Original subtitles

Ik wil de patrouilleplannen voor de kustlijn hebben.

Ik stuur hem en z'n familie naar het concentratiekamp.

Of hij gaat naar huis. Dat is aan hem.

De Duitsers. Forster... We moeten alles meenemen. Ze mogen niets vinden.

Alleen als de compressor weer werkt, kunnen we lucht in de tanks pompen.

Wie erin gaat… -ls dood.

lemand moet het doen, anders komen we niet boven.

Wat is er?

M'n hospita komt zo uit haar nachtdienst. -En wat dan nog?

Ze mag je hier niet zien.

Het is helaas koffiesurrogaat. -Dank je.

Ik regel echte koffie voor je.

M'n hospita.

…staat ook op de lijst.

Aha. -En omdat ik met haar bevriend ben…

… dacht ik… -Je kent de situatie.

De namen zijn gefiatteerd. Ik kan niets doen, zelfs als ik zou willen.

Maak je nou geen zorgen.

Als we Monroe pakken, is de rest veilig. En dat duurt niet lang meer.

Ik hou van je.

Hagen, ik.

Het huis dat ik heb gekocht, is veel te groot voor mij alleen.

Maar goed, ik wil je niet onder druk zetten.

Ik wil ook geen vrouw die ik makkelijk kan krijgen.

Ik moet gaan. -Ja.

Tot snel.

Wat is er met hem gebeurd?

Een steekvlam. Hij probeerde een lekkende dieseltank te lassen.

Wat wilt u, meneer Duval? Ik heb 't druk.

Dit troffen we aan in een schuilplaats van het verzet.

Dat is oud spul. Het is over datum.

Begrijp me goed, ik probeer meer geweld te voorkomen.

U weet van die lijst, neem ik aan? 100 gijzelaars.

De gevolgen zouden vreselijk zijn. -Onze beschermengel.

Ruikt u dit, meneer Duval?

Dat is de geur van de dood. Elke dag sterven hier mensen. En waarom?

Omdat de Duitsers oorlog voeren. We verzorgen ze, ondanks 'n morfinetekort.

Ik kan u dus verzekeren dat dit niet hiervandaan komt. Weet u genoeg?

Ik doe alleen maar m'n plicht. -Ja.

Dat doen we allemaal. Jammer genoeg.

Geef dat maar aan hem. Hij heeft ‘t nodig.

De twee andere doden zijn geïdentificeerd.

De Fransman Claude Martin werkte in de haven.

Dit hebben we in z'n huis gevonden.

Kwamen ze vannacht uit het westen? -Ja.

Waar loopt die straat heen? -Die loopt langs de kust.

De trimtanks zijn beschadigd. -Hoeveel brandstof is er nog?

Voor één dag. Maximaal. Anders lopen de zuigers schade op.

En de accu's? -Die zitten vol.

We moeten praten.

Stafbespreking in de gevechtscentrale.

We zijn hier ergens. Waar precies, weten we niet.

De reden daarvoor is dat de zon niet doorkomt.

En de zendapparatuur dan? -Kapot. Reserveonderdelen heb ik niet.

En aan de FM-zender hebben we hier niets.

Als we duiken, lokaliseren we misschien wel 'n ander schip.

En dan maar bidden dat ‘ter een van ons is.

Hier heb je toch alleen maar konvooien. -Wat moeten we dan? Opgeven?

Ik wil niet opgeven. En ook niet doorvechten.

Ik wil alleen nog naar huis. -Heel belangrijk, ja.

Dan pakken ze ons op en komen we voor de krijgsraad. Allemaal.

Ga jij het hun vertellen? -Wat?

Wat hier aan de hand was.

Buiten ons weet niemand dat toch?

De leiding heeft geen idee.

Het logboek is sinds de overdracht van Greenwood niet meer bijgehouden.

Dus?

We kunnen er nog in zetten wat er is gebeurd.

Daarvoor moeten we eerst thuiskomen. Hoe doen we dat zonder diesel?

Geen idee. Eerst moeten we een Duits schip zien te vinden.

We varen onder water, tot we ver genoeg weg zijn bij de konvooien.

Hoe ver komen we met de accu's, bij drie knopen?

180 mijl.

Met ‘n zuidoostelijke koers komen we in elk geval dichter bij de Franse kust.

Nieuwe koers: 1-3-5.

Klaar voor onder water.

Simone.

Is ze boven?

Nee, maar ik weet waar ze is.

Kun jij haar verbergen? Buiten de stad?

Bij mij op de boerderij. Maar niet voor lang.

Ze moet weg uit La Rochelle. -Hoe dan? Er zijn overal soldaten.

Ik ben bang. -Ik ook.

Ben je met de auto gekomen? -Kom.

Carla?

Ik had hem kunnen vermoorden.

Vond je 't fijn?

Sorry.

Hoe lang doe je ermee? -Een paar dagen.

En dan? -Dan haal je meer voor me.

Je moet weg uit La Rochelle, anders pakken ze je. Net als Jacqueline.

Zover laat jij ‘t niet komen. Toch?

Ik kan niet weg.

Sinclair was m'n enige hoop. Ik kan niet de trein naar Calais pakken.

Ik moet naar m'n werk, anders worden ze achterdochtig.

Emile staat beneden te wachten.

Ik hou van je. Echt waar.

Je vond ‘t wel fijn.

Dat kon ik aan je merken.

We moeten elkaar nu steunen.

Luit, als de officieren gaan praten, heeft 't geen zin.

Dan kunnen we net zo goed op zee blijven.

Of we zeggen wat we Hoffmann hebben aangedaan. En Max.

Krijgen we ze daarmee terug? -Nee.

Maar dan zullen er wel een paar verraders hangen.

Maar maak je geen zorgen. Ik zal m'n laffe bek houden.

Maar als Wrangel niet meedoet, kun je het wel vergeten.

Frank.

Luister eens.

Klopgeluiden.

S0S.

Peiling?

45 graden.

Beweegt zich naar rechts.

Is ‘t signaal duidelijk hoorbaar? -Ja. Het wordt langzaam luider.

Commandoposten innemen.

Commandoposten innemen. Kom op, luie klootzakken. Actie.

Hé, barbaar.

Verdomme. Wat mankeert jou?

Het wordt niets met mij aan boord. -Wat?

Ik breng alleen ongeluk. -Omdat je hoeren afzet.

Wat? -Wel betalen, niet naaien.

Maar dat brengt geen ongeluk. Aan het werk, anders word jij genaaid. Door mij.

Niets.

Het geluid wordt harder.

Het kan eeuwig duren voor we ‘m vinden. Een naald in een hooiberg.

Kilometerpaal 223,5, in de buurt van Royan.

Uit die richting kwam de auto.

Een halfuurtje rust, zonder patrouilleboot.

Een levering over zee? -Ja. Springstof en wapens.

Wie heeft die informatie verder nog? -De kustwacht vaart wekelijks anders.

Dat bepaalt de Gendarmerie Maritime. Ik krijg altijd een duplicaat.

Dan hoop ik dat we de verrader daar vinden.

Zijn er nog meer verliezen? -Ja.

Drie boten gezonken, één wordt er vermist. Hoffmann.

Vier dagen geleden was er nog radiocontact. Sindsdien is ‘t stil.

Dat hoort juffrouw Strasser te weten.

Verliezen zijn niet mijn pakkie-an. -lk ben toch niet achterlijk.

Ik weet dat u deze boot niet alleen heeft geselecteerd om professionele redenen.

U moet ‘t haar vertellen.

Ik moet met je praten. -0, ja? Waarover dan?

Niet hier. Vanavond, bij mij.

Goed.

M'n chauffeur komt je ophalen. -Tot vanavond dan.

Hoe voel je je? -Het gaat wel.

Ik heb je misschien iets te veel toegediend.

Je hebt als een roos geslapen.

Even wakker worden, dan beginnen we. -Carla.

het is afgelopen. -Nee.

Het is pas afgelopen als ik dat zeg.

Emile. -Ik kom eraan.

Ga je je vader vertellen dat je ‘m in de steek laat?

En heel Frankrijk erbij’?

Claude en Luc zijn dood. Er zijn nog 40 kogels over.

Wat kunnen we nog? -Het volstaat.

Als je de juiste mensen raakt, is het genoeg.

Ik moet pissen. Help me eens.

Wie is die vrouw, Emile? -Gewoon, een vriendin.

Ze spreekt Engels. Ik wil geen Engelstaligen in m'n huis.

Heb je dat begrepen? -Ja, pa.

Vaartuig. Een ouwe schuit.

Geen snelheid.

Niet bepaald zeewaardig.

Buizen één en twee gereedmaken om te schieten.

Buizen één en twee gereedmaken. -Gereedmaken om op te duiken.

Cyrillisch schrift.

Een kustschip, zonder bemanning. -Zo ver uit de kust?

Misschien zijn ze allemaal dood.

We hebben diesel nodig.

We moeten enteren.

Wie heeft ervaring met nabijgevechten?

Wie hier heeft ooit eigenhandig een mens gedood?

Ja.

Ik.

Spreekt er iemand Russisch?

Behalve ik?

Ik ga mee. -Wat?

U heeft mij daar nodig. -Een gek?

Wie voert de mannen dan aan? U?

Deze boot heeft een commandant nodig.

Anders heeft die diesel ook geen nut.

En Ehrenberg breekt al bij de eerste vraag van de commandant.

We hebben geen keus.

Ben je gek geworden of zo?

Nee, hij heeft gelijk.

Anders staan we straks allemaal voor de krijgsraad. De voltallige bemanning.

Maar als u ons belazert…

krijgt u geen Russische kogel door uw kop, maar een Duitse in uw rug.

Daar gaat een trap naar beneden.

U blijft hier om rugdekking te geven. U ook.

Niet schieten.

Alstublieft. Niet schieten.

Bent u een Duitser? -Jawel. Uit Zwaben.

Op een Russisch schip? -We hebben problemen.

Lopen.

Welkom aan boord van de Kasak, heren.

Ik ben kapitein Martin Chafroff.

Zijn jullie allemaal Duitsers? -Twee Duitsers, vier Roemenen.

En één souvenir uit Oekraïne.

Is dit de hele bemanning? -Het is maar 'n klein schip.

Waarom verstopt u zich hier? -Dat doen we niet.

We dobberen rond. -Onze machinist is gek geworden.

Te veel gezopen en op de motor geschoten.

Repareren lukte niet, waarschijnlijk is de starter stuk.

Waar is hij nu? -Dood.

Kunt u de motor repareren?

Hoeveel brandstof heeft u? -Genoeg.

Is jullie tank leeg? -Z0 zou je '‘t kunnen samenvatten, ja.

Mijn machinist repareert die motor voor U.

En u geeft mij zoveel diesel als ik nodig heb.

Werp er maar een blik op.

En u gaat met hem mee. -Ja.

Een borrel?

Wat een geluk dat jullie ons hebben gevonden.

Ga 's opzij.

Wat is dit voor klotezooi?

En, kun je de motor repareren? -Het is te proberen.

Hoorde je dat?

Nee, ik hoor niets.

Daar.

Ik heb vast te lang naast de motoren gestaan.

Thorsten.

Wat doe je daar?

Een kijkje nemen.

Van Wrangel moesten we hier blijven staan.

Klotezooi.

Ik doe je niets.

Rustig maar. Ik doe je niets.

Gaat het?

Alles in orde.

Ik doe je geen pijn. Dat beloof ik.

Onze bestemming was Halifax.

Canada? -Ja. De oostkust.

Daar heb je Duitstalige gemeenschappen.

Jullie zouden allemaal voor Duitsland kunnen vechten.

We zijn vluchtelingen.

Deserteurs.

Overlevenden.

Het is allemaal mijn schuld.

Het is allemaal mijn schuld, weet je.

Al die pech aan boord, het is allemaal mijn schuld.

Ik ben de oorlog beu.

Wilt u over de oorlog in het oosten horen?

Woont u daar? -Ja. In Charkov.

57e divisie?

Gorodnjanski.

Goeie kerel.

Heeft ons stevig aangepakt.

Podlas..….

…voerde het bevel over de 57e divisie.

Niet Gorodnjanski.

U heeft nooit aan de oorlog deelgenomen.

Ga bij de anderen kijken.

Breng hem aan dek en bereid dan de brandstofovername voor. Meekomen.

Onze dochter is daar.

Hebben jullie een meisje gezien? -Joden.

Een mooi meisje, met blond haar.

Nee?

Schiet ons alstublieft dood.

Twee patronen maar.

We hebben al ons geld gegeven…

…om in Canada te komen.

Alstublieft.

Dank u wel.

Geef het signaal.

Beide motoren langzaam vooruit.

Misschien was ik 't.

Misschien kwam al die pech door mij.

Kom.

Buis twee.

Vuur.

Uw plan om de mannen veilig thuis te brengen…

U kunt mij vertrouwen.

Goed zo. Los. Los.

lk kan niet meer voor haar zorgen. Het duurt te lang.

Neem haar mee, of ik breng haar naar het ziekenhuis.

Een baby bij een oude vrouw…

De buren praten al over die twee dochters die niet op elkaar lijken.

Waarom loop ik risico en u niet?

Geef me tijd. Ik vind wel een oplossing. Alstublieft.

Twee dagen. Ik doe ‘t voor het kind.

Maar geen dag meer. -Goed.

Mag ik?

Ga zitten.

Er zijn dingen die je beter van een vriend kunt horen. Van iemand die van je houdt.

Dan valt ‘t misschien iets minder zwaar.

De U-612 wordt vermist.

Hoffmanns boot. Franks boot.

Vier dagen terug waren ze in gevecht. Sindsdien…

is het contact verbroken.

Ik vind ‘t echt heel erg.

Excuseer me.

Gluck is ontvoerd. Ik moet helaas weg.

M'n chauffeur brengt je wel naar huis.

Ik kan je broer niet vervangen, maar zal er voor je zijn.

Margot, je moet vertrekken. -Wat?

Hoe bedoel je?

Ze gaan mensen oppakken. De gijzelaars.

Jij staat op de lijst. -Wat?

Luister. Dit is een vervalst paspoort voor jou.

Als je een ander kapsel neemt, zie je er net zo uit als zij. Goed?

En jij neemt baby Anna mee. Ze gaat me je mee.

Waarom?

Frank is dood.

En jij dan? -lk kan niet. Ik kan niet weg.

Maar jij wel.

Jij kunt weg.

‘Wij willen het hoofd van Hagen Forster binnen 48 uur.

Anders wordt Gluck geëxecuteerd. Leve de vrijheid, leve Frankrijk.

Uw hoofd zal voor het stadhuis worden neergezet.

En dat bedoelen ze letterlijk.

Wat een schertsvertoning. -Waarom werd hij niet beter bewaakt?

Die rat van een Monroe was uitgespeeld.

Ratten bijten als ze in t nauw zitten.

Ik wil dat elk huis, elke kelder in deze stad wordt doorzocht.

U kent het standaardprotocol.

Parijs heeft een halfuur terug het benodigde bevel gegeven.

Drijf de gijzelaars dus maar bijeen. Ingerukt.

En laat de burgemeester 50 man extra voor Glucks adjudant regelen.

Daarna komt u terug naar m'n kantoor voor nadere orders.

Bent u doof?

Heil Hitler.