Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

- [โย] พอฉันแน่ใจว่าไอ้พี่โป้งเป็นมิจจี้แน่ๆ - [ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ]

ฉันก็เลยไปบอกคุณตำรวจให้เขาสะกดรอยตามแก

ก็เลยจับมันได้คาหนังคาเขา

[ปฐวี] ผมกับสรา เราจะแต่งงานกันครับ

[สารัช] คราวนี้ถึงกับใช้เงินฟาดพี่สาวผม ให้แต่งงานด้วยเนี่ยนะ

ต่อไปอะไรอีกล่ะ

งั้นเอางี้ไหม

ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

ว่าพี่ไม่ได้บังคับสรา

[อายส์] อายส์มีเรื่องสำคัญ อยากจะคุยด้วยจริงๆ ค่ะ

ดินมาหาอายส์ที่คอนโดหน่อยได้ไหม

อายส์ๆ

[แม่ปฐวี] เอาเงินทดรองจ่าย ไปช่วยแฟนเก่าใช้หนี้

นี่แกบ้าไปหรือเปล่า

[พนักงานชาย] คุณชาคริตจับได้ว่าคุณปฐวี

เอาเงินบริษัทไปใช้เรื่องส่วนตัว

เพราะฉะนั้นเนี่ย ก็ต้องแสดงความรับผิดชอบด้วยการลาออก

[ดนตรีตึงเครียด]

ถูกต้องไหมครับ คุณปฐวี

[ดนตรีระทึก]

อาเพิ่มครับ

[หายใจหอบ]

เกลียดการกลัวที่แคบของตัวเองก็วันนี้แหละ

ลิฟต์มีก็ไม่ได้ใช้

[หายใจหอบ]

- [ดนตรียะเยือก] - [ปฐวี] เอกสารที่อยู่ในมือของทุกท่าน

คือหลักฐานการโอนเงิน กลับเข้าบริษัททุกบาททุกสตางค์

เท่ากับยอดที่คุณชาคริต เอาหลักฐานให้ทุกท่านดูก่อนหน้านี้ครับ

ถ้าดูตามวันที่และเวลานะครับ

เอกสารของคุณชาคริตเนี่ยออกมาก่อน

ส่วนของคุณปฐวีเนี่ย

ล่าสุดออกมาเมื่อเช้านี้ครับ

[ปฐวี] ผมมีความจำเป็นที่ต้องใช้เงินเร่งด่วน

แต่ผมก็เอากลับมาคืน

[ปฐวี] เรียบร้อยภายในระยะเวลาอันสั้น

ผมก็รู้ครับว่ามันไม่สมควร

ยังไงผมก็ต้องขอโทษทุกท่านอีกครั้งนึงนะครับ

[ดนตรีกระแทกจบ]

เอาเงินบริษัทไปใช้ส่วนตัวเนี่ย ยังไงมันก็ผิด

ถึงจะเอามาคืนแล้วก็เถอะ

ทุกคนครับ

- อย่าไปยอมนะครับ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

คนแบบนี้ยังไงก็ต้องปลดครับ

บริษัทนี้ไม่ใช่ของคุณชาคริตคนเดียวนะครับ

ไอ้เรื่องปลดหรือไม่ปลดนะครับ

อยากให้ทุกท่านช่วยพิจารณาด้วยครับ

อย่ามายุ่ง

[กระแอม]

เอาละครับ

[ปฐวีถอนหายใจ]

ผมขอให้ทุกท่านอย่าเห็นแก่ผม

หรือความสนิทสนมที่มีให้กัน

ผมยอมรับผิดในสิ่งที่ผมทำทั้งหมด

ผมว่าเชิญทุกท่านโหวตดีกว่าครับ

ถ้าใครคิดว่าผมไม่สมควรอยู่ในตำแหน่งนี้แล้ว

กรุณายกมือขึ้นด้วยครับ

[ดนตรีเร้าอารมณ์ขึ้นถึงขีดสุดและจบ]

[หอบ]

[สราร้องหอบดัง]

คุณๆ

[พลางหอบ] คุณเป็นยังไงบ้าง โอเคไหม

- ข่าวไวจริงๆ เลยนะ เป็นห่วงผมเหรอ - [สราหอบต่อเนื่อง]

ก็…

ดีนะที่ยังมีแต้มบุญอยู่

เธอเหรอ ลูกสาวสุธีร์

สวัสดีค่ะคุณอา

ไม่เจอกันนาน โตขึ้นหน้าเหมือนแม่ตอนสาวๆ เลยนะ

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

ฉันจะกลับละ

ครับ เดี๋ยวผมให้คนไปเตรียมรถให้ครับ

รู้ว่ามีคนตั้งใจจะแย่งเก้าอี้แกอยู่

จะทำอะไรก็หัดระวังตัวให้มากกว่านี้ด้วย

ครับ

[ถอนหายใจแรง]

ถึงกับเข่าอ่อนเลยเหรอคุณ

ฉันปวดเข่าต่างหาก

[ดนตรีเบาสมองจังหวะสดใส]

ฉันกลัวที่แคบก็เลยวิ่งขึ้นบันไดมาน่ะสิ

โฮะ มันหลายชั้นอยู่นะ

[แค่นหัวเราะเบาๆ]

นี่คุณใจร้อนเหมือนกันนะเนี่ย

[เอฟเฟกต์เป่านกหวีด]

ยิ้มอะไรของคุณเนี่ย

ขอบคุณนะ

ที่เป็นห่วงผม

ฉันเป็นห่วงก็เพราะว่าฉันเป็นคนแนะนำต่างหากล่ะ

ถ้าเกิดคุณโดนปลดจากตำแหน่งขึ้นมา

รับรองฉันรู้สึกผิดไปทั้งชีวิตแน่

[ดนตรีบรรยากาศดี]

เฮ้ยๆ อ๊าย

นี่ คุณดิน คุณดิน ทำอะไรเนี่ย

อยู่เฉยๆ

ก็…

[ถอนหายใจ]

- คุณบอกว่าคุณปวดขา - [ดนตรีเงียบลง]

ผมก็เลยจะนวดให้ไง

[ละล่ำละลัก] ไม่ต้อง

ฉันทำเองได้ เดี๋ยว… เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า

- ไม่ต้องแล้ว - ถ้ามีคนเห็นก็ดีสิ

เขาจะได้เห็นว่าผมดูแลคุณดี

[ดนตรีชวนประทับใจ]

- ตรงนี้ใช่ไหม - ค่ะ

ตกลงว่า

คุณยืมเงินใครมาคืนบริษัทคะ

โอ๊ย นี่ๆ คุณ

ฉันตึงน่อง ไม่ได้เป็นตะคริว เจ็บ

- [สรา] อู้ย - [ดนตรีผ่อนคลายมีจังหวะ]

(ทีลีฟส์คาเฟ่)

รีบคืนทำไมคะ

ใบชาบอกแล้วไงว่ามันเป็นเงินเย็น ใบชาไม่ได้ใช้อยู่แล้ว

[พ่นลมหัวเราะเบาๆ]

แค่นี้พี่ก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้วครับ

ไหนจะมาเตือน ไหนจะให้ยืมเงินอีก

[โทรศัพท์ดัง]

ฮัลโหลใบชา ว่าไง

[ใบชา] พี่ดินถึงบ้านหรือยังคะ

อ้อ ยัง พี่กำลังกลับบ้าน ใบชามีอะไรเหรอ

พี่ดินมาหาใบชาที่ร้านหน่อยได้ไหมคะ

โห กว่าพี่จะไปถึงร้านก็ปิดแล้วละ

ดีแล้วค่ะ

เพราะใบชามีเรื่องสำคัญมากๆ

อยากจะคุยกับพี่ค่ะ

โอเค ถ้างั้นเดี๋ยวพี่รีบไปนะ

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

(ทีลีฟส์คาเฟ่)

[ใบชา] แล้วพี่ดินจะเอายังไงต่อคะ

[ถอนหายใจ] พี่ยังไม่รู้เหมือนกัน

เงินสองล้านไม่ใช่น้อยๆ

แล้วเวลามันกระชั้นชิดด้วย

ถ้าเป็นสักสองสามวัน พี่ยังพอยืมเพื่อนทัน

งั้น… พี่ดินเอาเงินใบชาไปหมุนก่อนก็ได้นะคะ

[แค่นหัวเราะเบาๆ]

ไม่ได้หรอกครับ

เงินไม่ใช่น้อยๆ แค่ใบชามาเตือนพี่ พี่ก็ขอบคุณมากแล้ว

เชื่อใบชานะคะพี่ดิน

เอาเงินไปใส่ไว้ในบัญชีบริษัทก่อน

แล้วรอให้การประชุมของผู้ถือหุ้นจบ

มันอาจจะแก้ไขอะไรไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่มันคงจะช่วยอะไรได้บ้างค่ะ

ถ้าไม่ได้ใบชา พี่แย่แน่

[นกร้องเจื้อยแจ้ว]

ใบชาก็ไม่สบายใจเหมือนกันค่ะ ที่ต้องหักหลังพี่คริต

แต่ใบชาก็ทนไม่ได้ ที่เห็นพี่ดินเดือดร้อนเพราะพี่ชายตัวเอง

[ถอนหายใจ] พี่ต้องขอโทษนะครับ

ที่ทำให้ใบชาเดือดร้อน

ใบชาต่างหากค่ะที่ต้องขอโทษแทนพี่คริต

ที่จ้องจะหาเรื่องพี่ไม่เลิกเลย

พี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะ

ว่าคริตมันจะแค้นพี่ไปถึงไหน

ทั้งๆ ที่มันเป็นเรื่องของรุ่นพ่อรุ่นแม่

แต่ยังไงพี่ก็ต้องขอบคุณใบชามากๆ ที่ช่วยพี่

ไม่งั้นพี่คงหลุดจากตำแหน่งไปแล้ว

เอ่อ

แค่นี้เองเหรอคะ

ทำไม

- กับคนที่สร้างปัญหาให้พี่อย่างพี่อายส์ - [ดนตรีเศร้า]

หรือว่าคนที่เพิ่งเจอกันอย่างคุณซาร่า

พี่ก็จะแต่งงานกับเขาแล้ว

แต่พี่กลับไม่เคยสนใจใบชาบ้างเลย

[พ่นลมหายใจเบาๆ]

ไม่ใช่ว่าพี่ไม่สนใจใบชานะ

แต่พี่เห็นใบชาเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆ ของพี่

พี่เลยคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้จริงๆ

แม้ว่าใบชาจะโตแล้ว

หรือว่า

จะทำดีกับพี่ดินแค่ไหนก็ตามเหรอคะ

พี่ขอโทษนะ

- พี่ดิน - [ดนตรีจบ]

ถ้าน้ำบอกว่าน้ำจะไม่ยอมแพ้เรื่องคุณซาร่า

ใบชาก็จะไม่ยอมแพ้เรื่องพี่ดินเหมือนกันค่ะ

[ดนตรีมีจังหวะสร้างความหวัง]

ไปบนที่ไหนมาครับเนี่ย ถึงรอดมาได้

บัญชีบริษัท

เป็นเรื่องภายใน

แปลกนะที่ชาคริตมันรู้

แถมยังมีหลักฐานการโอนเงินมาด้วย

ก็…

ผมเป็นคนบอกเขาเองอะ

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึง แล้วบรรเลงตึงเครียด]

ไอ้น้ำ

นี่ใช่ไหม สิ่งที่พี่อยากได้ยิน

พี่อยากให้ผมเป็นคนเลว

ผมก็เป็นให้

พอใจยังครับพี่ดิน

พี่คิดว่าตัวเองใช้แผนสกปรก ทำให้คุณซาร่ายอมมาแต่งงานกับพี่ได้

ก็เลยคิดไปเองว่า ผมคงจะใช้แผนชั่วเหมือนพี่ใช่ไหม

[ดนตรีตึงเครียด]

ผมไม่มีวันทำสิ่งที่ผมเกลียดอะ

ผมจะเอาชนะพี่ด้วยวิธีการที่ถูกต้อง

แล้วทำให้คุณซาร่ายอมรับในตัวผมให้ได้

[ดนตรีเร้าเพิ่มความตึงเครียด]

ขอโทษดินด้วยนะที่ทำให้เดือดร้อนอะ

ไม่เป็นไรหรอก

มันผ่านไปแล้ว แล้วดินก็เอาตัวรอดมาได้ด้วย

อายส์สัญญานะว่าจะรีบหาเงินมาคืนดิน

เอาเท่าที่ไหวนะ

ไม่ต้องกดดันตัวเองเกินไปล่ะ

[ดนตรียะเยือกชวนกดดัน]

อายส์เคยเสียดินไปแล้วครั้งนึง

อายส์ไม่อยากให้เรื่องเงิน ทำให้อายส์ต้องเสียดินไปอีก

น้ำบอกอายส์เรื่องที่ ดินจำเป็นต้องแต่งงานกับคุณซาร่า

เพราะปัญหาบริษัท

จริงหรือเปล่า

แล้วอายส์คิดว่า… จริงหรือเปล่า

จากที่อายส์รู้จักดินมา อายส์เชื่อว่าจริง

ก็ดินเป็นคนที่เวลาตั้งใจทำอะไรก็ต้องทำให้สำเร็จ

โดยไม่ห่วงเรื่องของตัวเอง

ถึงมันจะทำให้ดินเจ็บปวด หรือว่าเสียใจแค่ไหนก็ตาม

และทำไมเรื่องแค่เนี้ย ดินจะฝืนใจทำไม่ได้ล่ะ

[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

ความจริงผมก็ไม่ได้ฝืนใจอะไรขนาดนั้นหรอกนะ

ผมรู้จักกับสรามาตั้งแต่เด็ก

รู้จักก่อนที่จะเจอกับอายส์ด้วยซ้ำ

สราเป็นคนที่จิตใจดี

เข้มแข็ง

รักครอบครัว

ผมคิดว่า

ผมเลือกคนไม่ผิดหรอก

ชมขนาดนี้

อายส์ชักอยากจะทำความรู้จักผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาแล้วสิ

[ดนตรีตึงเครียดไม่ชอบมาพากล]

[ดนตรีบรรยากาศดี]

[ครางและถอนหายใจผ่อนคลาย]

โอ๊ย

[สราถอนหายใจ ฟุดฟิด]

ใครบ่นถึงเนี่ย

แปลว่าบ่นถึงพี่ไม่หยุดเลยนะ เห็นจามหลายรอบละ

คนพูดถึงหรือว่าภูมิแพ้

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนซะด้วยสิ

- [เคาะประตู] - อ้าว

- [สุธีร์] คุณดิน - [ปฐวี] สวัสดีครับ

ผมซื้อกับข้าวมาฝากทุกคนเลยครับ

[สุธีร์] ขอบใจมากนะ

[ดนตรียะเยือกชวนอึดอัด]

ผมไปเรียนก่อนนะครับ

ไม่กินข้าวก่อนเหรอ

- คุณดินเขาอุตส่าห์ซื้อมาฝาก - ไม่ครับ

เอ่อ อาขอโทษแทนน้องมันด้วยนะ

อ้อ ไม่เป็นไรเลยครับ ผมเข้าใจครับ

ถ้างั้นเรามากินข้าวกันเลยดีกว่าไหมครับ

ครับ

เดี๋ยวฉันช่วยค่ะ

ฮัลโหลครับพี่ มารับผมหน้าโรงบาลนะครับ

[ดนตรีบรรยากาศดีบรรเลงเนิบ]

- ขอบใจมาก - ได้เลยครับ

เดี๋ยวลูกไปนั่งกินเป็นเพื่อนคุณดิน

พ่อกินตรงนี้ได้

[ผ่อนลมหายใจเบาๆ]

ค่ะ

คุณ

อันนี้ของสารัชหรือเปล่า

อ้อ [พ่นลมหายใจ]

ใช่ค่ะ มัวแต่หงุดหงิดก็เลยหยิบไปไม่หมด

อ้าว

รีบโทรบอกน้องเขาเลย น่าจะทันอยู่

[พ่นลมหายใจ] ค่ะ

[ดนตรีผ่อนคลาย]

- ไม่รับเหรอคุณ - อืม

สงสัยขึ้นมอไซค์ไปแล้วน่ะค่ะ

อืม งั้นเอาไปให้ที่มหาลัยไหม

- อยู่ใกล้ๆ นี่เอง - แต่…

คุณยังไม่ได้กินข้าวเลยนะคะ

ไม่เป็นไรหรอกครับ

แป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับมา

- ขอบคุณค่ะ - [ปฐวี] ไป

[โทรศัพท์ดัง]

มีอะไรพี่ ถ้าจะมาบ่นเรื่องพี่ดินผมวางนะ

เออ

ลืมจริงด้วย

งั้นเราไปเจอกันที่ประตูด้านหลังนะครับ

พี่จะได้วนออกเลย ประตูด้านหน้ารถมันติด

สารัชว่าไงบ้างคุณ

สารัชบอกว่าให้ไปเจอที่หลังม.ค่ะ

เพราะว่าประตูหน้ารถติด

เดี๋ยวฉันดูแมปให้นะคะ

[ดนตรีสดใสเบิกบาน]

พี่โป้ง

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

มึงแจ้งตำรวจมาจับกูใช่ไหม

เฮ้ย กระทืบมันเลย

- [เปล่งเสียงออกแรง] - [กระอัก]

[ดนตรีระทึก]

[เปล่งเสียงออกแรง]

สารัช

[นักเลงเปล่งเสียงออกแรง]

[นักเลงร้องกระอัก]

- [ปฐวีเปล่งเสียงออกแรง] - [นักเลงกระอัก]

- [มีดเสียบ] - [กระอัก]

[หายใจเฮือก]

[ปฐวีครางเจ็บ]

[ครางเบาๆ]

คุณดิน

- [ออกแรงฟาด หายใจแรง] - โอ๊ยๆ

ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย

- [สรา] คุณดินๆ - อุ๊ย

เฮ้ย ใครวะ

[ฮึดฮัด]

[โป้ง] ปล่อยกู

[หายใจเฮือก] คุณดิน คุณดิน [พ่นลมหายใจ]

ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ

ช่วยด้วยค่ะ คุณดิน

[หายใจแรงถี่]

[พ่นลมหายใจ]

[ดนตรีหม่นหมอง]

[พ่นลมหายใจสั้นๆ]

- ญาติคนไข้หรือเปล่าคะ - ใช่ค่ะ

เป็นยังไงบ้างคะ

คนไข้บอกให้มาตามคุณค่ะ

แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ

คุณหมอกำลังพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ

[ดนตรีระทึก]

พี่ดิน พี่ดิน

[สราหายใจไม่เป็นจังหวะ]

[ดนตรีย้อนกลับเร่งความเร็ว]

[สรา] ก็…

ไม่เห็นเป็นอะไรนี่

แล้วใครบอกคุณว่าผมจะตายหรือไง

[กลองบรรเลงคึกคัก]

คนไข้ปลอดภัยดีครับ

แค่โดนแทงแบบเฉี่ยวๆ แผลก็ไม่ลึก

แล้วก็ไม่ได้โดนอวัยวะสำคัญอะไร

เดี๋ยวไปรับยาแล้วก็กลับบ้านได้เลยนะครับ

[พ่นลมหายใจ]

ขอบคุณมากค่ะคุณหมอ

ก็คุณพยาบาลเขาบอกฉันว่า

คุณตามให้ฉันมาหา

ฉันก็เลยคิดว่าคุณโคม่าจะสั่งเสียอะไรซะอีก

[พ่นลมหัวเราะเบาๆ]

ผมว่าคุณไปเขียนนิยายดีกว่านะ

- [จิ๊ปาก] - [ดนตรีขี้เล่น]

แล้วตกลงเรียกฉันมามีอะไรคะ

ก็เสื้อผมขาด แล้วก็เลอะเลือดด้วย

ผมก็แค่อยากให้คุณไปหยิบเสื้อในรถให้ผมหน่อย

[ถอนหายใจ]

ก็สั่งให้คุณพยาบาลบอกตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง

เอ้า

มโนไปเอง แล้วยังโทษคนอื่นอีก

[ดนตรีสดใส]

[แค่นหัวเราะสั้นๆ] อะไรเนี่ยคุณ

ทำหน้าแบบนี้คือไม่ดีใจเหรอที่ผมไม่เป็นอะไร

ดีใจสิคะ

ดีใจจนอยากจะแทงคุณด้วยมือของฉันเองเลยเนี่ย

โหดร้าย

นี่คุณรู้หรือเปล่าว่าถ้ามันแทงต่ำกว่านี้อีกนิดนึง คุณจะได้เพื่อนสาวมาแทนแล้วนะ

ไงนะ

[เอฟเฟกต์วืดตลก]

[กรีดร้อง]

ไอ้… ไอ้บ้า อุบาทว์ ลามก

เบาๆ สิคุณ

โรงพยาบาลนะ

แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณนะ

เรื่อง…

ก็ที่คุณยอมเรียกผมว่า “พี่ดิน” ไง

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

อยากได้ยินอีกจังเลยอะ

- พี่ดิน พี่ดิน - ♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

พี่ดินคะ

- ♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪ - ไหนคุณลองเรียกซิ

เอ้า เมื่อกี้คุณยังเรียกอยู่เลยอะ

- เรียกอีกจะเป็นไรไปเล่าคุณ พี่ดินๆ - [ร้องกลัว]

ยิ่งใกล้วันวางขายกิฟต์เซ็ต ฉันก็ยิ่งเครียด

ถ้าวันขายจริง ฉันคงนอนไม่หลับ

ผมว่าผมบ้างานแล้วนะ

แต่คุณหนักกว่าผมอีก

เนี่ยแหละ คุณก็เลย ต้องขึ้นเงินเดือนให้ฉันเยอะๆ ไง

- [ร้องซี้ด] - อุ๊ย

คุณเป็นไรอะ เจ็บแผลเหรอ

[พ่นลมหายใจ] ใช่

มันแปล๊บขึ้นมา แต่ว่าไม่ได้เป็นไรมากหรอก

ฉันว่าคุณไปพักก่อนดีกว่า

[ดนตรีชวนซาบซึ้ง]

เนี่ยแหละ

เจ็บแผลแล้วยังพูดเยอะอีก

ถ้าแผลฉีกเพราะพูดมาก ฉันจะซ้ำให้

ยิ้มอะไรของคุณเนี่ย

โดนแทงท้องแล้วกระเทือนถึงสมองเหรอ

ผมยิ้มเพราะว่าคุณเป็นห่วงผมเวอร์ต่างหาก

ขนาดผมบอกว่าไม่เป็นอะไร คุณยังประคองผมมาถึงนี่เลย

ก็คุณเจ็บเพราะว่า

คุณช่วยน้องชายฉันนี่

ฉันก็ต้องดูแลคุณสิ

ไม่มีอะไรซะหน่อย

ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้าคนอื่น ก็ไม่จำเป็นต้องเล่นละครก็ได้นะครับ

ฉันดูแลคุณดิน

เพราะว่าพี่ชายคุณช่วยน้องชายฉันไว้ค่ะ

ผมรู้เรื่องมาจากโยละ

พี่ดินเขาไม่ได้เป็นอะไรมากนี่

[ดนตรียะเยือก]

หรือว่าพี่ดินใช้แผนสกปรกอะไรหลอกคุณอีก

[ถอนหายใจ]

นั่นพี่ชายคุณนะคะ

ฉันไม่คิดว่าการที่คุณพูดแบบนี้ถึงพี่ชายตัวเอง

จะเป็นเรื่องที่คุณควรทำ

นี่คุณออกรับแทนพี่ดินเหรอ

[ปฐวี] คุณลืม…

ฉันลืมอะไรคะ

คุณโทรมาก็ได้นะคะ

เดี๋ยวฉันเดินไปหาคุณเอง

เมื่อกี้ยังเห็นต้องให้เดินประคองกันมาอยู่เลยนี่

ไหงตอนนี้เดินตัวปลิวมาเองได้อะ

ผมบอกคุณแล้วใช่ไหม

ว่าคุณไม่ทันเกมพี่ชายผมหรอก

จะจริงหรือไม่จริงฉันไม่สนหรอกนะคะ

แต่เรื่องที่คุณดินเจ็บตัว เพราะน้องชายฉันเป็นเรื่องจริง

แค่นั้นก็พอแล้วค่ะ

นี่เงินพี่ผมซื้อคุณได้ขนาดนี้เลยเหรอ

อย่าพูดจาดูถูกสราแบบนี้นะ

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

ผมว่าคุณไปทำงานที่ห้องผมดีกว่าครับ

จะได้ไม่ต้องหงุดหงิดกับพวกแพ้แล้วพาล

ไป

ด่าเสร็จแล้วเดินหนีเหรอ

- [อาโปเปล่งออกแรงเบาๆ] - [สราร้องตกใจ]

คุณน้ำ

- [ปฐวีเปล่งเสียงออกแรง] - คุณดิน

[อาโป] พี่ดิน

เฮ้ยนี่ หยุดนะคะ หยุด

ฉันบอกให้หยุดไง หยุด

[ขึ้นเสียง] ฉันบอกให้หยุด โอ๊ย

- คุณ - คุณ

[ปฐวี] คุณ… คุณเจ็บไหม

คุณสองคนเป็นผู้บริหารของที่นี่นะคะ

มีสติกันหน่อย

ถ้าใช้กำลังมากกว่าสมอง

เราก็ไม่ต้องมาคุยกัน

[ดนตรียะเยือกชวนกังวล]

[ถอนหายใจ]

(พีดีกรุ๊ป ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง)

[นกร้องไกลๆ]

คุณยังไม่หายโกรธผมอีกเหรอ

[ปฐวีพ่นลมหายใจ]

ผมขอโทษ

คนที่ต้องขอโทษ

มันคือฉันต่างหากล่ะค่ะ

[ดนตรีเศร้า]

เพราะว่าฉันเดือดร้อนเรื่องเงิน

จนต้องรบกวนคุณ

จนเรื่องมันเลยเถิดมาถึง ขนาดที่คุณต้องทะเลาะกับน้องตัวเอง

บอกตรงๆ เลยนะคะ

ฉันไม่สบายใจเลย

คุณอย่าโทษตัวเองแบบนี้สิ

ผมกับน้ำต่างหากที่สร้างปัญหาให้คุณ

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณเลย

แต่ถึงยังไง

[ถอนหายใจ]

ฉันก็ไม่สบายใจอยู่ดีค่ะ

[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

คุณอายส์

คุณอายส์มีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ

ฉันรู้เรื่องคุณกับดิน แล้วก็น้ำหมดแล้ว

คุณจะเลือกใครคะ

ระหว่างดินกับน้ำ

ถ้าเลือกได้

ฉันขอเลือกไม่ตอบคำถามนี้ก็แล้วกันค่ะ

งั้นฉันเปลี่ยนคำถามดีกว่าค่ะ

ระหว่างดินกับน้ำ คุณชอบใครมากกว่ากัน

[ดนตรีเศร้าหม่นหมอง]

นี่คุณเอารูปมาให้ฉันดูทำไมคะ

อย่าบอกนะคะว่านี่คือรูปของคุณ

ใช่ค่ะ รูปฉันตอนเด็กๆ

ก่อนที่จะเจออุบัติเหตุ

จนไปทำศัลยกรรม

ผักบุ้งไฟแดง

- ตั้งกระทะลงไป พอกระทะร้อนแล้ว - [ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

เราก็เทน้ำมันลงไปแบบนี้

แล้วก็เทผักบุ้งลงไปอย่างงี้

เสร็จแล้วก็ใส่จานอย่างงี้

- ลองทำดู - ได้ค่ะ

[ทั้งคู่กรีดร้อง]

[สราร้องตกใจ]

[กรีดร้องลั่น]

[ภาษาอังกฤษ] ซาร่า หมอจะแกะผ้าพันแผล ออกจากใบหน้าของคุณแล้วนะ

[หมอ] คุณดีใจไหม

[ภาษาอังกฤษ] ดีใจมากค่ะคุณหมอ

[หมอพูดภาษาอังกฤษ] เอาเลย

[ดนตรีลึกลับชวนลุ้น]

[ภาษาอังกฤษ] ขอบคุณค่ะ

[พ่นลมหัวเราะเบาๆ]

[พ่นลมเบาๆ]

คุณดินค่ะ

อะไรนะคะ

ก็คุณถามฉันไม่ใช่เหรอคะ

ว่าฉันชอบใครมากกว่ากัน

ถ้าคุณรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้

คุณก็น่าจะรู้ว่า ฉันเคยอาศัยอยู่ที่บ้านพิมานเดชตอนเด็กๆ

แล้วในตอนนั้น

- คนที่มองฉันจากภายใน - [ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ]

ก็มีเพียงแค่คุณดินแค่คนเดียวค่ะ

และที่ฉันไม่ตอบ

ที่คุณถามว่าฉันจะเลือกใคร

เพราะว่าเรื่องนี้

ฉันไม่ได้เป็นคนเลือกค่ะ

คุณนี่นอกจากจะสวยแล้วยังฉลาดอีกนะคะ

นี่ถ้าไม่มีใครรู้เรื่อง ที่คุณเคยทำศัลยกรรมมาก่อนละก็

ฉันคงเอาเรื่องนี้ไปแฉเพื่อทำคะแนนกับดินแน่ๆ

แต่เสียดายที่มุกนี้มันใช้ไม่ได้ละ

ถ้ามันได้ผล

มันก็คงจะดีกับทุกคนนะคะ

ไม่หรอกค่ะ

เพราะดินเขาก็มีใจให้คุณ

[ดนตรีชวนประทับใจโหมขึ้น]

ขอบคุณนะคะที่ยอมคุยด้วย

ฉันว่าคุณยังมีทางเลือกอยู่

หมายถึงอะไรคะ

ก็ตอนนี้คุณกับดินยังไม่ได้แต่งงานกัน

คุณยังมีโอกาสทบทวนเรื่องนี้อยู่

มันคงสายไปแล้วมั้งคะ

แต่ยังไงฉันก็อยากให้คุณทบทวนเรื่องนี้อยู่ดีค่ะ

เพราะฉันอยากกลับไปหาดิน

แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะมีคุณอยู่

ถ้าคุณลังเลที่จะแต่งงานกับดิน

ก็แปลว่าคุณไม่ได้รัก

ไม่ได้อยากได้ดินเหมือนฉัน

ก็คืนดินให้ฉันเถอะค่ะ

เพราะฉันอยากดูแลเขา

อยากตอบแทนความดีที่เขาเคยทำให้ฉัน

คุณก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน น่าจะเข้าใจเรื่องที่ฉันพูดนะคะ

เดี๋ยวก่อน

หน้าแกไปโดนอะไรมา

เอ่อ คือ… มีเรื่องนิดหน่อยครับ

หน้าน้ำมันก็มีรอยช้ำมาเหมือนกัน

นี่แกสองคนทะเลาะกันมาใช่ไหม

ครับ

เป็นเพราะลูกสาวสุธีร์หรือเปล่า

[พ่นลมหายใจ จิ๊ปาก]

เป็นเอามากจริงๆ

ขนาดประกาศว่าจะแต่งงานกัน มันยังเป็นบ้าเป็นบอไม่เลิกอะ

นี่แกต้องทำอะไรสักอย่างแล้วนะ

คงเหลือแค่วิธีเดียวแล้วครับ

[ดนตรีระทึกตึงเครียดโหมขึ้น]

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

- [แม่ปฐวี] จะจัดการเรื่องนี้เมื่อไหร่ - [ปฐวี] อาทิตย์หน้าครับ

[สรา] เมื่อกี้คุยเรื่องอะไรกัน

อาทิตย์หน้ามีอะไรเหรอ

[แม่ปฐวี] แค่เห็นหน้าพวกนั้นฉันก็จะบ้าตายอยู่ละ

นี่ยังต้องทนอยู่บ้านเดียวกับมันอีก

[สรา] ทำอะไรของคุณเนี่ย ฉันไม่เล่นด้วยนะ

[ปฐวี] คุณคิดว่าหมอนกับผ้าห่มแค่นี้

จะกันผมได้จริงเหรอ

คุณดินครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ

ถ้าลุงขอตำแหน่งกรรมการบริษัท

ดินจะว่ายังไง

[ปฐวี] คุณลุงอยากให้ใครมาเป็นกรรมการ

เดี๋ยวคืนนี้นีน่าจะทำให้คุณลืมทุกอย่างเองค่ะ

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน ♪

♪ อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

[เพลงจบ]