Original subtitles

Ivoorkust, Algerije, China, Israël... We hebben alles.

Vier landen is wel veel. - We hebben het onze schoonzonen beloofd.

Je hebt gelijk. We doen het en praten er niet meer over.

Het had niet gehoeven als onze dochters met Fransen waren getrouwd.

Alsjeblieft, Claude.

De Aziatische gemeenschap is nu het doelwit van agressie...

Daar heb je het. Dit land wordt te gevaarlijk voor Chinezen.

Nee, nee, nee...

Luister, Karine. Zeg tegen mevrouw Zitouni...

dat ze me niet meer belt. Punt uit.

Eén keer een vrouw in boerka verdedigd, nu staan ze in de rij:

boerka's, boerkini's... Het lijkt wel een Pakistaanse madrassa.

Is het geen goede rol? - Jawel, hoor.

Ik speel alweer een dealer. Hij heet gewoon 'zwarte man'.

Luie Franse scenaristen. - Maar jullie hebben wel Omar Sy.

Omar Sy? Dat is de enige. Voor de rest is het een woestijn.

Genoeg slachtoffer gespeeld. We worden rijk. - Je hebt nieuws van de banken?

Ze overstelpen ons met voorstellen.

De investeerders staan in de rij. - Wie bijvoorbeeld?

'Wie bijvoorbeeld?' Dat doet er niet toe.

Hoezo niet? - Dat is een detail.

Ben je echt bankier? - Ik niet en ik ben ook ongerust.

We hebben allemaal 10.000 euro ingelegd.

Ik heb de indruk dat jullie me niet vertrouwen. Zeg dat dan meteen.

Wil je rijk worden of een sukkel blijven? - Jij bent de enige sukkel.

We vertrouwen je wel, David.

Zorg goed voor Clovis. - Maak je geen zorgen.

Posten jullie foto's op mijn Facebook? - Jouw Facebook?

Dat heeft de pastoor geïnstalleerd. Ook Twitter en Amstragram.

Ik ben een grootmoeder 2.0.

Alles goed, Ségolène?

Ik heb een bod op een van mijn schilderijen.

Dat is geweldig.

Wie zou er... ik bedoel: Wie is de koper?

Een Chinees uit China.

Op mijn site is hij gevallen voor een van mijn doeken.

'De opgehangen oude vrouw.' - Ja, die ken ik.

Een van mijn favorieten. - Ik ga het Chao vertellen.

Hij weet het waarschijnlijk al. - O ja?

Het is zeker een neef van hem, om haar Wat op te beuren.

Ze had het zwaar. - Ze is depressief geboren.

Toen ik zwanger was van haar zijn we naar de 'Exorcist' geweest.

Je moeder is onder ons.

Wil je haar spreken? - Je maakt me bang.

Ik mis je, Coco. - Ik mis jou ook, Viviane.

Moet je kijken. Weet je waar ik ben?

Het zwembad waar we elkaar ontmoet hebben.

Kus me. - Nu meteen?

Ja, nu meteen. Vooruit.

Geef me de computer, ik moet Verneuil spreken.

Als je de hele dag achter dat ding zit, vind je nooit een echtgenoot.

Viviane, hé...

Waar is de wifi?

Lets tegen malaria, tegen diarree...

Tegen de muggen. - Claude?

Mijn vader wil je spreken via Skype.

Als hij weer over zijn ham begint, zal hij wat horen.

Je bent zwanger, magnifiek.

Vijf maanden, ze is al lekker dik.

Hij wordt enorm. - Hebben jullie al een naam?

Daar zijn we het nog niet over eens. - Ik weet er een: André.

Net als zijn grootvader. - Nee.

Wat wil je nu nog? - Jullie komen vanavond om 11 uur.

Dat heb ik gisteren al gezegd. - Je vergeet mijn ham toch niet?

Kijk, tevreden?

Ik moet verder met inpakken.

Marie, straks missen we de trein nog.

Ik breng jullie naar het station. - Graag.

Eens een kontlikker, altijd een kontlikker. 'Ik breng jullie wel.'

We hebben geen tijd meer. We gaan.

Dag, Claude. - Verdomme, de ham.

Als mijn vader zijn ham niet krijgt... - Vakantie mislukt.

Nee, hé? Die hond...

Verneuil, mijn ham.

Ik versta je niet. Er is storing.

BON DIEU 2.

VIER WEKEN LATER

Geen lekkere buurt. - Dit is juist een sjieke buurt.

Daar is het het ergste. Tuig overvalt ander tuig niet.

Wat is dat voor wagen? - Ik ben de wolf van Wall Street.

Rustig maar, het is een leaseauto. Ik ga niet in een deelauto rijden.

Lees je Donald Trump? - Ik deel zijn ideeën niet.

Maar in zaken is hij een topper. Een echte Harry Potter.

Kom op, we gaan.

Heren, het hoofdkwartier van Reubio. - Waanzinnig.

Zelfs met een intercom. Goed voor de veiligheid.

Is het niet te duur? - 2000 per maand. Spotgoedkoop.

Eerder duurkoop.

Dit is onze assistente, Gisèle.

Bom dia, Senhores. - Ze is Braziliaans.

Gisele, dit is ons business plau.

Het businessplan.

Ze is een nicht van Neymar. Ze kan voetbalkaartjes regelen.

Kan ze ook iets? - Anders had ik haar niet aangenomen.

Ze heeft economie gestudeerd aan de Universiteit van Guadalajara.

Haar tweede master.

Ligt dat niet in Mexico? - Jij let teveel op de details. Heren...

ik open de eerste buitengewone vergadering...

van de raad van bestuur van Reubio.

Waarom 'buitengewoon'? - Is 'n zakelijke uitdrukking. Aan 't werk.

Conclusie: Over twee jaar is Reubio de Franse marktleider...

in halal bio-voedsel.

Over vijf jaar zijn we leider in Europa. En daarna:

Indonesië. Een markt van 200 miljoen moslims.

200 miljoen? - Jazeker.

Maar eerst moeten we risico's nemen en sprongen maken.

Wat bedoel je daarmee? - Gewoon, sprongen maken.

Sprongen maken over obstakels.

Praat eens normaal. Ik dacht dat we veel aanbiedingen hadden.

Oké...

Dat is Wat minder geworden.

Investeerders in dit land durven niks. Maar er is nog niks verloren.

Ik heb contact met een Griekse bank. - Een Griekse bank?

De Papalopoulos bank. - Hou je ons voor de gek?

Doe niet Zo negatief. Het is niks, het zit gewoon even tegen.

Als mijn vuist je eens tegenzit... - Rustig.

Een Mercedes, een sjiek kantoor, die secretaresse.

En ik moet rustig zijn? - Geen zorgen.

We moeten de hand in eigen zak steken en het groot zien.

Net als Trump.

Hoeveel? - Het dubbele: 20.000 de man.

Ik trek mijn geld terug. - Ik vertrouw het niet.

Ik verwacht een kind. - Ik hoor het al.

De ratten verlaten het schip. Jullie hebben echt een Franse mentaliteit.

Wat wil dat zeggen? - Kortzichtig.

Zal ik jou eens iets laten zien? - Rachid...

Vergeet die Griekse bank maar en geef me mijn geld terug.

Geen probleem, tot de laatste cent.

Jullie zeker ook? - Zeker.

Ik verwacht nog altijd een kind. - Donder maar op.

Nu heb ik een holding te runnen. - Je bent een idioot.

Steve Jobs moest eerst ook ploeteren. Die iPhone was er niet zomaar.

Hij moest hard werken.

Niet alle joden hebben een zakelijk instinct.

Als hij me maar terugbetaalt.

Mijn vader zei al: Doe nooit zaken met familie.

Een echte Fransman had hem bekrast. - Val toch dood.

Ik kan niet meer, ik wil naar huis. - Over een uurtje zijn we in Frankrijk.

Wat een ramp, die reizen. - Nooit meer.

Dat beloof ik. - Welk land was het meest...

Dat is geen makkelijke vraag.

Welkom op vliegveld Charles de Gaulle.

We zijn thuis, gelukkig.

Nog niet. Eerst nog de douane.

Pardon.

Hup, naar Chinon. - Wat ben je aan het doen?

Ik twitter dat we terug zijn. - We missen de trein.

Haast u niet. Er zijn geen treinen. - Hoezo niet?

Ze staken. Het gaat drie maanden duren.

Dan zijn we zeker terug in Frankrijk. Geweldig.

Kijk eens naar die groene velden. Wat een rust.

Touraine is de boomgaard van Frankrijk. De Hof van Eden.

Onze insecten zijn ook liever dan Afrikaanse.

Dat zijn er heel Wat.

Stop, stop. Stop even, alstublieft.

Dag meisjes. ik ben blij jullie te zien. Ik heb jullie gemist.

Claude, de meter loopt. - Ja, die loopt zeker door.

Twee minuten. Ruik je die koeienstront, ik herleef.

Ik krijg er honger van. - We gaan lekker Frans eten.

Kaas, vleeswaren, een flesje wijn. Want die groene thee...

Mag ik de varkenskoppaté? - Daar zul je van genieten.

Die heb ik al gehad. Hij is heerlijk.

Wie is dat? - Dat zijn zeker onze dochters.

We nemen niet op. Dan gaan ze van alles vragen over onze vreselijke reizen.

We bellen ze later wel. We moeten eerst even bijkomen.

Leuk programma over Frans I. - Indrukwekkend.

Gaat het niet, schat?

Het is afgelopen, Odile. - Met ons?

Nee, met Frankrijk, dit rotland.

Dood. - Ben je aangevallen door antisemieten?

Nee, de Reubio-vergadering liep beroerd. Ik sluit de boeken.

Schreeuw niet zo, je maakt hem bang. - Sorry schat, kom hier.

Sorry, lieveling.

Je vader is boos op oom Rachid, oom Chao en oom Charles.

Ze hebben hele kleine balletjes. Zo klein.

Geïnteresseerd in nunchaku's?

Tegen zwarten begin je zeker ook over machetes?

Waarom zou ik nunchaku's willen? - Omdat u ernaar kijkt.

Dat klopt, ik neem die. En twee werpsterren.

Wat is er?

Vind je me een loser? - Helemaal niet, schat.

Je kijkt te veel films. Het echte leven is ingewikkelder.

Ik geloof in je, je slaagt vast. - Laten we Frankrijk verlaten.

Waarheen? - Naar New York.

Naar New York?

Dat is hét zakencentrum. En er zijn veel joden.

Dan liever Israël, daar zijn nog meer joden.

Zou je dat willen?

Natuurlijk. Eerst joods worden, ik heb nog maar drie jaar te gaan.

Ik wacht geen drie jaar.

Dan maak ik het daar af, dat is nog beter.

Wat heb ik je gemist. - Was de vakantie fijn?

Rachids ouders vonden het leuk jullie te zien.

Wij ook. Een gezellig moment.

En?

Vertel je niks? - Zondag, als we bij elkaar zijn.

Ik heb zoveel te vertellen over die reizen.

Oké, ik moet weg.

Ik moet om vier uur pleiten. Alweer seksuele intimidatie.

Dat is het enige tegenwoordig. De varkens vallen als vliegen.

Dag, schat. - Tot ziens.

Is papa er niet? - Die is nog op kantoor.

Dit is de grote dag. Hij verkoopt zijn aandeel in de zaak.

Papa met pensioen. Dat wordt raar. Maak je je geen zorgen?

Jawel.

Tot slot: ik ben trots dat ik met jullie heb mogen werken.

Zelfs met u, Jean-Pierre. En jij, Guy, mijn trouwe medewerker...

ik reken erop dat we tot in de 22e eeuw blijven bestaan.

Bent u niet bang voor uw pensioen? - Helemaal niet.

Ik ga genieten van het leven, mijn gezin...

En vooral van mijn passie: de geschiedenis van Frankrijk en van Touraine.

Ik begin met een biografie over de grote dichter Alfred Tonnellé.

Hij stierf jong aan de tyfus. Wist je dat hij van hier was?

Nee, dat wist ik niet. En ik weet ook niet wie Alfred Tonnellé is.

Nee? Dan moet je je daarin verdiepen. Hij was een groot alpinist.

Dat zegt je ook niks? - Nee.

Die biografie is dus echt nodig. Een donderslag in de uitgeverswereld.

Op Tonnellé, en op de poëzie.

Een mooie cheque, genoeg om het 30 jaar vol te houden.

Meer wens ik niet.

Ik ga ook met pensioen. - Echt, fantastisch.

Wie komt er in uw plaats? - Dat is nog niet beslist.

Het filiaal wordt misschien naar Saumur verplaatst.

Dat is het probleem in stadjes als Chinon. Naast het toerisme is er niks.

Iedereen vertrekt, vooral de jongeren. De Avilex-fabriek gaat ook dicht.

Avilex? Wat een zonde.

Dat is de laatste grote fabriek uit de buurt.

Alles houdt op.

Wat zeggen we over de reizen? Ik wil ze niet kwetsen.

Daar zorg ik wel voor. - Pas op.

Wees vooral politiek correct. - Uiteraard.

Op de luchthaven van Tel Aviv duurde de douanecontrole wel vier uur.

Ik dacht dat ik besneden zou worden. Ik maak maar een grapje.

Je bent toch niet gechoqueerd, David? - Helemaal niet. ik ben het gewend.

Zij maken geen grapjes. Ze zijn gespannen. - Hoe bedoel je gespannen?

Er zijn wat spanningen in die regio. Wist je dat niet?

Ik vond het er prachtig. De Geboortekerk, geweldig.

Maar die is op de Westoever. - Is dat niet Israël?

Nee, dat is Palestina.

Stoort het woord Palestina je, David? - Nee.

Helemaal niet, ik noem het de Westoever. Cis-Jordanië.

Er is duidelijk toch wel wat spanning. - En de Klaagmuur?

Wij zijn geen klagers.

Nee, die dag was het bloedheet. Het leek wel een oven.

Ik ging me liever verfrissen in de Dode Zee.

Dan moet je wel opschieten. Er zit meer zout in dan water.

Ik zag je moeder uitdrogen als een oude komkommer.

Sorry, maar je hebt wel gezweet.

Ik heb gezweet als een os.

En Algerije? - Dat vond ik heel mooi.

Algiers is een magnifieke stad.

Vervreemdend, hé? - Als je hier naar een buitenwijk gaat...

is het kif-kif, zoals jullie zeggen.

Dat is humor, Rachid. Ironie.

Als het humor was, zouden we wel lachen.

Mij doet het niets, ik hou niet van politieke correctheid.

Ik bedoelde: Er is geen massatoerisme zoals in Tunesië of Marokko.

Het blijft authentiek. - Dat is waar.

In de kathedraal van Algiers waren we alleen.

Dat verbaast me niets.

Hebben jullie nog iets anders gezien?

We hebben de Corniche gezien. Al die Hausmann-huizen aan zee.

Niet alles uit de koloniale tijd was slecht. Op architectuurgebied dan.

Je ouders hebben ons te eten gevraagd. We zijn als koningen ontvangen.

De Algerijnen hebben gevoel voor gastvrijheid.

Niet allemaal. Enkele baardmannen zagen er niet zo vriendelijk uit.

Geen zorgen. De toeristen zullen Algerije niet gauw overspoelen.

En China? - China, waar moet ik beginnen?

Daar is zoveel over te zeggen. Nietwaar, schat?

Over China.

Erg verrassend. Een schok voor de zintuigen.

In Peking heb je luchtvervuiling en mensen die op je spugen.

Spuugden ze op je? - Op mijn schoenen. Niet expres.

Hij mikte op het trottoir. Maar het is niet aangenaam.

Vonden jullie het verder leuk? - Heel leuk.

Alleen in de taxi's stonk het naar knoflook.

Dat is tegen de kwade geesten.

Het verjaagt meer klanten dan geesten.

Je moet een sterke maag hebben. - En korte tenen, zo druk is het er.

Meer dan een miljard mensen. Dat is benauwend.

Kun je er niet meer om lachen, Chao?

Jullie moeder werd ziek, midden in de Verboden Stad.

Een vreselijke buikloop, we hebben niks gezien.

Vanwege de larven.

Larven? - Ja, van de markt van Wangfujing.

Ik moest ze per se proeven. Het is walgelijk.

Varkenskoppaté is niet veel beter. - Dat is veel lekkerder.

En die honderdjarige eieren... Die stank.

Dat gespuug en die oude eieren, dat is het China van vroeger.

Misschien, maar het bestaat nog wel. Wij hebben het gezien.

Ik vond Afrika prachtig. Ik heb nu al weer zin om terug te gaan.

Niet meteen, maar ooit.

We hadden wel tijd nodig. Abidjan is uitputtend.

We sliepen slecht vanwege het feest. - Het feest?

Dat van de Ivorianen. - Welke?

Alle Ivorianen. - Wat zijn dat voor clichés?

Ik overdrijf, er zijn er vast wel die soms ook slapen.

Maar op het gebied van feesten zijn ze kampioen.

Ging het goed met mijn vader? - Prima, hij heeft drie dagen niks gezegd.

Dat ruikt lekker, Wat is dat? - Dat ken ik niet. Alleen rijst?

Dat moest ik maken van oom.

Normaal is de rijst een bijgerecht bij de ham.

Blijf je daarover doorzeuren? - Zolang als dat nodig is.

Ik haal wel Wat escargots-kedjenou. Dat is lekker.

Jij blijft hier. En je houdt je mond.

Schep op.

Uiteindelijk kwam het weer goed. Maar jullie moeder is nog ziek geworden.

Plotseling. Die Afrikaanse bacteriën, hé?

Ze had het enorm te pakken. - Die zijn heel virulent.

Jullie zijn levend teruggekomen. - Ja, een wonder.

We moeten weer eens weg. Het is nog een eind rijden.

Is dat iets nieuws? Dat lijkt wel een vampier.

Nee, dat is een zelfportret.

Leuk. - Heel mooi.

Waarom zo vroeg op? - Om te schrijven.

Een schrijver moet discipline hebben.

Dan hoef je ook niet met pensioen te gaan.

Wat heb je voor belachelijks aan? - Mijn Chinese pyjama. In Peking gekocht.

Een prachtige dag.

Vooruit, en laat je niet voor 11 uur zien.

En nu wij, Alfred.

Hoofdstuk één.

Welkom in Israël.

Meester... - Wat is er?

Een vrouw in uw kantoor met een... U weet wel, met een...

Mevrouw Zitouni, ik doe geen boerka-zaken meer.

Ik ben mevrouw Zitouni niet. - Wie dan?

Mevrouw Beladje. Ik heb uw naam van mevrouw Zitouni.

'Ik spreek geen Hebreeuws.' Een vrouw zegt dan:

En een man zegt:

'Ik begrijp het niet.' Een vrouw zegt:

En de man zegt:

Wat is dit moeilijk. ik snap er niks van.

Ik dacht dat jij Hebreeuws sprak. - Oud Hebreeuws, met hiërogliefen.

We doen onze alia, we gaan niet naar Club Med.

Je moeder.

Charles Kofi, ik kom voor de auditie. - Ga maar zitten.

Ik heb geen tekst gekregen.

Maak je niet druk. Je werkt in een supermarkt.

Vlak na de generiek, hoor je... En dan word je neergeknald door een blanke.

Dat was je rol. Ga zitten.

Die beroerde tyfus.

Ik heb pruimentaart voor je.

Ik vroeg je me niet te storen. Een schrijver stoor je niet bij zijn werk.

Ik zet hem hier neer. - Ik heb geen honger.

Werk lekker door, mijn kleine Balzac.

Hé Chinees, je geld. - Je bent compleet gek, Chao.

Lezen jullie de krant niet?

Chinezen worden altijd overvallen. - Heb jij dan geld bij je?

20 euro, je bent ook nog gierig.

Jullie zijn echt idioten.

Je wilde ons spreken? - Ja, ga zitten.

Ik wil mijn schulden afbetalen, voor ik voorgoed naar Israël vertrek.

Naar Israël? Ben je gek? - Helemaal niet.

Alle Fransen zijn nietsnutten. - Wat ga je doen? Halal verkopen aan joden?

Nee, Reubio is voorbij.

Ik heb een idee. - Een idee?

The idea. Maar ik praat er nog niet over.

Geef maar liever een cheque. - Alsjeblieft.

Goede rekeningen maken goede schoonbroers.

Wat is dit? Waar is de cheque?

De cheque komt later. Dit is een schuldbekentenis.

Wij krijgen een papiertje en hij vlucht naar Israël.

Die leveren niet uit naar Frankrijk. - Hoe bedoel je?

Ik vlucht niet, ik ga er wonen met mijn gezin.

Het is een officieel getekend document. - Bernard Madoff tekende ook alles.

Hé, ik ben het, David. Jullie schoonbroer, familie.

Ik besteel mijn familie niet. - Madoff wel.

Zijn jullie allemaal antisemieten? - Kijk. Chantage met antisemitisme.

Goedenavond, zegt u het maar.

Cola. - Cola.

Bier. - Pastis.

Twee cola, één bier. En een kleine gele voor meneer.

Is dat grappig? U zei 'kleine gele', met een glimlach.

Volgens mij niet. - U zei expres 'kleine gele'.

Waarom zei u niet pastis? Daar vroeg ik om.

Hier heb ik geen tijd voor.

Zagen jullie dat? Ik ga een klacht indienen bij Craaf.

Wat is dat? - De raad van Aziaten in Frankrijk.

Wat een lelijke naam. Net Craaf Papier.

Is het craaf, dokter?

Niet erger dan CRIF of CRAN. - Wat is dat?

Dat is de raad voor zwarten in Frankrijk.

Dat is een mooie naam. Dat doet denken aan een krantenkop.

En voor de Arabieren? - Daar zijn ze 't nooit over eens geworden.

Zou jij uit Frankrijk weggaan? - Weet ik niet.

Ik hou van dit land, maar het is niet makkelijk.

Met een bodywarmer zien ze me al voor terrorist aan.

Laat die dan open. - Dat doe ik.

Elke winter vriezen m'n ballen eraf.

Verdomme, het gaat gieten.

Wat een rotklimaat heeft dit land.

In Tel Aviv is het nu 25 graden.

Ze laten Philippe Torreton 'Othello' spelen.

En? - Othello is een zwarte man.

Torreton is blank. Hoe gaan ze dat doen? Met een blackface?

Dat zeg je tegen mij, ik weet niet wie Othello en Torreton zijn.

Een torreton tegen de regen zou fijn zijn.

China? - Ja, ik heb een super CV.

Ik spreek Frans, Engels, Chinees. Ik kan bij elke bank werken.

Stop. - Ik ben nog niet klaar.

Ik zei: Stop, we gaan meteen.

Hier droog ik helemaal op. Daar begrijpen ze mijn kunst tenminste.

Ik bescherm jullie. Jullie hoeven niet bang te zijn.

Het bedrag voor de collecte.

Marie, hoe gaat het ermee? - Heel goed, pastoor.

En de familie? - Ik ben een gelukkige oma.

Al die diversiteit en kleuren, heerlijk. - Des te beter.

Je kunt dit apparaatje even testen. Mag ik even je bankkaart?

Voor de collecte? - Ik reken 10 euro af.

Voor de volgende mis. Betaal je contactloos?

Waar wacht je nog op? Je moet met je tijd mee.

Wat is er? Zie je de Heilige Maagd?

Dat is Arash, onze Afghaanse vluchteling. Hij is gevlucht voor de taliban.

De sociale woning voor hem is nog niet klaar. Nu slaapt hij hier in de kou.

Ocharme.

Kan hij niet in jouw grote huis logeren? - Excuseer?

Een maand, hooguit. Hij is erg vriendelijk.

Zo ziet hij er wel uit.

En hij doet ook nog de tuin voor je. Arash, tuinman...

Nee, ik ben leraar. - Natuurlijk, Arash. Leraar.

Wie is die kerel? - Dit is Arash.

Van de taliban. Hij komt bij ons logeren.

De taliban? - Nee, die ben ik juist ontvlucht.

Pardon, dat is natuurlijk niet hetzelfde.

Maar het resultaat is gelijk. Het blijft nee. Waarom overkomt dit ons nu weer?

Is het een probleem, mevrouw? - Nee, hoor.

Hij kan in het tuinhuisje. Daar stoort hij niemand.

Ik ben hard aan het werk. - Dat weten we.

Mooi huis.

Toosten met water is maar triest.

Er is me een functie aangeboden, in Bombay.

In India?

Daar zijn nog meer virussen dan in Afrika.

Mijn bedrijf wil erheen. Het is een buitenkansje.

En mijn carrière dan? - Grapje, ik ga weigeren.

Ik ga je niet dwingen.

Zie je dat? 45 euro per glas champagne. Gelukkig ben je zwanger.

En als het toch een taliban is? - Wie?

Arash.

Er zijn terroristen die zich voordoen als vluchteling.

In zijn land was hij leraar.

Heb je daar bewijs voor? Heb je de rector in Kabul gesproken?

Ga niet altijd van het ergste uit. Ik vind hem erg sympathiek.

En laat me nu twitteren. Ik ben ergens mee bezig.

Ga plassen. Niet terugkomen voor het eind van de namiddag.

Schat, schat, schat... - Wat?

Die kerel, Arash. Die is aan het bidden. Allah akbar en zo.

Zo bidden moslims.

Dat weet ik ook wel. Maar hij leek wel bezeten. Alsof hij een missie had.

Ga naar een therapeut, want het gaat niet goed met je.

En doe die pyjama uit. Het is net alsof ik met Mao slaap.

Meester... - Wat nu weer, Karine?

Meneer Martineau wil een afspraak.

Martineau, weet je dat zeker? - Ja.

Hij komt om vier uur. - Martineau.

Ik ben kapot. Ik heb de hele nacht gestudeerd.

Ik kan een rede in de Knesset houden.

Kun je dat rustig en duidelijk herhalen?

Ga brood halen.

Je gebruikt expres moeilijke zinnen. - 'Ga brood halen', is dat ingewikkeld?

Dat begrijp ik wel. Ga brood halen.

We zijn nog niet weg.

Meneer Martineau is er. - Natuurlijk, laat hem binnen.

Salam aleikum.

Aleikum salam.

Gaat u zitten.

Zegt u het maar. - Mijn vrouw is uit het zwembad gezet...

omdat ze een boerkini droeg. Ik wil een klacht indienen.

Ik moet je spreken.

Ik heb niet gestudeerd om over stof te praten met achterlijken.

Ik heb ook genoeg van dit land. Ik moet veel harder werken dan mannen.

Laten we dan weggaan. - Waarheen?

Ik dacht aan Algerije, maar dat wil jij misschien niet.

Nee, dat is niet logisch.

Je zei dat je me overal zou volgen. - Tijdens de huwelijksnacht.

Meende je het niet? - Jawel.

Je hebt het wel over Algerije. - Het verandert daar.

Het leven begint er aangenamer te worden. Het Algerijnse dolce vita.

Het Algerijnse dolce vita. Je overdrijft.

Er zijn zelfs feministes. - In Algerije?

Daar kun je nog iets voor vrouwen betekenen. Hier valt niets meer te doen.

Een grapje, hoop ik. - Nee, wat ik wil zeggen...

dat er veel vraag is naar advocates. Ik meen het, Isabelle.

Niemand verdedigt die Algerijnse vrouwen.

Je hebt toch wel van de bikinirevolutie gehoord?

De bikinirevolutie?

Wat nu weer?

De kinderen komen allemaal het paasweekend.

Allemaal?

Doe een beetje moeite, Claude. Je weet hoe belangrijk dat voor mij is.

Voor mij ook. Maar ik heb rust nodig voor het schrijven van deze biografie.

Wat is dat?

Motor grasmaaier warm worden.

Hij heeft hem opgeblazen. - Arme jongen.

Niks? - Niks. De markt ligt stil.

En die crackdealer? - Dat is een Arabier geworden.

Ik doe mijn best voor je. Ik heb een amateurvereniging afgewezen.

Heb je je ouders over Israel verteld? - Dat doen we samen dit weekend.

Dan is het duidelijk.

Het wordt een bijzonder weekend.

Gelukkig blijven Laure en Charles. Wat zou dat een schok voor ze zijn.

Met onze huwelijken zijn ze wel wat gewend.

Een kleine herhalingsinjectie.

Één-twee-drie, leve Algerije

Er worden in Bollywood duizend films per jaar gemaakt.

En geen enkele zwarte. Ik heb geen concurrentie.

Dat is misschien niet voor niks. - Hoezo?

Omdat daar geen zwarten zijn. - Dan ben ik de eerste.

Wij moeten ons lot in eigen hand nemen. Je krijgt niks cadeau.

Hoe ga je dat doen?

Gandhi zei: Leef het leven, het is niet een probleem dat je moet oplossen.

We zijn er, schatje. - Bij oma?

Wie is dat?

Wat is dat voor psychopaat? - Ik ben bang.

Wacht. - Wat ga je doen?

Wat is er aan de hand? - Die Chinees valt mij aan.

Waarom val je die arme Arash aan, Chao?

Arash? - Ja, Arash.

Een migrant die de tuin doet in ruil voor kost en inwoning.

Ik ga terug naar de keuken.

Heb jij wapens? - Ik moet me wel beschermen.

Frankrijk is te gevaarlijk. - Jij bent gevaarlijk, we moeten hier weg.

Kom meisjes, alles is in orde.

Wat heeft oma voor dessert gemaakt?

Chocolademousse.

Wie wil?

Oké, we zijn het er over eens. We zeggen het pas na het eten.

Laure, steun jij ons? - Natuurlijk.

Omdat ik ook vertrek. - Hoezo? Wie vertrekt er?

Charles en ik, naar Bombay.

Wanneer hebben jullie dat besloten? - Zonet, onderweg.

Dat kun je papa en mama niet aandoen. - Nee, dat wordt hun dood.

Jij kunt ze niet in de steek laten. - Zijn jullie volslagen gek?

Eerst mocht ik niet met Charles trouwen, en nu mag ik niet weg?

Natuurlijk. Jij bent de jongste. Dat geeft je ook plichten.

Wat voor plichten? - Om te blijven.

Aan tafel. Wat ben ik blij om jullie te zien.

Ik heb jullie zo gemist. - Wij jou ook.

Ik ga terug naar mijn lamsbout.

Wat?

Mijn afscheidscadeau bleek een cruise voor twee personen naar Tahiti te zijn.

Die weiger je toch niet. - Jullie moeder wil niet meer reizen.

Geruild voor bonnen voor de mooiste plekjes in Frankrijk.

In ons land kun je pas echt het levensgeluk ontdekken.

Wat ze er ook van zeggen...

we zijn hier echt verwend. - Zijn jullie het daar niet mee eens?

Vat het niet persoonlijk op, maar ik heb moeite met Frankrijk.

Odile en ik hebben daarom besloten naar Israël te vertrekken.

Vertrekken? - Ja, mama. We vertrekken.

Wij vertrekken ook. - Wie vertrekt er?

Isabelle, Laure en ik.

Allemaal naar Israël? - Nee.

Chao en ik ga naar China. - China?

Wij gaan naar Algerije. - Jullie zijn compleet gek.

Dat land verandert. Nooit gehoord van de bikinirevolutie?

De bikinirevolutie? Wat is dat?

Dappere vrouwen dragen bikini's op het strand.

Ze hebben een advocaat als ik nodig.

Geweldig.

En jullie, Charles? Naar Abidjan? - Nee.

Ik wil minstens 5000 kilometer van mijn vader weg zijn.

We gaan naar Bombay. - Bombay?

Om Wat te doen? - Daar wacht mij een geweldige functie.

Ik maak carrière in Bollywood.

Een zwarte in India. Dat slaat nergens op.

En jullie biohalal-bedrijf dan? Was dat geen succes?

Geen enkele bank wilde ze geld lenen. Begrijp je het nu beter, papa?

Dan zie ik mijn kleinkinderen niet meer. - Jawel.

We komen met kerst. - Eén keer per jaar is niet genoeg.

Kom naar ons. - We zijn het reizen beu.

Ik hoop dat jullie niet onder druk van jullie echtgenoot vertrekken.

Claude... - Wij kunnen dat zelf beslissen.

Het is niet tegen Frankrijk. Maar onze toekomst hier is niet makkelijk.

Niet makkelijk? Hoor ik dat goed?

Denken jullie dat het daar makkelijker is? Kom, we hebben genoeg gehoord.

Neem het niet verkeerd op, Claude.

Dat is het toppunt. - Hoe moet ik het dan opnemen?

Wat hebben we misdaan, Claude? - Ik heb geen idee.

'Niet zo makkelijk in Frankrijk.' Als ze weg willen, dan gaan ze maar.

Slecht geslapen? ik ook.

Zijn het nu de matrassen of de familiebijeenkomsten?

Ik heb goed geslapen, maar ik heb rugklachten omdat het werk zo zwaar is.

Dat is vast lumbago. - Embargo?

Kom maar mee naar de apotheek. Ik moet toch antidepressiva kopen.

Dat zal je goed doen. - Alstublieft.

Pastoor. Gaat het niet? - Jawel, Ségolène.

In twee dagen een heel seizoen 'Game of Thrones'. ik ben kapot.

Ik heb snel iets nodig, anders lukt het niet met de mis.

Vitamine C? - Nee, iets sterkers. Al hoort dat niet zo.

Moeten we elke keer mee naar de mis? Ik weet het nu wel.

Wees gegroet Maria, Jean-Luc...

Hou op, we doen het voor mijn moeder.

Ik heb me toch ook bekeerd. - Ben jij joods geworden?

Zeg het niet tegen papa en mama. Want...

Nee, dat is collectieve zelfmoord. Oké?

Is iedereen er? - Chao is de kinderen halen.

Arash is er ook niet. - Een moslim gaat niet naar de mis.

Hij wilde Pasen vieren met zijn christelijke broeders.

Ga hem zoeken. - Ik?

Christelijke broeders...

Dit is onze laatste paasmis samen.

Nee, hé... Hij gaat de hele kerk opblazen.

Kijk...

Wat doet hij nu?

Bel de politie, hij heeft een bomgordel om.

Schiet op, het is een zelfmoordterrorist. - Welnee, dat is een steungordel.

Hij heeft lumbago, papa. Lumbago.

Laat mij maar, ik ben tandarts.

Hij heeft een flinke klap gehad. Het spijt me, het was een misverstand.

Ik zal hem onderzoeken. - Gelukkig ben jij arts.

Gaat het, meneer?

Hij heeft hem gesloopt.

Arme Arash. Op de vlucht voor bommen wordt hij aangevallen door een gek.

Papa is gek, ik heb het je altijd gezegd.

Dat is ook een reden dat ik vertrek. - Hoezo?

Vanwege dat klimaat van wantrouwen. - Sorry, maar als je zo'n kop hebt...

neem je geen steungordel, maar een pijnstiller. Dat is logisch.

Fijn dat u zo snel kon komen.

Is de mis af? - Ja, ik was in vorm.

Koffie? - Nee, ik ben al vrij hyper.

Waar is Arash? Ik heb nog een heel seizoen 'Gomorra'.

In de salon.

Ik kijk of je een tand gebroken hebt.

Niet tegenstribbelen. - Er zit veel tandsteen.

Wat is er gebeurd? - Ik begreep zijn steungordel verkeerd.

Ik wil terug naar Kabul. - Naar Kabul?

Ja, hij wil terug naar huis.

Zie je? Zelfs migranten willen Frankrijk verlaten.

Schitterend.

Viviane, ik heb nagedacht. Ik heb genoeg van die liefde op afstand.

Ik kom binnenkort. - Met een toeristenvisum voor één maand.

Dan moet je weer terug. Een maand is te kort, schat.

Wat moeten we dan? - Ik heb een oplossing.

We trouwen, dan kun je in Frankrijk blijven.

Trouwen? Dat kan niet.

We zijn lesbisch, ze vermoorden ons. - Nooit gehoord van het homohuwelijk?

Dankzij de wet Taubira is dat mogelijk. - De wet Taubira? Wat is dat?

Mama, waar ben je? - In haar kamer.

Ik kom eraan.

Kom je niet afscheid nemen, mama? - Ik ben erg moe.

Gaan jullie maar. Ik weet niet wanneer en of we elkaar weer zien.

Natuurlijk zien we elkaar weer.

Zeker? - Natuurlijk.

Word ik niet geghost. - Wat is dat?

Een jeugduitdrukking voor contact verbreken.

Inderdaad.

Nee, dat doen we niet. We zijn nog niet weg.

We zien elkaar als Laure bevalt.

Niet in India? - Nee, we gaan pas daarna.

Ik wil dat je erbij bent.

Niet verdrietig zijn, we kunnen altijd skypen.

Nee, ik heb liever WhatsApp.

We kunnen ook niet zonder jou, mama.

Ik neem een verzekering op jullie. Dan kan ik jullie laten terugkomen.

Dat is niet duur. Zeg gewoon: 'We willen terug.'

Neem je telefoon mee.

Wat vertelt hij jullie kinderen? Ik zou maar oppassen.

Hand erop. Dat doen we.

Hand erop.

De wet op het homohuwelijk.

Geschreven door een zwarte vrouw. Je hebt ons gered, zuster.

Ik ga trouwen, ik ga trouwen.

Ik ga trouwen. Dank je wel, Taubira. Dankzij jou ga ik trouwen.

Dank je wel, dankzij jou kan ik trouwen.

Ga je trouwen?

Kofi, je dochter gaat trouwen. - Wie? Viviane?

Ja. Of heb je nog meer dochters?

Toch niet met een blanke? - Het is geen blanke.

Met een zwarte? - Niet blank, dan is het een zwarte.

Niet noodzakelijk. Kijk maar naar die arme Verneuil.

Ga zitten.

Wie is het?

Het is iemand... - Iemand?

Iemand uit Frankrijk, een Ivoriaan die ik in Parijs ontmoet heb.

En die heet? - Nicoléas.

Nicolas? Hij is katholiek. - Ja, en hij bidt heel veel.

Heeft hij goedbetaald werk? - Ja, hij heeft veel geld.

Hij verkoopt huizen. - Vastgoed? Heel goed.

De kleine Nicolas bevalt me al goed. - Mij ook.

Fatou, ga een fles champagne halen en drie glazen.

We moeten het snel organiseren, voor Nicolas van gedachten verandert.

Ik ben trots op je, mijn dochter.

Een mooi appartement, in een gewilde buurt.

Dat is snel weg.

Haal wel die schilderijen weg, om de kopers niet af te schrikken.

Ik laat het boven even zien.

Barbaar.

Die vind ik wel mooi.

Dat kan niet, dat is te ver weg. - Te ver van wat?

Van mijn moeder in Nettanya.

Dan heb ik een flat in Nettanya. - Dat is te dichtbij.

Te dichtbij? - Bij zijn moeder.

Het mag niet te dichtbij en niet te ver weg zijn.

Iets ertussenin. - Ik begrijp het.

Ik zal kijken wat ik kan vinden. - Dank u.

Wat een behulpzame man. - Ik stuur die zak naar de Syrische grens.

Charles. - Wat?

Ik heb het gevonden. We noemen hem Virgile.

Virgile? - Niet mooi?

Niet echt krijgshaftig. ik dacht aan Bob. Van Bob Marley, mijn lievelingszanger.

Bob Kofi? Meen je dat? - Nee?

Momentje, mijn vader.

Is Laure nog altijd zwanger?

Mooi, ik heb net tickets gekocht.

De geboorte moet tussen de 6e en de 24e vallen.

We gaan er alles aan doen. - Perfect.

Dan slaan we twee vliegen in één klap. - Hoezo?

De baby en het huwelijk van je zus. - Gaat Viviane trouwen?

Ik moet Verneuil bellen, zodat hij een kamer voor me heeft.

Gaat ze trouwen? Dat is prachtig. - Ja, maar er is één probleem.

Viviane valt op vrouwen.

Ah, geweldig.

Ik bespreek het met mijn vrouw en bel je terug.

Kofi wil ons huis gebruiken voor het huwelijk van Viviane.

Heeft ze een man gevonden? Prachtig.

Je zult wel blij zijn. - Ja, dat ben ik.

Maar dit keer slapen we niet op zolder.

Hier heb ik geen zin in. Hou op met je flauwekul.

Wat ga je met die stokken doen? - Nordic walking, dat ontspant me.

Nordic walking.

Gelukkig heb ik mijn Clovis.

Eerst Nordic walking en dan ook nog Kofi.

Dag, mevrouw Verneuil. U bent goed in vorm vandaag.

Pas maar op voor de jagers. - Hou je mond.

Is die onbekende schrijver belangrijker dan je dochters?

Het is een van de belangrijkste alpinisten.

Wat kan mij dat schelen. Het lijkt wel of je blij bent dat ze weggaan.

Hoe kun je nu zoiets zeggen? Het zijn ook mijn dochters.

Waarom hou je ze dan niet tegen? - Hoe dan?

Meneer Lefranc...

Dat kun je niet doen, dat wordt zijn dood.

Ja, zeg dat huwelijk af.

Kijk jongens, dit is het idee.

Nu begrijp ik dat je er niet eerder over begon.

Heren, dit is de draagbare ijskast-kookplaat.

Met een koele plek voor vlees, rosé en ijsblokjes.

Een uitvouwkookplaat van roestvrij staal...

verbonden met een mini-gasflesje.

Opgepast.

Het geheel weegt nauwelijks 15 kilo.

Natuurlijk op wieltjes.

Enorm. - Dat wordt een succes.

Het wordt een killer.

Kijk eens Wat een mooie draagbare ijskast-kookplaat.

Daar is de ouwe.

Goedenavond. Goede reis gehad?

Wat een idee om de wegen langs de Seine-oever af te sluiten.

Dat is onleefbaar. - Geef je jas maar.

Is Charles er niet? - Die belt met zijn zus, 't is dringend.

Toch niks ernstigs? - Hangt er vanaf voor wie.

Is er een probleem? - Een ernstig probleem.

Hij probeert Viviane's huwelijk te annuleren.

Waarom?

Ze trouwt niet met een man. - Hoe bedoel je?

Met een vrouw. - Is de bruidegom een vrouw?

Ja, ze is lesbienne.

Nee, nee..

En die arme Kofi weet het vast nog niet. - Nee, nog niet.

Ze zeggen het op het laatste moment. - Dat wordt een ramp.

Hij is al een jaartje ouder. Straks blijft hij erin.

Je mag er niet om lachen. - Wij hebben niets gezegd.

Nee, ik zwijg als het graf.

Sorry, problemen met mijn werk. - Dat begrijp ik.

We begrijpen het allemaal en we steunen je.

Hoe is het met Marie? - Goed. Ze doet aan Nordic walking.

Nordic Walking? - Een soort langlaufen.

Maar dan zonder ski's en zonder sneeuw.

De geestelijke gezondheid van je schoonmoeder neemt steeds verder af.

Ik heb een voorstel dat jullie niet kunnen weigeren.

Dankzij de verkoop van mijn bedrijf...

kan ik een aardige som geld in Reubio steken.

Bovendien zoekt Avilex iemand om het over te nemen.

Die kunnen jullie aan een spotprijs krijgen.

Dank je wel, Claude. Vriendelijk van je.

Maar we gaan al weg. - Dat snap ik niet.

Wat is jullie probleem met Frankrijk? Zeg op, ik zal jullie heus niet opeten.

De obers zijn heel onaangenaam.

De rotondes. In Frankrijk zijn de meeste rotondes per inwoner.

Dat wist ik niet. - De Franse series.

Geen interessante rollen voor zwarten. - Ook niet voor blanken.

Jullie houden me voor de gek. Hier heb ik geen 300 kilometer voor gereden.

Ik wil het begrijpen. ik ga niet weg voor ik begrijp waarom jullie weg willen.

We houden van Frankrijk, maar we voelen ons er niet thuis.

Dat is het, althans voor mij. - Voor mij ook.

Het gaat er altijd om waar we vandaan komen.

Niet alleen de echte Fransen. Al die gemeenschappen ergeren me ook.

En jij? Vanwege het antisemitisme? - Als dat alles was, was ik allang weg.

Ik zal zeggen wat me niet bevalt.

Ze houden hier niet van winnaars. - En jij vindt jezelf een winnaar?

Dat is in elk geval goed nieuws.

Maak je geen zorgen, ik kom er wel.

Maar hier niet. Hier is alleen papierwerk.

Te veel lasten, te veel voorschriften. Onverdraaglijk.

En te veel stakingen. - Die vakbond...

Daar ben ik het mee eens. Vakbonden zijn overal lastig.

Niet in China. - En ook niet in Algerije.

Ik begrijp het. Jullie zijn reactionair geworden.

Nee, we zien het juist helder. Het gaat niet goed met Frankrijk.

We bloeden helemaal leeg.

En het resultaat? Armoede, meer onzekerheid...

Als ik thuiskom, ben ik bang. - Tussen de yuppies in Montreuil?

Het is wel een buitenwijk. - Mij gaat het om de mentaliteit.

De Fransen zijn te negatief.

Jullie hebben allemaal voor Macron gestemd.

Jullie zouden tevreden moeten zijn. Het gaat beter.

Het blijft een land van klagers. - Je moet het volk veranderen.

Hoe moet dat? Het is een grote taart met noorderlingen, Elzassers, Corsicanen...

Dan een laag Polen, Portugezen en Italianen.

En daar overheen Arabieren en Chinezen. En dan heb ik 't nog niet over de zwarten.

Wat? - Dat is een uitdrukking.

Het is zoals ik het zeg.

Stel dat ik de joden uitsluit? - Die noemde hij niet eens.

Horen die niet bij de taart?

Sta je boven de taart? - Ophouden, jullie.

Claude heeft 300 kilometer gereden... - Stil maar, chef kontlikker.

Zeg dat nog eens. - Geen probleem.

Dan heb je niet David tegenover je, maar Rachid.

Kom op dan, couscous. - Zeg dat nog eens.

Wat ga je dan doen?

Hoezo: 'Dan heb je niet David tegenover je.'

Bemoei je er niet mee. - Ga jij maar een cheese-naan eten.

Prachtig, kijk eens naar jezelf.

We schreeuwen, we discussiëren. Soms wat te hard.

Dat is het Frankrijk waar we van houden, het land waar jullie bij horen.

Het is te laat om ons hier te houden. - Zo bedanken jullie dit land?

Door het te beschimpen. Fraaie mentaliteit.

Ga dan maar. Liever kwijt dan rijk.

Vat het niet persoonlijk op. Jij bent Frankrijk niet.

Ik heb geen enkele moeite te zeggen dat ik van mijn vaderland houd.

Frankrijk en ik zijn één.

Hier, voor de pinda's en die slechte Italiaanse wijn.

Onvoorstelbaar.

Het is wel een chianto. - Dat bestaat niet.

Je hebt je laten beetnemen. Het is chianti.

Alsof je bordu hebt in plaats van bordeaux.

En? - Ik heb ze niet kunnen overtuigen.

Ze mogen ons niet. - Wat hebben we misdaan?

Wij niet persoonlijk, ze houden niet van de Fransen.

Maar ik heb iets over Kofi gehoord, je zult versteld staan.

Een mooi vliegveld. - Fransen kunnen wel bouwen.

Dat moet je ze nageven.

Vanwaar dat goede humeur? Omdat hij opa wordt?

Nee, omdat ik ga trouwen.

Ik ga niks afblazen, Charles. Ik zit eraan vast als aan een kauwgum.

Na lang overleg hebben we een voornaam. En het wordt:

Nicolas. - Onmogelijk.

Twee Nicolas in één familie, dat kan niet.

We vinden wel iets anders. - Het wordt Nicolas.

Jullie toekomstige zwager heet al Nicolas.

Ja, Nicolas...

Hebben jullie Nicolas al ontmoet? - Nog niet.

We hebben volgende week een afspraak in Parijs.

Geweldig.

De spanning moet enorm zijn. - Maak je geen zorgen om mij, Claude.

Ik zou niet durven. - Mijn schoonzoon is zwart.

Super. - Hij komt uit Ivoorkust en is katholiek.

En hij heeft een goede baan. - Dat is geweldig, André.

We hadden het niet meer gedacht. - Je bent een enorme bofkont, André.

Het is geen geluk. ik heb mijn dochter gewoon goed opgevoed.

Met echte waarden. - Inderdaad.

Nicolas, hij heet Nicolas.

Mijn water breekt. - Hoe moet dat?

We zijn nooit op tijd in Parijs. - Dit is niet de Derde Wereld.

We hebben hier ziekenhuizen.

Die hebben wij in de Derde Wereld ook.

Natuurlijk, maar dankzij subsidies uit Europa, vooral uit Frankrijk.

Nu geen debat over de kolonisatie. - Nee, niet nu.

Persen, persen...

Je gaat nu toch niet janken? - Sorry, sorry.

Hou op.

Het is zover. Nicolas is geboren.

Word wakker.

Hij is al aan het drinken. Hij is gulzig net als jij, André.

Gefeliciteerd. - Hij is zwart.

Als een Senegalees.

Dat is waar, hij is wel heel erg... Nietwaar?

Wat is er, schat? - Wat is er, Marie?

Het is toch niet vanwege zijn kleur? - Welnee...

ik zal hem niet zien opgroeien. Ze vertrekken.

Laure kan alles uitleggen.

We gaan in India wonen. - In India?

Het land waar de mensen knielen voor koeien?

Laten we geen clichés gebruiken.

Hij is wel heel erg zwart. - Stoort dat je?

Helemaal niet. Het is alleen dat Laure erg blond is...

ik dacht... ik stel het alleen maar vast.

Dat recht heb ik toch nog wel?

Ja, natuurlijk. - Dus stel ik het vast.

Weet je wat me het meest stoorde?

Dat uitdagende gezicht van Kofi toen hij de baby zag.

Ik voelde me ineenkrimpen.

Dat gezicht van Verneuil toen hij het kind zag.

Zwart bloed is sterker. Dat is Afrikaanse kracht.

Ik word doodmoe van je.

Wit of zwart, dat doet er niet toe. Het is een mooi kind.

Moeder en kind maken het goed. Dank God en hou je grote mond.

Kijk eens. Dat was de moeite van het wachten waard.

Ik heb Charles gesproken, hij wil niet luisteren.

Die imbeciel denkt dat hij een ster wordt in India.

Ik reken op jou om hem om te praten. - Wat moet ik doen? Ze zijn volwassen.

In India wonen bizarre mensen.

Zwarten met blanke hoofden. - Het gaat me vooral om mijn vrouw.

Haar vier dochters vertrekken opeens. Dat trekt ze niet.

Ze is inderdaad depressief. Dat gaat nog fout.

Bedankt voor je steun. - Claude...

Claude, ik weet het.

Als ze niet van Frankrijk houden, zullen we ze dat leren.

Zeiden ze niks anders? Alleen een weekendje met z'n vieren?

Je vader heeft het treinticket betaald. Eerste klas.

Wij moesten altijd in de tweede klas. - Ons vindt hij leuker.

Hij wil ons overhalen om te blijven.

Veel geluk ermee. Ik zit al aan de falafel in Tel Aviv.

Tel Aviv kom ik niet in. En mijn kantoor is al gesloten.

Ik heb al getekend bij een zakenbank in Shanghai.

Echt? Denk je dat ze willen investeren in mijn ijskast-kookplaat?

Die kop...

Wees gerust. ik heb niemand nodig.

En jij, Charles? - Ik sta op het punt te vertrekken.

Behalve als Audiard me belt voor een film. - Hij belt niet, broeder.

Welkom. - Dat was de nieuwste TGV-lijn.

Een juweeltje, nietwaar? - Frankrijk loopt op veel punten voorop.

Een mooie wagen. - Gehuurd voor ons familie-uitje.

Het topmodel van het merk, niks Duits.

We hoeven ons niet te schamen voor made in France.

De achterbak gaat automatisch open. Het is bijna magie.

Fijn dat jullie je vrij konden maken. We houden veel van jullie. Hé, Claude?

Enorm. Ook al was het in het begin niet makkelijk.

Dat was ook mijn fout. Het spijt me.

Wij houden ook van jullie.

Toch, jongens? - Ja, natuurlijk.

Pardon, ik moet eventjes geld uit de muur halen.

Dit filiaal zoekt toevallig een nieuwe directeur.

Dank je, Claude.

Een zakenbank in Shanghai of een dorpsbank, Wat kies je?

Hoe gaat het, Bouvier? - Maakt u een ritje?

We laten onze schoonzonen de streek zien. Dit is Chao, hij werkt bij een bank.

Hij vertrekt binnenkort naar China. - Dat is een risico.

Hoezo? - Leest u geen kranten?

Men verwacht dat de Chinese economie instort.

Een financiële tsunami.

Gelukkig zijn de Franse banken solide.

Je houdt van avontuur of niet.

Fijne dag, Bouvier.

Kijk dit landschap eens. Dat zou ik nooit willen ruilen.

We hebben hier alles. Platteland, bergen, zee...

Zoals de schrijver Tesson zei: 'Frankrijk is een paradijs...

met mensen die zich in de hel wanen.'

Dat is heel goed gezegd.

We zijn vlakbij die fabriek waar ik het over had.

Hebben jullie even? - Reubio is verleden tijd.

De zaak is gesloten. - Je had toch een nieuw idee?

Niet een nieuw idee, hét idee.

Ik heb de ijskast-kookplaat uitgevonden. - Een formidabel idee.

Geniaal, zo maak je fortuin. Geen twijfel meer.

We gaan naar de fabriek.

Jullie hebben toch al besloten, je riskeert niks.

Ik heb niet gelogen, het is in perfecte staat.

Je kunt gaan produceren, vrijwel zonder investeringen.

Voor maar één symbolische euro... Het zou jammer zijn.

Eén euro? Meen je dat?

Ja, regiopolitici doen er alles aan om arbeidsplaatsen te krijgen.

Eén euro, niet slecht.

Kom, er is nog veel te ontdekken.

Wat een schoonheid, dat is de echte Franse esprit.

Elegantie, raffinement, schittering... - En warmte.

Hopelijk is er een bar. We bezoeken toch niet alle kastelen?

Er zijn er meer dan 3000.

Ik zou wel eens spritz willen.

Waarom hebben ze onze mannen uitgenodigd?

Dat is typisch papa.

Alleen mannen uitnodigen, net als vroeger. - Ik kan geen Loire-kastelen meer zien.

Ik zou nog wel één keer willen gaan. - Hou op.

Jullie gaan Frankrijk ook wel missen.

Gebouwd in 1864 door de geniale architect Charles Joly-Leterme.

Een beroemd monument. - En dan het kasteel nog.

Wat een nachtmerrie. - Hé, verdomme...

Ze gaan 'Othello' opvoeren. - Verbaast je dat, Charles?

Saumur is ook een cultuurstad.

U komt voor de auditie? - Ja.

Ga je niet naar India? - Dit is voor de fun.

En ze nemen toch een blanke. - Voor 'Othello' zou dat absurd zijn.

Guilaine Monfau, de regisseur. Ik auditeer alleen zwarte acteurs.

Vooruit, waar wacht je op? - Probeer het, Charles.

We wachten wel in het café.

Wat doe je allemaal? We komen nog te laat.

Ik maak me mooi voor Nicolas.

Ik ben blij dat Nicolas een sterren- restaurant in Parijs heeft gereserveerd.

Dat wordt genieten.

Je moet je portemonnee opbergen. Met al die dieven...

Dit is geen buitenwijk. Hier zijn geen dieven.

Ik doe de auto ook nooit op slot.

Nee? - Nooit.

Daar is hij. En? - Ik krijg snel bericht.

Maar ik heb een goed gevoel. Weet je wat ze zei?

Ik deed haar aan een jonge Depardieu denken.

Dan ga ik de auto halen. - Ik ga mee.

Niet zo onnozel. Een regisseur die je met Depardieu vergelijkt.

Dat hebben zij geregeld. Net als met die bankdirecteur.

Straks is ze helemaal geen regisseur. - Dat heb ik gecheckt.

Kijk, ze regisseert al 20 jaar.

Denken jullie echt dat zij haar gekocht hebben?

Depardieu? - Ik moest hem toch laten dromen?

Maar wel geloofwaardig.

Nu moet hij de rol accepteren.

Dat doet hij wel, dat zag ik in zijn blik.

Het lukt wel, hij is beter dan ik dacht.

En u blijft het stuk minstens een half jaar opvoeren.

En als het niet loopt? - Al komen er twee mensen.

Twee personen is wel weinig. - Dat betalen we.

Maar dan moet je niet klagen als we de rest van ons leven aardappels eten.

Nee, hoor.

Dat noem ik witte wijn, 100 procent chenin.

Opgevoed als een Masai-krijger. Dus goed verteerbaar.

Met een goede mentaliteit. - Mineraliteit.

Dat zeg ik, mineraliteit.

Ik ken hem ergens van. - Ik ben aan het luisteren.

Ruik je de citrusvruchten? - De grapefruit, ja.

En mango. - Het is geen fruitsalade.

Hij is erg lekker. Dat waardeer jij wel, Rachid. Jij houdt van wijn.

Zeker weten.

En hoe gaat het met de autochtonen? - De wat?

De omwonenden, die zijn erg vriendelijk. - Ja, die zijn erg vriendelijk.

Vooral de vrouwen zijn erg vriendelijk.

Die Françaises zijn erg lief, als dat nodig is en waar dat nodig is.

Je ziet niet vaak een zwarte wijnboer. - Eerst was het moeilijk.

Ze waren verbaasd me te zien. Maar nu accepteren ze me en houden ze van me.

Niet de Fransen zijn mijn probleem, maar de buitenlanders.

Hoezo de buitenlanders? - Niet mensen als u.

Buitenlanders uit het buitenland. Zuid-Afrikanen, Chilenen...

Ze kopiëren onze wijnen.

Stel je voor. ik ben als kleine Franse wijnboer het slachtoffer van namaak.

Je moet je verdedigen. - Wie verdedigt mij?

Hier hebben we een advocaat. - Het zijn multinationals...

met dure Amerikaanse advocaten.

Verzet je dan. De Amerikanen hebben het hier niet voor het zeggen.

Nooit, nooit... - Het is ons erfgoed.

Op ons erfgoed. - Op het erfgoed.

Een mooi voorbeeld van integratie.

Op het platteland zijn de mensen opener dan je denkt.

Voel ik enige twijfel, Rachid?

Heb ik het goed gezegd?

Ja, maar je had niet over Franse vrouwen moeten beginnen.

Dat was om mijn personage wat pit te geven.

Twintig minuten te laat. Een echte Ivoriaan.

Daar zijn ze.

Wie is dat, is dat de chauffeuse?

Dat is niet de chauffeuse, dat is Nicolas.

Papa, mama, dit is Nicole. - Goedenavond.

Here Jezus...

Vooruit, geniet ervan. In je nieuwe land eet je niet vaak zo.

Nee, eten en wijn zullen we missen.

Wat praat die meneer hard. Is het geen Hebreeuws?

Dat lijkt wel zo.

Het is Hebreeuws, maar hij heeft een sterk accent. ik kan het niet goed verstaan.

Wat voor accent? Israëlisch.

Uit welke stad in Israël? - Dat moet je aan hem vragen.

Een flauwte, vanwege de stress. Een nachtje slapen en het is over.

Oké? Tot straks.

Breng me meteen naar Abidjan. - De tickets zijn niet omwisselbaar.

Hoezo dat? - Omdat je weer de goedkoopste wilde.

De beste raad die ik je kan geven, is hier weggaan.

Ik ben tien jaar geleden in Israël begonnen.

In welke branche? - Atoomschuilkelders.

Verkoop je er veel? - Massa's.

Het is een land in oorlog, altijd dreiging.

Je was er toch gelukkig? - Ja, dolgelukkig.

Ze hebben een speciale mentaliteit. - Ja, dat heb ik gehoord.

Dan weet je het nog niet echt.

Ben jij er al eens geweest? - Natuurlijk.

De vrouwen, de feesten, de stranden...

Dat is vakantie. Ik heb het over het dagelijkse leven.

Ze zijn gek daar.

In Frankrijk klagen ze, maar daar...

Spreek je Hebreeuws? - Ja, geen probleem.

Is het waar wat ik hoor over je moeder? Dat ze ezels pijpt?

Ja, in Nettanya, al 20 jaar. - Excuseer?

Je vroeg of mijn moeder er woonde. - Ja, laat maar zitten.

Spreek je wel Engels? - Een paar woorden.

Als je geen Engels of Hebreeuws spreekt, wordt het wel moeilijk.

Spreek je Frans?

Nee, Israël... Dat is magisch, goddelijk.

Eerlijk gezegd woon ik er nu tien jaar en ik droom elke nacht van Frankrijk.

Ik wens je een mooie alia, broeder.

Heb je hem goed bang gemaakt? - Ja, alles erop en eraan.

En de onkosten? De trein, het hotel, het eten.

Dat is ook niet gratis. - Oké, hoeveel?

Bedankt, tot ziens.

De worm is in de appel.

Morgen de laatste spijker. - Wacht...

Wat doe je? - Aan dit tempo ben ik gauw geruïneerd.

Wat ben je toch soms kleinzielig. Niets is te duur voor familie.

Hoeveel was de volle tank? - 82,40.

Kun je niet slapen? - Onmogelijk.

Ik weet niet waarom ik zo bang ben. - Ja, het lijkt wel of ik dood ga.

De angst om weg te gaan. - Vast en zeker.

Nog een voor mijn broeder.

Hebben jullie een slaappil? Ik lig alleen maar te draaien.

Neem een whisky, dat is gezonder.

Hetzelfde voor onze broeder. - Zijn jullie broers?

Laat maar. Dat is een lang verhaal.

Is dat ook een broer? - Ja, de kleinste.

Kan jij ook niet slapen? - Ik ga nog even joggen.

Midden in de nacht? - In Bollywood zijn ze allemaal in vorm.

Welterusten, broeders.

Wordt hij een succes in India? - Natuurlijk niet.

Raar om jullie niet meer te zien. - Vind ik ook.

Ik ga jullie enorm missen.

'Apocalyps Now.' - Het komt wel goed.

Met mijn ouders was het eerst ook Zo. - Bij jou ook?

Toen mijn vader het hoorde, kwam hij me achterna met een machete.

Nu kan hij er mee omgaan. Bij wijze van spreken dan.

Hij heeft zijn machete opgeborgen. - Het is niets. Je vader is sterk.

Mag ik met hem praten? - Nee, het is nog te vroeg.

Het spijt me van vanavond, Nicole.

Eet voldoende. We hebben een zwaar programma vandaag.

We gaan eerst naar het kasteel van Azay-le-Rideau...

Jullie zullen versteld staan. Dat is een kasteel...

Mijn vader heeft een flauwte gehad. Niet ernstig, maar ik moet naar Chinon.

Wat jammer, net nu ze rijp werden. Het zit ons niet mee.

Waarom lach je? - Om Kofi. ik was er graag bij geweest.

Waar? - In 't restaurant, om z'n gezicht te zien.

Wel lief zijn tegen hem. - Natuurlijk, alleen dat gezicht...

Hou op, alstublieft. - Nee, maar dat gezicht...

Op het moment dat hij het ziet of liever haar ziet.

Hou op, we gaan.

Arme André...

Hoe gaat het? - Slecht, heel slecht.

Wat moet dat een schok geweest zijn.

Verschrikkelijk. Ik heb niks tegen homo's...

In mijn schoonfamilie zijn er heel veel.

Je hoeft je niet te rechtvaardigen. Ik weet dat je een tolerant mens bent.

Maar de wereld verandert te snel. Wij oudjes kunnen dat niet bijbenen.

Dat is het precies. Het gaat te snel.

Misschien ook Wat te ver.

Laat je het huwelijk niet doorgaan? - Dat mag niet van Madeleine.

Dan verlaat ze me. - Nee.

De vrouwen... We zijn de macht kwijtgeraakt.

Ik vond het een leuk weekend.

Frankrijk is mooi. - Heel mooi.

Zelfs als opzetje was het goed gedaan. Die bankdirecteur was echt.

Die Israëliër leek me wat te echt. - En die fabriek was niet nep.

Dat hoop ik. - Wil je niet meer weg?

Natuurlijk wel. - We hebben alleen wat twijfels.

De rol van wijnboer speelde ik goed.

Kijk daar eens. - Het wordt een mooie film.

Welke acteurs waren er nog meer? - Naast mij waren er alleen figuranten.

De regisseur was Claude Verneuil, familie van de cineast Henri Verneuil.

Die heeft Fort Boyard bedacht.

Ze hebben figuranten betaald. - Ontroerend. Ze zijn aan ons gehecht.

Je bent mooi, een lichtpuntje. Je lijkt op een tunnel onder de Seine.

Een beetje naar links, perfect.

Ik laat je rusten.

Wil je me wat ham brengen en een glaasje wijn?

Wijn? In jouw toestand? - Ik heb een opkikker nodig.

Ik haal het wel. - Ik wil je niet commanderen.

Maar wil je kranten voor me meenemen, als je naar de stad gaat?

Kranten? Natuurlijk, André. Verder nog iets?

Wat is er met hem? - Hij heeft de rol.

Dat mag ook wel, gezien wat mij dat kost.

Eén binnen, nog drie te gaan.

Dit weekend heb ik gemerkt dat ik niet uit Frankrijk weg wil, maar uit Parijs.

Luister je? Op het platteland zijn we zeker gelukkiger.

We beginnen een kantoor om vrouwelijke producenten te verdedigen.

Producenten waarvan? - Van wijn, kaas... Plattelandsdingen.

En de Algerijnse feministes? - Buitenlandse inmenging is nooit goed.

Kijk maar naar Libië.

Serieus? ik had zelfs een bikini gekocht.

Geef die aan een Algerijnse vriendin. Zo gaat de strijd door.

Annuleren, drie dagen van tevoren?

Jammer, ik had me verheugd op het dansen, zoals bij Laure en Charles.

Dat kan nog wel, het feest gaat wel door.

Hebt u een andere kerk gekozen? - Nee, het is alleen omdat...

Hoe moet ik dat zeggen? In de kerk trouwen mag niet.

Nicolas is niet katholiek. Welke religie hebt u dit keer getroffen?

M'n dochter is lesbienne.

Nee, dan kan ik niets voor u doen.

Uw families zorgen altijd voor verrassingen.

Sorry. Mijn excuses.

Eindelijk. - Hoe kom je aan dat belletje?

Van je vrouw, voor als ik een flauwte heb. - Heb je een flauwte?

Nee, maar ik heb zin in iets. - Je hebt honger.

Wat zou je willen? - Ik eet graag Afrikaans.

Er is helaas geen Afrikaans restaurant in Chinon.

In Tours zit een goeie Kameroenees, vlakbij het station.

Haal wat ndolé met miondo en Antilliaanse peper.

Ik weet dat je het moeilijk hebt. Maar misbruik me niet, er zijn grenzen.

Hoe kom je aan mijn Chinese pyjama? - Van je vrouw. Zij is erg lief.

Ik ga die Bokassa vergiftigen.

Doe wat beter je best. Je lijkt niet gemotiveerd.

Daar wilde ik met je over praten.

Ik weet niet of ik nog wel wil. - Hoe bedoel je?

Doen we niet iets doms? We leven hier toch goed?

Maar je kon er niet meer tegen. - Het is net als het huwelijk.

Soms hou je van elkaar, soms kun je elkaar niet uitstaan.

Een grapje, hoop ik. - Ik meen het, Odile.

M'n ijskast-kookplaat slaat hier vast aan. We zijn het land van het aperitief.

We wachten niet op David.

Wat doe je? - Ik warm de ndolé voor Kofi op.

David wil de fabriek nog een keer zien.

Wil je nog altijd 30.000 euro in zijn zaak steken?

Je bedoelt 30.000 euro verliezen. - Nee.

David slaagt wel, heb wat vertrouwen. - Natuurlijk.

Rachid en Isabelle twijfelen erg over Algerije.

Dat meen je niet. En de Chinees? - Chao, Claude. Chao.

Ja, sorry. Chao? - Hij is het meest vastbesloten.

Hij heeft het appartement verkocht en ontslag genomen.

Maar maak je geen zorgen, ik ben nog niet uitgespeeld.

Dat kan toch niet? - Correct blijven, meneer.

Rustig aan, schat.

Ik wil weten waarom u mijn visum weigert. Daar is toch wel een reden voor?

We ontvangen geen vijanden van het volk. - Vijand van het volk? Bent u gek?

U bent Tibetaans activist.

Daar heb ik niks mee te maken.

Je hebt je werk opgezegd en we hebben het appartement verkocht.

Ik voel een mini-zenuwinzinking aankomen. - Wegwezen.

Waarom is hij zo kwaad? - We komen terug.

Wie is de koningin van de fotoshop? Onze vierde schoonzoon is ook binnen.

Je bent een duivel, Marie. Ik bel Bouvier, op de bank.

De lokale bank van Chinon. - Net een droom, hé?

Als ik wist dat ik zou terugkomen waar ik nooit meer wilde wonen...

ik neem de praktijk van Dr. Maertens over. - Maertens?

De tandarts uit onze jeugd. - De man die ons pijnigde.

We zijn klaar.

Hoe mooi. - Magnifiek, die jurk.

Stinken mijn voeten soms?

Toeter eens.

Hij komt niet, huil maar niet.

Mijn man weigert te komen. - Dat regel ik wel.

Gaan jullie maar.

Het gaat mijn krachten te boven. - Stel je niet aan, sta op.

Mijn toestand verergert.

Je bent niet bij de mooiste dag uit het leven van je dochter?

Zo is het. - Daar zul je altijd spijt van hebben.

Zo is het nu eenmaal. En jij gaat me niet de les lezen.

Denk eens aan dat vorige huwelijk. - Precies.

We hebben het gelukkig allebei geaccepteerd.

Ik kan trouwens toch niet lopen. - Volgens de dokter had je niks.

Die dokter is een charlatan. - Je bent al net zo bekrompen als ik.

Ik heb echt medelijden met je. - Kom je tenminste naar het diner?

Je kwelt me, ik ben stervende.

Jammer, je lievelingsgerecht staat op het menu.

Tournedos Rossini? - Inderdaad.

Viviane vroeg dat, voor haar vader. - Heeft ze dat gedaan?

Ja, dat heeft ze gedaan. Hier, als souvenir.

Tarte tatin als dessert.

Wat is er? - Ik heb de vulling gewisseld.

Ik heb nu harissa-smaak.

Ik had er brood bij moeten nemen.

Ik heb nog een huwelijk, we moeten beginnen.

Of anders?

Nog vijf minuten, meneer. - Ik wacht al drie kwartier.

We moeten echt beginnen. Het lukt wel.

Dames en heren, alstublieft...

We beginnen. - Rustig, je rukt mijn been er bijna af.

Ik doe mijn best, ik ben geen ambulancier.

Mijn dochter.

Ik ben dol op de familie Verneuil. - Alle Fransen zijn gek.

Wat zeg je nu? - Jawel, compleet gestoord.

Papa Kofi heeft zijn draai gevonden.

Waar drinken we op? - Op Frankrijk.

Het mooiste land ter wereld. - Vind ik ook.

Op Frankrijk.

Een cadeau voor mij? - Om je te bedanken.

We hadden bijna een stommiteit begaan. - We zijn blij dat we hier blijven.

Het is ons land. - Het was mijn plicht als patriot.

En ook als hoofd van de familie.

Een kepi?

En niet zomaar een. Hij is van generaal De Gaulle geweest.

Echt waar?

'Ik heb u begrepen.'

Yvonne, waar ben je? Yvonne?

Ze is er nooit als je haar nodig hebt.

Ik heb nog een cheque van David. - Nee, ik ga sluiten.

Alsjeblieft, het kan heel snel.

Maandag ben je de eerste. - Wacht.

Hier is er ook een van mij. - Onmogelijk.

De wolf van Wall Street.

Wat een vertrouwen. Die heb ik een kwartier geleden uitgeschreven.

Begin maar zonder mij, ik moet even iets regelen.

Dat kan later. In Frankrijk is het aperitief heilig.

Daar zijn ze.

Er staat een opdracht in mijn boek.

Hartstikke bedankt. - Jij weet vast niet wie het is.

Jullie moeten eerlijk zeggen Wat jullie ervan vinden.

Mijn kleine Balzac. - Wacht op het tweede boek.

Opa...

De hele familie, perfect.

Wat zijn wij toch rotverwend.

P2P Ondertiteling: Moon van der Meulen