Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[โย] ฉันขอโทษแกสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมาแล้วกัน

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมถึงทำนิสัยแย่ๆ แบบนั้นกับแก

แต่หลังจากนี้ฉันสัญญานะ ว่าจะไม่ทำอีกแล้ว

[หมอ] โรคกล้ามเนื้อหัวใจ ขาดเลือดของคุณพ่อคุณ

มันจะแย่ลงเรื่อยๆ และตอนนี้

มันก็วิกฤติแล้ว

[ปฐวี] แต่ผมช่วยคุณได้นะ

เพียงแต่คุณต้องแต่งงานกับผม

[สรา] ฉันยอมรับข้อเสนอของคุณค่ะ

แต่แต่งแค่ในนามเท่านั้น

ห้ามล่วงเกินฉันเด็ดขาด

[ปฐวี] ตามนั้น

[ใบชา] คุณซาร่าเขาปฏิเสธแกเหรอ

ไม่ใช่แค่ปฏิเสธ

เขากำลังจะแต่งงานกับพี่ดิน

[ดนตรีระทึก]

[ปฐวี] แกให้อายส์มาหาฉัน ก็เพราะเผื่อฟลุกว่าฉันจะไขว้เขว

ฉันก็เลยทำให้แกเห็นไง

ว่ามันไม่ได้ผล

ฉันกับสราไม่มีวันแตกกันเพราะแผนตื้นๆ ของแก

[ดนตรีตึงเครียด]

[นกร้องไกลๆ]

[อาโป] ห้ามเข้าข้างพี่ดินนะ

ฉันเหลือแกคนสุดท้ายละ

แต่ฉันก็ไม่เข้าข้างแกเหมือนกัน

ฉันบอกแล้วไง

ว่าฉันไม่โอเค ที่แกเอาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเครื่องมือ

ก็พี่อายส์เขา…

[ถอนหายใจ]

ฉันมาหาแกเพราะเรื่องพี่ดินนะ

เขาใช้คุณซาร่าเล่นงานฉัน

แต่ว่าเขากำลังจะแต่งงานกันจริงๆ นี่

นั่นมันแผนของพี่ดิน

ถึงฉันจะยังไม่มีหลักฐานชัดๆ

ว่าทำไมคุณซาร่า ถึงยอมตกลงแต่งงานกับพี่ดินง่ายๆ ก็เถอะ

แต่ฉันจะไม่มีทางยอมให้เขาทำลายชีวิตคุณซาร่าแน่

แกมั่นใจจริงๆ เหรอ ว่าพี่ดินไม่ได้รักคุณซาร่า

ฉันเป็นน้องเขา ทำไมจะไม่รู้นิสัย

[ดนตรีตึงเครียด]

คุณเป็นอะไรของคุณ โทรมาป่วนฉันตั้งแต่เช้า

[ดนตรีคึกคัก]

ตัวอย่างกิฟต์เซ็ตมาส่งหรือยัง

[พึมพำ] เปลี่ยนเรื่องพูด

ผมไม่ได้เปลี่ยนเรื่อง

[ปฐวี] แต่ตอนนี้เวลางาน

คุยเรื่องงานก็ถูกแล้ว

ผมเคยบอกคุณหลายครั้งแล้วนะ

[พ่นลมหายใจสั้นๆ]

มาแล้วค่ะ

ตอนนี้กำลังหาตัวอย่างทดลองใช้อยู่

แล้วค่อยประเมินกันต่อว่า…

[โทรศัพท์ดัง]

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

[ดนตรีพิศวง]

ฮัลโหลครับ

[อายส์] ดินคะ

วันนี้ดินว่างไหม

อายส์มีเรื่องสำคัญอยากจะคุยด้วยจริงๆ ค่ะ

ดินมาหาอายส์ที่คอนโดหน่อยได้ไหม

ถ้าดินไม่สะดวก เราเจอกันที่อื่นก็ได้

ผมไม่ว่าง ต้องทำงานครับ

โอเคค่ะ อายส์เข้าใจ

ขอโทษที่รบกวนนะคะ

[ดนตรีโหมขึ้นและค่อยๆ เงียบลง]

เมื่อกี้คุยเรื่องงานหรือเปล่าคะ

[เอฟเฟกต์ฉงน]

ก็… คุณบอกฉันหลายครั้งแล้วว่า

[เน้นเสียง] “เวลางานก็คุยเรื่องงาน”

[ดนตรีขี้เล่น]

[กระแอมเบาๆ]

คุณอายส์โทรมาละสิ ไม่ต้องทำเป็นเก๊กหรอกค่ะ

ยังไงงานแต่งงานของเรา มันก็ต่างเป็นผลประโยชน์ตอบแทนอยู่แล้ว

ฉันจะไปว่าอะไรคุณได้

คุณกลับไปทำงานได้แล้วไป

ตามใจ

แต่ว่าฉันน่ะข้อเสนอเดิมนะคะ

คือยกเลิกงานแต่ง

แล้วให้ฉันผ่อนค่ารักษาพ่อ

ส่วนคุณจะกลับไปหาแฟนเก่า หรือว่าไปมีใครมันก็เรื่องของคุณ

จะได้ไม่ต้องมานั่งกระอักกระอ่วนอะไรแบบนี้ด้วย

[ดนตรีชวนสับสนวุ่นวายใจ]

โอ๊ย

พูดอะไรออกไปวะเนี่ย

[ถอนหายใจกระแทก]

โอ๊ย เอ๊ย

ทำอะไรของคุณน่ะ

มากับผม

ไปไหน เฮ้ยนี่

เดี๋ยวคุณ ไหนคุณบอกว่าให้ฉันกลับไปทำงานไง อะไรของคุณเนี่ย

[ดนตรีสนุกสนาน]

นี่คุณ ฉันมีนัดกับพี่ทอยนะ

ฉันจะเอาตัวอย่างกิฟต์เซ็ต ไปให้เขาลองใช้ [ฮึดฮัด]

คุณลากฉันมาแบบนี้ เดี๋ยวฉันก็ไปสายพอดี

คุณเลิกบ่นซะทีเถอะน่า

- [จิ๊ปาก] - เรื่องมันจะได้จบๆ

[ถอนหายใจฮึดฮัด]

เรื่องอะไรของคุณ ฉันถามมาตลอดทาง คุณก็ไม่ยอมเล่า

[ถอนหายใจ]

ที่นี่คือคอนโดของอายส์

แล้ว…

เขาโทรมาให้ผมมาพบ ไม่รู้ว่าเรื่องอะไร

ผมก็เลยพาคุณมาด้วย

จะได้แนะนำไปเลยว่าเราจะแต่งงานกัน

[ดนตรีพิศวงแนวเบาสมอง]

- อะไร - สองครั้ง

วันนี้คุณใช้ฉันเป็นเครื่องมือสองครั้งแล้วนะคะ

ถ้าคุณจะตัดใจทำไมคุณไม่ทำเอง ลากฉันมาด้วยทำไม

โอเค ผมขอโทษ

ผมยอมรับก็ได้

ผมไม่กล้าบอกกับเขาตรงๆ คุณก็ช่วยผมหน่อยน่า

- [ดนตรีคึกคักเร้าใจ] - [ถอนหายใจ]

ถ้าบริษัทได้กำไรเมื่อไหร่

คุณต้องให้โบนัสฉันพิเศษด้วย โอเคไหม

งก

เอาไม่เอา

โอเค ตามนั้น

อายส์ครับ

[ดนตรียะเยือก]

อายส์ครับ ผมเข้าไปนะ

อายส์ครับ

[ดนตรีสงบลึกลับ]

อายส์ๆ

[ปฐวี] อายส์ๆ อายส์ครับ

[ดนตรีระทึก]

- [ปฐวี] อายส์ - [พ่นลมหายใจ]

อายส์ อายส์ครับ อายส์

อายส์

[พ่นลมออกแรง] อายส์ครับอายส์

[สรา] ฮัลโหลค่ะ ขอรถพยาบาลหน่อยค่ะ

[ดนตรีระทึกต่อเนื่อง]

[ปฐวี] อายส์ อายส์ๆ ได้ยินผมไหมอายส์ อายส์ครับอายส์

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

[ดนตรีหม่นหมอง]

ขอบคุณนะครับ

ถ้าคุณไม่ช่วยไว้ ผมคง…

ทำอะไรไม่ถูก

คุณอายส์รู้สึกตัวแล้ว

งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ

ขอบคุณครับ

[ดนตรีเงียบลง]

[ช้อนกระทบจาน]

คนหรือว่าแม่น้ำฮวงโหเนี่ย

นี่แกปล่อยว่าที่สามี

ไปอยู่กับแฟนเก่า เหรอ

แล้วจะให้ฉันลุกขึ้นมาแพรแวดเหรอ

[เสียงแหลม] อ๊าย คุณดิน คุณกลับเดี๋ยวนี้นะ

คุณจะอยู่กันสองต่อสองไม่ได้ [เสียงสูง]

โอ๊ย

แค่ฉันทำเองยังโคตรน่ารำคาญเลย

ย่ะ แม่นางเอก

[ถอนหายใจ]

[อายส์สะอื้นเบาๆ]

[ถอนหายใจ]

พอแต่งงานกันได้ไม่ถึงเดือน

เขาก็เริ่มออกลาย

[สูดหายใจ] อายส์ทนความเจ้าชู้เขาไม่ไหว

สุดท้ายก็ต้องหย่ากัน

[ดนตรีขมขื่น]

แต่อายส์ไม่อยากกลับไทยทั้งอย่างนั้น มันดูล้มเหลว

อายส์ก็เลยทำธุรกิจที่นั่น

[พ่นลมหายใจสั้นๆ สูดหายใจ]

หลังจากที่หย่ากัน อายส์ได้เงินมาก้อนนึง

แต่อายส์ไม่ชำนาญตลาด สุดท้ายก็หมด

แถมอายส์ยังเป็นหนี้นอกระบบอีก

อายส์ถึงต้องกลับไทยอะดิน

‎[ร้องไห้]

อายส์โง่มากเลยใช่ไหมดิน ที่ผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบเนี้ย

อายส์

อายส์ฟังดินนะ

คนที่ทำงาน

มันก็ต้องมีผิดพลาดกันบ้าง

คนที่ไม่เคยผิดพลาด

คือคนที่ไม่ได้ทำอะไรเลย

มันสำคัญที่ว่า

หลังจากนี้

อายส์จะเอายังไงต่อ

อายส์ไม่รู้จริงๆ ดิน

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

[ดนตรีแดนซ์]

[ผู้ชายเปล่งเสียงเห็นด้วย] อ้า

เอิ่ม [จิ๊ปาก]

[ผู้ชาย] เอ่อ เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวก่อนนะคะ

- ครับ - น้องสารัชคะ เดี๋ยวลองทำท่านี้ดูนะคะ

มือนึงจับท้ายทอย แล้วอีกมือนึงล้วงกระเป๋า

[ชายเสื้อดำ] ดี เปลี่ยนท่าโพสดู

[ชายเสื้อดำ] อ้า อย่างงี้เลยๆ

โหย หล่อมาก

[ดนตรีแดนซ์บรรเลงต่อเนื่อง]

[ชายเสื้อดำ] ดูดีมาก

ตายแล้วๆ

[ดนตรีเงียบลง]

ขอบคุณนะครับพี่ ผมกลับก่อนนะครับ

[เสียงอ้อน] อืม จะรีบกลับบ้านไปไหนล่ะสารัช

ไปปาร์ตี้กับพี่ก่อน

- วันนี้อุตส่าห์แต่งหน้าแล้วก็ทำผมซะหล่อเลย นะ - [ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สนุกๆ]

รับรองเลยนะว่าร้านเนี้ยสนุกแน่นอน

โทษทีครับ พอดีผมต้องไปหาพ่อที่โรงพยาบาล

ขอบคุณพี่มากเลยนะครับ ที่ให้โอกาสผมได้ลองทำงาน

[น้ำเสียงห้วน] อืม

[ดนตรีเงียบลง]

ส่งรูปไปแล้วนะ

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

เสี่ย

มีเด็กใหม่จะแนะนำอะ

สดแล้วก็ดูดีมากเลย

เดี๋ยวส่งรูปให้นะ

[พ่นลมหัวเราะ] ครับ ขอบคุณครับ

[ดนตรีจบ]

[รถบีบแตรสั้นๆ]

เฮลโล่

จะไปไหนอะ

[ดนตรีบรรยากาศดีมีจังหวะ]

[สูดเสียงดัง]

[โย] หืม

กินข้าวข้างทางแบบนี้เป็นด้วยเหรอ

คิดว่าจะเข้าแต่ร้านบนห้างติดแอร์มื้อละพัน

[กระแอมเบาๆ]

ขอโทษนะที่ฉันดูดีมีรสนิยมจนแกเข้าใจผิดอะ

คนมันเทสต์ดีก็เงี้ยแหละ

แต่จริงๆ ข้างทงข้างทางฉันก็กินได้หมดน่ะแหละ

มองหน้ากันหลายรอบแล้วนะ มีไร

คือ… ฉันแค่อยากจะมาเตือนแก ให้ระวังตัวหน่อยอะ

คือคนที่ชวนแกไปทำงานด้วยเขามีเรื่องไม่ค่อยดี

อ๋อ พี่โป้งเหรอ

ไม่ดียังไงอะ

ก็แบบ…

พวกหลอกไปทำงานไรเงี้ย

ฉันว่าไม่น่าจะใช่นะ

เพราะว่าเมื่อกี้ทำงานเสร็จ พี่เขาก็รีบโอนตังค์ให้เลย

แถมไม่หักหัวคิวด้วย

[ถอนหายใจ]

ก็แล้วแต่

ถือว่าฉันบอกแล้วนะ

เอ้อ

ขอบใจนะที่ซื้อบะหมี่มาให้

ไม่เป็นไร

ฉันไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณใครอะ

เหมือนที่พ่อฉันเป็นหนี้บุญคุณบ้านแก

[ดนตรีลึกลับเยือกเย็น]

กินน้ำเต้าหู้ก็แล้วกันนะคะ

กินกาแฟตอนนี้ [พ่นลมหัวเราะ] คงไม่ได้นอนกันพอดี

ขอบคุณครับ

นึกยังไงถึงมาหาฉันคะ

ผมต้องการใครสักคนรับฟังปัญหาผม

แล้วผมนึกถึงใครไม่ออกเลย นอกจากคุณ

ฉันต้องดีใจใช่ไหมคะ

ที่เวลาคุณมีปัญหา แล้วคุณนึกถึงฉัน

ผมว่าก็ควรนะ

เพราะไม่ใช่ทุกคนที่ผมจะยอมเล่าปัญหาให้ฟัง

[ดนตรีหม่นหมอง]

ตอนนี้คุณเหลือเงินส่วนตัวเท่าไหร่คะ

ไม่มากพอจะช่วยอายส์

เพราะว่าคุณช่วยพ่อฉันไปแล้ว

แต่ความจริง

ผมมีอีกวิธีนึงที่จะช่วยอายส์ได้

เพียงแต่

ผมไม่อยากเลือกวิธีนั้น

งั้นฉันขอเปลี่ยนคำถามค่ะ

ระหว่างการช่วยคุณอายส์กับไม่ช่วยคุณอายส์

อย่างไหนทำให้คุณรู้สึกผิดมากกว่ากันคะ

[สราพ่นลมหายใจ]

ตรงนี้คุณต้องกลับไปทบทวนเองนะคะ

ฉันช่วยคุณไม่ได้

ฉันช่วยคุณได้แค่อย่างเดียวค่ะ

อย่างไหนครับ

ฉันจะช่วยอยู่ข้างเดียวกับคุณค่ะ

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

[สรา] ไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหน

หรือเลือกแล้วมีผลลัพธ์อะไรตามมา

ฉันสัญญาค่ะ

- ว่าฉันจะอยู่ข้างเดียวกับคุณ - ♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

[โทรศัพท์ดัง]

ครับพี่โป้ง

เดี๋ยวนี้เลยเหรอครับ

ว่างครับว่าง

อ๋อ เดี๋ยวผมออกไปเดี๋ยวนี้เลยครับ ไว้เจอกันนะครับ

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

- พี่โป้งสวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ

โทษทีนะจ๊ะ พอดีว่างานเร่งงานด่วนน่ะ

ไม่เป็นไรครับ

ไป ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า พี่เตรียมเสื้อผ้าไว้ที่ห้องเปลี่ยนชุดละ

ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมไปเปลี่ยนชุดก่อนนะครับ

จ้า

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

พี่โอนเงินให้เรียบร้อยแล้วนะน้องสารัช

ครับ ขอบคุณครับพี่โป้ง

[อ้อน] อืม [จิ๊ปาก] แล้วนี่จะรีบกลับบ้านไปทำไมอะ

[โป้ง] ไปเที่ยวกับพี่ก่อนสิ

คือผมไม่สะดวกอะครับ

ไม่สะดวก

จะไปเที่ยวกับพี่ดีๆ

หรือว่าให้พี่ต้องบังคับ

บังคับ

[ดนตรีตึงเครียด]

[ช่างภาพ] เฮ้ย

ปล่อย

พี่ทำอย่างงี้ได้ไงอะ มันผิดกฎหมายนะ

แล้วทำไมจะทำไม่ได้อะ

ในคลิปนี้น้องก็ทำเองทุกอย่าง

มีพี่บังคับน้องตรงไหน

ทุเรศว่ะ

อย่าปากแจ๋วให้มันมากนักนะ

นี่ ถ้าเกิดแกยอมไปพบลูกค้ากับฉันดีๆ

นอกจากแกจะได้เงินก้อนโตแล้ว

เผลอๆ ฉันใจดีขึ้นมา อาจจะลบคลิปนี้ให้ก็ได้

ว่าไง

- ฮึ - เออ

ฮะ อะไรนะ

- [เปล่งเสียงออกแรง] - โอ๊ย

- [สารัชออกแรง] - โอ๊ย

[ตำรวจ 1] ตำรวจ

[โป้ง] เฮ้ย

[ตำรวจ 1] จับมันไว้

- ไป ไป - ปล่อยกู

[ช่างภาพร้องเสียงหลง]

ไอ้โย

[ดนตรีเงียบลง]

(สตูดิโอหนึ่ง สตูดิโอสอง สตูดิโอสาม สุขา)

ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นคนเลวแบบนี้

เสียดายที่มันหนีไปได้

หนีไปได้ไม่นานหรอก

ว่าแต่แกอะ ก่อนจะรับงานใคร หัดหาข้อมูลก่อนซะบ้าง

มันหาง่ายขนาดนั้นเลย

[ถอนหายใจ] มันไม่ง่ายหรอก

แต่ถ้าจะหายังไงมันก็หาได้

ไม่งั้นฉันจะมาช่วยแกได้เหรอ

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

โอ๊ะ คุณน้องคะๆ

คุณน้องนั่นแหละค่า

คือ… สวัสดีค่ะ

พี่เป็นโมเดลลิ่งจัดหานายแบบน่ะค่ะ

นามบัตรพี่ค่ะ ถ้าสนใจติดต่อกลับมาได้เลยนะคะ

- ขอบคุณครับ - [พ่นลมหัวเราะเบาๆ] ค่ะ

[ดนตรีชวนระแวง]

[พ่นลมหัวเราะ]

ค่ะ ได้เหยื่อรายใหม่เรียบร้อยแล้วค่ะ

มิจจี้ทำตัวเป็นโมเดลลิ่ง

ชื่อย่อ ป.ปลา

- [ดนตรีระทึก] - ชอบเอางานถ่ายแบบมาอ้าง

แต่จริงๆ แล้วเป็นขบวนการค้ากาม

[โย] พอฉันแน่ใจว่าไอ้พี่โป้งเป็นมิจจี้แน่ๆ

ฉันก็เลยไปหาตำรวจ

โชคดีที่เขามีข้อมูล

แล้วแกรู้ได้ไงว่าฉันมีงานวันนี้

ฉันเห็นแกมั่นใจมากว่าเขาจะไม่หลอกแก

ก็เลยคิดว่าน่าจะรับงานต่อ

ฉันก็เลยไปบอกคุณตำรวจให้เขาสะกดรอยตามแก

โชคดีที่เขาตามแกตั้งแต่แกออกมาจากมหาลัย

ก็เลยจับมันได้คาหนังคาเขา

เออ ฉันขออะไรแกอย่างสิ

อะไรอะ

คือเรื่องวันนี้แกอย่าบอกพี่สาวฉันได้ไหม

คือฉันไม่อยากให้พี่ต้องเป็นห่วงอะ

- แค่เรื่องพ่อก็… - ไม่ต้องเป็นห่วง

ไม่มีหลุดจากปากฉันแน่

[เป่าปาก]

[ดนตรีบรรยากาศดีคลอเบาๆ]

ให้แน่นะ

- ถ้าพี่ฉันรู้ ฉันเอาแกตายแน่ - ได้

ฉันยอม ยอมให้แกคนเดียวเลย

[ดนตรีดังขึ้น]

[ปฐวี] ค่อยๆ นะครับ

อายส์อย่าลืมกินยาตามที่หมอสั่งด้วยนะ

ค่ะ

[สัญญาณข้อความโทรศัพท์]

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

ดิน

ดินโอนเงินให้อายส์เหรอ

เงินบริษัทน่ะครับ ดินไม่มีขนาดนั้นหรอก

แล้ว [พ่นลมหายใจ] แบบนี้ดินจะไม่เดือดร้อนเหรอ

[ปฐวี] ไม่ต้องห่วงนะ

ดินจัดการได้

[ดนตรีซึ้ง]

ขอบคุณมากๆ นะดิน

ในวันที่อายส์ไม่เหลือใคร

ดินก็ยังไม่ทิ้งอายส์

ดินจะทิ้งอายส์ได้ยังไงเล่า

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

เราก็ยังเป็นเพื่อนกันเสมอนะ

ถ้างั้นเดี๋ยวดินกลับก่อนนะ

อายส์จะได้พักผ่อน

สรุปไม่กินเชฟส์เทเบิลจริงเหรอเนี่ย

[ถอนหายใจฮึดฮัด]

เอาไหมล่ะ จะเอากี่เชฟ จะเอากี่โต๊ะ

- เอาหลายเชฟเลย เชพบ๊ะเลย - [สราหัวเราะคิกคัก]

อ้าว คุณน้ำ

คุณทอยมาได้ไงครับเนี่ย

อ้อ คือพี่ทอยเขามาเป็นตัวอย่างทดลองให้น่ะค่ะ

[ทอย] ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันไหมคะ

แต่ว่าเป็นร้านข้าวแกงที่โรงอาหาร

ไม่ใช่ส้มตำครกนรกนะคะ [หัวเราะคิกคัก]

[สูดหายใจ]

ไม่เป็นไรครับ ผมติดงาน

อ้าว

พักเที่ยงไม่ทานข้าวเหรอคะ

ผมอยากพิสูจน์ตัวเองน่ะครับ ว่าผมก็ทำงานไม่แพ้คนอื่น

และก็เป็นคนที่พึ่งพาได้เหมือนกัน

[เปียโนบรรเลงซึ้ง]

ขอตัวนะครับ

ค่ะ

ทำไมคุณอาโปพูดแบบนั้นวะ

พูดเหมือนคนตัดใจไม่ได้เลยอะ

นี่แกเนี่ยกำลังจะแต่งงานกับพี่เขาอยู่แล้วนะ

[ถอนหายใจ]

นั่นน่ะสิ หัวจะปวด

ไปค่ะ

จริงเหรอเนี่ย โรงอาหารจริงเหรอ

[อายส์] ดิน

อายส์ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมานะดิน

[ดนตรีเศร้า]

ช่างมันเถอะอายส์

มันผ่านไปแล้วครับ

ไม่ได้ดิน ยังไงอายส์ก็ต้องขอโทษ [สูดหายใจ]

[สะอื้น]

อายส์ขอโทษนะดิน

อายส์ขอโทษนะดิน

อายส์ขอโทษนะ

[สะอื้นร้องไห้]

[สูดจมูก]

อายส์ไม่ต้องโทษตัวเองนะ

เพราะที่ผ่านมา

ดินไม่เคยโกรธอายส์เลยนะ

[ดนตรีหม่นหมอง]

โห

เงินเยอะขนาดนั้น ผมไม่มีหรอกครับ

[อาโปลากเสียง] อืม

แต่พี่ดินน่าจะมีนะ

พี่ไม่ลองยืมพี่ดินดูอะ

พี่ไม่กล้าหรอก

น้ำก็รู้ว่าพี่ทำอะไรกับเขาไว้บ้าง

โธ่พี่ พี่ดินเขาไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นหรอก

ผมเห็นตั้งแต่เลิกกับพี่ไปนะ

วันๆ เอาแต่ทำงาน ไม่เห็นคบใครสักคน

ผมว่า…

พี่ดินเขาไม่เคยลืมพี่หรอก

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[สะอื้น]

ดินรังเกียจแม่ม่ายอย่างอายส์เหรอคะ

ไม่ใช่อย่างงั้นนะอายส์

- ถ้าไม่ใช่แล้วจะทำไมล่ะคะ… - ดินกำลังจะแต่งงาน

[ดนตรีชวนตะลึง]

[ดนตรีบรรยากาศดี]

ดิน

แม่มีอะไรหรือเปล่าครับ

บัญชีโทรมาบอกฉัน

ว่าแกเบิกเงินทดรองจ่ายของบริษัทไปสองล้าน

แกเอาไปทำอะไร

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

เอาเงินทดรองจ่ายไปช่วยแฟนเก่าใช้หนี้

นี่แกบ้าไปหรือเปล่า

[ถอนหายใจ]

ผมขอโทษจริงๆ ครับ

ที่ไปยุ่งกับเงินบริษัท

แต่เงินส่วนตัวของผม ผมเอาไป ช่วยอาสุธีร์หมดแล้ว มันจำเป็นจริงๆ ครับ

นี่แกโทษว่าฉันบีบให้แกต้องทำงั้นเหรอ ฮะ

[พ่นลมสั้นๆ] ผมไม่ได้คิดแบบนั้นนะครับ แม่ก็ทราบดี

[ถอนหายใจ] เอาเป็นว่า

ผมจะรีบหาเงินมาคืนบริษัทให้เร็วที่สุดนะครับ

เร็วที่สุดของแกคือเมื่อไหร่

อีกไม่กี่วันก็ประชุมผู้ถือหุ้นแล้ว

ถึงเงินตัวนี้จะเป็นอำนาจของแกที่ทำได้

แต่ถ้าเอาไปใช้เรื่องส่วนตัวเนี่ย แกโดนแน่

ข้อมูลบัญชีบริษัทเป็นข้อมูลภายใน

คนนอกไม่มีทางรู้หรอกครับ

อืม มั่นใจอย่างงี้ก็ดี

เกิดเรื่องขึ้นมา อย่ามาขอให้ฉันช่วยแล้วกัน

[ดนตรีตึงเครียด]

[ถอนหายใจสั้นๆ]

นี่ไอ้ดินมันโง่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอครับ

แต่ก็เข้าทาง ขอบคุณนะครับที่โทรมาบอก

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

บิตคอยน์ขึ้นเหรอคะ ถึงได้ยิ้มอย่างงั้น

เปล่า

แต่ว่าพี่มีเรื่องสนุกให้ทำว่ะ

ไอ้ดิน

มันเซ็นเบิกเงินทดรองจ่ายของบริษัท

ไปช่วยแฟนเก่ามันใช้หนี้

พี่อายส์อะเหรอ

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

ถ่านไฟเก่า

ทำมันตายแน่รอบนี้

[คริตหัวเราะชอบใจ] นี่

แกรอดูเลย

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

[จิ๊ปาก]

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีเงียบลง]

[ดนตรีผ่อนคลาย]

[สุธีร์ถอนหายใจผ่อนคลาย]

[สุธีร์พ่นลมหายใจสั้นๆ]

[พ่นลมผ่อนคลาย]

พ่อ

[ดนตรีผ่อนคลายมีจังหวะ]

- พ่อย้ายมาห้องปกติแล้วทำไมพี่ไม่โทรบอกผมล่ะพี่ - [สราแค่นหัวเราะเบาๆ]

บอกให้แกโดดเรียนมาหรือไง

เดี๋ยวแกมา แกก็เห็นเองนั่นแหละ

พ่อย้ายมาเร็วกว่าที่หมอบอกอีกนะพี่

อย่างงี้อีกไม่กี่วันกลับบ้านได้แหง

พ่อก็อยากจะกลับ เบื่อโรงบาลจะแย่อยู่แล้วเนี่ย

[เคาะประตู]

คุณอาครับ ผมเอากระเช้ามาเยี่ยมครับ

ขอบใจมากคุณดิน

[โทรศัพท์ดัง]

เดี๋ยวผมไปคุยข้างนอกก่อนนะครับ พี่ดินกับพ่อจะได้คุยกันสะดวกๆ

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

[ดนตรีพิศวงแนวเบาสมอง]

[เอฟเฟกต์กวนๆ]

[พ่นลมหายใจแห้ง]

[ปฐวี] คุณอาครับ

ผมมีเรื่องจะแจ้งให้คุณอาทราบครับ

ทำไมมันเป็นทางการนักล่ะ

คือ…

[ดนตรีชวนลุ้น]

ผมกับสรา

เราจะแต่งงานกันครับ

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึง]

[ดนตรีพิศวง]

ว่าไงแก

[เพื่อนชาย] เออ ฮัลโหลไอ้รัช

แกได้เอาเลกเชอร์ฉันติดกลับไปหรือเปล่าวะ ฉันหาไม่เจอเลยอะ

เอ้า จริงดิ

เออ ฝากแกช่วยหาอีกทีได้ปะวะ

ฉันจะได้เลิกหาซะที หามาหลายรอบแล้วเนี่ย

ได้ๆๆ แป๊บนึง เดี๋ยวโทรกลับ

[ดนตรีประทับใจบรรเลงอลังการ]

ฝากลูกสาวอาด้วยนะ

[สุธีร์] อาดีใจจริงๆ

ที่ครอบครัวเราเป็นทองแผ่นเดียวกัน

ทองแผ่นเดียวอะไรกันครับพ่อ พ่อหมายความว่าไง

เอ้า

จะต้องหมายความอะไรอีก

ก็พี่ดินกับพี่เราเนี่ยเขาจะแต่งงานกัน

[ดนตรีตึงเครียด]

พี่บอกว่ายืมเงินพี่ดินมารักษาพ่อ

แล้วจู่ๆ มาแต่งงานได้ไง

พี่บังคับพี่สาวผมแต่งงานใช่ไหม

[สารัช] เงียบทำไม ทำไมไม่พูด

แกนั่นแหละเงียบ

[สุธีร์] เป็นเด็ก อย่ามาก้าวร้าวกับผู้ใหญ่แบบนี้ พ่อ… โอ๊ย

- พ่อ - คุณอาครับ

- [สุธีร์] โอ๊ย - [สรา] พ่อ

สารัช

เดี๋ยวผมไปดูเอง

สารัช

สารัช

สารัชหยุดก่อน

สารัช สารัชหยุดก่อน ฟังพี่ก่อน

พี่จะแก้ตัวอะไร

พี่ให้ยืมเงินจริง

แต่เรื่องแต่งงาน พี่ไม่ได้บังคับพี่สาวเรานะ

[แค่นหัวเราะ]

ครอบครัวพี่ทำดีกับครอบครัวผม

แต่ก็ฉวยโอกาสเอาเปรียบมาตลอด

คราวนี้ถึงกับใช้เงินฟาดพี่สาวผม ให้แต่งงานด้วยเนี่ยนะ

ต่อไปอะไรอีกล่ะ

งั้นเอางี้ไหม

ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

ว่าพี่ไม่ได้บังคับสรา

ถ้าไม่บังคับ งั้นพี่กับพี่สราก็คงรักกันมากสินะครับ

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

[ดนตรีเงียบลง]

(พีดีกรุ๊ป)

[แม่ปฐวี] สวัสดีค่ะ

[ปฐวี] สวัสดีครับ

- [แม่ปฐวี] สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ - [ปฐวี] สวัสดีครับ เชิญเลยครับ

- [แม่ปฐวี] สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ - สวัสดีครับ เดี๋ยวผมพาไปครับ

[ดนตรีระทึก]

ขอบคุณที่แนะนำให้พี่ปรึกษาดินนะ

ตอนแรกพี่ก็ไม่กล้าหรอก

ไม่เป็นไรครับ

คนกันเองอยู่ละ

[พ่นลมเกรงใจ]

ถ้าไม่ได้ดินช่วยไว้ พี่คงไม่รอดแน่

ยังไงก็ขอบคุณน้ำอีกครั้งนะ

แล้วพี่ก็อยากจะขอบคุณน้ำอีกเรื่องนึง

ที่เก็บเรื่องหนี้สินของพี่ไว้เป็นความลับ

ผมไม่ใช่คนชอบเมาท์อยู่แล้ว

ดีใจด้วยนะครับที่พี่เคลียร์หนี้ได้แล้ว

เรียกว่าเปลี่ยนเจ้าหนี้ดีกว่า

อย่างน้อยก็คนกันเองจะได้ไม่กดดันมาก

ยังไงพี่ก็ต้องหาเงิน มาเคลียร์หนี้ให้ดินอยู่แล้วแหละ

ผมบอกแล้วใช่ไหม

ว่าพี่ดินน่ะ

เขายังไม่ลืมพี่หรอก

ถ้าไม่ลืม เขาคงไม่ไปแต่งงานหรอก

[เอฟเฟกต์ถูแผ่นเสียงขัดอารมณ์]

เอ่อ เห็นดินบอกว่า น้ำก็รู้จักคนที่ดินจะแต่งงานด้วยนี่

[ดนตรีชวนเก้อ]

จากผลประกอบการไตรมาสที่ผ่านมา

ถือได้ว่าบริษัทเราขาดทุนเล็กน้อย จากการลงทุนผลิตภัณฑ์ใหม่เท่านั้น

มีท่านไหนอยากทราบข้อมูลเพิ่มเติมอีกไหมครับ

[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

[ปฐวี] คุณชาคริต

มีคำถามเรื่องอะไรครับ

นี่ครับ

ฝากด้วยนะครับ

[ชาคริต] เอกสารในมือของทุกท่านเนี่ย เป็นหลักฐาน

ที่น่าสงสัยของท่านซีอีโอครับ

ทุกท่านก็เห็นแล้วใช่ไหมครับ ว่าคุณปฐวีใช้อำนาจของตัวเอง

ในการโอนเงินทดรองจ่ายของบริษัท

ให้กับบุคคลภายนอก

ได้ข่าวว่า

เป็นแฟนเก่าด้วยนี่ครับ

[ดนตรีกระแทกตึงเครียด]

แก รายงานสดจากห้องประชุม เดือดมาก

คุณชาคริตจับได้ว่า

คุณปฐวีเอาเงินบริษัทไปใช้เรื่องส่วนตัว

[พนักงานหญิง] เฮ้ย จริงดิ

เป็นไปได้เหรอ

[พนักงานชาย] ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ

[ดนตรีตึงเครียดต่อเนื่อง]

[ผู้ถือหุ้น 1] ตกลง…

เรื่องที่คุณชาคริตพูด จริงหรือเปล่าครับคุณปฐวี

แต่เงินสองล้าน

มันก็อยู่ในอำนาจของซีอีโอนะครับ

[ผู้ถือหุ้น 2] แต่มันก็ผิดอยู่ดีนะครับ

เป็นผู้บริหารน่ะ

ควรจะโปร่งใสไม่ใช่เหรอครับ

[ดนตรีระทึก]

ผมยอมรับครับ

ผมเอาเงินของบริษัท

ไปใช้เรื่องส่วนตัวจริง

- [หายใจหอบ] - [ดนตรีจบ]

เกลียดการกลัวที่แคบของตัวเองก็วันนี้แหละ

ลิฟต์มีก็ไม่ได้ใช้

[หายใจหอบ]

[ดนตรีชวนหวั่นใจ]

เห็นไหมครับ

เจ้าตัวก็ยอมรับแล้วว่าเป็นเรื่องจริง

เพราะฉะนั้นเนี่ย ก็ต้องแสดงความรับผิดชอบด้วยการลาออก

ถูกต้องไหมครับ คุณปฐวี

[ดนตรีชวนตื่นเต้นเร่งจังหวะ]

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

[อาโป] ผมจะเอาชนะพี่

ด้วยวิธีการที่ถูกต้อง

แล้วทำให้คุณซาร่ายอมรับในตัวผมให้ได้

[ใบชา] ถ้าน้ำบอกว่าน้ำจะไม่ยอมแพ้เรื่องคุณซาร่า

ใบชาก็จะไม่ยอมแพ้เรื่องพี่ดินเหมือนกันค่ะ

อันนี้ของสารัชหรือเปล่า

ใช่ค่ะ มัวแต่หงุดหงิดก็เลยหยิบไปไม่หมด

[สุธีร์] รีบโทรบอกน้องเขาเลย

- [สารัช] พี่โป้ง - [โป้ง] มึงแจ้งตำรวจมาจับกูใช่ไหม

กระทืบมันเลย

[เปล่งเสียงออกแรง]

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]