Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]

- [ดนตรีระทึก] - [รสรินทร์] คนทำมันโหดเหี้ยมมาก

ประภพกลายเป็นเจ้าชายนิทราไปแล้ว

[อาโป] อย่างน้อย เราก็คอนเฟิร์มได้เลยว่าคิดถูก

มีคนใช้ยัยป้านี่วางยาพี่จริงๆ

[ปฐวี] ถึงขนาดส่งคนมาเก็บเพื่อปิดปากขนาดนี้

มันคงอยากจะเก็บงาน ไม่ให้พวกเราสาวตัวเจอแน่ๆ

อย่างงี้ต้องรีบหาตัวให้เจอ

[ตำรวจ] เรามีหลักฐาน เป็นภาพจากกล้องวงจรปิด

และยืนยันชัดเจนว่า คนที่อยู่กับท่านประภพเป็นคนสุดท้ายคือคุณ

[สรา] วันไหนที่คุณล้ม

ฉันก็จะนั่งอยู่ข้างคุณ

จนกว่าคุณจะลุกขึ้นได้ค่ะ

[โจร] เฮ้ย นี่แน่ะ

[ร้องเจ็บดังลั่น]

ใครส่งแกมา

[โจรส่งเสียงออกแรง]

- [โจรส่งเสียงออกแรง] - [ดนตรีเร้าความตึงเครียด]

[ปฐวีครางเจ็บปวด]

ช่วยด้วยครับ

[ปฐวีครางหายใจไม่ออก]

[ตะโกน] คุณ [หายใจเฮือก หอบ]

- [ดนตรีลึกลับปนเศร้า] - [หอบต่อเนื่อง]

[ชาคริต] อีกไม่นานเนี่ยท่านก็คงจะฟื้นนะครับ

คราวนี้เราก็จะได้คำตอบแล้วว่า ใครกันที่มันกล้าทำกับท่านแบบนี้

มันคงไม่มีวันนั้นอีกแล้วละ

[ดนตรีอึมครึมหม่นหมอง]

เธออย่าพยายามปลอบใจเลย

ทำไมล่ะครับ

[รสรินทร์] หมอบอกว่า ถ้าอาการยังเป็นอย่างนี้อยู่

ก็จะกลายเป็น

เจ้าชายนิทราแบบนี้ตลอดไป

ผมเชื่อนะครับว่าปาฏิหาริย์มีจริง

ไม่แน่นะครับ

ท่านอาจจะฟื้นในไม่กี่วันก็ได้นะครับ

ถ้าอย่างนั้นผม… ขอตัวลากลับไปทำงานก่อนนะครับ

(ไอซียู)

[ดนตรีลึกลับปนตึงเครียด]

[ชาคริต] ทั้งไอ้แก่ทั้งไอ้ดิน โชคเข้าข้างจริงๆ ว่ะ

- [จาม] - [ลากเสียง] อืม

ลุงว่าอย่าเพิ่งกลับเลย

พักก่อนดีกว่านะ ถ้าเกิดไปเป็นอะไรกลางทางมันจะยุ่ง

[ดนตรีลุ้นระทึกคลอเบาๆ]

[ปฐวีจาม]

[ชาคริต] เอายานี่ไปให้คุณปฐวีซะ

[สูดหายใจสั้นๆ] ยาอะไรอะคะ

- [ดนตรีเร้าความพิศวง] - ยาแก้แพ้

ท่านประภพเพิ่งสั่งให้คนไปซื้อมาให้คุณปฐวีเขาอะ

ไม่เอาหรอกค่ะ ยาอะไรก็ไม่รู้ คุณชาคริตเอาไปให้เองสิคะ

- [น้อยพ่นลมหายใจ] - เดี๋ยว

- [ดนตรีระทึก] - เอาไปให้มัน ถ้าป้าทำตามที่ฉันสั่ง

ฉันจะให้เงินป้าหนึ่งแสนบาท

เงินตั้งแสนนึงเลยนะ

ถ้าได้เงินแล้วเนี่ย ก็ลาออกไปได้เลย

แล้วฉันสัญญาด้วยว่า

ฉันจะไม่ให้มีปัญหาถึงป้าเด็ดขาด

[พ่นลมหายใจ]

แสนนึงแน่นะคะ

เงินสดด้วย

ค่ะ

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะรัว]

[น้อย] คุณปฐวีคะ ทานยาแก้แพ้สักหน่อยนะคะ

- ขอบคุณมากเลยครับ - ค่ะ

[จาม]

[ปฐวีครางอ่อนแรง]

ดิน

[ชาคริต] ท่านคงไม่คิด จะเขี่ยผมทิ้งแบบนี้ใช่ไหมครับ

- [ดนตรีพิศวง] - พูดอะไร

ท่านก็รู้นี่ครับ

ว่าผมทุ่มเทขนาดไหน

- ที่จะเอาพีดีมาจากไอ้ดินมัน - [ดนตรีเงียบลง]

[ประภพสูดหายใจสั้นๆ]

แต่ท่านก็ยังจะเอาพีดีไปจากผม

แถมตอนนี้ยังไปหนุนหลังมันอีก

แบบนี้ดูไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอครับท่าน

ในทางธุรกิจ มันไม่มีคำว่าใจร้ายหรอก

นายเองก็รู้ดีนี่

มันมีแต่แค่คนแพ้กับคนชนะ

[ดนตรีตึงเครียดกระแทก]

ท่านกำลังจะบอกว่า ผมเป็นคนแพ้

ส่วนมัน

เป็นคนชนะเหรอครับ

ก็แล้วแต่นายจะคิด

ฉันก็แค่เลือกคนที่ทำงานให้ฉันได้ดีก็เท่านั้นเอง

นายเองก็ยังมีดีอยู่นะ

แต่ถ้าเรื่องมาก จะให้ฉันปลดนายตอนนี้เลยก็ได้

สุดท้าย

ท่านก็เห็นผมเป็นแค่หมากตัวนึงใช่ไหม

เออ รู้ก็ดีแล้วนี่

ก็ทำตัวให้สมกับเป็นหมากหน่อยก็แล้วกัน

[หัวเราะในคอ]

- [คำรามออกแรง] - [ครางร้องไม่ออก]

- โอ๊ย [กัดฟัน] ชาคริต - ฮึ้ย

กะ… แกทำนะ แกทำฉันให้ตายนะเว้ย [ขึ้นเสียง]

[กัดฟันคำรามเบาๆ] ฉันรอดไปได้

ฉันจะทำให้แกทรมานยิ่งกว่าตายอีก

- [เปล่งเสียงออกแรงเต็มที่] - โอย

[ครางเจ็บปวด]

- [คำรามโมโห] - [ดนตรีเร้าความตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ]

- [ยางเบียดพื้นดังลั่น] - [ดนตรีระทึก]

[ดนตรีลึกลับปนลุ้นระทึก]

[ครางออกแรงในคอ]

[ครางออกแรงในคอ]

[ครางผ่อนคลาย ถอนหายใจกระแทก]

[พ่นลมหายใจหอบ]

เอาตัวเองให้รอดนะไอ้ดิน

กลับมาหายใจได้ยังไงวะ

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

[ดนตรีเยือกเย็นหม่นหมอง]

ขอบคุณนะครับแม่

ที่แม่เอาโฉนดที่ดินทั้งหมดของแม่ไปประกันตัวผม

ที่ฉันช่วยเพราะฉันรู้ว่าแกน่ะไม่ทำร้ายใครหรอก

แหมแม่ อยากช่วยพี่ดินก็ยอมรับมาเหอะ

[จิ๊ปาก] แกนี่เงียบไปเลยนะ

ฉันก็ช่วยได้แค่นี้แหละ

ต่อจากนี้ก็ต้องหาทางเอาเอง

ครับ คุณแม่

เออๆ

ต่อจากนี้ก็อย่าไปหาเรื่องเพิ่มก็แล้วกัน

เดี๋ยวจะโดนถอนประกันตัวต้องไปนอนซังเตจริงๆ ฉันก็ไม่รู้จะช่วยยังไงแล้วนะ

แล้วพี่ดินจะทำยังไงต่อคะ

ตำรวจมีภาพหลักฐานเป็นกล้องวงจรปิดแบบนี้

ถึงจะมีภาพกล้องวงจรปิด

แต่ก็ไม่เห็นว่า

คุณดินทำร้ายท่านประภพค่ะ

[สูดหายใจสั้นๆ]

ไม่ต้องห่วงนะ

ยังไงพี่ก็จะสู้ให้ถึงที่สุด

[ดนตรีซาบซึ้งประทับใจบรรเลงเนิบ]

(พีดีกรุ๊ป ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง)

คุณชาคริตคะ

คุณรสรินทร์มารอพบคุณชาคริตได้สักพักแล้วค่ะ

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

แล้วได้ถามไหมว่ามีเรื่องอะไร

ไม่ได้บอกค่ะ

คุณรสรินทร์ครับ จะมาทำไมไม่บอกผมก่อนล่ะครับ

ผมจะได้รีบมา ต้องขอโทษด้วยนะครับ

ไม่เป็นไรจ้ะ

ฉันแค่อยากจะคุยกับเธอแค่สองสามเรื่อง

ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

งั้นว่ามาเลยครับ

ทำไมถึงสั่งระงับการเพิ่มทุน

[ดนตรีตึงเครียดโหม]

เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ

ว่าท่านประภพต้องการอะไร

นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยนะครับ

อะไรที่ฉันจัดการได้

ฉันถือว่าเป็นเรื่องเล็กทั้งหมด

คือไม่มีอะไรครับ

ผมแค่อยากจะให้ท่านประภพหายดีก่อนน่ะครับ แล้วค่อยลุยต่อ

เพราะว่าท่านเองก็เป็นผู้ริเริ่มโปรเจกต์นี้

ผมก็อยากจะให้ท่านเนี่ยรับรู้ทุกขั้นตอน [สูดหายใจ]

แล้วผมก็เกรงว่าจะผิดพลาดด้วยน่ะครับ

ฉันเชื่อเธอ

แต่เธอไม่ต้องห่วงนะ

เมื่อคืนท่านได้สติแล้ว

[ดนตรีตึงเครียดโหมกระแทก แล้วบรรเลงระทึก]

ผมดีใจด้วยนะครับ

[พ่นลมแค่นหัวเราะ]

เมื่อรู้อย่างงี้แล้วเนี่ย

เธอก็ไปยกเลิกคำสั่งของเธอด้วยนะ

- แต่… - ขอโทษที

เธอคนเดียวอาจจะหนักเกินไป

ฉันก็เลยหาคนมาช่วยเธอ

ทุกอย่างจะได้เรียบร้อย

ตามที่ท่านประภพเขาต้องการ

ใครเหรอครับ

ใกล้จะถึงแล้วแหละ

แต่ผมคิดว่าเวลานี้ไม่น่าจะใช่เวลา ที่จะเอาคนนอกมาทำงานนะครับ

[สูดหายใจ] ถึงแม้ว่าท่านประภพจะได้สติแล้ว

- แต่ว่า… - [ปฐวี] ไม่ใช่คนนอก

- [ดนตรีชวนตะลึงโหม] - แต่เป็นคนที่อยู่บริษัทนี้มาตั้งแต่แรกต่างหาก

ทำไมถึงเอาคนที่มันทำร้ายท่านประภพ กลับมาทำงานแบบนี้ล่ะครับ

ก็ตำรวจเขาให้ประกันตัว

จนกว่าคดีจะถึงที่สุด

ฉันก็ถือว่าดินเป็นผู้บริสุทธิ์

แล้วถ้าเกิดผลออกมา ไอ้ดินเป็นคนทำล่ะครับ

อยากให้เป็นผมจังเลยนะ

[ปฐวี] ลืมไปหรือเปล่าครับ

ว่าใครที่จะเสียผลประโยชน์มากที่สุด ถ้าจะมีการเพิ่มทุน

- [ดนตรีระทึกกระแทกรัว] - แกอย่ามาปั่นนะไอ้ดิน

แกเองก็มีหุ้นเหมือนกัน

ถ้าเพิ่มทุนไปแกก็เสียหายเหมือนกัน

ทำไมแกจะทำร้ายคุณประภพไม่ได้วะ

เพราะว่าคุณดินไม่ต้องการอำนาจไงคะ

[สรา] ตลอดเวลาที่ผ่านมา

อะไรที่เป็นประโยชน์กับพีดี

คุณดินไม่เคยลังเลเลยที่จะทำ

แล้วเขาจะทำร้ายท่านไปทำไมกันล่ะคะ

ผมว่าเรื่องนี้

ให้คุณรสรินทร์ตัดสินดีกว่าครับ

ดีจ้ะ

ฉันตัดสินไปแล้ว

ถึงให้ดินกลับมา

คงไม่ต้องให้ฉันกลับไปกลับมาหรอกนะ

[ดนตรีระทึกตื่นเต้นโหมเร่งจังหวะรัว]

ขอบคุณคุณป้ามากๆ นะครับที่ช่วยผม

ไม่เป็นไร

ถือว่าป้าให้โอกาสดิน

พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง

แต่อย่าลืมทำตามสัญญาด้วยล่ะ

[ดนตรีลุ้นระทึกคลอเบาๆ]

ครับ

[รสรินทร์] ยังมีหน้ามาให้ฉันช่วยอีกเหรอ

ทั้งๆ ที่สามีของฉันนอนอยู่ในห้องไอซียูเนี่ยนะ

เอาความมั่นใจมาจากไหน

ความมั่นใจของผม

คือผมไม่ได้ทำร้ายคุณลุงครับ

ภาพวงจรปิด มันยังไม่พออีกเหรอ

[รสรินทร์พ่นลมหายใจ]

แต่มันไม่มีภาพไหน ที่เห็นคุณดินทำร้ายท่านประภพเลยนะคะ

ตอนนี้ที่พอจะบอกได้ คือ

คุณดินอาจจะเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับท่านประภพ

แต่ก็แค่ “อาจจะ” นะคะ

เพราะยังมีจุดที่น่าสงสัยอยู่

ยังไง

เพราะผมโดนวางยาครับ

- [ดนตรีลุ้นระทึก] - [ปฐวี] ไม่ใช่ยาแก้แพ้

แต่เป็นยานอนหลับอย่างแรง ไม่งั้นผมคงไม่ภาพตัดไปแบบนั้นหรอก

แล้วคนที่วางยาคุณดิน ก็ถูกตามเก็บด้วยนะคะ

เรื่องนี้คุณน้ำเป็นพยานได้ค่ะ ถ้าคุณป้าไม่เชื่อ

คุณป้าจะโทรถามคุณน้ำ หรือว่าเช็กข้อมูลกับตำรวจก็ได้นะคะ

เพราะพวกเราให้ข้อมูลไปหมดแล้ว

ได้

ฉันจะลองเช็กว่ามีความน่าเชื่อถือแค่ไหน

หมายความว่า

คุณป้าจะยอมช่วยผมเหรอครับ

- ทำไมเธอถึงอยากจะกลับไปทำงานที่พีดี - [ดนตรีเงียบลง]

เพราะผมมั่นใจครับ

ว่าคนร้ายตัวจริงอยู่ที่นั่น

ชาคริตน่ะเหรอ

[ดนตรีพิศวงเร่งจังหวะ]

ถ้าพูดถึงแรงจูงใจ

คุณชาคริต

ก็เป็นอีกคนที่ตัดออกไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ

ได้

ป้าตกลง

- [ถอนหายใจโล่ง] ขอบคุณมากนะครับ - [รสรินทร์สวน] อย่าเพิ่ง

ป้าไม่ได้จะช่วยฟรีๆ

หุ้นพีดี

ที่ดินถืออยู่ทั้งหมด

ถ้าขายให้กับป้า ป้าจะช่วย

[ดนตรีเร้าความตื่นเต้นเร่งจังหวะ]

แต่ไม่ต้องกลัวนะ

ป้าไม่กดราคาหรอก

ป้าให้ทนายร่างสัญญาซื้อขายหุ้นเอาไว้แล้ว

เสร็จแล้วจะบอก

ได้ครับ

คุณสู้เพื่อพีดีมาขนาดนี้แล้ว

ทำไมคุณถึงยอมเขาง่ายๆ ล่ะคะ

เพราะผมไม่อยากรับผิดในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ

และผมต้องการเอาตัวคนร้ายตัวจริง มาลงโทษให้ได้

ไม่เสียดายเหรอคะ

ไม่เสียดาย ก็โกหกอะ

[ดนตรีเศร้าปนซึ้ง]

แต่การทำความจริงให้ปรากฏ

และความสบายใจของคุณ

สำคัญกว่าสำหรับผม

- [ร้องโวยวายดังลั่น] - [ดนตรีระทึกตึงเครียดโหม]

[ร้องคำราม]

(พีดีกรุ๊ป)

แกต้องทำฉันให้ตายนะเว้ย ฉันรอดไปได้

จะทำให้แกทรมานยิ่งกว่าตายซะอีก

[หอบ]

[ร้องครางอัดอั้นกับตัวเอง]

[นกร้องไกลๆ]

นี่ถ้าใบชาไม่รู้มาก่อนว่ามีเรื่อง

ในฐานะเจ้าของร้าน ก็ต้องพิจารณาตัวเองแล้วละค่ะ

[สูดหายใจ] ว่าที่ลูกค้าไม่กินแบบนี้

แปลว่าต้องมีอะไรไม่อร่อยสักอย่าง

[ดนตรีคึกคักสนุกสนาน]

คือ… ขอโทษทีนะ พวกพี่เครียดกันไปหน่อย

อร่อยเหมือนเดิมเลยค่ะ

โอ๋ ไม่เครียดนะ

ใบชาแซวเล่นน่ะค่ะ

แล้วนี่คุยกันถึงไหนแล้วคะ

ต้องหาพยานหลักฐานเพิ่มเติม

แต่กำลังคิดกันอยู่ว่าต้องทำยังไงอะ

พยานปากเอกก็หนีไปแล้ว

ไม่รู้ว่าต้องไปตามตัวป้าน้อยนี่

ที่ไหนล่ะคะเนี่ย [สูดหายใจ]

แต่ผมกลับไม่กังวลเรื่องนั้นนะ

[ดนตรีตึงเครียดปนลุ้นระทึกคลอเบาๆ]

เพราะผมมีอาเพิ่ม

และผมมั่นใจว่าไม่ช้าก็เร็ว อาเพิ่มหาตัวเจอแน่

แต่ที่กังวล

คือแผนของคืนนี้มากกว่า

พี่กลัวผิดแผนเหรอ

เปล่า

พี่กลัวว่ามันจะไม่มาต่างหาก

[ดนตรีระทึกโหมเร่งจังหวะ]

คืนนี้ฉันจะกลับไปนอนที่บ้านนะ

ฝากจัดการดูแลเรื่องพยาบาลพิเศษด้วย

ได้เลยค่ะ คุณผู้หญิง

(วีไอพี)

- รถพร้อมแล้วครับท่าน - อืม

[ดนตรีระทึกตึงเครียดโหม]

(วีไอพี)

(เข็ม)

[ผู้ชาย] อาจารย์สั่งยาเพิ่มครับ

จริงเหรอ ไม่เห็นมีใครบอก

[ผู้ชาย] ออกไปถามเคาน์เตอร์ด้านนอกได้ครับ

[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]

เฮ้ย หยุดนะ

ฮึ่ย

[เปล่งเสียงออกแรงต่อสู้]

- [เปล่งเสียงออกแรงต่อย] - [ครางกระอัก]

[ตำรวจ] คุณ

- [เปล่งเสียงออกแรงถีบ] - [ครางกระอัก]

[เปล่งเสียงออกแรงต่อย]

คุณ อย่าขัดขืน

(ตำรวจ)

[ตำรวจตะคอก] หยุด

ถอดหน้ากากมันเลยพี่ดิน

[ดนตรีระทึกตึงเครียดโหม]

ฉันไม่เอาแล้วนะ นี่ถ้าคุณประภพเขาเป็นอะไรไป

ฉันไม่ให้อภัยพวกเธอแน่

นอกจากเสี่ยงแล้ว ยังไม่ได้อะไรกลับมาอีก

ผมยอมรับผิดทั้งหมดครับ

ไม่คิดว่าชาคริตมันจะเจ้าเล่ห์จ้างคนอื่นมาแทน

[ถอนหายใจ]

[ชาคริต] แต่ถ้ามองอีกมุมนึง

มันก็พิสูจน์ว่าคุณดินพูดความจริงนะคะ

คุณดินไม่ได้ทำร้ายท่าน

แต่มีคนอื่นที่กำลังพยายามอยู่

ก็ได้ ฉันยอมรับ

แต่ป้า

จะไม่เอาชีวิตของลุงมาเสี่ยงแบบนี้อีกแล้ว

เข้าใจนะดิน

ครับ

แล้วผมก็คิดว่าชาคริตทำพลาดคราวนี้

ก็คงไม่บุ่มบ่ามเหมือนกันครับ

[ถอนหายใจ]

ถ้างั้นเรามาคุยเรื่องธุรกิจกัน

ทนายของป้าบอกว่า

เขาทำสัญญาซื้อขายหุ้นเสร็จเรียบร้อยละ

เดี๋ยวพอป้าตรวจทานแล้วเนี่ย

จะเรียกดินมาเซ็นนะจ๊ะ

ครับ

ถ้างั้นผมกับสราขอตัวนะครับ

[ดนตรีสงบเยือกเย็น]

[ตำรวจ] เชิญครับ

ถ้าคุณตำรวจอยากจะได้พนักงานที่บริษัทของผม มาเป็นพยานเพิ่มเติมเนี่ย

บอกผมได้นะครับ เดี๋ยวผมจะประสานงานกับฝ่ายบุคคลให้

[ตำรวจ] ครับ

[ดนตรีหวีดขึ้นตึงเครียด]

ว้าย

[ตำรวจ 2] เป็นอะไรหรือเปล่าครับป้า

เปล่าค่ะ เออ ช่วยไปส่งป้าทีได้ไหมคะ

- ป้ามึนจะเป็นลมอะค่ะ - [ตำรวจ 2] อ๋อๆ ครับ

- อ๋อ เชิญ… อะ เดี๋ยวนะป้า [ออกแรง] - [น้อยพ่นลมหายใจอ่อนแรง]

เชิญครับคุณชาคริต

คุณชาคริต

คุณมีอะไรจะอธิบายเรื่องการจ้างแม่บ้าน ให้วางยาคุณปฐวีไหมครับ

[ดนตรีหวีดขึ้นตึงเครียด]

ผมไม่ได้จ้าง

ผมแค่ให้เขาเอายาไปให้คุณปฐวีกินก็เท่านั้น

ส่วนเขาจะหยิบผิดหรือเปล่าเนี่ย อันนี้ผมไม่รู้อะ

แต่เราเจอเงินของกลาง ที่คุณให้แกเป็นค่าจ้างด้วยนะครับ

แล้วไหนล่ะครับหลักฐาน คุณตำรวจ

คุณตำรวจจะฟังความข้างเดียวเนี่ย ใครก็พูดได้นะครับ

[สูดหายใจ] บางทีเขาอาจจะไปรับเงินจากคนอื่น

แล้วก็มาใส่ร้ายผมก็ได้

แล้วการที่มีมือปืน

ถูกส่งให้ไปเก็บแม่บ้านที่คุณจ้าง

คุณจะว่ายังไง

แล้วเมื่อกี้ที่เดินสวนกันกับแม่บ้านเนี่ย

เขาก็ยังมีชีวิตอยู่นี่ครับ

แล้วไหนล่ะครับคนร้ายอะ ที่ทำร้ายแม่บ้าน

เขามีหลักฐานอะไรมั่งอะ ที่มาเชื่อมโยงถึงผมอะ

เอาตรงๆ นะคุณตำรวจ

คุณตำรวจไม่สงสัยบ้างเหรอ

ว่าไอ้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเนี่ย

คุณปฐวีจะเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง

[ถอนหายใจ]

[ดนตรีขี้เล่นกวนๆ]

[ถอนใจแรงออกเสียง จิ๊ปาก]

ทำไมถึงลื่นได้ขนาดนี้นะ

- ขนาดตำรวจยังต้อนได้ไม่จนมุม - [เอฟเฟกต์ประกายระยิบระยับ]

[ถอนหายใจ]

[พ่นลมหายใจสั้นๆ]

ทำอะไรของคุณเนี่ย

ฉันยิ่งเครียดๆ อยู่นะ

ผมขอชาร์จแบตหน่อยนะ

งานนี้เหนื่อยสุดๆ เลย

[ดนตรีซาบซึ้งบรรเลงเนิบ]

ดีขึ้นหรือยังคะ

ขออีกนิดได้ไหม

[ปฐวีหัวเราะเจื่อนเบาๆ] โอเคครับ

ผมจริงจังก็ได้

[สูดหายใจ]

- ตอนนี้ชาคริตบอกว่าไม่ได้จ้าง - [ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

แค่วานให้แม่บ้านเอายาแก้แพ้มาให้ผม

ทุกอย่างก็เลยสาว

ไปไม่ถึงตัวคนที่ทำร้ายคุณลุงประภพ

แล้ว…

คนอย่างชาคริต

มันเป็นคนชอบความสมบูรณ์แบบ

อีกไม่นาน

มันต้องลงมือแน่

[ดนตรีระทึก]

[ประภพ] แกต้องทำให้ฉันตายนะเว้ย

ฉันรอดไปได้

จะทำให้แกทรมานยิ่งกว่าตายซะอีก

[สรา] เรื่องที่คุณชาคริตจะปิดปากท่านประภพ

ไม่มีทางทำได้แน่นอนอยู่แล้ว

หลังจากวันนั้น

คุณรสรินทร์ก็สั่งให้ลูกน้องมาเฝ้าที่หน้าห้อง

แถมยังตรวจบัตรทุกคนก่อนที่จะเข้าห้องด้วย

หมอกับพยาบาลก็ไม่เว้น

ก็ดีค่ะ ใบชาไม่อยากให้พี่คริต ทำผิดไปมากกว่านี้แล้ว

แปลว่าประเด็นนี้ตกไปไหมพี่

ก็คงตกไปแหละ

[ปฐวีสูดหายใจ]

ตอนนี้

ทางเลือกเดียวคือต้องหนีออกนอกประเทศ

ก่อนที่หลักฐานจะมัดตัวได้

ไม่มีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้ละ

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

[โทรศัพท์ดัง]

คุณป้าโทรมา

คงโทรมาเรื่องขายหุ้นแน่นอน

ฮัลโหล สวัสดีครับคุณป้า

[ดนตรีพิศวงปนระทึก]

[รสรินทร์] ป้ารู้ว่าดินรักพีดีมาก

ส่วนที่เกินมาก็ถือว่าเป็นค่าปลอบใจก็แล้วกัน

ถึงแม้ว่าดินจะไม่มีหุ้นอยู่ในบริษัทแล้ว

แต่ป้าก็ยังคงให้ตำแหน่งซีอีโอกับดินอยู่นะ

เพราะว่าป้ารู้ว่า

ดินจะรักษาบริษัทไว้ได้ แล้วก็สร้างผลกำไรให้กับป้าได้อย่างแน่นอน

ขอบคุณมากนะครับ

- ปากบอกว่าทำใจได้ แต่หน้าหงอยขนาดนี้เนี่ย - [ดนตรีจบ]

ปากแข็งจริงๆ นะคุณเนี่ย

- [ดนตรีเบิกบานใจ] - ขำอะไรของคุณ ไม่เอามุกซึ้งใจแบบว่า

ฉันเป็นห่วงคุณแล้วนะ

ไม่ใช่แน่นอนครับ

แต่เดี๋ยวกลับถึงบ้านแล้วผมค่อยเล่าให้ฟังนะ

[ลากเสียง] ค่ะ เจ้าแผนการ ลับลมคมในเยอะ

นี่ถ้าเกิดว่าคุณกลับบ้านไป แล้วไม่ยอมเล่าให้ฉันฟังนะ คุณโดนแน่

[หัวเราะเบาๆ]

เอ่อ ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ กลัวรถติด

โอเคครับ งั้นผมรอนี่นะ

ค่ะ

[ปฐวีสูดหายใจ] เอ่อ คุณ

[ปฐวีพ่นลมหายใจยาว] นี่คุณ

ถ้าเกิดว่าเราสองคนแยกกันแล้ว

โทรติดต่อกันไม่ได้

คุณต้องรีบแจ้งพยาบาล ขอดูกล้องวงจรปิดทันทีเลยนะ

ต้องขนาดนั้นเลยเหรอคะ แยกกันแค่ไม่กี่นาทีเนี่ย

คุณกังวลเกินเหตุไปแล้ว

กับสถานการณ์แบบนี้

ไม่มีคำว่าเกินเหตุหรอกครับ

โอเคค่ะ

ครับ

[ดนตรีวังเวงน่ากลัว]

[ร้องตกใจ หอบ]

[สราพ่นลมหายใจเขิน]

ขอโทษค่ะที่ทำให้ตกใจ

เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ

- [เปิดฝาถังขยะ] - [ดนตรีสงบเยือกเย็น]

[พ่นลมโล่งใจ]

[ดนตรีระทึก]

[กรีดร้อง]

ทำไมนานจัง

[สูดหายใจ]

- [ดนตรีตึงเครียด] - [สรากรีดร้องต่อเนื่อง]

- [สรากรีดร้อง ร้องขัดขืน] - [ชาคริตครางออกแรง]

- [ชาคริตเปล่งเสียงออกแรง] - [หายใจแรง หอบ]

ยังไงคุณก็ไม่รอดหรอก

ถ้าคุณดินติดต่อฉันไม่ได้ ยังไงเขาก็รู้

ว่าเป็นคุณที่ทำเรื่องแบบนี้

ฉันไม่กลัวหรอก ฉันจนตรอกอยู่ละ

เพราะฉะนั้นฉันก็ต้องเอาเธอ เป็นเครื่องมือในการต่อรองให้ไอ้ดิน

มันยอมรับผิดทั้งหมด

แล้วฉันเกี่ยวอะไรด้วย

ก็เธอเป็นผู้หญิงที่ไอ้ดินมันรักไง

ไม่ฆ่าเธอ แล้วจะไปให้ฆ่าใคร

[สัญญาณลิฟต์ดัง]

- หยุดพูดได้ละ - [ดนตรีลึกลับปนตึงเครียด]

เดินดีๆ นิ่งๆ ด้วย

- [หายใจแรงถี่] - มานี่

โอ๊ย โอย

- [ร้องออกแรงฟาด หายใจแรง] - โอ๊ย

[หายใจแรงถี่ กรีดร้อง หายใจแรงถี่ต่อเนื่อง]

- ซ่านักใช่ไหม - [ครางกลัวลนลาน]

- [เปล่งเสียงออกแรงตบ] - [ร้องเจ็บ หายใจเฮือกต่อเนื่อง]

- มานี่ - [ครางอ่อนแรง]

[สราหายใจแรง]

เข้าไป

- เอามือมานี่ [กัดฟันตะคอก] นิ่งๆ - [สราหายใจแรง]

นิ่งๆ เข้าใจไหม

[หายใจแรง]

- สรา - เฮ้ย

- [ทั้งคู่เปล่งเสียงออกแรงต่อสู้] - [ชาคริตร้องเจ็บ]

- [เปล่งเสียงออกแรงต่อย] - [ครางเจ็บ]

[ปฐวีพ่นลมอ่อนแรง]

[ชาคริต] ออกมานี่

- [ชาคริต] มานี่ ออกมา - [สราหายใจแรง ครางกลัว]

ถอยไปให้หมดเลยนะ หรือจะให้กูยิงอีนี่

[ร้องห้าม] ใจเย็น ใจเย็น ชาคริต ใจเย็นก่อน ฉันถอยแล้ว

[ปฐวี] ใจเย็นก่อน

[ชาคริตแค่นหัวเราะ] อีนี่มันมีผลกับใจมึงจริงๆ นะไอ้ดิน ฮะ

ชาคริตฟังนะ มันจบแล้ว

ถ้าแกลักพาตัวสราไปได้ ฉันจะยอมทำตามแก

แต่ตอนนี้ต่อให้แกหนีไปได้ แกก็โดนจับตัวทีหลังอยู่ดี

ถ้าอย่างงั้นเนี่ย ก็ตายมันให้หมดนี่ละวะ

[ดนตรีระทึก]

กูไม่ยอมติดคุกหรอก

แล้วถ้ากูต้องตายนะ

กูจะเอาอีนี่ไปอยู่ด้วย

ปล่อยตัวสรา

แล้วเรามาคุยกันสองคน

แกอยากฆ่าฉันไม่ใช่เหรอ ก็เอาเลยสิ

ไม่ได้นะคะคุณดิน [หายใจไม่เป็นจังหวะ]

รักกันเหลือเกินนะ [พ่นลมหายใจสั้นๆ]

ไอ้พวกบ้านพิมานเดชมันมีอะไรดีวะ [ตะคอก] มันมีอะไรดีวะฮะ

พอแล้วชาคริต

ปล่อยสราซะ ฉันอยู่นี่ไง

แกจะทำอะไรฉันก็ได้ แต่อย่าทำสรา

- กูจะทำ ทำไม - [สราครางกลัวเบาๆ]

มึงชักทนไม่ได้แล้วใช่ไหม ที่ต้องเห็นคนที่มึงรักเนี่ย

ตายต่อหน้าเนี่ย กูจะบอกอะไรให้นะไอ้ดิน

ถ้าอีนี่มันตายเนี่ย ก็เพราะว่ามึงคนเดียวล้วนๆ เลยไอ้ดิน

มึงทำกูเจ็บเท่าไหร่

กูจะทำให้มึงเจ็บกว่ากูร้อยเท่าพันเท่าไอ้ดิน

กูจะทำให้มึงอยู่เหมือนคนตายทั้งเป็น

เพราะว่ามึงปกป้องคนที่มึงรักไม่ได้ไง

[ดนตรีกดดันบีบคั้นอารมณ์]

[ใบชา] แล้วน้องล่ะ

ใบชา

นี่จะยกโขยงกันมาทั้งบ้านเลยหรือไง

แกมาทำไมเนี่ย

ใบชาขอเถอะนะคะพี่คริต

อย่าทำให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้เลยนะคะ

มันไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้วใบชา

แกก็เห็นว่าชีวิตพี่เนี่ย

มันพังเละเทะขนาดไหน ตอนนี้พี่ไม่เหลืออะไรแล้ว

แล้วน้องล่ะ

[สะอื้นเบาๆ] พี่บอกว่า

พี่ดินควรรู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น

ที่ปกป้องคนที่ตัวเองรักไม่ได้

- [ดนตรีหม่นหมอง] - [ใบชาสะอื้นเฮือก]

แล้วพี่เคยคิดบ้างไหม [สูดหายใจ]

ว่าน้องเองก็ต้องจมอยู่กับ ความรู้สึกผิดแบบเดียวกันอะ

[สะอื้นเฮือก เสียงเครือ] ที่ปกป้องพี่ชายคนเดียวของตัวเองไว้ไม่ได้

[ใบชาสะอื้น]

พี่คริต [สะอื้น]

ปล่อยคุณซาร่าเถอะนะคะ

ใบชาขอร้อง [สะอื้น]

อย่าถลำลึกไปกว่านี้เลยนะ

[ใบชาสะอื้น]

[สูดหายใจ] ลูกของใบชา

ยังอยากเจอคุณลุงอยู่นะคะ

[สะอื้น] อยากขี่หลังคุณลุง

[สะอื้น] เหมือนที่ใบชาเคยขี่หลังพี่ตอนเด็กๆ ไง

[สะอื้น] น้องรักพี่คริตนะ

- [สูดหายใจ] แล้วลูกของน้อง - [ดนตรีสะเทือนใจค่อยๆ เร่งจังหวะ]

ก็จะรักพี่เหมือนกัน

[ใบชาพ่นลมหายใจสั้นๆ]

[ใบชาสะอื้น]

[สราร้องไห้]

- สรา คุณ… คุณ… คุณเป็นอะไรไหมครับ - [สราสะอื้นพลางร้องไห้]

- ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นไร - [ดนตรีสะเทือนใจผ่อนลง]

[หายใจแรงถี่]

- [ใบชาร้องตกใจปนสะอื้น] - [ดนตรีตึงเครียดโหม]

[ชาคริต] ใบชา

พี่คริตขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะใบชา

[หายใจเฮือกสั้นๆ]

[ดนตรีขมขื่น]

♪ ฮ้า ♪

[รสรินทร์] พวกเธอมาทำอะไรกันน่ะ

กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ

[นีน่า] ในตอนนี้คุณพ่อคุณแม่ของนีน่า เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่

นีน่าเลยอยากจะขอบริษัทมาบริหารเองค่ะ

อะไรครับ

(พีดีกรุ๊ป)

คุณลาออกเหรอ

เลิกงอนเขาสักที ระวังนะ เล่นตัวมากๆ

[สุธีร์] ถ้าเขาหมดใจไม่ง้อต่อ

ถึงวันนั้น อย่าหาว่าพ่อไม่บอกไม่เตือนนะลูก

[สรา] คุณดิน

สรา

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]