Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]

- [ดนตรีระทึกตึงเครียด] - ทำไมเธอถึงอยากจะกลับไปทำงานที่พีดี

[ปฐวี] เพราะผมมั่นใจครับ

ว่าคนร้ายตัวจริงอยู่ที่นั่น

[รสรินทร์] ชาคริตน่ะเหรอ นี่ถ้าคุณประภพเขาเป็นอะไรไป

ฉันไม่ให้อภัยพวกเธอแน่

ผมยอมรับผิดทั้งหมดครับ

[ชาคริต] ก็เพราะว่า มึงคนเดียวล้วนๆ เลยไอ้ดิน

มึงทำกูเจ็บเท่าไหร่

กูจะทำให้มึงเจ็บกว่ากูร้อยเท่าพันเท่าไอ้ดิน

[ใบชาร้องตกใจปนสะอื้น]

[ชาคริต] ใบชา

[ร้องไห้] พี่คริตขอโทษ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะใบชา

[ชาคริตสูดหายใจเฮือก]

[ดนตรีระทึกตื่นเต้นกดดันถึงขีดสุด]

[ปฐวีครางออกแรง]

ไอ้ดิน ปล่อยกู

[ชาคริต] กูอยากตาย

แกไม่ได้ฟังที่น้องพูดเลยเหรอ

ใบชารักแกมากนะ

[ตะคอก] แกจะปล่อยให้น้องอยู่คนเดียวเหรอ

ปล่อยกูไอ้ดิน

- พี่คริต - [ปฐวี] ไม่ปล่อย

- [ปฐวีกัดฟันออกแรง] คริต - [ชาคริตร้องเจ็บ] ปล่อย

พี่คริต

[ทั้งคู่เปล่งเสียงออกแรงยื้อยุด]

[ปฐวีคำรามออกแรง]

[ดนตรีระทึกตึงเครียดโหม]

[ปืนลั่น]

- [อาโป] พี่ดิน - คุณดิน

[ใบชาและสราหายใจหอบคราง]

[ดนตรียะเยือกสะเทือนใจบรรเลงเนิบ]

(ตำรวจ)

คุณเป็นยังไงบ้าง

ก็… แผลถากไปนิดหน่อยครับ

ไม่คุ้มกับที่

คุณเสียน้ำตาให้เลย

ยังจะมาพูดเล่นอีก

[พ่นลมหัวเราะเบาๆ]

ไม่เป็นไรนะครับ

[ดนตรีหม่นหมอง]

ไปเถอะครับคุณตำรวจ

เดี๋ยวก่อนชาคริต

เกิดสมเพชอะไรฉันขึ้นมา

ฉันเตรียมใจไว้แล้ว

ถ้าไอ้ประภพมันตาย

ฉันก็ต้องโดนตั้งข้อหา

แล้วก็ติดคุก

แต่ถ้ามันไม่ตาย

ก็ต้องเป็นฉันที่ต้องตาย

แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่มันจะส่งคนมาเก็บฉัน

[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]

แกไม่ตายหรอก เชื่อฉัน

แต่ก่อนแกไป ฉันขอถามแกอย่างนึง

แกได้ส่งคนไปเก็บ

คุณป้าที่แกจ้างมาวางยาใช่ไหม

ฉันไม่เคยส่งใครไปทั้งนั้น

ฉันก็คิดงั้นแหละ

แต่แค่ถามเพื่อความชัวร์

[อาโป] อ้าว

ถ้าพี่คริตไม่ได้ทำ

แล้วใครเป็นคนจ้างอะครับ

มีอะไรหรือเปล่าคะพี่ดิน

[ดนตรียะเยือกพิศวง]

[ดนตรีระทึก]

พวกเธอมาทำอะไรกันน่ะ

กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ

ฉันไม่อยากพบใคร

พวกเรามีเรื่องอยากคุยกับคุณลุงน่ะครับ

[รสรินทร์] คุยกับคุณประภพ

สภาพอย่างงี้เนี่ยนะ จะคุยยังไง

[ดนตรีโหมขึ้นบรรยากาศตึงเครียด]

นั่นทำอะไรน่ะ

เอาเข็มกลัดออกมาทำไม

ผมก็แค่อยากจะพิสูจน์อะไรสักหน่อยครับ

[ดนตรีลึกลับบรรเลงลุ้นระทึก ค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ]

ผมจะแทงแล้วนะครับคุณลุง

[ดนตรีลุ้นระทึกขึ้นเรื่อยๆ]

- อย่านะ - [ดนตรีโหมกระแทก]

[ดนตรีจบ]

ผมจะแทงจริงๆ แล้วนะ

- [ดนตรีโหมชวนลุ้นสุดขีดแล้วจบ] - เฮ้ย จะบ้าหรือไง

- [ประภพฮึดฮัด แค่นหัวเราะ] - [รสรินทร์ถอนหายใจแรง]

[ปฐวีพ่นลมแค่นหัวเราะ สูดหายใจ]

ชาคริตเล่าให้ผมฟังหมดแล้วครับ

- [ดนตรีพิศวงปนลุ้นระทึก] - [ประภพแค่นหัวเราะเบาๆ]

- [เปล่งเสียงออกแรงฟาดเต็มที่] - [ร้องลั่น ครางเจ็บ] โอ๊ย

- เฮ้ย - แก

ถ้าแกทำฉัน แกต้องทำฉันให้ตายนะเว้ย

ฉันรอดไปได้

ฉันจะทำให้แกทรมานยิ่งกว่าตายซะอีก

[ดนตรีพิศวงปนลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]

- [เปล่งเสียงออกแรงฟาดเต็มที่] - [ร้องเจ็บ]

[ดนตรีพิศวงปนลุ้นระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]

[ปฐวี] ว่าตอนที่ตีหัวคุณลุง

ตอนนั้นคุณลุงก็ไม่หายใจแล้ว

ชาคริตก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมคุณลุงยังไม่ตาย

เขาคิดว่าคงจะโคม่าอีกนาน

- แต่ความจริง - [ดนตรีจบ]

คือชาคริตโดนหลอกตั้งแต่ต้น

- [ดนตรีตึงเครียดชวนลุ้น] - [แค่นหัวเราะ]

ก็ตอนนั้นเหตุการณ์มันฉุกละหุกอะนะ

ลุงก็ไม่คิดหรอกว่ามันจะกล้าทำร้ายลุง

ไอ้ลุงเองก็แก่แล้ว

จะสู้แรงคนหนุ่มก็คงจะไม่ได้

คุณลุงก็เลย

กลั้นหายใจเพื่อเอาตัวรอดใช่ไหมครับ

[หัวเราะในคอ]

[เสียงประกอบกระแทกชวนประหลาดใจ]

ใช่

แต่ชาคริตอะมันก็วางแผนจะใส่ร้ายดินอยู่แล้ว

มันก็เลยไม่ได้เช็กให้ละเอียดไง

เห็นลุงไม่หายใจเข้าหน่อย

ก็จับลุงยัดใส่รถ

[หัวเราะในคอ]

- อยากโง่เอง ช่วยไม่ได้นะ - [ดนตรีจบ]

คุณลุงนี่ไหวพริบยอดเยี่ยมจริงๆ นะครับ

แล้วทำไมคุณลุงต้องแกล้งโคม่าด้วยล่ะครับ

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

จะดีเหรอครับคุณรสรินทร์

ถ้าโดนจับได้ขึ้นมา ผมจะเสียชื่อนะครับ

- แต่ฉันเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลนี้ - [ดนตรีระทึกคลอเบาๆ]

ระหว่างเสียชื่อ

กับโดนปลดฟ้าผ่า

ผอ.ก็เลือกเอาละกัน

ครับ คุณรสรินทร์ ผมจะจัดการให้เองครับ

[สูดหายใจ ถอนหายใจกระแทก]

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะรัว]

จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ

[ดนตรีกระแทกเป็นจังหวะเร้าความตื่นเต้น]

[ประภพครางพลางออกแรงลุก ถอนหายใจผ่อนคลายออกเสียง]

เฮ้อ

- [ดนตรีระทึกตื่นเต้น] - ขอบใจนะที่ช่วยพูดให้

ถ้าให้ผมพูดเองก็ไม่ไหวหรอก

ยังปวดหัวตึ้บๆ อยู่เลย

คุณคะ ฉันถามจริงๆ เถอะค่ะ

ทำไปทำไมคะ

- แทนที่จะเอาเวลาไปจัดการไอ้ชาคริตมัน - [ประภพแค่นหัวเราะ]

ไอ้ชาคริตน่ะมันกระจอก

จัดการเมื่อไหร่ก็ได้

ถ้าเอาไอ้ดินเข้าคุกก่อนได้

เท่ากับยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

อ้อ

[พ่นลมหัวเราะ]

คุณนี่มัน…

[ทั้งคู่หัวเราะในคอ]

[แค่นหัวเราะ] เก่งนี่

สืบจนรู้ความจริงจนได้

คุณรู้ตั้งแต่ตอนไหนคะ

ก็ตั้งแต่ตอนที่คุณป้า

ขอซื้อหุ้นจากผมน่ะสิครับ

[ดนตรีลึกลับ]

ได้ ป้าตกลง

- ขอบคุณมากนะครับ… - [รสรินทร์] อย่าเพิ่ง

ป้าไม่ได้จะช่วยฟรีๆ

หุ้นพีดีที่ดินถืออยู่ทั้งหมด

ถ้าขายให้กับป้า ป้าจะช่วย

[ปฐวี] ถ้าผมเป็นคุณป้า

ขณะที่สามี

นอนเป็นเจ้าชายนิทรา ผมคงไม่มีอารมณ์มาเป็นห่วงเรื่องซื้อหุ้นหรอก

จริงไหมครับ

[ดนตรีระทึกปนพิศวงคลอเบาๆ]

[ปฐวี] แล้วอีกอย่าง

คุณพ่อโดนทำร้ายปางตาย

แต่ลูกสาวคนเดียวอย่างนีน่า

ยังไม่รีบกลับจากอเมริกามาหา

ผมก็เริ่มมั่นใจ

ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่อง ระหว่างผมกับชาคริตแค่สองคนละ

จริงสิ ต่อให้นีน่าไปทำงาน

ถ้ารู้ว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขนาดนี้

ยังไงก็ต้องกลับมา

ใช่

วันที่พี่จับตัวคนที่ชาคริต

สั่งให้มาทำร้ายคุณลุงประภพที่โรงพยาบาล

พี่ฉวยโอกาสตอนที่คุณลุงไม่ระวัง

มาพิสูจน์ให้เห็นกับตา

[ดนตรีโหมเปลี่ยนฉาก แล้วบรรเลงระทึก]

น้ำ

แกไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่ตามไป

อ้าว แล้วพี่ดินจะไปไหนอะ

มีธุระนิดหน่อย

[เสียงประกอบชวนพิศวงแทรก]

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะรัว]

[พยาบาล] ท่านคะ เป็นอะไรไหมคะ

- ไม่เป็นอะไร - [ดนตรีจบ]

[ครางออกแรงลุก]

[ประภพหัวเราะในคอ]

ทำไมถึงได้เป็นคนเก่งทุกด้านแบบนี้เลยนะดิน

[หัวเราะในคอ]

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

[อาโป] น่าเสียดายใช่ไหมล่ะครับ

ที่พี่ดินกับพี่คริตยังมีชีวิตอยู่

ถ้าทั้งสองคนตาย

เรื่องทุกอย่างก็คงง่ายกว่านี้

พูดอะไรอย่างงั้นล่ะน้ำ

ยังไงลุงก็ได้หุ้นของดินมาแล้ว

มันยังจะมีอะไรยากอีกล่ะ

[หัวเราะ]

ไม่กลัวติดคุกบ้างเหรอคะ

สิ่งที่ท่านทำ

มันเลวร้ายมากเลยนะคะ

[ประภพ] เออ

กลัวสิ

นี่ ฉันกลัวจน

กลั้นหัวเราะไม่อยู่อยู่แล้วนะเนี่ย

[หัวเราะ]

ไหนล่ะ

ตำรวจได้พามาด้วยไหม

ถ้าไม่ได้พามาน่ะ

คงเอาลุงเข้าคุกยากหน่อยนะ

[หัวเราะ]

[ปฐวีแค่นหัวเราะ สูดหายใจ]

หมายความว่าถ้าผมพาตำรวจมาด้วย

คุณลุงจะยอมรับผิดทั้งหมดงั้นเหรอครับ

[ดนตรีตึงเครียดโหม]

[ดนตรีระทึกตื่นเต้นบรรเลงยิ่งใหญ่]

ไอ้ดิน

แกแอบอัดเสียงฉันเหรอ ฮะ

- เอามานี่ ฮึ้ย [ร้องเจ็บ] - [รสรินทร์หายใจแรง]

[ปฐวี] คิดว่ามีแค่คุณลุงคนเดียวเหรอครับ

ที่วางแผนซ้อนแผนเก่ง

ไอ้ดิน

[ดนตรีระทึกตื่นเต้นดังขึ้น]

(ตำรวจ)

[ปฐวี] ความผิดของคุณลุง

ก็คือสร้างพยานหลักฐานเท็จ

และจ้างวานฆ่า

ผมว่าแค่สองกระทงก็หนักหนาพออยู่แล้ว

คุณลุงคงต้องใช้เวลาแก้ปัญหาอีกนานเลยนะครับ

- หืม มึง… - [รสรินทร์หายใจเฮือก]

[รสรินทร์หายใจแรง]

เธอต้องการอะไร

- อยากได้หุ้นคืนเหรอ - [ดนตรีจบ]

อ๋อ หุ้นที่คุณลุงกับคุณป้าจัดฉากหลอกผม

ผมไม่ติดใจอะไรนะครับ

และก็ไม่ได้อยากได้คืนด้วย

สิ่งที่ผมต้องการ

คือทำความจริงให้ปรากฏ

[ดนตรีบรรยากาศกดดัน]

ใครทำอะไรไว้

ก็ควรจะได้รับผลการกระทำนั้น

และสิ่งที่ชาคริตไม่ได้ทำ

เขาก็ไม่ควรได้รับเหมือนกัน

ผมขอเชิญคุณประภพไปให้การที่โรงพักด้วยครับ

[ดนตรีโหมดังขึ้น]

ผมขอคุยกับคุณปฐวีสักครู่นะครับ

ไม่เป็นไรครับคุณตำรวจ

[ดนตรีตึงเครียดพิศวงบรรเลงเนิบ]

แกช่วยฉันทำไมวะ

ฉันก็ไม่ได้อยากจะช่วยแกนักหรอกนะ

แกตบหน้าผู้หญิงของฉัน

ยิงถากแขนฉัน

น่าจะโดนลุงประภพฆ่าตายให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

แกอยากได้ยินแบบนั้นเหรอ

- ฉันแค่อยากเปิดเผยความจริง - [ดนตรีเงียบลง]

ไม่ได้อยากให้แกรับผิดเกินไปกว่าสิ่งที่แกทำ

ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

[ดนตรีตึงเครียดบรรเลงทุ้มต่ำ]

[ถอนหายใจ]

[ปฐวี] ฉันไม่ได้โกรธแกหรอกนะชาคริต

แล้วก็ไม่ได้แค้น

จนอยากให้แกมีจุดจบที่ไม่ดี

เราสูญเสียกันมามากเกินพอละ

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ชาคริตถอนหายใจ]

ฝากใบชาด้วย

[ปฐวี] ไม่ต้องห่วง

ฉันเองก็รักใบชาเหมือนน้องสาวแท้ๆ

ใบชาจะไม่ลำบากแน่นอน ฉันสัญญา

มึงทำน้องกูร้องไห้เมื่อไหร่

มึงโดนกูแน่

ถ้าใบชาจะร้องไห้

จะเป็นน้ำตาจากความดีใจ

ไม่ใช่เสียใจครับ

[สูดจมูก]

[ร้องไห้]

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ใบชาร้องไห้ต่อเนื่อง]

[สะอื้น]

ใบชารักพี่คริตนะ

[ชาคริตสะอื้น]

[ร้องไห้] พี่ก็รักแกใบชา

[ร้องไห้]

พี่ขอโทษนะ

[ใบชาสะอื้นร้องไห้ต่อเนื่อง]

[ดนตรีบรรเลงเนิบ]

คุณชาคริตครับ

เชิญครับ

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีขมขื่นบรรเลงสงบ]

[ดนตรีขมขื่นบรรเลงต่อเนื่อง]

[ดนตรีบรรยากาศดีบรรเลงเนิบ]

(พีดีกรุ๊ป ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง)

พี่ดินคะ

นีน่า

[ดนตรีลึกลับพิศวงสื่อความไม่ชอบมาพากล]

ขอบคุณค่ะพี่ดิน

เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ

- ในตอนนี้คุณพ่อคุณแม่ของนีน่าเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ - [ดนตรีระทึกคลอเบาๆ]

นีน่าเลยอยากจะขอบริษัทมาบริหารเอง

พี่ดินคิดว่าไงคะ

[ดนตรีโหมขึ้น บรรเลงพิศวง]

ถ้านีน่าอยากให้พี่ออก

พี่ไม่มีปัญหานะ แล้วแต่นีน่าเลย

ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ

มันจบแล้วสำหรับพี่

ถ้านีน่าพร้อมเมื่อไหร่ก็บอกพี่ได้เลย

เดี๋ยวพี่ลาออกให้เอง

[ดนตรีโหมแทรก บรรเลงพิศวงต่อเนื่อง]

[หัวเราะแห้งในคอ]

อื้ม

วันนี้กาแฟอร่อยจังค่ะ

สมละที่คุณพ่อเคยบอกว่าพี่ดินเนี่ยเก่งที่สุด

แม้กระทั่งกาแฟเนี่ย ยังรู้เลยนะคะว่านีน่าชอบรสหวาน

ไม่ชอบรสขม

ดีค่ะ

เข้าใจอะไรง่ายแบบเนี้ย นีน่าชอบ

- [ดนตรีลึกลับไม่ชอบมาพากล] - เปล่าเลยนีน่า

พี่เป็นคนเข้าใจอะไรยาก

เพราะกว่าพี่จะเข้าใจ

ทุกอย่างก็เสียหายไปมากแล้ว

พี่ดินกำลังจะบอกอะไรนีน่าหรือเปล่าคะ

พี่กำลังจะบอกว่า

จากเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมา

มันทำให้พี่รู้ว่า

สิ่งที่มีค่าที่สุด

คือคนที่จริงใจกับเรา

ไม่ใช่บริษัท

แล้วพี่ก็หวังนะ

ว่าสักวันนึง

นีน่าก็จะเข้าใจเหมือนพี่

[ดนตรีระทึกตึงเครียดคลอเบาๆ]

(พีดีกรุ๊ป)

ให้เอาของไปเก็บที่รถเลยไหมคะ

ได้ครับ

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่องเพิ่มความสะเทือนใจ]

ยืนดูอะไรเหรอคะ

ผมก็… ดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยน่ะคุณ

นึกว่าจะเก็บภาพบรรยากาศ

เพราะว่ากำลังจะตกงานซะอีก

แซวเก่งนะเรา

- อะไรครับ - [ดนตรีเงียบลง]

(บริษัทพีดีกรุ๊ป)

คุณลาออกเหรอ

คุณจำที่ฉันเคยบอกได้ไหมคะ

ว่าจะดีหรือร้าย

ฉันก็จะอยู่กับคุณ

เพราะฉะนั้น

ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้คุณตกงานคนเดียวหรอกค่ะ

คุณก็เลยตกงานเป็นเพื่อนผมเนี่ยนะ

ค่ะ

[ดนตรีซึ้ง]

คุณสู้มาตั้งนาน

ทำไมถึงยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้ล่ะคะ

คุณสัญญากับคุณอาเตโชแล้วไม่ใช่เหรอคะว่า

จะปกป้องบริษัทพีดี

ผมก็ทำแล้วไงครับ

ตอนนี้บริษัทก็

ยังคงดำเนินกิจการได้

ส่วนหุ้นของเจ้าโยกับเจ้าน้ำก็ยังอยู่ครบ

เสียแค่ของผมไปนิดหน่อย ผมถือว่าไม่แพ้หรอกนะ

ไม่เสียดายเหรอคะ

ทำงานที่นั่นมาเกือบทั้งชีวิต

พอต้องวางมือมันก็มีใจหายบ้างแหละ

แต่ผมไม่เสียดายหรอกนะ

- ผมมีโปรเจกต์อื่นที่อยากทำ - [นกร้องไกลๆ]

[พ่นลมหัวเราะ]

จริงเหรอคะ

ถ้าอย่างงั้น

ฉันจะได้เป็นพนักงานคนแรก ในบริษัทใหม่ของคุณไหมคะ

ผมบอกคุณตอนไหนว่าผมจะทำบริษัทใหม่

อ้าว ก็

คุณบอกว่ามีโปรเจกต์อย่างอื่นที่คุณอยากทำไงคะ

[จิ๊ปาก]

โปรเจกต์ใหม่ที่ว่า ผมหมายถึง

การตามง้อคุณต่างหากล่ะ

[ดนตรีหวานซึ้ง]

ง้อเง้ออะไรเล่า พูดอะไรก็ไม่รู้

[ปฐวีพ่นลมหัวเราะ]

สรา

ยังอยากเป็นพนักงานคนแรกของผมอยู่ไหม

ไม่ได้ยิน

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

[ครางเจ็บ]

- [ครางเจ็บต่อเนื่อง] - [ดนตรีลุ้นระทึกคลอเบาๆ]

[อ่อนแรง] น้ำ [หายใจแรง] น้ำ

ปวดท้องอะ [ครางเจ็บ]

[อ่อนแรง] โอย

[งัวเงีย] อะไรนะใบชา

[คราง]

ปวดท้อง

[หายใจแผ่วเบา]

ลูกจะคลอดแล้วแน่เลยอะ

- [ครางเจ็บ] - ฮะ

- จะคลอดแล้วเหรอ - [ใบชาครางเจ็บ]

เฮ้ย

- [ดนตรีสนุกสนาน] - [หายใจแรง]

พี่ดินๆๆ ช่วยด้วยพี่ แย่แล้ว พี่ดิน

[อาโป] พี่ดิน พี่ดิน

[ปฐวีเสียงงัวเงีย] เฮ้ย น้ำ

- อะไร โวยวายอะไร - [อาโป] คืองี้พี่

[สรา] มีอะไรคะ

ใบชาน่ะสิ ใบชาปวดท้อง จะคลอดแล้ว

[ปฐวีและสรา] ฮะ

[ดนตรีค่อยๆ โหมขึ้น บรรเลงคึกคัก]

[ละล่ำละลัก] และจะรออะไรเล่า ก็พาไปโรงพยาบาลสิ

- เออ ไปโรงบาล - อะไร ใครเป็นอะไร ทำไมต้องไปโรงบาลลูก

- แม่ แม่ - ฮึ

หลานแม่สิ จะลืมตาดูโลกแล้ว

- ฮะ ใบชาจะคลอดแล้วเหรอ - เออ

- [ใบชาครางเจ็บ] - [สรา] ค่อยๆ นะคะ

- [ใบชาครางต่อเนื่อง] - [น้ำนวลพึมพำ] ค่อยๆ อืม

- [เสียงประกอบโหม ดนตรีคึกคักต่อเนื่อง] - [ใบชาครางเจ็บ]

[สรา] คุณน้ำเตรียมรถหรือยังคะ

- ไปเอาเดี๋ยวนี้แหละ - [ใบชาคราง]

- [ปฐวี] น้ำๆๆ - [เอฟเฟกต์ถูแผ่นเสียง ดนตรีหยุด]

กุญแจรถอยู่นี่

[ดนตรีมันเร้าใจ]

- [เอฟเฟกต์รถซิ่งแล่นผ่าน] - [ใบชาครางเจ็บต่อ]

[ปฐวี] ไปๆๆ

กะ… กระเป๋าเครื่องสำอางล่ะ

- [เอฟเฟกต์ประหลาดใจ] - เดี๋ยวถ่ายรูปแล้วคิ้วโล้น แฟนคลับจะตกใจเอา

ผมลืมเอามาอะ เดี๋ยวไปเข้าแอปเหม่ยตูเอาได้ปะ

โอ๊ย น้ำ

ไปหยิบมาให้หนูใบชาเดี๋ยวนี้เลย

ชั้นสองเลยนะแม่

อย่าขัดใจเมีย

[ใบชาคราง]

- เดี๋ยวฉันไปเตรียมรถเอง แกขึ้นไปเอาของ - [น้ำนวล] ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ ลูก ไป

- ไปครับๆๆ - ค่อยๆ เดินนะลูก ค่อยๆ เดินนะ

ค่อยๆ นะลูก เออ ระวัง เออ

[สรา] จะถึงแล้วค่ะๆ

[ดนตรีจบ]

คุณว่าหลานจะชอบของขวัญของผมไหม

มีตุ๊กตาหมีด้วยนะ

[สราถอนหายใจ]

- [ดนตรีจังหวะสบายๆ คลอเบาๆ] - เราจะถามเรื่องแบบนี้กับเด็กที่เพิ่งคลอด

ไม่ถึง 24 ชั่วโมงจริงๆ เหรอคะ

อ้าว

ทำไมอะ ผมถามไม่ได้เหรอ

ถ้าหลานตอบได้ ก็…

ลองถามดูค่ะ

คุณอย่าพูดประชดสิ

ก็ผมไม่เคยซื้อของขวัญให้เด็กเล็กมาก่อน

มันก็ต้องกังวลเป็นธรรมดา

[หัวเราะเบาๆ]

เด็กเล็กที่ว่าก็เล็ก [เน้นและลากเสียง] เกินค่ะ

นี่นิวบอร์นเบบี้นะคะ ไม่ใช่เด็กห้าขวบ

แล้วตุ๊กตาที่ซื้อมาเนี่ย ก็ไม่รู้ว่าจะได้ใช้ก่อนหรือเปล่า

เผลอๆ ผ่านไปเดือนนึงเนี่ย

โน่นค่ะ อยู่ที่ห้องเก็บของ

ใจร้ายมาก

ช่วยไม่ได้ จะซื้ออะไรไม่ปรึกษาฉันก่อน

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[พ่นลมแค่นหัวเราะ] โอเค ถ้างั้น

- รอบหน้า คุณไปช่วยผมเลือกไหมล่ะ - [ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ก็… ถ้าว่างนะคะ

ถ้างั้นดีเลย

เพราะว่าคุณน่าจะรู้ใจ

ลูกของเราว่าชอบอะไร

[ดนตรีชวนประทับใจโหมขึ้น]

ฝันไปเถอะค่ะ

[ดนตรีตึงเครียดโหม]

ซัปพลายเออร์เจ้าใหม่ที่เราเพิ่งได้มา

ส่งวัตถุดิบให้เจ้าอื่นด้วยเหรอ

ใช่ค่ะ

เขาทำแบบนี้ได้ยังไงอะ

ไหนบอกว่าจะส่งให้เราแค่เจ้าเดียว

เขาบอกว่าเป็นทีมอื่นทำค่ะ

- แล้วก็ฝากขอโทษคุณนีน่ามาด้วย - [เสียงประกอบกระแทกแทรก]

ครั้งหน้าเขาจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกค่ะ

ได้ยังไงกัน

อย่างงี้เราก็เสียผลประโยชน์หมดน่ะสิ

อุตส่าห์ไปดีลมา

[พ่นลมฮึดฮัด]

ทำหัวใสส่งวัตถุดิบให้กับคู่แข่ง

แล้วมาบอกว่าทีมอื่นทำ

- [เสียงประกอบกระแทกแทรก] - อย่างงี้มันตั้งใจหักหลังกันชัดๆ [ขึ้นเสียง]

(พีดีกรุ๊ป)

- [พ่นลมฮึดฮัด] - [ดนตรีเงียบลง]

นี่

แล้วเจ้าเดิมที่คุณปฐวีเคยดีลเอาไว้

ติดต่อเขากลับไปได้ไหม

หลังจากที่คุณนีน่าสั่งให้ยกเลิกสัญญาไป

เขาก็ไปเซ็นสัญญากับบริษัทอื่นแล้วค่ะ

แล้วเขาก็จะส่งให้บริษัทนั้นแค่บริษัทเดียวด้วยค่ะ

โอ๊ย อะไรกันนักกันหนาเนี่ย

[นีน่าหายใจแรง]

[พ่นลมฮึดฮัด]

- [ดนตรีระทึกตึงเครียด] - [ไอสำลัก หายใจแรง]

ใครชงกาแฟ

ก็บอกแล้วไงว่าฉันชอบกินหวาน

ทำไมมันถึงได้ขมแบบนี้อะ

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่องเพิ่มความกดดัน]

[หายใจแรง]

[ถอนหายใจ]

สวัสดีค่ะ

- [ดนตรีผ่อนคลายจังหวะสบายๆ] - วันนี้นะคะ พบกับใบชา แล้วก็คุณแม่…

- น้ำนวลค่า - เย่

[โห่ร้อง]

- [น้ำนวลหัวเราะ] - วันนี้นะคะ

ใบชามีเรื่องตื่นเต้นจะมาเล่าให้ฟังค่ะ

เรื่องอะไรคะลูก

ก็เรื่องเซ็ตครีมสูตรใหม่สูตรออร์แกนิก

- จากแบรนด์ซาร่ายังไงล่ะคะ [ลากเสียง] - อ๊าย

- ไหนๆๆ - นี่

[น้ำนวลครางตื่นเต้น]

[ดนตรีผ่อนคลายบรรยากาศดี]

นี่คุณ

คุณจ่ายค่าจ้างอินฟลูสองคนนี้เท่าไหร่เนี่ย

เท่าค่าตัวผมหรือเปล่า

จ่ายด้วยผลิตภัณฑ์แบรนด์ซาร่าตลอดชีวิตค่ะ

ใจป้ำสุดๆ

หื้ม [สูดหายใจ]

ฉันเป็นซีอีโอ ก็ต้องใจกว้างอยู่แล้วค่ะ

แต่ไม่กว้างพอที่จะใส่ผมลงไปด้วยหรือเปล่า

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[น้ำนวล] เชื่อคุณแม่นะคะ คุณแม่เนี่ย

ได้ทดลองใช้ผลิตภัณฑ์ของแบรนด์ซาร่าแล้ว

อู๊ย บอกเลยว่าผิวเนี่ยนะ

- เด้งมาก เหมือนผิวเด็กไม่มีผิดเลยค่ะ - โอ้โฮ

[น้ำนวลหัวเราะคิกคัก]

ไม่เชื่อ

จนกว่าจะได้เห็นว่าเด้งจริง

[เสียงสูง] อ้าว

โย โย

[ใบชาและน้ำนวลหัวเราะ]

โย โยต้องเชื่อแม่นะลูก เดี๋ยวกลับมาจากนิวซีแลนด์นะ

แม่จะให้โยอะ มาจับผิวแม่

มันเด้งจริงๆ ลูก

เด้งจริงหรือเปล่า เด้งแบบหมูเด้งหรือเปล่าค้าบ

[พ่นลมหัวเราะ] สารัชน่ะค่ะ

- สารัช - [ทั้งคู่หัวเราะ]

อ๋อ สารัชอยากรู้เหรอว่าเด้งแบบไหน

[จิ๊ปาก] มา เดี๋ยวแม่เด้งให้ดู

- เด้งแบบนี้ลูก เด้งแบบนี้ - โอ้โฮๆ

[น้ำนวลร้องเป็นทำนอง] ♪ เด้งๆ เด้งๆ ♪ [หัวเราะ]

- อย่างงี้เลยลูก เด้งไปพร้อมกับแม่นะครับ - โอ้โฮ เด้งจริงๆ

- [น้ำนวล] ♪ ดึ๋งๆ ดึ๋งๆ ♪ - [ใบชา] ♪ ดึ๋งๆ ดึ๋งๆ ♪ [หัวเราะ]

- ♪ เด้งๆ เด้งๆ ♪ - [เสียงสูง] แม่ หูย

แล้วโยจะกลับไทยยังไงเนี่ย

- ♪ เด้งๆ เด้งๆ ♪ - แม่เด้งขนาดเนี้ย

- ♪ เด้งๆ เด้งๆ ♪ - ตะ…

- ตลกเหรอๆ - เฮ้ยๆๆ พาลนี่หว่า เดี๋ยวๆๆ

แม่เขาก็เต้นออกจะน่ารัก จะซีทำไมวะ

นี่ ลองให้พ่อแก มาเต้นแข่งแบตเทิลกับแม่ฉันไหมล่ะ

[ลากเสียง] เออ

น่าสนนะเว้ย เป็นความคิดที่ดี

- ไอ้นี่ - ♪ เด้ง เด้งๆ เด้งๆ ♪ โอ๊ย

- [สารัช] เฮ้ย - [เอฟเฟกต์ประกายระยิบระยับ]

[ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ]

เด้งไหมล่ะ

[ดนตรีสื่อความหวังและกำลังใจเร่งจังหวะ]

ยอดขายสัปดาห์แรกถือว่าไม่เลวนะคะ

ถึงจะได้น้อยกว่าเปิดตัวผลิตภัณฑ์แรกที่ฉันทำให้พีดี

แต่ถ้าเทียบกับบริษัทใหม่ที่เพิ่งเปิดใหม่อย่างพีเอส

ก็นับว่า เยอะพอสมควร

[สูดหายใจ]

นี่

แค่การตลาดแบบออนไลน์นะ

ยังไม่ได้ทำแบบออฟไลน์

ผมว่าเราน่าจะลอง

จัดบูทตามอีเวนต์ต่างๆ

น่าจะทำให้คนรู้จักแบรนด์ของเราเพิ่มมากขึ้น

ค่ะ

- ไว้เดี๋ยวฉันจะลองทำการบ้านเพิ่มเติมนะคะ - [ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

เอ๊ย

นี่ [พ่นลมหายใจ]

คุณจะเอาหน้ามาใกล้ฉันทำไมเนี่ย

ผมก็

ยื่นหน้ามากดดันท่านซีอีโอ

ให้ขึ้นเงินเดือนให้ไงครับ

คือว่าตอนนี้ผมกำลังเก็บเงินซื้อของสำคัญอยู่

แต่เงินเดือนผม

ได้เท่าแรงงานขั้นต่ำ

มันไม่พอจริงๆ อะครับ

[จิ๊ปาก]

พนักงานใหม่

ประสบการณ์ในตำแหน่งก็ยังไม่มี

แถมยังฝึกงานอยู่ด้วย

ไว้ผ่านโปรแล้วดิฉันจะ

พิจารณาดูอีกทีก็แล้วกันนะคะ

[พ่นลมหัวเราะ สูดหายใจ]

ได้ครับ

ท่านซีอีโอ

[ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ]

ถ้างั้นเดี๋ยวเด็กฝึกงาน

จะไปสั่งขนมเพิ่มให้นะครับ

อู้ว

ด้วยความยินดีค่ะ

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[โทรศัพท์ดัง]

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

[ดนตรีตึงเครียดชวนหวั่นใจ]

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

คุณอายส์เหรอ

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

- [ดนตรีจบ] - [นกร้องไกลๆ]

[อาโป] ได้ข่าวว่าโดนพี่อายส์เรียกตัวด่วนเหรอ

อืม

อายส์เขาโทรมาให้พี่ไปช่วยดูสถานที่

แล้วก็ให้ไปช่วยเลือกการ์ด

ส่งแบบมาให้ดูแบบเยอะแยะเต็มไปหมดเลย

[อาโป] อืม

นึกไงให้พี่ดินเลือกให้ก็ไม่รู้

[ดนตรีพิศวงแนวเบาสมอง]

[อาโปลากเสียง] เอ่อ

ผมหมายถึง พี่ดินอาจจะเลือกไม่ถูกใจพี่อายส์ไง

ไม่ได้มีเจตนาอย่างอื่นเลย

[ปฐวีพ่นลมแค่นหัวเราะเบาๆ]

พี่ก็คิดงั้นแหละ

[สูดหายใจ] แต่สุดท้ายก็ต้อง

ตามใจเจ้าสาวนั่นแหละ

- อายส์เขาคงมีภาพในใจเขาอยู่แล้วอะ - [ดนตรีพิศวง]

จะไปขัดอะไรได้

[อาโป] แล้ว

พี่อายส์มาเมื่อไหร่อะ

[ปฐวี] กำลังมา

- [อาโป] ตอนนี้อะนะ - [ปฐวี] แล้วแก

- [ปฐวี] ก็ต้องไปกับฉันด้วย - [อาโป] ไปทำไรอะ

[ปฐวี] ก็ไปช่วยกันคิดไง

[ดนตรีลึกลับพิศวงบรรเลงต่อเนื่อง]

[นกร้องไกลๆ]

[สรา] พ่อคะ

เอ้า

[สุธีร์] สรา

เดี๋ยวๆ

เป็นไรลูก

[ดนตรีหม่นหมอง]

พ่อจะกลับแล้วเหรอคะ

ให้หนูไปส่งไหม

ไม่ต้อง

ดินเขาให้เพิ่มบุญไปส่งพ่อแล้ว

[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงต่อเนื่อง]

[สุธีร์สูดหายใจ]

พ่อยังไม่กลับได้ไหมคะ [สูดหายใจ]

หนูยังไม่ทันได้กอดพ่อ

ให้หายชื่นใจเลย

[ถอนหายใจ]

ทะเลาะกับดินเหรอ

เปล่าซะหน่อยค่ะ

ระวังนะ เล่นตัวมากๆ

ถ้าเขาหมดใจ ไม่ง้อต่อ

ถึงวันนั้นอย่าหาว่าพ่อไม่บอกไม่เตือนนะลูก

[ดนตรีหม่นหมองโหมขึ้น]

[นกร้องไกลๆ]

- [ดนตรีบรรยากาศดี] - ตรงนี้อายส์จะวางเก้าอี้

แปลนงานจะเป็นวงกลม

แล้วก็ส่วนนี้จะเว้นไว้สำหรับฟลอร์เต้นรำ

[อายส์] ดินเห็นรูปที่อายส์ส่งให้แล้วใช่ไหมคะ

วงกลมเล็กในวงกลมใหญ่

ผมเห็นละ

แต่ปัญหาคือ

อายส์อย่าลืมว่าแขกในงาน ก็ต้องลุกมาเต้นด้วยเหมือนกันนะ

แล้วตอนนี้เก้าอี้ของแขกน่ะ มันจะกินพื้นที่ฟลอร์เต้นรำมาเยอะมาก

ดินกลัวว่ามันจะไม่พออะ

งั้นเดี๋ยวดินลองมาเต้นกับอายส์ดู

ดินเหรอ

ใช่ค่ะ มา

จะได้รู้ว่าจะต้องจัดขนาดประมาณไหน

[ดนตรีบรรยากาศดีจังหวะหนักขึ้น]

ครับ

[ปฐวี] ลองดูนะ

[ปฐวีหัวเราะเบาๆ]

- [ปฐวี] โอเค [สูดหายใจ] - [ดนตรีตึงเครียด]

[อึกอัก หัวเราะ]

คุณดิน

[ดนตรีกระแทก บรรเลงตึงเครียดต่อ]

สรา

[ปฐวีสูดหายใจสั้นๆ เบาๆ]

- คุณ… คุณมาได้ไงครับ - [นกร้องไกลๆ]

ก็มาดูคนนิสัยไม่ดีน่ะสิคะ

คุณหมายความว่าไง ผมไม่เข้าใจอะ

ถ้าคุณต้องการจะเริ่มต้นใหม่กับคนเก่า

คุณบอกฉันดีๆ ก็ได้นะคะ

- ไม่ใช่แบบนั้นนะคะคุณซาร่า… - ฉันยินดีด้วยนะคะคุณอายส์

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

แหวนที่นิ้วสวยมากค่ะ

อ้อ

ที่คุณบอกว่าจะเก็บเงินซื้อของสำคัญ

ที่แท้

ก็คือแหวนของคุณอายส์นี่เอง

- ไม่ใช่นะคุณ - ฉันพร้อมจะหย่าให้

พร้อมหย่าเมื่อไหร่ก็บอกนะคะ

[ดนตรีลึกลับพิศวงดังขึ้น]

ยังไม่ตามไปอีก

คุณซาร่าเข้าใจผิดไปไหนต่อไหนแล้วเนี่ย ไป

- [อายส์] ไปสิ - ตามไปสิพี่ดิน

- เร็ว ไป - [ดนตรีเงียบลง]

สรา

- [ดนตรีหม่นหมอง] - [นกร้อง]

[ปฐวี] คุณ

[สรา] นี่

- ปล่อยฉันนะ - ผมไม่ปล่อย

[ปฐวีสูดหายใจลึกๆ]

- [สราเปล่งเสียงออกแรง] - โอ๊ย

ผมรักคุณ

[นกร้อง]

ว่าไงนะคะ

คุณได้ยินไม่ผิดหรอก

[ดนตรีหวานซึ้งบรรเลงสงบ]

ผมบอกว่า

ผมรักคุณ

แล้วคุณอายส์ล่ะคะ [สูดหายใจ]

ก็เห็นอยู่ว่า

คุณเอาแหวนไปให้เธอ

นั่นไม่ใช่แหวนผม

แหวนวงนั้นของสามีอายส์เขา

[ดนตรีหวานซึ้งโหมบรรเลงเนิบ]

ในกล่องนี่

ของคุณ

ฉัน…

ฉันงงไปหมดแล้ว

อายส์เขาจะแต่งงาน

ก็เลยขอให้ผมกับน้ำมาช่วย เพราะสามีเขาอยู่ต่างประเทศ

[ถอนหายใจ]

[ปฐวี] ส่วนแหวนวงนี้

[ดนตรีหวานซึ้งเมโลดี้น่ารัก]

ผมตั้งใจซื้อมาให้คุณ

แล้วทำไมคุณไม่ยอมบอกฉันล่ะคะ

ก็ผมอยากจะเซอร์ไพรส์

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า

คุณจะเข้าใจผิดไปได้ไกลขนาดนั้นอะ

เป็นใครก็เข้าใจผิดกันทั้งนั้นแหละค่ะ

ขนาดเรื่องของใบชา คุณก็ยังทำ…

[เอฟเฟกต์ร่ายมนต์วิเศษ]

[ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ]

ถ้าผมเคยทำอะไรให้คุณคลางแคลงใจ

ผมขอโทษ

ผมสัญญานะ

ต่อจากนี้ผมจะไม่มีอะไรให้คุณต้องสงสัยอีก

[ดนตรีโหมพร้อมเสียงร้องผู้หญิงคลอตาม]

แต่งงานกับผมนะ สรา

แล้วฉันบอกเหรอคะ

ว่าถ้าคุณซื้อแหวนมา

แล้วฉันจะยอมแต่งงานด้วย

เมื่อกี้ตอนผมจูบคุณ

ไม่เห็นคุณจะปากแข็งแบบนี้เลย

หรือผมต้องจูบอีกรอบ

- ฮึ - เอ๊ย นี่คุณ [จิ๊ปาก]

อายคนอื่นเขา

พอแล้ว

[ดนตรีชวนประทับใจ เพิ่มจังหวะบรรเลงต่อเนื่อง]

คุณสวมแหวนแล้ว

ถือว่าคุณตกลงนะ

คิดเองเออเอง

ผมไม่ได้คิดเองเออเอง

ผมคิสคุณต่างหาก

[ดนตรีโหมขึ้น เสียงร้องผู้หญิงคลอตาม]

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง ค่อยๆ เบาลง]

[ปฐวี] ตำแหน่งสามีซีอีโอ

มีเงินเดือนให้ไหมครับ

[สรา] มีแต่ใจให้ค่ะ

ไม่ต้องรอผ่านโปรด้วย

[ดนตรีบรรเลงดังขึ้น]

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]