Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]

- [ดนตรีลึกลับ] - [กรองทอง] คนที่แกควรดูแลจริงๆ คือน้ำนวล

[ปฐวี] แต่เขาก็ไม่ได้รักผม

ถึงเขาไม่ได้รักแก แต่ก็เป็นคนเดียวที่เลี้ยงแกมาจนโต

ทุ่มเทให้แกทุกอย่าง

[กรองทอง] ทั้งๆ ที่เขาไม่จำเป็นต้องทำเลยด้วยซ้ำ

- [ดนตรีระทึกคลอเบาๆ] - อะไรนะครับ น้ำถูกรุมทำร้าย

[ใบชา] ปล่อยฉัน ฉันบอกให้ปล่อยไอ้คนโกหก ปล่อย [ร้องไห้]

ผมรักใบชานะ พอรู้ว่าใบชาหายไป ผมแทบบ้า

รู้ตัวเลยว่าต้องการทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้เสียใบชาไป

ผมขอโทษนะ ผมรู้ว่าผมทำให้คุณเสียใจ

[ปฐวี] คุณให้อภัยผมนะ

[สรา] ฉันไม่ให้อภัยคุณค่ะ

[อาโป] ผมขอประกาศ ลาออกจากตำแหน่งซีอีโอครับ

- [ดนตรีกระแทก บรรเลงระทึก] - แล้วแต่งตั้งให้คุณชาคริต

ขึ้นมารับตำแหน่งแทนตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

[ประภพ] ผมไม่ยอมให้มันคุมทุกอย่างหรอก

ให้พวกมันคานอำนาจกันเอง

ผลประโยชน์ก็จะตกอยู่ที่เรา

[สรา] ทำไมไม่รับสาย หายไปไหนก็ไม่บอก

[ปฐวี] คุณลุง

คุณลุงครับ ได้ยินผมไหมครับ

[ดนตรีจบ]

- [สุธีร์] อ้า - [หัวเราะ]

[ดนตรีสงบบรรยากาศดี]

ตักให้ตัวเองบ้างนะลูก

- ค่า - อืม

(หมายเลขที่ไม่รู้จัก)

สวัสดีค่ะ

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึงแล้วเงียบ]

ว่าไงนะคะ

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

(ตำรวจ)

[ดนตรียะเยือกตึงเครียดกดดัน]

คุณจำได้ไหม ว่าทำไมคุณถึงไปอยู่ตรงนั้นกับท่านประภพ

[พ่นลมหายใจ] ไม่ครับ

ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

ก่อนหน้านี้ คุณเคยมีเรื่องทะเลาะอะไรกับท่านหรือเปล่า

พวกเราไม่ได้มีปัญหากันครับ

[ตำรวจ] แต่ผมทราบมาว่า

คุณมีความขัดแย้งกันที่บริษัทไม่ใช่เหรอ

[กระแทกลมหายใจเบาๆ]

มันก็เป็นแค่เรื่องงานทั่วไปครับ

ไม่ได้ร้ายแรงถึงขนาดต้องทำร้ายกันหรอกครับ

[ดนตรีโหมเปลี่ยนฉาก บรรเลงระทึก]

[สะอื้นเบาๆ]

ท่านประภพดีกับเขาจะตาย

ขนาดเมื่อวานเขาไม่สบาย

ท่านยังไปดูแลเองเลย

[ประภพ] ยินดีนะครับที่ได้ร่วมงานกัน ขอบคุณมากครับ

เช่นกันนะครับ ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ

พอดีมีประชุมต่อ

อ้อ เหรอครับ ได้ครับ ยินดีครับ

- ขอบคุณมากค่ะท่าน - ครับ สวัสดีครับ

- [ประภพ] ครับ สวัสดีครับ - [ชายใส่แว่น] สวัสดีครับ

- เอ้า ส่งท่านด้วยนะ - อะ หวัดดี

- [ชายใส่แว่น] หวัดดีครับ - [ประภพหัวเราะในคอ]

[ประภพถอนหายใจออกเสียง]

เออนี่ดิน เดี๋ยวเรามาคุยเรื่อง เอาบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์กันต่อเลยดีกว่านะ

[หัวเราะ] มาๆๆ

[ประภพ] อ้าวๆๆ

เอ่อ [กระแอมเบาๆ]

ดิน เป็นอะไรหรือเปล่า

ป้าเห็นไม่โอเคตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ

[ถอนหายใจ] คือความจริงผม…

ผมแพ้เกสรดอกไม้ครับ แล้วผมไม่ได้เอายาแก้แพ้มาด้วย

- อ้าว - อ้าว อ้าวเหรอ

โอ้ๆ นี่ๆๆ หูย

งั้นลุงต้องขอโทษด้วยนะ

ไม่งั้นจะได้บอกเขาว่า ไม่ต้องเอาช่อดอกไม้มาเนี่ย ขอโทษที โทษที

- ไม่เป็น… ไม่เป็นไรครับ - เอ้าๆๆ เอาออกไปเลยๆ

- [ประภพ] โทษทีนะครับ ช่วยหน่อย - [จาม]

เฮ้ย ไหวเปล่าเนี่ย

[ประภพ] เฮ้อ

- [จาม] - [ประภพ] เฮ้ยๆ อื้มหืม

นี่ ไหวไหมเนี่ย ยังไง

- ได้ ได้ครับ ขอ… ขอพักสักแป๊บ - เออ

เหรอๆ แล้วเอายาเอาอะไรไหม หรือว่าต้องไปหาหมอไหม

[รสรินทร์] หลังจากนั้นฉันก็มีงานต่อ

ท่านเลยให้คนรถไปส่งฉันที่งาน

[สูดหายใจแรง]

ส่วนตัวท่านเองก็อาสาพาปฐวีไปโรงพยาบาล

- [ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ] - [สะอื้น]

ทำไม… ทำไมทำกันขนาดนี้

[สะอื้น ร้องไห้]

ไม่จริงนะครับ เมื่อวานผมเห็นสองคนนั้นเนี่ย ทะเลาะกันแรงมากเลย

- ฉันสั่งให้แกเอาบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์ - [ดนตรีพิศวง]

- [ชาคริต] เมื่อวานผมกำลังจะกลับบ้าน - [ปฐวี] นี่มันบริษัทของพ่อผม

- [ชาคริต] ก็ดันเห็นคุณประภพกับปฐวี - คุณลุงไม่มีสิทธิ์มาตัดสินใจ

- [ชาคริต] กำลังทะเลาะกัน - กล้าดีกับฉันเหรอฮะ ไอ้ดิน

อย่านะ หยุดนะ

[ชาคริต] เขาสองคนคุยกันเรื่องหุ้น ที่ปฐวีไม่อยากให้เอา

- [ชาคริต] เข้าตลาดหลักทรัพย์ - ถ้าคุณมาถูกตัวผมอีกครั้งเดียว

[ชาคริต] พอทั้งคู่เห็นผม

ก็ต่างคนต่างเงียบ

แล้วก็แยกย้ายกันไป

[ดนตรีพิศวงปนตึงเครียดบรรเลงต่อเนื่อง]

[ชาคริต] ตอนผมรู้เนี่ย ผมตกใจมากเลยนะครับ

ถึงจะมีปัญหากันตามประสาผู้ถือหุ้น

แต่ปกติเนี่ย คุณปฐวีจะเป็นคนใจเย็นและก็จิตใจดีมาก

ไม่รู้อะไรทำให้เขาบันดาลโทสะ ถึงขั้นทำร้ายท่านประภพได้

[ดนตรีจบ]

[ดนตรีหม่นหมองขมขื่น]

[เปิดประตูห้องขัง]

เป็นยังไงบ้างคะ

เจ็บหนักเลยครับ

เจ็บตรงไหนคะ ทำแผลหรือยัง

เจ็บตรงที่ใจครับ

ไม่อยากให้คุณมาเห็นผมในสภาพแบบนี้เลย

สภาพแบบนี้แล้วมันยังไงคะ

หรือว่าคุณไม่อยากเจอฉัน

อยากสิครับ

แต่แค่…

ผมไม่อยากเจอตอนที่คุณไม่สบายใจ

ผมอยากเจอคุณ…

ตอนที่คุณมีความสุขมากกว่า

ชีวิตคนเรา

มันไม่ได้มีความสุขทุกวันหรอกนะคะ

วันไหนที่คุณล้ม ฉันก็จะนั่งอยู่ข้างคุณ

จนกว่าคุณจะลุกขึ้นได้ค่ะ

ไม่ว่าจะดี

หรือร้าย

ฉันก็จะอยู่กับคุณ

[ดนตรีหม่นหมองปนซาบซึ้งบรรเลงเนิบ]

คุณปฐวีครับ

คุณปฐวี

ตามผมมาครับ

ไปไหนครับ

[ตำรวจ] ผลการตรวจเลือดของคุณออกแล้วครับ

เบื้องต้นไม่พบสารประกอบยา ตามที่คุณเคยให้การไว้

- [ดนตรีพิศวง] - แต่ทางแพทย์ยืนยันว่ายาแก้แพ้ที่คุณกิน

อาจจะเป็นยารุ่นเก่าที่ถูกขับออกไปได้เร็ว ทำให้ตรวจไม่เจอ

เมื่อไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าคุณคือผู้บริสุทธิ์ หรือคุณเป็นคนร้ายเนี่ย

เราก็ต้องยกประโยชน์ให้

ขอบคุณมากครับ

แต่เราอาจจะเชิญคุณมาให้ปากคำอีกนะครับ

เพราะคุณยังตกเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่

ผมทราบครับ

เชิญ

[เอฟเฟกต์หวีดแทรกสั้นๆ ดนตรีพิศวงบรรเลงต่อเนื่อง]

[ดนตรีเศร้าปนซึ้ง]

คุณ

คุณ

คุณมาอยู่ตรงนี้ได้ไงคะ เขาปล่อยตัวคุณแล้วเหรอ

ครับ

นี่คุณ…

รอผมอยู่ที่นี่ทั้งคืนเลยเหรอครับ

ฉันบอกคุณแล้วไงคะ

ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ฉันก็จะอยู่กับคุณ

ขอบคุณนะครับ

[ถอนหายใจเบาๆ]

คุณเพลียมามากแล้ว ฉันว่าเรากลับบ้านไปพักผ่อนเถอะค่ะ

ผมขอแวะที่นึงก่อนนะครับ

[ดนตรีตึงเครียด]

[ดนตรีกระแทก ทวีความตึงเครียด]

- สวัสดีครับคุณป้า ไม่ทราบ… - [ดนตรีกระแทก]

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

ยังจะกล้ามาให้ฉันเห็นหน้าอีกเหรอ

ฮะ อย่าค่ะ อย่าค่ะ

ผมไม่ได้ทำร้ายคุณลุงจริงๆ นะครับ

กลับไปเลยไป ฉันไม่อยากเห็นหน้า

ถึงเราจะมีปัญหากัน

แต่ทำกับสามีของฉันแบบนี้

จนต้องนอนเป็นผักเป็นตายเท่ากันแบบนี้ มันทำกันเกินไป

ก็อย่างที่คุณป้าบอกแหละครับ

ถึงเราจะมีปัญหากัน

แต่ทำขนาดนี้มันก็เกินไป แล้วคุณป้าคิดว่าผมจะทำเหรอครับ

ถามตัวเธอเองเหอะ ว่าเธอทำไปทำไม

คุณป้าคะ

ไม่ขอให้คุณป้าเชื่อนะคะ

แต่ถ้าเกิดว่าคุณดินทำจริง

ตำรวจก็คงไม่ปล่อยให้คุณดินมาเดินแบบนี้หรอกค่ะ

- คุณป้าจำได้ใช่ไหมครับ - [ดนตรีเงียบลง]

วันนั้นผมแพ้เกสรดอกไม้

หลังจากนั้นผมก็เป็นหนักขึ้น

จนคุณลุงบอกให้ผมไปนั่งพักในรถ

(พีดีกรุ๊ป)

[ดนตรีระทึกคลอเบาๆ]

[จาม]

[ประภพ] อื้ม

[จาม]

- โอ้ ดิน - [ถอนหายใจผ่อนคลาย]

ดูท่าทางอาการ มันจะหนักกว่าเดิมนะเนี่ย มาลุงช่วย

ไม่… ไม่เป็นไรครับลุง

เออน่า อย่าฝืน มาเร็ว

- [ดนตรีโหมเปลี่ยนฉากแล้วเงียบ] - นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่ผมจำได้ครับ

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

คุณป้าลองเช็กประวัติดูก็ได้นะคะ ว่าคุณดินเป็นภูมิแพ้จริงไหม

เวลาคุณดินกินยาเข้าไปก็จะง่วงมากค่ะ

อย่าว่าแต่ทำร้ายคนอื่นเลยนะคะ

หลับไปตอนไหนก็ยังไม่รู้ตัวเลย

ผมขอร้องนะครับ

ผมแค่อยากจะเยี่ยมคุณลุงก็แค่นั้น

[เสียงอ่อน] ตามฉันมา

(ไอซียู)

- [ดนตรีลึกลับลดความหนักหน่วงและจบ] - [เครื่องจับสัญญาณชีพทำงาน]

แล้วหมอว่ายังไงบ้างคะ

หมอบอกว่า

โดนทำร้ายที่ศีรษะด้วยของแข็งอย่างแรง

[สะอื้นเบาๆ]

ไม่รู้ว่าจะฟื้นเมื่อไหร่

[ดนตรีโหมระทึกตึงเครียด]

[ร้องเจ็บดังลั่น]

[ครางเจ็บปวด]

[ร้องครางเจ็บปวดตามจังหวะการตี]

ผมทราบนะครับ

ว่าคุณป้ารู้สึกยังไง

ผมสัญญานะครับ

ว่าผมจะทำความจริงให้ปรากฏเพื่อพิสูจน์ตัวเอง

และเพื่อคุณลุงด้วยครับ

ได้อย่างนั้นก็ดี

[ดนตรีหม่นหมอง]

[รสรินทร์ร้องไห้เบาๆ]

[รสรินทร์สะอื้นเบาๆ]

คุณน่าจะพักอยู่ที่บ้านก่อนนะคะ รีบมาแบบนี้…

ผมรอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวครับ

ยิ่งหาหลักฐานได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ]

(พีดีกรุ๊ป ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง)

[ดนตรีกระแทกจบ]

ทำอะไรของแกเนี่ย

ก็ปกป้องบริษัทไง คนร้ายอย่างแกไม่ควรมาเหยียบที่นี่

ตำรวจยังไม่ตัดสินเลย รีบเหรอ

ฉันก็แค่ไม่อยากให้บริษัท ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงเพราะคนอย่างแก

ต่อไปนี้ห้ามให้คุณปฐวีเข้ามาเด็ดขาด

เอารูปมาติดแจ้งไว้เลย เข้าใจไหม

- ครับ - ครับ

นี่มันจะเกินไปแล้วนะคะ

ยังไม่ออกกันไปอีกเหรอ

หรือว่าอยากจะให้รปภ.ลากพวกแกออกไป

[ถอนหายใจสั้น]

[ดนตรีเร้าความตื่นเต้น]

ยกนี้ แกชนะ

ไปคุณ

คุณดินครับ ไม่ต้องห่วงครับ คนเก่าคนแก่ของเรามีอีกเยอะ

เพียงแต่คุณดินสั่งมา ผมสืบได้ไม่ยากหรอกครับ

ขอบคุณมากครับอาเพิ่ม

[จิ๊ปาก]

คุณดินจะให้ผมเริ่มต้นจากตรงไหนก่อนครับ

[ปฐวีถอนหายใจ]

ผมรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ ในบริษัท

- ตอนแรกผมก็ไม่ได้เอะใจอะไร - [ดนตรียะเยือกพิศวง]

แต่พอมานั่งคิดๆ ดูแล้ว มันก็มีจุดที่ประหลาดๆ อยู่เหมือนกัน

อะไรเหรอคะ

หลังจากที่ผมคุยกับคุณลุงเสร็จ…

[ประภพ] เดี๋ยวไปนั่งพักก่อนนะ แล้วเดี๋ยวลุงพาไปหาหมอเอง

โอย ไม่เป็นไรฮะ…

[จาม]

พักเหอะ เนี่ย

ลุงไม่รอบคอบเองเนี่ย พาเรานี่แย่ไปด้วยเลยเนี่ย

[ปฐวี] อ้อ

ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ คือผมเกรงใจครับ [สูดหายใจสั้นๆ]

เดี๋ยวผมขับรถ ไปหาหมอเองก็ได้ครับ หรือถ้าไม่งั้น

คุณลุงให้คนขับรถคุณลุง พาผมไปโรงพยาบาลแทนก็ได้ครับ

- อืม - [จาม]

ป้าเขาต้องไปธุระน่ะสิ

ก็เลยต้องให้คนขับรถไปส่งเขา

ลุงน่ะอยากพาเราไปเองมากกว่านะ จะได้สบายใจ

ถ้างั้นก็ขอบคุณมากๆ นะครับ

[จาม]

อะ งั้นไปนั่งพักก่อนนะ เดี๋ยวลุงไปสั่งงานแป๊บนึง

อ้อ ครับ

[จาม]

[เคาะประตู]

ขออนุญาตค่ะ

คุณปฐวีคะ ทานยาแก้แพ้สักหน่อยนะคะ

ยา…

ค่ะ คุณประภพสั่งให้ฉันเอายาแก้แพ้มาให้ เผื่อจะช่วยให้อาการดีขึ้นค่ะ

อ๋อ

- ขอบคุณมากเลยครับ - [แม่บ้าน] ค่ะ

[ดนตรีพิศวงเร่งจังหวะ]

อ้าว ดินๆ

เมื่อกี้นั่งพักแล้ว อาการยังไม่ดีขึ้นอีกเหรอ

[ถอนหายใจเบาๆ] ผมทานยาที่

คุณลุงให้แม่บ้านเอามาให้แล้วครับ อีกสักพักคงจะดีขึ้น

ยาอะไร ลุงไม่ได้ให้ใครเอายาไปให้นะ

- อ้าว แล้วถ้างั้น… - [ดนตรีระทึกบรรเลงเบาๆ]

[จาม]

นี่

ดูเหมือนอาการจะแย่ลงนะ ไปหาหมอดีกว่า

[ปฐวีสูดหายใจลึกๆ]

ครับ

[จาม]

[ปฐวี] หลังจากนั้นผมก็มากับคุณลุงที่ที่จอดรถ

- [ปฐวี] แต่ตอนนั้นผมมึนหัวมาก - [จาม]

- [ปฐวี] คุณลุงเลยพาผมไปนั่งพักในรถ - [ประภพ] เป็นไงบ้างเนี่ย

มา ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวลุงพาไปหาหมอ นะ

ไม่ต้องเกรงใจ ไปๆๆ

[ประภพ] ลุงจะรีบพาไปโรงบาล นะ

อดทนหน่อยนะ แข็งใจนะ เดี๋ยวลุงพาไปโรงพยาบาล

[อ่อนแรง] ครับ

ผมมานั่งไล่เหตุการณ์ดีๆ แล้ว

มันมีความเป็นไปได้สูงมากที่ผมจะ…

โดนวางยา

[ดนตรีตึงเครียดเร่งจังหวะ]

ใช่ครับ

เพื่อที่จะใส่ความ ว่าผมเป็นคนทำร้ายคุณลุง

งั้นคนที่น่าสงสัยที่สุดคือแม่บ้านคนนั้น

ครับ

ถ้าเราหาตัวเขาเจอ การหาคนบงการเบื้องหลังก็คงไม่ยาก

คุณคิดว่าใครคะ

ในบริษัท

คนที่สั่งให้พนักงานทำอะไรได้ตามใจชอบ

มีไม่กี่คนหรอกครับ

[ดนตรีเร้าความตื่นเต้นเร่งจังหวะ]

ก็อย่างที่ทุกคนทราบนะครับ

ว่าท่านประภพเนี่ยถูกทำร้าย จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้สติเลย

แล้วคนที่เป็นผู้ต้องสงสัยในเรื่องนี้ก็ยังเป็นคุณปฐวี

ที่เป็นผู้บริหารของบริษัทเราด้วย

ผมเลยเห็นว่าเรื่องที่เราจะเพิ่มทุน แล้วเข้าตลาดหลักทรัพย์

ควรจะชะลอไปก่อน จนกว่าทุกอย่างจะกระจ่างครับ

[ดนตรีลึกลับ]

แต่คุณประภพได้เห็นชอบ แผนการเพิ่มทุนแล้วนะครับ

ถ้าจะมาระงับตอนนี้

- ก็จะเกิดปัญหาสภาพคล่องได้ - ใช่ครับ

แล้วเรื่องจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ เราก็เตรียมแถลงข่าวแล้วด้วย

ถ้าขืนชะลอออกไป

จะมีผลต่อความเชื่อมั่นได้นะครับ

[สูดหายใจ]

แล้วถ้าเกิดว่าเราดึงดันที่จะแถลงข่าว ในเรื่องที่เราจะเข้าตลาดหลักทรัพย์

แล้วเกิดนักข่าวเขาถามเรื่องที่เกิดขึ้นมาเนี่ย

คุณคิดว่ามันจะมีผลดีต่อบริษัทเหรอครับ

ไม่สู้รอจนกว่าท่านประภพจะฟื้น

และทุกอย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วพวกเราค่อยไปกันต่อ

ภาพลักษณ์ของบริษัทจะไม่เสียหายไปมากกว่านี้

ไม่ดีกว่าเหรอครับ

ถ้าทุกคนไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ก็ตกลงตามนี้นะครับ

[ดนตรีจบ]

[นกร้อง]

[เพิ่ม] เท่าที่ผมสืบมานะครับ คนที่เอายาให้คุณดินคือแม่บ้านชื่อน้อยครับ

[ดนตรีตึงเครียด]

[สรา] ใช่คนเดียวกันไหมคะคุณ

ใช่ครับ ผมจำหน้าเขาได้

แล้วอาเพิ่มได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมไหมครับ

คือแม่บ้านชื่อน้อยเนี่ย เป็นคนดูแลและรับผิดชอบ

ตึกในวันนั้นเพียงแค่คนเดียวครับ

[เพิ่ม] แต่ที่น่าแปลกใจนะครับ

คือเธอลาออกในวันที่เกิดเรื่องครับ

ชัดขนาดนี้แล้ว รออะไรกันอยู่อะครับ อาเพิ่มไปหาที่อยู่มาสิครับ

อ้อ ผมมีแล้วครับ เดี๋ยวผมส่งโลให้เลย

- [สัญญาณข้อความเข้า] - [เพิ่ม] แล้วตอนนี้ผมได้ทราบข่าวว่า

ยัยน้อยอะ หนีไปกบดานกับญาติแถวชานเมืองครับ

คุณดินครับ ผมว่าคุณดิน ควรระวังตัวเอาไว้หน่อยก็ดีนะครับ

เพราะว่าคนที่ก่อเรื่องขนาดนี้

เขาน่าจะเตรียมแผนหาทางหนีทีไล่ไว้แล้วครับ

ขอบคุณมากครับอาเพิ่ม

น้ำ ไป

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ]

ฉันไปด้วย

อย่าเลยคุณ คุณรออยู่ที่นี่เถอะนะ

- แต่… - คุณรออยู่ที่นี่

ให้ผมได้สบายใจ ว่าคุณจะไม่เป็นอะไร

นะครับ

คุณต้องกลับมาครบสามสิบสองจริงๆ นะคะ

ไม่งั้นฉัน… ฉันโกรธคุณไม่หายแน่

ผมสัญญาครับ

น้ำ

หืม หวานจนมดออกปากเลยนะเนี่ย

[ดนตรีระทึกเร่งเร้าหนักขึ้นแล้วค่อยๆ เงียบลง]

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

น่าจะหลังนี้อะพี่

[พลางถอนใจ] โอย

ไม่ต้องชะเง้อแล้ว กดกริ่งเรียกให้มันรู้ไปเลย

เฮ้ย ไอ้น้ำ

กดอะไรรัวขนาดนั้น เดี๋ยวเขาก็ออกมาด่าเอาหรอก

ออกมาสิดี ดูเดะ

เงียบอย่างกับป่าช้า

ไม่ออกมาด่า

ผิดปกติจริงด้วย

ในเมื่อไม่ออกมา ก็เข้าไปเองเลยเหอะ

เฮ้ย น้ำ ทำแบบนี้มันเท่ากับบุกรุกเลยนะ

ผมยอมโดนข้อหาบุกรุก

ดีกว่าอยู่รอแล้วไม่ได้อะไรเลย เผลอๆ เปิดโอกาสให้มันหนีอีก

เอาวะ

ไป

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[ปฐวี] ป้าน้อย

[ดนตรีโหมกระแทกรัวจังหวะตึงเครียด]

ป้าน้อย

[ปฐวี] ป้าน้อยครับ

ป้าน้อย ป้าน้อยครับ

ป้าน้อย

ป้าน้อย

[ปฐวี] ป้าน้อยครับ

[อาโป] ป้าน้อย

- หืม - [น้อยฮึดฮัด]

- เฮ้ย อู้หูย - เฮ้ย น้ำหลบ

กะเอาตายเลยมั้งเนี่ย

ป้าน้อย

[อาโปถอนหายใจ]

[ดนตรีระทึก]

[ปฐวี] ป้าน้อยครับ

ป้าน้อย ป้าน้อยครับ

[ร้องเจ็บเบาๆ ร้องซี้ด]

[ปฐวี] ป้าน้อย ป้าน้อยครับ

[คนกวาดพื้น]

- [ปฐวี] ป้าน้อย - [อาโป] ป้าน้อย

- [ปฐวี] ป้าน้อยครับ - [น้อยกรีดร้อง]

[ปฐวี] ป้าน้อย

- ช่วยด้วยค่ะๆ - [อาโป] ป้าน้อยหยุดก่อน

- ป้าน้อย - [น้อยร้องกลัว]

[น้อย] มันจะฆ่าฉัน

[หายใจหอบ]

- [ปฐวี] ป้าน้อย ป้าน้อยครับ - [น้อยร้องกลัว]

[ปฐวี] ป้าน้อยครับ

- [ผู้หญิง 1] เฮ้ย หยุดๆๆ หยุดเลย - [ผู้ชาย 1] เฮ้ย หยุดเดี๋ยวนี้

ไล่ฆ่ากันกลางวันแสกๆ อย่างงี้เลยเหรอ

เอาไงพี่

- [ถอนหายใจ] - [ผู้หญิง 1] ยังไงวะเนี่ย

- [ผู้หญิง 1] เออ - แยกกันไป

- [ผู้หญิง 1] อ้าว - [ผู้ชาย 2] เฮ้ยๆๆ

[ร้องตะโกนโหวกเหวก]

[ดนตรีระทึกค่อยๆ เงียบลง]

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

- [ปฐวีส่งเสียงออกแรง] - [โจรร้องเจ็บ]

[ดนตรีระทึกรัวจังหวะ]

[ส่งเสียงออกแรงต่อสู้]

[ดนตรีเร้าความตื่นเต้นระทึกใจ]

- ป้า หนีไป หนีไป - [โจรส่งเสียงออกแรงขืน] ปล่อย

[โจร] เฮ้ย ปล่อย

[กรีดร้อง] มานี่ ไปด้วยๆ ฉันขอไปด้วย

เร็วๆ

[โจรร้องขัดขืน]

[ดนตรีระทึกตื่นเต้นเร่งเร้า]

[ดนตรีกระแทก บรรเลงระทึกรัวจังหวะ]

[โจรครางออกแรง]

[โจรคำรามออกแรง]

[ดนตรีตื่นเต้นระทึกใจ]

[ดนตรีกระแทกแล้วเงียบลง]

เฮ้ย

- [โจรคำรามออกแรง] - [ดนตรีระทึกบรรเลงต่อ]

พี่ดิน

[อาโปครางออกแรง]

[คำรามออกแรง]

[อาโป] เฮ้ย

- [ครางเจ็บปวด] - [ร่างกายกระแทกพื้น]

[คำราม] เฮ้ย

[ส่งเสียงออกแรงต่อสู้]

[ส่งเสียงออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]

[ดนตรีเร่งจังหวะบีบหัวใจ]

[ดนตรีระทึกตื่นเต้นบรรเลงสักพักแล้วจบ]

- [อาโปถอนหายใจแรง] - [ปฐวีถอนหายใจ]

ฟาวล์จนได้

[ทั้งคู่หายใจแรง]

[ปฐวีถอนหายใจ]

สรุปไปก็คือเสียเที่ยว

ก็ถ้าไม่ไปวันนี้

ป้าน้อยแกก็ตั้งใจหนีวันนี้อยู่ดีอะ

ใช่ กำลังเตรียมตัวหนีเลย

อุ้ย [ลากเสียง] โอย

เบาๆ หน่อยสิใบชา

นี่ก็เบาแล้ว เบากว่านี้ก็ไปทำเองเลย

อุ้ย [ร้องซี้ด]

[พ่นลมหายใจผ่อนคลาย]

อย่างน้อยเราก็คอนเฟิร์มได้เลยว่าคิดถูก

มีคนใช้ยัยป้านี่วางยาพี่จริงๆ

[ถอนหายใจ]

ถึงขนาดส่งคนมาเก็บเพื่อปิดปากขนาดนี้

มันคงอยากจะเก็บงาน ไม่ให้พวกเราสาวตัวเจอแน่ๆ

[พ่นลมหายใจ]

อย่างงี้ต้องรีบหาตัวให้เจอ รับรองได้พยานปากเอกแน่

[น้ำนวล] แต่ฉันกลัวว่ามันจะไม่ทัน

[อาโป] ทำไมล่ะครับแม่

ตำรวจเขามาขอคุมตัวแกกลับไปอะสิ ดิน

[ดนตรีโหมบรรเลงระทึกตึงเครียด]

(ตำรวจ)

[ตำรวจ] ทางเรามีหลักฐานใหม่

- ที่ทำให้มั่นใจว่าคุณเป็นคนทำร้ายท่านประภพ - [ดนตรีเงียบลง]

- ผมมั่นใจว่าผมไม่ได้ทำร้ายคุณลุง - [ดนตรีระทึกปนพิศวงคลอเบาๆ]

วันนั้น…

เรามีหลักฐานเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดครับ

และยืนยันชัดเจนว่า คนที่อยู่กับท่านประภพเป็นคนสุดท้าย

คือคุณ

ถ้าคุณไม่เชื่อ

คุณดูนี่

[ตำรวจ] ภาพจากกล้องวงจรปิด ตรงทางออกไปยังที่จอดรถ

เห็นชัดเจนว่าคุณอยู่กับท่านประภพ

ผมยังไม่เห็นว่ามันจะเป็นหลักฐาน มัดตัวผมได้ตรงไหนเลยนะครับ

จากการสืบสวน

รถของท่านประภพ ไม่ได้จอดแวะที่ไหนเลยตั้งแต่ออกจากบริษัท

และคนสุดท้ายที่อยู่กับท่านประภพ

ก็คือคุณ มันหมายความได้อย่างเดียวแหละครับ

ว่าผมเป็นคนร้าย

[พ่นลมแค่นหัวเราะ]

คุณตำรวจครับ

วันนั้นผมมีอาการแพ้เกสรดอกไม้อย่างหนัก

ภาพจากกล้องวงจรปิดก็เห็นได้ชัด ว่าผมทั้งจาม ทั้งเดินเซ

- [ดนตรีเยือกเย็นกดดัน] - สภาพผมแบบนั้น จะทำร้ายคุณลุงได้เหรอครับ

มันอาจจะเป็นการแสดงของคุณก็ได้นี่ครับ

กล่าวหากันลอยๆ แบบนี้

มันไม่แฟร์เลยนะครับ

และที่สำคัญ

ภาพจากกล้องวงจรปิด

ก็ไม่มีภาพไหนเลยที่เห็นว่าผมทำร้ายคุณลุงประภพ

แล้วคุณตำรวจยืนยันได้ยังไงครับว่าผมเป็นคนทำ

ผมว่าคุณอย่าพยายามแก้ตัวเลยดีกว่านะครับ

[เสียงแข็ง] หลักฐานแวดล้อม มันชัดเจนซะขนาดนั้นน่ะ

ก็แค่หลักฐานแวดล้อม

ไม่มีประจักษ์พยานเลยแม้แต่นิดเดียว

ผมขอยืนยัน

ผมไม่ได้ทำร้ายคุณลุงประภพ

เป็นยังไงบ้างคุณ

คุณกลับไปก่อนนะ

ไม่ค่ะ

ถ้าคุณไม่ได้ปล่อยตัว ฉันก็ไม่ไป

[ตำรวจ] ตอนนี้ยังปล่อยตัวไม่ได้หรอกครับ

เราต้องคุมตัวคุณปฐวีไว้ที่นี่ก่อน

คุมไปถึงเมื่อไหร่คะ

เป็นไปตามขั้นตอนครับ

[ดนตรีหม่นหมอง]

ไม่ต้องเป็นห่วงผมนะครับ

ผมดูแลตัวเองได้ครับ

คุณกลับไปพักผ่อนก่อนนะครับ

ไหนคุณบอกว่า

รู้สึกดีที่ฉันคอยเฝ้าคุณไงคะ

แต่วันนี้ผมไม่อยากให้คุณลำบากเพราะผมอีกแล้ว

คุณกลับไปก่อนเถอะนะ ผมขอร้อง

[ตำรวจ] คุณปฐวีครับ เชิญครับ

[ดนตรีหม่นหมองเพิ่มความสะเทือนใจ]

[ดนตรีโหมดังขึ้น]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

[ปฐวีครางออกแรงต้าน]

[ร้องเจ็บดังลั่น]

เฮ้ย [ส่งเสียงออกแรงฟัน]

[คำรามเจ็บ]

- ใครส่งมึงมา - [โจรส่งเสียงออกแรง]

- [โจรร้องออกแรง] - [ปฐวีร้องไม่ออก]

[โจรส่งเสียงออกแรง]

[ดนตรีระทึก]

[ปฐวีครางเจ็บปวด]

ช่วยด้วยครับ

ใครก็ได้ช่วยด้วย

[โจรร้องออกแรง]

[ปฐวีครางหายใจไม่ออก]

[ดนตรีระทึกต่อเนื่อง]

[ดนตรีพิศวงเร่งจังหวะ]

- [ดนตรีผ่อนคลาย] - [สรา] ทำอะไรของคุณเนี่ย

ฉันยิ่งเครียดๆ อยู่นะ

ผมขอชาร์จแบตหน่อยนะ

งานนี้เหนื่อยสุดๆ เลย

แล้วพี่ดินจะทำยังไงต่อคะ

ตำรวจมีภาพหลักฐานมีกล้องวงจรปิดแบบนี้

[ชาคริต] อีกไม่นานเนี่ย ท่านก็คงจะฟื้นนะครับ

คราวนี้เราก็จะได้คำตอบแล้วว่า

- ใครกันที่มันกล้าทำกับท่านแบบนี้ - [ดนตรีลุ้นระทึก]

ถือว่าป้าให้โอกาสดิน แต่อย่าลืม

ทำตามสัญญาด้วยละ

[ปฐวี] ชาคริตบอกว่าไม่ได้จ้าง

ทุกอย่างก็เลยสาวไปไม่ถึงตัว คนที่ทำร้ายคุณลุงประภพ

ว้าย

[ชาคริต] คุณตำรวจไม่สงสัยบ้างเหรอ

ว่าไอ้เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเนี่ย คุณปฐวีจะเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง

ผมยอมรับผิดทั้งหมดครับ

[ปฐวี] ถ้าเกิดว่าเราสองคนแยกกันแล้ว

โทรติดต่อกันไม่ได้

คุณต้องรีบแจ้งพยาบาล ขอดูกล้องวงจรปิดทันทีเลยนะ

ต้องขนาดนั้นเลยเหรอคะ แยกกันแค่ไม่กี่นาทีเอง

- [กรีดร้อง] - [ดนตรีระทึกโหม]

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

[เพลงจบ]