Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

- [รสรินทร์] หน้าที่ของเธอคือยึดพีดีมาให้เรา - [ดนตรีระทึกกดดัน]

แลกกับการแก้แค้นของเธอ

โดยที่ไม่ทำให้เราเสียผลประโยชน์

ดังนั้นเธอคิดแค่ว่าต้องทำยังไง

ที่จะเขี่ยดินออกไปให้ได้ก็พอ

[อาโป] ฉันไม่รู้ว่าแกโกรธเรื่องที่ฉัน

เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาคุณซาร่าทำไม

มันอาจจะเป็นเพราะเรื่องเมื่อคืนนั้น ทำให้แกโกรธทุกอย่าง

ฉันขอโทษ

ขอโทษจบแล้วก็กลับไปสิ

[ใบชา] ใบชาท้องค่ะพี่ดิน [ร้องไห้]

[ฟูมฟาย] ใบชาควรจะทำยังไงอะ

[ปฐวี] คุณ มีอะไรครับ

[สรา] คุณนั่นแหละมีอะไรหรือเปล่า

ฉันเรียกตั้งหลายรอบแล้ว เหมือนฉันไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้

- ผมกำลังเครียดเรื่องงานน่ะครับ - [ดนตรีหยุด]

[สูดหายใจ] ผมว่าเราขึ้นไปนอนกันดีกว่านะ

[ปฐวีเสียงแผ่ว] ไป

[เสียงเตือนข้อความโทรศัพท์]

[ใบชา] ออกมาเจอกันหน่อยได้ไหมคะ

[ดนตรีวูบโหมบรรเลงตึงเครียด]

เอ่อ เดี๋ยวคุณขึ้นไปนอนก่อนเลยนะ

ที่โรงงานมีปัญหาอีกแล้ว

[เปียโนบรรเลงเศร้าหมอง]

นี่จ้ะ ใบชากินเยอะๆ นะ

แล้วเดี๋ยวไว้คราวหน้าพี่จะหาของบำรุงมาให้อีก

อาจจะเจอกันยากขึ้นแล้วนะคะ

แต่เดี๋ยวใบชาจะคอยส่งข่าว ผ่านทางข้อความให้ค่ะ

ทำไมล่ะครับ

ใบชากลัวว่าพี่คริตจะคลั่งขึ้นมาอีก

ตอนนี้เขากู่ไม่กลับแล้ว

พี่ดินต้องระวังตัวเองให้มากๆ นะคะ

[พ่นลมหายใจแรง]

ขอบใจนะ

พี่จะระวัง

[ดนตรีอึมครึมตึงเครียดคลอเบาๆ]

ไม่ใช่แค่นั้นนะคะ

ใบชากลัวว่าน้ำจะซวยไปด้วย

น้ำไม่เคยมีปัญหาร้ายแรงกับชาคริตนี่

แล้วชาคริตจะทำร้ายน้ำทำไม

[ใบชาสะอื้น]

น้ำคือพ่อของเด็กเหรอ

เจ้าน้ำต้องรู้เรื่องนี้

อย่าค่ะพี่ดิน

[ดนตรีกดดันคลอเบาๆ]

น้ำเขายังคิดกับใบชาแค่เพื่อนอยู่เลย

ต่อให้เขารู้ว่า

ลูกคือลูกของน้ำ

เขาก็อาจจะแค่รับผิดชอบ

แต่เขาไม่ได้รักลูก

พี่ดินอยากจะให้ลูกของใบชารู้สึก

แบบเดียวกับที่พี่ดินรู้สึกเหรอคะ

แต่ยังไงน้ำก็ต้องรู้เรื่องนี้

ลูกผู้ชายต้องรู้จักรับผิดชอบ กับความผิดพลาดของตัวเอง

รับผิดชอบแล้วยังไงต่อคะ

ถ้าพี่คริตรู้

พี่คริตฆ่าน้ำแน่ๆ

แต่พี่จะปล่อยให้ใบชา แบกรับภาระเรื่องลูกคนเดียวได้ยังไงอะ

[ดนตรีโหมขึ้นบรรเลงระทึกตึงเครียด]

พี่ดิน

- ใบชาปล่อยพี่ - พี่ดิน

ถ้าพี่ดินจะบีบใบชาอีกคน

ใบชาจะทำแท้ง

[เปียโนบรรเลงเศร้าเหงา]

เที่ยงคืนกว่าละ

พี่ทอย นอนยัง

ฉันปรึกษาหน่อยสิ พอดี

ช่วงนี้คุณดินเขาชอบหายออกจากบ้านบ่อยๆ น่ะ

ติดต่อก็ไม่ได้ ฉันเป็นห่วงเขา

เขามีปัญหาอะไรที่ไม่ยอมบอกฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้

[พ่นลมหายใจ] จะบ้าเหรอ มีชู้เนี่ยนะ

ตลกละ พี่ดินเขาไม่ใช่คนแบบนั้น

[เน้นเสียง] ไม่ได้เข้าข้าง

[เสียงเตือนข้อความโทรศัพท์]

ค่าทำคลิปของอันเก่าอะ

- ขอบใจนะ - อื้ม

วันนี้มีใครลืมอะไรหรือเปล่าน้า

เรื่องตัดคลิปใช่ไหม กำลังรีบตัดให้อยู่เลยเนี่ย

[รุจน์กับน้ำหนึ่งร้องเพลง] ♪ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู ♪

- ♪ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู ♪ - [โยตบมือ]

♪ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ ♪

♪ แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู ♪

[ปรบมือโห่ร้อง]

ขอให้มีความสุข ปังๆ นะคะเชอร์รี่

แฮปปี้ทรีไทม์นะครับคุณเพื่อน

[ดนตรีสดใสอารมณ์ดี]

ขอให้ช่องดังๆ ทะลุล้านฟอลไวๆ นะจ๊ะ

[น้ำหนึ่งครางตื่นเต้นและหัวเราะเบาๆ]

ขอบใจมากนะทุกคน

[ถอนหายใจฮึดฮัด] ใครจะกินเค้กก็กินไป

ไม่กินละ ไม่จอย

เออ

วันนี้พี่ดินให้เงินมาเลี้ยงข้าวด้วยนี่

[ดนตรีเบาสมอง]

ใช่ๆๆ นี่แหละเราตั้งใจ

จะเอาเงินก้อนนี้มาเลี้ยงวันเกิดเชอร์รี่ไง

- [น้ำหนึ่ง] เออใช่ กินข้าวกัน - [รุจน์] ใช่ๆ เลย แบบนี้เลย

โธ่ อย่านอยด์ไปเลยนะเชอร์รี่

ประจำเดือนมาไม่ปกติหรือไง

กวน ไป รีบไปเรียนเลย

จะได้ไปปาร์ตี้วันเกิดกับสารัช

[รุจน์] เอ้า แล้ว… แล้วเค้กอะ

ค่อยเอาไปกินในห้องก็ได้ อาจารย์ไม่ว่าหรอก

ถ้าเข้าคลาสช้าอะ ว่าแน่

- [น้ำหนึ่งพูดกลั้วหัวเราะ] โอ้ ลืมเค้กไปเลย - [รุจน์หัวเราะเบาๆ]

ไป ไปเข้าคลาสกันเนอะ

[เชอร์รี่ครางอารมณ์ดี]

[เสียงออดอ้อน] ไปกันสารัช ไป

[หัวเราะคิกคัก ครางอ้อน]

วันนี้จะไปปาร์ตี้กันใช่ไหม

สู้ๆ นะแก เป็นกำลังใจให้

[นีน่า] นีน่าขอยื่นข้อเสนอ เรื่องเครื่องจักรใหม่อีกรอบค่ะ

เพราะว่าโปรเจกต์ผลิตภัณฑ์สำหรับผู้ชาย

ของคุณสราเนี่ยกำลังจะเริ่มแล้ว

เราควรเพิ่มกำลังการผลิตนะคะ

แต่ไม่ควรให้บริษัทอื่นมาผลิต

ถ้าเราผลิตเองเนี่ย ต้นทุนก็จะถูกกว่า

[ดนตรียะเยือกพิศวง]

[นีน่า] รับรองเลยนะคะ

ว่าเครื่องจักรที่นีน่าหามาได้เนี่ย

ถูกกว่าของคุณชาคริตแน่นอน

[ปฐวี] แต่… [ถอนหายใจ]

- ผมยังไม่เห็นด้วยเรื่องการรีบลงทุนนะครับ - [ดนตรีตึงเครียดคลอเบาๆ]

บริษัทเรายังไม่นิ่ง ผมว่ารออีกสักสามเดือนดีกว่าไหม

เพื่อความมั่นคงของพีดี

[กลั้วแค่นหัวเราะ] แหม

พูดแทนซีอีโอตัวจริงหมดเลยนะครับ คุณปฐวี

ดูจากเอกสารข้อมูลเรื่องเครื่องจักรแล้ว

คุณนีน่าหามาได้ดีกว่า มีประโยชน์ต่อบริษัท

ไม่เข้าข่ายคอร์รัปชัน

เพื่อความสบายใจของผมในฐานะซีอีโอ

ผมขอใช้สิทธิ์ในการให้คุณชาคริต ออกจากตำแหน่งกรรมการไปเลยได้ไหมครับ

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึงและบรรเลงระทึก]

พอดีไม่ค่อยเห็นความจำเป็น

แล้วไอ้ซีอีโอที่ทำตามแต่คำสั่งพี่ชายตัวเองเนี่ย

ยังควรจะเป็นซีอีโออยู่เหรอครับ คุณอาโป

อย่างน้อยผมก็ไม่ใช้แผนสกปรก ในการทำให้บริษัทตัวเอง

ต้องเสียหายนะครับ

[ปฐวี] เอ่อ ผมว่าใจเย็นก่อนดีกว่านะครับ

แล้วก็ขอโทษแทนคุณอาโปด้วย

คุณอาโปไม่ได้หมายความว่า แบบนั้นจริงๆ หรอกครับ

ส่วนเรื่องเครื่องจักร ผม

ขอปรึกษากับฝ่ายวิศวกรรมของเราก่อน ได้ไหมครับ

แต่ผมว่านะครับ…

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึง]

- [ดนตรีตึงเครียดเร่งจังหวะ] - ได้เลยค่ะพี่ดิน

แต่หวังว่าคงไม่นานนะคะ

เพราะนีน่าเป็นห่วง เรื่องผลประโยชน์ของบริษัทค่ะ

ขอบคุณนะครับนีน่า

(ทีลีฟส์คาเฟ่)

[หายใจเฮือก] น้าคริต

- [เชอร์รี่ครางดีใจ] สวัสดีค่ะ - อ้าว

โหย ไม่ได้เจอกันนานเลย หล่อขึ้นนะเนี่ย

[ครางตื่นเต้นในคอเบาๆ]

- หวัดดีค่า - หวัดดีครับ

[เสียงแผ่วเบา] หวัดดีครับ

- [ดนตรีกระแทกตึงเครียด] - [น้ำหนึ่ง] อุ๊ย นี่น้าแกเหรอเชอร์รี่

หล่ออะ แล้วเป็นอินฟลูเหมือนพี่ใบชาด้วยปะ

เปล่าอะ น้าสุดหล่อของฉันน่ะ

ไม่ค่อยอินกับการคิดคอนเทนต์ตลอดเวลา

อื้มหืม นี่ ปากหวานทั้งเราทั้งเพื่อนเลยนะ

แล้วนี่มาทำอะไรกันคะ

[ฮึดฮัด] มีแต่คนลืมวันเกิดเชอร์รี่

ดีที่อย่างน้อยน้าใบชาก็ไม่ลืม

มีส่วนลดค่าข้าววันเกิดให้ด้วย จะกินให้เต็มอิ่มเลย

โอ๊ย นี่

คิดไปเองหรือเปล่า

จริงๆ เนี่ยน้าก็เป็นคนที่ ชอบลืมวันลืมคืนนะ อย่าง…

วันนี้น้าก็คิดว่าเป็น

วันอังคาร แต่จริงๆ มันคือวันพุธอะไรอย่างเงี้ย

สีข้างถลอกหรือยังคะน้าคริต

โทษๆๆ เอาอย่างงี้ไหม เดี๋ยว…

เดี๋ยวน้าชดเชยให้ ไปดื่มไปดริงก์กันไหม

ได้ค่ะ อย่าลืมนัดวันนะคะ

โอเค

[ครางดีใจในคอเบาๆ]

- ถ้างั้นเดี๋ยวน้าขอตัวก่อน - ได้ค่ะ

[ดนตรีสื่อความชั่วร้าย]

[น้ำหนึ่งครางตื่นเต้นเบาๆ]

- เชอร์รี่ - คะ

น้าคิดว่าเดี๋ยว

น้าชดเชยให้คืนนี้เลย

จริงเหรอคะ

[หายใจเฮือกเบาๆ ร้องดีใจในคอ]

ขอบคุณนะคะน้าคริต หล่อที่สุดเลยอะ

- [หัวเราะเบาๆ] - [เชอร์รี่คิกคักเบาๆ]

(ดิออร์แกน)

[ดนตรีแดนซ์]

นี่มาเที่ยวแบบนี้ครั้งแรกเลยนะเนี่ย

สนุกสุดๆ ไปเลยครับคุณเพื่อน

- [รุจน์ลากเสียงยาว] - [สารัชกับวาโยร้องเชียร์]

[น้ำหนึ่ง] โอ้โฮ

การละครมากค่ะ

[เน้นเสียง] นี่ไม่ใช่คลาสการแสดงนะคะ

[น้ำหนึ่งหัวเราะ]

- [รุจน์] ขัดเก่งจริงๆ เลยนะ - [น้ำหนึ่งหัวเราะคิกคัก]

[รุจน์หัวเราะเบาๆ]

วันนี้ขอบคุณมากๆ เลยนะคะน้าคริต

ค่ะ อะ นี่

ห้ามดื่มจนเมาแล้วขับนะ แล้วก็ห้ามกลับดึกด้วย

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะเรียนไม่ไหว [เสียงสูง] เข้าใจ

ได้ค่ะ สุดหล่อของหลาน

- งั้นน้ากลับก่อน - [เชอร์รี่] ได้ค่ะ

ดูเพื่อนด้วย

เด็กๆ น้าไปก่อน

[ดนตรีแดนซ์บรรเลงต่อเนื่อง]

น้าเธอไปไหนอะเชอร์รี่

กลับแล้ว น้าคริตจ่ายอย่างเดียวแต่ไม่สนุกด้วย

คงจะไม่อินกับเด็กๆ อย่างพวกเรา

งั้นเรามากินเองกันต่อดีปะ

- [น้ำหนึ่งเน้นเสียง] เออ - [รุจน์] ต่อเลยนะ

- [รุจน์] ชน - [โย] จัดไป

[ดนตรีชวนหวั่นใจเร่งจังหวะ]

แก้วเนี้ยให้น้องเสื้อขาว

ส่วนอีกสี่แก้วที่เหลือ

ให้ใครก็ได้

ได้ครับ

[ดนตรีโหมสื่อความชั่วร้าย]

แบบนี้ก็ไม่มีใครเสียผลประโยชน์

คงว่ากันไม่ได้นะ

- [น้ำหนึ่ง] หูย - [เชอร์รี่คิกคัก]

[เชอร์รี่] อื้มหืม

อันนี้น้าคริตจัดให้

- หูย จริงเหรอ - [เชอร์รี่] ใช่

[เชอร์รี่กับน้ำหนึ่งครางตื่นเต้นเบาๆ]

- [น้ำหนึ่ง] มา ชน - [เชอร์รี่ร้องดีใจ]

- [ดนตรีโหมเร้าอารมณ์] - [น้ำหนึ่ง] เร็ว

- [เชอร์รี่] เย่ - [น้ำหนึ่งร้องเฮฮา]

[ดนตรีลึกลับชวนหวั่นใจ]

[น้ำหนึ่งสะใจ] หืม [จิ๊ปาก]

สุดยอดว่ะ

น้าแกนี่มันสุดยอดจริงๆ

[ถอนหายใจ] ฉันไปเข้าห้องน้ำนะ

[พ่นลมหายใจ]

[ดนตรียะเยือกชวนลุ้น]

(สุขา)

- วาโย ไหวไหม - [ดนตรีตึงเครียด]

ให้น้าช่วยประคองไหม

[ดนตรีเร้าความตื่นเต้น]

[ดนตรีแดนซ์ในร้านบรรเลง]

โอ๊ย มึนจังเลยอะ

ยืนจะไม่ไหวอยู่แล้วเนี่ย

[ครางเบาๆ]

คนการละครตัวจริง

- นั่งอยู่นั่นไง - [แค่นหัวเราะ]

ถ้าคนเนี้ยไม่ต้องเรียนค่ะ เป็นดาราได้เลย

[เน้นเสียง] มืออาชีพมาก

มืออาชีพ แต่ว่าไม่ได้ฟีลอะ จะไหวเหรอวะ

- [รุจน์ร้องล้อเลียน] - นี่

ระยะเผาขนนะยะ

[หัวเราะคิกคักในคอ] ล้อเล่น

[เชอร์รี่ครางในคอ]

[เชอร์รี่ออดอ้อน] ปวดหัวอะ

ในนี้อับมากเลยอะ หายใจลำบาก

เดี๋ยวขอตัวไปสูดอากาศข้างนอกนะ

[น้ำหนึ่ง] ได้

[น้ำหนึ่ง] กินดีกว่าว่ะ

[ดนตรีระทึกคลอเบาๆ]

[ถอนหายใจ]

(แท็กซี่มิเตอร์)

โย

[สารัช] อุ๊ย

[ชายเสื้อดำออกแรงลุก] เฮ้ย

ชนคนอื่นแล้วไม่ขอโทษเหรอวะ

ขอโทษครับพี่ ผมรีบ

โย

[พ่นลมหายใจหอบ]

[ดนตรีสนุกสนานคึกคัก]

- [สรา] อื้ม - [ปฐวีครางเจ็บ]

ฉันหาเรื่องคุณ

- แล้ว… - [พ่นลมหายใจ]

ยังจะมาพูดอีก

วันๆ ก็เอาแต่เหม่อ ทำงานก็ใจลอย กลับบ้านก็ดึก

นี่ ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ

คุณมีปัญหาอะไร คุณก็พูดมาตรงๆ เลยดีกว่า

ไม่มี ผมไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้นแหละคุณ

- เราแค่แต่งงานกันปลอมๆ - [ดนตรีเงียบลง]

ถ้าคุณจะมีคนอื่น ฉันก็ไม่ว่าคุณหรอกนะ

แค่คุณทำให้ถูกต้อง แล้วอย่าแทงข้างหลังกันก็พอ

[พ่นลมแค่นหัวเราะ]

ไปกันใหญ่แล้วคุณ

ผมจะไปมีใครได้ยังไงเล่า

ทำไมจะไม่ได้ ก็ในเมื่อเรา…

[เปียโนบรรเลงสงบซึ้ง]

ผมมีคนอื่นไม่ได้หรอก

- เพราะผม… - [โทรศัพท์ดัง]

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

[ปฐวีถอนหายใจสั้นๆ]

ว่าไงสารัช

- [ดนตรีโหมกระแทกชวนตะลึง] - [พ่นลมหายใจ]

- [ดนตรีชวนหวั่นใจ] - [ขึ้นเสียง] ทำอะไร

ฉันก็แค่

หาทางทำให้แกเนี่ย

ยอมยกหุ้นให้ฉันไง

สุดหล่อ

[ขึ้นเสียง] ถอยไป

- เฮ้ย - วาโย

อย่าดื้อดิวะ

เป็นเด็กดีหน่อยสุดหล่อ

- ฮะ - [โยครางอ่อนแรง]

[ชาคริต] อืม

[ดนตรีลุ้นระทึก]

[โทรศัพท์ในห้องดัง]

[พ่นลมฮึดฮัด]

[ผู้หญิงในสาย] พี่คะ โทรจากฟร้อนต์นะ

พอดีมีคนแจ้งตำรวจเรื่องห้องพี่

เขาบอกว่าเสียงดังแล้วก็มีเรื่องผิดกฎหมาย

ไร้สาระว่ะ ยังไม่ทันเสียงดังอะไรเลย ผิดห้องแล้ว

[ดนตรีโหมขึ้นบรรเลงลึกลับชวนหวั่นใจ]

- [โทรศัพท์ในห้องดัง] - [พ่นลมฮึดฮัด]

ฮัลโหล

[พนักงานเสียงแข็ง] ถ้าไม่อยากเจอเรื่องใหญ่ รีบเช็กเอาต์ออกไปเลยนะ

ก่อนที่รถตำรวจจะมาถึงหน้าโรงแรม

ถ้ากูออกไปเนี่ย แล้วไม่เจออย่างที่มึงบอกนะ

มึงโดนกูแน่

[เคาะประตู]

[เคาะประตูต่อเนื่อง]

อะไรนักหนาวะ

- [ปฐวีครางออกแรง] - [ชาคริต] โอ๊ย

- [ชาคริตกระอัก] - [ดนตรีชวนตื่นเต้นเร้าใจ]

โย

[ชาคริตออกเสียงออกแรง]

[ปฐวีส่งเสียงออกแรงเต็มที่]

โย โย

[ทั้งคู่ส่งเสียงออกแรงต่อสู้]

[ชาคริตร้องเจ็บ คราง]

[สารัชหอบ]

[ดนตรีค่อยๆ เงียบลง]

ถ้าแกมายุ่งกับน้องฉันอีก

แกเจอหนักกว่านี้แน่

ทั้งมึง

ทั้งน้องมึง

กูไม่ปล่อยไว้ทั้งนั้นแหละ

ถุย

- [ชาคริตหัวเราะเยาะ] - [ดนตรีระทึก]

[ปฐวีพ่นลมหายใจหอบ]

[ถอนหายใจผ่อนคลาย]

อาการดีขึ้นไหม ถ้ายังไม่ดีจะได้พาไปหาหมอ

อะ กินน้ำอีก กินเข้าไปเยอะๆ

พอแล้ว

อีกนิดฉันจะฉี่แตกแล้วนะ

ห้องน้ำก็อยู่แค่นี้ จะกลัวอะไร เดี๋ยวฉันเฝ้าเอง

คงไม่มีใครมาทำร้ายแกแล้ว

[ถอนหายใจยาว]

ดีจังที่เกิดเรื่องนี้

รู้สึกเหมือนได้แกกลับคืนมาเลยว่ะ

- [ดนตรีสงบซึ้ง] - [กระแอม]

ดีตรงไหน

ถ้าฉันมาช่วยไม่ทันจะทำยังไง ฮะ

[โยพ่นลมหายใจ]

เอาน้ำอีกไหม

อ้าว [พ่นลมหัวเราะ]

ไม่เป็นไรครับ ผมดีขึ้นแล้ว

ค่อยโล่งใจหน่อย

ตอนนั้นสารัชเขาเป็นห่วงคุณมากเลยนะ

เออ ว่าแต่

พี่หาผมเจอได้ยังไงอะครับ

สารัชเขาเป็นคนโทรหาฉันค่ะ

ตอนนั้นสารัชเขาเป็นห่วงคุณมากเลยนะคะ

ห่วงพอๆ กับคุณดินเลย

ใบชา ชาคริตมันกำลังเอาตัวโยไป

[ดนตรีกดดันชวนหวั่นใจ]

[ใบชาในสาย] ฮะ นี่พี่คริตทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย

ขอร้องละ ช่วยโยหน่อยนะ

พี่ไม่รู้ว่าชาคริตเอาตัวโยไปไหน

ใบชามีแอปติดตามโทรศัพท์มือถือของพี่คริตอยู่

ถ้าเกิดว่าเขาเปิดเครื่อง ยังไงก็รู้ว่าอยู่ที่ไหน

เดี๋ยวใบชารีบส่งโลเคชันให้นะคะ

ขอบใจมากนะ

[สรา] หลังจากนั้นฉันก็โทรหาสารัช ให้มาเจอที่นี่นั่นแหละค่ะ

ก่อนที่จะเข้าไปช่วยคุณได้ทันเวลา

งั้นฉันขอตัวโทรหาคุณดินก่อนนะคะ

ไม่รู้ว่ารายนั้นเป็นยังไงบ้าง

[สรา] อะ

หิวไหม มีขนมนะ

ขอบใจนะ

แล้วก็ขอโทษด้วย

ฉันไม่เคยคิดจะดูถูกแกเลยนะ

ที่ฉันพูดกับเชอร์รี่ไปแบบนั้นน่ะ

เพราะเชอร์รี่มันกดดันไม่หยุด

แล้วมันก็ยากที่จะยอมรับความรู้สึกของตัวเองอะ

รู้สึกยังไง

ก็…

ก็…

ก็…

ชอบมั้ง

[ดนตรีลึกลับสับสนใจบรรเลงเนิบ]

พูดไปเรื่อย

สารัช

[โยสูดหายใจ ถอนหายใจ]

ฉันขอได้ไหม

อย่าทะเลาะกันอีกเลย

ฉันไม่ชอบทั้งตัวเองทั้งแกที่เป็นแบบเนี้ย

ไม่อะ

[ดนตรีเงียบลง]

ฉันไม่ชอบเป็นแค่เพื่อน

[ดนตรีชวนประทับใจโหมขึ้น พร้อมเสียงผู้หญิงร้องคลอ]

[ดนตรีผ่อนคลายบรรยากาศดี]

[ชาคริตถอนหายใจ]

ไอ้ดินมันรู้ได้ไงวะว่าพี่อยู่ไหน

เอิ่ม จะไม่รู้ได้ไงล่ะคะ

ก็พี่เล่นเอาเพื่อนวาโยไปทั้งแก๊ง ก็ต้องมีใครเห็นบ้างละค่ะ

รู้นะคะว่าพี่รำคาญ แต่ก็ต้องพูดซ้ำค่ะ

เรื่องอะไรที่มันผ่านมาแล้ว ก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะค่ะ

ใครผิดใครถูก ตอนนี้มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว

ก็รู้ว่าพี่รำคาญ แล้วแกจะพูดทำไมวะ

โอเคค่ะ

[ถอนหายใจแรง]

ไอ้ใบชา

พี่รู้ ว่าแกรักพี่

แต่ทุกอย่างที่พี่ทำเนี่ย

พี่ทำเพื่อครอบครัวเรา

บ้านของเรา

จะโดนกระทำฝ่ายเดียวไม่ได้นะ

[ดนตรีตึงเครียดอึมครึม]

พี่เอาไปประคบเองก่อนนะคะ

เดี๋ยวใบชาไปเอายาแก้ปวดมาให้

[โทรศัพท์ดัง]

ใบชา โทรศัพท์

ใบชา

[โทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]

คุยกับใครคะ

อ๋อ สั่งงานนิดหน่อยครับ

[โทรศัพท์ดังและหยุด]

[ชาคริตพึมพำ] ไอ้ดิน

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึง]

- ไปกินข้าวกันเถอะค่ะ เดี๋ยวไปทำงานไม่ทัน - [ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

ไปครับ

[ปฐวี] ถึงบ้านแล้วหรือยัง

อย่าลืมกินของบำรุงเยอะๆ

ถ้าจะไปเมืองนอกจริงๆ พี่จัดการทุกอย่างให้ได้นะ

ใบชาจะได้คลอดลูกได้อย่างสบายใจ

[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วค่อยกลับมา

ยาแก้ปวดมาแล้วค่ะ รีบกินก่อนที่จะ…

- [ตะคอก] นี่คืออะไรใบชา - [ดนตรีหยุด]

พี่ถามว่านี่คืออะไร

- แกตอบพี่มาดิ๊ นี่คืออะไร - [ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

ไอ้ใบชา

ถ้าจะไปเมืองนอกจริงๆ

พี่จัดการทุกอย่างให้ได้

ใบชาจะได้คลอดลูกอย่างสบายใจ

- [ตะคอก] ไอ้ใบชา - [ดนตรีโหมเร้าอารมณ์]

แกท้องเหรอ

แกท้องใช่ไหม

ฉันถามทำไมไม่ตอบ แกท้องใช่ไหม

ไอ้ใบชา

[ใบชาร้องไห้]

ไอ้ใบชา

- แกรู้ใช่ไหมว่าฉันรักแกมากแค่ไหนใบชา - [ดนตรีเบาลงคลอเบาๆ]

ถ้าเมื่อกี้เนี้ย

แกโกหกฉันสักหน่อยนึง

ฉันก็จะยอมโง่เชื่อแก

แต่แกยอมรับความจริงอีก

ดี

มันทำให้ฉันเข้าใจทุกอย่าง

[ตะโกนคลั่ง] ไอ้ใบชา

[ใบชาร้องไห้หนัก]

แกท้องกับไอ้ดินใช่ไหม

[ตะคอก] แกท้องกับไอ้ดินใช่ไหม

ฉันถึงทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง

เพราะว่าแกหักหลังฉันใช่ไหมไอ้ใบชา ฮะ

[ร้องไห้] พี่คริต

ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่พี่ดิน พี่คริตอย่าทำอะไรเขานะ

ไม่ใช่เหรอ

ถ้าไม่ใช่มัน

แล้วมันจะส่งข้อความมาแบบนี้ทำไมไอ้ใบชา

- [ร้องหวาดกลัว] พี่คริต ไม่ใช่พี่ดินนะ - [ดนตรีจบ]

แกไม่ต้องพูดเลย

ไอ้ดิน

[สูดจมูก สูดหายใจ]

มึงทำน้องกูไอ้ดิน มึงทำน้องกู

- [ชาคริต] มึงตายไอ้ดิน - [ใบชา] พี่คริต พี่คริต

[ชาคริตฮึดฮัดออกแรง]

[ร้องไห้ต่อเนื่อง]

[ตะโกน] พี่คริต

- [ดนตรีระทึก] - [ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

อย่าไปนะ ใบชาขอร้อง

ฉันไม่ให้

[ใบชาร้องไห้ต่อเนื่อง]

แกฟังฉันนะ ไอ้ดินมันหยามฉันขนาดนี้นะ

ถ้าฉันฆ่ามันไม่ได้

ฉันจะฆ่า

คนในครอบครัวมันทุกคน [ตะคอก]

- [ดนตรีระทึกตื่นเต้นเร่งจังหวะ] - [ตะโกน] พี่คริต พี่คริต

[ดนตรีผ่อนคลายบรรยากาศดี]

[ปฐวีหัวเราะแผ่วเบา]

นี่…

คุณเป็นห่วงผม

กลัวผมขาดสารอาหาร หรือว่า

แช่งให้ผมเป็นโรคหัวใจไวๆ กันแน่ครับ

ช่วยอธิบายการกระทำของคุณให้ผมเข้าใจที

ให้ผมกินแต่ไข่แดง

[พ่นลมหัวเราะ]

ฉันไม่ได้รักสุขภาพ

ไม่ได้ลดน้ำหนักอะไรหรอกนะคะ ก็แค่

ไม่ชอบอะ

ฉันเห็นคุณกินได้ก็เลยให้คุณกิน

เสียดายของ

ผมควรดีใจใช่ไหมครับ

คุณทำให้ฉันได้กินในสิ่งที่ฉันอยากกิน

แล้วก็ไม่ทิ้งขว้างอาหาร คุณควรจะภูมิใจในสิ่งนี้นะคะ

[โทรศัพท์ดัง]

ฮัลโหลครับ

[ใบชาในสาย] เกิดเรื่องแล้วค่ะพี่ดิน

[ดนตรีชวนหวั่นใจโหมขึ้น]

ใบชา ว่าไง

[ใบชา] พี่คริตรู้เรื่องหมดแล้ว

ตอนนี้พี่คริตสติแตกขับรถออกไปแล้วค่ะ

ใบชากลัวค่ะพี่ดิน

ขับรถ ชาคริตรู้เหรอว่าน้ำอยู่ไหน

[ใบชาร้องไห้]

ไม่ใช่ค่ะ [หายใจเฮือก] เขาคิดว่าเป็นพี่ค่ะ

เออ ดีละ น้ำจะได้ปลอดภัย

ให้ชาคริตมาได้เลย พี่ไม่กลัวหรอก

แต่ใบชากลัวว่าพี่คริตจะเป็นอะไร

พี่คริตเป็นพี่ชายคนเดียวของใบชา

ถ้าเกิดว่าเขาต้องเป็นอะไรเพราะใบชา

ใบชาคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ

[ถอนหายใจ]

ไม่เป็นไรนะ

พี่มีวิธี จะไม่มีใครเป็นอะไรทั้งนั้น เชื่อพี่

[หายใจเฮือก ร้องไห้]

[ดนตรีตึงเครียดกดดันชวนหวั่นใจ]

[ดนตรีพิศวง]

[ถอนหายใจ]

[โทรศัพท์ดัง]

ไอ้ดิน

แน่จริงมึงออกมาตัวตัวกับกูดิวะ

ถ้าแกยังหัวร้อนแบบนี้ แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก

เพราะแกไม่เหลือสติให้คิดแล้ว

มึงทำกับน้องกูขนาดนั้นน่ะ

[ดนตรีตึงเครียด]

มึงยังหวังให้กูใจเย็นอีกเหรอไอ้ดิน ฮะ

สักวันแกจะเข้าใจเอง

[ตะคอก] กูไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นไอ้ดิน

[ชาคริต] ถ้ากูทำอะไรมึงไม่ได้เนี่ยนะ

มึงอย่าหวังว่ากูจะอยู่เฉยๆ นะไอ้ดิน

คนใกล้ตัวมึง เจอกูแน่

[โทรศัพท์ดัง]

ฮัลโหลใบชา

[ใบชาในสาย] พี่คริตยังอยู่ที่บ้านใช่ไหมคะพี่ดิน

ยังอยู่ แต่อีกเดี๋ยวคงกลับ

พี่ว่าตอนนี้ใบชาไปหาที่อื่นอยู่ก่อนนะ เพื่อความปลอดภัยของลูก

ค่ะๆ พี่คริตคลั่งขนาดนี้

ถ้าเกิดว่าเขารู้ว่าน้ำเป็นพ่อของเด็ก

น้ำตายแน่ๆ เลยค่ะพี่ดิน

ไม่ต้องกลัวนะ

ทุกอย่างเดี๋ยวพี่จัดการเอง

ได้ค่ะพี่ดิน

[ดนตรีกดดันชวนหวั่นใจบรรเลงเนิบ]

ไอ้ชาคริตมันมาทำไม

แกไปก่อเรื่องอะไรมา ทำไมตำรวจถึงมาที่บ้าน

- ไม่มีอะไรหรอกครับ - ไม่มีได้ยังไง

ฉันเห็นรถไอ้ชาคริตมันจอดอยู่หน้าบ้านนั่นน่ะ

มันจะมาทำร้ายแกใช่ไหม แกถึงต้องเรียกตำรวจมา

แม่รู้ทุกอย่างแล้วนี่ครับ แล้วจะถามผมทำไมอะ

แกไม่บอกฉันไงว่าแกไปทำอะไรไว้

คนอย่างไอ้ชาคริตอะ

ถ้ามันจะคลั่งจนเป็นหมาบ้าแล้วถ่อมาถึงนี่

มันคงไม่ใช่เรื่องเล็กๆ หรอก

แล้วถ้าเกิดฉันกับโยโดนหางเลขไปด้วยจะทำยังไง

ไม่บอกก็ตามใจ ฉันไปถามไอ้ชาคริตมันเองก็ได้

จะได้บอกมันด้วยว่าฉันไม่เกี่ยว

แม่ครับๆ

ไม่ได้นะครับแม่ อย่าไปยุ่งกับชาคริตเด็ดขาด

[ดนตรีกดดันเร่งจังหวะ]

งั้นแกก็บอกฉันมาสิ ว่าแกไปทำอะไรมา [เน้นเสียง]

ใบชาท้องครับ

[ดนตรีตึงเครียดโหม]

ท้องเหรอ

ท้องกับใครอะ

ท้องกับ…

ท้องแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราเล่า

[น้ำนวล] หรือว่า…

แก

ใช่ครับ

ใบชาท้องกับผม

- คำนี้ใช่ไหมครับที่แม่อยากได้ยิน - [ดนตรีเร้าความตึงเครียด]

ทีนี้สะใจแม่แล้วหรือยังครับ

งั้นแม่ก็รับรู้ไว้ด้วยนะครับ

ว่าเรื่องที่เกิดขึ้น มันมีผลมาจากความเจ้ากี้เจ้าการของแม่

ทั้งเรื่องนีน่ากับน้ำ เรื่องจัดฉากให้ผมแต่งงานกับสรา

แม่ไม่รู้หรอกครับ ว่ามันทำให้ชีวิตผมมันยุ่งยากมากแค่ไหน

- [เอฟเฟกต์ชวนตะลึง] - [ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลงเนิบ]

[สรา] ฉันขอโทษนะคะ

ที่ทำให้คุณต้องลำบาก แต่คุณไม่ต้องห่วงนะคะ

ฉันจะไม่อยู่เป็นตัวถ่วงคุณอีกแล้ว

[ใบชา] ลูกเกิดมาจะเป็นยังไง

[ร้องไห้] ไม่มีทางแก้ไขปัญหานี้ได้เลยอะ

- พี่มีวิธีที่จะจบปัญหานี้เองนะ - [ดนตรีระทึก]

น้ำบอกว่าจะเข้าบริษัท แต่ผมไปที่ห้องก็ยังไม่มา

[ปฐวี] น้ำได้บอกอะไรแม่หรือเปล่า

[น้ำนวล] น้ำมันไม่ได้เป็นอะไรหรอก

มันก็แค่ตกใจที่พี่ชายของมัน ไปทำเพื่อนรักมันท้องเท่านั้นแหละ

[ชาคริต] สร้างภาพเป็นคนดี

ลับหลังมึงทำน้องกูท้อง

ไอ้พวกบ้านพิมานเดช

กูจะฆ่าพวกมึงทุกคนเลย

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ♪

♪ ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

[เพลงจบ]