫برید!...برید..برید..برید

‫باید به کش کمک کنیم!

‫تو بمون. من خودم میرم بیرون.

‫اون پسر شاید وضعش از ما بهتر باشه، ولی شماها اگه ‫دلتون می‌خواد برید اون بیرون و بمیرید، راحت باشید.

‫اوه پسر.

‫اون می‌میرم.

‫خلاص!

‫راهیاب ها یک (امتیاز)، بایکلاپس هیچ.

SANDS Movie:ارائه اختصاصی توسط

✦ @amirluminox | Amir Luminox ترجمه از ✦

« راه یـــاب هـــا »

‫عمداً از یه راهیاب به عنوان طعمه استفاده می‌کنه. ‫من به همه‌شون درباره این بایکلاپس هشدار دادم.

‫چه نقشه مزخرفی.

‫نقشه‌ای که جواب بده، ذاتاً نقشه خوبیه، پرنسس.

‫تو واقعاً از کالیبور متنفری، نه؟

‫از ریخت و قیافه‌ش.

‫مخصوصاً از اون صورتِ از خود راضیش.

‫و کلاً از کل وجودش.

‫از این طرف.

‫دیدی؟ آه، آره.

‫یه سوال. چرا این طاق‌ها انقدر فسقلی و کوچیکن؟

‫«اولگ» پادشاه کوتوله‌ها بود. ‫اینجا همه‌چی به طور مناسبی کوچیکه.

‫«اسلیم»، فانوس رو بیار.

‫خب «آرورا»، قضیه تو و «کالیبور» چیه؟

‫ترجیح می‌دم بهش فکر نکنم.

‫به قول تیک‌تاک، حرفت رو بزن، نریز تو خودت.

‫باید حسش کنی تا بتونی درمانش کنی، مگه نه؟

‫نه، معذرت می‌خوام، من اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گی. ‫این جمله‌بندی‌ها قراره هوشمندانه باشه

‫فقط چون قافیه داره؟

‫منظورش اینه که احساساتت رو به اشتراک بذار.

‫آره دیگه، می‌دونی، قبل از اینکه تلمبار بشه ‫و سرت بترکه، همه‌چی رو به دوستات بگو.

‫نه،

‫احتمالاً بهتره که نگم. چی؟

‫احساساتت رو بگو.

‫مردم دنیای شما واقعاً همچین اراجیفی رو تحمل می‌کنن؟

‫حالا که فکر می‌کنم، شاید عاقلانه باشه که ‫شماها حقیقت رو درباره دوست‌مون «کالیبور» بدونید.

‫کدوم حقیقت؟

‫همه‌چی قبل از اینکه حتی همدیگه رو ببینیم شروع شد.

‫اون موقع که من نامزد شاهزاده «فردریک» بودم.

‫شاهزاده فردریک؟

‫صبر کن، از اول اولش بگو.

‫نامزد؟

‫جدی؟ فکر نکردی لازمه به این اشاره کنی که نامزدِ اون

‫شاهزاده «تایکو»ـیِ پیری بودی که می‌خواد ما رو بکشه؟

‫نامزد بودیم، نه زن و شوهر. یعنی قرار بود با هم ازدواج کنیم.

‫تو دنیای شما کلمات درست و حسابی بهتون یاد نمی‌دن؟ ‫خب اون نیاز به کتاب خوندن داره. ولی بازم «فردریک»...

‫این یه ازدواجِ اجباری و مصلحتی بود که ‫خانواده‌های سلطنتی ترتیب دادن تا تخت پادشاهی رو حفظ کنن

‫و صلح و رفاه بیارن.

‫یه روزی، ما پادشاه و ملکه می‌شیم.

‫و سرنوشت قلمرو دست ما می‌افته.

‫و تو چه جور پادشاهی می‌شی؟

‫من قلمرو رو به شکوهِ سابقش برمی‌گردونم.

‫از شورای جادوگرها شروع می‌کنم.

‫درحالی‌که قبلاً برای لیاقتِ فردی ارزش قائل بودیم، ‫حالا جاش رو به اصالتِ خون و تولد دادن.

‫شجاعانه‌ست. نجیب‌زاده‌ها از این کار خوش‌شون نمی‌آد.

‫من از جنگیدن برای حق‌شون نمی‌ترسم.

‫باستانی‌ها طرف من هستن.

‫و اگه موفق شدی، بعدش چی؟

‫من به مرزها صلح می‌آرم، «مارو» رو بین کسایی که

‫به بهترین شکل ازش استفاده می‌کنن ‫تقسیم می‌کنم؛ یعنی بناها، کشاورزا و صنعت‌گرا.

‫فقط نجیب‌زاده‌هایی که اون رو صرف زیبایی، لذت و فساد کردن، هدرش دادن.

‫و وقتی برادرها و خواهرهای «ریشی» ما ببینن که این قلمرو

‫همون‌قدر که مال ماست، متعلق به اون‌ها هم هست،

‫همه ما در رسیدن به هدف متحد می‌شیم.

‫گفتی «ما»؟

‫خواسته من اینه که...

‫تو و من این کار رو بکنیم.

‫با هم.

‫پس چرا صبر کنی تا پادشاه بشی؟

‫تو همین الانشم اونقدر نفوذ داری که ‫بتونی کارهای به این بزرگی رو شروع کنی.

‫که «مارو» رو از دست‌های مادرم بیرون بکشم

‫اونجوری جنگ راه می‌افته.

‫من تو مطالعاتم، داستان‌هایی از باستانی‌ها خوندم که با

‫فقط یه ذره «مارو»، بناهای عظیمی می‌ساختن.

‫باستانی‌ها خیلی وقته که رفتن.

‫و رازهاشون رو با خودشون به گور بردن.

‫من درباره شیئی خوندم که قدرت باستانی‌ها رو تو خودش داره.

‫به یه دنیای دیگه تبعید شد.

‫جمجمه «ماردوک».

‫داری با من شوخی می‌کنی؟

‫تو درباره جمجمه به «ودریک» گفتی؟

‫نه.

‫متأسفانه، آره.

‫من اول این فکر رو انداختم تو سرش.

‫عجب آدمِ دهن‌لقّی هستی.

‫«ودریک» اولش نیتش خیر بود.

‫آخ!

‫۸۰ تا از بهترین سواره‌نظامم کشته شدن.

‫این وحشی‌ها جلوی جادوی «اشی» هیچی نیستن.

‫اگه مادرم فقط چند تا خمره از «مارو» رو سرفه می‌کرد، پیروزی مال ما بود.

‫عمراً یه تیکه از چیزی که جلوش ایستاده رو به دست بیاره. هیس.

‫من

‫نمی‌دونستم که تو

‫موهبتِ شفا دادن داری.

‫اون هیچ‌وقت نپرسید.

‫تمرکزمون رو روی این قضایا نذاریم.

‫یه خبر خوب دارم.

‫جاش رو پیدا کردم.

‫اون طرف ستاره‌ها، خارج از خشکی.

‫به‌زودی کلیدی رو پیدا می‌کنم که تو رو ببره اونجا.

‫«آرورا»، تو منو شگفت‌زده می‌کنی.

‫واقعاً داری راست می‌گی؟

‫باشه، شما دو تا خیلی صمیمی بودین، فهمیدیم.

‫عاشقش بودی یا اون عاشقت بود وقتی همدیگه رو بوسیدین؟

‫این کجای داستان اهمیت داره؟

‫چطور اهمیت نداره؟

‫ولش کن. ادامه بده.

‫من تو قدیمی‌ترین مدارک بیشتر جستجو کردم و فهمیدم یه شیء باستانی

‫وجود داره که می‌تونه راهِ رسیدن به اون یکی دنیا رو باز کنه.

‫«کلید خلأ».

‫و قبل از اینکه حتی بتونم فکر کنم با این اطلاعات چیکار کنم، «زایا» اومد

‫پیشم. و بهم درباره یه آینده تاریک هشدار داد ‫آینده‌ای که توش «ودریک» غرقِ قدرتِ جمجمه می‌شه.

‫و «ودریک» از دست من شاکی بود.

‫تو اصلاً چرا با «زایا» حرف می‌زنی؟ اون مخش تعطیله.

‫همه اینو می‌دونن.

‫نذار خواهرم با دیوونگی‌هاش مغزت رو شستشو بده.

‫صبر کن، صبر کن، صبر کن.

‫«زایا» خواهرِ «ودریکه»؟

‫عجب پیچشی داشت داستان!

‫آره، انگار خیلی چیزها رو از ما پنهان کردی. چون اون

‫فقط چیزهایی رو بهت گفته که به نفع خودش بوده.

‫من فقط سعی داشتم گیج‌شون نکنم. ولی این همه چی رو عوض می‌کنه.

‫چطور می‌تونیم به «زایا» اعتماد کنیم وقتی ‫داداشِ خودش می‌خواد سر به تن ما نباشه؟

‫در واقع برادر ناتنی‌شه.

‫ولی این «زایا» بود که اول از همه اون تاریکی رو تو وجودش دید.

‫بازم دلیل نمی‌شه بهش اعتماد کنیم.

‫مگه نه؟ آره، هیچ‌وقت عاقلانه نیست که به «زایا» اعتماد کنی.

‫خیلی خب «هملت». انقدر به اون جمجمه زل نزن.

‫وقتشه توضیح بدی این کوفتی چطوری قراره کمک کنه «فلین» رو برگردونیم.

‫فکر کنم قدرتم رو برای دیدنِ آینده‌های احتمالی تقویت می‌کنه.

‫و برادرم رو.

‫ما داریم این کار رو می‌کنیم که «فلین» رو صحیح و سالم برگردونیم خونه، درسته؟

‫در حالت ایده‌آل، این بخشی از هدف‌مونه.

‫خب، این تنها هدفِ منه. پس بیا فقط روی همین قسمتش تمرکز کنیم.

‫اوه.

‫سلام. نمی‌دونستم مهمون داری، «دریل».

‫آره، خب.

‫فقط یه دوسته.

‫آهان.

‫می‌تونم یه لحظه تو اون یکی اتاق باهات حرف بزنم؟

‫یه دقیقه ریلکس باش.

‫ریلکس؟

‫ریلکس. یعنی همین‌جا بمون. به چیزی دست نزن و کاری نکن. من الان برمی‌گردم.

‫دریل، چیزی نمونده که تنبیه بشی و حصر خانگی بشی. ‫اینکه «فلین» غیبش زده دلیل نمی‌شه

‫همه قوانینِ خونه رو ببوسی بذاری کنار. آخه این دختره تو اتاق تو چیکار می‌کنه؟

- ‫«زایا» مالِ من نیست... ما با هم نیستیم... - تو دروغگوی خیلی بدی هستی. بهتره که

‫پشت سرِ «برینلی» یواشکی آمارِ کسی رو نگیری. نه مامان. اصلاً اینجوری نیست.

‫«زایا» فقط داره سعی می‌کنه بهم کمک کنه «فلین» رو پیدا کنم. اگه چیزی می‌دونه، باید

‫به پلیس بگه.

‫اون... اون هنوز چیزی نمی‌دونه.

‫امیدوارم به‌زودی بفهمه چون اون، خب... یه حسِ ششمِ قوی داره.

‫حس ششم؟

‫منظورت اینه که فالگیره؟

‫ولی واقعاً، می‌دونم احمقانه به نظر می‌رسه، ولی من فقط دارم سعی می‌کنم «فلین» رو پیدا کنم.

‫و الان، این تنها سرنخی‌یه که دارم.

‫عزیزم، واقعاً متأسفم. انقدر نگرانِ «فلین» بودم که حتی نفهمیدم

‫تو تو چه حالی هستی. نه.

‫منو به لیستِ نگرانی‌هات اضافه نکن.

‫راستش، حالم خوبه.

‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.

‫ولی به خاطر اینکه یه دختر رو ‫یواشکی آوردی تو اتاقت، هنوز تنبیهی. خب، جهتِ

‫اطلاع بگم که اون خودش یهو پرید تو.

‫کمکی بهت نمی‌کنه.

‫من باید برم. انگار «میچ» یه سرنخِ واقعی پیدا کرده.

‫هی، منو در جریان بذار.

‫باشه.

‫این خانومِ جوون بهتره تا ده دقیقه دیگه از اینجا رفته باشه.

‫می‌شه بکنیش بیست دقیقه؟

‫اوم، اون داره از یه جمجمه جادویی استفاده می‌کنه ‫تا قدرتش رو زیاد کنه، ممکنه یه ذره طول بکشه.

‫واو!

‫واقعاً دروغگوی افتضاحی هستی. پنج دقیقه دیگه اینجا نباشه.

‫اگه «زایا» بهت درباره «ودریک» هشدار داده بود، ‫پس اون چطوری باز تونست «کلید خلأ» رو

‫به دست بیاره؟ آره پرنسس، چطوری تونست کلید رو بگیره؟

‫با وجود هشدارهای من، «ودریک» روی اون جمجمه قفل کرده بود.

‫مردی که تحسینش می‌کردم داشت از دست می‌رفت و غرقِ تاریکی می‌شد.

‫بدجوری می‌خواستم نجاتش بدم.

‫واسه همین «کالیبور» رو استخدام کردم ‫تا به مقبره‌های «ایولوئید» دستبرد بزنه و قبل از

‫«ودریک»، «کلید خلأ» رو برام بیاره.

‫نصفِ پول رو الان بهت می‌دم، نصفِ دیگه‌ش هم وقتی کلید دستم رسید.

‫این عتیقه‌ای که دنبالشی مگه چی داره که انقدر مهمه؟

‫به تو مربوط نیست.

‫حتماً انقدر مهم هست که جرأت کردی تنهایی بیای دیدنم،

‫پرنسس.

‫هیچ‌کس نباید بفهمه امروز ازت چی خواستم.

‫هیچ‌وخت.

‫از اینکه بهم اعتمادِ کامل کردی ممنونم.

‫به‌زودی با جایزه‌ت برمی‌گردم، پرنسس.

‫روحمم خبر نداشت که «زایا» همه‌چی رو دیده و واسه خودش نقشه‌هایی داره.

‫«کابین» از جاهای تنگ خوشش نمی‌آد.

‫تو این تونل اصلاً هوا واسه نفس کشیدن نیست.

‫هی، کلی هوا هست.

‫ما اینجا هستیم، لازم نیست هول بشیم.

‫من با «کوین» موافقم. آره، تونل‌های کوتوله‌ها بدترین جای دنیان.

‫تونل‌های کوتوله‌ها بهترینن.

‫کوتوله‌ها استادِ تونل‌سازی هستن. چی باعث شده فکر کنی کوتوله‌های اینجا

‫شبیه اونایی هستن که تو کتابا خوندی؟

‫شاید اصلاً افسانه‌های مربوط به کوتوله‌ها از همین‌جا اومده باشه.

‫یه جور تداخلِ قدیمی بین دنیای ما و اونا.

‫خب معلومه دیگه. اصلاً ولش کن.

‫پس می‌دونیم که «اولگ» کوتوله بود. اینم می‌دونیم که یه تاج داشت.

‫چیز دیگه‌ای هم هست؟

‫خب... شاه اولگ دو تا پسر داشت، در واقع دوقلو بودن.

‫اما ملکه موقع زایمان مُرد و هر دو تا بچه هم‌زمان از شکمش بیرون آورده شدن.

‫واسه همین هر دو تاشون حق پادشاهی داشتن.

‫و هر کدومشون هم به خاطر همین موضوع از اون یکی متنفر بود.

‫واسه همین وقتی اولگ پیر شد، تصمیم گرفت ‫بذاره سرنوشت حاکم بعدی رو انتخاب کنه.

‫هر کدوم از پسرا که زودتر تاج رو پیدا می‌کرد، پادشاه می‌شد.

‫پس هر دو تا دوقلو برای پیدا کردنش راهی سفر شدن.

‫هیچ‌کدوم برنگشتن.

‫و تاجِ اولگ دیگه هیچ‌وقت دیده نشد.

‫تا امروز، اگه شانس بیاریم، شایدم نه.

‫رسیدیم به ته جاده.

‫این نقشه‌ت به درد لای جرز دیوار می‌خوره، فلین.

‫البته.

‫حالا دیگه می‌خوای اعتبارش رو بدی به من.

‫اونم وقتی که رسماً خوردیم به بن‌بست.

‫تقصیر من نیست که یه نقشه داغون بهم دادی.

‫یه لحظه صبر کن.

‫می‌شه اون رو یه ثانیه بهم قرض بدی؟

‫ممنون، کالوین.

‫یه کنده کاریِ کوتوله‌ایه.

‫حتماً یه معنایی داره.

‫اگه راهی برای رد شدن باشه، از همین دیواره.

‫نگاه کنید!

‫یکی دیگه هم این طرف هست!

‫دو تا کوتوله. برادرهای دوقلو.

‫دو تا پسرهای شاه اولگ.

‫ایول، تحت تأثیر قرار گرفتم، نه؟

‫حالا چی فکر می‌کنی، کالیبور؟

‫هنوزم فکر می‌کنم بن‌بسته.

‫آخه کی میاد بن‌بست بسازه و این همه بار و بندیل هم اینجا بذاره؟

‫بده من ببینم اونو.

‫نبردِ مغزها.

‫فکر می‌کنی کی برنده می‌شه؟

‫فکر کنم همه‌مون قراره بمیریم.

‫بفرما، شروع شد.

‫دستت رو از روی اون دکمه بردار.

‫بوم. مثل باد شکوفا شو.

‫نه، کلینت!

‫هیچ‌وقت، ابداً نباید به ریشِ یه کوتوله دست بزنی. دست زدم دیگه. شرمنده. حالت خوبه؟

‫اون پاش داغون شده. هر دو تاش خرد و خاکشیر شدن.

‫نمی‌تونم تکون بخورم.

‫حالم خوبه.

‫- آرورا، من «مارو» دارم. می‌تونی شفا بدیش. - آره. ‫- اون‌وقت مدیونش می‌شم که نجاتم داده.

‫نه، مرسی.

‫چی، یعنی می‌خوای همین‌جا ولو شی و کمکش رو قبول نکنی؟

‫تعجبی نداره.

‫یه احمقِ کله‌شقه.

‫خوبم.

‫نیاز به کمکش ندارم. این دیوونه‌بازیه. ‫اون موقع که فرستادیش بره «کلید خلأ» رو بیاره،

‫بین شما دو تا چی شد؟

‫خب تابلوعه که موفق شدم.

‫توی گند زدن به همه‌چی موفق شدی.

‫هنوز راهی برای رفتن به اون یکی دنیا پیدا کردی؟

‫هنوز دارم می‌گردم.

‫حتی اگه همچین راهی وجود داشته باشه، ازت خواهش می‌کنم.

‫بازم می‌گم، تجدید نظر کن.

‫با خواهرت حرف بزن.

‫اوه، من قبلاً با «زایا» حرف زدم.

‫راضی شده که بخشی از نقشه من باشه.

‫چه نقشه‌ای؟

‫«زایا» همراهِ «گوران» به اون یکی دنیا می‌ره.

‫با قدرتی که داره، اون رو به سمت جمجمه هدایت می‌کنه.

‫و «زایا» با این موافقت کرده؟

‫عصبی به نظر می‌رسی، آرورا.

‫چیزی شده؟ نه.

‫نه، من باید برگردم سرِ درس و مشقم تا یه ‫راهی برات پیدا کنم. دیگه نیازی نیست. واسه اون کار.

‫تو چطور... هیچ‌وقت به یه دزد اعتماد نکن.

‫آره، رفیقت کالیبور «کلید خلأ» رو به من فروخت.

‫هرچند ده برابرِ اون چیزی که تو بهش می‌دادی براش آب خورد. باید حرفم رو باور کنی،

‫ودریک. من هیچ‌وقت نمی‌خواستم بهت صدمه بزنم. فقط می‌خواستم نجات...

‫دروغ بسه.

‫تو بهم خیانت کردی.

‫و این چیزیه که نمی‌تونم تحمل کنم.

‫نگهبان‌ها! ببرینش به «داکتو». ودریک، اگه به این راه ادامه بدی،

‫نابود می‌شی.

‫از «زایا» بپرس.

‫ببرینش تو.

‫دستت رو از رو من بردار!

‫ودریک، نه.

‫بهم دست نزن!

‫اگه خنجر داشتم، باهاش بهت خنجر می‌زدم.

‫نامردیه داداش.

‫توقع داری اونجوری لوش بدم؟

‫اوه، بی‌خیال بابا.

‫اون یه دختر لوس و پولدار از خاندان سلطنتی «ایشی» بود ‫که داشت به شوهرِ «ایشی»ـش دروغ می‌گفت.

‫من از کجا باید می‌دونستم که اون خوبه و پسره بد؟

‫انگار تنها تصمیمی که باید می‌گرفتی بین طلا و طلای بیشتر بود.

‫تصمیمِ راحتیه.

‫با توجه به موقعیت، منطقیه.

‫یه دزدِ حرفه‌ای معلومه که دنبالِ پول می‌ره.

‫جدی جدی الان طرفِ کالیبورین؟ اون قشنگ به آرورا خیانت کرد.

‫دمت گرم، «اوکلی». آره، من کاملاً طرفِ آرورا هستم.

‫کوین طرفِ هیچ‌کس نیست. این داستان خیلی طولانی و خسته‌کننده‌ست.

‫پس برات ساده‌ش می‌کنم. من به این ‫مارِ هفت‌خط اعتماد کردم و اون بهم خیانت کرد.

‫کل چیزی که باید بدونید همینه.

‫اگه بهم اعتماد داشتی، بهم می‌گفتی که قضیه چقدر جدیه.

‫اگه می‌دونستم واقعاً داری چیکار می‌کنی، ‫هیچ‌وقت کلید رو به فردریک نمی‌فروختم.

‫الان اینو می‌گی، ولی همه‌مون می‌دونیم تنها چیزی که برات اهمیت داره

‫پول درآوردنه.

‫اینجوریاست؟

‫خب، «سایر» حاضر بود حقیقت رو بهم بگه، و آره.

‫این همه‌چی رو عوض کرد.

‫تو کار وحشتناکی کردی.

‫بیشتر از یه بار.

‫ولی شاید بتونی دقیق‌تر بگی، خانومِ جوون.

‫اون پول به دردت نمی‌خوره.

‫دنبالِ چی هستی؟

‫با کی هستی؟ دادنِ اون پول به دهکده‌ت جلوی سوختنش رو نمی‌گیره.

‫تو از کجا می‌دونی؟ وقت زیادی نداریم.

‫و باید نقشه بکشیم.

‫صبر کن، یعنی «زایا» بهت گفت که دهکده‌ت قراره بسوزه؟

‫خب، اون بهم نگفت چطوری جلوش رو بگیرم. و یه طومارِ کوچیک بهش داد.

‫بی‌خیال بچه‌ها، این با عقل جور درمی‌آد.

‫داره راست می‌گه.

‫یا فقط بخشی از حقیقت رو می‌گه؟

‫تو اون طومار چی نوشته بود؟

‫برو به «الدریچ کیپ»، روز سومِ ماهِ نیمه تابستون، و «کلید خلأ» رو بردار.

‫فقط اینکه یه جزئیات کوچیک رو از قلم انداختم.

‫اینکه «ودریک» قراره اونجا باشه و یه ارتش از نیروهای مقاومت رو قتل‌عام کنه.

‫و البته، اون هیچی درباره...

‫شما سه نفر نگفته بود.

‫نه، نه، نه.

‫قرارمون این نبود.

‫«زایا» کجاست؟

‫جمجمه رو بهت داد؟

‫- چی؟ - ووید رو بده من بچه.

‫جنگ رو باختیم.

‫عقب‌نشینی بود.

‫اون زمین‌گیر شده.

‫«زایا» انگار همیشه بخش‌های بد ماجرا رو نمی‌گه.

‫ولی همین ثابت می‌کنه که اون همه‌چی رو حساب‌کتاب کرده.

‫قرار بود «کالیبور» قبل از اینکه دستِ «ودرا» به «کلید خلأ» برسه، اون رو بدزده.

‫توقع نداری که باور کنیم «کالیبور» قهرمانِ این داستونه. مخصوصاً وقتی

‫تو این‌همه تلاش کردی که از من یه آدم‌بده بسازی.

‫بازیت چیه؟

‫تو عمراً از «زایا» دستور نمی‌گرفتی.

‫پس واقعاً واسه چی تو «الدرد کیپ» بودی؟

‫واسه پول.

‫مهم نیست.

‫حرفی نداری بزنی، نه؟

‫خودت گفتی.

‫پشیمون نیستی.

‫پشیمونی؟

‫خیله‌خب.

‫می‌خوای بدونی چرا به حرف «سایر» گوش دادم؟

‫چون اون قسم خورد که اگه هر کاری ازم می‌خواد رو انجام بدم، اینجوری

‫نجات پیدا می‌کنه... نجات پیدا می‌کنی...

‫تو. آرورا.

‫و اون هم همین‌طور.

‫که همین‌طور هم شد.

‫حالا هم که می‌بینی، من هنوز تو این مخمصه گیر افتادم.

‫دارم سعی می‌کنم لیستِ بلندبالای اشتباهاتم رو جبران کنم.

‫و تا اینجا هم خیلی به دردم خورده.

‫اوه، متوجه‌ام.

‫یجورایی سخته که الان طرفِ «کالیبور» نباشم.

SANDS Movie:ارائه اختصاصی توسط

‫بسیار خب، حالا این قراره چطوری کار کنه؟

‫اول اینو نگه دار.

‫مطمئن نیستم وقتی به این دختر دست بزنم چی می‌شه.

‫من نرمال نیستم، حتی بینِ آدم‌های خودم.

‫«مارو» توی کل بدنم جریان داره و ممکنه این دختر اون «مارو» رو بخواد.

‫اوکی، من اصلاً نمی‌فهمم داری چی می‌گی.

‫جمجمه خبیثه. ممکنه بخواد از من استفاده کنه، واسه همین این گرز رو آوردم.

‫ولی من که قرار نیست با چماق بزنمت.

‫قبوله.

‫فقط قصدم این بود که بزنم رو جمجمه‌ای که تو دستمه.

‫آهان.

‫آماده‌ای؟

‫اصلاً.

‫شوخی می‌کنی؟

‫هی.

‫سلام.

‫خوبه که برگشتی.

‫خب، پیام‌هات جوری بود که انگار اصلاً نمی‌تونه منتظر بمونه. آره.

‫نشون دادنش راحت‌تره.

‫می‌خوای بیای تو؟

‫می‌خوای بیای دنبال‌مون؟ نه.

‫چطوری؟ دارم می‌گذرونم. «دریل» چطوره؟

‫«دریل» خوبه. یه کم شوکه شده، ‫ولی همه‌مون داریم سعی می‌کنیم خودمون رو

‫سرِ پا نگه داریم، مگه نه؟

‫آره. سعی می‌کنیم دیوونه نشیم.

‫اوه، سلام.

‫واو، چقدر زیادن! نه؟

‫کل تیمِ فروشم دارن زنگ می‌زنن. هر کسی که فکرش رو بکنی دنبالِ...

‫مسئول آی‌تیِ من به شبکه‌ی دوربین‌های زنگِ درِ محله نفوذ کرده.

‫داریم دوربین‌های امنیتی رو چک می‌کنیم. ‫همه‌ی دوربین‌ها رو. داریم از نرم‌افزارِ

‫تشخیص چهره استفاده می‌کنیم تا فیل‌م‌ها رو اسکن کنیم.

‫این کار قانونیه؟

‫آره، شاید، یه جورایی.

‫یعنی اصلاً فرقی هم می‌کنه؟

‫بازم می‌پرسم.

‫زنت با این قضایا چطور کنار می‌آد؟

‫«جنی»؟

‫خب، راستش، آره، ما... یه مدتی هست که از هم جدا شدیم، ولی خب

‫الان دیگه رسماً طلاق گرفتیم.

‫واسه همین، اون الان با دوست‌پسرِ جدیدش ‫تو مراکش داره خوش‌گذرونی می‌کنه.

‫روحش هم از قضیه‌ی «کاش» خبر نداره. واسه همین، آره، فقط...

‫من اینجا تنها موندم.

‫فکر کنم دل کندن از یه سری چیزها برام سخته.

‫ببخشید، اینا به من ربطی نداره. حالت خوبه «میچ»؟

‫آره، خوبم.

‫خوبم.

‫یه کم روبراه نیستم، نه؟

‫مطمئنم بوی گند می‌دم و...

‫فقط دارم چرت‌وپرت می‌گم چون این‌همه ردبول خوردم و نخوابیدم و این حرفا.

‫می‌دونی چیه؟ نه، خوب نیستم.

‫باید یه دوش بگیرم.

‫مگه نه؟ شاید بعداً.

‫خب، حداقل داری یه کاری می‌کنی. آره.

‫حتی اگه... آره.

‫آره. آره.

‫خب، سرنخی چیزی پیدا کردی؟

‫آره. آره.

‫نظرت چیه؟

‫یه نفر رو سراغ دارم. یه کاری کردم ‫که همه بدونن به کی باید... باید به

‫فلین بگم. اون می‌تونه بخشی از...

‫اوکی. بپر بالا «جیمی».

‫چیز قطعی‌ای نیست، ولی یه نفر مشکوکه که مدام همه‌جا

‫دیده می‌شه.

‫یه ولگردِ شمشیر به دست. اولین باری که پیداش شد دو هفته پیش بود.

‫این فیلمِ دوربینِ زنگِ درِ یه خونه‌ست که ازش سرقت شده. صاحبش یه

‫تاریخ‌دان بود. آثار باستانی جمع می‌کرد.

‫اوکی، کلانتر گفت اون فقط یه دیوونه‌ی رده‌خارجه و هیچ ربطی به

‫بچه‌های ما نداره. متنِ بازجویی‌هاش همین‌جاست.

‫یه مشت اراجیف گفته، ولی قطعاً بچه‌هامون رو دیده. همین‌جا

‫نوشته. اون یه چیزهایی می‌دونه.

‫یه خبرایی هست.

‫و معلومه که پلیس قرار نیست هیچ غلطی بکنه.

‫اوکی، کلانتر هنوز بازداشتش کرده؟

‫کرده بود.

‫ولش کردن.

‫نگاه کن.

‫واقعاً؟

‫نمی‌دونم. یعنی اتفاقیه؟ عجیبه، نه؟

‫این یارو کیه؟

‫رسماً هیچ سوابقی از این آدم وجود نداره.

‫تنها چیزی که می‌دونیم اینه که اسمش «گوران»ـه.

‫پلیس فکر می‌کنه بچه‌ها فرار کردن.

‫اونا قرار نیست این معما رو حل کنن، «شونا».

‫همه چی دستِ خودمونه.

‫باشه.

‫چطوری می‌تونم برای پیدا کردن این «گوران» کمک کنم؟

‫یه آیپده هست.

‫یه لحظه صبر کن.

‫من دنبال محل اقامتِ یک انسان هستم؛ یک مرد،

‫یک مرد جوان، «دریل» از خاندانِ «گریفین».

‫شرمنده، ما اطلاعاتِ کسی رو به... اون شمشیره؟

‫اون هنوز یه آدمِ پست‌فطرته. همه‌تون باید اینو یادتون باشه.

‫فقط جهت اطلاع بگم، این کار باعث نمی‌شه من مدیونِ تو بشم.

‫من هیچ‌وقت نخواستم تو مدیونِ من باشی.

‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه.

‫اون یکی کارت رو هم هیچ‌وقت نمی‌بخشم.

‫ما فقط داریم برای یه هدفِ بزرگ‌تر با هم همکاری می‌کنیم.

‫همکاری برای یه هدفِ بزرگ‌تر... آره جونِ خودت.

‫شاه اولگ دو تا پسرِ دوقلو داشت.

‫دقیقاً مثل این دو تا نقاشیِ روی دیوار.

‫آره.

‫خودشه.

‫واسه هر کدومشون یکی هست.

‫انگار... فقط یه دکمه‌ی مخفی وجود نداره.

‫دو تاست.

‫حتماً یادم رفته بوده.

‫ما روی سیاره‌ی «لایوس» هستیم.

‫پات چطوره؟

‫مثل روز اولش شده.

‫آماده‌ای؟ آره. سه، دو...

‫خب دیگه داریم شروع می‌کنیم. رفتن؟

‫اوه، من چراغ‌قوه دارم.

‫اونا از نور متنفرن.

‫کسی رو گاز نگرفتن؟

‫از کجا بفهمیم؟

‫تنگیِ نفس، ضعفِ دست و پا، و ‫اینکه دهنت مزه‌ی خاکستر می‌ده.

‫من که نه. اوکیم.

‫دهنِ من مزه‌ی زیرسیگاریِ ننه بزرگم رو می‌ده.

‫«کوون» رو یادِ خونه‌شون می‌ندازه.

‫خب، شانس آوردیم.

‫درست بغلِ گوش‌مون بودن.

‫حتماً دارن می‌رن سمتِ مراسم.

‫چیکار کنیم؟

‫اون دیگه چیه؟

‫کیسه‌های تخمِ سوسکِ «روم».

‫تنها پادزهرِ شناخته شده برای سمِ عنکبوتِ سوزنی.

‫باید بخوریش.

‫مجبوری.

‫به‌به، چه خوشمزه!

‫اوکی. الان برمی‌گردم.

‫اینا رو بگیر.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫قورتش بده. من نمی‌تونم قرص قورت ‫بدم. اوکی، پس فقط باهاشون عق بزن.

‫یه آسپرین بده به من.

‫من نمی‌تونم این کار رو بکنم.

‫باید به حست اعتماد کنی، ولی لفتش نده.

‫کاش؟ عجله کن.

‫اوه پسر.

‫این پروتئینه داداش، بزن بر بدن.

‫فقط بخورش. بخور، بخور، بخور.

‫شرمندم.

‫- اگه من در رو باز نمی‌کردم... ‫- شرمنده؟

‫تو کسی بودی که راهِ عبور رو پیدا کرد.

‫حق با اونه.

‫این تنها راهِ پیش رو بود.

‫باید اعتراف کنم، تو توی این کارها استعداد داری پسرم.

‫منظورم اینه که من فقط داشتم راهِ تو رو ادامه می‌دادم،

‫- پس... اونقدری اوکی هستیم که وسطِ مردن با هم «بزن قدش» کار کنیم یا چی؟ ‫- سعی کن تکون نخوری. با هر حرکتی که می‌کنی، سم توی بدنت پخش می‌شه.

‫اگه شانس بیاریم، این کیسه‌های تخم قبل از ‫اینکه نور تموم بشه و عنکبوت‌ها بخورنت، اثر می‌کنن.

‫واقعاً خوشحالم که اون «مارو»ی باارزش‌مون رو ‫خرج کردیم تا تو رو به همون آدمِ غیرقابل‌تحملِ همیشگی

‫تبدیل کنیم. خب، داریم برای یه هدفِ بزرگ‌تر همکاری می‌کنیم دیگه.

‫فلین، اوکلی، با من بیاین.

‫داری خشن می‌شی.

‫صب کنین. برمی‌گردم.

‫صبر کن!

‫آدرس همینه.

‫فقط لطفاً به من صدمه نزن.

‫ببخشید آقا.

‫می‌تونم کمکتون کنم؟

‫آقا؟

‫زایا! وایسا!

‫چی؟ چی شده؟ همه چی.

‫همه چی غلطه. همه چی داره بد پیش می‌ره. چی؟ چی دیدی؟

‫هیچ راهی برای پیروزی وجود نداره، دریل.

‫ودریک برنده می‌شه.

‫همیشه همین‌طوره.

‫پس فلین چی؟

‫اونم مثل بقیه‌مون.

‫ودریک از اون جمجمه استفاده می‌کنه تا دنیای تو و من رو نابود کنه،

‫و هیچ کاری هم از دستت برنمی‌آد ‫که جلوش رو بگیری. ولی جمجمه دستِ ماست.

‫تو بهم قول دادی که فلین رو نجات می‌دی.

‫من تمامِ مسیرهای ممکن رو دیدم، و همه‌شون به یه جا ختم می‌شن.

‫آینده فقط به مرگ و نابودی می‌رسه.

‫نمی‌تونی همین‌جوری بیخیال بشی.

‫هیچ‌کس با اطمینان نمی‌دونه که بقیه قراره چیکار کنن.

‫ما همیشه حق انتخاب داریم.

‫خب، بعضی وقت‌ها هیچ انتخاب یا راهی برای بردن وجود نداره.

‫آینده از قبل نوشته شده.

‫اوکی. می‌گی نمی‌تونیم آینده رو عوض کنیم؟

‫پس اینو بهم بگو.

‫من قراره این بیسکویت رو بخورم یا نه؟

‫فرقی نمی‌کنه.

‫چرا، فرق می‌کنه.

‫همین الان.

‫من این «اوریو» رو می‌خورم؟

‫آینده رو نگاه کن.

‫خب؟

‫نمی‌خوریش. راست گفتی. نمی‌خواستم بخورم.

‫صد در صد. ولی می‌دونی چیه؟

‫یه کم... گشنه‌مه.

‫تو فقط به این خاطر یه تصمیمِ دیگه گرفتی چون من آینده رو بهت گفتم.

‫دقیقاً.

‫ما مسیرِ خودمون رو می‌سازیم.

‫روی اتفاقی که قراره بیفته تمرکز نکن.

‫روی کاری تمرکز کن که الان از دست‌مون برمی‌آد.

‫اصلاً غیرممکنه.

‫شاید واقعاً راهی نباشه.

‫یا شاید این همون چیزیه که جمجمه می‌خواد تو باورش کنی.

‫شاید فقط می‌خواد چیزهای بد رو بهت نشون بده تا ما ناامید بشیم.

‫داره در برابرِ من مقاومت می‌کنه.

‫یه چیزی رو خوب می‌دونم، اونم اینه که وقتی اوضاع ‫خیط می‌شه، دیدنِ نورِ امید تهِ تونل خیلی سخت می‌شه.

‫اما دقیقاً همون‌جاست که باید قوی بمونیم، سخت‌تر بجنگیم، ‫ایمان داشته باشیم و هر اتفاقی که افتاد، باز هم تلاش کنیم.

‫من تصاویرِ خیلی وحشتناکی دیدم، دریل.

‫پس یه راهی پیدا کن که بتونیم عوضشون کنیم و «رن» رو برگردونیم.

‫من بهت ایمان دارم، «زایان».

‫باید بیشتر از این بیسکویت‌ها بگیریم.

‫آره، باشه.

‫ما جفت‌مون حریف‌های قدری هستیم.

‫اینم از اون یکی.

‫هر دو تا برادر مُردن.

‫خب، اونجا تاجِ شاه اولگ رو می‌بینم.

‫تونستیم.

‫واقعاً از پسش برآمدیم.

‫خب، حالا فقط باید بفهمیم چطوری بریم اون تو.

‫نگاه کن.

‫پسراش زنده تا اینجا رسیده بودن.

‫خیلی به تاج نزدیکی.

‫و به نظر می‌آد سرِ همین تاج دخلِ همدیگه رو آوردن.

‫می‌بینی؟

‫این تبرها مالِ خودشون نبوده.

‫شاه اینا رو گذاشته اینجا.

‫هر کدومشون یه سکوی مخصوص دارن.

‫یعنی هر کدوم یه تبر برداشتن و... قشنگ مورتال کمبت بازی کردن. ‫(افتادن به جون هم)

‫ضربه نهایی (فیتالیتی).

‫این یارو احتمالاً موقع تلاش برای رسیدن به تاج، از خونریزی مُرده.

‫ولی نتونسته دروازه رو بده بالا.

‫آخه کدوم پدری با پسراش این کار رو می‌کنه؟

‫یه پدر از نوعِ پادشاهِ بی‌رحمِ کوتوله‌ها. ‫بیا کمک کن این دروازه رو بدیم بالا.

‫سه، دو، یک.

‫نه، این دروازه تکون هم نمی‌خوره.

‫می‌دونی، تا وقتی پدرم زنده بود،

‫برادرم «دریل» رو به من ترجیح می‌داد.

‫بیخیال بابا. مطمئنم این‌طوری نیست.

‫نه، واقعاً همین‌طور بود. اونا خیلی با هم تفاهم داشتن.

‫فوتبال، کمپینگ، پیاده‌روی، ماهیگیری. اصلاً بحثی نبود ‫که کدوم‌مون رو برای پادشاهی انتخاب می‌کرد.

‫ولی قطعاً نمی‌ذاشت که تا سرحدِ مرگ با هم بجنگیم.

‫بازم می‌گم، اون یه پادشاهِ بی‌رحمِ کوتوله‌ست.

‫آره، ولی پدر هم هست. شاید «اولگ» نمی‌خواسته پسراش با هم بجنگن.

‫شاید...

‫می‌خواسته با هم همکاری کنن، مثل همون ‫موقع که مجبور شدیم دریچه رو با هم فشار بدیم.

‫ولی نگاه کن ببین چی انتظارشون رو می‌کشیده: یه جفت تبر.

‫پیامش کاملاً واضحه، نه؟

‫مگر اینکه... پادشاه به یه دلیل دیگه اینا رو گذاشته باشه اینجا.

‫خب، من تقریباً مطمئنم می‌دونم اینا واسه چیه.

‫چقدر سوراخ سوراخه.

‫شاید سوراخِ کلید باشن.

‫و ما بتونیم از این تبرها مثل دندون‌های غول‌پیکر استفاده کنیم.

‫ببینید، جفت‌تون دارید وقت تلف می‌کنید. می‌دونم باورش سخته، ولی بعضی وقت‌ها قوی‌ها می‌برن

‫و ضعیف‌ها می‌بازن. دنیا کلاً همین‌جوری می‌چرخه.

‫اونا دوقلو بودن، قدرت‌شون برابر بوده.

‫واسه همینم جفت‌شون مُردن.

‫چرا حتماً باید یک نفر انتخاب می‌شد؟

‫چرا نمی‌تونستن با هم حکومت کنن؟

‫چون فقط یه تاج وجود داره، واسه همین.

‫آره، ولی اگه این‌طوره پس باید فقط یه تبر می‌بود، و... اگه این دو تا

‫تبر با هم جفت بشن و یه کلید رو بسازن چی؟

‫آره، می‌دونستم یه جای این طراحی ایراد داره.

‫ردیفش کردی؟

‫از اون طرف.

‫کلید همینه.

‫ممنون.

‫یالا.

‫بگو دیگه. هر چی دلت می‌خواد بگو.

‫بگو. زود باش، بگو.

‫هرچند گفتنش برام سخته، ولی ایول به «فلین»، گل کاشتی.

‫امروز باعث شدی استادت بهت افتخار کنه.

‫خب، پیشِ یه حرفه‌ای یاد گرفتم دیگه.

‫ولی هنوز ناشی هستی.

‫و یه تله‌ی دیگه هم هست که باید باهاش روبرو بشیم.

‫آماده‌ای؟

‫اگه اتفاقی افتاد نگران نباش.

‫من همین‌جام.

‫دریل؟

دریل؟

‫حالت خوبه؟

‫باهام حرف بزن. خوبی؟

‫بیا بریم.

‫من تشنه‌ی «مارو» هستم.

‫سعی کن از بدنم بکشیش بیرون.

‫چی دیدی؟

‫دیدمش. همون لحظه‌ی بیسکویتی رو.

‫فقط یه راه وجود داره.

‫برای تغییر دادنِ آینده؟

‫چطوری؟ باید برای برادرت یه پیغام بفرستیم.

‫چیه؟

‫اسمِ اون زنه چیه...

‫آخرین تله.

‫آره.

‫دارم یه سری خلاقیت‌های هوشمندانه‌ی کوتوله‌ها رو می‌بینم.

‫یه نقشه دارم. «اوکلی»، کیف‌ت رو بده.

‫- نه، واسه چی باید کیفم رو بدم به تو؟ ‫- وقت زیادی نداریم. - زود باش، فقط بدش به من. باشه.

‫آره.

‫این عالیه.

‫شبیه «ایندیانا جونز» شدی.

‫این حرکت واسه «ایندیانا جونز» که جواب نداد.

‫نه! چی؟

‫نه.

‫بدش من!

‫وایسا، داری چیکار می‌کنی؟ آخرین درس، «فلین».

‫به هیچ‌کس اعتماد نکن.

‫بهم نشون بده چطوری باید از راهِ سخت یادش بگیرم.

‫نمی‌فهمم.

‫چی؟

‫اونجا رو نگاه کن.

‫دو تا تاج!

‫بازم حق با تو بود «فلین».

‫انگار پادشاه واقعاً به کارِ تیمی اعتقاد داشته.

‫من؟ من تکی کار می‌کنم.

‫بدرود، مردِ خوب.

‫نه. نمی‌خوام بشنوم.

‫یک کلمه هم حرف نزن!

‫نمی‌فهمم!

‫فهمیدم. خب، باید بریم.

‫همین الان. بریم؟ ولی پس تکلیفِ... نه، نه، نه.

‫اون می‌دونه ما اینجاییم. داره می‌آد.

‫کی؟ کی می‌دونه؟ کی داره می‌آد؟

‫«گوران».

✦ @amirluminox | Amir Luminox ترجمه از ✦

SANDS Movie:ارائه اختصاصی توسط

‫هی، بچه‌ها می‌دونید چیه؟

‫دهنم.

‫دوباره حسش می‌کنم، انگار برگشته به حالت عادی.

‫مالِ منم همین‌طور.

‫واسه تو هم پیش می‌آد.

‫غم‌انگیزه.

‫فکر کنم یعنی دیگه خطری نداره و می‌تونیم حرکت کنیم.

‫دقیقاً، ایول.