Original subtitles

Geef me goeie. - Ze zijn allemaal goed, compadre.

Vooral als ze bij elkaar passen. - M'n huis moet geen gokhol worden.

Ik breng Blue de finesses van het pokeren bij.

Ik verlies altijd van de jongens. E�n kaart.

Eentje maar? - Uno.

Goed. Ik speel hiermee.

Neem nooit een kaart bij een inside straight.

Ruiter in aantocht.

Te vroeg voor John en Buck, toch? - Volgens mij wel. Blue...

Is dit de ranch van Cannon?

Ik wil John Cannon spreken. - Waarom?

Ik ben Mrs John... - Victoria, nee.

Mr Cannon is er niet. Ik ben z'n vrouw. - Nee, Annalee. Ik wil Annalee spreken.

Annalee was m'n moeder. Ze is dood.

Dood.

U heeft veel bloed verloren. - Is Annalee dood?

Het is een beetje stoffig buiten.

Waar is iedereen? Hallo. - Pa, we hebben bezoek.

Een vreemdeling met een kogel in z'n been. Hij vroeg naar jou. En naar ma.

Ma? - Annalee.

Wie is hij? - Geen idee. Hij is bewusteloos.

Hoe erg is het? - De kogel heeft z'n been geschampt.

Manolo, haal alcohol en verband.

Zei hij dat hij me kende? - Nee, maar daar leek het wel op.

Hij komt me bekend voor.

Hij kwam op een paard zonder zadel met een L in een cirkel.

Van Langley, vlak buiten Tucson.

Hij heeft het vast gestolen. Langley wil niet verkopen.

Wacht, hij komt bij.

Meneer... Wie bent u?

Ben jij John Cannon? - Ik ben John Cannon, ja.

Ik herken jou niet. - Ze zeiden dat Annalee dood is.

Dat klopt. Wie ben jij?

Ik ben Dan.

Dan Brooks.

Hij is weer bewusteloos.

Dan Brooks? - Ken je hem?

Hij is Annalees broer.

Oom Buck, denkje dat hij het redt? - Volgens mij valt het wel mee, Blue.

Je weet nooit hoe het zit met bloedvergiftiging.

Ik hoop dat hij het redt. - Ik ook, Blue.

Oom Buck, heb jij hem in Missouri gekend?

Ik heb hem niet echt gekend, nee. Ik heb hem wel een paar keer gezien.

Hij was op de bruiloft van je ouders. Toen was hij nog klein.

Bij de bruiloft heb ik whisky in de punch gedaan.

Hij was jonger dan ma, he? - Ongeveer tien jaar.

Hij leek altijd ouder. Ze waren niet echt broer en zus.

Hij was je moeders stiefbroer. - Dat heeft ze me verteld.

Hij was wel als een broer. Ze heeft geholpen hem op te voeden.

Ze heeft hem verwend. Eens kijken.

Vlak na je geboorte is hij weggelopen. Hij liet nooit meer iets van zich horen.

Dat had best anders gekund. - Hij gaf om haar. Daarom is hij nu hier.

Misschien. Misschien wilde hij gewoon niet doodbloeden.

Dat is stukken beter.

Victoria? - Ja?

Ik ben je dankbaar voor wat je hebt gedaan.

Ik had het voor iedereen gedaan. Hij is Blue z'n oom en dus bijzonder.

Ik kan niet bevatten dat ik hem na al die jaren weer zie.

Het lot stuurt ons vaak in vreemde richtingen.

Dat zal ik niet bestrijden. Ben je bijna klaar?

Ja, maar ik ga vannacht bij hem waken. - Dat doe ik.

En morgen de ranch weer runnen? Nee. Ik kan in de stoel slapen.

Waarom doet iedereen wat ik zeg, behalve jij?

Omdat je mannen alleen respect voor je hebben en ik van je hou.

Blue, ik word zenuwachtig van je. Ga zitten.

Ik kan niet zitten. Pa, hoe is het met hem?

Het komt goed met hem. De kogel heeft een spier in z'n kuit beschadigd.

Is hij weer bij geweest? - Nee. Ik denk dat hij doorslaapt.

Mag ik naar hem toe? - Goed, maar je mag hem niet storen.

Wat is er volgens jou gebeurd?

Waarom is hij beschoten? - Dat is lastig te zeggen.

Hij reed op een paard van Langley.

Het paard was vers, hij was uitgeput. Raar.

Speculeren is zinloos. We horen het morgen, als hij wakker is.

Er klopt iets niet. Waarom komt hij na al die jaren en wist hij niks van Annalee?

Ik accepteer de man pas als ik meer van hem weet.

Ik ben het Annalee verschuldigd om hem een eerlijke kans te geven.

Goed, John. We wachten af wat er gebeurt.

Ook wat? Lekker, hoor.

Oom Buck. - Blue Boy.

Je ziet er slecht uit.

Hij is m'n oom en ik kende hem niet. Ik vind het niet eerlijk.

Dat klopt, Blue Boy. Het is niet eerlijk.

En het is in meerdere opzichten fout. - Hoe bedoel je?

Hij is je oom. Je stiefoom, bedoel ik.

Ik weet niet of het wel zo fijn is dat hij is gekomen.

Waarom zeg je dat? - Waarom?

Waarom is hij nu gekomen? Waar heeft hij al die jaren gezeten?

Wat heeft hij uitgespookt? Zoveel vragen.

Hij is belangrijk voor je, omdat hij je oom is. Maar hij is niet echt je oom.

En hij... Voor mij is hij ��n groot vraagteken.

Jij vertrouwt helemaal niemand. Dat is jouw probleem.

Mezelf niet eens. Blue, weet je?

Wat er ook gebeurt, je hebt mij nog. En ik ben je bloedeigen oom.

Welterusten. - Welterusten, Blue Boy. Slaap lekker.

Ik denk dat hij het paard dood heeft gereden.

Mace, waar zijn we eigenlijk? - Een paar kilometer van Tucson af.

Je denkt toch niet dat hij helemaal naar Tucson is gelopen?

Ik zei toch dat ik hem geraakt had? Er zit bloed op het zadel.

Als we hem hier niet kunnen vinden, gaan we in Tucson kijken.

Goedemorgen. - Morgen.

Hoe voelt je been? - Het doet nog steeds pijn.

Dat blijft nog wel een paar dagen zo. Heb je zin in bouillon?

Lekker. Dankje.

Ik herinner me je van gisteravond, toen ik aan kwam rijden.

Je zei dat je Mrs Cannon bent. - Dat klopt.

Iemand zei dat m'n zus dood is. - Ja. Het spijt me.

Nee maar, ik zie dat je patient bij is.

John? - Inderdaad. Fijn dat je bent opgeknapt.

Ik ga ontbijt klaarmaken.

Dan, we hebben heel wat te bespreken, nietwaar?

Ik denk het wel, ja.

Hoe lang hebben we elkaar niet gezien? Toch zeker vijftien jaar.

Minstens vijftien jaar, ja.

Een half jaar geleden kwam ik in Cheyenne iemand van thuis tegen.

Hij vertelde me dat je een ranch in Arizona had gekocht.

Ben je naar Arizona gekomen voor ons?

Nee, ik was in Tombstone en wilde bij jullie langsgaan.

Ik hoorde pas gisteravond wat er met Annalee gebeurd is.

Annalee is kort na onze aankomst hier door Apaches gedood. Het spijt me.

Het spijt mij ook. Het was wel het laatste dat ik had verwacht.

Het was een schok. Blue had er veel moeite mee.

Is Blue de jongen die ik gisteravond zag?

Ja. En Blue wil heel graag met je praten.

Maar eerst wil ik heel graag weten wat er precies gebeurd is.

Met het been? Apaches. - Waar?

Vlak buiten Tucson waren er ineens twee. Ze schoten m'n paard dood.

En daarna heb ik dit opgelopen.

Vreemd. Apaches komen nooit zo dicht bij de stad. Het paard waarop je reed...

Ik was te zwak om m'n zadel te dragen. En dit paard heb ik kunnen lassoen.

Het is een paard van Langley.

Ik wilde weg voordat de indianen terugkwamen. Ik ben hem gesmeerd.

Ze zeiden dat dit jouw ranch was.

Het spijt me van dat paard. - Geen zorgen.

Ik stuur wel iemand naar Langley om het uit te leggen.

We hebben lang genoeg gepraat. Je moet rusten.

Het spijt me dat ik je zo lastigval. - Niet aan denken.

Je mag blijven zo lang je wilt. - Dank je, dat waardeer ik.

We praten later verder. Ga nu maar rusten.

Ik kan ze wel verzorgen. Ze moeten geroskamd worden en eten.

Behandel ze goed. - Maakje maar geen zorgen.

Ik vertrek om zes uur. Als je ze daarna wilt gebruiken...

moet je ze zelf zadelen.

Je wilt je geld van tevoren. - Dat werkt wel beter.

Een dollar per stuk. - Een, twee.

Nog andere klanten gehad? - Ik doe goede zaken.

Een vreemde, gisteravond, vanmorgen? - Zocht iemand een paard?

Gisteren en vanmorgen geen vreemden. Behalve jullie.

Laat het hem zien.

Heb je deze man in de stad gezien? - Nee, hij komt me niet bekend voor.

Zijn jullie premiejagers? - Zulke dingen vraag je niet, opa.

Verzorg de paarden nu maar. - Natuurlijk.

Mace, waarom gaan we niet naar het hotel om te slapen?

Later. Eerst gaan we rondvraag doen.

Als Brooks hier geweest is, is hij gezien. We gaan eerst naar de dokter.

We moeten dit niet aan iedereen laten zien, anders is een ander ons voor.

Gezocht voor moord: Dan Brooks Beloning: 500 dollar

lk hoorde haar wel roepen, maar ik verstopte me in de boomstronk.

Annalee wist dat ik daar zat en dat ik niet in bad wilde.

Ze riep dat ze geen taart meer zou bakken als ik niet snel kwam.

En toen? - Ik dacht na over die taarten.

En besloot dat zo'n vreselijk bad beter was dan haar gebak te moeten missen.

Ze kon goed bakken, he? - Dat kon ze zeker.

Wat vind je van deze streek? - Best ok�, als je eraan gewend bent.

We zitten niet ver van de Mexicaanse grens, toch?

Nee, ongeveer een dag rijden, min of meer.

Niet meer dan twee?

Je wilt er toch niet vandoorgaan? - Nee, ik was gewoon nieuwsgierig.

Blue. - Ik ben hier.

Blue Boy, ik dacht dat je het gat in het hek van de corral zou repareren.

Dat ga ik zo doen. - We maken even nader kennis.

Leuk, maar intussen zouden er paarden kunnen ontsnappen. Aan het werk.

Jawel. Ik kom straks terug, oom Dan. - Ik loop niet weg.

Goeie jongen. - Zeker. Beter vind je ze niet.

Ik zie dat je bent aangesterkt. - Ik kan alweer staan.

Gelukkig ging die kogel niet diep. - Inderdaad.

Ik heb dat paard teruggebracht naar Langley.

Ik wilde je zadel ook meenemen. Ik heb je paard gevonden.

Dood, zoals je zei. - Bedankt voor het zadel.

Je zei dat de Apaches je paard dood hadden geschoten. Klopt niet.

Het was gevallen. - Het was inderdaad gevallen.

Omdat het dood is gereden.

Ik weet niet waaraan het is doodgegaan, alleen dat het is gevallen.

Ik reed erg hard om te ontkomen. Als dat geen goede reden is...

Stel van niet.

Lunch. - Lekker, ik heb honger.

Wil jij ook lunch, Buck?

Nee, bedankt. Ik heb al met de jongens gegeten.

Je zou toch naar de stad gaan? - Dat klopt.

Ik keek even of Blue al z'n klusjes had gedaan.

Wil je in de stad wat voor me doen? Extra verband voor z'n been kopen.

Voor z'n been. Goed. Ik ga nu maar meteen. Neem me niet kwalijk.

Kun je dit op? - Je verwent me wel.

Straks wil ik niet meer weg.

Ik ga koffie halen. - Ik wil koffie op ��n voorwaarde.

Welke? - Dat je samen met me een kop drinkt.

Dat kan geregeld worden.

Je hebt nog altijd de mufste crackers van Tucson. Hoeveel is het?

Vrij veel. Controleer even of je alles hebt, Buck.

Ja, meneer? - Een doos.45.

Hallo daar.

Voor het eerst in Tucson? - Op doorreis.

Dit kon je geluksdag wel eens zijn. Ook een cracker? Toe dan.

Ik ben Buck Cannon. Ik neem mensen aan voor John Cannons ranch.

Mooie plek. En we hebben een mooie baan voor een goede kerel.

Nee, bedankt. - Zeg niet te gauw nee, vriend.

Het betaalt hartstikke goed. Het is fijn om er te werken...

weinig uren, niet zwaar. Prachtig. Wat zeg je ervan?

M'n kameraad en ik willen wat anders. - Ik neem jullie allebei aan.

Het spijt me.

Buck, je moet een ander verhaal bedenken.

Er moet iets gebeuren, want ik heb al maanden niemand aangenomen.

Zet er verband bij. Ik heb verband nodig.

Heb je met die mensen gepraat? - Met de meesten.

Niemand heeft Brooks gezien.

Mace, laten we verdergaan. - Als hij er vanavond nog niet is.

Hallo, Dolly. Mike, geef me een grote.

Wat zit hierin? Je lunch?

Grapjas. Dit is verband. Als je niet uitkijkt, wikkel ik het om je hoofd.

Verband? Cochise heeft jullie jongens zeker weer aangevallen.

Nee, we hebben een gast met een kogelgat in z'n been.

Mogen we hem verzorgen? - Natuurlijk. Je hebt nu een ziekenhuis.

Zo komen we aan knechten. We zoeken iemand die gewond is...

lappen hem op en nemen hem aan. Zo komen we aan personeel.

Ik geloof je meteen. - Meneer...

ik vertelde m'n vriend net over je aanbod. We doen het.

Serieus? Jullie allebei?

Allebei? Dat is geweldig. Jullie zijn per direct aangenomen.

Grapjas, geef ze wat te drinken. Ik trakteer.

Twee knechten. Jij bent getuige: Ze zijn niet dronken en niet ziek. Halleluja.

Kom op, meid.

Mace, wacht even. Hoe lang rijden we nog in het stof?

Tot we Brooks kunnen pakken. We kunnen hem niet uit dat huis halen.

Hij komt vast niet naar ons toe.

We gaan 's nachts naar de slaapbarak en wachten onze kans af.

Blue, laat me los. Ik denk dat ik wel bij die stoel kom.

Weet je het zeker? - Ik ga het proberen.

Kijk eens aan.

Je haalt het wel.

Luister. Vertel eens. Het huis wordt zwaar bewaakt.

Mannen op het dak, iedereen bewapend. Waar ben je bang voor?

Nou, vooral voor Apaches. - Hallo.

Oom Dan kan lopen. - Dat doet me deugd.

Door jouw geweldige verzorging.

Ik ga verder met m'n werk. Ik zie jullie bij het warm eten.

Uitstekend. - Dag, Blue.

Je bent vast moe van het lopen. - Nee, ik ben niet moe.

Zijn ze niet prachtig?

Erg mooi, ja.

Je moet niet te veel tegelijk doen. - Ik wil laten zien wat ik kan.

Wat goed. - Ik wist dat je blij zou zijn.

Dat ben ik zeker. - Ik weet niet hoe lang ik het volhou.

Als je maar langzaam aan doet. - Dat doe ik.

Ik zei nog dat het te veel was. - Nee, hoor.

Laat me los.

Als je me weer aanraakt, vermoord ik je. - Zo praat je vast niet tegen Big John.

Je bent snel na de dood van m'n zus met hem getrouwd. Om de ranch.

Hoe kun je zulke dingen zeggen? - Je hebt de grote ranch nu.

Maar je mag ook best wat plezier maken in je leven. Waarom niet?

Nee, maar. Wat is dit?

Dan, je kunt op je been staan. - Het voelt goed.

Geweldig.

Je vrouw is boos op me.

Waarom? - Ik was boos, omdat...

Ze vindt dat ik rustig aan moet doen.

Hoe meer hij z'n been gebruikt, hoe beter.

Ik ga met het eten beginnen.

Ze was echt boos op me. - Zo is Victoria anders helemaal niet.

Het was zwaar voor haar om mij te verzorgen.

Ik kan mezelf nu weer redden. - Dat is mooi, Dan.

Als je kunt rijden, laat ik je de ranch zien.

Goed. Dat zou ik fijn vinden.

Weet je, we hebben altijd plek voor goede knechten.

Het klinkt alsof je me werk aanbiedt. - Als je het wilt.

Ik wil erover nadenken. Misschien is het goed om een vaste plek te hebben.

En wat ik hier heb gezien, staat me bijzonder goed aan.

Bedankt. En de maaltijd was heerlijk.

Dat was hij zeker. - Dank je, Blue.

Manolito, waarom heb jij nooit leren koken zoals je zus?

Waarom zou ik koken? - Handig als we vee drijven.

Amigo, ik drijf en lasso het vee, maar het vee als eten bereiden...

daar trek ik de streep.

Ik heb nog nooit een veedrijver gekend die kon koken.

O, heb je vaak vee gedreven?

Redelijk vaak. - Drijf je graag vee, oom Dan?

Van elke 60 dagen als veedrijver was er maar eentje die ik leuk vond.

Betaaldag.

Ik moet morgen naar de stad om de salarissen te halen.

Zou ik wel doen, anders zijn er zaterdagavond veel boze cowboys.

Ga je met ons mee, Blue? - Natuurlijk.

Wil je morgen iets voor me doen, Blue?

Ik zou graag willen dat je nieuwe kleding voor me kocht.

Je mag wel mee, Dan. Dan gaan we met het rijtuigje.

Wie weet. - Dan laat ikje de ranch meteen zien.

Ik zie wel hoe ik me voel. Ik ga nu eerst even een luchtje scheppen.

Mag ik van tafel?

Hij is beter genoeg.

Hoezo, beter genoeg?

Hij weet nu wel of hij meegaat of hier blijft.

Geef hem wat tijd. Ik heb hem al werk aangeboden.

Fantastisch. Zou het niet geweldig zijn als hij bleef, oom Buck?

Ik zeg er niets over. - We zoeken nieuwe knechten.

Blue... - Neem me niet kwalijk.

Ik ga ook een luchtje scheppen. - Of wil je bij je patient kijken?

Misschien wil ik weten of het goed met hem gaat. Er is meer taart, Blue.

Denk je niet dat het een beetje opvalt?

Wat ik ga zeggen, is hopelijk duidelijk. Het moet nu gezegd worden.

M'n man heeft je werk aangeboden.

Je weigert die baan en vertrekt zo snel mogelijk.

Weet je het zeker? - Heel zeker.

Als je niet vertrekt, vertel ik m'n man wat er vanmiddag gebeurd is.

Hij zal het vreselijk vinden dat hij me aan jou heeft blootgesteld.

Tot nu toe heb ik niets gezegd, om hem de pijn te besparen.

En we willen Big Johns gevoelens natuurlijk niet kwetsen.

Hij zou je te grazen nemen. Ik ken m'n man en weet wat hij zou doen.

Ik vraag me af ofje het hem echt zou vertellen.

Ik uit geen loze dreigementen. Ik geef je twee dagen om te vertrekken.

Kom je ook een luchtje scheppen? - Meteen ter zake, Mr Brooks.

Ga naar de corral, kies een paard en vertrek.

Waarom zou ik dat doen? - Omdat ik het zeg.

Het is de beste raad die u voor het restant van uw leven krijgt.

En als ik het niet doe, wat doe je dan?

Niets. Dan laat ik de natuur op z'n beloop.

Je bent heel fout, Brooks. Je bent op de vlucht en je liegt.

Ik weet niet waarvoor je vlucht, maar binnenkort haalt het je in.

Ik wil alleen niet dat dat hier gebeurt.

Wat ben ik nu bang. Ik zou nog banger zijn als ik wist waarover je het had.

Dus je hebt geen idee? Je bent nu anders al behoorlijk bang.

Dat was al duidelijk toen je hier op dat gestolen paard kwam...

met die kogelwond die je niet van de Apaches had.

Wie was het duidelijk, behalve jou?

M'n broer, maar die geeft het niet toe. - Waarom niet?

Omdat je Annalees broer bent Stiefbroer.

Dus sluit Big John z'n ogen. Anders doorzag hij je meteen.

Misschien gelooft hij je niet als je het zegt. Hij weet dat je jaloers bent.

Jaloers op wie? - Op oom Dan, oom Buck.

Luister eens even, oompje Dan.

Je stapt op dat paard of je blijft hier.

Wat je ook doet, je bent hier op eigen risico. Onthou dat goed.

Blijf bij Blue Boy uit de buurt. Als je dat niet doet...

blaas ik je omver, stuk vuil dat je bent.

Stil. - Wat is er?

Stil. Als je iets zegt, ga je eraan. Kom met mij mee.

Wacht, m'n been.

We wachten hier. Gurney zadelt drie paarden.

Aardig dat je zelf naar buiten kwam.

Wat ga je doen? - We gaan naar Texas.

Ik kan niet goed rijden. - Als je treuzelt, doden we je.

Dood of levend, we krijgen die beloning voor je toch wel.

Dood je me voor 500 dollar? - Dat is ons werk.

Wil je wat risico nemen om twee keer zoveel te krijgen?

Hier klets je je niet uit. - Cannon haalt morgen salarissen.

Dat is minstens duizend dollar.

En hij neemt bewaking mee. Ik heb jou al en dat is 500 dollar. Zeker.

Luister nou even. Hij neemt geen bewaking mee.

Alleen z'n zoon en mij. - En jou.

Inderdaad. Het is dus makkelijk. Ik rij mee in de kar.

Op de terugweg val je ons aan.

Als Cannon iets probeert, pak ik hem. - Waarom zou ik je vertrouwen?

Als ik het niet doe, hang ik. - Reken maar.

Zo krijg je het dubbele van wat je voor mij krijgt.

Ik vraag alleen honderd dollar en een kans om Mexico te bereiken.

Daar is Gurney met de paarden. - Duizend dollar. Zeker.

Goed, gladde prater. Afgesproken.

Als het niet is zoals jij zei...

schiet ik je kapot. Goed, ga maar. Ga.

Oom Dan, ik zocht je al.

Oom Dan, je bent wat wankel. - Ik heb het een beetje gehad.

Ik denk dat ik maar ga slapen. - Zal ik je helpen?

Wat vind je ervan? - Nou...

Prachtig. - Wat kost dit?

Zet het op onze rekening, George. - Ho eens even.

Pa heeft het zelf gezegd. - Weet je het zeker?

Hartstikke bedankt. - We moeten nu terug.

Zo snel? - Omdat we al dat geld bij ons hebben.

Dat snap ik.

Amigo, wat doe jij hier?

Je had toch twee nieuwe aangenomen? - Wat is er met hen?

Ze zijn vertrokken. - Hoe bedoel je? Weg?

Ja, weg. - Waar zijn ze dan?

Toen ik terugkwam, waren ze verdwenen. En er was een paard weg.

Weg? Gestolen, bedoel je? - Ik denk het wel.

Hebben ze een paard gestolen? Weet je waar ze zijn?

Op weg naar Tucson, denk ik.

Ik ga achter ze aan. Mocht je met me mee willen...

Ik wil weten hoe dit zit. - Je weet de goeie wel uit te zoeken.

Ik weet ze uit te zoeken.

M'n been gaat pijn doen. Mag ik met jou van plek ruilen?

Geen punt. - Zullen we stoppen?

Dat is niet nodig. Achterop kan ik m'n been strekken.

Voorzichtig, Blue.

Dat is beter.

We zijn over een uur thuis. - Ik zit zo prima.

Cannon, stop. - Rustig, jongen.

Slim, Big John. - Wat moet je?

Je weet wat we willen. - Gooi het geld naar ons toe.

Mace, daar komt iemand.

Ze wilden ons overvallen. - Oom Dan heeft ze neergeschoten.

Ze zijn allebei dood. - Je bent wel snel met dat ding.

Ze keken niet toen ze jullie zagen.

Waar had je ze gevonden? Wist je iets van hen?

Ik heb ze in de saloon ontmoet.

Jammer dat het zo ging. Tegen ons allemaal hadden ze niet gedurfd.

Er was geen tijd om na te denken.

Buck, jij en Manolito brengen de doden naar Tucson.

Kijk in de slaapbarak of Mace en Gurney iets hebben laten liggen.

Ik wist het wel. - Wat?

Ik wist dat er iets aan jou niet klopte.

Waarom? Je had hier een thuis kunnen hebben.

Nee, ik word gezocht. Mace en Gurney waren premiejagers.

Er komen er meer. M'n enige hoop is vluchten naar Mexico.

En dit helpt me.

Je hebt het alweer mis. - Draai je om.

Ik dood je als het moet. - Draai je om.

Pa... Pa, ze...

Rustig, jongen. - Wat heb je met hem gedaan?

Draai je om, Blue.

Pa... - Ga achter hem aan, jongen.

Toe, Blue. Je hoeft dat wapen niet op mij te richten.

Ik neem je mee terug.

Waarom? - Omdat je een dief bent.

Gebruik je verstand. Je vader mist dit geld niet eens.

Stap van dat paard en laat mij naar Mexico gaan.

Dat zou je moeder gewild hebben. - Nee.

Jawel. Had ze gewild dat je je eigen oom aangaf?

Als ik naar Texas ga, word ik opgehangen.

Had Annalee gewild dat haar zoon z'n oom aan een beul overdroeg?

Dat had ze niet gewild. En dat wil jij ook niet. Kom van dat paard...

en dan ben ik zo verdwenen. Dat is het beste.

Ik neem je mee terug. M'n vader nam je in huis en heeft je leven gered.

Ik heb alleen geld van hem gepakt. Heeft hij daar last van?

Je schiet me niet neer. Dat weet ik.

We zijn familie van elkaar. Dat is belangrijker dan geld.

Niet dichterbij komen. - Ik ken jou, Blue.

Je moeder deed ook geen vlieg kwaad.

Kom van dat paard af. Ik moet gaan.

Je dwingt me. Ik krijg je wel uit dat zadel.

Hij zou je gedood hebben. Dat is het verschil tussen hem en jou.

Probeer dat paard te vangen. Ik red me wel met hem.

Schiet op, jongen. Je komt er wel overheen.

Je komt er wel overheen.