Original subtitles

[เพลง “พื้นที่ผ่อนคลาย” บรรเลง]

♪ ทุกครั้งที่ฉันมองเธอ ♪

♪ ต่อให้โลกดูวุ่นวาย ♪

♪ เหมือนมีพื้นที่ผ่อนคลาย ♪

♪ ปลอดภัยที่มีเธอ ♪

♪ เธอเปลี่ยนโลกฉันทั้งใบ ♪

♪ ด้วยรักที่คอยห่วงหา ♪

♪ เพียงเธอมองกลับมา ที่เคยเหนื่อยล้าจางไป ♪

♪ หันมามองกี่ครั้ง ♪

♪ เธอก็อยู่ตรงนั้น ♪

♪ มีเธอเป็นเซฟโซน อบอุ่นมากมาย ♪

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[ใบชา] เขารักพี่ดินเหรอ

- เขาไม่ตอบ แต่ถึงเขาตอบ เขาก็ไม่เลือกฉัน - [ดนตรีสดใสร่าเริง]

แต่ฉันตรวจสอบแล้วนะว่า ครีมของเราใช้ยังไงก็ไม่แพ้

มีคนตั้งใจแกล้งเรา

[สรา] พี่อยากจะขอบคุณ ความช่วยเหลือของพวกเราทุกคน

ถ้าไม่ได้พวกเราทุกคน พวกพี่คงซวยไปอีกยาว

- [ชาคริต] ผมก็สามารถกดดันไอ้ดิน - [ดนตรีระทึก]

ให้มันออกจากตำแหน่งซีอีโอได้นะครับ

[ประภพ] พยายามทำงานให้ดี

อย่าทำให้ฉันเสียหายอีก

- [สารัช] เออ พี่ฉันด้วยแหละ - ไอ้โย

[เชอร์รี่] ไอ้คนหักหลังเพื่อน

คิดว่าฉันไม่เห็นเหรอ สายตาแกแทบจะกลืนสารัชได้ทั้งตัว

คิดมากไปเองหรือเปล่า

งั้นก็สาบานมาสิ ว่าแกไม่ได้ชอบสารัช

ถ้าแกคิดกับสารัชมากกว่าเพื่อน

ขอให้สารัชเกลียดแกไปทั้งชีวิต

[ดนตรียะเยือกชวนหวั่นใจ]

หึ

ว่าแล้วว่าแกต้องไม่กล้าสาบาน แกชอบสารัช

ชอบตรงไหน เอาอะไรมาพูด

เราสองคนสนิทกัน

ก็แค่เพราะว่าพี่ของเราสองคนแต่งงานกัน

[โย] ก็แค่นั้นน่ะ

งั้นก็สาบานมาสิ

ฉันขอสาบานว่าฉันไม่ได้ชอบสารัช

ถ้าฉันชอบ ขอให้สารัชเกลียดฉันไปทั้งชีวิตเลย

ได้ยินแล้วใช่ไหม

[ดนตรีชวนตะลึง]

ได้ยินละ

[ดนตรีชวนลุ้นปนตื่นเต้น]

- สวัสดีค่ะคุณประภพ - [ประภพ] อืม

เชิญค่ะ

(พีดีกรุ๊ป ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง)

อุ๊ย เป็นแบบนี้ตกงานแน่พวกเราอะ

คุณน้ำนวลทำแบบเนี้ย รู้เลยใครคือซีอีโอคนใหม่

[ฮึดฮัด]

[ปฐวี] ขอโทษที่ให้รอนะครับ

ก่อนอื่น

จากปัญหาเรื่องกระแสดราม่าครีมไม่ได้มาตรฐาน

ทางผมได้แก้ปัญหา

การจ้างวาน

ให้โจมตีบริษัทด้วยข้อมูลเท็จเรียบร้อย

[ดนตรียะเยือกตึงเครียด]

แต่ด้วยปัญหาการหยุดชะงักการผลิต

เป็นเหตุทำให้บริษัทเกือบขาดทุน

และไม่มีเงินปันผลอีกปี

ผมจะขอรับผิดชอบเรื่องนี้

ด้วยการลาออกครับ

[ดนตรีกระแทกและบรรเลงระทึกเบาๆ สั้นๆ]

[ถอนหายใจและจิ๊ปาก]

คือผมเห็นด้วยกับการทำงานของคุณปฐวีนะที่ผ่านมา

[ประภพ] แต่ ณ เวลานี้เนี่ย

บริษัทพีดีต้องการการเปลี่ยนแปลง

เพื่อที่จะก้าวเดินหน้าต่อไป

ผมมีความเห็นว่า

คนที่เหมาะสมที่สุด

ที่จะพาเราก้าวข้ามวิกฤติครั้งนี้

ในฐานะซีอีโอคนใหม่

คือคุณชาคริต

[ดนตรีโหมลุ้นระทึก]

เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับท่าน

ผมจะสัญญานะครับว่า ผมจะตั้งใจทำงานอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

เพื่อบริษัท แล้วก็เพื่อทุกสิ่งที่คุณ…

ปฐวีสร้างขึ้นมา

ขอบคุณในความตั้งใจนะครับคุณชาคริต

แต่ผมคิดว่ายังมีซีอีโออีกคน

ที่เหมาะสม

จะรักษาซึ่งทุกสิ่งที่ผมได้สร้างมา

จะมีใครที่สามารถทำได้อีกเหรอครับ

ผมเองครับ

[ดนตรีชวนตะลึงบรรเลงเนิบเร้าอารมณ์]

เจ้าน้ำ

ผมขอเสนอ

ตัวเลือกที่เหมาะสมกับบริษัทพีดี

และผมขอใช้หุ้นทั้งหมดที่ผมมี

สนับสนุนคุณอาโปเป็นซีอีโอคนต่อไป

[ปฐวี] ผมเชื่อว่า

ผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่จะเห็นด้วยกับทางเลือกนี้นะครับ

น้ำ

ทำอะไรทำไมไม่ปรึกษากันก่อน

[ดนตรีพิศวงเร่งจังหวะ]

แล้วพี่มาหาผมมีธุระอะไรอะ

ฉันอยากให้แกมาเป็นซีอีโอแทนฉัน

ตอนนี้ไม่มีใครเหมาะสมเท่าแกอีกแล้ว

พี่ก็รู้ว่าผมไม่ชอบยุ่งเรื่องงานในบริษัท

ยิ่งเรื่องการเมืองนี่ยิ่งไม่เอาเลย

คราวที่แล้วผมก็ช่วยพี่ไปเยอะแล้วนะ

น่าจะพอแล้วมั้ง

มันไม่ใช่แค่การช่วยพี่หรือบริษัท

แต่เพื่อตัวแกเองด้วย

แกอาจจะไม่แคร์

ที่บริษัทถูกขาย

แต่การถูกยึดไปต่อหน้าต่อตา

มันไม่เหมือนกันนะ

แกจะยอมแพ้แล้วไม่ทำอะไรเลยก็ได้

แต่แกแน่ใจนะ

ว่าแกจะไม่เสียใจทีหลัง

ในเมื่อคุณปฐวี

มีข้อเสนอมาแบบนี้

ก็ดีครับ

การแข่งขันย่อมมีผลดีต่อบริษัทอยู่แล้ว

แต่ยังไงผมก็อยากจะขอเวลาให้กับ

ผู้ถือหุ้นทุกคนเนี่ย

พิจารณาตัวเลือกทุกตัวเลือกอย่างถี่ถ้วน

เพราะฉะนั้นผมขอ

เสนอพักการประชุมสักครู่

[ดนตรีตึงเครียดกดดัน]

สร้างเรื่องได้ตลอดเลย เล่นเอาผิดแผนไปหมด

คุณต้องทำอะไรสักอย่างนะ

หุ้นสองคนนั้นรวมกันเนี่ยยังไงก็มากกว่าพวกเรา

ถ้าพวกผู้ถือหุ้นไปเข้าข้างไอ้ดิน

เรามีแต่เสียเปรียบ

ถ้าอยากชนะก็ต้องเอาหุ้นเจ้าโยมา

แต่ฉันไม่ได้ให้ลูกเซ็นมอบอำนาจให้ แล้วจะโหวตยังไงล่ะคะ

ถ้าอย่างนั้นต้องให้วาโยมาที่นี่ด้วยตัวเอง

ที่นี่ เดี๋ยวนี้ครับ

[โทรศัพท์ดัง]

โย มาที่บริษัทเดี๋ยวนี้เลย แม่มีเรื่องสำคัญที่จะต้องให้เราช่วย

[ปฐวี] ตอนนี้น้องน่าจะกำลังเรียนอยู่

คงมาไม่ได้หรอกครับแม่

[ดนตรีโหมกระแทกเร่งจังหวะชวนตื่นเต้น]

ขอบคุณครับพี่ดิน

ทำดีให้ผมขนาดเนี้ย ผมขนลุกหมดแล้วนะครับ

[ปฐวีหัวเราะเบาๆ]

วันนี้แม่โทรหาแกแน่

เอาโทรศัพท์ของแกให้พี่

มีอะไรเดี๋ยวพี่รับผิดชอบเอง

ส่วนแก

เอาเครื่องนี้ไปใช้ก่อน เผื่อต้องคุยกับใครฉุกเฉิน

ผมว่าแล้วว่าแม่ต้องมาแผนนี้

เพราะยังไงแม่ก็ไม่มีทางยืนข้างผม

รู้แล้วก็ยอมซะสิ จะดันทุรังสู้ต่อไปทำไม

เปลืองแรงเปลืองเวลา

มันกำลังไปได้สวย

แต่เพราะแม่เลือกยอมแพ้

แล้วขายหุ้นไปเองง่ายๆ มากกว่า

ทำไมครับ

ห่วงสบายจนไม่สนว่าจะต้องหักหลัง คนในครอบครัวเดียวกันเลยเหรอครับ

ดิน

นี่ปากแกเนี่ยนะ แกอยู่กับเมียแกมากเกินไปจนนิสัยเสีย

อย่างน้อยในวันที่ผมล้ม

คนที่ยืนข้างผมก็คือสรานะครับแม่

[ดนตรีชวนตื่นเต้นโหมบรรเลงอลังการ]

พอดีผมเอาโทรศัพท์พี่ดินมาใช้น่ะครับ

[โย] เดี๋ยวเจอเขาแล้วผมจะบอกให้นะ

แค่นี้ก่อนนะครับ

สารัช

ตอนนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจพูดนะ

แกจะพูดอะไร มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันอยู่แล้ว อย่าไปคิดมากเลย

คิดมาก

บอกคนอื่นไม่ให้คิดมาก แล้วตัวเองจะเดินหนีกันทำไมวะ

- เราเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ - เราไม่ใช่เพื่อนกัน

เราแค่เรียนที่เดียวกัน

รู้จักกันตั้งแต่เด็กต่างหาก

[ดนตรียะเยือกปนเศร้า]

แกเป็นลูกเศรษฐี

ส่วนฉันเป็นลูกคนสวน

คนละชั้นกันตั้งแต่แรกแล้ว

(พีดีกรุ๊ป)

[สรา] จากการลงมติ

ผู้ที่จะดำรงตำแหน่งซีอีโอคนต่อไปของบริษัทพีดีก็คือ…

คุณอาโปค่ะ

- [ดนตรีระทึก] - [ปรบมือ]

[หัวเราะเจื่อนในคอเบาๆ]

ยินดีด้วยนะ

ขอบคุณครับ

[พ่นลมฉุนเฉียว]

[ดนตรีตึงเครียดเร่งจังหวะ]

ไปทำอะไรที่ไหนมาอีกคะ ถึงได้วีนแตกขนาดนี้

ก็บริษัทพีดีอะดิ

นี่ไอ้ดินมันเล่นแผนเอาไอ้น้ำขึ้นเป็นซีอีโอแทนพี่เนี่ย

น้ำเนี่ยนะคะ เป็นซีอีโอ

คิดไม่ถึงละสิ

ว่าน้ำหน้าอย่างไอ้น้ำจะมีปัญญาเป็นซีอีโอกับเขาด้วย

ไอ้ดินนี่เมื่อไหร่มันจะตายๆ ไปสักทีวะ

อยู่ขวางหูขวางตาอยู่ได้

แพ้เขาแล้วก็พอเถอะค่ะ

กี่ปีแล้วคะที่พี่ต้องอยู่แบบนี้อะ ให้มันจบไปเถอะ

ไม่ มันยังไม่จบ

พี่จะไม่มีทางแพ้ไอ้พวกบ้านพิมานเดชเด็ดขาด

ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม

ก็เลยยอมให้ไอ้คุณประภพอะไรนั่น มาทำร้ายพี่น่ะเหรอคะ

[ดนตรีตึงเครียดโหมกระแทก]

ต่อให้เขาฆ่าพี่ พี่ก็จะทำ

ขอแค่ไอ้พวกบ้านพิมานเดช

มันพินาศได้ก็พอ

[ดนตรีชวนตื่นเต้นโหมบรรเลงอลังการ]

[ถอนหายใจ]

- [ดนตรีสับสนวุ่นวายใจ] - [ถอนหายใจ]

[อาโปถอนหายใจ]

[อาโป] ไม่คิดจะตอบกันบ้างเลยใช่ไหม

[ถอนหายใจ]

[เสียงเตือนข้อความโทรศัพท์]

[ใบชา] ระวังพี่คริตด้วยนะ

เขาไม่มีทางปล่อยครอบครัวแกไปง่ายๆ

[พ่นลมหายใจ]

[พ่นลมหายใจแรง]

[โทรศัพท์ดัง]

(วีโว่)

[ดนตรีหม่นหมอง]

[นกร้อง]

[ดนตรีสดใสเบิกบาน]

[ร้องครางงัวเงีย]

โอย โอ๊ย

- คุณ - [ปฐวีครางเบาๆ]

ตื่นได้แล้ว สิบโมงแล้วเนี่ย

ผมไม่ได้นอนเต็มอิ่มแบบนี้มาหลายปีแล้วอะ

ขอผมนอนต่ออีกหน่อยนะ

[ถอนหายใจผ่อนคลาย]

อยากพักก็พักไปค่ะ

ฉันไปหาอะไรกินก่อนก็แล้วกัน รอจนไส้กิ่วแล้วเนี่ย

ไม่นอนแล้ว

นอนต่อก็ได้นะคะ เดี๋ยวฉันสั่งอะไรมากินที่บ้านก็ได้

- คุณงอน - ฉันไม่ได้งอน

ฉันไม่ใช่พวกงี่เง่า

ไปเที่ยวกันไหม

ไปไหนคะ

[ดนตรีผ่อนคลาย]

[สรา] คุณเคยสงสัยไหมคะ

ว่าทำไมขนมโตเกียวที่ไทยถึงไม่มีที่โตเกียว

ผมสงสัยมากกว่าว่า ทำไมคุณถึงไม่รีบกิน แล้วจะได้รีบไปทำบุญ

อื้ม

พอใจหรือยังคะ

เวลาแก้มป่องแล้วน่ารักนะเนี่ย

- [ดนตรีเบาสมอง] - [ทั้งคู่หัวเราะเบาๆ]

อื้มๆ อืม

ฮื่ม หูว

เวลาคุณแก้มป่องเนี่ย

ก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย

[หัวเราะเบาๆ]

คุณ คุณทำมือซ้ายแบบนี้

แล้วยื่นมาแบบนี้

- [ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ] - [อึกอัก]

ไปทำบุญกัน

- เนียนนะเนี่ย - [หัวเราะเบาๆ]

[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]

[ปฐวีถอนหายใจ] ไปสิ ไปแล้ว ไป

[สราหัวเราะคิกคักเบาๆ]

เมื่อกี้คุณอธิษฐานว่าอะไรล่ะ

อยากรวยสิคะ ถามได้

ถึงบริษัทผมจะไม่มีปันผล

แต่มรดกที่พ่อผมทิ้งไว้ให้ก็พอควรนะ

เลี้ยงคุณได้สบายอยู่แล้ว

[จิ๊ปาก สูดหายใจ]

ไม่ค่ะ ฉันถือคติว่าเงินที่ดี

ต้องมาจากเงินในกระเป๋าของตัวเอง

งก

[ดนตรีชวนประทับใจบรรเลงเนิบ]

แล้วคุณล่ะคะ

อธิษฐานว่ายังไง

เฮ้ย

ทีของตัวเองละไม่ยอมบอก ขี้โกง

[ฮึดฮัด]

[ปฐวีหัวเราะเบาๆ]

เดี๋ยววันหลังผมพาคุณไปอีกนะ

- [สรา] ได้ค่ะ - [ปฐวี] ผมเพิ่งรู้ว่าคุณชอบทำบุญนะเนี่ย

เล่นงานคนอื่นเสร็จก็รักกันหน้าชื่นตาบานเลยนะ

[ดนตรีพิศวงชวนหวั่นใจ]

แกทำให้ฉันโดนคุณประภพด่า

ต่อไปนี้หนี้สินของเราจะเป็นไงบ้าง แกได้ใช้สมองคิดบ้างไหม

พี่ดินทำอะไรก็ผิดในสายตาคุณอาตลอดเลยนะคะ

โทษเขาตลอด

เขาเคยมีดีอะไรในสายตาคุณอาบ้าง

ไม่มีไง

ทำอะไรก็ล้มเหลว

แล้วจะให้ฉันภูมิใจอะไรในตัวมัน

ความล้มเหลวเดียวที่พี่ดินเจอ

คือแม่เขาเสีย

แล้วต้องโตมากับแม่เลี้ยง ที่ไม่เคยเห็นค่าเขาต่างหากค่ะ

[ดนตรีตึงเครียด]

- พอแล้วคุณ - จะพอได้ยังไงคะ

ฉันต้องทนเห็นพี่ดินโดนแบบนี้ไม่รู้กี่ครั้งแล้ว

ทำอะไรก็ไม่ถูกใจ

ใช้ทำโน่นทำนี่อย่างกับทาส

ทีกับลูกตัวเอง

คุณอาเคยสั่งให้เขาทำอะไรแบบนี้บ้างหรือเปล่าคะ

เอาแต่ให้พี่ดินรับผิดชอบเองหมด

[เย้ยหยัน] ใช่สิ มันไม่ใช่ลูกในไส้ จะไปแคร์อะไรล่ะ

อีเด็กบ้า

ไปเถอะนะ นี่

ถึงเขาจะแย่ยังไงเขาก็เป็นแม่ผม

แล้วเราก็ต้องอยู่บ้านเดียวกันไปอีกนานนะคุณ

คุณจะทนอยู่กับคนที่ไม่ให้เกียรติคุณ ไปเรื่อยๆ แบบนี้เหรอคะ

ทำไมต้องให้เกียรติพวกเกาะคนอื่นกิน

ลำบากก็วิ่งมาขอความช่วยเหลือคนอื่น

พ่อทำตัวไม่ต่างจากพวกขอทาน

[ดนตรีกดดันเร่งจังหวะ]

ผมว่ามันแรงไปหน่อยนะครับแม่

อย่างน้อยอาสุธีร์ก็ไม่ทรยศพ่อ

ด้วยการขายหุ้นแบบแม่

แล้วตอนนี้ผมก็ออกจากการเป็นซีอีโอให้แล้ว แม่จะเอาอะไรอีกอะครับ

แล้วแกจะเอาลูกฉันมาเกี่ยวข้องด้วยทำไม

ฉันอยากให้แกหายไปจากชีวิต

ไม่ต้องมามีความสัมพันธ์พี่น้องอะไรกับลูกฉัน

ฉันต้องทนเจ็บที่พ่อแกเจ้าชู้

ทนเลี้ยงแกที่เป็นลูกผู้หญิงคนอื่น

ทนให้แม่แกมาไถเงิน

หลายปีมานี้ฉันต้องโดนอะไรมาบ้าง

แม่ผมตายไปแล้ว จะมาไถเงินแม่ได้ไงครับ

[แค่นหัวเราะ]

แม่แกเนี่ยนะตาย

มันทิ้งแกไปต่างหาก

[ดนตรีกระแทกชวนตะลึง]

มันเอาตัวเข้าแลกจนมีแก

แล้วก็ทิ้งแกไปเพื่อแลกกับเงิน

จนตอนนี้มันก็ยังไม่เลิกไถ

แกทำงานใช้ฉันกับน้องแค่นี้

- [เสียงสูง] ถือว่าเป็นบุญเท่าไหร่แล้ว - [ดนตรีเร่งจังหวะเร้าอารมณ์]

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะรัว]

[ดนตรีเศร้าโหมอลังการ]

[หอบ]

พี่ดิน

คุณดินๆ พอเถอะนะคะ

พอเถอะค่ะ อย่าทำให้ตัวเองเจ็บเลยนะคะ

ตอนผมเด็กๆ

ผมพยายามเรียนให้ได้เกรดดีๆ

พอทำงาน

ผมก็ตั้งใจทำให้ดีที่สุด

เพราะหวังให้พ่อกับแม่…

ไม่สิ

[ดนตรีขมขื่น]

จริงๆ แล้วคือแม่

เพราะผมรู้อยู่แล้วว่าพ่อรักผม

แต่…

ไม่เป็นไรนะคะ

ผมก็รู้ครับ

ว่าแม่ไม่เคยรักผมเลย

ไม่ว่าผมจะทำยังไง

แม่ก็รักแค่น้ำกับโย

ความจริงผมก็ทำใจได้ตั้งนานแล้ว

เพราะรู้ว่า

ยังไงผมก็มีพ่อ

ตอนที่พ่อฝากบริษัทไว้กับผมก่อนตาย

ผมก็เลยทำทุกอย่าง

ไม่ว่าจะฝืนใจแค่ไหนก็ตาม

แต่ผมก็คิดผิด

มันอาจจะไม่ใช่อย่างที่คุณคิดก็ได้นะคะ

แล้วมันจะเป็นแบบไหนได้อีกอะครับ

พ่อหลอกผมมาตลอด

ว่าแม่แท้ๆ ของผมตาย ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้ว

เขายังมีชีวิตอยู่

แบบนี้ผมยังคิดอย่างอื่นได้อีกเหรอครับ

ความจริงอาจมีเพียงหนึ่งเดียว

แต่อาจจะมีหลายบริบทก็ได้นะคะ

ฉันว่า

ฉันรู้จักคนที่รู้เรื่องนี้ดีกว่าเราค่ะ

เราควรฟังเขาก่อนดีกว่านะคะ

ใครครับ

[ดนตรีพิศวงเร่งจังหวะ]

- [ดนตรีหม่นหมอง] - [นกร้อง]

[สุธีร์] คุณน้ำนวลไม่ได้โกหกหรอก

เพียงแต่พูดเกินจริงไปก็เท่านั้นเอง

แล้วที่แม่ทิ้งผมเพื่อแลกกับเงิน

เป็นเรื่องจริงเหรอครับ

พ่อไม่เรียกว่าทิ้งนะ

พ่อเรียกว่า

“ให้ดินไปอยู่กับคน

ที่พร้อมจะดูแลดิน” จะตรงกว่า

ส่วนเรื่องที่ถามว่าแลกกับเงินไหม

เตโชกับกรองทองจดทะเบียนกัน

เมื่อหย่ากัน

กรองทองก็ต้องมีสิทธิ์ในสินสมรส

บวกกับค่าเลี้ยงดู

ซึ่งพ่อว่ามันก็เป็นเรื่องปกตินะ

ถ้ามันเป็นเรื่องปกติ

ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องโกหกว่าแม่พี่ดินตายเลยนี่คะ

พ่อครับ

เล่าให้ผมฟังเถอะนะครับ

มันสำคัญกับผมมากครับ

สองคนนั้นไม่ได้รักกัน

กรองทองเป็นนางแบบที่มาทำงานกับพีดี

ตอนหนุ่มๆ เตโชเจ้าชู้

พอท้องก็ต้องแต่งงานกัน

[ดนตรีหม่นหมองปนสับสน]

[สุธีร์] แต่คนไม่ได้รักกัน

เตโชมันพยายามประคองเต็มที่แล้ว

สุดท้ายก็ไปด้วยกันไม่รอด

ก็เลยต้องหย่ากัน

แล้วพวกเขาเกลียดกันมากเลยเหรอครับ

พ่อถึงโกหกว่าแม่ตายแล้ว

[สุธีร์ถอนหายใจ]

มันเป็นเรื่องส่วนตัว

พ่อไม่รู้ลึกถึงขนาดนั้น

ส่วนเรื่องโกหก

เตโชคงจะมีเหตุผลของมัน

เหตุผลที่อยากให้ผมสำนึกบุญคุณ

แล้วรับใช้แม่น้ำนวลกับน้องน่ะเหรอครับ

คุณดิน

ผมคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้จริงๆ นี่ครับ

ถึงจะตัดเรื่องที่แม่ทิ้งผม เพื่อแลกกับเงินไปแล้วก็เถอะ

แต่เรื่องที่พ่อโกหก

มันเจ็บมากกว่าอีก

เพราะผมรักพ่อมากที่สุด

[ดนตรีเศร้าหม่นหมอง]

พ่อครับ

พ่อรู้ไหมครับว่าแม่อยู่ที่ไหน

ผมอยากเจอแม่สักครั้งนึงครับ

พ่อไม่รู้จริงๆ

[โทรศัพท์ดัง]

คุณดิน

สวัสดีครับคุณดิน มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ

[ปฐวี] อาเพิ่มครับ

อาเพิ่มรู้จักคนชื่อกรองทองไหมครับ

[ดนตรีชวนตะลึงปนพิศวง]

อาเพิ่ม

เอ่อ

กรองทองไหนครับ

แม่ผมครับอา

[ปฐวี] เงียบแบบนี้แปลว่าอารู้มาตลอด

เอ่อ [พ่นลมหายใจเจื่อน]

ขอโทษครับคุณดินครับ

ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ ยังไงอาก็ต้องทำตามคำสั่งของพ่ออยู่แล้ว

อาเพิ่มครับ

ผมอยากเจอแม่สักครั้งนึงครับ

อาเพิ่มรู้ไหมครับว่าแม่อยู่ไหน

[เพิ่ม] เอ่อ ไม่ทราบครับ

แต่ว่าพอจะหาได้อะครับ

ถ้างั้นผมฝากด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

[โย] แล้วแม่ไปบอกพี่ดินทำไมอะครับ

ก็สะใจอะสิ

อยากขวางฉันดีนัก แล้วยังมีหน้ามาสอนฉันอีก

สมควรโดนแล้ว

แบบนี้ไม่ใจร้ายเกินไปหน่อยเหรอครับแม่

ก่อนหน้านี้แม่ก็แอบขายหุ้นไปทีนึงแล้วนะครับ

เงียบไปเลย

ทีแกรวมหัวกับมันจนฝ่ายฉันแพ้โหวตทำให้ฉันโดนด่า

ฉันยังไม่ว่าแกสักคำเลยนะ

แต่นี่มันคนละเรื่องกันนะครับแม่

ฉันเป็นแม่แก ฉันบอกว่าเรื่องเดียวกันก็เรื่องเดียวกัน

ครับ

[ดนตรีมืดมน]

[ถอนหายใจ]

[โทรศัพท์ดัง]

ฮัลโหลครับอาเพิ่ม

[เพิ่ม] ผมหาที่อยู่ของคุณกรองทองได้แล้วครับ

เดี๋ยวผมส่งโลเคชันไปให้นะครับ

จริงเหรอครับอา ไวมากเลยครับ

ผมเคยทำธุระแทนคุณเตโช

เกี่ยวกับคุณกรองทองเนี่ยหลายครั้งครับ

ก็พอหาคอนแทกต์ได้น่ะครับ

แต่… คุณดินครับ

มีอะไรครับ

[เพิ่ม] คุณดินต้องทำใจไว้หน่อยนะครับ

ทำไมครับ

เอาไว้คุณดินเจอตัวเขาก่อนแล้วกันครับ

ขอบคุณครับอา

[ดนตรีลึกลับบรรเลงเนิบ]

มีอะไรหรือเปล่าคะ

[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงสงบ]

ถ้าคุณยังไม่พร้อม

เราค่อยกลับมาวันหลังก็ได้นะคะ

[ปฐวีถอนหายใจ]

ไม่เป็นไรครับ

ผมอยากเจอเขา

[กรองทอง] จ้ะ

เดี๋ยว

ฉันบอกว่าไม่ใส่ผักโรย ไม่ได้ฟังเหรอป้า

โอ๊ยลืม

กินๆ เข้าไปเหอะ อย่าเรื่องมากเลย

โอ๊ย ก๋วยเตี๋ยวที่สั่งได้ยังป้า กินวันนี้นะ

จะเร่งอะไรนักหนา

เดี๋ยวสิวะ ใจเย็นๆ ทำอยู่คนเดียว

[กรองทองลากเสียงระอา] เฮ้ย

[เครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดับ]

- [ผู้ชาย 1 ตะคอก] เฮ้ย เจ๊ - [กรองทองขึ้นเสียง] อะไร

[ผู้ชาย 1] ดอกวันนี้จะรวมกับเมื่อวานเลยไหม

[กรองทอง] ไม่มี กลับไปก่อน

[ผู้ชาย 2] อ้าวเฮ้ย เมื่อวานก็พูดอย่างเงี้ย เพื่อนเล่นหรือไงวะ

เอ้า กูมีแต่น้ำก๋วยเตี๋ยวเนี่ย จะกินไหม

ไปๆ กลับไปก่อนไป เดี๋ยวพรุ่งนี้เอาไปให้

[กรองทอง] ถ้ากูขายของไม่ได้นะ พวกมึงก็ไม่ได้เหมือนกันแหละ

มึงจำไว้นะ

ถ้าพรุ่งนี้กูไม่ได้เงิน กูพังร้านมึงแน่

ไปเลย ไปๆๆ กลับไป

[ผู้ชาย 1] เฮ้ย

- [ผู้ชาย 2] ไปเว้ย - เดี๋ยวๆๆ เอาน้ำก๋วยเตี๋ยวไหมพวกมึงนี่

[ผู้ชาย 2] ไปเว้ย

[เครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดัง]

[กรองทอง] อะไรนักหนาวะไอ้พวกนี้

จะเข้าไปไหมคะ

[ดนตรีระทมขมขื่น]

[จิ้งหรีดร้องระงม]

[ดนตรีหม่นหมอง]

[สรา] อย่าเสียใจไปเลยนะ

คนเราทุกคนต่างก็มีปัญหาในชีวิตด้วยกันทั้งนั้น

ขอแค่มองไปข้างๆ

ก็จะเห็นคนที่อยู่เคียงข้างเราเสมอ

เป็นกำลังใจให้นะคะ

ป.ล.

เครียดๆ ก็เติมความหวานบ้างนะคะ

(อมยิ้มรสสตรอว์เบอร์รีและครีม)

[พ่นลมหัวเราะ]

ไม่คิดจะเปลี่ยนมุกบ้างเหรอคุณ

ก็มันได้ผล จะเปลี่ยนทำไมล่ะคะ

ตอนนี้ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ

คุณรู้ได้ยังไงว่าให้อมยิ้มแล้วผมจะดีใจ

งั้นก็เอาคืนมาค่ะ

- ไม่ให้ครับ - โอ๊ย

- มานี่ - ไม่ให้

เอาคืนมาเลย นี่ [เน้นเสียง] มา

ขอบคุณนะครับ

[ดนตรีหวานซึ้ง]

ฉันหมายความตามที่เขียนจริงๆ นะคะ

ฉันไม่อยากให้คุณลืมว่า

- ข้างๆ คุณยังมี… - คุณอยู่เสมอเหรอ

ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวซะหน่อย

คุณยังมีคุณน้ำ คุณวาโย

อาเพิ่มบุญ แล้วก็

ยังมีอีกตั้งหลายคนแน่ะ

แต่ที่สำคัญที่สุด

ก็คือคุณนะ

เขินเหรอ

เปล่า

แค่นี้ฉันไม่เขินหรอก

โอเค ผมเชื่อ

ผมจะได้หอมมือคุณอีกเพราะคุณไม่เขิน

เฮ้ย พอแล้ว

[ดนตรีหวานซึ้งบรรเลงเนิบ]

พรุ่งนี้เราไปเที่ยวกันนะ

อะไรคะ จู่ๆ ก็ชวนไปเที่ยว

ไม่อยากไปเหรอ

[โทรศัพท์ดัง]

พ่อคุณ

ครับพ่อ

[สุธีร์] ตอนแรกพ่อก็ไม่แน่ใจว่าจะโทรมา

เล่าเรื่องนี้ให้ดินฟังดีไหม

แต่พ่อก็ไม่อยากให้ดินเข้าใจพ่อของดิน

ผิดไปมากกว่านี้

[ดนตรีลึกลับพิศวง]

พ่อหมายความว่าไงครับ

เตโชเขาไม่ได้หลอกดิน

แค่ไม่อยากให้ดินเสียใจ

ก็เลยบอกว่าแม่ดินน่ะเสียไปแล้ว

เพราะ…

แม่ดินไม่อยากให้ดินเกิดมา

เขาตั้งใจจะทำแท้ง

ทะ…

ทำไมแม่ผมถึงอยากทำแท้งผมครับ

ตอนนั้นกรองทองเป็นนางแบบชื่อดังกำลังรุ่ง

ถ้าเขาคิดว่าเขาต้องอุ้มท้องเก้าเดือน

เขาคงไม่มีโอกาสมาดังแบบนั้นได้อีก

- [เตโชขึ้นเสียง] กรอง - โอ๊ย

นี่จะบ้าหรือยังไง

นั่นมันลูกคุณนะ

คุณไม่คิดจะรักเขาบ้างเลยเหรอ

ก็ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดนี่

ใครจะไปคิดเล่าว่าครั้งเดียวแล้วมันจะท้องอะ

ยังไงผมก็ไม่ยอมให้คุณทำแท้งเด็ดขาด

ถึงคุณจะไม่ต้องการเขา

แต่เขาเป็นลูกผม

แล้วคุณจะชดใช้ให้ฉันยังไง

การงานของฉันกำลังรุ่ง

จะให้มาหมดอนาคต เพราะเด็กที่ฉันไม่อยากให้เกิดเนี่ยนะ

- [ดนตรีลึกลับพิศวง] - [กรองทองพ่นลมหายใจ]

[ฮึดฮัด] โอ๊ย

กรอง

[สุธีร์] คือพ่อของดินขอร้องเขาให้เก็บดินเอาไว้

คือมันจะปิด แล้วให้กรองทองไปทำแท้ง

มันก็ทำได้ ไม่ต้องเสียเงิน

แต่มันไม่ทำ

แถมยังจดทะเบียนกับกรองทอง

เพื่อให้เขามั่นใจ

ก็อย่างที่พ่อบอกแหละ

มันไปด้วยกันไม่ได้

แม่ดินเนี่ยใช้เงินอย่างกับเบี้ย

[ดนตรีชวนตะลึง]

ใช้บ้าใช้บออะไรเดือนละตั้งสี่ห้าแสน

นี่คุณกะให้ผมล้มละลายเลยเหรอ

คุณเป็นถึงเจ้าของโรงงานเครื่องสำอางอะ

เงินแค่นี้มันจะอะไรนักหนา

ให้มันรวยยังไง มันก็ไม่พอ ให้คุณล้างคุณผลาญหรอก

เอางี้ ผมให้คุณใช้เดือนละห้าหมื่น

แล้วจบแค่นี้ โอเคไหม

โอเคบ้าอะไร นี่ แกหลอกให้ฉันน่ะ

อุ้มท้องลูกของแก แล้วมาทำกับฉันอย่างงี้เหรอ

แกบอกว่าจะให้ฉันทุกอย่างไง

ฉันใช้แค่นี้…

[สุธีร์] ถึงเตโชจะรวยยังไง ก็ไม่ได้พิมพ์แบงก์เอง

แล้วตอนนั้นพีดีก็ไม่ใหญ่ขนาดนี้

สุดท้ายก็ต้องหย่า

[ดนตรีโหมและจบ]

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหน ♪

♪ ได้มีเธอ ขอบคุณที่คอยห่วงใย ♪

♪ และรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอ… ♪

[อาโป] ทำไมพี่เทผมแบบเนี้ย

ที่ผมยอมมาเป็นซีอีโอ

เพราะผมคิดว่าพี่จะช่วยผมนะ

แต่นี่อะไร ผมเกือบโดนไอ้พี่คริต มันเชือดกลางห้องประชุมไปแล้ว

[ปฐวี] พี่ขอโทษนะ ช่วงนี้พี่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะ

ผมยังมีอีกเรื่องที่ต้องคุยกับคุณครับ

เรื่องอะไรเหรอคะ

[ใบชา] ถึงแกไม่มีฉันแล้วยังไงวะ แกก็ยังมีคุณซาร่านี่

ใบชาท้องค่ะพี่ดิน [ร้องไห้]

ใบชาควรจะทำยังไง

- [กรีดร้อง] - [บีบแตรยาว]

[เสียงล้มโครม]

♪ อยากบอกว่ารักก็ได้แต่ซ่อนไว้ในใจ ♪

♪ อยากให้รู้ว่าโชคดีแค่ไหนได้มีเธอ ♪

♪ ขอบคุณที่คอยห่วงใยและรักฉันเสมอ ♪

♪ จะเป็นคนดี เป็นรักของเธอตลอดไป ♪

♪ ให้เธอภูมิใจ ♪

[เพลงจบ]