Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[แม่ปฐวี] แค่เห็นหน้าพวกนั้น ฉันก็จะบ้าตายอยู่แล้ว

นี่ยังต้องทนอยู่บ้านเดียวกับมันอีก

- [ดนตรีซึ้งบรรเลงเนิบ] - [สรา] ทำอะไรของคุณเนี่ย ฉันไม่เล่นด้วยนะ

[อาโป] ผมไม่เชื่อหรอกว่า พี่ดินกับคุณซาร่าจะรักกันน่ะ

มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่

ต่อไปนี้

ผมต้องทนเห็นคนที่ผมรักในฐานะพี่สะใภ้

- [ดนตรีระทึก] - คุณดินครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ

[ปฐวี] คือถ้าเป็นคนอื่นผมไม่ว่าเลยนะครับ

แต่ผมจะไม่มีวันร่วมงาน กับคนอย่างชาคริตเด็ดขาดครับ

[ชาคริต] ผมทำสำเร็จ ผมต้องได้ตำแหน่งแทนที่ไอ้ดินมัน

นั่นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของนายแล้วละ

[ดนตรีจังหวะสบายๆ]

นี่คุณ

คิ้วผูกโบขนาดเนี้ย

โบท็อกซ์ก็เอาไม่อยู่แล้วนะคะ

ก็มันเครียดจริงๆ นี่คุณ

ตอนนี้ผมยังคิดอะไรไม่ออกเลยอะ

[ปฐวีถอนหายใจ]

คิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิดค่ะ

เครียดไปก็ไม่ได้ทำอะไรให้มันดีขึ้น

นอกจากริ้วรอยเนี่ย

อะไรที่คุณสมควรทำคุณก็ทำไปหมดแล้วนะคะ

ฉันว่าเราก็แค่คอยดูสถานการณ์

แล้วก็

คอยแก้ไปตามหน้างานดีกว่าค่ะ

มันก็จริงของคุณ

แต่ผมกลัวว่า

มันจะแก้ไม่ได้อย่างที่คุณว่าน่ะสิ

‎[จิ๊ปาก สูดหายใจ]

ดึกแล้วเครียดไปก็เท่านั้น

ฉันว่าเรามาหาอะไรสนุกๆ ทำ ให้ใจเต้นคลายเครียดกันดีกว่าค่ะ

ทำให้ใจเต้น

[ดนตรีสดใส]

- คุณแน่ใจเหรอ - [เสียงสูง] อืม

คุณกล้าไหมล่ะคะ

ถ้าคุณปอดแหก

คุณก็ว่ามา

[แค่นหัวเราะ]

[ดนตรีท้าทาย]

- [ปฐวี] มา นี่ ผมจับคุณได้แล้ว - [สราร้องเสียวไส้]

- [สรา] เอ๊ยนี่ - [ปฐวี] มานี่ อย่าหนีสิ

[สรา] นี่ แน่จริงก็จับให้ได้สิ

- [ปฐวี] นี่ไงๆ คุณ จะจับคุณได้แล้ว นี่ๆๆ - [สรา] เฮ้ย อะไรเนี่ยคุณ เฮ้ยคุณ

- [ปฐวี] จับคุณได้แล้ว - [สรา] นี่ เฮ้ย

- [สรา] ปล่อยฉันนะ - [ปฐวี] ไม่ปล่อย ผมไม่ปล่อย ผมไม่ปล่อย

- [สราร้องเสียงสูง] - [ปฐวี] โดนแน่ คุณบอกให้ผมจับเองนะ ฮึ

- [ปฐวี] มาๆ อีกนิดเดียวๆๆ - [สรา] โอ๊ย

- [ปฐวี] นี่ๆๆ - [สรา] นี่

- [ปฐวี] เฮ้ย โอ๊ย - [สรา] เฮ้ย [หัวเราะ]

[ดนตรีคึกคักเร้าใจ]

- สมน้ำหน้าคุณโดนฉันแล้ว [ร้องชอบใจ] - [ปฐวี] เฮ้ย

- ว้าย คุณแพ้แล้ว อุ๊ยๆๆ [หัวเราะชอบใจ] - เฮ้ย เอ๊ย

- ว้าย คุณแพ้แล้ว - [ปฐวีครวญคราง]

แพ้แล้วๆ

นี่คุณขี้โกงหรือเปล่าอะ เมื่อกี้ผมจับคุณได้แล้วนะ

ไม่เอาๆ

ขอใหม่อีกทีนึง ตาต่อไปผมไม่แพ้คุณแน่

อะไรคุณ จะเล่นอีกกี่ตา คุณก็แพ้ฉันอยู่ดีค่ะ

ต่อให้คุณกดจนนิ้วมือด้านเนี่ย

คุณก็ไม่มีทางชนะฉันหรอก

[ทำเสียงล้อเลียน]

[สูดจมูก] ผมไม่เล่นแล้ว

[สูดจมูก]

ใช่สิคุณมันเก่งเกมนี้นี่

อู๊ย ขี้แพ้

- ผมไม่เล่นในเกม เพราะผมจะเล่นนอกเกม - [สรากรีดร้อง]

- [หัวเราะสะใจ] - [ร้องขัดขืน]

- ในเกมผมจับไม่ได้ - [สราร้องขัดขืน] ปล่อย

[ปฐวี] ผมจะจับคุณนอกเกม ยอมหรือยังฮะ

- [สรา] นี่คุณ - ทำไม

- คุณปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ - ไม่ปล่อย ผมไม่ปล่อย

มานี่เลย ไม่ ไม่เอา ไม่ เอามานี่

- ฮึ้ย ไม่เอา มานี่ - อ๊าย มา

- เอามาให้ผม - [กรีดร้อง]

‎[เอฟเฟกต์ประกายระยิบระยับ]

[เปียโนบรรเลงชวนฝัน]

- [สราพ่นลมหายใจ] - [ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ฉัน…

ฉันง่วงแล้ว

ฉันจะนอนแล้ว คุณลงไปนอนบนพื้นเลย

[เปล่งเสียงออกแรง]

แล้ว… แล้วทำไม ผมต้องไปนอนบนพื้นด้วยล่ะ นี่มันห้องผมนะ

โอเค งั้นฉันไปนอนพื้นเองก็ได้

ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างฉันเนี่ย เสียสละให้ผู้ชายตัวโตๆ อย่างคุณ

ได้อยู่แล้วค่ะ ไม่เป็นไรหรอก

อะ โอเค ผมนอนพื้นเองก็ได้

‎[ปฐวีถอนหายใจ]

ผมนอนพื้นเองก็ได้

โอ๊ย

[เน้นเสียง] สบายจังเลย

เตียงก็ใหญ่ นุ่มก็นุ่ม

[สราถอนหายใจผ่อนคลาย]

นอนกางขนาดไหนก็ได้

[แค่นหัวเราะ]

สบาย นุ่มจริงๆ เลย [ลากเสียงสูง]

ข้างล่างเป็นยังไงบ้างจ๊ะ สบายดีอ๊ะเปล่า

[หัวเราะเบาๆ] เฮ้ย

[ดนตรีจังหวะสบายๆ พร้อมเสียงผู้หญิงร้องคลอ]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

‎(ประกาศบริษัท พีดี กรุ๊ป จำกัด)

[ดนตรีตึงเครียดเร่งจังหวะรัว]

[สรา] เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ

คุณสั่งประกาศอะไรเหรอ ทำไม…

พนักงานดูแตกตื่นกันไปหมด

อาเพิ่มครับ

เกิดอะไรขึ้นครับ

คุณชาคริตสั่งปลดพนักงานหมดเลยครับ

อะไรนะคะ

ปลดพนักงาน

รวมทั้งตัวผมด้วยครับ

[ดนตรีตึงเครียด]

คุณชาคริต คุณมีอำนาจอะไร

มาสั่งปลดคนของผมโดยพลการตามใจชอบแบบนี้

ใจเย็นคุณปฐวี

นั่งคุยกันดีๆ เหมือนสุภาพชนไม่ดีกว่าเหรอครับ

อย่ามาทำตัวกุ๊ยแบบนี้

[ปฐวีเสียงดัง] อย่ามายั่วโมโหผม

ตอบผมมา คุณมีอำนาจอะไร

ถ้าผมไม่มีเนี่ย

ผมจะทำได้ไหม

ใช่ไหมครับคุณน้า

(พีดีกรุ๊ป)

[ดนตรีตึงเครียดปนตะลึง]

[ชาคริต] คุณน้าเป็นคนให้อำนาจผม

ในการทำงานที่บริษัทนี้

ให้ผมมีสิทธิ์ตัดสินใจได้เต็มที่

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

จริงเหรอครับแม่

คือ…

แม่ก็ทำตามความต้องการ ของคุณประภพกับคุณรสรินทร์

ที่จะให้ชาคริตมาช่วยบริหารบริษัท

ผมก็แค่อยากบริหารบริษัทให้ได้กำไร

ปลดพวกคนแก่ที่ทำงานมานาน

หรือไอ้พวกที่มันทำงานซ้ำซ้อน

มันก็ถูกอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ

ช่วยบริษัทประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้ตั้งเยอะ

แล้วพวกเขาจะอยู่กันยังไง

มาตกงานตอนแก่แบบนี้

นั่นมันเรื่องของเขา

ไม่ใช่เรื่องของผม

เรื่องของผมคือผมมีหุ้นส่วนอยู่ในบริษัทนี้

แล้วถ้าบริษัทนี้ขาดทุน

ผมก็ซวยไปด้วย

อะไรที่ผมทำแล้วได้กำไรเนี่ย

ผมทำหมดแหละครับ

[ดนตรีระทึกกดดัน]

[พ่นลมหายใจ]

บริหารงานแบบนี้แหละนะ [ลากเสียง]

บริษัทมันถึงจะเจ๊งอะ

[ดนตรีโหมเร่งจังหวะ]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ

ที่ต้องคุยผ่านระบบออนไลน์กันในวันนี้

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นกะทันหันมาก

แต่ผมรับรองครับ

ผมจะชดเชยให้อย่างเหมาะสม

[สูดหายใจ]

[ปฐวี] แล้วถ้าทุกอย่างดีขึ้น

ผมจะรับทุกคนกลับเข้ามาทำงานครับ

[ถอนหายใจ] หวังว่า

เราจะได้พบกันเร็วๆ นี้นะครับ

[ดนตรียะเยือกวังเวง]

[ถอนหายใจ]

[กระแอม]

[ดนตรีลึกลับวังเวง]

คุณดิน ผมไปก่อนนะครับ

ดูแลตัวเองด้วยนะครับอาเพิ่ม

คนที่ดูแลตัวเอง

น่าจะเป็นคุณดินมากกว่านะครับ

พนักงานที่ถูกปลดออกน่ะ

เขาจงรักภักดีกับคุณดินทั้งนั้น

นี่มันแค่เริ่มต้นนะครับ

ไม่รู้ว่าคุณชาคริตน่ะ

เขาจะทำอะไรอีก

ผมไปก่อนนะครับ

- อะไรนะ - [ดนตรีชวนตะลึง]

ยกเลิกโปรเจกต์กิฟต์เซ็ต

ใช่

ที่คุณได้ยินเนี่ยถูกต้องละ

ผมดูจากรายงานเนี่ย

[ชาคริต] ทำไปก็ไม่คุ้ม

ได้กำไรต่อหน่วยนิดเดียวเอง

เสียเวลา

แต่เราลงทุนพัฒนาผลิตภัณฑ์ไปแล้วนะคะ

มายกเลิกตอนนี้ สิ่งที่ทำมาทุกอย่างก็สูญเปล่าน่ะสิคะ

ก็ให้มันสูญไป

เพราะว่าผมไม่เห็นด้วยที่จะให้วางตลาด

ฉันก็ไม่เห็นด้วยกับคุณเหมือนกันค่ะ

ฉันทุ่มเทมาถึงขนาดนี้แล้ว

จู่ๆ คุณจะมายกเลิกง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้

[ชาคริต] ทำไมจะไม่ได้

ผมมีอำนาจในการบริหารงาน

ส่วนคุณน่ะ

ก็แค่ลูกจ้าง

[ชาคริตเยาะ] อ้อ

ดีหน่อย

ตรงที่คุณก็เป็นภรรยาของท่านซีอีโอด้วย

แต่ยังไงคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาตัดสินใจอะไรทั้งนั้น

[ปฐวี] คุณก็ไม่มีอำนาจเหมือนกัน คุณชาคริต

[ดนตรีตึงเครียด]

ผมเป็นคนอนุมัติเรื่องนี้

การตัดสินใจของผม

คุณไม่มีสิทธิ์มาเปลี่ยนแปลงโดยพลการ

สิ่งที่คุณทำ ผมจะไม่ก้าวก่าย

แต่สิ่งที่ผมทำ

คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายเหมือนกัน

- [เสียงสูง] โอเค - [ดนตรีหยุดชั่วขณะ]

- ผมไม่ค้านก็ได้ครับ ท่านซีอีโอ - [ดนตรีตึงเครียดบรรเลงต่อ]

แต่ผมอยากรู้ว่าถ้าไอ้โปรเจกต์เนี้ย

มันได้วางตลาดไปแล้วเนี่ย

แล้วมันได้ไม่คุ้มเสีย

ท่านซีอีโอ

จะรับผิดชอบยังไงไม่ทราบครับ

[ดนตรีชวนลุ้นและกดดัน]

ผมจะลาออกจากตำแหน่งซีอีโอ

คำนี้ใช่ไหมที่คุณอยากได้ยิน

ผมพูดให้ก็ได้

[ดนตรีตึงเครียดปนระทึก]

คุณดิน

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

คุณไปเดิมพันบ้าๆ แบบนั้นได้ยังไง

รู้ไหมว่ามันเสี่ยงแค่ไหน

ก็… เพราะว่าผมมั่นใจในตัวคุณไง

หรือว่า…

คุณไม่มั่นใจในตัวเอง

ฉันมั่นใจว่าฉันทำดีที่สุดแล้วค่ะ

กิฟต์เซ็ตของฉันดีมีคุณภาพแน่นอน

‎[สราถอนหายใจ]

แต่ฉันไม่การันตีเรื่องยอดขายนะคะ

มันมีอีกหลายปัจจัยที่ส่งผล คุณก็รู้

เอาน่า

ถ้าแพ้

ก็แค่ลาออก

ตัวปลอมปะเนี่ย

คายตัวจริงออกมานะ

ผมพูดจริง

[ดนตรีน่ารักสดใส]

ก็ปกติคุณทั้งรักทั้งหวงบริษัทคุณจะตาย

อยู่ดีๆ มาปลงแบบเนี้ย

จะไม่ให้ฉันระแวงได้ยังไง

[ดนตรีจบ]

ก็เมื่อวานใครเป็นคนบอก

ว่าอะไรที่เราทำได้เราก็ทำไปหมดแล้ว

ตอนนี้ก็แค่ต้องแก้สถานการณ์เฉพาะหน้ากันไป

คุณดิน

[ดนตรีซึ้ง]

ไม่เป็นไรนะ

เราแค่สู้ไปด้วยกันก็พอ

โอเคค่ะ

ก็ได้

อย่างมากก็แค่ตกงานไปด้วยกัน

แต่ถึงตอนนั้นเนี่ย

คุณก็เลี้ยงดูฉันด้วยก็แล้วกันนะคะ

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ให้จุดธูปให้ปะ

อะไรของแก

[จิ๊ปาก สูดหายใจ] ก็สั่งไว้แล้วตั้งไว้เฉยๆ อะ

มันคงจะอิ่มอยู่หรอกเนาะ

- [ดนตรีผ่อนคลาย] - ไม่มีอารมณ์กิน

สั่งมาพอเป็นพิธี แกจะได้ไม่ว่าที่ฉันมานั่งทั้งวัน

ทำไมอะ

เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมานั่งหมกตัวอยู่ที่นี่อะ

- [ดนตรีค่อยๆ เงียบลง] - [นกร้อง]

ไม่อยากกลับบ้าน

ไม่อยากไปบริษัท

ไม่อยากเห็นภาพบาดตา

[ลากเสียง] อืม [จิ๊ปาก]

เห็นแล้วมันปวดใจว่างั้น

เออ

[สูดหายใจสั้นๆ]

แต่ถ้าฉันเป็นแกเนี่ย

ฉันจะรีบเข้าไปช่วยคุณซาร่านะ

เพราะว่าตอนนี้พี่ดินกับคุณซาร่า กำลังโดนเล่นงานหนักอยู่

โดนเล่นงานเหรอ

อืม ตอนนี้พี่คริตเข้าไปทำงานในพีดีแล้ว

แล้วก็คงจะทำทุกวิถีทาง

เพื่อให้พี่ดินกับคุณซาร่ากระเด็นออกมา

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

แต่แกดันมานั่งท้อหมดสภาพอยู่แบบเนี้ย

ถ้าฉันเป็นคุณซาร่า

ฉันก็คงไม่เอาแกว่ะ

แต่เขาแต่งงานกันไปแล้ว แล้วจะให้ฉันทำยังไง

ไหนแกบอกว่าแกไม่เชื่อไง

ว่าเขารักกันจริงๆ

ทำไมไม่ลองดูอีกสักตั้งล่ะ

พิสูจน์ตัวเองให้คุณซาร่าเห็นไปเลย

ว่าแกก็มีดี แล้วก็ปกป้องเขาได้

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[พร้อมกัน] ทำการตลาด

อื้ม

ผมจะช่วยทำการตลาดชุดกิฟต์เซ็ต

[ดนตรีร็อกเร้าใจ]

[อึกอัก] พี่… พี่ว่าดีนะ

ที่มาช่วยกัน

แกลองบอกซิว่าแกจะทำยังไงบ้าง

สิ่งที่ผมคิดเอาไว้

คือกลุ่มเป้าหมาย กิฟต์เซ็ตของเราเนี่ยเป็นสาวทำงาน

เราจะขายในราคาไม่แพง

ทำการตลาดผ่านโซเชียล

ใช้กลุ่มอินฟลูเอนเซอร์ โปรโมตทุกช่องทางไม่ว่าจะเป็น

เฟซบุ๊ก ติ๊กต็อก แล้วก็ยูทูบ

แล้วเราก็จะจัดโปรโมชั่น

แจกของแถมให้เป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็ว

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ไอเดียดีมากเลยนะคะ

แต่… น่าเสียดาย

ทำไมครับคุณซาร่า

ที่คุณน้ำพูดมา คือ…

เราทำไปหมดแล้วน่ะค่ะ

‎[เอฟเฟกต์หน้าแตก]

[ดนตรีกระอักกระอ่วนมีจังหวะ]

[ปฐวี] แต่…

พี่ชอบไอเดียแกนะ

[ปฐวี] เพียงแต่เราแค่ทำไปแล้วเท่านั้นเอง

แกลองหาไอเดียใหม่ๆ มาดูดีกว่ามะ

ครับ

ขอบใจมากนะ

เดี๋ยวแกก็คิดออกเองแหละ

แค่แกมีใจอยากช่วยบริษัท

พี่ก็ดีใจมากละ

อ้อ แล้ว…

ผลิตภัณฑ์ใหม่ของคุณคืออะไรนะ

สินค้าเกี่ยวกับผู้ชายค่ะ

ตอนนี้ผู้ชายหันมาดูแลตัวเองมากขึ้น แล้วก็

ใช้เงินกับตรงนี้มากขึ้นเหมือนกันค่ะ

คุณมีอะไรแนะนำไหมคะ

ลิปมันมะ

อ้อ น่าสนใจค่ะ

เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลย

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ถอนหายใจ]

[ถอนหายใจเบาๆ]

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่องและค่อยๆ เงียบลง]

ขอบใจจ้ะ

[เสียงเตือนข้อความโทรศัพท์]

[อาโป] ตอนนี้ผมไม่อยากอยู่บ้าน

จะไปอยู่ที่อื่นสักพัก

แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ

สบายใจเมื่อไหร่ผมจะกลับมา

[จิ๊ปาก] น้ำ

โอ๊ย น้ำนะน้ำ

จะทำให้แม่เป็นห่วงไปถึงไหนเนี่ย

[ดนตรีชวนว้าวุ่นใจ]

[แม่ปฐวี] เพราะแกกับเมียแก

น้ำมันถึงอยู่บ้านนี้ไม่ได้

[ปฐวีถอนหายใจ] ผมกับสราไม่รู้เรื่องเลยนะครับแม่

วันๆ ก็ทำแต่งาน

เมื่อวานผมยังดีใจอยู่เลย ที่น้ำบอกว่าจะมาช่วยงานที่บริษัท

ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ มันจะหนีออกจากบ้านน่ะครับ

[แม่ปฐวี] ก็มันช้ำใจน่ะสิ

พวกแกตัวติดกันแบบเนี้ย

ใครมันจะไปทำใจได้

[ดนตรียะเยือก]

ก็คนที่อยากให้ผมแต่งงาน

ให้ผมกับสราอยู่ด้วยกันเหมือนสามีภรรยา

เพื่อให้น้ำตัดใจ ก็เป็นความคิดของแม่ไม่ใช่เหรอครับ

แล้วทำไมถึงกลายเป็นความผิดผมไปได้ล่ะครับ

ผมทำอะไรก็ผิด

หรือแม่อยากให้ผมไปหย่ากับสราเลยไหมครับ

เผื่อน้ำจะกลับมา

แกอย่ามาประชดฉันนะ

ก็ฉันไม่รู้นี่ว่าน้ำมันจะทำแบบนี้

นึกว่าจะยอมไปแต่งงานกับหนูนีน่าดีๆ

เล่นหนีไปแบบนี้แล้วจะทำยังไงต่ออะ

[แม่ปฐวี] ถ้าน้ำไม่แต่งงานกับหนูนีน่า

บริษัทเราก็ไม่รอดอยู่ดี

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[ไม่ออกเสียง]

[ดนตรีเงียบลง]

ขอบคุณครับ

ไม่มีใครรู้เลยว่าน้ำไปไหน

ผมโทรหาเพื่อนมันหมดทุกคนละ

คุณไม่ต้องเป็นห่วงคุณน้ำหรอกค่ะ

คุณน้ำเขาไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ

เขาดูแลตัวเองได้

ตอนนี้เรามีเรื่องที่สำคัญกว่า

ที่ต้องโฟกัสค่ะ

กิฟต์เซ็ตของเราวางตลาดวันนี้วันแรก

ค่ะ

วันเปิดตัวได้รับความสนใจพอสมควร

แต่วันนี้ละค่ะ

ที่จะวัดว่าเราจะอยู่

หรือไป

[ดนตรีระทึกกดดัน]

‎(พีดีกรุ๊ป ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง)

(พีดีกรุ๊ป)

(อัตราส่วนการซื้อขาย (%) และดุลการค้า (% ผลิตภัณฑ์รวม))

[หัวเราะลั่น]

[สูดหายใจเฮือก หัวเราะ]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ชาคริตรายงานมาว่ายอดขายวันแรกต่ำกว่าเป้า

สี่สิบเปอร์เซ็นต์

เรียกว่าพังยับเลยก็ได้ [หัวเราะ]

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็เสร็จเรา

อืม

ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ นะ

ไม่เกินห้าปี เราก็คืนทุน

[ประภพหัวเราะในคอสั้นๆ]

คุณพ่อตั้งความหวังมากเกินไปหรือเปล่าคะ

ยิ่งให้ชาคริตมาบริหาร

เขาเล่นหุ้นจนรวย ไม่มีประสบการณ์อะไรสักหน่อย

คุณพ่อไว้ใจเขาขนาดนั้นเลยเหรอคะ

ใครจะไปไว้ใจมัน

ก็รู้นิสัยกันอยู่ว่ามันร้ายแค่ไหน

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

ก็แค่เอามันมาใช้งานแลกกับตำแหน่งที่มันอยากได้

เสร็จงานเมื่อไหร่ค่อยเขี่ยทิ้ง

[ดนตรีตึงเครียด]

[แม่ปฐวีถอนหายใจกระแทก]

ฉันไม่น่าเชื่อพวกแกเลย

ยอมให้ลงทุนทำกิฟต์เซ็ต แล้วเป็นไงล่ะทีนี้

อย่าว่าแต่ได้กำไรเลย ไม่คืนทุนด้วยซ้ำ

คุณแม่อย่าเพิ่งเครียดเลยนะคะ

เราเพิ่งวางขายสินค้าวันแรก

ยังพอมีโอกาสนะคะ

นั่นสิครับแม่ ผมว่ารอดูอีกหน่อยน่าจะดีกว่านะครับ

แกไม่ต้องมาช่วยแก้ตัวแทนเลยนะ

โครงการนี้ใครก็รู้ว่ายัยนี่เป็นตัวตั้งตัวตี

ฉันไม่น่าคิดผิดเลย

ความจริงน่าจะคิดได้ว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

พ่อไม่ได้เรื่อง แล้วลูกจะได้เรื่องได้ยังไง

แม่ครับ

[แม่ปฐวี] ฉันพูดผิดตรงไหน

ถ้าได้เรื่องจริง

สุธีร์จะต้องมาคอยพึ่งพาพ่อแกไหม

[แม่ปฐวี] พ่อเป็นภาระมาแล้วรอบนึง

มาลูกก็เจริญรอยตามไม่มีผิด

- นี่คุณ… - ผมบอกแม่แล้วไงครับ

ว่าผมเอาตำแหน่งเป็นเดิมพัน

ถ้ามันไปไม่รอด ผมจะรับผิดชอบลาออกเอง

ความจริงแม่ไม่เสียหายอะไรเลยนะครับ

แม่จะเดือดร้อนไปทำไมอะครับ

ดี ฉันจะรอดูน้ำหน้าแกว่าจะทำยังไง

[ดนตรีบรรยากาศอึมครึม]

[จิ้งหรีดร้อง]

[ดนตรีเศร้า]

[ดนตรีเศร้าโหมขึ้น]

[กระแอม]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

คุณ… เป็นอะไรหรือเปล่าครับ

ผมเห็นคุณยืนเหม่อมาสักพักแล้ว

ฉันไม่สบายใจเลยค่ะ

[สูดหายใจ]

มันกดดันไปหมด

คุณเคยสอนผมว่า

ถ้าเราทำเต็มที่ทุกอย่างแล้ว เราก็ไม่ต้องเสียใจอะไรอีก

แล้วคุณก็ทำเต็มที่แล้วไม่ใช่เหรอ

ค่ะ

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

- ฉันขอยืมไหล่คุณหน่อยได้ไหมคะ - ♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

ได้สิครับ

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

- ขอบคุณค่ะ - ♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน ♪

♪ อบอุ่นมากมาย… ♪

[ใบชา] น้ำ ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน

ฉันเป็นห่วงนะ

ครอบครัวของแก ทั้งแม่แก

น้องชาย พี่ชายแก เขาเป็นห่วงแกกันทุกคน

ตอนนี้สถานการณ์บริษัทของแกก็วิกฤติเต็มทีแล้ว

ถ้าหลังจากนี้ยังไม่มีอะไรดีขึ้น

พี่ดินก็คงต้องลาออกเพื่อรับผิดชอบ

ถ้าแกอ่านเมลฉัน

ฉันอยากให้แกกลับมาช่วยพี่ดิน

อย่างน้อยก็กลับมาให้กำลังใจกันก็ยังดี

ตอนนี้พี่ดินคงอยากเห็นแกมากที่สุด

[ดนตรีเศร้าบรรเลงอลังการ]

ถ้าแกยังไม่กลับมา

ฉันจะเผาพริกเผาเกลือแช่งแกแล้วนะ

ฉันทำจริงนะเว้ย ไอ้เพื่อนบ้า

ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

(พีดีกรุ๊ป)

ผลประกอบการก็ชัดเจนแล้วนะ

ว่าผ่านมาครบเดือน

ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นน่ะ

[ชาคริต] ผลของการออกชุดกิฟต์เซ็ต

รายได้ไม่คุ้มกับค่าใช้จ่าย

หรือพูดง่ายๆ ว่าเจ๊งอะ

[ชาคริต] ว่าไง

มีอะไรจะพูดไหมครับ ท่านซีอีโอ

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

ผมบอกแล้วไงว่าผมจะรับผิดชอบ

คนอย่างผม

พูดแล้วทำแน่นอน

[ถอนหายใจ]

จบแล้วสินะ

[ผู้หญิงเสียงร้อนรน] คุณซาร่าคะ

เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ

เกิดอะไรขึ้นคะ

คุณดินลาออกแล้วใช่ไหม

ไม่ใช่ค่ะ ดูนี่สิคะ

[ดนตรีชวนตื่นเต้น]

ขอบคุณทุกคนมากๆ นะครับ

ที่ช่วยกันทำงานมาโดยตลอด

แต่ดูเหมือนว่าความสามารถของผม

จะช่วยบริษัทไว้ได้เพียงเท่านี้

คงต้องหาคนที่

เหมาะสมกว่า

มารับช่วงต่อ

[ดนตรีตึงเครียดชวนหวั่นใจ]

เดี๋ยวต่อไปนี้ผมจะ…

เดี๋ยวก่อนนะคะ

[พ่นลมหายใจ]

[ดนตรีลุ้นระทึก]

ฉันขอประกาศให้ทุกคนทราบนะคะ

ตอนนี้

ยอดขายของเราพุ่งขึ้นเป็นสามเท่าค่ะ

[สรา] ทั้งออนไลน์และออฟไลน์

และยอดขายก็ยังวิ่งขึ้นเรื่อยๆ

แปลว่าเราประสบความสำเร็จ

ในการวางตลาดผลิตภัณฑ์นี้ค่ะ

[ดนตรีชวนตะลึง]

- เดี๋ยวใบชาจะรีวิวเนื้อครีมให้ดูนะคะ - [ดนตรีคึกคักสนุกสนาน]

หูว

ซึมไวมากค่ะ

แล้วกลิ่นก็หอมมากด้วย

จะบอกว่าแก้ไขปัญหาผิวหน้าได้ดีมากเลยนะคะ

นี่ เขามีหลายตัวมาก

ไม่ว่าจะเป็นเซรั่มนะคะ อันนี้จะเป็นขวดใหญ่

[ใบชา] นี่ ของพีดีกรุ๊ปค่ะ

นาทีนี้เนี่ยไม่มีอะไรที่คุ้มไปกว่านี้แล้วนะคะ

ของถูกและดีมีอยู่จริงที่นี่เลยนะคะ

- นี่ แก ดูสิ ซึมเข้าผิวมากเลยอะ - ดี น่าใช้มากเลยอะ

‎น่าใช้ๆ

นี่คือยอดขายภายในเดือนเดียวของเรา

และมีแนวโน้มว่าจะสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ซึ่งเป็นประวัติการณ์ของบริษัทเราเลยครับ

แบบนี้เราก็รอดแล้วสินะคะ

อื้ม

[ทั้งคู่หัวเราะ]

[ดนตรีประสบความสำเร็จ]

[ไม่ออกเสียง]

- นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นมา - [ดนตรีตึงเครียด]

ไหนบอกงานนี้ไอ้ดินมันจะกระเด็นไง

ผมก็ไม่คิดว่ามันจะพลิกเกมมาขายได้

จนยอดถล่มทลายแบบนี้นะครับ

เห็นว่าของมันใช้ดี

จนคนบอกปากต่อปากจนเป็นกระแส

แล้วมีแผนอื่นอีกไหม

ผมจะลองหาทางอื่นดูครับ

- ก็แปลว่าตอนนี้ยังไม่มี - [ดนตรีเงียบลง]

ไม่ต้องลีลาหาข้ออ้างอะไรแล้ว เสียเวลา

จัดการไล่มันไปตรงๆ เลยดีกว่า

จะไล่ไอ้ดินออกจากซีอีโอเนี่ยนะครับ

ขนาดหุ้นที่ผมมีอยู่ยังไม่ถึงครึ่งมันเลย

ไหนจะในมือน้องมัน แม่มันอีก

รวมกันยังไงก็เกินครึ่งนะครับ

เราไม่มีทางชนะมันแน่

ไม่อย่างงั้นผมไม่บีบให้มันลาออกเองหรอกครับ

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

หุ้นที่เธอมีไม่ถึงครึ่งของดิน

แต่ไม่ใช่ทั้งหมดที่เรามี

เราไม่จำเป็นจะต้องพึ่งพาเธอไปทุกเรื่อง

ก็ได้มั้ง ชาคริต

ฮึ

หมายความว่าไง

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะรัว]

[ดนตรีเงียบลง]

ฉลองให้กับความสำเร็จของพวกเรากันค่ะ

เชียร์ส

[เปียโนบรรเลงสงบผ่อนคลาย]

[จิ๊ปาก ร้องสะใจเบาๆ]

ความจริง

ไม่ต้องพุ่งแบบนี้ตลอดก็ได้นะ

ขอแค่

ตลอดทั้งปียอดขายได้ครึ่งนึงของตอนนี้

ภายในสามปีเราหมดหนี้แน่

ฝันหวาน

เขาเรียกว่า

วางแผนอนาคต

พอเลยค่ะ เรามาฉลองยอดขาย

คุณอย่าเพิ่งคิดสิ่งที่ยังมาไม่ถึงเลยค่ะ

[ไม่ออกเสียง]

[ดนตรีโหมขึ้น]

เฮ้ยคุณ

เบาๆ ก็ได้ เดี๋ยวก็เมาหรอก

ทำไมคะ

คุณคออ่อน คุณก็ไม่ต้องมาเป็นห่วงฉันหรอก

เด็กอนามัยกินไวน์แก้วละอึก

ได้

เรามาดูกัน

ว่าใครจะคอแข็งกว่ากัน

น้องคะ

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่องสักพักและจบ]

เนี่ยเหรอเซอร์ไพรส์ที่คุณว่า

ใช่

ที่ผมเลือกมาที่นี่นะ เพราะว่ามันมี

วิวที่สวยมากแบบนี้แหละ

[ปฐวีหัวเราะเบาๆ]

- โอ๊ยๆ - เฮ้ยๆ คุณๆ

- [หัวเราะเบาๆ] ยังไหวปะเนี่ย ผมว่า - [สราหัวเราะคิกคักเบาๆ]

คุณเริ่มเมาแล้วนะ

ว่าแต่เขาเมา

ตัวเองก็เมาเหมือนกันนั่นแหละ

ไม่เมาหรอกน่า

[พ่นลมหัวเราะ]

[ครางดีใจ]

[ตะโกนลากเสียง] มีความสุขจังเลย

ฮู้ว

- [ดนตรีบรรยากาศดีมีจังหวะ] - [หัวเราะชอบใจ]

- เฮ้ยๆๆ คุณ - [ร้องเบาๆ]

[สราหัวเราะคิกคัก]

คุณดีๆ หน่อย

คุณเมาแล้ว เดี๋ยวก็ล้มหรอก

[อ้อแอ้] ไม่เมา

[สราสูดหายใจ]

ถ้าคุณไม่เชื่อ

คุณก็ลองมองฉันใกล้ๆ สิ

[ดนตรีชวนประทับใจโหมอลังการ]

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

- [ดนตรีระทึก] - ผมขอเสนอให้มีการเปลี่ยนตัวซีอีโอ

[ชาคริต] เพื่อตอบสนอง นโยบายใหม่ของบริษัทครับ

กูก็ได้เห็นพวกมึงพินาศ แค่นั้น

กูก็สะใจมากแล้วไอ้ดิน

[ปฐวี] คุณไม่ต้องยุ่งหรอกน่า

[สรา] ทำไมคุณถึงดื้อแบบนี้คะ

คุณกลัวแพ้ขนาดนั้นเลยเหรอ

[ปฐวี] คุณคิดว่าผมเป็นคนแบบนั้นใช่ไหม

ขอบคุณมากนะใบชาที่จะช่วยพี่อะ

แต่ใบชามีเงื่อนไขค่ะ

[ใบชา] พี่ดินต้องหย่ากับคุณซาร่า

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪